Global Climate Strike, 20-27 Sept.

Την εβδομάδα 20 με 27 Σεπτεμβρίου συμμετέχουμε στην μεγαλύτερη παγκόσμια κινητοποίηση που οργανώνεται από τους νέους και τις νέες σε 100άδες χώρες με αίτημα την προστασία του κλίματος και την έξοδο από τα ορυκτά καύσιμα. Το σπίτι μας καίγεται. Ας δράσουμε όπως πρέπει σε μια τέτοια περίπτωση

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (World Meteorological Organization) και του προγράμματος Copernicus Climate Change Programme, ο Ιούλιος 2019 ήταν το ίδιο θερμός ή και ξεπέρασε τον θερμότερο μήνα που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία, ακόμα και τον προηγούμενο Ιούνιο 2019 ή τον Ιούλιο 2016 που ήταν υπό την επίδραση του φαινομένου El Niño (εκείνη η εμφάνιση του φαινομένου ήταν η πιο έντονη και οδήγησε σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες). Όμως τον Ιούλιο 2019 δεν χαρακτηρίστηκε από έντονη παρουσία του El Niño.

  • Από το 2015 έως το 2019 έχουμε τα 5 πιο θερμά χρόνια που έχουν καταγραφεί ποτέ.
  • Οι πάγοι λιώνουν με απίστευτα γρήγορη ταχύτητα

Πρέπει να δράσουμε για το κλίμα γιατί αφορά τη ζωή μας. Αλλά κάθε καθυστέρηση αυξάνει τους κινδύνους

https://public.wmo.int/en/media/news/july-matched-and-maybe-broke-record-hottest-month-analysis-began

“ 

 

Πώς η έξοδος από το κάρβουνο στην Γερμανία προσελκύει το ενδιαφέρον όλου του πλανήτη και συμβάλει στην ανάπτυξη ενός διεθνούς κινήματος.

Όλα επιταχύνθηκαν όταν η ενεργειακή επιχείρηση RWE προσπάθησε να επεκτείνει την εξόρυξη κάρβουνου στο εναπομείναν 10% του αρχαίου δάσους Hambacher. Οι λίγοι ακτιβιστές που παρέμεναν για χρόνια σε 3 "σπίτια" στο δάσος για να εμποδίσουν την καταστροφή του έγιναν ένα ποτάμι ακτιβιστών από πολλές χώρες που πλημμύρισε την περιοχή (διαδηλώσεις με μερικές εκατοντάδες ως και 50.000 άτομα).

Επισήμως όλα τα ορυχεία κάρβουνου και οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας με τη χρήση κάρβουνου θα κλείσουν μέχρι το αργότερο το 2035-2038 μετά την συμφωνία που επιτεύχθηκε πρόσφατα. Τα πυρηνικά εργοστάσια της Γερμανίας θα έχουν κλείσει μέχρι το 2022, χάρη στην πολιτική δέσμευση που είχαν πετύχει οι Πράσινοι όταν συμμετείχαν στην κυβέρνηση, μια απόφαση που καμία μεταγενέστερη κυβέρνηση δεν τόλμησε να αλλάξει.

Όμως το ποστ αυτό δεν το έγραψα για το θέμα το ίδιο και το πολύ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ άρθρο, αλλά γιατί το άρθρο αυτό ενέπνευσε και χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας ομαδικής έρευνας, είναι ένα από τα 41 άρθρα δημοσιογράφων που συμμετείχαν σε πρόγραμμα που χρηματοδοτήθηκε από το γερμανικό πρόγραμμα European Climate Initiative που αποτελεί χρηματοδοτικό εργαλείο του Γερμανικού Υπουργείου Περιβάλλοντος για την προώθηση της διακρατικής συνεργασίας για την προστασία του κλίματος.

Οι δημοσιογράφοι που συμμετείχαν δεν αυτο-λογοκρίθηκαν όπως συχνά συμβαίνει σε άλλες ...περιπτώσεις (ονόματα χωρών δεν λέμε), ούτε το πρόγραμμα λογόκρινε τις απόψεις των δημοσιογράφων. Αντιθέτως, ενθάρρυνε την ελεύθερη έκφραση των απόψεων και της παρουσίασης των αποτελεσμάτων της έρευνας που πραγματοποίησαν οι 10 δημοσιογράφοι - κάποιους από τους οποίους συνάντησα και εγώ στο συνέδριο στο Βερολίνο τον Μάρτη 2019 όταν συμμετείχα στο συνέδριο του προγράμματος. Στο σάιτ του προγράμματος σημειώνεται: "Ten men and women, who received EUKI-financed bursaries via the International Journalists’ Programmes (IJP), demonstrated just how exciting and varied environmental journalism can be. They spent six weeks working in European partner countries and carried out research on climate change mitigation and energy transition. The result was 41 audio and written pieces from Croatia, the Czech Republic, Germany, Hungary, Slovakia and Slovenia. These are in the right-hand column and can be downloaded". Δηλαδή προέβαλε τα άρθρα με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Looking beyond your backyard" (κοιτώντας πέρα από την πίσω αυλή σου): https://www.euki.de/en/news/climate-journalism-ijp/

Πόσο σημαντικό θα ήταν να υπήρχαν παρόμοια προγράμματα, βασισμένα σε παρόμοιο πνεύμα, που να στηριχθούν από την Ελλάδα (χωρίς πελατειακές σχέσεις ή προσπάθεια ελέγχου των αποτελεσμάτων) ώστε να προωθηθεί η συνεργασία και η μεταφορά καλών πρακτικών μεταξύ φορέων (περιβαλλοντικών και κοινωνικών οργανώσεων, επιστημονικών και επαγγελματικών οργανώσεων, δήμων, περιφερειών, πανεπιστημίων κ.ά) από διάφορες χώρες της Ν.Α.Ευρώπης και της Μεσογείου σε θέματα προστασίας του κλίματος και προσαρμογής στα νέα κλιματικά δεδομένα!!!

