Give bees a chance!

Νέα καμπάνια της Ομάδας των Πρασίνων / Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας

Tο θέμα της μελισσοκομίας απασχόλησε σήμερα την Επιτροπή Αναφορών της ΕΕ στην οποία προσέφυγαν για να αναδείξουν τις πραγματικές απειλές για τον τομέα και την επιβίωσή τους. Η μία αναφορά υπογραμμίζει την απότομη αύξηση στη θνησιμότητα μεταξύ των μελισσών στην ΕΕ λόγω της εκτεταμένης χρήσης των φυτοφαρμάκων και η άλλη ζητά α την προστασία των μελισσών και των μελισσοκόμων από τη μόλυνση από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Η Ομάδα των Πρασίνων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία  καλεί την ΕΕ να δώσει μια ευκαιρία στις μέλισσες! Υποστηρίζουμε τις αναφορές των μελισσοκόμων και απαιτούμε ένα τέλος στις αρνητικές επιπτώσεις των φυτοφαρμάκων και των ΓΤΟ στις μέλισσες και τα συναφή προϊόντα διατροφής.

 

Η ανησυχητική μείωση του πληθυσμού των μελισσών, ο ρόλος των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, των φυτοφαρμάκων και των ΓΤΟ, και η απαιτούμενη  επείγουσα πολιτική απάντηση της ΕΕ θα παρουσιαστούν σε συνέντευξη Τύπου το πρωί της Τρίτης (22 Ιανουαρίου). Η Ομάδα των Πρασίνων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία θα ανακοινώσει επίσης μια νέα εκστρατεία για τις μέλισσες στη συνέντευξη Τύπου.

Δήλωση  Ν. Χρυσόγελου  για τη σημασία  της γενετικής ποικιλότητας

 

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την Τρίτη 15-1-2013 έκθεση [1] της Πράσινης ευρωβουλευτού (γαλλίδα) Catherine Grèze για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας των γενετικών πόρων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η έκθεση περιγράφει το πρόβλημα και καθορίζει τα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας για τους γενετικούς πόρους και τις παραδοσιακές γνώσεις στις φτωχότερες χώρες και περιοχές.

 

 

Μετά την ψηφοφορία, η Catherine Grèze, δήλωσε: "Η συντριπτική υποστήριξη των ευρωβουλευτών για την έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη για δράση. Απαιτείται πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια για την αντιμετώπιση της βιοπειρατείας, η οποία είναι ένα σημαντικό πρόβλημα στις αναπτυσσόμενες χώρες και υπονομεύει τα όποια μέτρα μείωσης της φτώχειας. Οι γενετικοί πόροι είναι ζωτικής σημασίας για την αειφόρο γεωργία και την επισιτιστική ασφάλεια στις αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς και για την επιβίωση των ειδών και την προσαρμοστικότητα των οικοσυστημάτων. Παρά τη σπουδαιότητά της για την ανθρώπινη επιβίωση, η γενετική ποικιλότητα χάνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Οι χώρες που χρησιμοποιούν αυτούς τους πόρους έχουν μια σαφέστατη ευθύνη για την αντιμετώπιση αυτής της υποβάθμισης και η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο.

 

 

Το πρόσφατα συμφωνημένο Πρωτόκολλο της Ναγκόγια στο πλαίσιο της Σύμβασης για τη Βιολογική Ποικιλότητα (CBD) ορίζει τις βασικές διατάξεις για την αντιμετώπιση της βιοπειρατείας, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση και τη συμμετοχή στα οφέλη, συναίνεση μετά από κατάλληλη ενημέρωση και αμοιβαία συμφωνηθέντες όρους. Η ΕΕ πρέπει να επικυρώσει το Πρωτόκολλο το ταχύτερο δυνατόν και να λάβει άμεσα μέτρα για να εξασφαλίσει ότι είναι αποτελεσματικό, όπως μέσω δεσμευτικών μέτρων για τη συμμόρφωση. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα ώστε να ενισχυθούν τα δικαιώματα των αγροτών στις αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς και τα δικαιώματα των αυτόχθονων και τοπικών κοινοτήτων.

