Με μεγάλη χαρά ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση της Δημάρχου Αγίου Δημητρίου Μαρίας Ανδρούτσου να συμμετάσχω στην διημερίδα της δημοτικής παράταξης «ΑλλάΖΟΥΜΕ την ΠΟΛΗ», με τίτλο «Σκέψου το μέλλον της πόλης μας», που οργανώθηκε πρόσφατα, με αντικείμενο σημαντικά θέματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως το νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της Τ.Α., η κλιματική αλλαγή αλλά και τα θέματα μεταναστών και προσφύγων. Ανταποκρίθηκα αμέσως θετικά αφενός γιατί είναι σημαντικό ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών να γίνει ουσιαστική πολιτική συζήτηση κι αντιπαράθεση γύρω από τα κρίσιμα θέματα που πρέπει να απασχολούν μια σύγχρονη αυτοδιοίκηση κι αφετέρου γιατί τόσο η Δήμαρχος όσο και γενικότερα η δημοτική αρχή ξεχωρίζουν και πράγματι έχουν άποψη και οργανωμένη παρέμβαση στα σύγχρονα ζητήματα της πόλης τους, την ίδια στιγμή που δίνουν έμφαση στην συμμετοχή, στον διάλογο και στις συναινέσεις.

 

Έχω και προσωπική γνώση των όσων η συγκεκριμένη διοίκηση αλλά και προηγούμενες έχουν κάνει για τον Άγ. Δημήτριο και την τοπική κοινωνία. Μπορώ έτσι να βεβαιώσω ότι είναι υπόδειγμα και για άλλες περιοχές, και φυσικά στο μέλλον μπορούν να κάνουν ακόμα περισσότερα και καλύτερα. Μέσα από τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές διαδρομές μου προσπαθώ πάντα να στηρίξω όσο μπορώ τα όσα σημαντικά γίνονται σε πολλές περιοχές και με πολύ αγάπη στην συγκεκριμένη περιοχή (ανακύκλωση, κοινωνική πολιτική, προστασία περιβάλλοντος, εξοικονόμηση ενέργειας, προστασία κλίματος κα). Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι τόσο η δημοτική παράταξη όσο και η κοινωνία των πολιτών της περιοχής είναι ζωντανές οντότητες, κάτι που δεν είναι πάντα πραγματικότητα σε άλλες περιοχές για διάφορους λόγους.

Μερικά από τα σημεία που τόνισα στην ομιλία μου:

