Social Entrepreneurship Forum 2019 poster

Συζητώντας για το παρόν και το μέλλον της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας στην  Ελλάδα

Αθήνα, 29-30 Νοεμβρίου 2019, Impact Hub Athens (Καραϊσκάκη 28, Αθήνα)

Το Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας διοργανώνει για έκτη κατά σειρά χρονιά την ετήσια ανοιχτή συνάντηση φορέων και επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο χώρο της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας.

Το Φόρουμ περιλαμβάνει τις ακόλουθες εκδηλώσεις:

Την Τρίτη 12 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε στο «Πλοίο της Ειρήνης» στον Πειραιά μια εκδήλωση και προβολή της ταινίας ντοκιμαντέρ «Η αρχή του τέλους των πυρηνικών όπλων», με πρωτοβουλία της ελληνικής οργάνωσης «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία» και της Pressenza (εναλλακτική διεθνής ένωση δημοσιογράφων), για να γίνει πράξη η με μεγάλη πλειοψηφία Απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για κατάργηση των πυρηνικών (παρά τη σφοδρή αντίθεση των πυρηνικών δυνάμεων και κάποιων υποστηρικτών τους).

      

Το «Peace Boat» είναι ένα κίνημα πολιτών από διάφορες χώρες που έχει συμβουλευτική θέση και στο «σύστημα» των Ηνωμένων Εθνών. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε το 1982 ως αυθόρμητη φοιτητική διαμαρτυρία, από ομάδα φοιτητών στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο , διαμαρτυρόμενοι επειδή οι κυβερνήσεις τους δεν είχαν καν ζητήσει συγνώμη για τα εγκλήματα που είχαν κάνει σε γειτονικούς λαούς. Αποφάσισαν, λοιπόν, να οργανώσουν περιφερειακό ταξίδι ειρήνης και συμφιλίωσης με τους λαούς των Φιλιππίνων, της Κορέας και της Κίνας που είχαν υποστεί τα πάνδεινα από τον ιαπωνικό στρατό και έτσι ναύλωσαν ένα επιβατικό πλοίο.

 Η.«Συνθήκη για Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων» (Treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons) υιοθετήθηκε με ψήφους 122 υπέρ, μία κατά (Ολλανδία) και μία αποχή (Σιγκαπούρη), στις 7 Ιουλίου 2017 από την ειδική διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, που βασίστηκε στο ψήφισμα 71/258 της Γενικής Συνέλευσης στις 23/12/2016

Για να τεθεί σε ισχύ πρέπει να κυρώσουν τη Συνθήκη 50 χώρες. Μέχρι σήμερα έχουν κυρώσει τη Σύμβαση 33 χώρες. Η Ελληνική Βουλή και η κοινωνία των πολιτών πρέπει να πιέσουμε την κυβέρνηση και όλα τα κόμματα για να κυρώσει η χώρα μας αμέσως τη Σύμβαση και να ξεπλύνει την ντροπή της αποχής της . Με ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης αλλά και σιωπή όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων η Ελλάδα απείχε από την ιστορική απόφαση της ΓΣ του ΟΗΕ. Μόνο αν είμαστε στις 50 πρώτες χώρες που θα κυρώσουν την Σύμβαση για να τεθεί σε ισχύ θα διασφαλίσουμε ότι δεν θα βρεθούμε με πυρηνικά είτε στη Σούδα είτε σε άλλες στρατιωτικές διευκολύνσεις είτε σε σκάφη που ελλιμενίζονται ή διέρχονται από την περιοχή μας.

Η απαράδεκτη επιλογή της προηγούμενης ελληνικής κυβέρνησης να βρεθεί – μαζί με συνολικά 37 χώρες – στο πλευρό των πυρηνικών δυνάμεων που επιδίωξαν να σαμποτάρουν στην διαδικασία, με την λογική ότι μόνο οι πυρηνικές δυνάμεις μπορούν να αποφασίσουν για αυτό το θέμα.μας εκθέτει σε πολλά επίπεδα.

Η «Συνθήκη για Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων» είναι μια μεγάλη επιτυχία μιας ευρείας συμμαχίας χωρών και της κοινωνίας των πολιτών, στην οποία περιλαμβάνονται όσοι επέζησαν από την ρήψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα (Hibakusha) καθώς και η «Συμμαχία Ενάντια στα Πυρηνικά» (International Campaign to Abolish Nuclear Weapons-ICAN), που συντόνισε αυτή την καμπάνια σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι δύο επικεφαλής αυτών των οργανισμών Beatrice Fihn (ICAN) και Setsuko Thurlow (Hibakusha) τιμήθηκαν – ακριβώς για την σημαντική συνεισφορά τους στην προσπάθεια πυρηνικού αφοπλισμού και την ειρήνη – με το Βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη 2017.

footer logo

Οι διπλωματικές αντιπροσωπείες ορισμένων χωρών έπαιξαν, αντίθετα με την Ελλάδα που τάχθηκε στο πλευρό των πυρηνικών δυνάμεων,  σημαντικό ρόλο στην υιοθέτηση της «Συνθήκης Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων»: Ιρλανδία,   Βραζιλία, Αυστρία, Μεξικό, Νιγηρία, Κόστα Ρίκα και Ν. Αφρική. Αυτή η συνεισφορά τους αναγνωρίστηκε με την  διάκριση που τους απονεμήθηκε από τον Οργανισμό για τον Έλεγχο των Όπλων (Arms Control Association)

Είναι σημαντικό να τεθεί σε ισχύ η «Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων» με την κύρωσή της όσο το δυνατόν πιο σύντομα από έναν μεγάλο αριθμό χωρών. Στο πυρηνικό οπλοστάσιο 9 μόνο χωρών υπάρχουν σήμερα 14.935 πυρηνικές κεφαλές (ΗΠΑ και Ρωσία περίπου από 7000). Μερικές μόνο από αυτές αν χρησιμοποιηθούν μπορούν να κάνουν σκόνη τη ΓΗ. Υποτίθεται ότι η τρομακτική ισχύ των σημερινών πυρηνικών κεφαλών αποτρέπει τη χρήση τους. Όμως, αυτό δεν είναι δεδομένο. Ακόμα και από ατύχημα ή λάθος θα μπορούσε να ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος.

