Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
 
Συνήθως τα ΜΜΕ προβάλλουν τα αρνητικά, τις ρατσιστικές και ξενοφοβικές εκδηλώσεις ακόμα κι αν σε αυτές συμμετέχουν ελάχιστα άτομα. Υπάρχουν και πρέπει να προβάλλουμε τα θετικά μηνύματα. Αυτά που οδηγούν σε μια κοινωνία δίκαιη, ανοικτή, σοφή, περιεκτική, που δεν αφήνει πίσω και μόνο/η κανένα/καμία. Τα παιδιά του Μουσικού Γυμνασίου Σερρών δείχνουν το δρόμο.
«Ανακοίνωση 15μελούς Συμβουλίου Μουσικού Σχολείου Σερρών
Είναι γνωστό ότι το σχολείο μας, το Μουσικό Σχολείο Σερρών από την επόμενη εβδομάδα θα εντάξει στο μαθητικό του περιβάλλον προσφυγόπουλα ηλικίας 12-16 ετών από το κέντρο φιλοξενίας. Εξ’ αρχής αυτό το γεγονός δημιούργησε κάποιους προβληματισμούς, όπως ήταν αναμενόμενο, όμως αυτοί γρήγορα παραμερίστηκαν όταν κατανοήσαμε τις δύσκολες στιγμές που βίωσαν αυτοί οι συνάνθρωποι μας.
Έτσι, εμείς, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Μουσικού Σχολείου Σερρών, καλωσορίζουμε τα παιδιά των προσφύγων από το κέντρο φιλοξενίας που θα φοιτήσουν φέτος στο σχολείο μας. Μάλιστα ύστερα από συζήτηση που είχαμε με τους καθηγητές και τις καθηγήτριες μας, αποφασίσαμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε τα παιδιά αυτά, οι νέοι συμμαθητές και συμμαθήτριές μας, να αισθανθούν το σχολείο μας σαν δικό τους σχολείο, να νιώσουν ότι είναι ευπρόσδεκτοι και ότι εμείς είμαστε χαρούμενοι που θα τους έχουμε δίπλα μας.
Θέλουμε να δώσουμε το μήνυμα ότι η ανθρωπιά, η φιλοξενία και η μουσική μπορούν να ενώσουν βαθιά ανθρώπους διαφορετικών λαών, χρωμάτων, θρησκειών και πολιτισμών.
Καλώς ήρθατε παιδιά στο σχολείο μας, στο Μουσικό Σχολείο Σερρών».
#withrefugees#refugees#κοινωνία#Ελλάδα#συνύπαρξη#πρόσφυγες#κοινωνική_συνοχή#Σέρρες#Σχολεία#ΜουσικόΓυμνάσιο#παιδιά#bravo

Πόσοι είναι στην πραγματικότητα οι μετανάστες και πρόσφυγες που ζουν στην Ελλάδα; Θυμάστε τα απίστευτα νούμερα που αναφέρουν κατά καιρούς διάφοροι λαϊκιστές και ακροδεξιοί; Φαίνεται ότι αυτά τα fake news έχουν επηρεάσει πολλούς. Μια έρευνα δίνει ενδιαφέρονται στοιχεία για το τι πιστεύουν πολλοί για τον αριθμό των προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας...

Οι μετανάστες και πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ελλάδα δεν ξεπερνούν ΣΥΝΟΛΙΚΑ το 7-8% του συνολικού πληθυσμού.

Σύμφωνα, όμως, με έρευνα της #Ipsos για λογαριασμό της #ActionAid, στην Ελλάδα πιστεύουμε ότι το 35% του πληθυσμού αποτελείται από μετανάστες και πρόσφυγες!!!!

Φαίνεται λοιπόν ότι οι φοβικές αντιλήψεις βασίζονται σε εντελώς λανθασμένες υποθέσεις.