 

Σε τελική ανάλυση, υπάρχει επίσης ανάγκη να αντιμετωπιστεί η έλλειψη συνοχής στο σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πνευματικής ιδιοκτησίας των γενετικών πόρων. Οι διεθνείς ρυθμίσεις πνευματικής ιδιοκτησίας, και ιδίως η συμφωνία TRIPS του ΠΟΕ, πρέπει να μεταρρυθμιστούν ώστε να εξασφαλιστεί ότι υποστηρίζουν τους πρωταρχικούς στόχους της CBD για τους γενετικούς πόρους, και δεν τους αντιστρατεύονται. Ένα σημαντικό βήμα θα ήταν η συμπερίληψη ενός δεσμευτικού κανονισμού-πλαίσιο της συμφωνίας TRIPS που θα απαιτεί από τους αιτούντες διπλώματος ευρεσιτεχνίας να δημοσιεύουν την προέλευση των τυχόν γενετικών πόρων και των παραδοσιακών γνώσεων που χρησιμοποιούνται στην εφεύρεση. "

 

Ο Νίκος Χρυσόγελος  ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο δήλωσε σχετικά:

 

 

"Οι γενετικοί πόροι, όπως για παράδειγμα οι ντόπιες ποικιλίες καλλιεργούμενων φυτών και οι σπόροι τους, αποτελούν εξαιρετικά σημαντικά στοιχεία για την επιβίωση ολόκληρων λαών. Η γεωργία, η τροφή μας, η προστασία της υγείας και η τοπική ευημερία εξαρτώνται πολύ από τη γενετική ποικιλία, τους γενετικούς πόρους. Ο έλεγχος τους, με δικαίωμα ιδιοκτησίας, θα δημιουργούσε σοβαρά περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Η έκθεση που υιοθετήθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο προσπαθεί να θέσει την όλη συζήτηση υπό το πλαίσιο της Σύμβασης για τη Βιολογική Ποικιλότητα, ώστε οι γενετικοί πόροι του πλανήτη να μη μπορούν να θεωρηθούν ως ένα απλό εμπόρευμα προς εκμετάλλευση και ιδιοκτησία, αλλά μια παγκόσμια κληρονομιά. Και γι’ αυτό η ψήφιση της έκθεσης πρέπει να θεωρηθεί ως μια μεγάλη επιτυχία για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των φτωχών αγροτών, αλλά και της ίδιας της φύσης.

 

 

Ο κίνδυνος είναι μεγάλος γιατί δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, πολυεθνικές εταιρείες αγροτικών, διατροφικών και φαρμακευτικών προϊόντων αποκτούν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας σε τέτοιους πόρους, ιδιαίτερα αναπτυσσόμενων χωρών, μέσω της εξασφάλισης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες, έστω και αν αλλάζουν μόνο ένα γονίδιο στο γονιδιακό σύνολο (DNA) μιας πανάρχαιας ποικιλίας από κάποιο καλλιεργούμενο φυτικό είδος. Έτσι όμως, αποκτούν αποκλειστικά δικαιώματα και στο υπόλοιπο γονιδίωμα και σε τελική ανάλυση σε ολόκληρα φυτά, τα οποία ως τώρα οι άνθρωποι έβρισκαν ελεύθερα στη φύση, τα καλλιεργούσαν και τα προσάρμοζαν στις τοπικές συνθήκες και εξίσου ελεύθερα αντάλλαζαν τους σπόρους τους. Ο γενετικός πλούτος, οι γενετικοί πόροι δεν μπορεί να είναι αποκλειστική ιδιοκτησία επιχειρήσεων αλλά πλούτος του πλανήτη και της ανθρωπότητας που πρέπει να διατηρήσουμε μακροχρόνια. Είναι η βάση για καλή γεωργία, καλή διατροφή, καλή υγεία. Εξάλλου πολλά από τα είδη δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς και η απώλεια ή ο έλεγχος τους από επιχειρήσεις με οπτική το βραχυπρόθεσμο κέρδος μπορεί να στερήσει τις τοπικές κοινωνίες αλλά και την ανθρωπότητα από παράγοντες που μπορεί να παίζουν σημαντικό ρόλο για τη διατήρηση της ζωής αλλά και για μια βιώσιμη ευημερία για τις σημερινές και τις επόμενες γενιές”.