Ένα πρόσφατο περιστατικό αποδεικνύει ότι κάθε στιγμή θα μπορούσε να συμβεί το αδιανόητο: Πρόσφατα η Χαβάη έζησε έναν εφιάλτη. Οι αρχές στο Aloha State έστειλαν το μήνυμα ότι η Χαβάη δέχεται επίθεση από βαλλιστικό (πυρηνικό) πύραυλο. Οι πολίτες για μισή ώρα έζησαν τον εφιάλτη που φοβόντουσαν οι γονείς τους. “Ballistic missile threat inbound to Hawaii,” διάβαζαν οι πολίτες στις ειδικούς πίνακες που έχουν τοποθετηθεί στους δρόμους. «Αναζητήστε αμέσως πυρηνικό καταφύγιο» “Seek immediate shelter. This is not a drill”. Επί μισή ώρα οι πολίτες έτρεχαν να κρυφτούν, πανικόβλητοι, σε ειδικά καταφύγια, σε γκαράζ, ακόμα και στους υπονόμους. Ο «ηγέτης» της Β. Κορέας Kim Jong Unείχε απειλήσει με κάτι τέτοιο, ενώ ο Τραμπ είχε απαντήσει ότι το δικό του κουμπί με τα πυρηνικά ήταν …μεγαλύτερο και λειτουργούσε!

Ευτυχώς, αυτή την φορά αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για λάθος συναγερμό. Πήρε μισή ώρα στις αρχές μέχρι να διαπιστώσουν ότι ο συναγερμός ήταν «λάθος». Ο κυβερνήτης ζήτησε συγνώμη.

Αλλά τι μας λέει ότι αυτό που συνέβη στην Χαβάη δεν θα μπορούσε να οδηγήσει κατά λάθος σε πυρηνική σύρραξη; Πόσο μακρυά είναι μια τέτοια «κατά λάθος»πυρηνική κλιμάκωση; O κόσμος μας σώθηκε την τελευταία στιγμή, πριν από μερικές δεκαετίες, όταν δύο Ρώσοι στρατιωτικοί αποφάσισαν – παρά τις ενδείξεις του συστήματος ότι η Σοβιετική Ένωση δέχονταν πυραυλική επίθεση από τις ΗΠΑ – να ΜΗΝ ενεργοποιήσουν το αντιπυραυλικό σύστημα και αντεπιτεθούν με πυρηνικά. Το συμβάν ήταν γνωστό μεν, πήρε όμως δημοσιότητα όταν οι δύο Ρώσοι βραβεύθηκαν γιατί με την απόφασή τους αυτή έσωσαν τον κόσμο από πραγματική καταστροφή.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι πυρηνικά οπλοστάσια βρίσκονται στα χέρια δύο απρόβλεπτων ηγετών, του Τραμπ και του Kim Jong Un.Ήδη στον Λευκό Οίκο ανησυχούν που το βαλιτσάκι με τους κωδικούς για τα πυρηνικά βρίσκεται στα χέρια του Ντ. Τραμπ.

Σύμφωνα με τη “Συνθήκη περί Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων” (Nuclear Non-Proliferation Treaty), που υπογράφηκε το 1968, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία συμφώνησαν να μειώσουν τον ρόλο και τον αριθμό των πυρηνικών όπλων. Οι διαδοχικές προσπάθειες μείωσης των πυρηνικών οδήγησαν σε μείωση κατά 85% του αποθέματος πυρηνικών όπλων στις ΗΠΑ σε σχέση με την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Η πρόοδος είναι σημαντική αλλά ανεπαρκής, αφού υπάρχουν ακόμα αρκετά πυρηνικά όπλα για να κάνουν σκόνη πολλούς πλανήτες σαν και τον δικό μας.

Και το σημαντικό είναι ότι τα τελευταία χρόνια δεν υπήρχαν διαπραγματεύσεις για περαιτέρω μείωση κι εξάλειψή τους. Οι μόνες διεθνείς πρωτοβουλίες αφορούσαν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και τις απειλές της Β. Κορέας. Ενώ η διοίκηση George W. Bush  είχε για πρώτη φορά μιλήσει για πλήρη πυρηνικό αφοπλισμό και ο Ομπάμα για δέσμευση των ΗΠΑ “να αναζητήσουν την ειρήνη και την ασφάλεια σε ένα κόσμο χωρίς πυρηνικά όπλα” (“clearly and with conviction America’s commitment to seek the peace and security of a world without nuclear weapons), είναι η πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια που ένας πρόεδρος των ΗΠΑ μιλάει για περισσότερα και κυρίως νέα πυρηνικά όπλα.

Ο π. Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε, εξάλλου, προσπαθήσει να περιορίσει το “εύρος” των περιπτώσεων χρήσης των πυρηνικών κάτω από «ακραίες συνθήκες» και να αποκλείσει τη χρήση τους εναντίον των περισσότερων (αλλά όχι όλων) των μη πυρηνικών χωρών. Ο Τραμπ, αντιθέτως,ξεκίνησε πρόσφατα την προσπάθεια αναθεώρησης της πυρηνικής πολιτικής των ΗΠΑ (2018 Nuclear Posture Review -NPR)και, αν και μιλάει κι αυτός για χρήση πυρηνικών σε «ακραίες περιστάσεις», διευρύνει επικίνδυνα τον ορισμό “ακραίες περιστάσεις”, ώστε να συμπεριλάβει σε αυτόν «σημαντικές μη πυρηνικές στρατηγικές επιθέσεις», όπως για παράδειγμα για την αντιμετώπιση επιθέσεων στον κυβερνοχώρο, απειλές χρήσης βιολογικού ή χημικού όπλου. Μάλιστα προετοιμάζει τώρα “μικρότερα πυρηνικά όπλα” για να μπορούν να χρησιμοποιούν σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Η απαγόρευση των πυρηνικών όπλων δεν μπορεί να είναι υπόθεση που εξαρτιέται μόνο από τις επιλογές των πυρηνικών δυνάμεων. Αυτό που ξεκίνησε ως μια μεγάλη κινητοποίηση χωρών, κοινωνιών και της κοινωνίας των πολιτών πρέπει να οδηγήσει σε αποτέλεσμα, με την εφαρμογή στην πράξη της.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ καλούμε την ελληνική Βουλή αλλά και τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, την κοινωνία των πολιτών, τους πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς, την αυτοδιοίκηση να πάρουν θέση και να απαιτήσουν την υπογραφή από τη χώρα μας της Συνθήκης Απαγόρευσης Πυρηνικών Όπλων και να συμμετάσχουν στην ιστορική αυτή προσπάθεια που ξεκίνησε από τις 20 Σεπτεμβρίου 2017. Είναι από τα φαινόμενα της εποχής μας, πολιτικοί που υποτίθεται ήταν μέλη κινημάτων ειρήνης, δήμαρχοι που ανακήρυσσαν τις περιοχές τους “αποπυρηνικοποιημένες”, να παραμένουν σήμερα παθητικοί ή να ανέχονται να περιλαμβάνεται η χώρα μας στους συμμάχους των πυρηνικών δυνάμεων και να εκτίθεται με αυτόν τον τρόπο σε διεθνές επίπεδο.

