obeliskterror attack

Εκεί στην πλατεία που συναντιούνται σημαντικοί πολιτισμοί, μεταξύ του Sultanahmet και της Αγίας Σοφίας, κοντά στον Οβελίσκο, μια μοναδική περιοχή που έχω επισκεφθεί πολλές φορές και πάντα με συγκινεί, βρήκε ο βομβιστής αυτοκτονίας (μάλλον άνθρωπος του Ισλαμικού Κράτους) να ανατιναχτεί για να παρασύρει στο θάνατο και να τραυματίσει σοβαρά αθώους πολίτες, οι περισσότεροι είναι Γερμανοί τουρίστες και κάποιοι άλλοι Τούρκοι.

ahmetsultan

Είναι απίστευτο πόσο ο φανατισμός τυφλώνει τους ανθρώπους, που αντί να θαυμάζουν αυτήν την μοναδικής ομορφιάς και φορτωμένη με συναισθήματα περιοχή που θα έπρεπε να είναι σύμβολο συνύπαρξης, τους μετρατρέποι σε δολοφόνους, γίνονται ίδιοι βόμβα για να σκοτώσουν πολίτες, τουρίστες, σε κάθε περίπτωση αθώους ανθρώπους.

αγ σοφια2

H καταδίκη παρόμοιων πράξεων πρέπει να είναι απόλυτη, αλλά η καταδίκη από μόνη της δεν θα πετύχει την εξάλειψή τους, Απαιτείται μεγαλύτερη ενεργοποίηση των κοινωνιών αλλά και όλων των υπεύθυνων εκπροσώπων θρησκειών ώστε να σταματήσει η εκμετάλλευση της θρησκείας για την προσέλκυση οπαδών άτοιμων ακόμα και να ανατιναχτούν σκοτώνοντας. 

Παρά την απαγόρευση από το καθεστώς, συνεχής ενημέρωση μέσω των social media #Sultanahmet 

Η φωτογραφία είναι από την στιγμή της ανατίναξης του βομβιστή, ίσως την αποθανάτισε κάποιος που φωτογράφιζε εκείνη την στιγμή τον Οβελίσκο. Η πλατεία δεν θα είναι πλέον ποτέ ίδια...

Ίσως αυτή η αποτρόπαια πράξη να μπορούσε να μετατραπεί σε αφορμή για μια νέα αφύπνιση των κοινωνιών σε θέματα συνύπαρξης. Εξάλλου η πλατεία θα μπορούσε να εμπνεύσει αν συνειδητοποιούσαμε ότι εκεί συνυπάρχουν πλέον σήμερα μερικοί από τους πιο σημαντικούς πολιτιστικούς και πολιτισμικούς θησαυρούς...

 

Ερώτηση του Ν. Χρυσόγελου προς την Κομισιόν

για την πρόσφατη πυρηνική συμφωνία Τουρκίας – Ιαπωνίας.

 

Ερωτήματα σε σχέση με την πρόσφατη συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας – Ιαπωνίας θέτει στην Κομισιόν ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Πράσινων, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης. Όπως έγινε γνωστό, η Τουρκική και η Ιαπωνική κυβέρνηση υπόγραψαν προσφάτως ένα συμβόλαιο ύψους 22 δις δολαρίων για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στην περιοχή της Σινώπης, στη Μαύρη Θάλασσα. Ο Νίκος Χρυσόγελος θέτει ερωτήματα σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η λειτουργία πυρηνικών εγκαταστάσεων σε σεισμογενείς περιοχές, αλλά ζητά και διευκρινήσεις για το αν η ρήτρα που περιλαμβάνεται για την μεταφορά τεχνογνωσίας για τον εμπλουτισμό ουρανίου και την παραγωγή πλουτωνίου, κάτι που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για χρήση σε πυρηνικά όπλα, παραβιάζει τη Διεθνή Συμφωνία για τη Μη-Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων.

