Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
Η ρύπανση του Σαρωνικού από το ναυάγιο του δ/π "Αγ. Ζώνη ΙΙ" μου θύμισε μια παρόμοια περίπτωση ρύπανσης του Ν. Ευβοϊκού από το ναυάγιο του πλοίου Eurobulker X στο Λευκαντί της Εύβοιας αλλά κυρίως τον τρόπο που συμμετείχαμε οργανωμένα εκατοντάδες εθελοντές στην προσπάθεια καθαρισμού των ακτών από το πετρέλαιο. To ναυάγιο αυτό δεν είναι το πρώτο ούτε δυστυχώς θα είναι το τελευταίο. Σημασία έχει λοιπόν να δούμε τι μαθήματα πήραμε (πήραν οι υπηρεσίες και οι φορείς) και αν και πώς έχουμε οργανωθεί και για να περιορίσουμε τα ατυχήματα τέτοιοι είδους (που αποτρέπονται εύκολα με σωστή λειτουργία των υπηρεσιών ελέγχου, με κατάλληλη εκπαίδευση και με τήρηση της νομοθεσίας) αλλά και έγκαιρης κι αποτελεσματικής κινητοποίησης υπηρεσιών αλλά κι εθελοντών για τον περιορισμό της έκτασης της ζημιάς στο περιβάλλον και στην οικονομία.
Τότε είχα συμμετάσχει και προσωπικά στο μεγάλο καθαρισμό των ακτών στο Ν. Ευβοϊκό από το πετρέλαιο του Eurobulker X, Μαζί με πολλούς εθελοντές, που είχαμε κινητοποιήσει τόσο εμείς από το Δίκτυο MΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS όσο κι άλλοι φορείς. Ήταν, αν δεν κάνω λάθος, η πρώτη (και μόνη μάλλον) πολύ οργανωμένη μαζική συμμετοχή εθελοντών στον καθαρισμό ακτών από πετρέλαιο στην Ελλάδα. Η εμπειρία όμως εκείνης της μαζικής συμμετοχής δεν αξιοποιήθηκε ούτε από την κεντρική διοίκηση ούτε από την αυτοδιοίκηση για την οργάνωση παρόμοιων ομάδων σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.
 
 Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
Στις 1 Σεπτεμβρίου 2000 το πλοίο Eurobulker X ,που ετοιμάζονταν για αναχώρηση από τον κόλπα του Λευκαντί Ευβοίας φορτωμένο με τσιμέντο για παράδοση στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, κόπηκε στα δύο. Διέρρευσαν στη θάλασσα κάπου 700 τόνοι μαζούτ και λιπαντικών, καθώς και τσιμέντου που απλώθηκαν στις γύρω περιοχές του Νότιου Ευβοϊκού. Εκτός από τη θαλάσσια περιοχή, η πετρελαιοκηλίδα έπληξε και τις βοιωτικές ακτές και ακτές της Αττικής, Λευκαντί, Χαλκούτσι, Αυλίδα, Δήλεσι, Χαλκούτσι, Άγ. Κωνσταντίνος, Παλάτια και Ωρωπός, σε μήκος 25 χιλιομέτρων. Τότε σκοτώθηκε ένας ναυτεργάτης, ενώ άλλοι πέντε τραυματίστηκαν. Και τότε γίνονταν προσπάθεια να περιοριστεί η ρύπανση με πλωτά φράγματα γύρω από το ναυάγιο, ενώ είχαν χρησιμοποιηθεί και χημικά για την καταβύθιση της πετρελαιοκηλίδας, μια πρακτική που σίγουρα δημιουργεί άλλα προβλήματα στο θαλάσσιο οικοσύστημα και κυρίως στο βυθό, όπου το μαζούτ διαλύεται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς και πλήττει τους οργανισμούς που είναι προσκολλημένοι στο βυθό και δεν μπορούν να μετακινηθούν.
 
Τα καύσιμα και το μαζούτ καθαρίστηκαν από τις παραλίες με τη βοήθεια πολλών συνεργείων αλλά και μερικών δεκάδων εκατοντάδων εθελοντών. Το ναυάγιο ήταν κεντρικό θέμα των δελτίων ειδήσεων της εποχής ενώ το μαζούτ που χύθηκε προκάλεσε μεγάλο πρόβλημα στην θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα του κόλπου και οι θαλάσσιοι οργανισμοί άρχισαν αν επανέρχονται μετά από 1,5 χρόνο.
Η συμμετοχή όμως εθελοντών σε δράσης απορρύπανσης περιοχών που έχουν πληγεί από μαζούτ δεν είναι μια απλή υπόθεση, απαιτεί τεχνογνωσία και εξοπλισμό που πρέπει να προϋπάρχει, με δεδομένο ότι το μαζούτ δεν είναι ένα πλαστικό μπουκάλι που μπορείς να μαζέψεις εύκολα έστω φορώντας απλώς γάντια. Η συμμετοχή εθελοντών σε περίπτωση καθαρισμού παραλιών από μαζούτ απαιτεί τόσο κατάλληλο ρουχισμό όσο και σχετικό εξοπλισμό, όπως μπορεί να διαπιστώσει εύκολα κάποιος και από άλλες παρόμοιες κινητοποιήσεις όπως για παράδειγμα στην Ισπανία ή στις ΗΠΑ μετά από περιστατικά ρύπανσης. Αλλά το διαπιστώνει κάποιος και από τον τρόπο που συμμετέχουν οι όποιοι εθελοντές στον καθαρισμό των ακτών στη Σαλαμίνα και στην Αττική. Η οικολογικές οργανώσεις που συμμετέχουν τώρα στον καθαρισμό ακτών στη Σαλαμίνα κι άλλες περιοχές προσπαθούν να συγκεντρώσουν πόρους για να αποκτηθεί ο σχετικός εξοπλισμός και ρουχισμός. Αυτό όμως καθυστερεί ακόμα περισσότερο την προσπάθεια κινητοποίησης (και) εθελοντών, έπρεπε έτσι κι αλλιώς στο πλαίσιο των σχεδίων έγκαιρης αντιμετώπισης της ρύπανσης από πετρελαιοειδή να υπάρχει στην περιφέρεια, στους δήμους και στα λιμεναρχεία σχετικός εξοπλισμός για τους εθελοντές, αφού όλα τα σχέδια περιλαμβάνουν και τη συμμετοχή εθελοντών στις προσπάθειες αντιμετώπισης της πετρελαιοκηλίδας (κυρίως του καθαρισμού των ακτών - είτε είναι αμμώδεις είτε βραχώδεις)
Νομίζω ότι η υπόθεση του ναυαγίου του Eurobulker X βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη στα δικαστήρια. Αν κάποιος ξέρει πιο συγκεκριμένα στοιχεία ας τα δημοσιοποιήσει, έχει ενδιαφέρον να γνωρίζουμε όλοι πόσο αποτελεσματικά λειτουργεί η δικαιοσύνη στην Ελλάδα και σε τέτοια περιστατικά που έχουν σημαντικές κοινωνικές, οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις. Ιδιοκτήτης του σκάφους ήταν ο ιδιοκτήτης των ναυπηγείων Χαλκίδας
Μερικά από τα περιστατικά ρύπανσης από πετρέλαιο στην Ελλάδα που οφείλονται σε σκάφη καταγράφει η Greenpeace; http://www.greenpeace.org/greece/el/news/newstories-archive/oil-pump/oilspills-in-greece/
 