Ενδιαφέρον υλικό για την αποτελεσματικότητα αυτής της Συνθήκης, τη σημασία της και τις διαδικασίες επικύρωσης κι εφαρμογής μπορεί να βρει κάποιος εδώ, ενώ μπορεί κάποιος να παρακολουθεί ποιες χώρες έχουν υπογράψει ήδη την Συνθήκη και ποιες όχι

Η 2η Παγκόσμια Πορεία για Απόσυρση όλων τω πυρηνικών, θα βρίσκεται στην Ελλάδα στα μέσα Φεβρουαρίου 2020.

Χρειάζεται μεγαλύτερη αποφασιστικότητα σε μια εποχή που εντείνεται η κούρσα των πυρηνικών όπλων εκ νέου αλλά και οι πυρηνικές δυνάμεις θεωρούν ότι το θέμα αφορά (μόνο) αυτές και όχι όλους εμάς, τα 7 δις πολίτες αλλά και είναι έτοιμες να κάνουν «έξυπνη» …χρήση πυρηνικών όπλων!

International Campaign for abolishing Nuclear Weapons

Παγκόσμια Πορεία για την Ειρήνη και τη Μη-Βία

#peaceboat #worldwithoutwarsandviolence #worldmarchforpeaceandnonviolence

#ican #NoNukes #BanNuclearWeapons  
#peace #noviolence

Έρευνες σε ευρωπαϊκό επίπεδο δείχνουν ότι οι Ευρωπαίοι και οι Έλληνες πολίτες ευαισθητοποιούνται όλο και περισσότερο για τα θέματα της κλιματικής αλλαγής. Όμως το μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας δεν θεωρεί την κατάρρευση του κλίματος ως την πιο μεγάλη πρόκληση της ανθρωπότητας σήμερα. Ενώ σε ορισμένες χώρες τα θέματα αυτά έχουν μπει στο κέντρο της πολιτικής, στην Ελλάδα παραμένουν κυρίως στο επίπεδο του πολιτικού συμβολισμού. Βλέποντας, πάντως, τα κόμματα το αυξανόμενο ενδιαφέρον των πολιτών έχουν εισάγει στην κομματική γλώσσα τα θέματα αυτά, χωρίς όμως να επηρεάζεται ο σκληρός πυρήνας του προγράμματος και των επιλογών τους. Η κατάρρευση του κλίματος δεν είναι, όμως, μια συνηθισμένη πρόκληση που μπορεί να αντιμετωπιστεί με μικρο-αλλαγές και με μερικές μικρο-παρεμβάσεις στο ενεργειακό μοντέλο. Απαιτεί βαθιές, δίκαιες αλλά μεγάλες αλλαγές μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Ποιες είναι οι βασικές διαπιστώσεις της έρευνας:

– Εννέα στους δέκα ερωτώμενους (90%) στην Ελλάδα θεωρούν την κλιματική αλλαγή «πολύ σοβαρό» πρόβλημα, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο στην ΕΕ (79%), το οποίο συνιστά αύξηση πέντε ποσοστιαίων μονάδων σε σχέση με το 2017.

– Το ποσοστό που θεωρεί ότι η κλιματική αλλαγή είναι το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα έχει υπερδιπλασιαστεί φτάνοντας το 11%, δηλαδή αύξηση επτά ποσοστιαίων μονάδων σε σχέση με το 2017. Παρατηρείται λοιπόν μια μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση, ωστόσο, το ποσοστό αυτό παραμένει σημαντικά χαμηλότερο από τον μέσο όρο στην ΕΕ, που είναι 23%.

– Περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες στην έρευνα δηλώνουν ότι έχουν προβεί προσωπικά σε κάποια ενέργεια για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής τους τελευταίους έξι μήνες (54% έναντι 60%, που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ), και όταν δίνονται συγκεκριμένα παραδείγματα ενεργειών για το κλίμα, το ποσοστό αυξάνεται στο 91% (έναντι 93%, που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ).

• Ποσοστό 15% των συμμετεχόντων στην έρευνα δηλώνουν ότι έχουν εγκαταστήσει ηλιακούς συλλέκτες στο σπίτι τους, ποσοστό αισθητά μεγαλύτερο από τον μέσο όρο στην ΕΕ, που είναι 6%, αλλά είναι προφανές ότι το ποσοστό αυτό θα μπορούσε – με βάση τις κλιματικής συνθήκες στη χώρα μας αλλά και την ύπαρξη μιας σοβαρής ελληνικής βιομηχανίας ηλιακών συστημάτων για ζεστό νερό ή και για ηλιακή θέρμανση κτηρίων- να είναι πολύ υψηλότερο ή να πλησιάζει το 100%

• Το ποσοστό των ερωτώμενων που προσπαθεί να ελαττώσει τη χρήση αντικειμένων μίας χρήσης έχει σημειώσει σημαντική αύξηση, 23 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2017, φτάνοντας το 60% (έναντι 62% που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ).

Ένα ενδιαφέρον εύρημα της έρευνας είναι ότι οι ερωτώμενοι στην Ελλάδα είναι πιθανότερο απ’ ό,τι ο μέσος όρος στην ΕΕ να συμφωνήσουν ότι η μείωση των εισαγωγών ορυκτών καυσίμων μπορεί να αυξήσει την ενεργειακή ασφάλεια και να ωφελήσει οικονομικά την ΕΕ (80% έναντι 72%, που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ).

– Εννέα στους δέκα Έλληνες συμφωνούν ότι πρέπει να δοθεί περισσότερη δημόσια χρηματοδοτική στήριξη για τη μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας (91% έναντι 84%, που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ). Εδώ και καιρό υποστηρίζουμε με στοιχεία ότι μια παρόμοια πολιτική που ενθαρρύνει την ενεργειακή αποτελεσματικότητα μπορεί να πετύχει σημαντικούς στόχους σε οικονομικό, κοινωνικό και κλιματικό επίπεδο, να συμβάλλει στην αναζωογόνηση της οικονομίας, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας σε τομείς που έχουμε ανάγκη και έχουν μέλλον, να μειώσει την ενεργειακή φτώχεια και να μειώσει συνολικά την δαπάνη των νοικοκυριών και της χώρας για ορυκτά καύσιμα και ενέργεια

– Το ποσοστό ερωτώμενων που συμφωνεί ότι η προσαρμογή στις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα για τους πολίτες ανέρχεται σε 69% (ελάχιστα χαμηλότερο από τον μέσο όρο στην ΕΕ, που είναι 70%). Παρόλα αυτά χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη και στοχευμένη ενημέρωση, θεωρούμε, για να αντιληφθούν οι πολίτες πώς η προσαρμογή στα νέα κλιματικά δεδομένα θα μπορούσε να συμβάλλει στην βιωσιμότητα της οικονομίας (πχ γεωργία, τουρισμός, μείωση οικονομικής ζημιάς από φυσικές καταστροφές κ.ά) και την βελτίωση της ποιότητας ζωής

– Σχεδόν όλοι οι ερωτώμενοι πιστεύουν ότι είναι σημαντικό να θέσει η εθνική κυβέρνησή τους στόχους για να αυξήσει τη χρήση της ανανεώσιμης ενέργειας έως το 2030 (96% έναντι 92%, που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ, σημειώνοντας αύξηση δύο ποσοστιαίων μονάδων), καθώς επίσης να στηρίξει τη βελτιωμένη ενεργειακή απόδοση έως το 2030 (96% έναντι 89%, που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ, σημειώνοντας αύξηση έξι ποσοστιαίων μονάδων).