  • Η αυτοδιοίκηση μπορεί και πρέπει να αναλάβει νέους ρόλους και να μην είναι απλώς διεκπεραιωτής της συλλογής σκουπιδιών, διανομής επιδομάτων ή συσσιτίων κι επιβολής προστίμων για παράνομη στάθμευση. Αν και τα θέματα αυτά είναι πολύ σοβαρά, ο ρόλος της αυτοδιοίκησης είναι πολύ ευρύτερος – ακόμα και αν αυτό δεν είναι αποτυπωμένο τυπικά μέσα στο θεσμικό πλαίσιο για την αυτοδιοίκηση.
  • Σε μια εποχή κρίσης και αμφισβήτησης, ανάγκης εκ νέου νομιμοποίησης της πολιτικής λειτουργίας αλλά και της δημοκρατικής βάσης της κοινωνίας, είναι σημαντικό η λήψη αποφάσεων να κατευθυνθεί προς δύο συμπληρωματικές κι όχι ανταγωνιστικές κατευθύνσεις; προς το τοπικό και περιφερειακό επίπεδο διοίκησης και προς εκλεγμένους ευρωπαϊκούς θεσμούς, και κυρίως το ευρωκοινοβούλιο .
  • Η αυτοδιοίκηση λόγω των μεγάλων κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών θεμάτων που μας απασχολούν και επηρεάζουν τη ζωή μας οφείλει να έχει ολοκληρωμένες πολιτικές σε σχέση με την τοπική οικονομία, την ενεργειακή μετάβαση, την εξάλειψη της φτώχειας και της ενεργειακής φτώχειας μέσα από την κοινωνική και πράσινη καινοτομία, μια σύγχρονη πολιτική για την κατοικία για όλους, καινοτόμες κοινωνικές πολιτικές, πολιτικές ένταξης και εξάλειψης του αποκλεισμού, αποτελεσματική πολιτική για την βελτίωση της υγείας των πολιτών και της δημόσιας υγείας, στρατηγική και πρακτικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή της κοινωνικής οργάνωσης και των υποδομών στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται από την ραγδαία αλλαγή του κλίματος.
  • Η κλιματική αλλαγή δεν είναι πλέον υπόθεση του μέλλοντος, ένα πιθανό σενάριο που θα επιβεβαιωθεί ή θα καταρριφθεί σε κάποιο μακρινό μέλλον. Δυστυχώς είναι μια πραγματικότητα - δεν μπορούμε πλέον να αποτρέψουμε την κλιματική αλλαγή, είναι αργά, το μόνο που μπορούμε πλέον να κάνουμε είναι να την συγκρατήσουμε. Οι συνέπειες από αυτό το γεγονός είναι τεράστιες όχι μόνο στο περιβάλλον αλλά και στην ίδια την επιβίωση της ανθρώπινης κοινωνίας.
  • Έχουμε μόλις 12 χρόνια για να μπορέσουμε να συγκρατήσουμε την κλιματική αλλαγή σε επίπεδα που θα είναι κάπως ελεγχόμενες οι επιπτώσεις στις ανθρώπινες κοινωνίες. Αυτό σημαίνει να συγκρατήσουμε την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας στους +1,5 βαθμούς Κελσίου. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση η προσαρμογή στα νέα δεδομένα πρέπει να είναι ταχύτατη και απαιτεί εντελώς νέες πολιτικές και πρακτικές και από την αυτοδιοίκηση.
  • Αν δεν καταφέρουμε να συγκρατήσουμε σε αυτά τα επίπεδα την κλιματική αλλαγή, τότε οι συνέπειες θα είναι αδιανόητες. Αρκεί να σκεφτούμε ότι ήδη σήμερα με αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 1 περίπου βαθμό Κελσίου σε σύγκριση με την προ βιομηχανική εποχή, έχουμε εκδήλωση πολύ μεγάλης πια έντασης και συχνότητας ακραίων καιρικών φαινομένων με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις: πλημμύρες, ακραίες βροχοπτώσεις και ξηρασίες, καταστροφή σοδειών, άγριες φωτιές ακόμα και σε περιοχές που αυτό ήταν αδιανόητο (Σιβηρία, Σουηδία), με τραγικές συνέπειες στο περιβάλλον, στις ζωές των ανθρώπων και στην οικονομία. Ήδη η κλιματική αλλαγή εξαναγκάζει περισσότερους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις περιοχές τους και να γίνουν πρόσφυγες, ενώ ορισμένες ασθένειες επεκτείνονται στις κλιματικές ζώνες στις οποίες δεν είχαν εμφανιστεί μέχρι σήμερα.