Αποτέλεσμα εικόνας για eco tips

Θα μας τρελάνουμε οι συγκυβερνώντες ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-υπολείμματα Οικολόγων Πράσινων: Για το ναυάγιο και τη ρύπανση στο Σαρωνικό "φταίει όλη η κοινωνία" λέει (ο Γιάννης Τσιρώνης, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, κι απαντώντας στο ερώτημα για το ποιος ευθύνεται για την καταστροφή): «Την ευθύνη την έχει μια κοινωνία ολόκληρη και μια παγκόσμια οικονομία εξαρτημένη από το πετρέλαιο και ένα σκληρό λόμπι διεθνές που δεν επιτρέπει να έχουμε επενδύσεις τέτοιες που να προστατεύουμε τις ακτές μας».

Καλά, εντάξει, φταίει "όλη η κοινωνία" (αχ άτιμη κοινωνία που έλεγε και ο τραγουδιστής του λαού). Εκείνος που συμμετέχει (δήθεν εκπροσωπώντας τους οικολογικά ευαισθητοποιημένους πολίτες) σε μια κυβέρνηση που προωθεί τις εξορύξεις πετρελαίου, που κατασκευάζει δύο νέες λιγνιτικές μονάδες και δεν μπορεί να σταματήσει μια μικρού μεγέθους πετρελαιοκηλίδα ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ; Ο αρμόδιος υπουργός που αυτο-εξευτελίζεται επιβαίνοντας σε σκάφος για να "επ-οπτεύει" (!) τις εργασίες ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ; Τι θέλει να πει, ο Γιάννης Τσιρώνης, αναπληρωτής υπουργός Γεωργίας (πριν Περιβάλλοντος) ότι συμμετέχει σε μια κυβέρνηση που είναι ..."εξαρτημένη από το πετρέλαιο" και "υποκύπτει στο σκληρό λόμπυ που δεν επιτρέπει να έχουμε επενδύσεις τέτοιες που να προστατεύουμε τις ακτές μας"????

Γιατί βρε Γιάννη Τσιρώνη δεν αντιλαμβάνεσαι ότι δεν έχεις το δικαίωμα να ευτελίζεις (πράσινες) ιδέες που είναι παγκόσμιες; Θα μπορούσες απλώς να πεις: "πρέπει να δούμε που κάναμε λάθη, για να διορθωθούμε". τελεία. Εντάξει θα κρατήσεις την καρέκλα σου και εσύ και όσοι έχουν παραμείνει στους ΟΠ, δεν χρειάζεται να γίνεις βασιλικώτερος του βασιλέως και να προσπαθείς να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα...

Ευτυχώς εγώ έφυγα εγκαίρως από τους Οικολόγους Πράσινους, γιατί αυτόν το εξευτελισμό δεν θα τον άντεχα... Υπάρχουν πράγματι άλλοι ΠΡΑΣΙΝΟΙ (όχι όμως για να εξευτελίζουν τις πράσινες πολιτικές αλλά για να τις διεκδικούν και να τις υπερασπίζονται)

Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.

Το ναυάγιο του δεξαμενοπλοίου «Αγ. Ζώνη ΙΙ» που μετέφερε 2.570 τόνους καυσίμων και η ρύπανση με πετρελαιοειδή δείχνει για άλλη μια φορά την μεγάλη αδιαφορία απέναντι στα περιβαλλοντικά ζητήματα διαχρονικά, έλλειψη οργάνωσης για την αποτροπή παρόμοιων περιστατικών (πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει ένα τέτοιο ναυάγιο μέσα στο Σαρωνικό;) αλλά και παντελή απουσία μηχανισμού έγκαιρης παρέμβασης για τον περιορισμό της ρύπανσης.

Η χώρα μας έχει, όπως είναι γνωστό, την υποχρέωση εφαρμογής Σχεδίων Έγκαιρης Παρέμβασης σε περίπτωση έκτακτων περιστατικών ρύπανσης από πετρελαιοειδή. Η Ελλάδα έχει υπογράψει από το 1990 τη Διεθνή Σύμβαση Έγκαιρης Προετοιμασίας για Ρύπανση από Πετρελαιοειδή (International Convention on Oil Pollution Preparedness, Response and Cooperation), που συνεπάγεται δέσμευση για πρόληψη και προετοιμασία προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος ιδιαίτερα  απέναντι σε περιστατικά ρύπανσης είτε από σκόπιμες απορρίψεις είτε από ατύχημα. Είναι μέλος της  Διεθνής Σύμβασης MARPOL 73/78 αλλά και δεσμεύεται από την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία.  Υποτίθεται ότι η χώρα έχει ένα  National Marine Pollution Response Plan και Greek Contingency plan for oil spills – με την κατάλληλη εκπαίδευση και τον κατάλληλο εξοπλισμό – που πρέπει να εφαρμόζει για πρόληψη κι αντιμετώπιση της ρύπανσης, δεν είναι κάτι που δεν γνωρίζει. Έχουμε μάλιστα υπογράψει,, από το 1995, στο πλαίσιο της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την Προστασία της Μεσογείου και του Μεσογειακού Σχεδίου Δράσης (MAP) του Ο.Η.Ε. το Πρωτόκολλο REMPEC, που στόχο έχει ακριβώς την καταπολέμηση της ρύπανσης από πετρελαιοειδή σε περίπτωση θαλάσσιου ατυχήματος.

