Δήλωση Νίκου Χρυσόγελου για τις εκτελέσεις 40 ατόμων μέσα σε μια εβδομάδα στη διάρκεια επίσκεψης αντιπροσωπείας του Ευρωκοινοβουλίου

«Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορεί να είναι λάστιχο. Μπορεί πράγματι να θέλουμε να καθίσει το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, ώστε να μην προχωρήσει στον εμπλουτισμό ουρανίου για πυρηνικά όπλα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι επιτρέπεται να κλείνουμε τα μάτια σε σημαντικά θέματα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τάσσομαι με τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επισημαίνουν ότι είναι σημαντική η πρώτη μετά από 6 χρόνια επίσκεψη αντιπροσωπείας του Ευρωκοινοβουλίου στο Ιράν τον Δεκέμβριο 2013 αλλά οφείλει το Ευρωκοινοβούλιο να επισημάνει την έκρηξη εκτελέσεων από τις ιρανικές που συνέβη κατά τη διάρκεια της επίσκεψης: μέσα στις 6 μέρες της επίσκεψης εκτελέστηκαν από τις αρχές 40 άτομα. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να κλείνουμε τα μάτια ή να δεχόμαστε ως δικαιολογία ότι ο νέος πρόεδρος του Ιράν δεν ελέγχει το δικαστικό σύστημα ή ότι το Ιράν έχει ένα άλλο «σύστημα αξιών». Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής, οποιαδήποτε δικαιολογία και αν προβάλλεται σε οποιοδήποτε σύστημα αξιών», δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Πράσινων, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Συνολικά μέσα στο 2013 οι ιρανικές αρχές προχώρησαν σε 660 εκτελέσεις, από τις οποίες περίπου 2/3 από την ημέρα ανάληψης της προεδρίας από τον νέο πρόεδρο Rouhani. Στα άτομα που εκτελέσθηκαν περιλαμβάνονται 25 γυναίκες, δυο από τις οποίες 20 και 23 χρόνων εκτελέσθηκαν γιατί κατηγορήθηκαν ότι έκλεψαν ποσό ίσο με 35 ευρώ. Επίσης, εκτελέσθηκαν τρεις νέοι 12, 15 και 17 χρόνων την εποχή της σύλληψής τους. Κρεμάστηκε σε δημόσιο χώρο ένας τυφλός 28 χρόνων που αυτοκτόνησε στη φυλακή λίγες ώρες πριν εκτελεσθεί. Κρεμάστηκε, επίσης, δημόσια το σώμα ενός 23χρονου που έπαθε καρδιακή προσβολή λίγο πριν εκτελεσθεί. Κρεμάσθηκε επίσης 34χρονη που αιμορραγούσε ήδη από τα 100 χτυπήματα με μαστίγιο πριν εκτελεσθεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι εκτελέσεις γίνονται δημόσια, μεταξύ άλλων με τη χρήση γερανών, με στόχο «τον παραδειγματισμό». Σε ορισμένες περιπτώσεις κατάδικοι εξαναγκάστηκαν να συμμετάσχουν στην εκτέλεσε συγκρατούμενών τους. Συνολικά έχουν καταδικαστεί στην θανατική ποινή πάνω από 3000 άτομα. Σε πολλές φυλακές είναι σε εξέλιξη απεργίες πείνας κρατουμένων, πολλοί από τους οποίους είναι πολιτικοί κρατούμενοι, εκπρόσωποι μειονοτήτων, δημοσιογράφοι, φοιτητές.

Στις 11 Δεκεμβρίου, ο επικεφαλής του δικαστικού συστήματος του καθεστώτος Μουλάς SadeghLarijaniείχε δηλώσει, απαντώντας σε εκθέσεις διεθνών οργανισμών για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν “Η αντίθεση στην θανατική ποινή είναι αντίθεση στους νόμους του Ισλάμ».

