Στο Βερολίνο είχα βρεθεί για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 80 για τις μεγάλες κινητοποιήσεις εναντίον των πυρηνικών ανατολής και δύσης. Από τότε βρέθηκα εκεί πολλές φορές. Μία από αυτές ήταν λίγες εβδομάδες μετά την πτώση του τείχους, Δεν ήταν απλώς μια τουριστική εμπειρία, αλλά μια συγκλονιστική εμπειρία γιατί είχα συναντήσεις και κάποιους από τους ενεργούς πολίτες που αγωνίστηκαν για να γκρεμιστεί το τείχος. Είδα το τείχος να πουλιέται κομματάκι - κομματάκι ως ανάμνηση. Μεταξύ άλλων συνάντησα και Έλληνα που είχε απλώσει την πραμάτεια του σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους και πουλούσε κομματάκια του τείχους. Πόσοι άνθρωποι είχαν σκοτωθεί στην προσπάθειά τους να διαφύγουν. Και πόσο αστείο ήταν μερικά χρόνια μετά, αυτό το τρομακτικό τείχος να πουλιέται κομματάκι - κομματάκι σε τουρίστες από ολόκληρο τον κόσμο. Τώρα μερικά κομμάτια του έχουν μείνει σε δρόμους του Βερολίνου για να θυμίζουν, ένα κομμάτι υπάρχει έξω από το Ευρωκοινοβούλιο , ενώ κομμάτια του υπάρχουν και σε μερικά μουσεία.
 
Κι όμως λίγες μέρες πριν την ιστορική μέρα της 9ης Νοεμβρίου 1989 δεν ήταν πολλοί αυτοί που περίμεναν ότι θα πέσει με τόσο πάταγο.
 
 
 

Είκοσι εννιά χρόνια πριν κατέρρεε με πάταγο το τείχος του Βερολίνου. Μπορεί να μην έγιναν όσα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια για την ενοποίηση στην Ευρώπη και την επικράτηση ενός φρέσκου και αναζωογονητικού αέρα όπως περιμέναμε πολλοί. Όμως το τείχος που κατέρρευσε τόσο λόγω των εσωτερικών αντιφάσεων των αυταρχικών καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης όσο και της μεγάλης κινητοποίησης των πολιτών σε πολλές χώρες, με πρώτη την Ανατολική Γερμανία, όπως και το άνοιγμα των συνόρων έριξαν περισσότερο φως και ελευθερία στις χώρες της πρώην “Σοβιετικής Ένωσης”.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θεωρούμε ότι η εσπευσμένη ένταξη των ανατολικών χωρών ήταν μια επιλογή για την σταθεροποίηση των χωρών και την διεύρυνση της ενιαίας αγοράς αλλά δεν δόθηκε βάρος στην εμβάθυνση της δημοκρατίας, της κοινωνικής συνοχής, των ευρωπαϊκών αξιών στο εσωτερικό των κοινωνιών και των πολιτικών εκπροσώπων, στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην αντιμετώπιση της διαφθοράς. Αν δεν υπάρξει ένα νέο κύμα ευρωπαϊκής ενοποίησης το ευρωπαϊκό οικοδόμημα μπορεί να ακολουθήσει την τύχη της σοβιετικής ένωσης κάτω από το βάρος λαϊκιστικών και εθνικιστικών επιθέσεων και δυνάμεων που εκμεταλλεύονται την αδυναμία των κυρίαρχων ελίτ να εμπνεύσουν για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ απευθύνουμε ανοικτή πρόσκληση σε ευρύτερες δυνάμεις να συσπειρωθούμε ενόψει των ευρωεκλογών 2019 για να πετύχουμε να εκπροσωπήσουμε μαζί τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που αγωνίζονται ασυμβίβαστα για τις ευρωπαϊκές αξίες, την  ενίσχυση κι εμβάθυνση της δημοκρατίας, την προοπτική της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, την οικολογική και κοινωνική Ευρώπη, την ενίσχυση της συνοχής στο εσωτερικό των κοινωνιών αλλά και μεταξύ των ευρωπαϊκών περιφερειών και χωρών.

Η εκλογική καμπάνια για τις ευρωεκλογές θα πρέπει να μετατραπεί με την ενεργή συμμετοχή μας σε μια μεγάλη κινητοποίηση των κριτικά σκεπτόμενων πολιτών και ιδιαίτερα των νέων με στόχο να γίνει η ΕΕ ένα φωτεινό παράδειγμα κοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατίας, οικολογίας, δίκαιης και βιώσιμης οικονομίας, ειρήνης και συνεργασίας, μιας Ένωσης που μπορεί να εμπνέει τους πολίτες της αλλά και τους πολίτες των υπόλοιπων ηπείρων.

http://prasinoi.gr/fall-of-wall/

jetztmesnchbleiben

 

 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ στο βιομηχανικό κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης (Baden-Württemberg) είναι το πρώτο σε εκλογική δύναμη κόμμα, με βάση το αποτέλεσμα των εκλογών της 13ης Μαρτίου. Συγκεντρώνουν 30,3% (24,2% στις εκλογές του 2011, αύξηση 6,1%) και ο μέχρι τις εκλογές πράσινος πρωθυπουργός του κρατιδίου διεκδικεί να αναλάβει ξανά την πρωθυπουργία. Δεύτερο κόμμα αναδεικνύονται οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) με 27,1% (39,0% το 2011, απώλειες 11,2%). Την τρίτη θέση καταλαμβάνει το λαϊκιστικό και ξενοφοβικό AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) με 14,9% που μπαίνει στο κοινοβούλιο. Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD) με 12,7% είναι 4ο (23,1% το 2011, απώλειες 10,4%), ενώ οι Φιλελεύθεροι (FDP) συγκεντρώνουν 8,3% (από 5,3% το 2011). Το κόμμα της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (Die Linke) με 2,9% (2,8% το 2011) μένει πάλι εκτός κοινοβουλίου.

