Κοινή Γερμανο-Ιταλική έκκληση: Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη τώρα!
Με πρωτοβουλία Γερμανών πράσινων ευρωβουλευτών που συνυπογράφουν πρώην Ιταλοί πρωθυπουργοί, Γερμανοί πολιτικοί από διάφορους χώρους, οικονομολόγοι κ.ά.
Ανοικτό κάλεσμα για να υπογράψουμε όλοι και όλες με 4 σημεία κλειδιά:
- Ενίσχυση των πρωτοβουλιών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και μια ολοκληρωμένη ασπίδα προστασίας για την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά
- Πρόσβαση σε προληπτική πιστοληπτική γραμμή στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Διάσωσης (διαθέτει 410 δις αδιάθετα κεφάλαια) για όλες τις χώρες με προϋποθέσεις μόνο ότι θα χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες της υγείας, χωρίς άλλες πρόσθετες προϋποθέσεις (να μην ισχύσουν δηλαδή δημοσιονομική περιορισμοί για αυτές τις δαπάνες που θα αφορούν την υγεία).Με βάση αυτές οι χώρες μπορούν να έχουν πρόσβαση σε πολύ μεγαλύτερα ποσά από την ΕΚΤ
- Αναστήλωση της οικονομίας με την έκδοση Ευρωπαϊκών Ομόλογων Υγείας (European Health Βonds), έχουν προταθεί από επτά Γερμανούς οικονομολόγους 1000 δισεκατομμύρια ευρώ, με σαφή και καθορισμένο κοινό στόχο και με βάση κοινά συμφωνημένες κατευθυντήριες γραμμές. Αυτό θα επέτρεπε την από κοινού επιβάρυνση, με δημοκρατικό τρόπο.
- Στρατηγική εξόδου και μέτρα για να επιστρέψουμε στην κανονική λειτουργία των κοινωνιών και των οικονομιών μας και στην βιώσιμη οικονομία, ενσωματώνοντας μεταξύ άλλων την πράσινη μετάβαση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό κι αντλώντας όλα τα διδάγματα από την κρίση.
Υπογράψτε την κοινή έκκληση εδώ: www.weareinthistogether.eu

Κοινή Γερμανο-Ιταλική έκκληση: Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη τώρα!

Είμαστε μάρτυρες μιας κρίσιμης κατάστασης για την Ευρώπη. Η αλληλεγγύη της ευρωπαϊκής κοινότητας δοκιμάζεται. Η κρίση του κοροναϊού δεν ήταν σφάλμα οποιασδήποτε χώρας. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι απαίτηση των καιρών. Η πανδημία μας επηρεάζει όλους ως Ευρωπαίους από κοινού και γι ‘αυτό πρέπει να την αντιμετωπίσουμε από κοινού. Αντί της ευρωπαϊκής ενότητας, βιώνουμε εθνικές διαιρέσεις μεταξύ των κυβερνήσεων. Η διαίρεση της Ευρώπης είναι η χειρότερη δυνατή απάντηση σε αυτή την κοινή πρόκληση. Η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας προωθεί την διαίρεση της Ευρώπης. Εμείς, οι Ιταλοί και οι Γερμανοί, καλούμε τις κυβερνήσεις μας να ξεπεράσουν τα παλιά πρότυπα διαίρεσης στην Ευρώπη. Είμαστε σε αυτό μαζί. Με αυτή τη γερμανο-ιταλική έκκληση θέλουμε να δώσουμε ένα παράδειγμα. Μεταξύ των πρώτων υπογραφόντων είναι ο Mario Monti και ο Enrico Letta (πρώην πρωθυπουργοί της Ιταλίας), ο Hans Eichel (πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας) και ο γνωστός πρώην ευρωβουλευτής Elmar Brok (CDU), καθώς και ένας μακρύς κατάλογος κορυφαίων οικονομολόγων από την Ιταλία και τη Γερμανία. Πολλοί Γερμανοί δεν συμφωνούν με την πορεία της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης και απαιτούν επίσης οικονομική αλληλεγγύη στην Ευρώπη, και μέσω κοινών ομολόγων. Και πολλοί Ιταλοί θέλουν να διατηρήσουμε την Ευρώπη όλοι μαζί και να αντιμετωπίσουν τους λαϊκιστές. Πολλοί εξέχοντες Γερμανοί και Ιταλοί από την πολιτική, τις επιχειρήσεις, την επιστήμη, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό έχουν ήδη συνταχθεί με τα αιτήματά μας.

