Υπεύθυνη διαχείριση του προσφυγικού στη βάση κοινών ευρωπαϊκών αξιών

Επικοινωνία: Χρίστος Θεοδωρόπουλος τηλ: 6949533010

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θεωρούμε το έγγραφο Τουσκ για το προσφυγικό απαράδεκτο κι ενάντιο στις ευρωπαϊκές αξίες. Ο Ντόναλντ Τουσκ είναι πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (κυβερνήσεις) και δεν μπορεί να εκφράζει θέσεις που δεν είναι σύμφωνες με την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και σε κάθε περίπτωση αντιστρατεύονται θέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το ότι ο ίδιος δεν συμμετείχε στη σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θέτει περισσότερα ερωτηματικά για τους στόχους του εγγράφου, σε μια περίοδο που διεξάγονται συζητήσεις για κρίσιμα θέματα σχετικά με το προσφυγικό και την υπευθυνότητα των κρατών μελών ή την μεταρρύθμιση της Συνθήκης του Δουβλίνου. Πάντως νέα ερωτηματικά δημιουργεί η τοποθέτησή του: "There is agreement that relocation is not a solution to the issue of illegal migration".

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τη δυνατότητα και τους πόρους να διαχειριστεί το προσφυγικό με τρόπο υπεύθυνο και σύμφωνο με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τις σχετικές Διεθνείς Συμβάσεις. Οι πρόσφυγες που φτάνουν στην Ευρώπη δεν αποτελούν πάνω από το 5% του συνόλου των προσφύγων σήμερα, ενώ χώρες όπως ο Λίβανος φιλοξενούν συνολικά μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων από ότι ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά τα τελευταία 3 χρόνια. Η δημιουργία νόμιμων δρόμων για τους πρόσφυγες που ζητούν προστασία στην Ευρώπη θα έκλεινε την πόρτα στους διακινητές και τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσής τους όπως συμβαίνει για παράδειγμα στη Λιβύη. Και, βέβαια, δεν θα θρυνούσαμε χιλιάδες θύματα που χάνουν τη ζωή τους στη Μεσόγειο στην προσπάθειά τους να φτάσουν σε ασφαλές μέρος - μόνο το 2017 έχουν χάσει τη ζωή τους στην Κεντρική Μεσόγειο 400 παιδιά μεταξύ άλλων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να είναι μια ένωση αξιών και δημοκρατίας, αλλιώς θα καταρρεύσει. Όλες οι χώρες μέλη της ΕΕ πρέπει να έχουν υποχρεώσεις και δικαιώματα που βασίζονται σε αξίες και στις κοινές αποφάσεις των 3 θεσμών (Ευρωκοινοβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκό Συμβούλιο). Το να αρνούνται ορισμένες κυβερνήσεις και να κρύβονται κάποιες άλλες πίσω από αυτές τις αρνήσεις να συμμετάσχουν στην κοινή προσπάθεια προστασίας ανθρώπων που είναι θύματα βίας ή απειλείται η ζωή τους και γιαυτό αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους δεν είναι δικαίωμα αλλά ξεκάθαρη επίθεση στην δυνατότητα ύπαρξης μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που βασίζεται σε αξίες κι αρχές, ιδιαίτερα αυτές που αποτυπώνονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι δεσμευτικός για όλες τα κράτη που συμμετέχουν στην ΕΕ.

Από την άλλη, η Ελληνική κυβέρνηση και η Ελληνική διοίκηση διαχρονικά δεν μπορεί να είναι στο απυρόβλητο. Η χώρα αδυνατεί να εφαρμόσει αποτελεσματικά το ευρωπαϊκό και διεθνές προσφυγικό και μεταναστευτικό δίκαιο τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικότερα από το 1992. Δεν μπορεί να παίζουν άλλο με τη φωτιά και να κάνουν κατάχρηση της διεθνούς αλληλεγγύης. Κυβέρνηση και διοίκηση θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μην κρύβονται πίσω από τους άλλους ή πίσω από μια αφηρημένη “αλληλεγγύη των πολιτών”.

Χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται παγιδευμένοι σε απαράδεκτες και ασταθείς συνθήκες, ενώ πολλοί από αυτούς στερούνται πρόσβασης σε ικανοποιητικές διαδικασίες ασύλου. Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η κατάσταση στη Σάμο και τη Λέσβο, όπου οι συνολικά 8.300 και πλέον αιτούντες άσυλο και μετανάστες ζουν σε καταυλισμούς που προορίζονταν να φιλοξενήσουν 3.000 άτομα. Τα όποια έκτακτα μέτρα αποσυμφόρησης και μεταφοράς μικρού αριθμού ατόμων στην ενδοχώρα, δεν αρκούν για να μετριάσουν τον ισχύοντα συνωστισμό στις εγκαταστάσεις και δεν αντιμετωπίζουν με βιώσιμο τρόπο τα συστημικά ζητήματα που έχουν προκαλέσει αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης - δηλαδή, την πολιτική περιορισμού. Δεδομένης αυτής της κατάστασης, οι τοπικές κοινωνίες παρασύρονται από ακραίες φωνές αντιδρώντας ακόμα και σε υποτυπώδεις κυβερνητικές παρεμβάσεις, όπως η μεταφορά οικίσκων στη Λέσβο. Ο εξαναγκασμός των αιτούντων άσυλο να παραμένουν υπό συνθήκες που παραβιάζουν τα δικαιώματά τους δημιουργεί επιζήμιες συνθήκες για την ευημερία, την υγεία και την αξιοπρέπεια όχι μόνο αυτών αλλά και των ντόπιων.

Το προσφυγικό δεν εμφανίστηκε σήμερα και δεν θα εξαφανιστεί αύριο. Είναι γεγονός ότι σήμερα δεν έχουμε κατάσταση έκτακτης ανάγκης (όπως πχ το 2005-2006) αλλά μια συνηθισμένη κατάσταση ροής προσφύγων που είναι μερικές εκατοντάδες ή έστω 2-3000 για κάποιους μήνες, σε μια χώρα που θέλει να έχει πάνω από 30.000.000 τουρίστες – επισκέπτες το χρόνο. Είναι δυνατόν να ισχυρίζεται συνεχώς ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί ένα τέτοιο αριθμό προσφύγων, όταν άλλες χώρες φιλοξενούν και εντάσσουν στις κοινωνίες τους ετησίως 250.000 έως 1.000.000 πρόσφυγες; Δεν ταιριάζει στην κοινωνία μας να εμφανίζεται ανίκανη σήμερα να διαχειριστεί ένα πολύ μικρό μερίδιο ευθύνης και υπευθυνότητας, που θα μπορούσε εξάλλου να είναι προς όφελός της αν αξιοποιούσε τις ικανότητες και τα προσόντα των προσφύγων, όπως έξυπνα κάνουν άλλες χώρες...

Είναι μια κατάσταση που θα έπρεπε να είναι απολύτως διαχειρίσιμη, σε όλα τα επίπεδα: υποδοχή και φιλοξενία σε ανθρώπινες κι αξιοπρεπείς συνθήκες, καταγραφή και έλεγχος των αιτήσεων σε σύντομο χρονικό διάστημα, μεταφορά στην ηπειρωτική χώρα σε σύντομο χρονικό διάστημα, εφαρμογή ολοκληρωμένου σχεδίου κοινωνικής ένταξης, ένταξη στο εκπαιδευτικό σύστημα, στρατηγική για δημιουργία θέσεων εργασίας σε νέους τομείς από κοινού με Έλληνες/ιδες άνεργους/ες, με βάση τις ικανότητες και τα προσόντα και των δύο ομάδων. Δεν υπάρχει καν δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν πόροι, αφού είναι γνωστό ότι υπάρχουν διαθέσιμοι επαρκείς ευρωπαϊκοί πόροι για να υλοποιηθούν όλα αυτά που αφορούν 30-50.000 ανθρώπους αλλά δεν αξιοποιούνται με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης.

Επιτέλους, θα πρέπει να λέμε κάποιες αλήθειες και να σταματήσουμε να παίζουμε το ρόλο του αδικημένου έθνους για καταστάσεις την ευθύνη των οποίων έχουμε αποκλειστικά εμείς και κυρίως το πολιτικό σύστημα και το πολιτικό προσωπικό.

Tα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας Face forward ...into my home έγιναν με πολύ μεγάλη επιτυχία στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Η έκθεση αναφέρεται στις ιστορίες 20 ανθρώπων που είναι πρόσφυγες και ξεκινάνε μια νέα ζωή. Τρεις από τους φιλοξενούμενους/ες στο WELCOMMON συμμετέχουν μεταξύ των 20 πρωταγωνιστών της έκθεσης.

Τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας Face forward ...into my home έγιναν με πολύ μεγάλη επιτυχία στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Η έκθεση αναφέρεται στις ιστορίες 20 ανθρώπων που είναι πρόσφυγες και ξεκινάνε μια νέα ζωή.

Τρεις από τους φιλοξενούμενους/ες στο WELCOMMON συμμετέχουν μεταξύ των 20 πρωταγωνιστών της έκθεσης. Το WELCOMMON και ο Άνεμος Ανανέωσης στήριξαν με θέρμη την ιδέα και είμαστε παρόντες/ουσες για να βοηθήσουμε όπου χρειάστηκε. Ήμασταν εκεί στην συνέντευξη τύπου, με την Bibiche και τον Ghassan. Και πήγαμε μαζικά στα εγκαίνια της έκθεσης.

Εμείς φωτογραφήσαμε μέσα στις δικές τους εικόνες τους πρωταγωνιστές, όπως τον Ghassan, την Bibiche και τον Besher.

 

Το Face Forward …into my home αποτελεί διαδραστικό πρόγραμμα, το οποίο εστιάζει σε ιστορίες ανθρώπων που αναγκάστηκαν να αφήσουν την πατρίδα τους και προσπαθούν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει βιωματικά εργαστήρια αφήγησης στα οποία πρόσφυγες, με έναυσμα την παρουσίαση έργων από τη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), αφηγούνται προσωπικές τους ιστορίες, φωτογράφιση των συμμετεχόντων και έκθεση με τα φωτογραφικά πορτρέτα των συμμετεχόντων και ηχητικά κείμενα των προσωπικών ιστοριών τους.

Στο Face Forward …into my home συμμετέχουν πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που ζουν στην Αθήνα και υποστηρίζονται μέσω του προγράμματος ESTIA (στήριξη έκτακτης ανάγκης για τη στέγαση και την ένταξη), που υλοποιείται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που είναι οι διοργανωτές και υποστηρικτές της έκθεσης.

Το Face Forward into my home συστήνει στο κοινό τα πρόσωπα – τη γυναίκα, τον άνδρα, τον έφηβο, την οικογένεια – πίσω από τους αριθμούς και την πρόσφατη προσφυγική κρίση στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας κανείς τα πρόσωπα και τις ιστορίες  τους, συνειδητοποιεί ότι οι πρόσφυγες, όποια κι αν είναι η χώρα καταγωγής τους, όσες δύσκολες καταστάσεις κι αν αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν, είναι άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινές επιθυμίες, κοινά όνειρα και κοινές αγωνίες για το μέλλον. Και ότι, παρά το γεγονός πως άφησαν πίσω τους μεγάλο κομμάτι της ζωής τους, δεν έχασαν την ταυτότητά τους και την ελπίδα τους.

Το Face Forward …into my home σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από το ΕΜΣΤ και, ειδικότερα, από το τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του OHE για τους Πρόσφυγες  και με τη χρηματοδότηση του τμήματος  Πολιτικής Προστασίας και Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ECHO), στο πλαίσιο του προγράμματος ESTIA.

Το Face Forward …into my home αποτελείται από τις εξής τρεις φάσεις:

Φάση Ι: Εργαστήρια Αφήγησης

Οι συμμετέχοντες, ωφελούμενοι του προγράμματος ESTIA, καλούνται να μοιραστούν συναισθήματα, αναμνήσεις, ελπίδες και όνειρα για το μέλλον, εμπνευσμένα από έργα σύγχρονης τέχνης της συλλογής του ΕΜΣΤ. Τα έργα τέχνης αποτελούν το ερέθισμα ώστε να ξεκινήσει η συζήτηση πάνω σε σύγχρονα κοινωνικά θέματα, όπως η αναγκαστική μετακίνηση, η ένταξη, η ανταλλαγή πολιτισμικών στοιχείων, η κοινωνική αλληλεπίδραση, η ταυτότητα. Μέσα από δέκα συναντήσεις στους χώρους του ΕΜΣΤ και σε κλίμα σεβασμού και αποδοχής, οι συμμετέχοντες σταδιακά αφηγούνται αυτοβιογραφικές ιστορίες τους που αποκαλύπτουν βιώματα του παρελθόντος, στιγμές της καθημερινότητας και σχέδια και όνειρα για το μέλλον.