  • Η προσπάθεια περιορισμού της κλιματικής αλλαγής απαιτεί πολιτικές σε διεθνές αλλά και σε τοπικό επίπεδο, οι συνέπειες όμως θα είναι έντονες κυρίως στο τοπικό επίπεδο, Η αυτοδιοίκηση οφείλει ενεργοποιώντας τους πολίτες και τις τοπικές δυνάμεις να περάσει από την επεξεργασία σχεδίων προστασίας του κλίματος και προσαρμογής στην εφαρμογή αυτών των σχεδίων ενσωματώνοντας την κλιματική και κοινωνική διάσταση σε όλες τις τοπικές πολιτικές.
  • Η νέα αυτή πραγματικότητα οδηγεί σε δύο διαφορετικές καταστάσεις: είτε οι συνέπειες θα έχουν τεράστιο κόστος που θα κληθούν οι τοπικές κοινωνίες να καταβάλλουν (πχ σύμφωνα με την έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος οι οικονομικές συνέπειες για την Ελλάδα θα είναι πάνω από 750 δις μέσα στον αιώνα αυτό) ή θα επενδύσουμε εγκαίρως πόρους ώστε να πετύχουμε τις αναγκαίες αλλαγές που θα δημιουργήσουν μια πιο ανθεκτική πόλη, νέες υπεύθυνες οικονομικές δραστηριότητες, αποτελεσματικά κοινωνικά δίκτυα και χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας χρήσιμες για το περιβάλλον, την κοινωνική συνοχή και τη διασφάλιση της κοινωνικής ευημερίας.
  • Η αυτοδιοίκηση είναι μπροστά στην μεγάλη αυτή πρόκληση και όπως δείχνει η παγκόσμια εμπειρία μπορεί να αναλάβει καθοδηγητικό ρόλο, σχεδιάζοντας, ενημερώνοντας, εφαρμόζοντας, αναδεικνύοντας αυτά που μπορούμε να κάνουμε. Μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να επιστρέψει η φύση μέσα στην πόλη, να δημιουργήσει πράσινες ζώνες και φυσικά συστήματα που θα περιορίσουν τις επιπτώσεις από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, να συμβάλλει ώστε οι πολίτες μέσα από συνεργατικά σχήματα να γίνουν παραγωγοί, να μην είναι μόνο καταναλωτές ενέργειας, να μετατραπούν οι κατοικίες σε κτήρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας και να αποτελέσουν σταθμούς - μέρος των δικτύων - παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, να κατευθύνει ένα μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης και των επαγγελμάτων προς το μέλλον, να υποστηρίξει την ενεργειακή μετάβαση από το σημερινό ενεργειακό σύστημα που είναι βασισμένο στα ορυκτά καύσιμα και στον συγκεντρωτισμό, προς συστήματα αποκεντρωμένα, βασισμένα στην ενεργειακή αποτελεσματικότητα και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Η διημερίδα έλαβε χώρα στο ανακαινισμένο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη».
Στο πάνελ συμμετείχαν, επίσης, εκτός από την δήμαρχο Δήμαρχο Αγ. Δημητρίου, Μαρία Ανδρούτσου και ο Πρόεδρος της ΠΕΔΑ και Δήμαρχος Νίκαιας - Αγ. Ιωάννη Ρέντη, Γιώργος Ιωακειμίδης, και ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Αντιδήμαρχος Αθήνας για την μετανάστευση και την αποκέντρωση. Τη συζήτηση που ακολούθησε, συντόνισε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Χρυσικόπουλος.

Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν και η δεύτερη ημέρα της εκδήλωσης που είχε ως αποκλειστικό θέμα τον απολογισμό - έργο της Δημοτικής Αρχής για την περίοδο 2014 – 18 κι αφορούσε:
• Υποδομές – Περιβάλλον,
• Οικονομία – Διακυβέρνηση – Καινοτομία,
• Κοινωνική Πολιτική,
• Εκπαίδευση – Σχολεία
• Πολιτισμός – Αθλητισμός,
Η συζήτηση που έγινε έδωσε μια πλήρη εικόνα του έργου που ολοκληρώθηκε και του έργου που βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ
τονίστηκε ιδιαίτερα η σπουδαιότητα εννοιών όπως «συμμετοχή», «συνεργασία» και «συναίνεση».

Περιττό να τονίσω ότι τόσο προσωπικά όσο και οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε ένθερμα την δήμαρχο Μαρία Ανδρούτσου και την δημοτική παράταξη «ΑλλάΖΟΥΜΕ την ΠΟΛΗ» κι ελπίζουμε ότι και στη νέα θητεία θα παίξει ακόμα πιο σημαντικό ρόλο στην ανάδειξη του Αγ. Δημητρίου σε ένα πρότυπο τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και σε πρωτοπόρο σε θέματα προστασίας περιβάλλοντος, αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής στα νέα δεδομένα, δίκαιης και γρήγορης ενεργειακής μετάβασης, δημοκρατικής – συμμετοχικής διακυβέρνησης, κοινωνικής και πράσινης καινοτομίας, σύγχρονης κι αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής και κοινωνικής ένταξης, εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης, βιώσιμης τοπικής οικονομίας, συνεργατισμού και συμμετοχής των πολιτών.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στηρίζουμε δημοτικά σχήματα που θέλουν να κάνουν την διαφορά κι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της εποχής.

Με δεδομένο ότι η θητεία μου στο Ευρωκοινοβούλιο (2/2012 έως 6/2014) αλλά και η θητεία μου ως εκλεγμένος Περιφερειακός Σύμβουλος επικεφαλής της παράταξης Οικολογικός Άνεμος στο Ν. Αιγαίου αφορούσε σε πολύ μεγάλο βαθμό θέματα περιφερειακής ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής, οικολογικής και κοινωνικής καινοτομίας είναι προφανές ότι τα θέματα αυτά παραμένουν στο κέντρο του ενδιαφέροντός μου. Μπορούμε να έχουμε ευρύτατες συνεργασίες με δυνάμεις που στοχεύουν στην ενδυνάμωση της αυτοδιοίκησης και την ουσιαστική παρέμβασή της προς αυτές τις κατευθύνσεις.

Η επιλογή μου να συμμετάσχω εκ νέου στις ευρωπαϊκές εκλογές βασίστηκε ακριβώς στα δύο αυτά θέματα, να ενισχύσουμε την τοπική και περιφερειακή πολιτική αλλά και να συμβάλλουμε να ανακαινισθεί το κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι, να προχωρήσει η ευρωπαϊκή ενοποίηση στη βάση αξιών και πολιτικών που θα συνεπάρουν ξανά το μυαλό και την καρδιά των πολιτών,  

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, φύση και υπαίθριες δραστηριότητες
 
Την Κυριακή έγινε στο ξενοδοχείο Στάνλευ μια συνάντηση ανθρώπων της ανανεωτικής αριστεράς. Ο τίτλος της συνάντησης "Μια νέα αρχή" προκλητικός. Αλλά τι σημαίνει τελικά "νέα αρχή"; Σημαίνει μήπως ότι βλέπουν οι φίλοι και οι φίλες που ανέλαβαν την πρωτοβουλία προς το μέλλον ή σημαίνει κυρίως ότι θέλουν να ξαναβρεθούν επειδή είχαν βρεθεί κατά καιρούς μαζί στο παρελθόν, κάπου διαλύθηκαν στην διαδρομή και τώρα θέλουν να μαζέψουν τα κομμάτια τους;
 
Περίμενα ότι στην συνάντηση αυτή θα υπήρχαν κάποιες σκέψεις για ένα διαφορετικό μέλλον. Με απογοήτευση διαπίστωσα ότι η 'Νέα Αρχή" αφορά συναισθηματικές (κυρίως) ανάγκες, ανθρώπινες αλλά καμία σχέση με τις σύγχρονες ανάγκες. Καταλαβαίνω ότι θέλουν να συναντηθούν ξανά άνθρωποι που ήταν στο ΚΚΕεσ, στον ΣΥΝ, στη ΔΗΜΑΡ αλλά είναι λες και δεν έχει αλλάξει τίποτα τόσα χρόνια, ότι δεν υπήρξαν οι διαφορετικές διαδρομές, ότι άλλοι βρέθηκαν στο ΚΙΝΑΛ, άλλοι στο ΠΟΤΑΜΙ και άλλοι πήγαν σπίτι τους, ενώ κάποιοι άλλοι πλέον (ξανα) βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ. Κρίμα.
 
