Εκδήλωση μνήμης στο Ευρωκοινοβούλιο από τους Πράσινους

Δείτε φωτο από την δράση: http://www.flickr.com/photos/greensefa/sets/72157642210792194/

                                               Facebook album:

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.724202564286243.1073741836.196123913760780

"Πριν από τρία χρόνια ο σεισμός και το τσουνάμι που ακολούθησε παρέσυραν τον μύθο ότι υπάρχει ασφαλής χρήση της πυρηνικής ενέργειας και ιαπωνική τεχνολογία που αποκλείει το πυρηνικό ατύχημα. Το κόστος για την κοινωνία ήταν όμως μεγάλο", δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Πράσινων, συμμετέχοντας σε εκδήλωση των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο για την επέτειο μνήμης από την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα.

 

"Πέρασαν ήδη 3 χρόνια από την πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα, αλλά οι συνέπειες θα παραμείνουν για δεκαετίες. Οι Πράσινοι στο Ευρωκοινοβούλιο κάναμε την εκδήλωση μνήμης για να μην ξεχάσουμε τα θύματα αλλά και την καταστροφή, αλλά και για να επιβεβαιώσουμε την δέσμευση μας να αγωνιζόμαστε για την εξάλειψη του πυρηνικού κινδύνου, την κατάργηση των πυρηνικών, "ειρηνικών" και πολεμικών" κατέληξε ο Νίκος Χρυσόγελος.

 

Στην εκδήλωση συμμετείχε και ο τελευταίος κάτοικος της απαγορευμένης ζώνης στη Φουκουσίμα, Naoto Matsumura.

 

 

Δείτε την έκθεση της συμπροέδρου της Ομάδας των Πράσινων για τα τρία χρόνια από την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα.

http://rebecca-harms.de/index.php/lesen/three-years-after-the-status-of-fukushima-and-the-world-nu-24540

Ερώτηση του Ν. Χρυσόγελου προς την Κομισιόν

για την πρόσφατη πυρηνική συμφωνία Τουρκίας – Ιαπωνίας.

 

Ερωτήματα σε σχέση με την πρόσφατη συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας – Ιαπωνίας θέτει στην Κομισιόν ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Πράσινων, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης. Όπως έγινε γνωστό, η Τουρκική και η Ιαπωνική κυβέρνηση υπόγραψαν προσφάτως ένα συμβόλαιο ύψους 22 δις δολαρίων για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στην περιοχή της Σινώπης, στη Μαύρη Θάλασσα. Ο Νίκος Χρυσόγελος θέτει ερωτήματα σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η λειτουργία πυρηνικών εγκαταστάσεων σε σεισμογενείς περιοχές, αλλά ζητά και διευκρινήσεις για το αν η ρήτρα που περιλαμβάνεται για την μεταφορά τεχνογνωσίας για τον εμπλουτισμό ουρανίου και την παραγωγή πλουτωνίου, κάτι που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για χρήση σε πυρηνικά όπλα, παραβιάζει τη Διεθνή Συμφωνία για τη Μη-Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων.

Όπως δήλωσε ο Ν. Χρυσόγελος: «Η συμφωνία για την κατασκευή και δεύτερου πυρηνικού εργοστασίου στην Τουρκία, αποτελεί ζήτημα που αφορά συνολικά την Ευρώπη, καθώς η ευρύτερη περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισμογενής και η ραδιενέργεια δεν γνωρίζει σύνορα. Η ειρωνεία είναι ότι η τουρκική κυβέρνηση προχώρησε σε συμβόλαιο πυρηνικής συνεργασίας με την Ιαπωνία, ενώ ακόμα και σήμερα η κοινωνία υποφέρει από τις συνέπειες της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα. Μια ιδιαίτερη ρήτρα που προστέθηκε στη συμφωνία φαίνεται πως εξασφαλίζει και τη δυνατότητα παραγωγής πρώτης ύλης για πυρηνικά όπλα. Είναι μια εξέλιξη που προκαλεί πρόσθετες ανησυχίες γιατί η περιοχή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη περιοχή, όχι μόνο λόγω σεισμών, και γι αυτό καλούμε την Κομισιόν να το θέσει προς την τουρκική πλευρά, στο πλαίσιο των ενταξιακών διαδικασιών. Οι κινητοποιήσεις των τούρκων πολιτών έχουν αποτρέψει μέχρι σήμερα την υλοποίηση των πυρηνικών σχεδίων που έχουν υιοθετήσει κατά καιρούς οι κυβερνήσεις της γειτονικής χώρας. Η ελληνική κοινωνία των πολιτών έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι στο πλάι των πολιτών της γειτονικής χώρας στη βάση της αλληλεγγύης και των κοινών συμφερόντων για να αποτρέψουμε ξανά μαζί την προώθηση των πυρηνικών σχεδίων της κυβέρνησης Ερντογάν . Κατά μια έννοια, οι σεισμοί ενώνουν ξανά τις δυο κοινωνίες: το 1999 αναπτύχθηκε η αλληλεγγύη μεταξύ μας μέσα από την προσπάθεια αντιμετώπισης του κοινού πόνου, τώρα γιατί οι σεισμοί, στην περιοχή μας αλλά και στην Φουκουσίμα, μας υπενθυμίζουν ότι δεν υπάρχει ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας, έτσι κι αλλιώς».

