Asset

ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: Μη χρησιμοποιείτε τις νάρκες ως δικαιολογία για το φράκτη στον Έβρο. Εκθέτετε τη χώρα…

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ με έκπληξη βλέπουν  υπουργούς αλλά και τον ίδιο τον πρωθυπουργό να προβάλλουν επιχειρήματα για την διατήρηση του φράκτη στον Έβρο που είναι σε αντίθετη με την ανάγκη προώθησης μιας πολιτικής για τους πρόσφυγες που να είναι αποτελεσματική και σύμφωνη με τις διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα αλλά και με την κριτική που ασκείτε  - δικαίως - σε άλλες χώρες που ακολουθούν παρόμοιες πρακτικές (τείχη και φράκτες).

Πολύ πρόσφατα ο πρωθυπουργός κατακεραύνωσε τις κυβερνήσεις στην Ε.Ε. που χτίζουν φράχτες  με την ομιλία του στη Συνέλευση του ΟΗΕ, ενώ ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε επικρίνει τα σχέδια. Ως αντιπρόεδρος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) στη συνεδρίασή του στις Βρυξέλλες 14-16/1/2011 υποστήριξε το ψήφισμα εναντίον της κατασκευής του φράκτη στον Έβρο[i]:«Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τα σχέδια της Ελληνικής Κυβέρνησης για τον φράχτη στα σύνορα με την Τουρκία, το ΚΕΑ εκφράζει την κάθετη αντίθεσή του στη δημιουργία αυτού του Τοίχους της Ντροπής, που είναι κομμάτι της συνολικότερης αντι-μεταναστευτικής πολιτικής της ηγεσίας της ΕΕ. Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς επιβεβαιώνει πως θα αγωνιστεί μαζί με τα κοινωνικά κινήματα, τις οργανώσεις, όσες και όσους είναι ενάντια στη δημιουργία όπως και σε κάθε τέτοιου είδους πολιτική. Τέλος, το ΚΕΑ τονίζει στο Ψήφισμά του πως “η Ευρώπη Φρούριο, δεν είναι η δική μας Ευρώπη”.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δείχνει να αγνοεί και βασικές διαστάσεις των θεμάτων. Δήλωσε  για το άνοιγμα του φράκτη στον Έβρο από την Λέσβο όπου βρίσκεται για επίσκεψη: «Η ιδέα του να πέσει ο φράχτης μονομερώς και να έρχονται οι πρόσφυγες από τον Έβρο, φαίνεται καλή ιδέα για κάποιους που δεν έχουν γνώση του γεγονότος ότι από την άλλη μεριά του Έβρου, μέχρι να φτάσουν δηλαδή στον Έβρο αυτοί οι άνθρωποι, υπάρχουν νάρκες. Άρα το δίλλημα για εμάς δεν είναι εάν θα χάνουν τη ζωή τους στο Αιγαίο ή στις νάρκες του Έβρου».

Είναι δυνατόν να ισχυρίζεται κάτι τέτοιο ως δικαιολογία για τη συνέχιση ύπαρξης του φράκτη ο πρωθυπουργός, αγνοώντας το γεγονός ότι η ύπαρξη ναρκών παραβιάζει τη συνθήκη της Οτάβα  (1997) που προβλέπει την κατάργηση των ναρκών κατά προσωπικού το αργότερο μέχρι το 2014; Εφόσον πράγματι υπάρχουν ακόμα νάρκες, η Ελλάδα παραβιάζει όχι μόνο την διεθνή συνθήκη αλλά και τον νόμο που ψήφισε το ελληνικό κοινοβούλιο το 2002 και προέβλεπε τον καθαρισμό των ναρκοπεδίων μέχρι το 2008. Σε κάθε περίπτωση, ο Αλέξης Τσίπρας είναι πρωθυπουργός και μπορεί να ζητήσει την άμεση απομάκρυνση όλων των ναρκών στον Έβρο. Εξάλλου αυτές – αν υπάρχουν ακόμα – είναι επικίνδυνες όχι μόνο για τους πρόσφυγες αλλά και για τους κατοίκους, αφού οι πλημμύρες πολλές φορές στο παρελθόν έχουν παρασύρει ελαφρές νάρκες σε όλο το μήκος του ποταμού. Από το 1990 μέχρι σήμερα έχουν σκοτωθεί από νάρκες στον Έβρο 74 άτομα, ενώ έχουν τραυματιστεί σοβαρά 180. Θύματα υπάρχουν και μεταξύ των πολιτών και στρατιωτικών, ιδιαίτερα ναρκοσυλλεκτών.

Επισήμως η Τουρκία δεν εμφανίζεται να έχει στη δική της πλευρά των συνόρων νάρκες αλλά σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν υπογράψει από το 2003 συμφωνία για κατάργηση των ναρκών στα σύνορα των  δυο χωρών.

