Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
 
Ας ανοίξουμε μια σοβαρή πολιτική συζήτηση, εν όψει ευρωεκλογών (26 Μαΐου 2019), εθνικών εκλογών (όποτε γίνουν) και τοπικών-περιφερειακών εκλογών (φθινόπωρο 2019).
 Χωράνε όλοι κι όλα κάτω από την "αριστερά/ΣΥΡΙΖΑ" ή το "κίνημα αλλαγής"; Η απάντηση είναι σαφής. Όσο και να προσπαθούν και οι δύο πόλοι να πείσουν για κάτι τέτοιο (όλοι βάζουν και λίγο "οικολόγους" στην κομματική φρασεολογία τους), αυτό δεν αποδεικνύεται από τις θέσεις και πρακτικές τους. Το "κίνημα αλλαγής" (πολύ έντονο το φόντο, σε τυφλώνει τουλάχιστον τηλεοπτικά) προσπαθεί προς το παρόν να συγκολλήσει τα κομμάτια της σοσιαλδημοκρατίας, δεν έχει καιρό να ...απευθυνθεί και σε "οικολόγους". Το προσπαθεί (με την βοήθεια και ορισμένων ...προθύμων) ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο πιο πολύ, όσο η κυβερνητική πολιτική του αποδεικνύεται κάθε άλλο παρά φιλική σε ...πράσινες πολιτικές.
 Η (σημερινή) ομιλία του πρωθυπουργού στο "Προοδευτικό Φόρουμ" προσπάθησε να δώσει ένα τέτοιο πολιτικό στίγμα εν όψει κι ευρωεκλογών, ότι όλοι μαζί (αριστερά, σοσιαλδημοκράτες και πράσινοι) μπορεί να συμπορευθούν (φαντάζομαι υπό την "ηγεμονία" του ίδιου του Α. Τσίπρα).
Αυτός ο χυλός όμως δεν υπάρχει, γιατί άλλο να πετάς διάφορα συνθήματα και άλλο να εφαρμόζεις πολιτικές. Τα συνθήματα είναι εύκολα, οι πολιτικές εκφράζουν τι πραγματικά πρεσβεύεις, και εκεί φαίνονται οι διαφορετικές πολιτικές ταυτότητες. Για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην κλιματική αλλαγή για να πείσει ότι οι Πράσινοι πρέπει να συμμετέχουν σε αυτή την "προοδευτική συμμαχία", αλλά είναι ο ίδιος - επικεφαλής της κυβέρνησης της αριστεράς - που προωθεί:
- το πιο εκτενές (σε ευρωπαϊκό κι όχι μόνο επίπεδο) πρόγραμμα ερευνών και παραχωρήσεων δικαιωμάτων σε μεγάλες πετρελαϊκές βιομηχανίες για εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, από την Ήπειρο μέχρι τα νότια της Κρήτης,
- μια "πολιτική αγωγών" πετρελαίου και φυσικού αερίου,
- εισαγωγή μέσω Αλεξανδρούπολης του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου και πετρελαίου στην Ευρώπη (που σε άλλες χώρες θα σήμαινε τεράστιο πολιτικό ζήτημα) και
- εμμονή στον λιγνίτη.