 

 

 Ενημέρωση  για τη βιοπειρατεία και τον έλεγχο των γενετικών  πόρων

 

Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας:

Το φαινόμενο της «κλοπής» ή «κατοχύρωσης της ιδιοκτησίας» γενετικών πόρων έχει ονομαστεί «βιοπειρατεία». Σε περίπτωση που η καλλιέργεια τέτοιων νέων «διαγονιδιακών» ποικιλιών γενικευτεί ή και σε περίπτωση που υπάρξει «γενετική επιμόλυνση» των παλιών ποικιλιών, οι αγρότες δεν θα μπορούν να έχουν στη διάθεσή τους πλέον τις ελεύθερα ανταλασσόμενες ποικιλίες, αλλά μόνο τις «εταιρικές» ποικιλίες. Στην περίπτωση που δεν έχουν αγοράσει τα σχετικά δικαιώματα χρήσης, τότε οι εταιρείες μέσω ...ιδιωτικών σεκιούριτι, μπορούν να ελέγχουν και να βεβαιώνουν «παράνομες» χρήσεις της «ιδιοκτησίας» τους και να τους επιβάλουν αντίστοιχα πρόστιμα!

Δικαιολογημένα, λοιπόν, ακτιβιστές περιβαλλοντικών οργανώσεων, αλλά και Πράσινα κόμματα κάνουν λόγο για μια νέα μορφή «αποικιοκρατίας», ή και «φεουδαρχίας», κατά την οποία ολόκληρες εκτάσεις καλλιεργειών με τους ιδιοκτήτες τους θα εργάζονται για συγκεκριμένες εταιρείες και αν δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους ή να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, τότε οι ιδιοκτησίες θα περνούν στις εταιρείες ή στις τράπεζες. Οι αγρότες κινδυνεύουν συνεπώς άμεσα να μετατραπούν σε κολίγους ή δουλοπάροικους.

 

________________________________________

[1] Έκθεση σχετικά με τις αναπτυξιακές πτυχές των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας για τους γενετικούς πόρους: οι επιπτώσεις στη μείωση της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες (2012/2135(INI)), Επιτροπή Ανάπτυξης, Εισηγήτρια: Catherine Grèze

 

 

 

 

Πρώτη πανευρωπαϊκή παρουσίαση του νέου βιβλίου του Λέστερ Μπράουν 

 

Οι Πράσινοι Ευρωβουλευτές Νίκος Χρυσόγελος κι Μάρτιν Χάουσλινγκ (Γερμανία), ήταν οικοδεσπότες, την Τρίτη 28 Μαρτίου  στο Eυρωκοινοβούλιο,  στην πρώτη πανευρωπαϊκή παρουσίαση, του νέου βιβλίου του Λέστερ Μπράουν, με τίτλο "Γεμάτος Πλανήτης, Άδεια Πιάτα: Η νέα γεωπολιτική της έλλειψης τροφίμων (Full Planet, Empty Plates: The New Geopolitics of Food Scarcity)".

 

Ο Λέστερ Μπράουν έχει χαρακτηριστεί "ένας από τους πιο σημαντικούς στοχαστές του κόσμου" (Washington Post), ενώ από το 1974 έχει ιδρύσει το Worldwatch Institute, το πρώτο ερευνητικό ινστιτούτο αφιερωμένο στην ανάλυση των παγκόσμιων περιβαλλοντικών θεμάτων, που δημοσιεύονται στην ετήσια έκθεση "State of the World" («Η Κατάσταση του Κόσμου»).  Στη συνέχεια, το 2001 ίδρυσε το Earth Policy Institute (www.earth-policy.org) για να παράσχει ένα σχέδιο για ένα βιώσιμο μέλλον και έναν οδικό χάρτη για την επίτευξη του στόχου της βιωσιμότητας. Είναι από τους σημαντικότερους σύγχρονους εκφραστές της περιβαλλοντικής σκέψης, έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, μεταξύ άλλων με το βραβείο για το Περιβάλλον από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, το Προεδρικό Μετάλλιο της Ιταλίας, το βραβείο από τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Γεωργίας και Δασών. Έχει συγγράψει ή έχει συμμετάσχει στη συγγραφή περίπου 50 βιβλίων που έχουν εκδοθεί σε περίπου 40 γλώσσες και είναι ένας από τους πιο αναγνωρισμένους συγγραφείς του κόσμου.