Στατιστικές για τους πρόσφυγες

Ιδού μερικά στατιστικά στοιχεία (UNHCR)

70.800.000: Αναγκαστικά εκτοπισμένοι παγκοσμίως
Από αυτούς:
- 41.300.000: είναι αναγκαστικά εκτοπισμένοι μέσα στις χώρες τους (για παράδειγμα στην Συρία υπάρχουν 6.700.000   πρόσφυγες εκτός χώρας καθώς και 6.100.000 άνθρωποι εκτοπισμένοι μέσα στην ίδια την Συρία)
- 25.900.000: Πρόσφυγες επίσημα (από τους οποίους 6.700.000 Σύριοι, 2.700.000 Αφγανοί, 2.300.000 Ν. Σουδανοί)

3.500.000: Από τους 70.800.000 αναγκαστικά εκτοπισμένου, οι αιτούντες άσυλο παραμένουν πολύ μικρό ποσοστό, είναι 3.500.000 άτομα. Το 80% των εκτοπισμένων - προσφύγων φιλοξενούνται σε γειτονικές χώρες

Χώρες που υποδέχονται τον μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων

3.700.000 στην Τουρκία
1.500.000 Σύριοι πρόσφυγες στον Λίβανο (συνολικά κάπου 2,7 έως 3 εκατ. πρόσφυγες)
1.400.000 στο Πακιστάν
1.200.000 Ουγκάντα
1.100.000 Σουδάν

Πάνω από 3.700.000 παιδιά πρόσφυγες δεν πηγαίνουν σε σχολείο

Πόσοι είναι οι αφιχθέντες στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια

2019: Μέχρι 6/10/2019 έφτασαν 48.518 άτομα (δια θαλάσσης 38123, από ξηρά 10.395), το 40% παιδιά. Από το Αφγανιστάν προέρχεται το 38% των αφιχθέντων, από τη Συρία το 25,3%, από τη Λ.Δ.Κογκό το 7,8%, και από το Ιράκ το 6,8%, Σομαλία και άλλες χώρες το 13,4%, από την Παλαιστίνη το 5,6% κ.ά.

2018: αφίξεις 50.508 άτομα (δια θαλάσσης 32494, από ξηρά 18.014)

2017: αφίξεις 36.310 άτομα (δια θαλάσσης 29.218, από ξηρά 6.592)

2016: αφίξεις 177.230 άτομα (δια θαλάσσης 173,450 , από ξηρά 3.784)

2015: αφίξεις 861.630 άτομα (δια θαλάσσης 856.723, από ξηρά 4.907)

2014: αφίξεις 43.318 άτομα (δια θαλάσσης 41.038, από ξηρά 2280)

Συμπέρασμα: εκτός από δύο χρονιές, το 2015 και το 2016 που οι αφίξεις ήταν αυξημένες, τα στοιχεία δείχνουν ότι φτάνουν στη χώρα ψάχνοντας για άσυλο κάπου 40-50.000 άτομα ετησίως, περίπου το 0,07% των αναγκαστικά εκτοπισμένων και ποσοστό περίπου 0,14% σε σχέση με τον αριθμό τουριστών που φιλοξενούμε κάθε χρόνο.

Αιτήσεις ασύλου στην Ελλάδα
2013: 4.814
2014: 9.431
2015: 13.187
2016: 51.053
2017: 58.639
2018: 66.966
2019: 41.645

Από τα στοιχεία δεν προκύπτει κάποιος λόγος για ...πανικό, αντιθέτως μας υποχρεώνουν να σκεφτούμε πώς θα οργανωθεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά στη χώρα μας όλο το σύστημα, πρώτη υποδοχή, προσωρινή φιλοξενία, αξιολόγηση αιτήματος ασύλου, υποστηρικτικές υπηρεσίες, κοινωνική και επαγγελματική ένταξη. Και βέβαια, σημαντικό είναι να μην μετατρέπεται ένας προσωρινός χώρος πρώτης υποδοχής όπως αυτοί που υπάρχουν σε Λέσβο, Σάμο, Χίο, Λέρο κ.ά, σε χώρους απάνθρωπης "παγίδευσης" χιλιάδων απελπισμένων. Εικόνες σαν κι αυτές που φτάνουν στα σπίτια των πολιτών μέσω των ΜΜΕ και των social media, σε άλλους προκαλούν αγανάκτηση και σε άλλους φόβο ότι η περιοχής τους θα μετατραπεί σε μια άλλη Μόρια. Όμως η Μόρια δεν είναι και δεν μπορεί να είναι το μοντέλο πρώτης υποδοχής των αναγκαστικά εκτοπισμένων. Είναι το αποτέλεσμα αφενός μιας εντελώς αφελούς προσέγγισης ότι αυτές οι εικόνες θα αποτρέψουν άλλους να έρθουν (και άρα η κατάσταση θα εκτονωθεί από  μόνη της) κι αφετέρου της ανικανότητας της διοίκησης και των πολιτικών να επεξεργαστούν και να υλοποιήσουν στοιχειωδώς μια ολοκληρωμένη πολιτική για το προσφυγικό.