Τι σχέση έχουν αυτά με πράσινη πολιτική; Το ότι συμμετέχουν δύο "οικολόγοι" στην κυβέρνηση κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Δεν αρκεί, φυσικά, για το πιο "προκλητικό" για πράσινους θέμα να βγάζεις μια ανακοίνωση ότι ...διαφωνείς, αλλά να παραμένεις στήριγμα μιας από τις πιο αντι-οικολογικές κυβερνήσεις που έχουν περάσει από τη χώρα. Ούτε καν με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα δεν είναι συμβατή μια τέτοια ενεργειακή και κλιματική πολιτική, ακόμα και αν πρωθυπουργός μπερδεύει την "δίκαιη ανάπτυξη" (!) με την "βιωσιμότητα". Αυτή η πολιτική δεν είναι καν συμβατή με μια ορθολογική ανάλυση για το που πρέπει να στραφεί η οικονομία της χώρας μας αν θέλουμε να βγούμε πραγματικά από την κρίση. Μια χώρα που βλέπει προς το μέλλον, στρέφεται εκεί που μπορούν να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για τους άνεργους, εκεί που έχει "ρίζες" η κοινωνικά και οικολογικά υπεύθυνη οικονομία. Το αποδεικνύουν οι κινήσεις ακόμα και πετρελαϊκών χωρών που οργανώνουν την έξοδό τους από τα ορυκτά καύσιμα, το αποδεικνύουν οι επιλογές που κάνουν πανεπιστήμια, φορείς, ιδρύματα, επιχειρήσεις αποσύροντας τις επενδύσεις τους από εταιρίες ορυκτών καυσίμων, το αποδεικνύουν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ μπορούν να κινητοποιηθούν για την ενεργειακή μετάβαση, την εποχή μετά τα ορυκτά καύσιμα.
Το δεύτερο που μου έκανε εντύπωση είναι η (επικριτική αλλά και υποκριτική) αναφορά του στις ακροδεξιές δυνάμεις. Σωστά ασκεί κριτική. Όμως μάλλον ξέχασε ότι ο ίδιος άνοιξε τον δρόμο για συμμετοχή σε μια κυβέρνηση της "αριστεράς" των ακροδεξιών και λαϊκιστών ΑΝΕΛ σε μια "προοδευτική συμπόρευση". Όταν, λοιπόν, ο ίδιος ανοίγει τον δρόμο για την κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών με την ακροδεξιά (νομίζω ότι μόνο στο πεδίο του ποδοσφαίρου υπήρξε αντιπαράθεση με τους ...ακροδεξιούς από την πλευρά των ΣΥΡΙΖΑίων βουλευτών) πώς μπορεί να πείσει ότι αυτά που λέει, είναι αυτά που υλοποιεί...
Δεν ξέρω τι είπε η πράσινη Ska Keller που συμμετείχε σε ένα από τα πάνελ, ξέρω όμως ότι της ζητήσαμε να συναντηθεί με δύο από τις πιο σημαντικές πρωτοβουλίες πολιτών, αυτήν για τις εξορύξεις πετρελαίου στην Ήπειρο και αυτήν για το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. Ελπίζω να ανέφερε τουλάχιστον δύο από τα πιο σημαντικά πολιτικά θέματα που δείχνουν πόσο απέχει η συνθηματολογία από την εφαρμοζόμενη πολιτική από πλευράς κυβέρνησης. Πολιτικές που δεν είναι μόνο αντίθετες στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αναδεικνύουν - κυρίως - ένα οικονομικό μοντέλο που βρίσκεται στον αντίποδα της πράσινης οικονομίας, της σύγχρονης οικονομίας.