Το σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι το 95% των ερωτώμενων (πάνω από τον μέσο όρο στην ΕΕ, που είναι 92%) στηρίζει τον στόχο μιας κλιματικά ουδέτερης ΕΕ έως το 2050.

Πολιτικά κόμματα, κοινοβούλιο, επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τις διαπιστώσεις αυτές, ακόμα και αν υπάρχει κάποια απόσταση μεταξύ συνειδητοποίησης του προβλήματος και πράξεων που φέρνουν αποτέλεσμα

#climateemergency #climateaction #RES #energyefficiency #energytransition #greenjobs #greeneconomy #GreenNewDeal #κυκλική_οικονομία #κλίμα #κλιματική_αλλαγή #fridaysforfuture #Ελλάδα #YESClima #ClimateSchools

P

 

Συμπρόεδροι του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος εκλέχτηκαν η Evelyne Huytebroeck (Βέλγιο) και ο Thomas Waitz (Αυστρία) μετά από ψηφοφορία μεταξύ των αντιπροσώπων των πράσινων κομμάτων που συμμετείχαν στο 30ο Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στο Tampere της Φινλανδίας. Το Συμβούλιο πραγματοποιείται κάθε εξάμηνο στη χώρα που έχει την προεδρεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (αυτό το εξάμηνο είναι η Φινλανδία).

Οι δύο αναλαμβάνουν από την Monica Frassoni και τον Reinhard Bütikofer που ήταν για αρκετό διάστημα οι 2 συμπρόεδροι του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Το Συμβούλιο πραγματοποιείται κάθε εξάμηνο στη χώρα που έχει την προεδρεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (αυτό το εξάμηνο είναι η Φινλανδία).

Η νέα Επιτροπή (Committee) του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος αποτελείται από τους/τις:

???? TEAM GREEN ????

Evelyne Huytebroeck / co-chair (Βέλγιο)

Thomas Waitz / co-chair (Αυστρία)

Mar Garcia / secretary general (Ισπανία)

Ute Michel / treasurer (Γερμανία)

Oras Tynkkynen / committee member (Φινλανδία)

Βούλα Τσέτση / Vula Tsetsi / committee member (Ελλάδα, Γενική Γραμματέας της Ομάδας των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο)

Mélanie Vogel / committee member (Γαλλία)

Michal Berg / committee member (Τσεχία)

Jean Lambert / committee member (Βρετανία)

Μεταξύ των πολιτικών αποφάσεων είναι και η έμφαση στην προσπάθεια να ενισχυθεί το πράσινο κύμα στη νότια και ανατολική Ευρώπη

Η E. Huytebroeck, από το Βέλγιο, είναι τοπική σύμβουλος στο Forest Δήμο των Βρυξελλών και μέλος της Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Πράσινων, υπεύθυνη για «πράσινες και βιώσιμες πόλεις» και «τοπικούς και περιφερειακούς συμβούλους». Έχει ιστορικό δημοσιογραφίας και υπήρξε συμπρόεδρος του Βελγικού Πράσινου Κόμματος Ecolo μεταξύ 2002-2004, ενώ υπήρξε βουλευτής για την Περιφερειακή Συνέλευση των Βρυξελλών μεταξύ 2014-2019, Υπουργός Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κοινωνικών Υποθέσεων για μια δεκαετία 2004 -2014, ενώ συμμετείχε και στην Περιφερειακή Συνέλευση των Βρυξελλών.

Ο Τ. Waitz είναι ορεινός βιοκαλλιεργητής, δασοφύλακας και μελισσοκόμος στην περιοχή Stajersca στη νότια Αυστρία, στα σύνορα με τη Σλοβενία. Έχει ασχοληθεί με την πράσινη πολιτική από το τοπικό στο ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ πρόσφατα ολοκλήρωσε την εντολή του ως ευρωβουλευτής του αυστριακού Κόμματος των Πράσινων Die Grünen. Κατέχει, επίσης, τη λεγόμενη "Brexit-seat" στο νέο Ευρωκοινοβούλιο, πράγμα που σημαίνει ότι θα επιστρέψει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως ευρωβουλευτής αν το Ηνωμένο Βασίλειο εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ειδικεύεται σε μια σειρά οικολογικών θεμάτων, όπως η ασφάλεια των τροφίμων, η περιφερειακή και βιολογική γεωργία, η καλή διαβίωση των ζώων, το δίκαιο εμπόριο και η προστασία του περιβάλλοντος.

Ανακοίνωση μετά την εκλογή της Επιτροπής: https://europeangreens.eu/content/european-green-party-elects-new-leadership-and-executive-committee

Συγχαρητήρια για την εκλογή της νέας Επιτροπής. Congratulations to the new Committee members

#Greens #GreenWave #EuropeanGreenParty

 

Συμπρόεδροι του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος εκλέχτηκαν η Evelyne Huytebroeck (Βέλγιο) και ο Thomas Waitz (Αυστρία) μετά από ψηφοφορία μεταξύ των αντιπροσώπων των πράσινων κομμάτων που συμμετείχαν στο 30ο Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στο Tampere της Φινλανδίας. Το Συμβούλιο πραγματοποιείται κάθε εξάμηνο στη χώρα που έχει την προεδρεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (αυτό το εξάμηνο είναι η Φινλανδία).

Οι δύο αναλαμβάνουν από την Monica Frassoni και τον Reinhard Bütikofer που ήταν για αρκετό διάστημα οι 2 συμπρόεδροι του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Το Συμβούλιο πραγματοποιείται κάθε εξάμηνο στη χώρα που έχει την προεδρεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (αυτό το εξάμηνο είναι η Φινλανδία).

Η νέα Επιτροπή (Committee) του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος αποτελείται από τους/τις:

???? TEAM GREEN ????