Υπενθυμίζεται ότι στη δεκαετία του ’90 υπήρξαν συνεργασίες μεταξύ των περιβαλλοντικών οργανώσεων Ελλάδας και Τουρκίας στο πλαίσιο της καμπάνιας ενάντια στην κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων στο Ακούγιου. Όταν το θέμα, επανήλθε στην συζήτηση, οι Πράσινοι των Βαλκανίων ανέπτυξαν στενή συνεργασία σε θέματα πυρηνικής ενέργειας, ιδιαίτερα μετά το ατύχημα της Φουκουσίμα. Μεταξύ άλλων έγινε και έγινε ειδική συνέντευξη τύπου στη Θεσσαλονίκη, με εκπροσώπους από τους Πράσινους της Τουρκίας και της Βουλγαρίας. Επίσης, ο τότε ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Μ. Τρεμόπουλος, επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη, όπου συμμετείχε σε αντιπυρηνικές κινητοποιήσεις. Ο Νίκος Χρυσόγελος έχει καταθέσει σχετική ερώτηση στην Κομισιόν για το Ακούγιου.

 

Ακολουθεί η ερώτηση προς την Κομισιόν:

Θέμα: Πυρηνικό πρόγραμμα με δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου από Τουρκία

Η τουρκική κυβέρνηση υπέγραψε προσφάτως με την ιαπωνική κυβέρνηση συμβόλαιο συνεργασίας ύψους 22 δις για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού, ενώ παράλληλα ζήτησε να της επιτραπεί ο εμπλουτισμός ουρανίου και η παραγωγή πλουτωνίου [1]. Πολλοί φορείς στην Τουρκία και σε γειτονικές χώρες έχουν επισημάνει ότι η κατασκευή πυρηνικών σταθμών σε μια ιδιαίτερα σεισμογενή χώρα σαν την Τουρκία, που στον σεισμό του 1999 θρήνησε 17.000 θύματα, αντιπροσωπεύει μεγάλο κίνδυνο για την ευρύτερη περιοχή. Η συμφωνία αφορά κυρίως στην κατασκευή μιας πυρηνικής μονάδας στη Σινώπη της Μαύρης Θάλασσας, με τη συμμετοχή της Mitsubishi Heavy Industries, ενώ μια άλλη πρόκειται να κατασκευαστεί από Ρώσικη εταιρία [2], στο Ακούγιου, στη Ν. Τουρκία, δίπλα στη Συρία και κοντά στην Κύπρο [3].

Η κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων αποτελεί μια μεγάλη απειλή για τους πολίτες της χώρας αλλά και γειτονικών περιοχών, όπως απέδειξε εξάλλου η πυρηνική καταστροφή στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας, μια χώρα που διαφήμιζε ότι είχε τους πιο ασφαλής πυρηνικούς αντιδραστήρες. Η καταστροφή στην Φουκουσίμα κόστισε στην Ιαπωνία χιλιάδες θύματα, ανυπολόγιστες οικονομικές ζημιές, μετακινήσεις πληθυσμού κι εκκένωση ολόκληρων περιοχών.

Επιπλέον ανησυχίες προκαλεί, όμως, και η πιθανότητα εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων, καθώς η συμφωνία μπορεί να επιτρέψει στην Τουρκία, αν και ο υπουργός ενέργειας της Τουρκίας προέβη σε διάψευση [4], τη δημιουργία πυρηνικού υλικού για όπλα, σε μια περιοχή που υποφέρει ήδη από παρόμοια πυρηνικά προγράμματα και σχέδια (Ιράν, Ισραήλ, Ινδία, Αίγυπτος).


Ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Ανησυχεί για το ενδεχόμενο κατασκευής πυρηνικών αντιδραστήρων σε ιδιαίτερα σεισμογενείς περιοχές [5] κοντά στα ευρωπαϊκά σύνορα;
  2. Την έχει απασχολήσει μέχρι τώρα η πιθανότητα, με βάση το συμβόλαιο που ανακοινώθηκε, απόκτησης και από την Τουρκία της τεχνολογικής δυνατότητας εμπλουτισμού ουρανίου και παραγωγής πλουτωνίου για πυρηνικά όπλα; Με την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας και Ιαπωνίας παραβιάζεται η αρχή της μη-διάδοσης πυρηνικών όπλων; Αν ναι, τι μέτρα προτίθεται να λάβει;
  3. Προτίθεται να θέσει αυτό το ζήτημα κατά τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία;

 

_________________________________________________

[1]http://www.hurriyetdailynews.com/ankara-adds-uranium-clause-in-nuclear-deal-with-tokyo.aspx?pageID=238&nID=60729&NewsCatID=348

