Ναι το κλίμα καταρρέει, γιαυτό είμαστε στο πλάι της Greta που προσπαθεί να αφυπνίσει την ανθρωπότητα

 

H @GretaThunberg – η 16χρονη Σουηδή που έχει γίνει σύμβολο της γενιάς της αλλά και όλων όσων αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να δράσουμε για την προστασία του κλίματος – έφτασε στις ΗΠΑ με το ιστιοπλοϊκό και έτυχε θερμής υποδοχής μπροστά από το άγαλμα της Ελευθερίας. Στόχος του ταξιδιού αυτού είναι να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει για το κλίμα την άλλη Αμερική, όχι αυτή του Τραμπ – αυτός είχε σοβαρές ασχολίες, έπαιζε γκολφ. Η Greta συμμετείχε ήδη και σε μια μεγάλη διαδήλωση ενόψει της κρίσιμης συνεδρίασης  στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα τον Σεπτέμβρη.

    

Στο μεταξύ έχουν πυκνώσει τα άρθρα που προσπαθούν να απαξιώσουν αυτό το γενναίο κορίτσι που πήρε στα σοβαρά τον τρομακτικό κίνδυνο που αντιπροσωπεύει για τη ζωή και τον πολιτισμό μας η κλιματική κρίση και αφιερώνεται στην προσπάθεια να αφυπνίσει και να κινητοποιήσει τις κοινωνίες και τις κυβερνήσεις, μπροστά στην οικολογική και κλιματική κατάρρευση. Η προσπάθεια απαξίωσης της κίνησής της δεν είναι τυχαία, έχει ενοχλήσει πολλούς και πολλά ισχυρά συμφέροντα. Τόσο στο ευρωκοινοβούλιο (λίγο πιο πριν) όσο και στο Γαλλικό κοινοβούλιο (23.07.2019) ορισμένοι δεξιοί και σύσσωμοι οι ακροδεξιοί βουλευτές ήταν εναντίον της άφιξης της Greta και αποπειράθηκαν να εμποδίσουν την ομιλία της..

Δυστυχώς σχετικά απαξιωτικά κείμενα είδαν το φως της δημοσιότητας και στην Ελλάδα, Κάποια από αυτά ήταν πιστή αναπαραγωγή κειμένων ή επιχειρημάτων που δημοσιεύθηκαν σε συγκεκριμένης αντίληψης κι επιρροής μέσα, στο πλαίσιο μιας συντονισμένης προσπάθειας απαξίωσης της Greta και κυρίως της αύρας ενεργοποίησης που φέρνει μαζί της κυρίως μεταξύ των νέων. Άλλα άρθρα ήταν πιο «προσωπικά», είχαν ένα δικό τους ύφος που αναπαράγουν κλασικά είτε στερεότυπα για ανθρώπους που έχουν μια ορισμένη συμπεριφορά – κι εμμονή σε στόχους που θέτουν στη ζωή τους – είτε μισο-γυνισμού ή αφ’ υψηλού αντιμετώπισης των νέων («αυτοί δεν ξέρουν τι τους γίνεται, θα μας πουν τώρα τι πρέπει να κάνουμε;»).

Προσωπικά με ενόχλησε ιδιαίτερα ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε σε μία σοβαρή εφημερίδα – ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κάποιος ή διαφωνεί με τις απόψεις των συντακτών και αρθρογράφων. Πολύ περισσότερο που το άρθρο είχε ένα προκλητικό τίτλο: «Η κόρη που δεν θα ήθελα να έχω«. Συγγραφέας του ο Τάκης  Θεοδωρόπουλος.