Evelyne Huytebroeck / co-chair (Βέλγιο)

Thomas Waitz / co-chair (Αυστρία)

Mar Garcia / secretary general (Ισπανία)

Ute Michel / treasurer (Γερμανία)

Oras Tynkkynen / committee member (Φινλανδία)

Βούλα Τσέτση / Vula Tsetsi / committee member (Ελλάδα, Γενική Γραμματέας της Ομάδας των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο)

Mélanie Vogel / committee member (Γαλλία)

Michal Berg / committee member (Τσεχία)

Jean Lambert / committee member (Βρετανία)

Μεταξύ των πολιτικών αποφάσεων είναι και η έμφαση στην προσπάθεια να ενισχυθεί το πράσινο κύμα στη νότια και ανατολική Ευρώπη

Η E. Huytebroeck, από το Βέλγιο, είναι τοπική σύμβουλος στο Forest Δήμο των Βρυξελλών και μέλος της Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Πράσινων, υπεύθυνη για «πράσινες και βιώσιμες πόλεις» και «τοπικούς και περιφερειακούς συμβούλους». Έχει ιστορικό δημοσιογραφίας και υπήρξε συμπρόεδρος του Βελγικού Πράσινου Κόμματος Ecolo μεταξύ 2002-2004, ενώ υπήρξε βουλευτής για την Περιφερειακή Συνέλευση των Βρυξελλών μεταξύ 2014-2019, Υπουργός Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κοινωνικών Υποθέσεων για μια δεκαετία 2004 -2014, ενώ συμμετείχε και στην Περιφερειακή Συνέλευση των Βρυξελλών.

Ο Τ. Waitz είναι ορεινός βιοκαλλιεργητής, δασοφύλακας και μελισσοκόμος στην περιοχή Stajersca στη νότια Αυστρία, στα σύνορα με τη Σλοβενία. Έχει ασχοληθεί με την πράσινη πολιτική από το τοπικό στο ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ πρόσφατα ολοκλήρωσε την εντολή του ως ευρωβουλευτής του αυστριακού Κόμματος των Πράσινων Die Grünen. Κατέχει, επίσης, τη λεγόμενη "Brexit-seat" στο νέο Ευρωκοινοβούλιο, πράγμα που σημαίνει ότι θα επιστρέψει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως ευρωβουλευτής αν το Ηνωμένο Βασίλειο εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ειδικεύεται σε μια σειρά οικολογικών θεμάτων, όπως η ασφάλεια των τροφίμων, η περιφερειακή και βιολογική γεωργία, η καλή διαβίωση των ζώων, το δίκαιο εμπόριο και η προστασία του περιβάλλοντος.

Ανακοίνωση μετά την εκλογή της Επιτροπής: https://europeangreens.eu/content/european-green-party-elects-new-leadership-and-executive-committee

Συγχαρητήρια για την εκλογή της νέας Επιτροπής. Congratulations to the new Committee members

#Greens #GreenWave #EuropeanGreenParty

 

Η ανακοίνωση των μαθητών FridaysforFuture για την παγκόσμια πορεία - δράση ενάντια στην κλιματική κρίση 

Παρασκευή 29 ΝοεμβρίουΠαγκόσμια Πορεία ενάντια στην Κλιματική Κρίση

Έχουμε μόνο 11 χρόνια να αντιμετωπίσουμε τη μεγαλύτερη κρίση που είχε ποτέ να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα: την κλιματική αλλαγή. Πρέπει να σταματήσουμε να παίρνουμε αποφάσεις, αγνοώντας πλήρως τις επιστημονικές συστάσεις, ενώ βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού.

Για αυτό, η νέα γενιά και το Fridays For Future είμαστε εδώ.

Την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου θα είμαστε στους δρόμους και στις πλατείες της Ελλάδας και του κόσμου. Από τα Χανιά μέχρι την Θεσσαλονίκη, από την Νέα Υόρκη μέχρι το Σύδνεϋ, από το Ναϊρόμπι μέχρι την Καλκούτα. Την ημέρα αυτή διοργανώνονται στην Αθήνα και σε 20 άλλες ελληνικές πόλεις, πορείες και μαθητικές απεργίες στο πλαίσιο της Παγκόσμιας πορείας και απεργίας για την κλιματική αλλαγή.

Η Παγκόσμια αυτή Πορεία έχει στόχο να πιέσει τους ηγέτες των κρατών να λάβουν τις απαραίτητες αποφάσεις, όταν θα συνεδριάζουν στο πλαίσιο του 25ου Συνεδρίου για την Κλιματική Αλλαγή του ΟΗΕ (COP25) από τις 2 έως τις 19 Δεκεμβρίου στην Μαδρίτη της Ισπανίας. Η σημασία του συγκεκριμένου συνεδρίου είναι καταλυτική για το μέλλον του πλανήτη, καθώς αναμένεται να καθορίσει το κατά πόσο θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε την επικείμενη κλιματική καταστροφή.

Θα είμαστε στους δρόμους, για να απαιτήσουμε από όσους θα λαμβάνουν αποφάσεις στο COP25, να ακούσουν επιτέλους τους επιστήμονες, να απονείμουν κλιματική δικαιοσύνη και να βάλουν τον πλανήτη σε πρώτη προτεραιότητα.

Αθήνα: Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 11:58 στην Πλατεία Συντάγματος Βέροια : Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 12:00 στην Πλατεία Ωρολογίου Θεσσαλονίκη : Πορεία Διαμαρτυρίας στις 18:00 στο Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης
Καλαμάτα: Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 11:58 στην Πλατεία 23ης Μαρτίου Κέρκυρα : Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 11:58 στον Πεζόδρομο Σπ. Σαμαρά Λάρισα :Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 12:00 στην Κεντρική Πλατεία Πειραιάς : Πορεία Διαμαρτυρίας στις 16:00 στις 09/11 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Ρέθυμνο : Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 11:58 στην Πλατεία Αγνώστου Στρατιώτη Σαλαμίνα : Πορεία Διαμαρτυρίας στις 15:00 στην Πλατεία Ηρώων
Σέρρες: Πορεία Διαμαρτυρίας στις 14:00 στην Πλατεία Ελευθερίας
Τρίκαλα: Πορεία Διαμαρτυρίας στη 13:30 στην Κεντρική Πλατεία της πόλης Χανιά : Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 12:58 στην Αγορά Χανίων Ζάκυνθος : Πορεία και Μαθητική Απεργία στις 12:30 στη Πλατεία Σολωμού

Η προσυνεδριακή συνδιάσκεψη ήταν το πρώτο και εξαιρετικά πετυχημένο βήμα για την δημιουργία του αυτόνομου, ενωτικού και παρεμβατικού Πράσινου κόμματος. Ξεκινήσαμε με ενωτική και δημιουργική διάθεση, με ανανεωμένη σύνθεση και δυναμική για το επόμενο βήμα: το ιδρυτικό συνέδριο Ιανουάριο ή Φεβρουάριο 2020. Συμμετείχαν άνθρωποι με ενεργή κοινωνική δράση, δέσμευση για το κοινό καλό, με αξίες. Την ευθύνη για τις επαφές, προσκλήσεις, προετοιμασία του συνεδρίου έχουν: 22μελές αντιπροσωπευτικό Συντονιστικό Συμβούλιο,
και 6μελής Συντονιστική Γραμματεία. Δημιουργούνται ομάδες εργασίας για το πρόγραμμα

  • Κάλεσμα για συσπείρωση όλων των οικολογικών, πράσινων, κοινωνικών δυνάμεων έκανε η Συνδιάσκεψη στην Αθήνα

Ιδρυτικό συνέδριο στις 14-16 Φεβρουαρίου 2020

Να προχωρήσει η επίσημη ίδρυση των Πράσινων ως ενωτικού, αυτόνομου κόμματος της πολιτικής οικολογίας σε συνέδριο στις 14-16 Φεβρουαρίου 2020 αποφασίστηκε σε διήμερη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 2-3 Νοεμβρίου.