  

Ανεπαρκής μηχανισμός αποτροπής, ανύπαρκτη παρέμβαση για ελαχιστοποίηση ρύπανσης

Στην περίπτωση του “Αγ. Ζώνη ΙΙ” διαπιστώνουμε ότι δεν υπήρξε μηχανισμός αποτροπής ενός τέτοιου περιστατικού, αν και δεν επικρατούσαν κακές καιρικές ή άλλες εξαιρετικές συνθήκες που θα μπορούσαν να αποτελούν μια δικαιολογία για κάτι τέτοιο, ενώ και η κινητοποίηση για αποτροπή της επέκτασης της ρύπανσης αποδείχθηκε απελπιστικά αργή και αναποτελεσματική. Η ρύπανση, αφού τα πρώτα δύο εικοσιτετράωρα ρύπανε τις ακτές της Σαλαμίνας μεταφέρθηκε στη συνέχεια και στα νότια “φιλέτα” του Σαρωνικού, όπως ο Άγιος Κοσμάς, η Γλυφάδα και η Βούλα.. Οι συσκέψεις πάνε καλά, αλλά όποιος δεν έχει σχέδιο και κατάλληλη προετοιμασία φαίνεται ότι …συσκέπτεται.  Για την ακρίβεια, οι ηγεσίες των αρμόδιων υπουργείων και του Λ.Σ. βρίσκονταν όλοι στη Θεσσαλονίκη ως χειροκροτητές του πρωθυπουργού για τα εγκαίνια της Δ.Ε.Θ. και αρκέστηκαν να δώσουν τις σχετικές “εντολές” προς τους εναπομείναντες στην Αθήνα μέσω τηλεφώνου! Κανείς τους, και πρώτος και καλύτερος ο υπουργός Ναυτιλίας, δεν εγκατέλειψε την “φιέστα” για να έρθει στην Αθήνα να συντονίσει την όλη επιχείρηση. Μάλιστα, ο τελευταίος, είχε το θράσος να πει πως “κινητοποίησε θεούς και δαίμονες”!!! Εννοείται πως η ανάληψη πολιτικής ευθύνης και οι τυχόν σχετικές παραιτήσεις, είναι έννοιες τελείως άγνωστες στην πολιτική κουλτούρα του τόπου μας, ακόμα και της Αριστεράς.  Η καλύτερη «απάντηση» προς όλους αυτούς τους καρεκλοκένταυρος έρχεται από την ίδια τη φύση, με τις εικόνες που είδαμε στην τηλεόραση να δείχνουν ένα πούλι και ένα καβούρι μέσα στη πίσσα και τα δύο να αγωνιούν (προφανώς χωρίς επιτυχία) να επιβιώσουν.

Ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν άμεσα

Εννοείται ότι περιμένουμε να εφαρμοστεί η νομοθεσία που επιβάλει ότι «ο ρυπαίνων πληρώνει» που συνεπάγεται όχι μόνο καταβολή κάποιου προστίμου αλλά και κάλυψη από τον υπεύθυνο της ρύπανσης του κόστους απορρύπανσης αλλά και καταβολή αποζημίωσης για την οικολογική και οικονομική ζημιά που έχει προκληθεί.  Περιμένουμε με ανυπομονησία τα πορίσματα (ελπίζουμε όχι μετά από πολλά …χρόνια) για να δοθούν απαντήσεις σε πολλά βασικά ερωτήματα:

-ποια ήταν τα αίτια της βύθισης ενός πλοίου που ήταν αγκυροβολημένο, και ενώ επικρατούσα μπουνάτσα;

– ήταν το πλοίο παροπλισμένο για πολλά χρόνια; Αν ναι πώς και πότε πάρθηκε η απόφαση για να βγει από αυτή την κατάσταση;

– διέθετε το πλοίο τα απαραίτητα πιστοποιητικά και πότε τα έλαβε; Αν διέθετε τα έγγραφα, αυτά εκδόθηκαν νόμιμα και ανταποκρίνονταν στην κατάσταση του πλοίου;

– γιατί το δεξαμενόπλοιο αυτό συνέχιζε να έχει μονά τοιχώματα, αν και τα δεξαμενόπλοια πρέπει να έχουν πλέον διπλά τοιχώματα, ακριβώς για να μειώνονται τα περιστατικά διαρροής πετρελαίου που μεταφέρουν αν υποστεί βλάβη το ένα τοίχωμα;

Αν η χώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά ακόμα και σήμερα ένα τέτοιο περιστατικό από ένα μικρό δεξαμενόπλοιο μέσα στην πιο πολυσύχναστη θαλάσσια περιοχή και σε συνθήκες ήρεμης θάλασσας, τι μπορεί να συμβεί σε περίπτωση ναυαγίου ενός μεγάλου δεξαμενόπλοιου, από αυτά που διασχίζουν καθημερινά τους θαλάσσιους δρόμους του Αιγαίου, του Ιονίου και γενικότερα της Αν. Μεσογείου;

 

Εκ νέου το πιο σοβαρό ερώτημα: πόσο έτοιμη είναι η χώρα για ν’ αντιμετωπίσει παρόμοια περιστατικά άλλης κλίμακας;

Το περιστατικό της περασμένης Κυριακής στο Σαρωνικό, βάζει και πάλι στο προσκήνιο ένα ευρύτερο θέμα για το οποίο έχουμε επανειλημμένα τοποθετηθεί:

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είμαστε αντίθετοι με την έρευνα και κυρίως την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου αλλά και την ενίσχυση της εκμετάλλευσης και μεταφοράς πετρελαιοειδών στην ευρύτερη περιοχή. Πετρέλαιο και φυσικό αέριο πρέπει να αφεθούν στη ΓΗ για πάντα αν θέλουμε να προστατέψουμε όχι μόνο το περιβάλλον αλλά και την κοινωνία, την οικονομία και το μέλλον των παιδιών μας από την επιταχυνόμενη κλιματική αλλαγή που βλέπουμε να συμβαίνει παντού πλέον, προάγγελο μιας ακόμα πιο τρομακτικής κατάστασης που θα ζήσουμε ήδη μέσα στον αιώνα που διανύουμε.

Όμως εμείς με τα ευαίσθητα παράκτια και θαλάσσια οικοσυστήματα θα έπρεπε να είμαστε 10 φορές πιο αποφασισμένοι να μείνουν οι θάλασσες μας χωρίς τεράστιες πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου που ακόμα και αν δεν προκαλέσουν έστω και ένα περιστατικό ρύπανσης από ατύχημα (πράγμα απίθανο) θα συνεχίσουν να εκπέμπουν ρύπους για πολλά χρόνια ακόμα και αν κλείσουν.  Η διαρροή από την γεώτρηση πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού είχε προκαλέσει ρύπανση που θα μπορούσε αν συνέβαινε στην δική μας περιοχή να απλωθεί στο μισό Αιγαίο! Θα έπρεπε, επίσης. να είμαστε αντίθετοι με την πύκνωση της διέλευσης αγωγών και δεξαμενόπλοιων που θα μεταφέρουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο γιατί σε  περίπτωση μεγάλης ρύπανσης θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανυπολόγιστες οικολογικές και οικονομικές καταστροφές σε έκταση πολύ μεγαλύτερη από αυτή που προκάλεσε η δημοσιονομική κρίση. Γιατί δεν μαθαίνουμε από τα λάθη τα δικά μας και των άλλων, πριν ζήσουμε την επόμενη καταστροφή;

 

Πόσο μπορεί να κρύβεται ακόμα το ναυάγιο του Sea Diamond;