Υπήρχε μια ευκαιρία στο παρελθόν να βρεθούμε πράσινοι και ανανεωτική αριστερά στο ίδιο σχήμα. Δυστυχώς η εκδοχή της ανανεωτικής αριστεράς - ΔΗΜΑΡ δεν ήταν συνεπής στην πρόσκληση που της απευθύναμε οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ το 2015 για την δημιουργία μιας πράσινης αριστεράς. Προεκλογικά τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ υποτίθεται ότι δεσμεύτηκαν με "συγκίνηση" σε μια κοινή πορεία με στόχο να πραγματοποιηθεί "το όνειρο του Παπαγιαννάκη" για μια πράσινη αριστερά. Αυτός ήταν ο ένας από τους δύο όρους που είχαμε θέσει για εκλογική συνεργασία. Ο πρώτος όρος ήταν δεσμευτική προγραμματική συμφωνία και ο δεύτερος όρος ήταν η εκλογική συνεργασία να είναι όχι αυτοσκοπός αλλά ένα πρώτο βήμα για να δημιουργήσουμε μετά τις εκλογές του Γενάρη 2015 ένα ευρύ σχήμα πράσινης αριστεράς.
 
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ τολμήσαμε να αναλάβουμε το ρίσκο - παρά την τοξικότητα εκείνη την εποχή ακόμα και της λέξης ΔΗΜΑΡ - μετά τις "διαβεβαιώσεις" όλων των στελεχών της να δουλέψουμε στρατηγικά για μια συνεργασία των πράσινων, της ανανεωτικής δημοκρατικής αριστεράς και ευρύτερων δυνάμεων για ένα φορέα πράσινης αριστεράς.
 
Όμως τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ - με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις - την επόμενη μέρα μετά τις εκλογές τα ξέχασαν όλα αυτά όπως και την συγκίνησή τους που επιτέλους θα βρίσκονταν ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς και της οικολογίας. ΚΙ έτσι άλλοι τράβηξαν για το ΚΙΝΑΛ, άλλοι για το ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι για το ΠΟΤΑΜΙ και μερικοί προσπαθούν να καταλάβουν που βρίσκονται.
 
Το μόνο που είναι ανοικτό πλέον για εμάς ως προς την συνάντησή μας με κάποιους από τον παλιό χώρο της ανανεωτικής (?) αριστεράς είναι να βρεθούμε με εκείνο το κομμάτι της κοινωνικής κυρίως αριστεράς που μπορεί να δει τα ζητήματα της εποχής μας, αυτά που συγκινούν τους νέους και τις νέες.
 
Οργανωτικές συνεργασίες με τμήματα της ΔΗΜΑΡ που ξαναβρίσκονται στη βάση του παρελθόντος τους δεν μας ενδιαφέρουν - δυστυχώς αυτή η συνάντηση με βάση το παρελθόν γίνεται κυρίαρχη στην "Νέα Αρχή". Καταλαβαίνω ότι πολλοί άνθρωποι που έζησαν μια ζωή ως μειοψηφία της αριστεράς συγκινούνται όταν ξαναβρίσκονται μετά από αποτυχημένες διαδρομές από εδώ και από εκεί. Ίσως και στη βάση να καταγράψουν την παρουσία τους στις ευρωεκλογές και ότι προκύψει μετά. Αλλά πολιτική με προοπτική δεν χτίζεται έτσι στη βάση συναισθηματικών αναγκών από το παρελθόν. Μπορεί βέβαια να δημιουργούνται σχήματα που εκφράζουν τα μέλη τους, αλλά για να υπάρχει πολιτική παρέμβαση στην κοινωνία δεν αρκεί αυτό.
 
Μια συνάντηση ανανεωτικής αριστεράς και οικολογίας δεν πρόκειται να γίνει στη βάση αναμνήσεων του παρελθόντος ή χρησιμοποίησης λέξεων σε τίτλους προσκλήσεων.
 