Στη Συνδιάσκεψη συμμετείχαν ακτιβιστές, ειδικοί επιστήμονες, πολιτικές προσωπικότητες και αυτοδιοικητικοί από όλο το φάσμα του χώρου της πολιτικής οικολογίας από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Εκφράστηκε από όλους η αναγκαιότητα δημιουργίας ενός μεγάλου, ενωτικού κι αυτόνομου Πράσινου Κόμματος στην Ελλάδα, σε αντιστοιχία με το αυξανόμενο διεθνώς Πράσινο Κύμα. Έγινε ένας διάλογος σε βάθος, με τεκμηριωμένες εισηγήσεις σε θεματικές ενότητες για το περιβάλλον και την πράσινη οικονομία, την κλιματική αλλαγή και τη δίκαιη ενεργειακή μετάβαση, τους πρόσφυγες κλπ.

Στη Συνδιάσκεψη υιοθετήθηκε πολυσέλιδο αναλυτικό κείμενο Αρχών, που μαζί με το σχέδιο προγράμματος για μία Πράσινη διακυβέρνηση, θα οριστικοποιηθούν στο συνέδριο.

Επιβεβαιώθηκε ο ενωτικός χαρακτήρας της πρωτοβουλίας για την ίδρυση των Πράσινων και δόθηκε βάρος στην πολιτική διάσταση της ενότητας, με στόχο στις επόμενες εκλογές να συσπειρωθεί ο οικολογικός χώρος σε αυτόνομη πράσινη κάθοδο. Αποφασίστηκε ότι, αν μέχρι το συνέδριο προκηρυχτούν έκτακτες εκλογές, θα υπάρξει αυτόνομη συμμετοχή με ενωτικό πράσινο ψηφοδέλτιο και συνδυασμούς σε όλη τη χώρα. Συγκροτήθηκε επιτροπή διαλόγου με όλο τον οικολογικό χώρο και προωθούνται κοινές πρωτοβουλίες, με ιδιαίτερο άνοιγμα προς τις νεότερες ηλικίες.

Επίσης, συγκροτήθηκε δίκτυο Πράσινων αυτοδιοικητικών στελεχών και συστάθηκαν επιτροπές για θέματα επικοινωνίας, θέσεων, οργανωτικού-καταστατικού, διεθνών σχέσεων κ.ά., με επιδίωξη ευρύτερων συμμετοχών.

Η Συνδιάσκεψη κατέληξε στη συγκρότηση αντιπροσωπευτικού Συντονιστικού Συμβουλίου και 6μελούς Συντονιστικής Γραμματείας, η τελευταία με ίση συμμετοχή ανδρών και γυναικών, για τη διοργάνωση του ιδρυτικού συνεδρίου.

https://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2019/11/20191103_215456-1-768x1024.jpg 768w" sizes="(max-width: 225px) 100vw, 225px" style="margin:0px;padding:0px;font:inherit;vertical-align:baseline;height:auto">

Τα μέλη της 6μελούς Συντονιστικής Γραμματείας είναι:

– Ελεονώρα Ζώτου, Οικονομολόγος, τ. Νομαρχιακή Σύμβουλος Θεσσαλονίκης

– Ελένη ΚαρασαββίδουPh.D., Πολιτισμική Κοινωνιολόγος, διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

– Κώστας Μαριόγλου, Υπάλληλος Εταιρείας Ύδρευσης & Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ), μέλος της Κίνησης 136, τέως πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων ΕΥΑΘ

– Αριστείδης Παπαδάκης, Γραφίστας, τ. Περιφερειακός Σύμβουλος Κρήτης

– Ευγενία Χριστιανούδη, Δημοσιογράφος, Αττική

– Δομήνικος Χρυσίδης, Κοινωνικός Επιστήμων, Σύμβουλος Βιώσιμης Ανάπτυξης, Βέλγιο

Στο Συντονιστικό Συμβούλιο συμμετέχουν επίσης:

– Παναγιώτης Γρέδης, εκπρόσωπος Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου στις Βρυξέλες

– Βασιλική Γραμματικογιάννη, δημοσιογράφος, Αττική

– Μαρία ΚαβούρηΔιαπολιτισμική Διαμεσολαβήτρια, Διερμηνέας και Μεταφράστρια, Ιταλία/Αθήνα

– Ρούλα Καστρινάκη, Ποιήτρια, Κοινωνιολόγος, ειδικ. στον Τουρισμό Υπαίθρου, Κρήτη

– Άντζελα ΚλάουσενΠεριβαλλοντολόγοςΠολιτική Επιστήμων, Γαλλία/Αθήνα

– Χάρης Κουγιουμτζόπουλος, Δημοσιογράφος Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τ. Δημοτικός Σύμβουλος, Αττική

– Γιώργος ΚωστάκοςPh.D., Διεθνολόγος, Πελοπόννησος/Βέλγιο

– Κώστας Λουκέρης, Εκπαιδευτικός-Πολιτικός Επιστήμων, Αττική

– Γιάννης Μανομενίδης, Σμήναρχος ε.α., Οικονομολόγος-Εφοδιαστής, Μακεδονία/Θράκη

– Μαρία Παναγιωτοπούλου, Δασολόγος-Ορνιθολόγος, Κεντρική Μακεδονία

– Γιώργος ΠανούχοςMBAStopClimateChangeGreece, Κεντρική Μακεδονία

– Αλία-Αγλαΐα Παπαγεωργίου, Αντιπρόεδρος Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, Θεσσαλία/Βέλγιο

– Ηλίας Παπαθεοδώρου, στέλεχος εταιρίας ιατρικής έρευνας, Αττική

– Γιάννης Παρασκευόπουλος, Νομικός, ιδρυτικό μέλος Οικολογικού Δικτύου και Οικολόγων Πράσινων, Αττική

– Μιχάλης ΠετράκοςPh.D., στατιστικός, Δυτική Μακεδονία

– Γιάννα Νίκης – Σαραντοπούλου, Γραφίστρια, Αττική

– Μιχάλης Τρεμόπουλος, τ.ευρωβουλευτής Πρασίνων, δικηγόρος, Δημοτικός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης, Κεντρική Μακεδονία

– Νίκος Χρυσόγελος, τ.ευρωβουλευτής Πρασίνων, Χημικός-περιβαλλοντολόγος, συμπρόεδρος Πράσινοι-Αλληλεγγύη, Αττική/Νότιο Αιγαίο.