Θυμίζουμε ότι και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε αρνηθεί να χρηματοδοτήσει τότε τον φράκτη, καθώς «δεν έχει νόημα», όπως είχε δηλώσει ο Michele Cercone εκπρόσωπος της τότε Επιτρόπου Cecilia Malstroem. «Η Κομισιόν πράγματι έλαβε το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για τη συγχρηματοδότηση της κατασκευής του φράκτη.  Η Επίτροπς Cecilia Malstroem ήταν πολύ ξεκάθαρη και η Κομισιόν αποφάσισε να μην ικανοποιήσει το αίτημα το αίτημα καθώς το θεωρεί χωρίς νόημα. Τείχη και φράκτες είναι βραχυπρόθεσμα μέτρα». Αντίστοιχο αίτημα και από την Ισπανία είχε, επίσης, απορριφθεί.

Δικαίως η Διεθνής Αμνηστία σε ανακοίνωσή της τονίζει: «τα αυξημένα μέτρα φύλαξης των χερσαίων συνόρων με τη Τουρκία και η ανέγερση εκεί του φράχτη μήκους 12.5 χιλιομέτρων το 2012, έχει αναγκάσει τους πρόσφυγες και μετανάστες να επιλέγουν την πιο επικίνδυνη διαδρομή μέσω των θαλάσσιων συνόρων της Ελλάδας με την Τουρκία. Υπολογίζεται ότι τους πρώτους δέκα μήνες του 2015 περισσότεροι από 454 πρόσφυγες και μετανάστες έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται σε διαδοχικά ναυάγια στο Αιγαίο. Το διάστημα 28-30 Οκτωβρίου, 86 άνθρωποι, παιδιών συμπεριλαμβανομένων, έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται σε εφτά ναυάγια κοντά στις ακτές της Λέσβου, της Σάμου, της Καλύμνου και της Ρόδου. Είναι αναγκαία η ουσιαστική και αποτελεσματική αλληλεγγύη της Ευρώπης προς τη χώρα, καθώς και συντονισμένες και επαρκείς επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, αλλά και οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να βελτιώσουν σημαντικά το συντονισμό τους και να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τους διαθέσιμους από την ΕΕ πόρους".

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ χαιρετίζουμε την κινητοποίηση δεκάδων πολιτών στη Λέσβο που, φορώντας σωσίβια που χρησιμοποιούν οι πρόσφυγες κατά την μετάβαση τους εκεί από τις απέναντι ακτές, υποδέχτηκαν τους κκ Σουλτς και Τσίπρα στη Μόρια, ζητώντας να πέσει ο φράκτης του Έβρου.

being refugee

ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: Ας μην αφήνουμε τους πρόσφυγες να πνίγονται και μετά να χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ δεν βρίσκουμε λόγια να περιγράψουμε τα συναισθήματά μας για το συνεχιζόμενο δράμα-εφιάλτη στα νερά του Αιγαίου, όπου 76 παιδιά και βρέφη, και κάποιες εκατοντάδες ενήλικες, πνίγηκαν σε λιγότερους από δύο μήνες. Μέσα στο 2015 ο αριθμός των πνιγμένων προσφύγων μόνο στο Αιγαίο έχει ξεπεράσει τα 3.200 άτομα. Πρόκειται για ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη βία, τον πόλεμο, τις βόμβες. Χάνουν τη ζωής τους άδικα, ενώ προσπαθούν να τη σώσουν. Αλλά δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε και τον αποτροπιασμό μας για τα μεγάλα λόγια που συνοδεύονται από απουσία πειστικών κι οργανωμένων λύσεων.

Μετά το πρώτο σοκ με το άψυχο κορμί του μικρού Αϊλάν στις 3/9/2015, τα παιδιά που πνίγονται μετατρέπονται σιγά-σιγά, για εμάς που μαθαίνουμε τις ειδήσεις αυτές καθισμένοι στον καναπέ μας, σε απλούς αριθμούς. Οι πραγματικά συγκινητικές εικόνες αρωγής και παροχής βοήθειας, από κατοίκους των νησιών, ψαράδες και εθελοντές, που σώζουν ζωές και βοηθούν στην ανακούφιση των διασωθέντων, δεν λύνουν το πρόβλημα.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ πιστεύουμε πως σημαντικό κλειδί στη λύση του προσφυγικού είναι οι νόμιμοι κι οργανωμένοι δρόμοι εισόδου των προσφύγων στην Ευρώπη, κάτι που ακόμα κι αν δεν εξάλειφε, τουλάχιστον θα περιόριζε τους διακινητές αλλά κυρίως θα περιόριζε τους θανάτους και πνιγμούς προσφύγων και τις εικόνες ντροπής. Εικόνες ντροπής που αφορούν σε ανθρώπους που ενώ δικαιούνται προστασίας, με βάση το διεθνές δίκαιο, αντιμετωπίζουν αδιανόητες κι απάνθρωπες καταστάσεις στην προσπάθειά τους να σώσουν τις ζωές τους.  Με δεδομένο ότι ο κύριος όγκος προσφύγων προέρχεται από την Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράν - κυρίως από κέντρα προσφύγων σε Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία - η δημιουργία σε αυτές τις περιοχές αλλά και στον Έβρο και σε κάποια ελληνικά νησιά ανοικτών κέντρων εξέτασης αιτημάτων ασύλου θα περιόριζε δραστικά τόσο τους θανάτους όσο και τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις που δημιουργούνται σήμερα.