«Είναι προφανώς έξυπνη. Τόσο έξυπνη, ώστε να μπορεί να αξιοποιήσει τα διάφορα ψυχολογικά της σύνδρομα για την επίτευξη των στόχων της. Το αναφέρω διότι η ίδια το ανέφερε ως επιχείρημα. Πάσχει από ΙΨΔ, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Την ταλαιπωρούν διάφορες ιδεοληψίες, τις οποίες για να αντιμετωπίσει χρησιμοποιεί διάφορες ψυχαναγκαστικές τελετουργίες. Θα μου πείτε και η Ιωάννα της Λωρραίνης άκουγε φωνές. Η Γκρέτα όμως ξεκίνησε από τα απλά. Υποχρέωσε τους γονείς της να γίνουν vegans και να μη χρησιμοποιούν αεροπλάνο. «Το κρέας κλέβει το μέλλον μας», είπε. Για να θυμίσω τα δικά μας παιδιά, η κατανάλωση κρέατος στην περίπτωση είναι κάτι σαν το ελληνικό χρέος που μας υποχρέωσε να πέσουμε στα μνημόνια. Ενα από τα συμπτώματα της ΙΨΔ είναι ότι ο πάσχων μιλάει μόνον όταν ο ίδιος αισθάνεται πως έχει κάτι να πει. «Τώρα είναι η στιγμή να μιλήσω», αποφάσισε. Και επειδή είναι η στιγμή, σταμάτησε να πηγαίνει σχολείο, όπου είναι υποχρεωμένη να ακούει. Μιλάει σε συλλαλητήρια, στον ΟΗΕ, στα κοινοβούλια. Ως γνωστόν, θα διασχίσει τον Ατλαντικό με σκάφος που κινείται από ηλιακή ενέργεια. Η πτήση πάντως που θα έπαιρνε, από ό,τι μαθαίνω, θα γίνει και χωρίς αυτήν. Ομως και ο Χριστός, όταν περπάτησε στα νερά, δεν κατάργησε τις βάρκες. Μεσσίας, προφήτης της Αποκάλυψης, κάτι τέλος πάντων που σε κάνει να αισθάνεσαι ένοχος για τον πολιτισμό σου.

Μπορεί η ανθρώπινη κοινωνία να ζήσει χωρίς την απειλή κάποιου απόλυτου κακού και την υπόσχεση του θριάμβου κάποιου απόλυτου καλού; Είναι κάτι σαν τον εθισμό στη νικοτίνη. Για αιώνες, την υπόθεση τη διασφάλιζε ο χριστιανισμός. Τον σάρωσαν ο Διαφωτισμός και το αποπαίδι του ο κομμουνισμός, η παραδείσια υπόσχεση της αταξικής κοινωνίας. Μετά την κατάρρευση των μεγάλων ιδεολογιών, οι άθεες σοσιαλδημοκρατικές κοινωνίες επινοούν το άτμισμα αντί για το κάπνισμα. Είναι η νεογλώσσα της πολιτικής ορθότητας και η θρησκεία της οικολογίας, μια θρησκεία χωρίς πνευματική υπόσταση. Ανακαλύπτουν τον εχθρό στον ίδιο τους τον εαυτό. Ο Αμος Οζ έλεγε ότι οι φανατικοί δεν έχουν χιούμορ. Σαν να έβλεπε το πρόσωπο της Γκρέτα. Από μιαν άποψη, η ελληνική κοινωνία, μικρή ευτυχώς, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις από τον σύγχρονο κόσμο, γεμάτη αντιφάσεις και αρχαϊκές φωλιές, κρατιέται ακόμη μακριά από την επιδημία του νέου μεσσιανισμού.

Πολλοί μου προσάπτουν την εμμονή μου με τους αρχαίους ημών προγόνους. Φαινόμενα όπως η Γκρέτα Τούμπεργκ την ενισχύουν. Οι Ελληνες έφτιαξαν έναν μεγάλο πολιτισμό χωρίς να φοβούνται καμιά Αποκάλυψη και χωρίς να περιμένουν κανέναν μεσσία που θα απαλλάξει τη ζωή απ’ το «κακό». Το αναγνώριζαν ως συστατικό της ύπαρξης και γι’ αυτό επινόησαν το μέτρο. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η ελληνική σκέψη σήμερα είναι περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ»

 

Το άρθρο είναι επιθετικό και απαξιωτικό, δεν κάνει καν τον κόπο να απαντήσει στο βασικό ερώτημα: υπάρχει πράγματι σοβαρός κίνδυνος για τον πολιτισμό μας και τη ζωή μας, για τις σημερινές και επόμενες γενιές; Δυστυχώς το ερώτημα αυτό έχει απαντηθεί πλέον – με επιστημονικά στοιχεία και όχι με επιστημονικά σενάρια ή μοντέλα πρόβλεψης μόνο – από όλους τους σχετικούς οργανισμούς, το 90% των επιστημόνων και βιώνει τα αποτελέσματα ήδη ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.