Οι Πράσινοι θα επιδιώξουν την ένταξή τους στο Ευρωπαϊκό Πράσινο κόμμα.

www.prasinoi.eu

www.facebook.com/Prasinoi.2019

emailprasinoi2019@gmail.com

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
 
Συνήθως τα ΜΜΕ προβάλλουν τα αρνητικά, τις ρατσιστικές και ξενοφοβικές εκδηλώσεις ακόμα κι αν σε αυτές συμμετέχουν ελάχιστα άτομα. Υπάρχουν και πρέπει να προβάλλουμε τα θετικά μηνύματα. Αυτά που οδηγούν σε μια κοινωνία δίκαιη, ανοικτή, σοφή, περιεκτική, που δεν αφήνει πίσω και μόνο/η κανένα/καμία. Τα παιδιά του Μουσικού Γυμνασίου Σερρών δείχνουν το δρόμο.
«Ανακοίνωση 15μελούς Συμβουλίου Μουσικού Σχολείου Σερρών
Είναι γνωστό ότι το σχολείο μας, το Μουσικό Σχολείο Σερρών από την επόμενη εβδομάδα θα εντάξει στο μαθητικό του περιβάλλον προσφυγόπουλα ηλικίας 12-16 ετών από το κέντρο φιλοξενίας. Εξ’ αρχής αυτό το γεγονός δημιούργησε κάποιους προβληματισμούς, όπως ήταν αναμενόμενο, όμως αυτοί γρήγορα παραμερίστηκαν όταν κατανοήσαμε τις δύσκολες στιγμές που βίωσαν αυτοί οι συνάνθρωποι μας.
Έτσι, εμείς, οι μαθητές και οι μαθήτριες του Μουσικού Σχολείου Σερρών, καλωσορίζουμε τα παιδιά των προσφύγων από το κέντρο φιλοξενίας που θα φοιτήσουν φέτος στο σχολείο μας. Μάλιστα ύστερα από συζήτηση που είχαμε με τους καθηγητές και τις καθηγήτριες μας, αποφασίσαμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε τα παιδιά αυτά, οι νέοι συμμαθητές και συμμαθήτριές μας, να αισθανθούν το σχολείο μας σαν δικό τους σχολείο, να νιώσουν ότι είναι ευπρόσδεκτοι και ότι εμείς είμαστε χαρούμενοι που θα τους έχουμε δίπλα μας.
Θέλουμε να δώσουμε το μήνυμα ότι η ανθρωπιά, η φιλοξενία και η μουσική μπορούν να ενώσουν βαθιά ανθρώπους διαφορετικών λαών, χρωμάτων, θρησκειών και πολιτισμών.
Καλώς ήρθατε παιδιά στο σχολείο μας, στο Μουσικό Σχολείο Σερρών».
#withrefugees#refugees#κοινωνία#Ελλάδα#συνύπαρξη#πρόσφυγες#κοινωνική_συνοχή#Σέρρες#Σχολεία#ΜουσικόΓυμνάσιο#παιδιά#bravo
Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο
Είναι αλήθεια ότι η (πολιτική) επικοινωνία μπορεί να κάνει το μαύρο - άσπρο αλλά τα νούμερα συνήθως λένε την αλήθεια. Να, για παράδειγμα, οι περίφημες φορολογικές ελαφρύνσεις που πάνω σε αυτές έχτισε μια ολόκληρη καμπάνια η ΝΔ, δεν αφορούν τους πολλούς (αν και το πιστεύουν) αλλά τους λίγους, αυτούς που σήμερα έχουν εισόδημα πάνω από 50.000 ευρώ.
Δυστυχώς, έχουμε ακόμα κόμματα που επενδύουν μόνο στην επικοινωνία για να κρύψουν την απουσία πολιτικού σχεδίου που έχει συνοχή και συνδυάζει οικονομία, κοινωνία και περιβάλλον/κλίμα. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ ξέρουν καλά αυτό το παιχνίδι, εξάλλου έχουν μάθει από τον μάστορα σε αυτό, το παλιό ΠΑΣΟΚ.
Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο φορολογικής πολιτικής που ενδυναμώσει μια οικονομία που λειτουργεί όποια κι αν είναι η μορφή της (κρατική, ιδιωτική, κοινωνική) προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και του περιβάλλοντος, είναι εργαλείο για αλλαγές που επιλέγουμε ως κοινωνία να προωθήσουμε. Το φορολογικό σύστημα πρέπει να απαντάει σε κρίσιμα διλήμματα:
- φορολόγηση της εργασίας ή μεταφορά του βάρους των εσόδων από μεγάλη επιβάρυνση δραστηριοτήτων που είναι αντικοινωνικές ή ρυπογόνες αλλά και από υπεραξίες γης και μεταπώλησης κτηρίων;
- πράσινη/κυκλική οικονομία ή ρυπογόνα οικονομία;
- ενεργειακά σπάταλα κτήρια ή ενεργειακά αποτελεσματικά κτήρια, κτήρια που δεν χρειάζονται εξωτερική ενέργεια - και όταν χρειάζονται χρησιμοποιούν μόνο συστήματα εξοικονόμησης και Ανανεώσιμες Πηγές;
- γεωργία που παράγει κακής ποιότητας προϊόντα με επικίνδυνες διαδικασίες (χημικά) και μαύρη εργασία (σύγχρονοι σκλάβοι) ή γεωργία που είναι συμβατή με την κοινωνική συνοχή στην περιφέρεια, την προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος,
- ελαφρύνσεις για επενδύσεις έντασης κεφαλαίου ή για επενδύσεις που δημιουργούν αναλογικά περισσότερες θέσεις εργασίας;
- προστασία ή θυσία του φυσικού κόσμου και της βιοποικιλότητας;
Στόχος μιας πράσινης κοινωνικής μεταρρύθμισης της φορολογικής πολιτικής και του φορολογικού συστήματος πρέπει να είναι η αναζωογόνηση της (κοινωνικής πράσινης) οικονομίας των πολλών, η δημιουργία θέσεων εργασίας, η κοινωνική ωφελιμότητα, η ενεργειακή και πράσινη στροφή ("μετάβαση"), η προστασία του κλίματος, η διατήρηση της βιοποικιλότητας
 

Πόσοι είναι στην πραγματικότητα οι μετανάστες και πρόσφυγες που ζουν στην Ελλάδα; Θυμάστε τα απίστευτα νούμερα που αναφέρουν κατά καιρούς διάφοροι λαϊκιστές και ακροδεξιοί; Φαίνεται ότι αυτά τα fake news έχουν επηρεάσει πολλούς. Μια έρευνα δίνει ενδιαφέρονται στοιχεία για το τι πιστεύουν πολλοί για τον αριθμό των προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας...