Φάση ΙΙ: Φωτογραφικά Πορτρέτα

Η φωτογράφιση γίνεται αφού έχει προηγηθεί η εξιστόρηση των βιωμάτων στο εργαστήριο και επιχειρεί την ψυχογραφική απόδοση της φυσιογνωμίας των συμμετεχόντων. Συνοδευόμενα από τις ιστορίες τους, τα πορτρέτα ρίχνουν φως στη μοναδικότητα του κάθε ατόμου. Τα πορτρέτα και οι ιστορίες αποκαλύπτουν το «ανθρώπινο πρόσωπο» του προσφυγικού ζητήματος, εστιάζοντας σε θέματα κοινά, υπαρξιακά και συναισθηματικά, που ενώνουν.

Φάση ΙΙΙ: Έκθεση Φωτογραφικών Πορτρέτων και Προσωπικών Αφηγήσεων

Οι προσωπικές αφηγήσεις και τα φωτογραφικά πορτρέτα εκτίθενται στο ΕΜΣΤ από τις 22 Νοεμβρίου 2017 έως και τις 31 Ιανουαρίου 2018. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, παρουσιάζονται σε ηλεκτρονική μορφή τα έργα από τη συλλογή του ΕΜΣΤ που αποτέλεσαν το ερέθισμα για τις αφηγήσεις καθώς και ένα σύντομο βίντεο-καταγραφή όλου του προγράμματος.

Η έκθεση συνοδεύεται από κατάλογο που περιλαμβάνει όλα τα πορτρέτα και τις προσωπικές αφηγήσεις, σε μία δίγλωσση έκδοση, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα. Στο πλαίσιο της έκθεσης θα διοργανωθούν επίσης ειδικές εκδηλώσεις για το κοινό με τη συμμετοχή των ίδιων των προσφύγων και αιτούντων άσυλο, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.

Face Forward …into my home
22 Νοεμβρίου 2017 – 31 Ιανουαρίου 2018
Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων ΕΜΣΤ, Ισόγειο
Είσοδος ελεύθερη
Επιμέλεια έκθεσης / Ιδέα-Υλοποίηση προγράμματος
Μαρίνα Τσέκου, Επιμελήτρια Εκπαίδευσης ΕΜΣΤ
Γιάννης Βασταρδής, Φωτογράφος

Το WELCOMMON και ο Άνεμος Ανανέωσης στήριξαν με θέρμη την ιδέα και είμαστε παρόντες/ουσες για να βοηθήσουμε όπου χρειάστηκε. Ήμασταν εκεί στην συνέντευξη τύπου, με την Bibiche και τον Ghassan. Και πήγαμε μαζικά στα εγκαίνια της έκθεσης.

Εμείς φωτογραφήσαμε μέσα στις δικές τους εικόνες τους πρωταγωνιστές, όπως τον Ghassan, την Bibiche και τον Besher.

Το Face Forward …into my home αποτελεί διαδραστικό πρόγραμμα, το οποίο εστιάζει σε ιστορίες ανθρώπων που αναγκάστηκαν να αφήσουν την πατρίδα τους και προσπαθούν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει βιωματικά εργαστήρια αφήγησης στα οποία πρόσφυγες, με έναυσμα την παρουσίαση έργων από τη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), αφηγούνται προσωπικές τους ιστορίες, φωτογράφιση των συμμετεχόντων και έκθεση με τα φωτογραφικά πορτρέτα των συμμετεχόντων και ηχητικά κείμενα των προσωπικών ιστοριών τους.

Στο Face Forward …into my home συμμετέχουν πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που ζουν στην Αθήνα και υποστηρίζονται μέσω του προγράμματος ESTIA (στήριξη έκτακτης ανάγκης για τη στέγαση και την ένταξη), που υλοποιείται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που είναι οι διοργανωτές και υποστηρικτές της έκθεσης.