Παρακαλούμε συναχθείτε και εσείς και υπογράψτε την κοινή Γερμανο-Ιταλική έκκληση εδώ:

 www.weareinthistogether.eu

Απαιτούμε:

Όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ καθώς και τα κράτη μέλη να συμμετάσχουν επειγόντως σε μια κοινή προσπάθεια με τέσσερις βασικές δράσεις:

1. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει θεσπίσει κάποια σημαντικά αρχικά μέτρα. Χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη ασπίδα οικονομικής προστασίας για την Ευρώπη και την ευρωζώνη.

2. Αυτό δεν είναι μόνο ρόλος για την νομισματική πολιτική της ΕΚΤ αλλά αφορά και δημοκρατικές αποφάσεις στην δημοσιονομική πολιτική. Όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης πρέπει να έχουν αξιόπιστη και μακροπρόθεσμη πρόσβαση στην χρηματοδότηση χαμηλού επιτοκίου που έχει καταστήσει δυνατή η ΕΚΤ. Συνεπώς, υποστηρίζουμε το άμεσο άνοιγμα πιστωτικής γραμμής για την υγεία στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Διάσωσης (ESM), με εστιασμένες προϋποθέσεις ώστε να διασφαλιστεί ότι οι πιστώσεις θα χρησιμοποιούνται για σαφώς καθορισμένες κατηγορίες προγραμμάτων που σχετίζονται με την υγεία, χωρίς άλλες πρόσθετες προϋποθέσεις.

3. Αλλά χρειαζόμαστε επίσης καταμερισμό των βαρών καθώς η κρίση πλήττει όλες τις χώρες ταυτοχρόνως και καμία χώρα δεν βρίσκεται σε αυτή την κρίση λόγω κακών οικονομικών ή δημοσιονομικών επιλογών του παρελθόντος αλλά λόγω μιας τρομερής πανδημίας. Καθώς μπήκαμε μαζί σε αυτήν την κρίση, θα βγούμε μόνο μαζί. Χρειαζόμαστε κατανομή των βαρών γιατί διαφορετικά κάποιες χώρες θα μπορούσαν να κινδυνεύσουν να μην μπορούν να δαπανήσουν αρκετά για σχέδια στον τομέα της υγείας και της ταχείας επανέναρξης των οικονομικών δραστηριοτήτων. Αυτό όχι μόνο θα βλάψει τη χώρα, αλλά θα θέσει σε κίνδυνο ολόκληρη την ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά. Ζητάμε λοιπόν την έκδοση Ευρωπαϊκών Ομόλογων Υγείας (European Health Βonds), έχουν προταθεί από επτά Γερμανούς οικονομολόγους 1000 δισεκατομμύρια ευρώ, με σαφή και καθορισμένο κοινό στόχο και με βάση κοινά συμφωνημένες κατευθυντήριες γραμμές. Αυτό θα επέτρεπε την από κοινού επιβάρυνση, με δημοκρατικό τρόπο.

4. Το επείγον είναι επί του παρόντος η καταπολέμηση της πανδημίας του κοροναϊού και των άμεσων συνέπειών της. Ωστόσο, θα πρέπει να αρχίσουμε να προετοιμάζουμε τα απαραίτητα μέτρα για να επιστρέψουμε στην κανονική λειτουργία των κοινωνιών και των οικονομιών μας και στην αειφόρο οικονομική ανάπτυξη, ενσωματώνοντας μεταξύ άλλων την πράσινη μετάβαση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό κι αντλώντας όλα τα διδάγματα από την κρίση. Αυτό θα απαιτήσει μια συντονισμένη στρατηγική εξόδου, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αποκατάστασης και πρωτοφανείς επενδύσεις.

Καλούμε τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε διαβούλευση με άλλα θεσμικά όργανα, και ιδιαίτερα την ΕΚΤ, να εργαστούν για ένα σχέδιο δράσης για το σκοπό αυτό.