Φυσικά πολλά μπορεί να πει κανείς για τις διαφορές που μπορεί να έχει ένα πράσινο σχήμα από άλλες πολιτικές οικογένειες σε θέματα δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κοινωνικής πολιτικής, ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης, το μέλλον της Ευρώπης, της εργασίας, της κοινωνικής ένταξης, της ασφάλειας, του περιβάλλοντος κα. Ναι, προφανώς δεν είμαστε εμείς που θα αρνηθούμε έναν δημόσιο πολιτικό διάλογο για τα σοβαρά πολιτικά προβλήματα της χώρας και της Ευρώπης, Αλλά η κυβέρνηση είναι "μανούλα" στο άλλα να λέει σε επικοινωνιακό επίπεδο και άλλα να κάνει στην καθημερινή πολιτική. Γιαυτό στην πολιτική χρειάζονται και οι συνθέσεις αλλά και οι αντιπαραθέσεις ώστε η κοινωνία να αντιλαμβάνεται τι πραγματικά εκφράζει κάθε πολιτικός χώρος.
Αυτή η προσπάθεια "εναγκαλισμού" των οικολόγων σε άλλες κομματικές στέγες δεν είναι καινούργια και δεν είναι τυχαίο ότι απέτυχε. Ήδη από την δεκαετία του 80 θυμάμαι την αριστερά να λέει ότι σε αυτήν χωράνε όλοι, και οι οικολόγοι, ότι χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει οικολογία. Το ίδιο αποπειράθηκε να κάνει και το ΠΑΣΟΚ τόσο στις "καλές" όσο και στις "κακές" εποχές του. Είναι μια πολιτική απάτη όλο αυτό. Αντιπολιτευτικά μπορεί να ισχυρίζεται κανείς - ιδιαίτερα ο Α, Τσίπρας - ότι θέλει. Όμως, όταν πρέπει να το αποδείξει στην κυβερνητική πολιτική, τότε αποτυγχάνει πλήρως. Και γιαυτό προσπαθεί να καλύψει την αποτυχία της η σημερινή κυβέρνηση με επικοινωνιακούς χειρισμούς και προσκλήσεις για "προοδευτικές συμπαρατάξεις". Το είχαν κάνει κι άλλοι εδώ και δεκαετίες, δεν είναι πρωτότυποι σε αυτό.
Υπάρχει, όμως, ένας σημαντικός κίνδυνος σε όλα αυτά, η απουσία πολιτικών ταυτοτήτων, "όλα ένας χυλός", απομακρύνει τους πολίτες από την πολιτική και μετατρέπει την πολιτική σε υπόθεση "επικοινωνιακών" χειρισμών. Ή στρέφει τους πολίτες σε δήθεν αντι-συστημικές επιλογές που είναι αυτές ακριβώς που διατηρούν την χειρότερη εκδοχή του συστήματος. Και δεν πρέπει να συμβάλλουμε σε αυτό.
ΟΙ Πράσινοι είναι μια πραγματική δύναμη αλλαγής του συστήματος αφού προωθούν αλλαγές που δεν είναι επιφανειακές κι εύκολες, αλλά προχωράνε στις ρίζες του συστήματος. Και γι' αυτό οι πρόθυμοι για αυτές τις αλλαγές είναι λιγότεροι από αυτούς που πραγματικά έχουν συμφέρον από αυτές τις ριζικές αλλαγές μια κι αφορούν τη ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας και του πλανήτη, απαιτούν να αλλάξουμε πολιτικές αλλά να αλλάξουμε κι εμείς.
Δύσκολο; Είναι το μόνο ρεαλιστικό ιδιαίτερα στη χώρα μας, αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την βαθιά και πολύπλευρη κρίση που δεν τελειώνει στις 20 Αυγούστου!