   

Τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά απ’ ότι πιστεύαμε. Ακόμα και τα χειρότερα επιστημονικά σενάρια για την εξέλιξη της κλιματικής αλλαγής κινδυνεύουν να βγουν πολύ …αισιόδοξα. Όλο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες προειδοποιούν ότι πλέον βρισκόμαστε μπροστά σε κατάρρευση του κλίματος, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι βρισκόμαστε σε δραματική κατάσταση και πρέπει να δράσουμε σαν να είμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. 4 χώρες και πάνω από 700 περιφέρειες και δήμοι (από το Παρίσι μέχρι το Σίδνεϊ) έχουν ήδη κηρύξει κατάστασης έκτακτης ανάγκης λόγω της κατάρρευσης του κλίματος.

ImageImage

Ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, ο António Guterres @antonioguterres δηλώνει συνεχώς:

«We are facing a grave climate emergency. We urgently need to accelerate #ClimateAction for the transformation the world needs. This is the battle of our lives. It is a battle we can win. It is a battle we must win«

Αφού αυτά λέει η επιστήμη και οι διεθνείς οργανισμοί, πρέπει να πάρουμε σοβαρά την υπόθεση της προστασίας του κλίματος. Είναι μια μάχη που αφορά τις ζωές μας. Τότε, ναι ευγνωμονούμε την Greta, αυτό το μικρό κορίτσι που ξεσηκώνει την ανθρωπότητα,

Ναι είμαστε με την Greta. Aν την είχαμε κόρη μας θα ήμασταν πολύ περήφανοι. Αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι βιολογική κόρη μας, είναι σαν να είναι κόρη μας. Και είμαστε όλοι και όλες μας πολύ περήφανοι/ες για αυτή την 16χρονη κοπέλα που γυρνάει τον κόσμο και ευαισθητοποιεί για την κλιματική δράση.

Αντί μερικοί Έλληνες «διανοούμενοι» να σηκωθούν από τον καναπέ τους και να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες για την μεγαλύτερη πρόκληση του πολιτισμού μας, την κλιματική κατάρρευση, επικρίνουν μια δεκαεξάχρονη που ξεσηκώνει τους νέους και τις νέες – και προσπαθεί να ξεσηκώσει και τις υπόλοιπες γενιές – για κάτι που αφορά την ίδια τη ζωή των σημερινών και επόμενων γενεών.

Ναι, είμαστε συνειδητά με την Greta Thunberg με τη γενιά που αναλαμβάνει ευθύνες που ΔΕΝ της αναλογούν γιατί η δική μας γενιά δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες που της αναλογούν για τον πλανήτη και τα παιδιά της.

 

Την εβδομάδα 20-27 Σεπτεμβρίου συμμετέχουμε στην μεγαλύτερη παγκόσμια κινητοποίηση για το κλίμα, την μεγαλύτερη κινητοποίηση της ανθρωπότητας, εκείνης της ανθρωπότητας που αντιλαμβάνεται ότι έχουμε την υποχρέωση να διασώσουμε τον πολιτισμό μας, το μέλλον των παιδιών μας και τον πλανήτη από την οικολογική και κλιματική κατάρρευση.

Με τους άλλους, τους βολεμένους που βλέπουν το πλοίο να πέφτει στα βράχια και δεν αλλάζουν τον εφησυχασμό τους δεν τα πάμε και πολύ καλά. Άσε τους στις ψευδαισθήσεις τους και στην υπεροψία της άγνοιάς τους.