Αυτή η έκκληση ξεκίνησε από την ευρωβουλευτή Franziska Brantner, τον ευρωβουλευτή Sven Giegold και την ευρωβουλευτή Alexandra Geese.

Οι πρώτες υπογραφές περιλαμβάνουν:

Mario Monti, Enrico Letta, Lorenzo Bini Smaghi, Carolin Emcke, Francesca Melandri, Marcel Fratzscher, Sebastian Dullien, Elmar Brok, Tito Boeri, Michael Hüther, Peter Bofinger, Jens Südekum, Christoph Trebesch, Gabriel Felbermayr, Hans Eichel, René Obermann, Emma Bonino, Ulrike Guérot, Ruprecht Polenz, Jagoda Marinic, Amelie Deuflhard, Matthias Lilienthal, Giuliano Pisapia, Beatrice Weder di Mauro, Leoluca Orlando, Carlo Feltrinelli, Igor Levit, Aleida Assman und Lars Castellucci.

Το πλήρες κείμενο με όλες τις υπογραφές είναι ανοικτό για συνυπογραφή εδώ: www.weareinthistogether.eu

Αναλυτικά το κείμενο έκκληση που μπορεί να υπογράψουν όλοι και όλες;

Μήπως μία από τις επιπτώσεις της πανδημίας είναι το τέλος της πολιτικής ή αντιθέτως η αντιμετώπιση της κρίσης υπονοεί διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις αλλά και η επόμενη μέρα θέτει κρίσιμα πολιτικά ζητήματα; Το #ΜένουμεΣπίτι περιορίζεται σε μια δυσανάλογη εξατομίκευση της ευθύνης ή πρέπει να συμβάλλει στον δίκαιο επιμερισμό της ευθύνης μεταξύ των συλλογικών δομών και πολιτικών αφενός και αφετέρου των πολιτών μέσα από μια προσέγγιση αλληλεγγύης για όλους/ες; Στηρίζεται στο φόβο και στην κοινωνική απομόνωση (όχι  μόνο κοινωνική αποστασιοποίηση) ή ξαναθέτει τα ζητήματα της κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής; Υπάρχουν κενά ή προβλήματα στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι επιπτώσεις της κρίσης όχι μόνο στο επίπεδο της δημόσιας υγείας αλλά και σε αυτά της οικονομίας, της κοινωνικής συνοχής και της δημοκρατίας; 

Ερωτήματα σημαντικά που πάνε πέρα από την αγωνία επιβίωσης και χρειάζονται απαντήσεις και για το σήμερα αλλά και για την επόμενη μέρα. 