Και όμως, υπάρχουν πάρα πολλά καλά παραδείγματα σε ολόκληρο τον κόσμο που δείχνουν ότι μια οργανωμένη πρώτη υποδοχή, φιλοξενία και κοινωνική ένταξη των προσφύγων μπορεί να είναι προς όφελος και των τοπικών κοινωνιών, όχι μόνο των προσφύγων. Δεν υπάρχει  κανένας λόγος πανικού και αποπροσανατολισμού των κοινωνιών, αντιθέτως διαφορετική προσέγγιση (που βασίζεται σε στοιχεία, δεδομένα) καθώς και σοβαρή οργάνωση χρειαζόμαστε.

 

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
 
Είχα τη χαρά να συναντήσω πρόσφατα στην Αθήνα τη φίλη πράσινη Ευρωβουλευτή Barbara Lochbihler, αντιπρόεδρο της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωκοινοβουλίου στο πλαίσιο του ταξιδιού - επιτόπιας επίσκεψής της για το προσφυγικό. Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε θέματα προσφύγων, να την ξεναγήσω στο πρότυπο κέντρο φιλοξενίας και κοινωνικής ένταξης προσφύγων #WELCOMMON, αλλά και να συζητήσουμε γενικότερα τις εξελίξεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και για τους πράσινους.H επίσκεψη στην Αθήνα και στη Λέσβο και οι συναντήσεις και συζητήσεις της με θεσμικούς φορείς, ακτιβιστές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων την βοήθησαν να έχει μια άμεση και πλήρη εικόνα για την κατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά. Την εβδομάδα 13-17/11 η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου συζήτησε το θέμα αυτό, ενώ η ίδια θα συνέταξε σχετική έκθεση. Λόγω βέτο της Ομάδας της Αριστεράς, το Ευρωκοινοβούλιο δεν έλαβε κάποια απόφαση για το θέμα, αλλά οι ευρωβουλευτές πήραν σαφή θέση στις ομιλίες τους για την απαράδεκτη κατάσταση την οποία βιώνουν οι πρόσφυγες στα νησιά. 
 
Η Barbara Lochbihler είναι μια προσωπικότητα με μεγάλη επιρροή σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι δραστήρια ευρωβουλευτής (των Πράσινων), αντιπρόεδρος της υποεπιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώην γενική διευθύντρια του γερμανικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας (1999-2009) και ακτιβίστρια σε θέματα ισότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξάλειψης των διακρίσεων

Είχαμε την ευκαιρία να την ξεναγήσουμε στο WELCOMMON και να την ενημερώσουμε αναλυτικότερα για την δουλειά μας σε θέματα φιλοξενίας και κοινωνικής ένταξης ευάλωτων ομάδων προσφύγων, για την συνεργασίας μας με την ΕΑΤΑ και την τοπική κοινωνία καθώς και με την UNHCR GREECE.

Για εμάς είναι σημαντικό θέμα όχι μόνο η διεθνής αναγνώριση του έργου που επιτελούμε στο WELCOMMON αλλά και η ευκαιρία που προσφέρεται μέσω παρόμοιων επισκέψεων - και είναι πολλές όλο αυτό το διάστημα που λειτουργούμε - στους ίδιους τους φιλοξενούμενους πρόσφυγες να συζητήσουν με ανθρώπους που επηρεάζουν την λήψη των αποφάσεων, όπως είναι η Barbara Lοchbihler, μια ευρωβουλευτής που έχει κάνει υπόθεση της ζωής της την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

  Φωτογραφία του χρήστη Welcommon.

 

Στο WELCOMMON οργανώσαμε, στο πλαίσιο της 4ωρης επίσκεψής της, τόσο συνάντηση με αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις προσφύγων που φιλοξενούμε όσο και με φορείς και οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και με θεσμικούς φορείς, ώστε να υπάρχει άμεση συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων για τα θέματα αυτά.

Στην συνάντηση εργασίας συμμετείχαν ο αντιδήμαρχος Αθηναίων, υπεύθυνος για θέματα μετανάστευσης Λ. Παπαγιαννάκης, ο Συνήγορος του Παιδιού, Γ. Μόσχος, εκπρόσωποι του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών και του Φόρουμ Προσφύγων, της ΕΑΤΑ, του Ελληνικού Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, καθώς κι εκπρόσωποι μεταναστευτικών και προσφυγικών κοινοτήτων.