Όσο για το «η κόρη που δεν ήθελα να έχω» που γράφει ο αγαπητός Τ. Θεοδωρόπουλος, μήπως θα έπρεπε να του πει κάποιος «ο πατέρας που δεν θα ήθελα να έχω«; Βλέπει την καταστροφή που έρχεται για τα παιδιά του και δεν κάνει τίποτα. Και όχι μόνο αυτό, τα βάζει με ένα κορίτσι που ξεσηκώνει τον κόσμο για έναν ευγενή σκοπό!

Δηλώστε το ξεκάθαρα
#IamawithGreta #Είμαι_με_την_Greta

#fridaysforfuture #climateaction #climateemergency #youthforclimate #GoGreen #climatestrike

Global Climate Strike, 20-27 Sept.

Την εβδομάδα 20 με 27 Σεπτεμβρίου συμμετέχουμε στην μεγαλύτερη παγκόσμια κινητοποίηση που οργανώνεται από τους νέους και τις νέες σε 100άδες χώρες με αίτημα την προστασία του κλίματος και την έξοδο από τα ορυκτά καύσιμα. Το σπίτι μας καίγεται. Ας δράσουμε όπως πρέπει σε μια τέτοια περίπτωση

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού (World Meteorological Organization) και του προγράμματος Copernicus Climate Change Programme, ο Ιούλιος 2019 ήταν το ίδιο θερμός ή και ξεπέρασε τον θερμότερο μήνα που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία, ακόμα και τον προηγούμενο Ιούνιο 2019 ή τον Ιούλιο 2016 που ήταν υπό την επίδραση του φαινομένου El Niño (εκείνη η εμφάνιση του φαινομένου ήταν η πιο έντονη και οδήγησε σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες). Όμως τον Ιούλιο 2019 δεν χαρακτηρίστηκε από έντονη παρουσία του El Niño.

  • Από το 2015 έως το 2019 έχουμε τα 5 πιο θερμά χρόνια που έχουν καταγραφεί ποτέ.
  • Οι πάγοι λιώνουν με απίστευτα γρήγορη ταχύτητα

Πρέπει να δράσουμε για το κλίμα γιατί αφορά τη ζωή μας. Αλλά κάθε καθυστέρηση αυξάνει τους κινδύνους

https://public.wmo.int/en/media/news/july-matched-and-maybe-broke-record-hottest-month-analysis-began

“ 

 

Πώς η έξοδος από το κάρβουνο στην Γερμανία προσελκύει το ενδιαφέρον όλου του πλανήτη και συμβάλει στην ανάπτυξη ενός διεθνούς κινήματος.

Όλα επιταχύνθηκαν όταν η ενεργειακή επιχείρηση RWE προσπάθησε να επεκτείνει την εξόρυξη κάρβουνου στο εναπομείναν 10% του αρχαίου δάσους Hambacher. Οι λίγοι ακτιβιστές που παρέμεναν για χρόνια σε 3 "σπίτια" στο δάσος για να εμποδίσουν την καταστροφή του έγιναν ένα ποτάμι ακτιβιστών από πολλές χώρες που πλημμύρισε την περιοχή (διαδηλώσεις με μερικές εκατοντάδες ως και 50.000 άτομα).

Επισήμως όλα τα ορυχεία κάρβουνου και οι σταθμοί παραγωγής ενέργειας με τη χρήση κάρβουνου θα κλείσουν μέχρι το αργότερο το 2035-2038 μετά την συμφωνία που επιτεύχθηκε πρόσφατα. Τα πυρηνικά εργοστάσια της Γερμανίας θα έχουν κλείσει μέχρι το 2022, χάρη στην πολιτική δέσμευση που είχαν πετύχει οι Πράσινοι όταν συμμετείχαν στην κυβέρνηση, μια απόφαση που καμία μεταγενέστερη κυβέρνηση δεν τόλμησε να αλλάξει.

Όμως το ποστ αυτό δεν το έγραψα για το θέμα το ίδιο και το πολύ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ άρθρο, αλλά γιατί το άρθρο αυτό ενέπνευσε και χρησιμοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας ομαδικής έρευνας, είναι ένα από τα 41 άρθρα δημοσιογράφων που συμμετείχαν σε πρόγραμμα που χρηματοδοτήθηκε από το γερμανικό πρόγραμμα European Climate Initiative που αποτελεί χρηματοδοτικό εργαλείο του Γερμανικού Υπουργείου Περιβάλλοντος για την προώθηση της διακρατικής συνεργασίας για την προστασία του κλίματος.