 

Ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, δήλωσε:

 

« Ο Λέστερ Μπράουν συνδέει πειστικά και με στοιχεία μέσα από το τελευταίο του βιβλίο τα θέματα των τροφίμων και της γεωργίας με τις νέες γεωπολιτικές και νέες κινδύνους αστάθειας. Το κλίμα, η μη βιώσιμη διαχείριση του νερού, η διάβρωση των εδαφών σε συνδυασμό με αποτυχημένες γεωργικές πολιτικές, αυξημένες καταναλωτικές απαιτήσεις και αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού οδηγούν σε αύξηση της ανασφάλειας στα θέματα των τροφίμων. Δεν αποσταθεροποιείται μόνο η τρέχουσα κατάσταση τροφίμων αλλά το ίδιο το σύστημα τροφίμων. Τα τελευταία 150 χρόνια οι μεγάλες επενδύσεις που έγιναν στον αγροτικό τομέα από τις βιομηχανικές χώρε επικεντρώθηκαν κυρίως σε τροπικά είδη όπως καλαμοζάχαρο, τσάι, λάστιχο και μπανάνες.Τις τελευταίες δεκαετίες επεκτείνεται ραγδαία η καλλιέργεια ειδών διατροφής, όπως σιτηρά, ρύζι, καλαμπόκι και σόγια, ενώ τελευταία και ειδών για βιοκαύσιμα. Χώρες και εταιρίες έχουν μπει σε μια διαδικασία ενοικίασης ή αγοράς εκτάσεων σε άλλες χώρες, κάτι που σήμερα αντιπροσωπεύει μια έκταση μεγαλύτερη από την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Μια εταιρία βιοκαυσίμων με έδρα τη Βρετανία ελέγχει 11.000.000 στρέμματα γης σε 11 κοινότητες στην Μαδαγασκάρη, αν και λόγω χαμηλών αποδόσεων εγκαταλείπει το σχέδιο. Μια εταιρία με έδρα στη Μαλαισία έχει νοικιάσει 5.400.000 στρέμματα στην Λιβερία για παραγωγή βιοκαυσίμων και λάστιχου. Μια εταιρεία με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσε σχέδια ελέγχου 2.500.000 στρεμμάτων στο Σουδάν για 99 χρόνια. Μια κρατική κινέζικη εταιρεία έχει ξεκινήσει να εξάγει σόγια από μια έκταση 5.000.000 στρεμμάτων που ελέγχει στην περιοχή Μπαχια της Βραζιλίας. Η  Ν. Κορέα επιδιώκει να ελέγχει έκταση 9.400.000 στρεμμάτων σε άλλες χώρες μέχρι το 2018. Οι χώρες που πουλάνε ή νοικιάζουν εκτάσεις για καλλιέργεια ειδών διατροφής προς εξαγωγή σε μεγάλες εταιρίες ή άλλες χώρες είναι συνήθως φτωχές και ελλειμματικές σε τρόφιμα. Οι πολιτικές για τα τρόφιμα επηρεάζουν πλέον όχι μόνο τις διακρατικές σχέσεις και τις τιμές στα χρηματιστήρια αλλά και τις ζωές μεγάλου τμήματος του παγκόσμιου πληθυσμού. Αλλού συνεχίζουν να πεθαίνουν από την πείνα, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο οι τιμές των τροφίμων διπλασιάστηκαν την τελευταία δεκαετία. Στις ΗΠΑ οι δαπάνες για τρόφιμα αντιπροσωπεύουν πλέον το 50-70% του οικογενειακού προϋπολογισμού. Μια πολιτική για την ασφάλεια των τροφίμων και την ευημερία των πληθυσμών προϋποθέτει σταθεροποίηση του κλίματος, ορθολογική – βιώσιμη διαχείριση του νερού και των εδαφών, ριζικές αλλαγές στο αγροτικό μοντέλο, ενίσχυση της συνεργασίας αγροτών – καταναλωτών αλλά και αλλαγές στα διατροφικά μοντέλα και στις καθημερινές συνήθειες.

 

Ο αγώνας για καλή τροφή και καλή γεωργία είναι εξόχως πολιτικός».

 

Ακούστε εδώ το ηχητικό (στα αγγλκά) από την εκδήλωση: http://youtu.be/J4TqHGbjrA0

 

Δείτε μια σύντομη παρουσίαση του βιβλίου σε pdf (στα αγγλκά) εδώ: http://www.earth-policy.org/images/uploads/book_items/FPEP_SlidesEarthPolicyInstitute.pdf