Η σύλληψη και καταδίκη των διακινητών είναι ένα θέμα που πρέπει να εντάσσεται σε μια συνολικότερη στρατηγική για το άσυλο και τους πρόσφυγες στις συζητήσεις που διεξάγονται στις Βρυξέλλες. Το θέμα αφορά και την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Τουρκία και περιοχές της Β. Αφρικής κι άλλες περιοχές. Μήπως οι διακινητές αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου κυκλώματος με συμφέροντα που κρατούν στόματα κλειστά και χέρια δεμένα και που δύσκολα σπάει; Πάντως είναι μέρος ενός προβλήματος που η Ευρώπη αρνείται να λύσει. Αν, Ευρωπαίοι και Τούρκοι, θελήσουν να θέσουν υπό έλεγχο και περιορισμό τους διακινητές, τότε θα πρέπει να αναλάβουν και τη μεταφορά των προσφύγων σε ασφαλές περιβάλλον. Η Τουρκία δεν θέλει να παρέμβει στη διακίνηση των προσφύγων καθώς τότε θα «εγκλωβιστούν» εκατομμύρια ψυχές μέσα στα εδάφη της και στα παράλια της. Έχει κάθε λόγο, λοιπόν, να τους επιτρέπει να φύγουν, χρησιμοποιώντας τους και ως μοχλό πίεσης προς την Ευρώπη. Αλλά και η ίδια η Ευρώπη, αν εκλείψουν οι διακινητές, θα πρέπει να αρθρώσει μία απάντηση, προκειμένου να μη χάνονται ανθρώπινες ζωές στη θάλασσα. Θα έστελνε η Ευρώπη πλοία, αεροπλάνα ή τρένα για να μεταφέρουν πρόσφυγες;

Ας είμαστε σοβαροί… Οι διακινητές είναι η πτυχή μίας τραγωδίας που κανένας δεν θέλει να διαγράψει. Χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός, ότι ενώ ο φράκτης στον Έβρο έσπρωξε τους πρόσφυγες να αναζητούν επικίνδυνους θαλάσσιους δρόμους, για είσοδο στην Ευρώπη μέσω των νησιών του Αν. Αιγαίου, η κυβέρνηση δεν σκέφτεται τις συνέπειες από την κατασκευή του. Ενώ εγκαλεί άλλες χώρες για κατασκευή φρακτών κι ο πρωθυπουργός «ντρέπεται» για την Ευρώπη, δεν διανοείται– αν όχι να γκρεμίσει τον φράκτη- να ανοίξει νόμιμα περάσματα για αιτούντες άσυλο κυρίως στον Έβρο.