Οι δημοσιογράφοι που συμμετείχαν δεν αυτο-λογοκρίθηκαν όπως συχνά συμβαίνει σε άλλες ...περιπτώσεις (ονόματα χωρών δεν λέμε), ούτε το πρόγραμμα λογόκρινε τις απόψεις των δημοσιογράφων. Αντιθέτως, ενθάρρυνε την ελεύθερη έκφραση των απόψεων και της παρουσίασης των αποτελεσμάτων της έρευνας που πραγματοποίησαν οι 10 δημοσιογράφοι - κάποιους από τους οποίους συνάντησα και εγώ στο συνέδριο στο Βερολίνο τον Μάρτη 2019 όταν συμμετείχα στο συνέδριο του προγράμματος. Στο σάιτ του προγράμματος σημειώνεται: "Ten men and women, who received EUKI-financed bursaries via the International Journalists’ Programmes (IJP), demonstrated just how exciting and varied environmental journalism can be. They spent six weeks working in European partner countries and carried out research on climate change mitigation and energy transition. The result was 41 audio and written pieces from Croatia, the Czech Republic, Germany, Hungary, Slovakia and Slovenia. These are in the right-hand column and can be downloaded". Δηλαδή προέβαλε τα άρθρα με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Looking beyond your backyard" (κοιτώντας πέρα από την πίσω αυλή σου): https://www.euki.de/en/news/climate-journalism-ijp/

Πόσο σημαντικό θα ήταν να υπήρχαν παρόμοια προγράμματα, βασισμένα σε παρόμοιο πνεύμα, που να στηριχθούν από την Ελλάδα (χωρίς πελατειακές σχέσεις ή προσπάθεια ελέγχου των αποτελεσμάτων) ώστε να προωθηθεί η συνεργασία και η μεταφορά καλών πρακτικών μεταξύ φορέων (περιβαλλοντικών και κοινωνικών οργανώσεων, επιστημονικών και επαγγελματικών οργανώσεων, δήμων, περιφερειών, πανεπιστημίων κ.ά) από διάφορες χώρες της Ν.Α.Ευρώπης και της Μεσογείου σε θέματα προστασίας του κλίματος και προσαρμογής στα νέα κλιματικά δεδομένα!!!

#HambacherForst #energytransition #coalphaseout #RES #climateaction@EUKI_Climate

https://www.dw.com/…/how-germanys-coal-phaseout-…/a-46157905

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, λουλούδι, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα - ίσως το πιο σοβαρό - του πολιτικού συστήματος μας; Ότι δεν ξέρει τι σημαίνει σοβαρή διαβούλευση και δομημένος διάλογος πριν ληφθεί μια απόφαση που αφορά σημαντικά θέματα, όπως πχ μια απόφαση για την εκπαίδευση, την περιβαλλοντική εκπαίδευση. Η προηγούμενη κυβέρνηση πήρε μια απόφαση - χωρίς διάλογο και με άγνοια του θέματος - που ανέτρεπε τα πάντα γύρω από την περιβαλλοντική εκπαίδευση αλλά για να πάμε σε ένα σύστημα χειρότερο, όχι καλύτερο. Με διάταξη που κατατέθηκε από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως, προς ψήφιση στη Βουλή:

Α. Καταργείται η απόφαση του πρώην υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου “Ενιαίος κανονισμός λειτουργίας των Κέντρων Εκπαίδευσης για την Αειφορία (Κ.Ε.Α.) και ρύθμιση λοιπών θεμάτων”.

Β. Τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης εξακολουθούν να λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν, για το σχολικό έτος 2019-20.

Γ. Με απόφαση του υπουργού Παιδείας η λειτουργία των ΚΠΕ μπορεί να επεκτείνεται και σε επόμενο διδακτικό έτος.