 

Στο νέο κοινοβούλιο της Στουτγάρδης οι Πράσινοι θα διαθέτουν 46 έδρες, οι Χριστιανοδημοκράτες 39, οι Σοσιαλδημοκράτες 19, το AfD 22 και οι Φιλελεύθεροι 12. Η κυβερνητική συμμαχία Πράσινων - Σοσιαλδημοκρατών που κυβερνούσε στο κρατίδιο με πρωθυπουργό τον Πράσινο Kretschmann δεν συγκεντρώνει τώρα την πλειοψηφία λόγω της μεγάλης πτώσης των σοσιαλδημοκρατών.

Μέσα στην Στουτγάρδη τα αποτελέσματα ήταν αρκετά διαφοροποιημένα τόσο ως προς τα ποσοστά των κομμάτων όσο και ως προς την σειρά που καταλαμβάνουν: οι Πράσινοι συγκέντρωσαν 36,4% (σε μερικές περιοχές μάλιστα συγκέντρωσαν ποσοστά πάνω από 40-44%), το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) 22,2%, το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD) 11,9%, το AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) 11,1%, οι Φιλελεύθεροι (FDP) 9,4% και το κόμμα της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (Die Linke) 5,3%

Στις εκλογές όμως των δυο άλλων κρατιδίων, οι Πράσινοι δεν τα πήγαν καλά. Στo κρατίδιο Rheinland-Pfalz έπεσαν από το 15,4% (2011) στο 5,2%, ενώ στο κρατίδιο Sachsen-Anhalt από το 7,1% στο 5,0%.

Και στα 3 κρατίδια, σημαντικά ποσοστά συγκέντρωσε το λαϊκιστικό, ξενοφοβικό και αντιευρωπαϊκό κόμμα της Εναλλακτικής για την Γερμανία (AfD). ξενοφοβική και ρατσιστική ατζέντα που έχει στο προσφυγικό αλλά και το λαϊκιστικό κι αντι-ευρωπαϊκό του προφίλ έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην άνοδο του κόμματος αυτού.

Η καμπάνια των Πράσινων είχε ως ένα από τα κεντρικά της θέματα το προσφυγικό, με σύνθημα "Tώρα παραμένουμε άνθρωποι" αλλά και το θέμα της μετάβασης σε μια νέα οικονομία, απεξαρτημένη από τον άνθρακα (ορυκτά καύσιμα).

krietschmann

Υπάρχουν πολλά συμπεράσματα που προκύπτουν από τις εκλογές:

1. Σε κάθε ένα από τα κρατίδια "βγήκε πρώτο" ένα διαφορετικό κόμμα, στη Βάδη-Βυρτεμβέργη οι Πράσινοι, ενώ στο Rheinland-Pfalz οι Σοσιαλδημοκράτες και στο Sachsen-Anhalt οι Χριστιανοδημοκράτες.

2. Και στα 3 κρατίδια, οι "νικητές" στον ένα ή άλλο βαθμό συμφωνούν σε γενικές γραμμές με την πολιτική που προωθεί η Μέρκελ για τους πρόσφυγες.

3. Στις τοπικές εκλογές παίζουν ρόλο και τοπικές συνθήκες, γι αυτό υπάρχει και μεγάλη απόκλιση στα αποτελέσματα από κρατίδιο σε κρατίδιο. Πάντως οι ρατσιστές του AfDέχουν μεγαλύτερα ποσοστά σε κρατίδια της πρώην Αν. Γερμανίας.

4 Όπως και αλλού, υπάρχει ένα ποσοστό της γερμανικής κοινωνίας που ακολουθεί τους λαϊκιστές και ξενοφοβικά-ρατσιστικά σχήματα. Μέχρι τώρα, όμως, η Γερμανία δεν έχει παρασυρθεί σαν χώρα και κοινωνία προς μια τέτοια κατεύθυνση. Ελπίζω και μετά τις εκλογές να μην ανατραπεί η πολιτική στο προσφυγικό.

Όμως, ένα άλλο συμπέρασμα είναι ότι ακόμα και σε μια βιομηχανική περιοχή οι (γερμανοί) Πράσινοι μπορούν πλέον να είναι πρώτη δύναμη γιατί έχουν ένα εναλλακτικό σχέδιο για την οικονομία, δεν απευθύνονται μόνο σε όσους έχουν οικολογικές ευαισθησίες ή αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και σε κοινωνικές ομάδες που αναζητούν ένα μέλλον στην οικονομία που θα είναι πιο πράσινο.