Το τελευταίο περιστατικό υπενθυμίζει ότι το ναυάγιο του “SEA DIAMOND” παραμένει 10 χρόνια μετά σε ένα βάθος στα νερά της Σαντορίνης. Οι υπαίτιοι του ναυαγίου άφησαν το Sea Diamond να βυθιστεί μέσα στην καλντέρα της Σαντορίνης  αν και θα μπορούσε να είχε ρυμουλκηθεί σε αβαθή νερά, λίγο πιο πέρα. Το ναυάγιο συνεχίζει, 10 χρόνια μετά, να αποτελεί ένα κίνδυνο για το θαλάσσιο περιβάλλον, λόγω της διαρροής επικίνδυνων ουσιών που υπάρχουν σε συσκευές και εξοπλισμό του σκάφους, ενώ υπαρκτός είναι και ο κίνδυνος να κομματιαστεί το σκάφος και να προκληθεί ακόμα μεγαλύτερη ρύπανση. Παρά τις κινητοποιήσεις των κατοίκων, τις αποφάσεις δικαστηρίων και το ψήφισμα προς τον πρωθυπουργό, διαχρονικά οι κυβερνήσεις (και η σημερινή που διαβεβαίωνε ότι θα ανελκύσει το σκάφος) ευθύνονται για ένα σοβαρό περιβαλλοντικό έγκλημα.

H προστασία του περιβάλλοντος, η προστασία σε τελική ανάλυση της υλικής βάσης για την ύπαρξη και τη ζωή μας, απαιτεί δεσμεύσεις, δεν είναι λόγια του αέρα. Και μέχρι σήμερα έχουμε δει τα κόμματα να θυμούνται το περιβάλλον προεκλογικά αλλά να το καταστρέφουν μετά καθημερινά όταν αναλαμβάνουν την διακυβέρνηση της χώρας. Πώς να ξεχάσουμε τις ..δεσμεύσεις τόσων πρωθυπουργών, του σημερινού περιλαμβανομένου, αλλά και υπουργών και …αναπληρωτών υπουργών!!!

Φωτογραφία του χρήστη Social Cooperatives.
 
Σήμερα άνοιξαν τα σχολεία. Σημαντική μέρα για τα παιδιά. Όχι μόνο για τα ελληνόπουλα αλλά και για τα παιδιά πρόσφυγες που φιλοξενούμε στο #WELCOMMON, τον πρότυπο χώρο προσωρινής φιλοξενίας και κοινωνικής ένταξης προσφύγων που έχει δημιουργήσει ο Άνεμος Ανανέωσης (ΚΟΙΝΣΕΠ) σε συνεργασία με την ΕΑΤΑ και με την υποστήριξη της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
Η σύνθεση των φιλοξενούμενων προσφύγων έχει αλλάξει, πλέον οι περισσότεροι φιλοξενούμενοι μας είναι αιτούντες άσυλο ή έχουν αναγνωριστεί ως πρόσφυγες και θα παραμείνουν στη χώρα μας. Έτσι αποκτάει πολύ μεγαλύτερη σημασία η ένταξη των παιδιών στο επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα, και γενικότερα η κοινωνική κι επαγγελματική ένταξη όσων θα μείνουν στη χώρα μας.
Δουλέψαμε όλο το προηγούμενο διάστημα πολύ για να προετοιμάσουμε τα παιδιά και τις οικογένειες τους ώστε να πάνε σχολείο. Ήταν μεγάλη η χαρά μας σήμερα που αρκετά παιδιά σηκώθηκαν νωρίς, πήραν πρωινό και στις 08.00 ήταν έτοιμα να πάνε στο σχολείο: στο 35ο Δημοτικό Σχολείο και στο νηπιαγωγείο που είναι στη γειτονιά του #WELCOMMON, κάποια άλλα παιδιά στα διαπολιτισμικά σχολεία, ενώ ορισμένα θα πάνε σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Αλλά και όσα σήμερα για κάποιο λόγο δεν πήγαν εξέφρασαν την έντονη διάθεσή τους να πάνε από αύριο. Είναι πράγματι μια τεράστια αλλαγή σε σχέση με πέρσι που ελάχιστα παιδιά παρέμειναν στην τυπική εκπαίδευση.
Η χαρά μας είναι πολύ μεγάλη γιατί βλέπουμε τη διαφορά που υπάρχει φέτος, χάρη και στη συνεχή και συστηματική προετοιμασία που έχουμε κάνει την προηγούμενη χρονιά με μη-τυπική εκπαίδευση, μαθήματα αραβικών, ελληνικών, αγγλικών, γερμανικών, με δημιουργικά παιχνίδια ή και μέσω της συνεργασίας με 4 ελληνικά σχολεία αλλά και με δραστηριότητες στην αυλή του σχολείου, στο πλαίσιο του προγράμματος "Ανοικτά Σχολεία". Τα παιδιά που φιλοξενούμε ξέρουν πολύ καλά τον χώρο, εξοικειώθηκαν με το σχολείο, έπαιξαν στην αυλή του, ξέρουν πλέον τι σημαίνει κάθομαι στο θρανίο, μαθαίνω, παίζω με άλλα παιδιά, έτσι μαθαίνω καλύτερα, είναι σημαντικό ότι θέλουν να πάνε σχολείο, δεν πάνε επειδή πιέζονται.
Από πέρυσι έχουμε πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας με τη βοήθεια πολλών εθελοντών/ντριών για να βοηθήσουμε τα παιδιά-πρόσφυγες από διαφορετικές χώρες που φιλοξενούνται στο xώρο του WELCOMMON τόσο στα θέματα γλώσσας όσο και στο ίδιο το περιεχόμενο των μαθημάτων. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει στήριξη στα παιδιά και δομές ενισχυτικής διδασκαλίας ώστε να καλύψουν τα κενά και στους δύο τομείς αλλά και τον χαμένο χρόνο. Πολλά από αυτά είναι εκτός εκπαίδευσης για πολλά χρόνια ή μπορεί και να μην έχουν πάει σχολείο άρα χρειάζονται ειδική στήριξη για να επιστρέψουν ή να ενταχθούν από την αρχή στο σχολείο.
Περιττό να πούμε ότι τα παιδιά πριν πάνε στο σχολείο έχουν προετοιμαστεί από εμάς και σε θέματα υγείας, έχουν περάσει από εξετάσεις, έχουν κάνει τεστ μαντού καθώς και τους αναγκαίους εμβολιασμούς, ώστε να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα για την υγεία τους όσο και για την υγεία των συμμαθητών, αλλά και για να μην υπάρξουν η παραμικρή ευκαιρία για ξενοφοβικές αντιδράσεις του τύπου τα παιδιά πρόσφυγες μπορεί να κουβαλάνε ασθένειες. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε συνολικότερα τη γειτονιά μας.
Αλλά θέλουμε να βοηθήσουμε και το σχολείο, και γιαυτό συζητήσαμε με τον Διευθυντή του, τους εκπαιδευτικούς, το σύλλογο γονέων για το πώς μπορούμε να στηρίξουμε το σχολείο (δημοτικό και νηπιαγωγείο) σε ότι χρειαστούν (από βοήθεια με τους διερμηνείς μας μέχρι συνεργασία με φορείς για να βρούμε υλικά που χρειάζεται το σχολείο, πχ γραφική ύλη, αιρ κοντίσιον, παιχνίδια). Μέσα από συνεργασία με φορείς από την Ελλάδα κι άλλες χώρες μπορούμε να βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Θα είμαστε, λοιπόν, δίπλα στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς σε ότι χρειαστούν, μια και θέλουμε όλα τα παιδιά του σχολείου (ελληνόπουλα και προσφυγόπουλα) να έχουν ότι και όσα χρειάζονται στην προσπάθειά τους για καλύτερη ζωή.
Μεταξύ των πρωινών "επισκεπτών" του σχολείου ήταν και ο Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού Γιώργος Μόσχος. Πολύ σημαντικό και επιβεβαιώνει το μεγάλο ενδιαφέρον του για τα δικαιώματα του παιδιού. Είμαστε και εμείς δεσμευμένοι στην προστασία των παιδιών και στην στήριξή τους ώστε να επιστρέψουν σε μια κανονική παιδικότητα.

Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.

Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό προσωπικό προκαλεί πολύ γέλιο, ιδιαίτερα οι αρχηγοί των κομμάτων (Τσίπρας, Μητσοτάκης κα) που θα έπρεπε να είναι πιο σοβαροί (όχι σοβαροφανείς). Να για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός μιλούσε ειρωνικά για τον Ολανδρέα (Ολάντ και Ανδρέας Παπανδρέου). Με τον Ολάντ έγιναν κολλητοί και ο πρωθυπουργός μας περίμενε να τον ...σώσει, ενώ τον Ανδρέα τον μιμήθηκε αρχικά ως προς το στυλ στις ομιλίες (με τη βοήθεια και αμερικανών επικοινωνιολόγων) αλλά, το πιο σημαντικό, τον "ανακάλυψε" πρόσφατα κι έγραψε το περίφημο άρθρο "Ήταν ψεύτης ο Ανδρέας" επιδιώκοντας να κληρονομήσει τον παπανδρεϊσμό...Για την "Μαντάμ Μέρκελ" στάζει πλέον μέλι. Για τις αγορές που θα τις έκανε να χορεύουν στο ρυθμό του νταουλιού, τώρα πανηγυρίζει γιατί βγήκαμε σε αυτές με επιτόκιο 3πλάσιο σε σχέση με αυτό που μας δανείζουν οι "μισητοί" δανειστές! Τι να πούμε βέβαια για την στροφή σε πιο σοβαρά θέματα, μνημόνια, ασφαλιστικό, Ελληνικό, επενδύσεις, περιβάλλον, προσφυγικό κα.

Από την άλλη μεριά, έχουμε μια αξιωματική αντιπολίτευση εξίσου τραγική. Ο Μητσοτάκης πηγαίνει στην Ελληνική Χρυσός για να τονίσει μπροστά στις κάμερες "πόσο σημαντική είναι η επένδυση" και δεν θεωρεί ότι το κάνει για επικοινωνιακούς λόγους την ίδια στιγμή που κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι επισκέπτεται βιομηχανίες όπως η καπνοβιομηχανία για λόγους επικοινωνιακούς! Ίσως νομίζουν ότι όλοι οι πολίτες τρώνε κουτόχορτο.

Tα μεγάλα πολιτικά ζητήματα είναι τι είδους οικονομία, τι είδους παραγωγή επιλέγουμε, αυτό όμως δεν το συζητάνε. Έτσι πλέον στο σύνολό του το πολιτικό σύστημα "παλιό" και "νέο" λέει τα ίδια πράγματα αλλά προσπαθεί να ξεχωρίσει μόνο στο επικοινωνιακό επίπεδο. Εκλογές για αρχηγό, χωρίς όμως πολιτικό πρόγραμμα (στην Δημοκρατική Συμπαράταξη), όλοι υπέρ της απορρύθμισης των περιβαλλοντικών πολιτικών για χάρη των ...επενδύσεων. Ούτε περνάει από το μυαλό τους ότι εκεί είναι που διαφοροποιούνται σήμερα τα κόμματα και υπάρχουν οι πολιτικές αντιπαραθέσεις: στο ποιο μοντέλο οικονομίας επιλέγουμε, ποιες επενδύσεις χρειαζόμαστε ως χώρα, που θα βρουν δουλειές οι άνεργοι με τρόπο όμως που θα υπάρχει όφελος ταυτόχρονα στην οικονομία, στην κοινωνία και στο περιβάλλον.

Όλοι λοιπόν μιλάνε για τις επενδύσεις πλέον - ακόμα και η κυβέρνηση που ως αντιπολίτευση ήταν άκριτα εναντίον κάθε επένδυσης χωρίς να αντιπροτείνει ένα άλλο, όχι κρατικίστικο μοντέλο. ναι πρέπει να είμαστε υπέρ των επενδύσεων, αλλά υπέρ των επενδύσεων που συνδυάζουν οικονομική δραστηριότητα, περιβαλλοντική - κοινωνική και πολιτιστική υπευθυνότητα. Αλλιώς δεν μάθαμε τίποτα από τις "επενδύσεις" στην οικονομία καζίνο, στην κερδοσκοπία του real estate που odήγησε σε 200.000 κόκκινα δάνεια για στέγαση, στην σπατάλη των επενδύσεων των Ολυμπιακών Αγώνων (που τότε μας έλεγαν πόσο θα συνέβαλε στην οικονομία, αλλά όχι ...στο χρέος και στα ελλείμματα).

Γιαυτό η παρουσία ενός πραγματικού πράσινου κόμματος είναι απαραίτητη και όχι μόνο για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και για την κοινωνική συνοχή και την στροφή σε μια "ζωντανή" και πράσινη, κοινωνικά υπεύθυνη οικονομία προς όφελος της κοινωνίας. Η μορφή της έχει κάποια σημασία - δημόσια, ιδιωτική, κοινωνική - αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Φωτογραφία του χρήστη Πράσινοι.

Τη μία ξεχνάμε και την άλλη λέμε ότι φταίει η φύση που εκδικείται. Λάθος. Οι πλημμύρες στην Σιέρα Λεόνε, ο κλιματικός εφιάλτης στις ΗΠΑ, οι μεγάλες καταστροφές από τις πλημμύρες στην Ινδία δεν είναι φυσικές καταστροφές, είναι καταστροφές που προκαλούνται από το παραγωγικό και καταναλωτικό μας μοντέλο, την οικονομία, στο περιβάλλον και στην κοινωνία.