«Θεωρούμε σημαντικό ότι η αντιπροσωπεία του Ευρωκοινοβουλίου είχε τη δυνατότητα να συναντηθεί με δύο πρώην πολιτικούς κρατούμενους, την NasrinSotoudeh και τον JafarPanahi στους οποίους το Ευρωκοινοβούλιο είχε απονείμει πρόσφατα το βραβείο Ζαχάρωφ ή τη δήλωση του προέδρου Rouhani ότι θα απελευθερώσει κάποιους από τους πολιτικούς κρατούμενους. Αλλά αυτά είναι σταγόνα στο ωκεανό των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι γυναίκες, για παράδειγμα, έχουν έναν εντελώς υποβαθμισμένο ρόλο στην πολιτική και κοινωνική ζωή του Ιράν. Σε σύνολο 290 βουλευτών μόνο 9 είναι γυναίκες. Από την άλλο το άρθρο 300 του Κώδικα θεωρεί ότι το "Deyeh" μιας μουσουλμάνας γυναίκας είναι μισό από το "Deyeh" ενός άνδρα, δηλαδή μια γυναίκα έχει τη μισή αξία από αυτή του άντρα. Μια γυναίκα δεν μπορεί να έχει δικό της σπίτι. Δεν μπορεί να αφήσει το σπίτι χωρίς την συγκατάθεση του συζύγου της, ακόμα και αν πρόκειται να παρακολουθήσει την κηδεία του πατέρα της, σύμφωνα με το άρθρο 105 του Κοινωνικού Κώδικα», κατέληξε ο Νίκος Χρυσόγελος

Το δικαίωμα των παιδιών μεταναστών στην ελληνική ιθαγένεια

 

«Μια ακόμα παγκόσμια ημέρα για να θυμίζει όλα όσα δεν έχουν γίνει τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο για την διασφάλιση την κοινωνικής συνοχής και ευημερίας για όλους πέρασε. Επομένως, πρέπει να θυμηθούμε και να συζητήσουμε το σχέδιο του Κώδικα Μετανάστευσης που καταθέτει η κυβέρνηση όσο και να σχεδιάσουμε, κυρίως να υλοποιήσουμε, μια μεταναστευτική πολιτική που λειτουργεί προς όφελος και των μεταναστών και των τοπικών κοινωνιών. Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν προσφέρουν λύσεις, πολύ περισσότερο στη χώρα μας που παράλληλα με την υποδοχή μεταναστών βιώνει και μια μαζική μετανάστευση συμπολιτών μας σε άλλες χώρες. Ιδιαίτερα μετά τις τραγωδίες στην Λαμπεντούζα και το Ιόνιο, ζητούμενο είναι μια ολοκληρωμένη και αλληλέγγυα ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική, η πραγματική υιοθέτησή της από τα κράτη μέλη και ο έλεγχος της τήρησης των συνεπαγόμενων εθνικών μέτρων. Μια πολιτική ένταξης σε συνδυασμό με αξιοποίηση των γνώσεων και ικανοτήτων των μεταναστών μπορούν να συμβάλλουν στην αναζωογόνηση οικονομικών τομέων και στην μετατροπή της χώρας σε κέντρο συνάντησης των πολιτισμών, των τεχνών, της δημιουργικότητας, ανάδειξης καινοτομιών μέσω δημιουργίας γεφυρών με τον πολιτισμό και τις χώρες καταγωγής των μεταναστών", δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη και τη συμμετοχή του στις 18.12.2013 σε εκδήλωση με θέμα: «Η φωνή του μετανάστη» που διοργάνωσε η Asante, με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων.

 

Στο πλαίσιο της ενεργοποίησης για την προώθηση των δικαιωμάτων μεταναστών της λεγόμενης δεύτερης γενιάς δημιουργήθηκαν, σε συνεργασία με την οργάνωση ASANTE, σποτάκια με μηνύματα από παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν πάει σχολείο και έχουν μεγαλώσει στην Ελλάδα, παιδιά που μεγαλώνουν με όνειρο ότι θα αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια.

Τα σποτάκια βρίσκονται διαθέσιμα και στο youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=FbhVBMGRQiI#t=10

http://www.youtube.com/watch?v=lDR4FWZQvU4

http://www.youtube.com/watch?v=ujPa6ww_C6U

http://www.youtube.com/watch?v=VXpwbdk35uI

http://www.youtube.com/watch?v=wDQK_sQCPvM

Σας καλούμε να στηρίξετε την καμπάνια ithageneia.org., η οποία έχει ως στόχο την κατοχύρωση του δικαιώματος στην ιθαγένεια για όλα τα παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ελλάδα.