Όμως ποια θα είναι η τύχη των κέντρων μετά την λήξη της χρονιάς; Με δεδομένο ότι υπάρχει μια τεράστια εμπειρία και έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια πολύ καλή δουλειά στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, πρέπει να υπάρξει σοβαρός διάλογος, τι αλλαγές χρειάζεται να γίνουν για να βελτιωθεί η εκπαίδευση για το περιβάλλον, την υγεία, την κοινωνική συνοχή, την προστασία του κλίματος και της βιοποικιλότητας κ.ά. και κυρίως πώς θα διαμορφωθούν υπεύθυνες και κριτικές στάσεις ζωής.

Δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον, σε σχέση με το θέμα, άρθρο του Φώτη Ποντικάκη, ενός ανθρώπου που έχει πολύ σοβαρή και μακροχρόνια παρουσία στο χώρο της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης:

» Επειδή παίζονται διάφορα πολιτικά και συνδικαλιστικά παιχνιδάκια στις πλάτες των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης εν γένει, ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα:

– Η συντριπτική πλειονότητα των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε ΚΠΕ ή ασχολούνται με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (και η ΠΕΕΚΠΕ όπου συμμετέχουν πολλοί) διαφωνούσε με την κατάργηση των Υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης των τοπικών Διευθύνσεων Εκπαίδευσης και τη συγχώνευσή τους μαζί με την Αγωγή Υγείας και τις Πολιτιστικές Δράσεις (είχαν χωριστούς υπεύθυνους προ κρίσης) μέσα στα ΚΕΑ (Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία) που προωθούσε ο νόμος 4547 της προηγούμενης κυβέρνησης. Μειωνόταν ο αριθμός αυτών που υποστήριζαν την καινοτομία, την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, την Αγωγή Υγείας, τον Πολιτισμό στα σχολεία. Κι από την αρχή της κρίσης είχε σταματήσει (από την τότε κυβέρνηση) η χρηματοδότηση των δράσεων αυτών στα σχολεία.

-Το νομικό πλαίσιο (ν.4547 και σχετικές αποφάσεις) αγνοούσε τα ΚΠΕ και την Ιστορία τους από το 1992 στη χώρα μας. Η δημιουργική του ασάφεια επέτρεψε σε Συμβούλια κρίσης πχ στην Κρήτη να μη μοριοδοτήσουν (έχω κάνει ένσταση γι’ αυτό) καθόλου σεμινάρια και εισηγήσεις σε ΚΠΕ, αγνοώντας το επιμορφωτικό έργο των ΚΠΕ, που στη διάρκεια της κρίσης παρέμειναν ένας από τους ελάχιστους (αν όχι ο μόνος μαζί με Υπεύθυνους Δ/νσεων Εκπαίδευσης) δημόσιους φορείς που προσέφεραν δωρεάν επιμορφωτικό έργο (σεμινάρια, ημερίδες για εκπαιδευτικούς και πολίτες).

-Με βάση αυτά, το πάγωμα της διαδικασίας και η κατάργηση των αποφάσεων για τα ΚΕΑ από τη νέα κυβέρνηση, εκλήφθηκε με ανακούφιση από πολλούς εκπαιδευτικούς. Με μια βασική προϋπόθεση όμως: Να προχωρήσουν άμεσα οι διαδικασίες στελέχωσης των ΚΠΕ με βάση τις προτάσεις της ΠΕΕΚΠΕ, να διατηρηθούν οι υπεύθυνοι των διευθύνσεων και να χρηματοδοτηθούν άμεσα η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, η Αγωγή Υγείας και οι Πολιτιστικές δράσεις στη δημόσια εκπαίδευση.