Φωτογραφία του χρήστη Welcommon.

Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα ανταλλαγή απόψεων, με δεδομένο μάλιστα ότι η αντιπρόεδρος της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ασχολείται ενεργά και παρεμβαίνει προσπαθώντας να επηρεάσει σε όσα οδηγούν τους ανθρώπους στην προσφυγιά ή σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής που σχετίζονται με το προσφυγικό (συμφωνίες ΕΕ με τρίτες χώρες, διαχείριση των συνόρων, ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών, εκδίκαση υποθέσεων εγκλημάτων πολέμου κα).

Φωτογραφία του χρήστη Welcommon.

Από την ανακοίνωση της Barbara Lochbihler για την κατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα – Αποτελέσματα ταξιδιού (επιτόπιας επίσκεψης) και Συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο της 14-11-2017 
 

Την Τετάρτη 15 Νοεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο θα ασχοληθεί με την κατάσταση των προσφύγων στα ελληνικά νησιά. Η Barbara Lochbihler, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ήταν την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα και τη Λέσβο.

Αναφορικά με την κατάσταση στο πεδίο, η κ. Lochbihler δηλώνει:

«Η κατάσταση στο Κέντρο Καταγραφής & Πιστοποίησης στη Μόρια της Λέσβου είναι ανυπόφορη. Το camp είναι σχεδιασμένο για 2000 άτομα. Σήμερα ζουν εκεί 6.500 άτομα, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά. Οι αριθμοί  των νεοεισερχομένων έχουν αυξηθεί σταθερά από τον Οκτώβριο. Οι περισσότεροι άνθρωποι έρχονται από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Η κατάσταση στο hotspot είναι τρομακτική. Περίπου 1.500 άνθρωποι αναγκάζονται να  ζουν σε καλοκαιρινές σκηνές και η ιατρική περίθαλψη δεν είναι εγγυημένη»

Σχετικά με τις ευθύνες γι’ αυτήν την κατάσταση δηλώνει η κ. Lochbihler:

«Τα αίτια αυτής της κατάστασης, εκτός από την αύξηση του αριθμού των προσφύγων, είναι η κακοδιαχείριση από την ελληνική πλευρά και η πίεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να μην φιλοξενηθούν πρόσφυγες στην ηπειρωτική χώρα, όπου θα υπήρχαν μεγαλύτερες δυνατότητες. Σε μια συνέντευξη στην ελληνική εφημερίδα «Καθημερινή», ο  Frans Timmermanns πρόσφατα επιβεβαίωσε ότι οι πρόσφυγες πρέπει να καταγράφονται  στα νησιά.

Έτσι, η ΕΕ είναι επίσης υπεύθυνη για τη δυστυχία στα ελληνικά νησιά, όπως και η ελληνική κυβέρνηση.

Οι ακτιβιστές θεωρούν επίσης υπεύθυνη την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου (EASO).  Οι συνεντεύξεις δεν είναι κατάλληλες για να καθοριστεί ποιοι πρόσφυγες θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτοι, λόγω βασανιστηρίων, εμπειριών πολέμου και βιασμού και, συνεπώς, θα μπορούσαν άμεσα να μεταφερθούν στην ηπειρωτική χώρα. Φέτος τον Ιούνιο, ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής αποδέχθηκε την ύπαρξη καταγγελιών σχετικά με αυτές και άλλες ανεπάρκειες στις πρακτικές των συνεντεύξεων από την EASO και τώρα διερευνά αν υπάρχουν διοικητικές αδικοπραγίες.»

Μεταξύ των μέτρων που πρέπει να ληφθούν, λέει η κ. Lochbihler:

"Οι ελληνικές αρχές, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρέπει σύντομα να καταλήξουν σε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αποφυγή θανάτων όπως τον περασμένο χειμώνα. Θα πρέπει να δημιουργηθούν άμεσα θερμαινόμενες στεγαστικές δυνατότητες, είτε σε ξενοδοχεία είτε σε κοντέινερ. Η κράτηση ανθρώπων στα ελληνικά νησιά πρέπει να σταματήσει για να μπορέσουν πρόσφυγες να φιλοξενηθούν στην ενδοχώρα. Πρέπει να διασφαλιστεί η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη. Ο επιμερισμός σε άλλα κράτη μέλη πρέπει να προωθηθεί και η οικογενειακή επανένωση να καταστεί γρήγορα εφικτή".