Όλο και περισσότερο διαπιστώνουμε να "ξαναβάζουν" όλα τα κόμματα και τα σχήματα και λίγο από οικολογία σε πλήρη αναντιστοιχία με την πραγματική ενσωμάτωση της πράσινης πολιτικής στις πολιτικές τους πρακτικές. Όσο πιο πολύ αποδεικνύεται ότι αγνοούν τα κρίσιμα μεγάλα θέματα που θέτει πλέον η πολιτική οικολογία και αφορούν το κλίμα, την οικονομία, την δημοκρατία, την κοινωνική συνοχή, το παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, τόσο πιο πολύ ρέπουν προς τις επιθέσεις "φιλίας" προς την οικολογία!!!!
 
Το είδαμε στον ΣΥΡΙΖΑ που ενσωμάτωσε όσους απέμειναν από τους Οικολόγους Πράσινους, το είδαμε στο Ποτάμι που προσπάθησε να βάλει και λίγους οικολόγους στην κοίτη του, το βλέπουμε και στο ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ διαχρονικά, Αποτυχημένες απόπειρες.
 
Όσο η πράσινη πολιτική χάνεται δεξιά κι αριστερά, θα αποτελεί το μαϊντανό σε άλλα φαγητά. Η πράσινη πολιτική πρέπει να συγκροτηθεί αυτόνομα και αποτελεσματικά για να μπορέσει να επηρεάσει την πολιτική και στη χώρα μας. Σε αυτή τη βάση είμαστε ανοικτοί σε ανθρώπους και ομάδες τόσο από το χώρο της ανανεωτικής και σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς όσο και κυρίως από ενεργούς πολίτες που δραστηριοποιούνται σε κοινωνικές παρεμβάσεις για νέες συνθέσεις και πολιτικές που βλέπουν προς το μέλλον. 
 