 

«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ακόμα δεν έχει αντιμετωπιστεί μια τεράστια αδικία που αφορά στα παιδιά μεταναστών, που δεν έχουν γνωρίσει άλλη πατρίδα από την Ελλάδα. Όσοι είναι γονείς μπορούν να καταλάβουν γιατί αν σκέφτονταν λογικά οι πολιτικές ηγεσίες θα ήταν αυτονόητο, το δικαίωμα τους να κυκλοφορούν ελεύθερα, με ασφάλεια και με τις νόμιμες διατυπώσεις της χώρας που τα γέννησε, όχι απλώς να έχουν μια άδεια να μένουν για κάποια χρόνια στη ... χώρα τους αλλά να μπορούν να έχουν την ελληνική ιθαγένεια εφόσον το επιθυμούν. Επίσης, οι πολίτες τρίτων χωρών που μένουν πολλά χρόνια στην Ελλάδα είναι σκληρό να μην μπορούν να ψηφίσουν στις ευρωπαίκές, περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, παραμένοντας μια χώρα που διαχωρίζει τους πολίτες σε διαφορετικές κατηγορίες», σημειώνει ο Νίκος Χρυσόγελος.

 

Οι διατάξεις του Ν3838/2010 σχετικά με την απόδοση ιθαγένειας αποτέλεσαν ένα αξιόλογο βήμα προς την προστασία του σχετικού δικαιώματος για τα παιδιά μεταναστών. Η απόφαση του ΣτΕ (2/2013) τις έκρινε αντισυνταγματικές, αφήνοντας ουσιαστικά «ξεκρέμαστα» 200.000 περίπου παιδιά. Ο πολιτικός και δημοκρατικός πολιτισμός και τα δικαιώματα πλήττονται, κατοχυρωμένα ανθρώπινα δικαιώματα υποχωρούν δραματικά υπό την πίεση της κρίσης και της ιδεολογίας του ευρύτερου περιορισμού τους, που έχει υιοθετήσει η κυβέρνηση. Για τα παιδιά, όμως, που είναι οι φορείς της αλλαγής και προόδου σε κάθε κοινωνία, το πλήγμα είναι βαρύτερο και υπονομεύει την συνοχή και την δικαιοσύνη στην κοινωνία. Η ελληνική κυβέρνηση και ο νομοθέτης έχουν επιλέξει να τα αντιμετωπίσουν σαν παιδιά «φαντάσματα», βάζοντας πρακτικά και νομικά εμπόδια στην απόλαυση βασικών τους δικαιωμάτων. Άνθρωποι που μιλούν την ελληνική σαν μητρική τους, που συνδέονται συναισθηματικά με τον τόπο και σκέφτονται, ονειρεύονται, ερωτεύονται, δουλεύουν και βιώνουν τους εαυτούς τους ως Έλληνες, δεν έχουν ίδια δικαιώματα με τον γηγενή Έλληνα συνομήλικό τους. Αναποτελεσματικές διοικητικές πρακτικές, πολιτικά και γραφειοκρατικά εμπόδια, που δυσχαιρένουν ακόμα και την υποβολή του ίδιου του αιτήματος για απόδοση ιθαγένειας / πολιτογράφηση.

Aν και συμβολή των μεταναστών στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου έχει αποδειχθεί από πολλές έρευνες και μελέτες σε ευρωπαϊκό κι εθνικό επίπεδο, δεν τυγχάνει αναγνώρισης στην πράξη και στις πολιτικές επιλογές. Η στόχευση θα πρέπει να είναι η αλλαγή του νομικού πλαισίου προς δικαιότερες και αποτελεσματικότερες πρακτικές απόδοσης ιθαγένειας από τις υπάρχουσες, με παράλληλη καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της ρητορικής μίσους, με ειδικότερη μέριμνα για τα δικαιώματα των παιδιών μεταναστών, αν επιδιώκουμε μια κοινωνία με την ισότιμη συμμετοχή όλων», δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος.

 

Ομιλία του Ν. Χρυσόγελου σε εκδήλωση του Δήμου Αθηναίων

Ακούστε εδώ την τοποθέτηση του Ν. Χρυσόγελου

 

Σε εκδήλωση με θέμα   “Ευρωπαίοι Πολίτες την εποχή της κρίσης: Από την Ευρώπη στην Ελλάδα. Τα φαινόμενα Ρατσισμού και Ξενοφοβίας”  που διοργάνωσε ο Δήμος Αθηναίων το Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013,  στο αμφιθέατρο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών συμμετείχε ο Νίκος Χρυσόγελος καθώς και άλλοι ευρωβουλευτές, Σπύρος Δανέλλης, Μαριλένα Κοππά, Άννυ Ποδηματά, Θεόδωρος Σκυλακάκης. Η δημοσιογράφος Αγγελική Σπανού συντόνισε τη συζήτηση, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης.