[2]http://www.power-technology.com/projects/akkuyu/

[3]https://www.google.gr/search?q=akkuyu+nuclear+power+plant&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=dcrTUobYM8mStAaL14DQAg&ved=0CDsQsAQ&biw=1195&bih=677

[4]http://www.hurriyetdailynews.com/turkish-energy-minister-denies-uranium-enrichment-intention.aspx?pageID=238&nID=60787&NewsCatID=348

[5] http://www.share-eu.org/node/90

Οι Πράσινοι του Βελγίου Ecolo (γαλλόφωνοι) και Groen (φλαμανδοί) ένωσαν δυνάμεις για μια ακόμη φορά στην καταδίκη της βελγικής κυβέρνησης για διπροσωπία στο θέμα της σταδιακής κατάργησης των τριών πυρηνικών εργοστασίων της χώρας. Οι μονάδες Doel 1, Doel 2 και Tihange ήταν σχεδιασμένο να παροπλιστούν λόγω της ηλικίας τους (οι τρεις αντιδραστήρες άρχισαν τη λειτουργία τους στα μέσα της δεκαετίας του 70) και λόγω ζητημάτων ασφαλείας που ήρθαν στο προσκήνιο μετά από το ατύχημα της Φουκουσίμα. Αν και οι δύο νεότεροι αντιδραστήρες ως μέρος της μονάδας Doel, οι Doel 3 και Doel 4 θα παραμείνουν ενεργοί, το κλείσιμο των άλλων αντιδραστήρων θα σηματοδοτούσε μια σημαντική απομάκρυνση από τον τομέα της πυρηνικής ενέργειας στο Βέλγιο.

 

Ωστόσο, τα σχέδια αυτά αντιμετώπισαν «προκλήσεις» αυτή την εβδομάδα, καθώς τα δύο κυβερνητικά κόμματα δήλωσαν την επιθυμία τους να παρατείνουν τις ζωές των αντιδραστήρων. Το φλαμανδικό Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και το Φλαμανδικό Κόμμα (CD & V) επέμειναν να μην πιστεύουν ότι το Βέλγιο είναι έτοιμο να καταργήσει αυτές τις πηγές ενέργειας και πρότεινε την παράταση της ζωής των μονάδων κατά 10 έτη, αντί δηλαδή να κλείσουν το 2015, όπως είχε προηγουμένως ανακοινωθεί . Στην πρότασή τους αυτή βρήκαν συμμάχους τους φιλελεύθερους του γαλλόφωνου Κινήματος Réformateur, οι οποίοι επίσης συμμετέχουν στην κυβέρνηση και πιέζουν για παράταση της λειτουργίας.

 

Οι Ecolo έχουν αντιρρήσεις για τη στάση αυτή, λέγοντας ότι ο μόνος νικητής σε αυτές τις προτάσεις είναι η ιδιοκτήτρια των πυρηνικών μονάδων Electrabel, που παίρνει σημαντικές επιδοτήσεις οι οποίες, όπως υποστηρίζουν οι Ecolo, πρέπει να επενδυθούν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ο βουλευτής Ecolo Muriel Gerkens καταδίκασε αυτήν την επιλογή από την οπτική της ασφάλειας: «Μας προτείνουν να παραταθεί για 10 χρόνια ένας αντιδραστήρας που σχεδιάστηκε να έχει διάρκεια ζωής 40 ετών. Αυτό αποτελεί μια επικίνδυνη πρόκληση τεχνικά. Ενώ η Γερμανία είναι πρωτοπόρος στην αποξήλωση των πυρηνικών σταθμών της μετατοπίζοντας την ενεργειακή της πολιτική προς τις ΑΠΕ, το Βέλγιο, αντιθέτως, επιλέγει να είναι «αιχμή» μόνο όσον αφορά την παράταση ζωής σε μια επικίνδυνη και απαρχαιωμένη τεχνολογία".

 

Οι φλαμανδοί Groen αντιμετώπισαν τη στάση των CD & V, κατηγορώντας τους για σαμποτάζ της συμφωνηθείσας πολιτικής της κυβέρνησης στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας:. "Η σταδιακή κατάργηση των πυρηνικών εργοστασίων τώρα σαμποτάρεται από μέρους της κυβέρνησης. Η παράταση των 10 ετών για τους παλαιότερους και λιγότερο ασφαλείς πυρηνικούς αντιδραστήρες είναι ένα ιστορικό λάθος που εδραιώσει κιόλας το πυρηνικό μονοπώλιο της Electrabel για τις επόμενες δεκαετίες".

 

Είναι τώρα στο χέρι του υπουργού Ενέργειας Melchior Wathelet να αποφασίσει με την κυβέρνηση για το πώς να προχωρήσει το Βέλγιο, αλλά οι Βέλγοι Πράσινοι εγγυώνται ότι δε θα αφήσουν το θέμα να εξαφανιστεί από τη δημόσια ατζέντα.

 

Δείτε επίσης:
Ecolo: Future of the Energy sector in Belgium
Groen: Nuclear phaseout: "the real saboteurs are in the government"