Σχέσεις καλής γειτονίας, στη βάση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας

 

Όχι δοσοληψίες με έν

α αυταρχικό και διεφθαρμένο καθεστώς

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ έχουμε εκφράσει διαχρονικά και σταθερά τις θέσεις μας υπέρ της συνεργασίας μεταξύ γειτόνων, όπως είναι η Ελλάδα και η Τουρκία. Είμαστε όμως σαφείς, η συνεργασία αυτή πρέπει να βασίζεται σε αρχές, όπως είναι οι σχέσεις καλής γειτονίας, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Είμαστε σαφώς εναντίον των εθνικισμών από όπου κι αν προέρχονται και υπέρ της πολύπλευρης συνεργασίας, όχι μόνο μεταξύ κυβερνήσεων αλλά και (κυρίως) μεταξύ των κοινωνίας των πολιτών, των ακαδημαϊκών κι ερευνητικών κέντρων, των κοινωνικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων, των κομμάτων, των επιμελητηρίων, της αυτοδιοίκησης και από τις δυο πλευρές του Αιγαίου.

Η επίσκεψη στην Ελλάδα ενός Τούρκου πρωθυπουργού ή προέδρου θα μπορούσε να ήταν μια αυτονόητη πράξη στο πλαίσιο των φυσιολογικών σχέσεων δύο γειτονικών χωρών, ακόμα και με δεδομένες τις διαφορές μεταξύ των δύο χωρών. Όμως, τώρα επρόκειτο για την επίσκεψη στην Ελλάδα του «σουλτάνου» Ερντογάν, που σήμερα απειλεί την δημοκρατία στην Τουρκία, με μαζικές διώξεις και φυλακίσεις πολιτών αναγνωρισμένης δημοκρτικότητας. Με δικαιολογία την απόπειρα πραξικοπήματος – μια πράξη που αμέσως οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ καταδικάσαμε ξεκάθαρα – ο «σουλτάνος» προσπαθεί να κάνει εκκαθαρίσεις όλων όσων δεν αποδέχονται τις βλέψεις του. Το δίλημμα που θέτει είναι ξεκάθαρο: είτε μαζί του είτε στη φυλακή.

Δεν ξέρουμε αν και κατά πόσον ήταν «καλά προετοιμασμένη» από κυβερνητικής πλευράς η επίσκεψη του «σουλτάνου» στην Ελλάδα, κι αν θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση διμερών θεμάτων και στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών μακροχρόνια, αν και τίποτα δεν πείθει για κάτι τέτοιο. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα αποδειχθεί άλλη μία από τις αστοχίες της ελληνικής κυβέρνησης λόγω ασαφούς στρατηγικής για την επόμενη μέρα και τους στόχους της επίσκεψης. Πάντως, η συγκεκριμένη επίσκεψη ήταν άστοχη από άποψη συγκυρίας και συμβολισμού, όταν όλη η Ευρώπη παρακολουθεί με αποτροπιασμό τις ενέργειες του Ερντογάν. Η Ελλάδα για άλλη μια φορά, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, έδειξε να αδιαφορεί για τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων της χώρας. Δεν μπορεί να είναι δικαιολογία το ότι είμαστε «μικρή χώρα» για τις επιλογές που κάνει η ελληνική κυβέρνηση να αγνοεί τα θέματα της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναζητώντας κάποια πολιτικά ή οικονομικά ανταλλάγματα (πώληση εξοπλισμού στην Σαουδική Αραβία, μπλοκάρισμα σε ψήφισμα για τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, αποχή από την ψηφοφορία στην Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών για την κατάργηση των πυρηνικών όπλων κα).

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – στη βάση σταθερών αξιών κι αρχών – είμαστε δίπλα σε όσους κι όσες αγωνίζονται για την δημοκρατία, την ειρήνη, την πολύ-πολιτισμικότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την οικολογία στην Τουρκία. Είμαστε στο πλευρό όσων ζητάνε την απελευθέρωση:

  • των φυλακισμένων βουλευτών αλλά και της ηγεσίας του Κόμματος HDP (Peoples’ Democratic Party), όπως ζητάνεχιλιάδες πανεπιστημιακοί, φορείς, οργανώσεις, βουλευτές. Η δίκη του εκλεγμένου συμπροέδρου του HDP Demirtasξεκίνησε με κατηγορίες που επισείουν ποινή φυλάκισης 400 ετών, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος και το κόμμα HDP επιδιώκουν ειρηνικές λύσεις, ενίσχυση της ισότητας των φύλων, κοινωνική δικαιοσύνη, οικολογικές μεταρρυθμίσεις!

  • Του επιχειρηματία και ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υποστηρικτή της δημοκρατίας και της κοινωνίας των πολιτών OsmanKavala (που έχει και καταγωγή από την Καβάλα), όπως ζητάνε δεκάδες πανεπιστήμια και ιδρύματα

  • Χιλιάδων πολιτών, δημοσιογράφων, πανεπιστημιακών, δημοσίων υπαλλήλων που βρίσκονται σήμερα στις τουρκικές φυλακές ως αποτέλεσμα ενός αυταρχικού καθεστώτος που προσπαθεί να επιβάλει ο «Σουλτάνος».