Πόσο βοηθάει την κοινωνία στο να προχωρήσει ο απόλυτος διχασμός, ο φανατισμός και η πολεμική διάθεση; κάποτε ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μετά μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί, φως - σκοτάδι, πουλημένοι - πατριώτες, σήμερα ΣΥΡΙΖΑ -ΑντιΣΥΡΙΖΑ κα.
Τα πολιτικά ζητήματα δεν είναι ποτέ άσπρο - μαύρο, απαιτούν διάλογο, επιχειρήματα, προφανώς κι αντιπαράθεση και σύνθεση. Στην πολιτική "κουλτούρα" μας όμως ο διάλογος με επιχειρήματα έχει απαξιωθεί, οι (κυβερνητικές) συνεργασίες δεν βασίζονται σε σαφές και ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα που έχει συζητηθεί δημοκρατικά και έχει αποφασιστεί από τα μέλη και τα όργανα των κομμάτων, ενώ έννοιες όπως σύνθεση, συναίνεση και συμβιβασμός ακόμα και σε επιμέρους θέματα (είτε στη Βουλή, είτε στην κοινωνία, είτε στις σχέσεις μας με τρίτους) στην πολιτική αντιμετωπίζονται (περίπου) ως "προδοσία".
Η σύντομη εμπειρία μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2/2012 έως 6/2014) ήταν για μένα μια επιβεβαίωση ότι αυτό το διαφορετικό μοντέλο άσκησης πολιτικής που ακολουθείται μέχρι σήμερα - για διάφορους λόγους - στο μόνο εκλεγμένο ευρωπαϊκό όργανο δουλεύει και είναι αποτελεσματικό, παράγει νομοθετικά, πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματα. Βασίζεται, όμως, στην τεκμηρίωση, στην πολιτική συγκρότηση, στον διάλογο μεταξύ των ευρωβουλευτών, στον διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς και την κοινωνία των πολιτών, στην προσέγγιση των θεμάτων με ολιστικό τρόπο μέσα από την εμπλοκή των διαφορετικών Επιτροπών που εξετάζουν ένα θέμα, στην αντιπαράθεση, με επιχειρήματα, μεταξύ των πολιτικών ομάδων και πάντα στο πλαίσιο της ευπρέπειας - υπάρχουν κι εκεί εξαιρέσεις πάντως- καθώς και στην αναζήτηση συνθέσεων και συναινέσεων αλλά και στην σαφή αποτύπωση της πλειοψηφούσας άποψης. Αυτό το μοντέλο πολιτικής προϋποθέτει προγραμματικές προσεγγίσεις - όχι απλώς τακτικισμούς - για να είναι αντιληπτές οι δυνατότητες σύνθεσης αλλά και οι διαφοροποιήσεις. Οι κόκκινες και πράσινες γραμμές βασίζονται σε τεκμηριωμένες πολιτικές απόψεις κάθε φορά όχι σε προσεγγίσεις μεταφυσικές - "το απόλυτο καλό και το απόλυτο κακό". Στο τέλος, όμως, το πολιτικό αποτέλεσμα που αποτυπώνει την πολιτική βούληση της πλειοψηφίας δεν είναι η απόλυτη κυριαρχία μιας άποψης αλλά αυτή που προκύπτει μέσα από αποδεκτό συμβιβασμό και σύνθεση.
Όποιος έχει ζήσει έστω και για λίγο αυτό το μοντέλο πολιτικής στο Ευρωκοινοβούλιο μπορεί να καταλάβει ότι η πολιτική όπως ασκείται στη χώρα μας (με πολεμικό ύφος, τακτικισμούς, απαξίωση του "αντιπάλου", διαγραφή από τον αρχηγό όποιου διαφωνεί σε ένα θέμα, απουσία τεκμηρίωσης και κυρίως έλλειψη διάθεσης να υπάρξουν συνθέσεις και συναινέσεις ακόμα και εκεί που είναι δυνατή η συμφωνία) απέχει έτη φωτός από την λογική. Αυτή η ακραία πόλωση που κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας - κι όχι μόνο τώρα - ευθύνεται για την πολλαπλή και βαθιά χρεοκοπία μας.
Το ερώτημα είναι λοιπόν σαφές: Υπάρχουν μέσα στην κοινωνία δυνάμεις που μπορεί να εκπροσωπήσουν με αξιοπρεπείς όρους ένα νέο μοντέλο πολιτικής που προωθεί βαθιές (όχι στα λόγια ή με συνθήματα) αλλαγές ΚΑΙ στον τρόπο διαμόρφωσης κι άσκησης της πολιτικής ΚΑΙ στο περιεχόμενό της; Και μπορούν αυτές οι δημιουργικές δυνάμεις να υπερβούν πικρίες, απογοητεύσεις, προσωπικές αντιπάθειες και να συγκροτήσουν σε ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ βάση μια εναλλακτική πολιτική, μαθαίνοντας από το παρελθόν και τα λάθη αλλά ξεπερνώντας τα;
Νομίζω ναι, αλλά η απογοήτευση και η παθητικοποίηση είναι τα μεγάλα εμπόδια που πρέπει να υπερβούμε άμεσα. Όσοι/ες θεωρούν ότι τα υπάρχοντα κόμματα μπορούν να εξελιχθούν μπορεί να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, εμείς όμως οι υπόλοιποι/ες που θεωρούμε ότι χρειάζεται ένα νέο πολιτικό σχήμα, αυτόνομο, αυτο-προσδιοριζόμενο, έχουμε χρέος να αναλάβουμε πρωτοβουλίες