Το Face Forward into my home συστήνει στο κοινό τα πρόσωπα – τη γυναίκα, τον άνδρα, τον έφηβο, την οικογένεια – πίσω από τους αριθμούς και την πρόσφατη προσφυγική κρίση στην Ελλάδα. Γνωρίζοντας κανείς τα πρόσωπα και τις ιστορίες  τους, συνειδητοποιεί ότι οι πρόσφυγες, όποια κι αν είναι η χώρα καταγωγής τους, όσες δύσκολες καταστάσεις κι αν αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν, είναι άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινές επιθυμίες, κοινά όνειρα και κοινές αγωνίες για το μέλλον. Και ότι, παρά το γεγονός πως άφησαν πίσω τους μεγάλο κομμάτι της ζωής τους, δεν έχασαν την ταυτότητά τους και την ελπίδα τους.

Το Face Forward …into my home σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από το ΕΜΣΤ και, ειδικότερα, από το τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του OHE για τους Πρόσφυγες  και με τη χρηματοδότηση του τμήματος  Πολιτικής Προστασίας και Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ECHO), στο πλαίσιο του προγράμματος ESTIA.

Το Face Forward …into my home αποτελείται από τις εξής τρεις φάσεις:

Φάση Ι: Εργαστήρια Αφήγησης

Οι συμμετέχοντες, ωφελούμενοι του προγράμματος ESTIA, καλούνται να μοιραστούν συναισθήματα, αναμνήσεις, ελπίδες και όνειρα για το μέλλον, εμπνευσμένα από έργα σύγχρονης τέχνης της συλλογής του ΕΜΣΤ. Τα έργα τέχνης αποτελούν το ερέθισμα ώστε να ξεκινήσει η συζήτηση πάνω σε σύγχρονα κοινωνικά θέματα, όπως η αναγκαστική μετακίνηση, η ένταξη, η ανταλλαγή πολιτισμικών στοιχείων, η κοινωνική αλληλεπίδραση, η ταυτότητα. Μέσα από δέκα συναντήσεις στους χώρους του ΕΜΣΤ και σε κλίμα σεβασμού και αποδοχής, οι συμμετέχοντες σταδιακά αφηγούνται αυτοβιογραφικές ιστορίες τους που αποκαλύπτουν βιώματα του παρελθόντος, στιγμές της καθημερινότητας και σχέδια και όνειρα για το μέλλον.

Φάση ΙΙ: Φωτογραφικά Πορτρέτα

Η φωτογράφιση γίνεται αφού έχει προηγηθεί η εξιστόρηση των βιωμάτων στο εργαστήριο και επιχειρεί την ψυχογραφική απόδοση της φυσιογνωμίας των συμμετεχόντων. Συνοδευόμενα από τις ιστορίες τους, τα πορτρέτα ρίχνουν φως στη μοναδικότητα του κάθε ατόμου. Τα πορτρέτα και οι ιστορίες αποκαλύπτουν το «ανθρώπινο πρόσωπο» του προσφυγικού ζητήματος, εστιάζοντας σε θέματα κοινά, υπαρξιακά και συναισθηματικά, που ενώνουν.

Φάση ΙΙΙ: Έκθεση Φωτογραφικών Πορτρέτων και Προσωπικών Αφηγήσεων

Οι προσωπικές αφηγήσεις και τα φωτογραφικά πορτρέτα εκτίθενται στο ΕΜΣΤ από τις 22 Νοεμβρίου 2017 έως και τις 31 Ιανουαρίου 2018. Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, παρουσιάζονται σε ηλεκτρονική μορφή τα έργα από τη συλλογή του ΕΜΣΤ που αποτέλεσαν το ερέθισμα για τις αφηγήσεις καθώς και ένα σύντομο βίντεο-καταγραφή όλου του προγράμματος.

Η έκθεση συνοδεύεται από κατάλογο που περιλαμβάνει όλα τα πορτρέτα και τις προσωπικές αφηγήσεις, σε μία δίγλωσση έκδοση, στην ελληνική και στην αγγλική γλώσσα. Στο πλαίσιο της έκθεσης θα διοργανωθούν επίσης ειδικές εκδηλώσεις για το κοινό με τη συμμετοχή των ίδιων των προσφύγων και αιτούντων άσυλο, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα για όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.