Χρειάζονται ΑΜΕΣΑ ανοικτά κέντρα εξέτασης και καταγραφής των αιτημάτων για άσυλο  – με την συμμετοχή και συνεργασία εκπροσώπων κι από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Μια τέτοια διαδικασία θα ήταν πολλαπλά επωφελής και θα επέβαλε πιο ανθρώπινες συνθήκες εισόδου για τους πρόσφυγες, διαδικασίες ελέγχου και καταγραφής όσων εισέρχονται στην χώρα, εξέταση των αιτημάτων με οργανωμένο τρόπο. Θα μπορούσε να συμβάλλει καθοριστικά στην κατανομή των προσφύγων – στη βάση κριτηρίων και με  όσα προβλέπει η διεθνής νομοθεσία - σε διάφορες χώρες όσο και στις δομές υποδοχής και φιλοξενίας στην Ελλάδα αλλά και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Παρά τις προειδοποιήσεις από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ αλλά και άλλους φορείς, ήδη από το 2012, η χώρα - αλλά και η υπόλοιπη Ευρώπη - δεν προετοίμασε εγκαίρως δομές κατάλληλες για την ανταπόκριση στα αναμενόμενα κύματα προσφύγων, μεταξύ άλλων πρώτης υποδοχής, καταγραφής, προσωρινής φιλοξενίας και παροχής ασύλου. Υπενθυμίζουμε ότι η Ελλάδα είχε δεσμευτεί το 2012 να δημιουργήσει υποδομές αρχικά για 20.000 πρόσφυγες, ενώ σήμερα πρέπει ταχύτατα να δημιουργήσει τουλάχιστον για 50.000, με βάση έναν δίκαιο επιμερισμό των υποχρεώσεων για ανθρώπινη κι οργανωμένη φιλοξενία προσφύγων. Πολλοί φορείς και οι κυβερνήσεις, προτιμούσαν να κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, αντί να το αντιμετωπίσουν οργανωμένα και με σχέδιο.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ επισημαίνουμε ότι η επίκληση συνεχώς των οικονομικών προβλημάτων δεν είναι πειστική, αφού η χώρα έλαβε από την ΕΕ τα τελευταία χρόνια για τους πρόσφυγες, μετανάστες και την ένταξή τους πάνω από 290.000.000 Ευρώ, (αλλά μεγάλο μέρος το σπατάλησε), ενώ πρόκειται να λάβει περίπου 500.000.000 ευρώ επιπλέον χρηματοδότηση από την ΕΕ. Επίσης, υπάρχουν πόροι για κοινωνική ένταξη και υποστηρικτές δράσεις στα ευρωπαϊκά ταμεία που αφορούν στη χώρα μας (όπως το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ευρωπαϊκό Ταμείο για Απόρους, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης της Υπαίθρου). Σε αυτά τα ποσά πρέπει να συνυπολογίζουμε τις συνεισφορές των εθελοντών και των πολιτών καθώς και πόρους από Ιδρύματα και φορείς, αλλά και τα χρήματα που καταβάλουν συχνά για τη μετακίνησή τους οι ίδιοι οι πρόσφυγες, κυρίως οι Σύριοι.

i-mikrasiatiki-katastrofi-zontaneuei-sto-mouseio-mpenaki

Στην αρχή η ζωή ήταν ειρηνική, μετά ήρθε ο πόλεμος και η καταστροφή. Οι άνθρωποι έπρεπε να μπουν στα πλοία και να βρουν καταφύγιο αλλού για να γλυτώσουν τη ζωή τους. Έγιναν πρόσφυγες. Τα πλοία τους πήγαν στη Λέσβο, στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη. Πολλά παιδιά και γυναίκες. Η Ελλάδα δεν μπορούσε να βοηθήσει. Άλλοι τους δέχτηκαν με καλό τρόπο, προσπάθησαν να βοηθήσουν. Άλλοι τους αγριοκοίταζαν, τους έβριζαν. Smyrni1922a

Μαζεύονταν σε πλατείες, στην παραλία, έφτιαχναν πρόχειρες σκηνές. Πολλοί κοιμόντουσαν στον δρόμο. Πολλοί πεθάνανε από πείνα, από αρρώστιες, από έλλειψη συνθηκών υγιεινής. Και όχι μόνο γιατί ήταν πολλοί, πάνω από 1.000.000 άνθρωποι, αυτοί που αναζητούσαν μέρος να γλυτώσουν τη ζωή τους. Έλειπε η οργάνωση και η στήριξή τους, τουλάχιστον σε πολλές περιπτώσεις, παρά την προσπάθεια πολιτών και διεθνών οργανισμών. Στην πορεία βελτιώθηκε κάπως η κατάσταση, αλλά….

Smyrni1922B

Ευτυχώς, υπάρχει το ντοκουμέντο του GeorgeMagarian, που γεννήθηκε το 1895 και σπούδασε στο Αμερικάνικο Κολέγιο στην Τουρκία που κατέγραψε την περιπέτεια των προσφύγων μετά την μικρασιατική καταστροφή το 1922, την προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τον θάνατο, την αγωνία τους να βρουν καταφύγιο σε κάποιο ελληνικό νησί, στην Αθήνα, στην Ελευσίνα, στη Θεσσαλονίκη, στις περιοχές που αργότερα ονομάστηκαν «προσφυγικά».

Τώρα εμείς, μια κοινωνία που είναι κατά πολύ απόγονος προσφύγων - εκείνων του 1922 και άλλων προσφύγω-, δεν θέλουμε λέει τους πρόσφυγες - ευτυχώς όχι όλοι - γιατί χαλάνε την τουριστική εικόνα της χώρας και των νησιών.

Εμείς οι υπόλοιποι και υπόλοιπες πρέπει να ξεκαθαρίσουμε με ξεκάθαρο τρόπο ότι νοιαζόμαστε και στηρίζουμε τις οργανωμένες λύσεις υποδοχής, φιλοξενίας και ένταξης, γιατί εκεί, μέσα στους πρόσφυγες μπορεί να είναι οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ότι τα ίδια έζησαν πολλοί από αυτούς και αυτές μερικές δεκαετίες πριν…

https://www.youtube.com/watch?v=t2B84CyLblk