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ξεκινάμε ένα διάλογο με - κι απευθύνουμε δημόσια πρόσκληση σε - δημιουργικές δυνάμεις
- που συμμετέχουν στις αυτοδιοικητικές και περιφερειακές εκλογές, με στόχο να αντάλλαξουμε εμπειρίες και να συνδιαμορφώσουμε προτάσεις και προγράμματα, ώστε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο προσώπων και κινήσεων που θα δεσμεύονται και θα ενσωματώσουν στην στρατηγική τους και στο πρόγραμμά τους ένα σύνολο σύγχρονων πολιτικών για το περιβάλλον, το κλίμα, την κοινωνική συνοχή, τη κυκλική και πράσινη οικονομία παράλληλα με θεσμούς συμμετοχής και διαλόγου στο τοπικό και περιφερειακό επίπεδο
- για την δημιουργία μιας πράσινης κοινωνικής λίστας στις ευρωεκλογές με τη συμμετοχή ενεργών πολιτών που εκπροσωπούν θετικές/εμβληματικές προτάσεις-λύσεις απέναντι σε σημαντικά θέματα, μια λίστα που δεν περιορίζεται μόνο σε όσους αυτοπροσδιορίζονται ως "πράσινοι" αλλά απευθύνεται σε όσες κι όσους μπορούν γύρω από μια πράσινη πρόταση για την οικονομία, το κλίμα και το περιβάλλον, να εκφράσουν την ανάγκη για μια πολιτική που προκαλεί ευχαρίστηση, μια πολιτική που προσφέρει λύσεις και δημιουργεί χαμόγελα, μια πολιτική που επιδιώκει βαθιές αλλαγές στην καθημερινότητα και στις κεντρικές πολιτικές, στο παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο μέσα όμως από διάλογο και συνθέσεις. Μια πολιτική που δίνει ενεργό ρόλο στην κοινωνία, αμφισβητώντας το μονοπώλιο των κομμάτων να καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις, προωθεί την συμμετοχική δημοκρατία, εμπλουτίζει αλλά κι αλλάζει το παραδοσιακό αντιπροσωπευτικό μοντέλο δημοκρατίας. Ενθαρρύνει την αναδιάταξη των προτεραιοτήτων με στόχο τη διαγενεακή αλληλεγγύη, την πλανητική συνείδηση και τη συμφιλίωση ανθρώπου με τη φύση, αγωνίζεται για την κοινωνική δικαιοσύνη με στόχο την εξάλειψη ανισοτήτων σε ό,τι αφορά κοινωνική θέση, εισόδημα και πρόσβαση στην εξουσία.
Είμαστε πολλοί και πολλές που αναγνωρίζουμε τα κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας: την άνοδο της ακροδεξιάς και του λαϊκισμού, την κλιματική αλλαγή, τις κοινωνικές ανισότητες και είμαστε αποφασισμένοι/-ες να τα αντιμετωπίσουμε. Αλλά είμαστε σκόρπιοι/ες. Ας σκεφτούμε ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και ότι πρέπει να ενεργοποιηθούμε αλλιώς τα πράγματα δεν βελτιώνονται από μόνα τους. Μπορεί να νοιώθουμε απογοήτευση, πικρίες, να θεωρούμε ότι έχουν γίνει λάθη, αλλά η ζωή κυλάει έτσι κι αλλιώς, δεν
Νοιώθουμε ντροπή για το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης και του πολιτικού συστήματος, αλλά τι θα αλλάξει χωρίς την παρέμβαση δημιουργικών πολιτικών δυνάμεων; Στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης και κρίσης είναι κρίσιμες και καταλυτικές, οι πραγματικές, ρεαλιστικές, άμεσα υλοποιήσιμες προτάσεις για την αντιμετώπιση των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων. Προτάσεις, σχέδια και ιδέες υπάρχουν. Απουσιάζει η πολιτική βούληση. Είναι πλέον καιρός να αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων.
Προσκαλούμε λοιπόν στη συγκρότηση ενός ευρύτερου συνεκτικού πολιτικού χώρου που θα έχει στο κέντρο του τις πράσινες πολιτικές, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη διαγενεακή αλληλεγγύη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ενίσχυση της δημοκρατίας, τον πολιτικό διάλογο, την κοινωνική δικαιοσύνη, την λογική, την επανένωση της κοινωνίας και τη συμφιλίωση.
Αν είσαστε μέσα στείλτε ένα μήνυμα για να βρεθούμε όλοι/ες μαζί στο: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
#Πάμε_πράσινα #ThistimeImvoting @greensgr @prasinoi