 

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
 
Είχα τη χαρά να συναντήσω πρόσφατα στην Αθήνα τη φίλη πράσινη Ευρωβουλευτή Barbara Lochbihler, αντιπρόεδρο της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωκοινοβουλίου στο πλαίσιο του ταξιδιού - επιτόπιας επίσκεψής της για το προσφυγικό. Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε θέματα προσφύγων, να την ξεναγήσω στο πρότυπο κέντρο φιλοξενίας και κοινωνικής ένταξης προσφύγων #WELCOMMON, αλλά και να συζητήσουμε γενικότερα τις εξελίξεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και για τους πράσινους.H επίσκεψη στην Αθήνα και στη Λέσβο και οι συναντήσεις και συζητήσεις της με θεσμικούς φορείς, ακτιβιστές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων την βοήθησαν να έχει μια άμεση και πλήρη εικόνα για την κατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά. Την εβδομάδα 13-17/11 η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου συζήτησε το θέμα αυτό, ενώ η ίδια θα συνέταξε σχετική έκθεση. Λόγω βέτο της Ομάδας της Αριστεράς, το Ευρωκοινοβούλιο δεν έλαβε κάποια απόφαση για το θέμα, αλλά οι ευρωβουλευτές πήραν σαφή θέση στις ομιλίες τους για την απαράδεκτη κατάσταση την οποία βιώνουν οι πρόσφυγες στα νησιά. 
 
Η Barbara Lochbihler είναι μια προσωπικότητα με μεγάλη επιρροή σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι δραστήρια ευρωβουλευτής (των Πράσινων), αντιπρόεδρος της υποεπιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώην γενική διευθύντρια του γερμανικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας (1999-2009) και ακτιβίστρια σε θέματα ισότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξάλειψης των διακρίσεων

Είχαμε την ευκαιρία να την ξεναγήσουμε στο WELCOMMON και να την ενημερώσουμε αναλυτικότερα για την δουλειά μας σε θέματα φιλοξενίας και κοινωνικής ένταξης ευάλωτων ομάδων προσφύγων, για την συνεργασίας μας με την ΕΑΤΑ και την τοπική κοινωνία καθώς και με την UNHCR GREECE.

Για εμάς είναι σημαντικό θέμα όχι μόνο η διεθνής αναγνώριση του έργου που επιτελούμε στο WELCOMMON αλλά και η ευκαιρία που προσφέρεται μέσω παρόμοιων επισκέψεων - και είναι πολλές όλο αυτό το διάστημα που λειτουργούμε - στους ίδιους τους φιλοξενούμενους πρόσφυγες να συζητήσουν με ανθρώπους που επηρεάζουν την λήψη των αποφάσεων, όπως είναι η Barbara Lοchbihler, μια ευρωβουλευτής που έχει κάνει υπόθεση της ζωής της την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

  Φωτογραφία του χρήστη Welcommon.

 

Στο WELCOMMON οργανώσαμε, στο πλαίσιο της 4ωρης επίσκεψής της, τόσο συνάντηση με αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις προσφύγων που φιλοξενούμε όσο και με φορείς και οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και με θεσμικούς φορείς, ώστε να υπάρχει άμεση συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων για τα θέματα αυτά.

Στην συνάντηση εργασίας συμμετείχαν ο αντιδήμαρχος Αθηναίων, υπεύθυνος για θέματα μετανάστευσης Λ. Παπαγιαννάκης, ο Συνήγορος του Παιδιού, Γ. Μόσχος, εκπρόσωποι του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών και του Φόρουμ Προσφύγων, της ΕΑΤΑ, του Ελληνικού Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, καθώς κι εκπρόσωποι μεταναστευτικών και προσφυγικών κοινοτήτων.

Φωτογραφία του χρήστη Welcommon.

Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα ανταλλαγή απόψεων, με δεδομένο μάλιστα ότι η αντιπρόεδρος της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ασχολείται ενεργά και παρεμβαίνει προσπαθώντας να επηρεάσει σε όσα οδηγούν τους ανθρώπους στην προσφυγιά ή σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής που σχετίζονται με το προσφυγικό (συμφωνίες ΕΕ με τρίτες χώρες, διαχείριση των συνόρων, ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών, εκδίκαση υποθέσεων εγκλημάτων πολέμου κα).