 

Στην ομιλία του ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μεταξύ άλλων τόνισε πως“Η Ελλάδα είναι μια χώρα με διπλή όψη: Δέχεται μετανάστες και ταυτόχρονα χάνει δικούς της ανθρώπους προς άλλες χώρες. Η τρέχουσα δημοσιονομική,  κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση δημιουργεί γόνιμο έδαφος για τη διόγκωση φαινομένων ρατσισμού και ξενοφοβίας, υποστήριξης της ακροδεξιάς σε όλη την ΕΕ και επιστροφής στον εθνικισμό.

 

Όμως η κρίση δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για την επιστροφή στην βαρβαρότητα. Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός δεν λύνουν κανένα πρόβλημα. Η διέξοδος από την κρίση απαιτεί αλληλεγγύη, δίκαιες μεταρρυθμίσεις, στοχευμένες πολιτικές αλλαγές στους τομείς της οικονομίας, της κοινωνικής συνοχής, της απασχόλησης, της διοίκησης, της βιωσιμότητας, της αντιμετώπισης της απάτης και της διαφθοράς. Σε τίποτα από αυτά δεν συμβάλλει η βαρβαρότητα του ρατσισμού ή η δράση και οι απόψεις των ακροδεξιών και των νεοναζί.

 

Πρέπει να αποδομηθούν αντιλήψεις που θεωρούν ότι ο εθνικισμός και ο λαϊκισμός είναι η απάντηση στη κρίση ή στο παλιό σύστημα. Όχι, είναι η ίδια όψη του ίδιου νομίσματος και ο εθνικισμός έχει καταστρέψει πολλές φορές την Ελλάδα. Η λύση του προβλήματος είναι μια κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική. Πράγματι η ΕΕ θα μπορούσε να διασφαλίζει τα σύνορα χωρών όπως η Ελλάδα. Οι Πράσινοι είμαστε ξεκάθαροι στο τι είδους Ευρώπη θέλουμε. Θέλουμε μια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία με δημοκρατικό έλεγχο, με ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, όπως είναι το Ευρωκοινοβούλιο, με κοινωνική πολιτική, με πολιτική αλληλεγγύης, με κοινή δημοσιονομική πολιτική, μια πολιτική για τη βιωσιμότητα. Η λύση δεν είναι να διαλύσουμε την Ευρώπη και ο καθένας να επιβιώσει χωρίς την Ευρώπη. Πιθανά μια χώρα σαν τη Γαλλία θα μπορούσε να επιβιώσει, αλλά μια χώρα σαν την Ελλάδα ξεκομμένη από τον ευρωπαϊκό της περίγυρο και χώρο δε θα μπορούσε να επιβιώσει. Αυτό δεν λέγεται από πολλούς, ότι δεν είναι θέμα νομίσματος, είναι θέμα στρατηγικής.

 

Στα θέματα της μετανάστευσης υπάρχει έλλειμμα στρατηγικής σε ευρωπαϊκό κι εθνικό επίπεδο. Πολλοί μιλάνε για τους παράνομους δρόμους της μετανάστευσης αλλά τι έχουν κάνει για να υπάρχουν νόμιμοι δρόμοι, να ξέρουμε ποιος μπαίνει στη χώρα, ποιος δικαιούται άσυλο και ποιος είναι μετανάστης, ποιος έχει δικαίωμα να επανενωθεί με την οικογένειά του όπως προβλέπει η νομοθεσία;

 

Οι κυβερνήσεις δεν έχουν πολιτική και σχέδιο δράσης για την κοινωνική ένταξη και δεν έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν την ικανότητα αξιοποίησης ευρωπαϊκών πόρων για την βελτίωση της ζωής τόσο των ελλήνων πολιτών όσο και των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκοί πόροι που έχει απορροφήσει η Ελλάδα μέχρι σήμερα επικεντρώνονται κυρίως στα θέματα των συνόρων αλλά ελάχιστα χρήματα έχουν αξιοποιηθεί για την κοινωνική ένταξη των μεταναστών."