Θα έχει λοιπόν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η διαδικτυακή συζήτηση που οργανώνει την Τετάρτη 8 Απριλίου, ώρα (Ελλάδας) 20.00 - 22.00, ο πράσινος (Γερμανός) ευρωβουλευτής Sven Giegold με θέμα: European Corona Conference στην οποία μπορεί να συμμετάσχει όποιος/α θέλει.
Η συζήτηση αφορά στα θέματα διαχείρισης της πανδημίας και το πώς οι Πράσινοι σε διάφορες χώρες απαντούν στα ζητήματα. H πανδημία του κοροναϊού σάρωσε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο μέσα σε λίγες εβδομάδες - με σοβαρές συνέπειες για τους ανθρώπους, την υγεία τους και την οικονομία. Αλλά η κρίση του κοροναϊού είναι κάτι πολύ περισσότερο από την ίδια την ασθένεια. Οι πολιτικές συνέπειες της πανδημίας προχωρούν πολύ περισσότερο και θέτουν κρίσιμα διλήμματα:
- Οι κοινωνίες ενώνονται μέσα από την αλληλεγγύη ή παράγει η ασθένεια νέες ανισότητες;
- Η προστασία του κλίματος πάει πίσω ή η πανδημία μας προσφέρει μια ευκαιρία για οικονομική ανάκαμψη μέσω της αλλαγής προς μια οικονομία πράσινη, φιλική στο κλίμα;
- Καθορίζει τις εξελίξεις ένας εθνικισμός της κρίσης ή η Ευρώπη μεγαλώνει εκ νέου με όλους/ες μαζί;
- Κυριαρχούν η απολυταρχία και ο λαϊκισμός στην κρίση ή οι πολίτες εμπιστεύονται εκ νέου την ικανότητα της δημοκρατίας να ενεργεί και να επιλύει προβλήματα;
Ποια είναι η στάση των Πράσινων κομμάτων είτε βρίσκονται στην αντιπολίτευση είτε στην κυβέρνηση και τι μέτρα λαμβάνουν ή προτείνουν στις χώρες τους και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ποιες είναι οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές τους συνέπειες; Είναι καιρός να ανοίξουμε τη συζήτηση σε κάθε χώρα αλλά και όλοι μαζί σε ευρωπαϊκό επίπεδο
Να είμαστε όλοι/ες εκεί!
Στη συζήτηση συμμετέχουν:
- Karima Delli (Γαλλία/France), ευρωβουλευτής, πρόεδρος της Επιτροπής Μεταφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
- Ville Niinistö (Φινλανδία/Finland), ευρωβουλευτής, συντονιστής των Πράσινων στην Επιτροπή ΙΤRE στο Ευρωκοινοβούλιο, πρώην βουλευτής και πρώην υπουργός 
- Ernest Urtasun (Ισπανία/Spain), ευρωβουλευτής
- Molly Scott-Cato (Βρετανία/Great Britain), ευρωβουλευτής
- Petra de Sutter (Βέλγιο/Belgium), ευρωβουλευτής, πρόεδρος της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτών του Ευρωκοινοβουλίου
- Bas Eickhout (Ολλανδία/Netherlands), ευρωβουλευτής, εισηγητής του Ευρωκοινοβουλίου σε θέματα κλίματος
- Malgorzata Tracz (Πολωνία/Poland), συμπρόεδρος του Πράσινου κόμματος της Πολωνίας Zieloni
- Silvia Zamboni (Ιταλία/Italy), δημοσιογράφος, Περιφερειακός Σύμβουλος της Πράσινης Ευρώπης στην Emilia-Romagna
- Jamila Schäfer (Γερμανία/Germany), μέλος του προεδρείου των Πράσινων της Γερμανίας, Γραμματέας Διεθνών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων
- Rudi Anschober (Αυστρία/Austria), ομοσπονδιακός υπουργός για κοινωνικά θέματα, κοινωνική φροντίδα, προστασία της υγείας και των καταναλωτών.
Η συζήτηση συντονίζεται από τον πράσινο ευρωβουλευτή Sven Giegold (Γερμανία) στο πλαίσιο μιας σειράς ηλεκτρονικών συζητήσεων Webinar με τίτλο "ΠράσινηΕυρώπηwebinar / GrüneEuropaWebinare".
Δήλωση συμμετοχής για να μπορέσετε να παρακολουθήσετε ή να θέσετε και ερωτήσεις η να κάνετε παρέμβαση εδώ: https://register.gotowebinar.com/register/8782037271504747532   
Περισσότερες πληροφορίες: https://sven-giegold.de/europaeische-corona-konferenz/
 
Στις προηγούμενες συζητήσεις είχαν συμμετάσχει ηλεκτρονικά 1000-1500 άτομα 

ΒΙΟΜΕ Συνεργατική

Το πρωί της 30ης Μαρτίου 2020 συνεργείο της ΔΕΗ, με τη συνοδεία ΜΑΤ, πήγε και έκοψε το ρεύμα στο εργοστάσιο όπου συνεχίζει την παραγωγή καθαριστικών προϊόντων ο συνεταιρισμός εργαζομένων ΒΙΟΜΕ (Σ.Ε.ΒΙΟΜΕ). Φαντάζομαι η τυπική δικαιολογία είναι τα χρέη προς την ΔΕΗ, αλλά προφανώς υπάρχουν πολλά πολιτικά θέματα που αφορούν την πράξη αυτή που έγινε σε μια εποχή μαζικού κλεισίματος μονάδων, αυξανόμενης ανεργίας αλλά και σοβαρής ανάγκης να αυξηθεί η παραγωγή προϊόντων όπως είναι αυτά που παράγει η συγκεκριμένη μονάδα - δηλαδή καθαριστικά και απολυμαντικά, και μάλιστα οικολογικά. Προφανώς είναι μια ενέργεια που δεν έχει να κάνει με την επιβολή της νομιμότητας σε μια περίοδο τεράστιας κρίσης, αφού κάτι παρόμοιο δεν γίνεται σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις που έχουν επίσης χρέη προς την ΔΕΗ και μάλιστα τρομακτικά.