Φωτογραφία του χρήστη Welcommon.

Από την ανακοίνωση της Barbara Lochbihler για την κατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα – Αποτελέσματα ταξιδιού (επιτόπιας επίσκεψης) και Συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο της 14-11-2017 
 

Την Τετάρτη 15 Νοεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο θα ασχοληθεί με την κατάσταση των προσφύγων στα ελληνικά νησιά. Η Barbara Lochbihler, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ήταν την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα και τη Λέσβο.

Αναφορικά με την κατάσταση στο πεδίο, η κ. Lochbihler δηλώνει:

«Η κατάσταση στο Κέντρο Καταγραφής & Πιστοποίησης στη Μόρια της Λέσβου είναι ανυπόφορη. Το camp είναι σχεδιασμένο για 2000 άτομα. Σήμερα ζουν εκεί 6.500 άτομα, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά. Οι αριθμοί  των νεοεισερχομένων έχουν αυξηθεί σταθερά από τον Οκτώβριο. Οι περισσότεροι άνθρωποι έρχονται από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Η κατάσταση στο hotspot είναι τρομακτική. Περίπου 1.500 άνθρωποι αναγκάζονται να  ζουν σε καλοκαιρινές σκηνές και η ιατρική περίθαλψη δεν είναι εγγυημένη»

Σχετικά με τις ευθύνες γι’ αυτήν την κατάσταση δηλώνει η κ. Lochbihler:

«Τα αίτια αυτής της κατάστασης, εκτός από την αύξηση του αριθμού των προσφύγων, είναι η κακοδιαχείριση από την ελληνική πλευρά και η πίεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να μην φιλοξενηθούν πρόσφυγες στην ηπειρωτική χώρα, όπου θα υπήρχαν μεγαλύτερες δυνατότητες. Σε μια συνέντευξη στην ελληνική εφημερίδα «Καθημερινή», ο  Frans Timmermanns πρόσφατα επιβεβαίωσε ότι οι πρόσφυγες πρέπει να καταγράφονται  στα νησιά.

Έτσι, η ΕΕ είναι επίσης υπεύθυνη για τη δυστυχία στα ελληνικά νησιά, όπως και η ελληνική κυβέρνηση.

Οι ακτιβιστές θεωρούν επίσης υπεύθυνη την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου (EASO).  Οι συνεντεύξεις δεν είναι κατάλληλες για να καθοριστεί ποιοι πρόσφυγες θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτοι, λόγω βασανιστηρίων, εμπειριών πολέμου και βιασμού και, συνεπώς, θα μπορούσαν άμεσα να μεταφερθούν στην ηπειρωτική χώρα. Φέτος τον Ιούνιο, ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής αποδέχθηκε την ύπαρξη καταγγελιών σχετικά με αυτές και άλλες ανεπάρκειες στις πρακτικές των συνεντεύξεων από την EASO και τώρα διερευνά αν υπάρχουν διοικητικές αδικοπραγίες.»

Μεταξύ των μέτρων που πρέπει να ληφθούν, λέει η κ. Lochbihler:

"Οι ελληνικές αρχές, με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρέπει σύντομα να καταλήξουν σε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αποφυγή θανάτων όπως τον περασμένο χειμώνα. Θα πρέπει να δημιουργηθούν άμεσα θερμαινόμενες στεγαστικές δυνατότητες, είτε σε ξενοδοχεία είτε σε κοντέινερ. Η κράτηση ανθρώπων στα ελληνικά νησιά πρέπει να σταματήσει για να μπορέσουν πρόσφυγες να φιλοξενηθούν στην ενδοχώρα. Πρέπει να διασφαλιστεί η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη. Ο επιμερισμός σε άλλα κράτη μέλη πρέπει να προωθηθεί και η οικογενειακή επανένωση να καταστεί γρήγορα εφικτή".