Δεν ξέρουμε με σιγουριά αν η κλιματική αλλαγή προκαλεί περισσότερους τυφώνες, ξέρουμε όμως πλέον με βεβαιότητα ότι ήδη προκαλεί μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση ακραίων καιρικών φαινομένων συνολικότερα και πιο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΥΣ τυφώνες. Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί και όλοι σχεδόν οι επιστήμονες είναι πλέον βέβαιοι με βάση επιστημονικά ΔΕΔΟΜΕΝΑ ότι η #climatechange κάνει πιο καταστροφικά τα ακραία καιρικά φαινόμενα #Harvey2017 #IrmaHurricane2017 #Jose

https://weather.com/storms/hurricane/news/hurricane-irma-bahamas-florida-georgia-carolinas-forecast
https://www.accuweather.com/en/videos/hurricane-irma-to-unleash-life-threatening-conditions-in-florida/lom3zqyte6iq_6ksge1fzcg8fy2oudfh
http://www.nhc.noaa.gov/archive/2017/

Φωτογραφία του χρήστη Πράσινοι.

Ήδη επιστήμονες και πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις συνεργάζονται για να εκτιμήσουν την ακριβή συνεισφορά μεγάλων εταιριών πετρελαίου και γενικότερα ορυκτών καυσίμων στην ανατροπή του κλίματος (για παράδειγμα είναι ενδιαφέρουσα η έρευνα που επιδιώκει να εκτιμήσει την συνεισφορά των μεγαλύτερων "ρυπαντών" άνθρακα, μεγάλων επιχειρήσεων πετρελαίου και ορυκτών καυσίμων, όπως BP, η Chevron, η ConocoPhillips, η TOTAL και η ExxonMobil στην αύξηση της μέσης επιφανειακής θερμοκρασίας της γης από το 1880 ή για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας

Για να προστατέψουμε το κλίμα, την κοινωνία, την οικονομία, τη ζωή και τα παιδιά μας πρέπει να αλλάξουμε καταναλωτικό και παραγωγικό μοντέλο. Δεν ζούμε πλέον στην εποχή του 12 παρά 5΄πριν την μεγάλη κρίση, είμαστε στο 12 και 5'.

Τώρα πρέπει να γίνει η βαθιά ειρηνική επανάσταση προς μια πιο πράσινη, οικολογική και κοινωνικά υπεύθυνη οικονομία, προς ένα μοντέλο κατανάλωσης που να μην καταστρέφει, μια καθημερινή ζωή που δεν βασίζεται στην καταναλωτική δύναμη αλλά στην ποιότητα ζωής, σε ένα ενεργειακό μοντέλο που δεν εξαρτιέται από το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τον λιγνίτη ή τα πυρηνικά.

Αυτό αποτελεί πραγματικά μια λογική, ειρηνική επανάσταση στην οποία πρέπει να συμμετάσχουμε. Αλλιώς πίσω μας θα μείνουν μόνο ερείπια.

Ότι συνέβη στο Τέξας στο κέντρο της πετρελαϊκής και χημικής βιομηχανίας είναι ένα καμπανάκι κινδύνου (αν και στην Ελλάδα ελάχιστα μας απασχόλησε). Αν δεν δράσουμε ΤΩΡΑ, αύριο θα είναι πολύ αργά. Ο εφιάλτης για τον οποίο μας προειδοποιούσαν οι επιστήμονες, για τον οποίο μιλάνε εδώ και χρόνια οι Πράσινοι είναι δυστυχώς ήδη εδώ, δεν είναι ένα σενάριο του μέλλοντος.

Go Green, αυτή είναι η πρόκληση αλλά και η ευκαιρία για να ζήσουμε καλύτερα, πιο ανθρώπινα, πιο ειρηνικά, πιο συμφιλιωμένοι μεταξύ μας, με τους άλλους και με τη φύση

Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.

Στο #WELCOMMON έχουμε τη χαρά να "φιλοξενούμε" πολλούς εθελοντές από διάφορες χώρες που μας στηρίζουν με την δουλειά που κάνουμε σε θέματα φιλοξενίας, παροχής φροντίδας υγείας, μη τυπικής εκπαίδευσης, δημιουργικής απασχόλησης και κοινωνικής-επαγγελματικής ένταξης των προσφύγων. Μεταξύ άλλων εθελοντών αυτή την περίοδο έχουμε και τον Maged, (είναι αντιπρόεδρος του Egypt Foundation for Youth and Development (EFYD). O Maged, μας βοηθάει σε διάφορες δραστηριότητες, και μεταξύ άλλων κάνει μαθήματα ελληνικών σε γυναίκες πρόσφυγες από Σομαλία, Ερυθραία και άλλες αφρικανικές -κυρίως - χώρες που φιλοξενούμε στο χώρο μας. 
Ο Maged μιλάει αραβικά, αγγλικά και γαλλικά, ενώ μαθαίνει ο ίδιος ελληνικά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου ζει, 
Έχει έρθει ως εθελοντής μέσω ενός προγράμματος του Anna Lindh Foundation, του Ιδρύματος για τον Διάλογο μεταξύ των Πολιτισμών (o Άνεμος Ανανέωσης είναι μέλος του Δικτύου φορέων που συμμετέχουν στο ALF). Είναι σημαντικό για τον διάλογο μεταξύ των πολιτισμών ότι φιλοξενούμε όχι μόνο πολλούς πρόσφυγες από διαφορετικές χώρες αλλά και επίσης εθελοντές από διαφορετικές χώρες. 

Ο Maged βοήθησε το καλοκαίρι στα μαθήματα ελληνικών σε γυναίκες, μαθήματα που προσφέρουμε όλο το χρόνο, με τη βοήθεια εθελοντριών, όπως η Ξένια. 
Καθημερινά, προσφέρουμε, επίσης, με τη βοήθεια πολλών εθελοντών/εθελοντριών μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας σε παιδιά που ακολουθούν ή θα ακολουθήσουν το ελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Από την αρχή λειτουργίας του WELCOMMON πάνω από 150 εθελοντές βοηθάνε τη λειτουργία του για 2 εβδομάδες το ελάχιστο μέχρι 6 μήνες. Προέρχονται από ευρωπαϊκές χώρες, από τις ΗΠΑ αλλά και την Παλαιστίνη και τη  Αίγυπτο. 

 

Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.

Πρόσφατα επισκέφθηκε το #WELCOMMON, τον πρότυπο χώρο φιλοξενίας και ένταξης προσφύγων που έχουμε δημιουργήσει (η ΚΟΙΝΣΕΠ Άνεμος Ανανέωσης σε συνεργασία με την ΕΑΤΑ και την υποστήριξη της UNHCR), η βουλευτής του ομοσπονδιακού Γερμανικού κοινοβουλίου Corinna Rueffer (Πράσινοι), υπεύθυνη για θέματα ατόμων με αναπηρία. Είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε και μια συνάντηση με φορείς που δραστηριοποιούνται για τα θέματα αναπηρίας στην Ελλάδα. Η βουλευτής επισκέφθηκε φορείς στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη για να έχει μια προσωπική εικόνα για την κατάσταση των προσφύγων με αναπηρία. 