Η επιχείρηση είναι μία από τις πολλές που κατέρρευσαν την προηγούμενη περίοδο. Σε αντίθεση με αυτό που έγινε στις περισσότερες περιπτώσεις, εδώ οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να παραμείνουν ενεργοί και να αναλάβουν οι ίδιοι την παραγωγή σε συνεταιριστική, όμως, βάση. Για τον σκοπό αυτό δημιούργησαν όπως προβλέπει η σχετική νομοθεσία, έναν συνεταιρισμό εργαζομένων (Σ.Ε.ΒΙΟΜΕ).

Μάλιστα θέτουν και γενικότερα θέματα, όπως για παράδειγμα ότι ένας διαφορετικός τρόπος παραγωγής και συνολικά διαφορετικής ζωής, αφορά "από τον τρόπο που δουλεύουμε, μέχρι τη σχέση μας με το περιβάλλον. Για το λόγο αυτό" λένε "επιλέξαμε την παραγωγή εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά φυσικών καθαριστικών, στηρίζοντας τις φωνές εκείνες που δηλώνουν πως για να καθαρίσουμε τα σπίτια μας ή τους χώρους εργασίας μας δε χρειάζεται να επιβαρύνουμε το περιβάλλον, δε χρειάζεται να επιβαρύνουμε την υγεία μας ή αυτή των παιδιών μας".

Το εργοστάσιο ιδρύθηκε το 1982, αποτελούσε θυγατρική της Philkeram Johnson, ιδιοκτησίας της οικογένειας Φιλίππου και κατασκεύαζε δομικά υλικά. Ήταν μια από τις πιο σημαντικές επιχειρήσεις της Β. Ελλάδας μέχρι και το 2010, οπότε παρουσίασε αρνητικό ισολογισμό καθυστερώντας παράλληλα την μισθοδοσία των εργατών. Τον Αύγουστο του 2011 η επιχείρηση προχώρησε σε παύση πληρωμών έχοντας τους εργαζόμενους απλήρωτους από τον Μάιο του ιδίου έτους. Τον Οκτώβριο 2011 με απόφαση της γενικής συνέλευσης οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε επίσχεση εργασίας, ενώ δεν έχει γίνει επίσημα απόλυση των 70 εργαζόμενων. Τον Μάιο του 2012 η γενική συνέλευση των εργαζομένων αποφάσισε με ποσοστό 97% την ανάληψη της ευθύνης του εργοστασίου. Στις 12 Φεβρουαρίου 2013 οι εργαζόμενοι ξεκίνησαν τη επαναλειτουργία του εργοστασίου παράγοντας τώρα κυρίως προϊόντα γενικού καθαρισμού καθώς και κάποια από αυτά που παρασκεύαζαν παλαιότερα. Ο συνεταιρισμός έχει αναπτύξει - παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε - ένα ευρύ δίκτυο διάθεσης των προϊόντων του σε πανελλαδική βάση