Οι μετανάστες και πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ελλάδα δεν ξεπερνούν ΣΥΝΟΛΙΚΑ το 7-8% του συνολικού πληθυσμού.

Σύμφωνα, όμως, με έρευνα της #Ipsos για λογαριασμό της #ActionAid, στην Ελλάδα πιστεύουμε ότι το 35% του πληθυσμού αποτελείται από μετανάστες και πρόσφυγες!!!!

Φαίνεται λοιπόν ότι οι φοβικές αντιλήψεις βασίζονται σε εντελώς λανθασμένες υποθέσεις.

Στατιστικές για τους πρόσφυγες

Ιδού μερικά στατιστικά στοιχεία (UNHCR)

70.800.000: Αναγκαστικά εκτοπισμένοι παγκοσμίως
Από αυτούς:
- 41.300.000: είναι αναγκαστικά εκτοπισμένοι μέσα στις χώρες τους (για παράδειγμα στην Συρία υπάρχουν 6.700.000   πρόσφυγες εκτός χώρας καθώς και 6.100.000 άνθρωποι εκτοπισμένοι μέσα στην ίδια την Συρία)
- 25.900.000: Πρόσφυγες επίσημα (από τους οποίους 6.700.000 Σύριοι, 2.700.000 Αφγανοί, 2.300.000 Ν. Σουδανοί)

3.500.000: Από τους 70.800.000 αναγκαστικά εκτοπισμένου, οι αιτούντες άσυλο παραμένουν πολύ μικρό ποσοστό, είναι 3.500.000 άτομα. Το 80% των εκτοπισμένων - προσφύγων φιλοξενούνται σε γειτονικές χώρες

Χώρες που υποδέχονται τον μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων

3.700.000 στην Τουρκία
1.500.000 Σύριοι πρόσφυγες στον Λίβανο (συνολικά κάπου 2,7 έως 3 εκατ. πρόσφυγες)
1.400.000 στο Πακιστάν
1.200.000 Ουγκάντα
1.100.000 Σουδάν

Πάνω από 3.700.000 παιδιά πρόσφυγες δεν πηγαίνουν σε σχολείο

Πόσοι είναι οι αφιχθέντες στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια

2019: Μέχρι 6/10/2019 έφτασαν 48.518 άτομα (δια θαλάσσης 38123, από ξηρά 10.395), το 40% παιδιά. Από το Αφγανιστάν προέρχεται το 38% των αφιχθέντων, από τη Συρία το 25,3%, από τη Λ.Δ.Κογκό το 7,8%, και από το Ιράκ το 6,8%, Σομαλία και άλλες χώρες το 13,4%, από την Παλαιστίνη το 5,6% κ.ά.

2018: αφίξεις 50.508 άτομα (δια θαλάσσης 32494, από ξηρά 18.014)

2017: αφίξεις 36.310 άτομα (δια θαλάσσης 29.218, από ξηρά 6.592)

2016: αφίξεις 177.230 άτομα (δια θαλάσσης 173,450 , από ξηρά 3.784)

2015: αφίξεις 861.630 άτομα (δια θαλάσσης 856.723, από ξηρά 4.907)

2014: αφίξεις 43.318 άτομα (δια θαλάσσης 41.038, από ξηρά 2280)

Συμπέρασμα: εκτός από δύο χρονιές, το 2015 και το 2016 που οι αφίξεις ήταν αυξημένες, τα στοιχεία δείχνουν ότι φτάνουν στη χώρα ψάχνοντας για άσυλο κάπου 40-50.000 άτομα ετησίως, περίπου το 0,07% των αναγκαστικά εκτοπισμένων και ποσοστό περίπου 0,14% σε σχέση με τον αριθμό τουριστών που φιλοξενούμε κάθε χρόνο.

Αιτήσεις ασύλου στην Ελλάδα
2013: 4.814
2014: 9.431
2015: 13.187
2016: 51.053
2017: 58.639
2018: 66.966
2019: 41.645

Από τα στοιχεία δεν προκύπτει κάποιος λόγος για ...πανικό, αντιθέτως μας υποχρεώνουν να σκεφτούμε πώς θα οργανωθεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά στη χώρα μας όλο το σύστημα, πρώτη υποδοχή, προσωρινή φιλοξενία, αξιολόγηση αιτήματος ασύλου, υποστηρικτικές υπηρεσίες, κοινωνική και επαγγελματική ένταξη. Και βέβαια, σημαντικό είναι να μην μετατρέπεται ένας προσωρινός χώρος πρώτης υποδοχής όπως αυτοί που υπάρχουν σε Λέσβο, Σάμο, Χίο, Λέρο κ.ά, σε χώρους απάνθρωπης "παγίδευσης" χιλιάδων απελπισμένων. Εικόνες σαν κι αυτές που φτάνουν στα σπίτια των πολιτών μέσω των ΜΜΕ και των social media, σε άλλους προκαλούν αγανάκτηση και σε άλλους φόβο ότι η περιοχής τους θα μετατραπεί σε μια άλλη Μόρια. Όμως η Μόρια δεν είναι και δεν μπορεί να είναι το μοντέλο πρώτης υποδοχής των αναγκαστικά εκτοπισμένων. Είναι το αποτέλεσμα αφενός μιας εντελώς αφελούς προσέγγισης ότι αυτές οι εικόνες θα αποτρέψουν άλλους να έρθουν (και άρα η κατάσταση θα εκτονωθεί από  μόνη της) κι αφετέρου της ανικανότητας της διοίκησης και των πολιτικών να επεξεργαστούν και να υλοποιήσουν στοιχειωδώς μια ολοκληρωμένη πολιτική για το προσφυγικό.

Και όμως, υπάρχουν πάρα πολλά καλά παραδείγματα σε ολόκληρο τον κόσμο που δείχνουν ότι μια οργανωμένη πρώτη υποδοχή, φιλοξενία και κοινωνική ένταξη των προσφύγων μπορεί να είναι προς όφελος και των τοπικών κοινωνιών, όχι μόνο των προσφύγων. Δεν υπάρχει  κανένας λόγος πανικού και αποπροσανατολισμού των κοινωνιών, αντιθέτως διαφορετική προσέγγιση (που βασίζεται σε στοιχεία, δεδομένα) καθώς και σοβαρή οργάνωση χρειαζόμαστε.