#HambacherForst #energytransition #coalphaseout #RES #climateaction@EUKI_Climate

https://www.dw.com/…/how-germanys-coal-phaseout-…/a-46157905

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, λουλούδι, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα - ίσως το πιο σοβαρό - του πολιτικού συστήματος μας; Ότι δεν ξέρει τι σημαίνει σοβαρή διαβούλευση και δομημένος διάλογος πριν ληφθεί μια απόφαση που αφορά σημαντικά θέματα, όπως πχ μια απόφαση για την εκπαίδευση, την περιβαλλοντική εκπαίδευση. Η προηγούμενη κυβέρνηση πήρε μια απόφαση - χωρίς διάλογο και με άγνοια του θέματος - που ανέτρεπε τα πάντα γύρω από την περιβαλλοντική εκπαίδευση αλλά για να πάμε σε ένα σύστημα χειρότερο, όχι καλύτερο. Με διάταξη που κατατέθηκε από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως, προς ψήφιση στη Βουλή:

Α. Καταργείται η απόφαση του πρώην υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου “Ενιαίος κανονισμός λειτουργίας των Κέντρων Εκπαίδευσης για την Αειφορία (Κ.Ε.Α.) και ρύθμιση λοιπών θεμάτων”.

Β. Τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης εξακολουθούν να λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν, για το σχολικό έτος 2019-20.

Γ. Με απόφαση του υπουργού Παιδείας η λειτουργία των ΚΠΕ μπορεί να επεκτείνεται και σε επόμενο διδακτικό έτος.

Όμως ποια θα είναι η τύχη των κέντρων μετά την λήξη της χρονιάς; Με δεδομένο ότι υπάρχει μια τεράστια εμπειρία και έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια πολύ καλή δουλειά στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, πρέπει να υπάρξει σοβαρός διάλογος, τι αλλαγές χρειάζεται να γίνουν για να βελτιωθεί η εκπαίδευση για το περιβάλλον, την υγεία, την κοινωνική συνοχή, την προστασία του κλίματος και της βιοποικιλότητας κ.ά. και κυρίως πώς θα διαμορφωθούν υπεύθυνες και κριτικές στάσεις ζωής.

Δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον, σε σχέση με το θέμα, άρθρο του Φώτη Ποντικάκη, ενός ανθρώπου που έχει πολύ σοβαρή και μακροχρόνια παρουσία στο χώρο της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης:

» Επειδή παίζονται διάφορα πολιτικά και συνδικαλιστικά παιχνιδάκια στις πλάτες των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης εν γένει, ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα:

– Η συντριπτική πλειονότητα των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε ΚΠΕ ή ασχολούνται με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (και η ΠΕΕΚΠΕ όπου συμμετέχουν πολλοί) διαφωνούσε με την κατάργηση των Υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των τοπικών Διευθύνσεων Εκπαίδευσης και τη συγχώνευσή τους μαζί με την Αγωγή Υγείας και τις Πολιτιστικές Δράσεις (είχαν χωριστούς υπεύθυνους προ κρίσης) μέσα στα ΚΕΑ (Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία) που προωθούσε ο νόμος 4547 της προηγούμενης κυβέρνησης. Μειωνόταν ο αριθμός αυτών που υποστήριζαν την καινοτομία, την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, την Αγωγή Υγείας, τον Πολιτισμό στα σχολεία. Κι από την αρχή της κρίσης είχε σταματήσει (από την τότε κυβέρνηση) η χρηματοδότηση των δράσεων αυτών στα σχολεία.

-Το νομικό πλαίσιο (ν.4547 και σχετικές αποφάσεις) αγνοούσε τα ΚΠΕ και την Ιστορία τους από το 1992 στη χώρα μας. Η δημιουργική του ασάφεια επέτρεψε σε Συμβούλια κρίσης πχ στην Κρήτη να μη μοριοδοτήσουν (έχω κάνει ένσταση γι’ αυτό) καθόλου σεμινάρια και εισηγήσεις σε ΚΠΕ, αγνοώντας το επιμορφωτικό έργο των ΚΠΕ, που στη διάρκεια της κρίσης παρέμειναν ένας από τους ελάχιστους (αν όχι ο μόνος μαζί με Υπεύθυνους Δ/νσεων Εκπαίδευσης) δημόσιους φορείς που προσέφεραν δωρεάν επιμορφωτικό έργο (σεμινάρια, ημερίδες για εκπαιδευτικούς και πολίτες).

-Με βάση αυτά, το πάγωμα της διαδικασίας και η κατάργηση των αποφάσεων για τα ΚΕΑ από τη νέα κυβέρνηση, εκλήφθηκε με ανακούφιση από πολλούς εκπαιδευτικούς. Με μια βασική προϋπόθεση όμως: Να προχωρήσουν άμεσα οι διαδικασίες στελέχωσης των ΚΠΕ με βάση τις προτάσεις της ΠΕΕΚΠΕ, να διατηρηθούν οι υπεύθυνοι των διευθύνσεων και να χρηματοδοτηθούν άμεσα η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, η Αγωγή Υγείας και οι Πολιτιστικές δράσεις στη δημόσια εκπαίδευση.