Όπως δήλωσε ο Ν. Χρυσόγελος: «Η συμφωνία για την κατασκευή και δεύτερου πυρηνικού εργοστασίου στην Τουρκία, αποτελεί ζήτημα που αφορά συνολικά την Ευρώπη, καθώς η ευρύτερη περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισμογενής και η ραδιενέργεια δεν γνωρίζει σύνορα. Η ειρωνεία είναι ότι η τουρκική κυβέρνηση προχώρησε σε συμβόλαιο πυρηνικής συνεργασίας με την Ιαπωνία, ενώ ακόμα και σήμερα η κοινωνία υποφέρει από τις συνέπειες της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα. Μια ιδιαίτερη ρήτρα που προστέθηκε στη συμφωνία φαίνεται πως εξασφαλίζει και τη δυνατότητα παραγωγής πρώτης ύλης για πυρηνικά όπλα. Είναι μια εξέλιξη που προκαλεί πρόσθετες ανησυχίες γιατί η περιοχή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη περιοχή, όχι μόνο λόγω σεισμών, και γι αυτό καλούμε την Κομισιόν να το θέσει προς την τουρκική πλευρά, στο πλαίσιο των ενταξιακών διαδικασιών. Οι κινητοποιήσεις των τούρκων πολιτών έχουν αποτρέψει μέχρι σήμερα την υλοποίηση των πυρηνικών σχεδίων που έχουν υιοθετήσει κατά καιρούς οι κυβερνήσεις της γειτονικής χώρας. Η ελληνική κοινωνία των πολιτών έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι στο πλάι των πολιτών της γειτονικής χώρας στη βάση της αλληλεγγύης και των κοινών συμφερόντων για να αποτρέψουμε ξανά μαζί την προώθηση των πυρηνικών σχεδίων της κυβέρνησης Ερντογάν . Κατά μια έννοια, οι σεισμοί ενώνουν ξανά τις δυο κοινωνίες: το 1999 αναπτύχθηκε η αλληλεγγύη μεταξύ μας μέσα από την προσπάθεια αντιμετώπισης του κοινού πόνου, τώρα γιατί οι σεισμοί, στην περιοχή μας αλλά και στην Φουκουσίμα, μας υπενθυμίζουν ότι δεν υπάρχει ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας, έτσι κι αλλιώς».

Υπενθυμίζεται ότι στη δεκαετία του ’90 υπήρξαν συνεργασίες μεταξύ των περιβαλλοντικών οργανώσεων Ελλάδας και Τουρκίας στο πλαίσιο της καμπάνιας ενάντια στην κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων στο Ακούγιου. Όταν το θέμα, επανήλθε στην συζήτηση, οι Πράσινοι των Βαλκανίων ανέπτυξαν στενή συνεργασία σε θέματα πυρηνικής ενέργειας, ιδιαίτερα μετά το ατύχημα της Φουκουσίμα. Μεταξύ άλλων έγινε και έγινε ειδική συνέντευξη τύπου στη Θεσσαλονίκη, με εκπροσώπους από τους Πράσινους της Τουρκίας και της Βουλγαρίας. Επίσης, ο τότε ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Μ. Τρεμόπουλος, επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη, όπου συμμετείχε σε αντιπυρηνικές κινητοποιήσεις. Ο Νίκος Χρυσόγελος έχει καταθέσει σχετική ερώτηση στην Κομισιόν για το Ακούγιου.

 

Ακολουθεί η ερώτηση προς την Κομισιόν:

Θέμα: Πυρηνικό πρόγραμμα με δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου από Τουρκία

Η τουρκική κυβέρνηση υπέγραψε προσφάτως με την ιαπωνική κυβέρνηση συμβόλαιο συνεργασίας ύψους 22 δις για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού, ενώ παράλληλα ζήτησε να της επιτραπεί ο εμπλουτισμός ουρανίου και η παραγωγή πλουτωνίου [1]. Πολλοί φορείς στην Τουρκία και σε γειτονικές χώρες έχουν επισημάνει ότι η κατασκευή πυρηνικών σταθμών σε μια ιδιαίτερα σεισμογενή χώρα σαν την Τουρκία, που στον σεισμό του 1999 θρήνησε 17.000 θύματα, αντιπροσωπεύει μεγάλο κίνδυνο για την ευρύτερη περιοχή. Η συμφωνία αφορά κυρίως στην κατασκευή μιας πυρηνικής μονάδας στη Σινώπη της Μαύρης Θάλασσας, με τη συμμετοχή της Mitsubishi Heavy Industries, ενώ μια άλλη πρόκειται να κατασκευαστεί από Ρώσικη εταιρία [2], στο Ακούγιου, στη Ν. Τουρκία, δίπλα στη Συρία και κοντά στην Κύπρο [3].

Η κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων αποτελεί μια μεγάλη απειλή για τους πολίτες της χώρας αλλά και γειτονικών περιοχών, όπως απέδειξε εξάλλου η πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας, μια χώρα που διαφήμιζε ότι είχε τους πιο ασφαλής πυρηνικούς αντιδραστήρες. Η καταστροφή στην Φουκουσίμα κόστισε στην Ιαπωνία χιλιάδες θύματα, ανυπολόγιστες οικονομικές ζημιές, μετακινήσεις πληθυσμού κι εκκένωση ολόκληρων περιοχών.

Επιπλέον ανησυχίες προκαλεί, όμως, και η πιθανότητα εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων, καθώς η συμφωνία μπορεί να επιτρέψει στην Τουρκία, αν και ο υπουργός ενέργειας της Τουρκίας προέβη σε διάψευση [4], τη δημιουργία πυρηνικού υλικού για όπλα, σε μια περιοχή που υποφέρει ήδη από παρόμοια πυρηνικά προγράμματα και σχέδια (Ιράν, Ισραήλ, Ινδία, Αίγυπτος).


Ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Ανησυχεί για το ενδεχόμενο κατασκευής πυρηνικών αντιδραστήρων σε ιδιαίτερα σεισμογενείς περιοχές [5] κοντά στα ευρωπαϊκά σύνορα;
  2. Την έχει απασχολήσει μέχρι τώρα η πιθανότητα, με βάση το συμβόλαιο που ανακοινώθηκε, απόκτησης και από την Τουρκία της τεχνολογικής δυνατότητας εμπλουτισμού ουρανίου και παραγωγής πλουτωνίου για πυρηνικά όπλα; Με την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας και Ιαπωνίας παραβιάζεται η αρχή της μη-διάδοσης πυρηνικών όπλων; Αν ναι, τι μέτρα προτίθεται να λάβει;
  3. Προτίθεται να θέσει αυτό το ζήτημα κατά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία;

 

_________________________________________________

[1]http://www.hurriyetdailynews.com/ankara-adds-uranium-clause-in-nuclear-deal-with-tokyo.aspx?pageID=238&nID=60729&NewsCatID=348

[2]http://www.power-technology.com/projects/akkuyu/

[3]https://www.google.gr/search?q=akkuyu+nuclear+power+plant&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=dcrTUobYM8mStAaL14DQAg&ved=0CDsQsAQ&biw=1195&bih=677

[4]http://www.hurriyetdailynews.com/turkish-energy-minister-denies-uranium-enrichment-intention.aspx?pageID=238&nID=60787&NewsCatID=348

[5] http://www.share-eu.org/node/90

Στις 24 Ιανουαρίου 2012, ο Halil Savda συνελήφθη για να εκτίσει ποινή 100 ημερών επειδή «αποξενώνει τους ανθρώπους από το στρατό", σύμφωνα με το άρθρο 318 του τουρκικού ποινικού κώδικα, καθώς την 1η Αυγούστου 2006 εξέφρασε δημόσια την αλληλεγγύη του στους ισραηλινούς αντιρρησίες συνείδησης Itzik Shabbat και Amir Pastar, οι οποίοι είχαν φυλακιστεί επειδή αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον πόλεμο του Ισραήλ στον Λίβανο.
 
Τον Ιούνιο του 2008 ο Halil Savda καταδικάστηκε, η απόφαση επικυρώθηκε από το Ανώτατο Εφετείο το Νοέμβριο του 2010 και κοινοποιήθηκε σε αυτόν τον Φεβρουάριο του 2011.
 
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Halil Savda φυλακίζεται για λόγους συνείδησης. Έχει κρατηθεί συνολικά 17 μήνες σε στρατιωτικές φυλακές κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πέντε ετών για την άρνησή του να στρατευτεί το 2004. Το 2008, η Ομάδα Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για την Αυθαίρετη Κράτηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές οι φυλακίσεις ήταν αυθαίρετες (γνωμοδότηση 16/2008). Ο Halil Savda αντιμετωπίζει άλλη μια εξάμηνη ποινή φυλάκισης για παράβαση του άρθρου 318, που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2010, η οποία εξετάζεται από το Ανώτατο Εφετείο, ενώ υπάρχουν και άλλες υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του βάσει του άρθρου 318.
 
Λαμβάνοντας υπόψη ότι,
- Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης έχει υιοθετηθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης το 1967, όταν εγκρίθηκε ένα πρώτο ψήφισμα [1] για το θέμα από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση. Η αναγνώριση του δικαιώματος αυτού έγινε αργότερα η προϋπόθεση για τα κράτη που επιδιώκουν την ένταξη τους στο Συμβούλιο της Ευρώπης.
- Πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αναγνώρισε, στην υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης κατοχυρώνεται από το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, που προστατεύει την ελευθερία της σκέψης, συνείδησης και θρησκείας.
 
Ερωτάμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
1. Τι θα πράξει για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης στην Τουρκία καθώς και η απελευθέρωση του Χαλίλ
Savda;
2. Λαμβάνοντας υπόψη το νομικό κεκτημένο της ΕΕ και τις απαιτήσεις ένταξης της Τουρκίας, θα ζητήσει η Επιτροπή την κατάργηση του άρθρου 318 του τουρκικού Ποινικού Κώδικα, διότι παραβιάζει το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, την οποία εγγυάται, επίσης, το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και το άρθρο 19 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, στο οποίο η Τουρκία είναι συμβαλλόμενο μέρος;
 
 ____________________________________________________________________
[1] http://assembly.coe.int/Main.
asp?link=/Documents/AdoptedText/ta67/ERES337.htm