Face Forward …into my home
22 Νοεμβρίου 2017 – 31 Ιανουαρίου 2018
Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων ΕΜΣΤ, Ισόγειο
Είσοδος ελεύθερη
Επιμέλεια έκθεσης / Ιδέα-Υλοποίηση προγράμματος
Μαρίνα Τσέκου, Επιμελήτρια Εκπαίδευσης ΕΜΣΤ
Γιάννης Βασταρδής, Φωτογράφος

 

 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της για την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα νησιά με βάση τον λεγόμενο “γεωγραφικό περιορισμό” των αιτούντων άσυλο. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να επικαλείται τη Συμφωνία Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας για την απαράδεκτη αυτή κράτηση ανθρώπων που έχουν διαφύγει από πολέμους, συρράξεις, περιοχές εκμετάλλευσης. Τα κύματα μετακινούμενων πληθυσμών που φτάνουν στα νησιά είναι κυρίως άνθρωποι απελπισμένοι που αναζητούν μια ασφάλεια. Το να παγιδεύονται στον περιορισμένο χώρο του νησιού χωρίς τη θέλησή τους είναι σαφής παραβίαση της Συνθήκης της Γενεύης αλλά και μια πράξη που δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις τόσο για τους ίδιους τους πρόσφυγες (άνδρες, γυναίκες και ιδιαίτερα παιδιά) αλλά και για τις τοπικές κοινωνίες.

 

Όλα τα όρια έχουν ξεπεραστεί αυτή την περίοδο και ενόψει χειμώνα είναι σαφές ότι η κυβέρνηση θα έχει πλήρως την ευθύνη για ότι συμβεί. To διαπίστωσε εξάλλου – και το μετέφερε στο Ευρωκοινοβούλιο – και η πράσινη ευρωβουλευτής Barbara Lochbihler, αντιπρόεδρος της Υπο-Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που επισκέφθηκε την Αθήνα και την Λέσβο και είχε συναντήσεις με πολλούς φορείς και οργανώσεις ώστε να έχει μια πλήρη εικόνα της κατάστασης. Είχαμε την ευκαιρία να της μεταφέρουμε και τις δικές μας ανησυχίες για την απαράδεκτη κατάσταση στην συνάντηση που είχαμε μαζί της στην Αθήνα.

Η κυβέρνηση συχνά υπονοεί ότι η κράτηση τόσο μεγάλου αριθμού προσφύγων για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στα νησιά είναι συνέπεια της Συμφωνίας αλλά και επιβάλλεται από τις ευρωπαϊκές χώρες ώστε να αποτρέπονται οι ενδιαφερόμενοι να έρχονται στην Ευρώπη. Αν και δεν υπάρχει επίσημα μια τέτοια διάταξη στην Συμφωνία, η κυβέρνηση οφείλει να θέσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προ των ευθυνών τους λαμβάνοντας μέτρα ώστε να μετακινηθούν σε αξιοπρεπείς συνθήκες μερικές χιλιάδες πρόσφυγες που τώρα έχουν πλημμυρίσει τα hot spotsΑν υπάρξει επίσημη αντίδραση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Συμβούλιο, θα αποκαλυφθεί η συνενοχή τους.Αλλά μέχρι τότε την ευθύνη την έχει πλήρως η ελληνική κυβέρνηση. Μπορεί, ίσως, κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βολεύονται από μια τέτοια κατάσταση, αλλά, όπως έδειξε και η πρόσφατη συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη είναι αντίθετη με τις απαράδεκτες και απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν τώρα στους ασφυκτικά γεμάτους χώρους των hot spots. Και τα διεθνή ΜΜΕ αλλά και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιρρίπτουν την κύρια ευθύνη στην Ελληνική κυβέρνηση. Ενώ και αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εγκαλούν συνεχώς την ελληνική κυβέρνηση γιατί δεν είναι σε θέση να βελτιώσει τις συνθήκες διαμονής και κοινωνικής ένταξης των προσφύγων.

 

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να πετάει συνεχώς την μπάλα στην εξέδρα και να μεταθέτει σε άλλους τις ευθύνες της. Πριν θρηνήσουμε νέα θύματα τον χειμώνα στην στεριά (όχι μόνο στη θάλασσα) και πριν οι καταστάσεις γίνουν εκρηκτικές, πρέπει να μεταφερθεί ο μεγαλύτερος αριθμός αιτούντων άσυλο στην ηπειρωτική Ελλάδα και να δουλέψουν πιο αποτελεσματικά οι υπηρεσίες, αναγνωρίζοντας τα δικαιώματα σε όσους έχουν ανάγκη προστασίας και επιταχύνοντας τις διαδικασίες επανένωσης οικογενειών, που καθυστερούν αδικαιολόγητα.