Η Corinna Rueffer συνέταξε μια έκθεση προς το Γερμανικό κοινοβούλιο για την κατάσταση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία στην Ελλάδα (μεταξύ άλλων και των προσφύγων). 
Μπορείτε να βρείτε την περίληψη της έκθεσης εδώ http://www.corinna-rueffer.de/reisebericht-griechenland/ αλλά και μέσω λινκ την αναλυτική μορφή της.

Στην έκθεση αναφέρονται τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα (πρόσφυγες και μη) στην Ελλάδα, ενώ γίνεται εκτενής αναφορά στο WELCOMMON ως μια πολύ καλή πρακτική φιλοξενίας με αξιοπρέπεια και κοινωνικής ένταξης. στην έκθεση αναφέρονται επίσης και δυο άλλα καλά παραδείγματα, όπως το Κέντρο Ημέρας AΛΚΥΟΝΗ και η πρωτοβουλία „Naomi“ στη Θεσσαλονίκη
 

Μερικά δεδομένα που ΔΕΝ συζητάει το πολιτικό σύστημα αλλά ούτε και η κοινωνία:
- Ο πληθυσμός της Ελλάδας γερνάει, ως συνέπεια πολλών παραγόντων (αλλαγή κοινωνικών αξιών, μετανάστευση στο εξωτερικό, φυγή μεταναστών από άλλες χώρες που ζούσαν στην Ελλάδα για πολλά χρόνια). Αυτό οδηγεί σε μεγάλη αύξηση του ποσοστού των ηλικιωμένων στον συνολικό πληθυσμό της χώρας αλλά και στην μείωση του πληθυσμού σε απόλυτους αριθμούς., Αυτή η τάση είναι παρόμοια με ότι εκτιμάται ότι συμβαίνει ήδη και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες
- Ήδη παρατηρείται μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας, κατά 26.000 άτομα μέσα στο 2016, ενώ μειώνεται και ο αριθμός των ατόμων που είναι σε παραγωγική ηλικία, κατά 80.000 άτομα το 2016. Αυτό σημαίνει ότι λιγότερα άτομα εργάζονται την ίδια στιγμή που ο πληθυσμός γερνάει. Υπολογίζεται ότι την περίοδο της κρίσης έφυγαν πάνω από 500.000 άτομα σε παραγωγική ηλικία χωρίς να υπολογίζουμε τους μετανάστες από άλλες χώρες που ζούσαν κι εργάζονταν στην Ελλάδα και έφυγαν κι αυτοί
- Σύμφωνα με την EUROSTAT ο πληθυσμός της Ελλάδας θα μειωθεί σε 8.300.000 άτομα το 2060 και σε 7.200.000 άτομα το 2080 από 10.800.000 το 2015. Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, ο πληθυσμός σε παραγωγική ηλικία (15-64) στην Ελλάδα θα μειωθεί σε 4.450.000 άτομα το 2060 και σε 3.926.000 άτομα το 2080 από 6.900.000 άτομα το 2016. Την ίδια περίοδο ο πληθυσμός άνω των 65 ετών θα φτάσει σε 2.920.000 το 2060 και σε 2.430.000 το 2080 από 2.3000.000 άτομα σήμερα. Ακόμα και αν δεν υπήρχε η δημοσιονομική και οικονομική κρίση, οι τάσεις δείχνουν ότι το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και τα ασφαλιστικά ταμεία θα κατέρρεαν ως αποτέλεσμα της γήρανσης του πληθυσμού. Πολύ περισσότερο αφού δεν υπάρχει πραγματική στρατηγική αντιμετώπισης της δημογραφικής αυτής μεταβολής με εισροή περισσότερων παραγωγικών ηλικιών στη χώρα (κυρίως μέσω μετανάστευσης, όπως επιδιώκουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες) ώστε να μπορέσει να συντηρηθεί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και τα ασφαλιστικά ταμεία.
- Για να μπορεί να είναι βιώσιμο το σύστημα πρέπει να υπάρχει μια αναλογία 2-4 εργαζόμενοι προς έναν συνταξιούχο. Σήμερα η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους είναι 1,1 εργαζόμενος προς 1 συνταξιούχο (αν λάβουμε υπόψη ότι πολλοί σε παραγωγική ηλικία είναι άνεργοι, ενώ υψηλά είναι και τα ποσοστά αδήλωτης και μαύρης εργασίας). Στην πραγματικότητα είναι 0,65 εργαζόμενος προς ένα συνταξιούχο αν λάβουμε υπόψη την αδυναμία πολλών να καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές, τις αναλογικά πολύ χαμηλές όσων σήμερα λαμβάνουν πολύ χαμηλούς μισθούς και όσων εργάζονται με μερική απασχόληση (σχεδόν το 50% των δηλωμένων εργαζομένων) κάτι που οδηγεί στο να χρειάζονται - με τα σημερινά δεδομένα - να συνεισφέρουν περίπου 10 εργαζόμενοι για να μπορεί να καλύπτεται η δαπάνη για έναν συνταξιούχο (παρά το γεγονός ότι οι συντάξεις έχουν μειωθεί κι αυτές πολύ αλλά και οι συνολικές δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης έχουν μειωθεί δραματικά)

Μεγαλύτερο, λοιπόν, πρόβλημα και από αυτό του δημόσιου χρέους είναι η αναζωογόνηση και η βιωσιμότητα της κοινωνικής πολιτικής και η διάσωση του ασφαλιστικού συστήματος. Με την ανεργία στα ύψη, την μαζική φυγή (μετανάστευση των νέων και των δυναμικών ομάδων της ελληνικής κοινωνίας), με την απουσία συγκροτημένης πολιτικής κοινωνικής και επαγγελματικής ένταξης των μακροχρόνια ανέργων και των μεταναστών/προσφύγων, χωρίς αντιμετώπιση της γκρίζας οικονομίας είναι αδύνατο να διασωθεί το ασφαλιστικό σύστημα και το μοντέλο της κοινωνικής ασφάλισης. Που θα βρεθούν τα πάνω από 500 δις που απαιτούνται για να διατηρηθεί στοιχειωδώς το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, οι συντάξεις και οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας (για σύγκριση το χρέος είναι στα 314 δις ...μόνο!);