Ως αποτέλεσμα, όμως, ασαφειών της νομοθεσίας και απουσίας ενός υποστηρικτικού συστήματος και πολιτικών που επιφέρουν λύσεις σε προβλήματα, και παρά την πολύχρονη - αλλά χωρίς απτά αποτελέσματα - διαδικασία διαλόγου των εργαζομένων με το Υπουργείο Εργασίας (συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, μετά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τώρα ΝΔ), δεν έχει βρεθεί ακόμα, η νομική και κοινωνική βάση για να συνεχιστεί πλέον η παραγωγή από τον συνεταιρισμό εργαζομένων. Είναι εντυπωσιακό ότι η χώρα και οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν έχουν μπορέσει να αξιοποιήσουν την πλούσια ευρωπαϊκή και διεθνή εμπειρία πτωχευτικού δικαίου και καλών πρακτικών σε θέματα συνεταιρισμών εργαζομένων,ούτε καν τα αποτελέσματα πιλοτικών προγραμμάτων που χρηματοδότησε η Κομισιόν και περιέλαβαν σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (δυστυχώς όχι την Ελλάδα και την Ιταλία, με ευθύνη της τότε κυβέρνησης) που κωδικοποίησαν, με την συμμετοχή ευρωπαϊκών δικτύων και των ίδιων των συνεταιριστικών βιομηχανιών και υπηρεσιών, νομοθετικά πλαίσια, εργαλεία και πρακτικές που διευκολύνουν επιχειρήσεις οι οποίες καταρρέουν ή δεν υπάρχει συνέχεια από τους κληρονόμους να αναλαμβάνονται από τους εργαζόμενους.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπάρχουν σήμερα πάνω από 50.000 μεγαλύτερες ή μικρότερες συνεταιριστικές βιομηχανίες και επιχειρήσεις υπηρεσιών που πολλές από αυτές έχουν μια παρόμοια ιστορία με αυτήν της ΒΙΟΜΕ. Επειδή και ως ευρωβουλευτής και ως ενεργός πολίτης προσπάθησα να βοηθήσω προς την κατεύθυνση της προώθησης λύσεων, μπορώ να πω ότι με έχει εντυπωσιάσει η αδυναμία των πολιτικών και των υπηρεσιών να επιλύουν προβλήματα, όταν εκεί έξω υπάρχει τεράστια εμπειρία και καλές πρακτικές και όταν ευρωπαϊκά δίκτυα, όπως η CECOP/CICOPA (ο οργανισμός που εκπροσωπεί 50.000 παρόμοιες επιχειρήσεις) ή ο ILO (Διεθνές Γραφείο Εργασίας) προσφέρονται να συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων, καταθέτοντας την τεράστια εμπειρία που έχουν, ιδιαίτερα σε μια εποχή που η εργασία και οι επιχειρήσεις αλλάζουν και προκύπτουν πολλά ερωτήματα και ζητήματα

Τα θέματα που εκκρεμούσαν ήταν και είναι πολλά, μεταξύ των οποίων

- τι γίνεται με τα χρέη όταν μια επιχείρηση καταρρεύσει, ιδιαίτερα με τα χρέη προς εργαζόμενους;

- έχουν δικαίωμα οι εργαζόμενοι να αναλάβουν την λειτουργία και την πώληση αγαθών, έναντι των υποχρεώσεων προς αυτούς που άφησε η χρεοκοπημένη επιχείρηση και έχουν προτεραιότητα σε σχέση με άλλα χρέη της προηγούμενης ιδιοκτησίας, πχ προς τράπεζες και άλλους προμηθευτές;

- με ποια εργαλεία μπορεί να ενισχυθεί το πέρασμα στους εργαζόμενους μιας επιχείρησης που κατέρρευσε (ή που δεν υπάρχει κάποιος ιδιοκτήτης ή κληρονόμος για να την συνεχίσει) αν και εφόσον θέλουν να την αναλάβουν οι ίδιοι και να συνεχίσουν την λειτουργία της;

- τι οικονομικά εργαλεία μπορεί να έχουν οι εργαζόμενους στην διάθεσή τους (κεφάλαια κίνησης, ενισχύσεις δημιουργίας ή διατήρησης θέσεων εργασίας, κίνητρα για επενδύσεις σε νέες παραγωγικές διαδικασίες και νέα πράσινα προϊόντα κ.ά.) για να ξεκινήσουν την παραγωγή, να αναβαθμίσουν την παραγωγική βάση και το πελατολόγιό της, να ενσωματώσουν καινοτομία και νέες τεχνολογίες;

Όμως, η ΒΙΟΜΕ θα μπορούσε να αποτελέσει ένα εργαστήριο εφαρμογής καλών πρακτικών και στήριξης πολλών επιχειρήσεων που βρέθηκαν όλα αυτά τα χρόνια σε παρόμοια κατάσταση (χρεοκοπία) ή μπαίνουν τώρα λόγω πανδημίας. Είναι υποχρέωσή μας να υπερασπιστούμε το εγχείρημα αλλά και να απαιτήσουμε να στηριχθεί ως κέντρο καινοτομίας και εκπαίδευσης των εργαζομένων από άλλες επιχειρήσεις και κλάδους που θα ήθελαν την επόμενη μέρα - στην μετά την κατάρρευση της οικονομίας λόγω της πανδημίας εποχής - να ξαναστήσουν την παραγωγική βάση της χώρας σε συνεργατική και οικολογική βάση.