Το τραγικό είναι ότι το πολιτικό σύστημα σκέφτεται ακόμα με τους όρους “να έχει ο παππούς χρήματα από τη σύνταξη για να δίνει χαρτζιλίκι στον εγγονό“. Ναι αλλά που θα βρεθούν τα χρήματα για τη σύνταξη του παππού, όταν πλέον πρέπει να δουλεύουν 10 άτομα για να μπορεί να καλύπτεται το κόστος της σύνταξης ενός ατόμου; Ποια είναι η πραγματικότητα: με τον εγγονό στην ανεργία και έτοιμο να μεταναστεύσει ή στην καλύτερη περίπτωση να αμείβεται με 300-400 ευρώ το μήνα, ο παππούς θα βλέπει συνεχώς την σύνταξή του να εξανεμίζεται. Γιατί εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα: Πρέπει οι νέοι και οι νέες να έχουν την ευκαιρία να ενταχθούν στην αγορά εργασίας με όρους αξιοπρέπειας, να αναπτυχθεί εκείνη η οικονομική δραστηριότητα που βοηθάει στην ενίσχυση της οικονομίας και της εργασίας, να μειωθεί η φορολογία πάνω στην εργασία και να δοθούν κίνητρα ώστε να είναι δηλωμένη η εργασία και όχι να αυξάνεται η αδήλωτη εργασία, η υποδηλωμένη εργασία, η μαύρη εργασία. H ανασφάλεια με τις συντάξεις οδηγεί όλο και περισσότερους προς ιδιωτικά συστήματα ασφάλισης επιφέροντας επιπλέον πλήγμα στο κοινωνικό μοντέλο. Οι τρεις πυλώνες του συστήματος θα τείνουν να γείρουν προς τον ένα πυλώνα, την ιδιωτική (αυτο)ασφάλιση σύντομα. 

Οι αλλαγές έπρεπε να γίνουν με ορθολογικό τρόπο και με κοινωνικό διάλογο ήδη από την δεκαετία του ‘80 και του ‘90 όπως φρόντισαν οι περισσότερες χώρες να κάνουν ώστε να διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα της κοινωνικής ασφάλισης και των ασφαλιστικών ταμείων. Και όμως στα τέλη του 2009 γνώριζαν όλοι ότι τα ασφαλιστικά ταμεία θα κατέρρεαν μέχρι το 2011 αλλά αποφάσιζαν να κουκουλώσουν το θέμα “για να μην ληφθούν αντιλαϊκά μέτρα”!!!

Στο σύνολό του το πολιτικό σύστημα χρεώνεται ότι κατέστρεψε με πολλούς τρόπους το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Και τώρα όλοι βλέπουμε με τρόμο να καταρρέει η κοινωνική ασφάλιση – παρά τις υποτιθέμενες μεταρρυθμίσεις, παρά τις δυσανάλογες περικοπές και παρακρατήσεις. Οι ευθύνες διαχέονται σε όλο το πολιτικό φάσμα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Αριστερά στις περισσότερες εκδοχές της. Οι σημερινοί κυβερνώντες αφού ήταν στα κάγκελα συνεχώς εναντίον κάθε προσπάθειας αλλαγής, υποσχέθηκαν ότι θα …αυξήσουν τις συντάξεις και τώρα προωθούν μια ακόμα πιο βίαιη προσαρμογή προς τα κάτω των συντάξεων. Και αυτό θα κάνουν και οι όποιοι επόμενοι, αν δεν αντιμετωπίσουμε το θέμα της κοινωνικής ασφάλισης και των ασφαλιστικών δαπανών και των ασφαλιστικών ταμείων με συνεκτικό τρόπο και σε συνδυασμό με πολιτικές βελτίωσης της υγείας και της ποιότητας ζωής καθώς και σε σχέση με το μείζον πρόβλημα, δηλαδή την ραγδαία μείωση των ασφαλισμένων, τις μειωμένες εισφορές (παρά την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών) λόγω ανεργίας, μειωμένων αμοιβών και υποδηλωμένης εργασίας.

Ίσως έχουμε συνειδητοποιήσει τις εξοντωτικές εισφορές, τις δραματικές μειώσεις των συντάξεων, τις ισοπεδωτικές πολιτικές στα θέματα αυτά, τη δραματική μείωση για τους νέους συνταξιούχος από 15-40%. Όμως όλα αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου. Που θα βρεθούν τα περίπου 500 δις που χρειάζονται μέχρι το 2050 για να διατηρηθεί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης; Οι μεν μεταθέτουν το πρόβλημα στο μέλλον, οι δε παραπλανούν για να αναλάβουν αυτοί την καρέκλα της εξουσίας, ενώ οι κυνικοί τεχνοκράτες του ΔΝΤ απλώς βλέπουν ότι (και απαιτούν) την πραγματικότητα οι περικοπές θα είναι συνεχείς σε βάθος χρόνου για να διατηρηθεί ένα ελάχιστο σύστημααν δεν γίνει κάτι άλλο ουσιαστικό και καλά σχεδιασμένο.

Παρά τη σημασία του θέματος, κανείς δεν το συζητάει σοβαρά. Κι όμως αφορά και το μέλλον της εργασίας, της κοινωνικής συνοχής και της παραγωγής στην Ελλάδα. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, ούτε όμως το να κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί βοηθάει στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Η κοινωνία πρέπει να συζητήσει με ειλικρίνεια και με διάθεση ανάληψης πρωτοβουλιών για το μέλλον της κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα και για τον παππού και για τις σημερινές γενιές και για τον εγγονό.

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

Το #WELCOMMON το πρότυπο κέντρο υποδοχής, προσωρινής φιλοξενίας και ένταξης προσφύγων - και ο Άνεμος Ανανέωσης @windofrenewal που έχει την ευθύνη λειτουργίας του - εκφράσαμε έμπρακτα την απέχθειά μας για τους θανάτους και τους τραυματισμούς λόγω τρομοκρατικών επιθέσεων στην #Barcelona αλλά και παντού αλλού. 

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

Ξέρουμε καλά πόσο έχουν υποφέρει οι πρόσφυγες από μια παρόμοια βία σε πολλές χώρες. Οι πρόσφυγες είναι και αυτοί θύματα της τρομοκρατίας. 
Κρατήσαμε λοιπόν ενός λεπτού σιγή όλοι μαζί, πρόσφυγες, προσωπικό του #WELCOMMON, εθελοντές από #Barcelona, Καταλονία, την ώρα που και σε άλλες χώρες και στην ίδια την Καταλονία οι πολίτες ήταν στο δρόμο σε μια επίδειξη αλληλεγγύης και αποφασιστικότητας ενάντια στο φόβο και την τρομοκρατία. 

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
For peace and coexistence, from Baghdad, Basora, Alep, Damascus, Camerún, Congo, Mali, for BARCELONA and CATALONIA. Μουσουλμάνοι, χριστιανοί, μη - θρησκευόμενοι, όλοι μαζί. Ενήλικες και παιδιά #withrefugeesενάντια στη βία, στην τρομοκρατία και τον πόλεμο. Γιατί η τρομοκρατία δεν έχει θρησκεία.