 Î— εικόνα ίσως περιέχει: ωκεανός, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό

 
Η οικολογική καταστροφή από τη χωματερή της Άνδρου: Μια χαρακτηριστική περίπτωση περιβαλλοντικού εγκλήματος που όλοι γνωρίζουν αλλά συγκαλύπτουν
 

Η χωματερή της Άνδρου καταρρέει στις 4 Φεβρουαρίου 2011. Σχεδόν τα μισά σκουπίδια του Χώρου Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) Σταυροπέδα, που βρίσκεται στο χώρο του προϊστορικού οικισμού Στρόφιλα Άνδρου, παρασύρονται από τα νερά της δυνατής βροχής και καταλήγουν στο ρέμα και στη συνέχεια στη θάλασσα, καλύπτοντας την παραλία Σχοινιά – όπου εκβάλει το ρέμα – και μεγάλο μέρος του βυθού. Τα ρεύματα παρασύρουν τα απορρίμματα (100.000 τόνοι σύμφωνα με εκτιμήσεις) ή/και τις επικίνδυνες ουσίες που περιέχονται σε αυτά, με κίνδυνο εκτεταμένης επιβάρυνσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των θαλάσσιων ειδών ευρύτερων περιοχών.

Λόγω της θέσης του ΧΑΔΑ (πάνω από ρέμα, πολύ κοντά στη θάλασσα) αλλά και της ποσότητας που είχε συσσωρευθεί όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας της, ήταν περισσότερο από βέβαιο ότι αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε η καταστροφή, κάτι που είχα διαπιστώσει και εγώ σε επιτόπια επίσκεψή μου στις 23-24 Οκτωβρίου 2010.

Όμως, λίγες μόνο μέρες μετά την κατάρρευση της χωματερής, και συγκεκριμένα στις 11 Φεβρουαρίου 2011, ξέσπασε (για άλλη μια φορά) και φωτιά στον Χώρο Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων, επιβαρύνοντας την ατμόσφαιρα και την γύρω περιοχή με επικίνδυνους ρύπους που περιέχονται στον καπνό από την καύση των σκουπιδιών.

Παρά την πολύ σοβαρή οικολογική καταστροφή, οι αντιδράσεις είναι περιορισμένες έως ανύπαρκτες. Δεν κινητοποιούνται οι αρχές, ενώ οι τοπικές κοινωνίες το αντιμετωπίζουν μάλλον ως …αναπόφευκτο.

Θέτω μερικές μέρες μετά το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ν. Αιγαίου ως Περιφερειακός Σύμβουλος (και Γραμματέας του ΠΣ) που ήμουν τότε, επικεφαλής της παράταξης Οικολογικός ΆνεμοςΖητάω με δύο ερωτήσεις να μάθω (να μάθουν οι πολίτες) τι ενέργειες έκανε η περιφερειακή και δημοτική αρχή (ή απαίτησαν) στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, “ώστε να περιοριστεί η περιβαλλοντική καταστροφή, να περισυλλεγούν τα σκουπίδια που έχουν κατακλύσει την παραλία Σχοινιάς και τον βυθό της θάλασσας και να εξυγιανθεί η περιοχή που έχει ρυπανθεί”. Ζητάω να μάθω επίσης “αν και πώς ενεργοποιήθηκε η Επιτροπή Πολιτικής Προστασίας και τι ενέργειες έκανε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, μια και πρόκειται για μια τεχνολογική-περιβαλλοντική καταστροφή”Θέτω το θέμα “τι ενέργειες έγιναν ή θα γίνουν για να διαπιστωθεί η έκταση της ρύπανσης στο έδαφος, στις γειτονικές καλλιέργειες, στη θάλασσα, στην ακτή αλλά και στα θαλάσσια είδη”Ζητάω στοιχεία από τις υπηρεσίες της Περιφέρειας για την ποσότητα των απορριμμάτων που κατέληξε στη θάλασσα και την παραλία Σχοινιά. Ή έστω εκτιμήσεις. Σιωπή…

Κανένας δεν ευαισθητοποιήθηκε να δράσει άμεσα μόλις συνέβη η οικολογική καταστροφή8 χρόνια μετά ο βυθός παραμένει καλυμμένος από σκουπίδια. Η οικολογική καταστροφή είναι μακροχρόνια. Τα απορρίμματα ταξιδεύουν. Κάποια ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ σίγουρα έχει παρασυρθεί από τα ρεύματα σε άλλες περιοχές του Αιγαίου και της Μεσογείου. Είναι πιθανόν ότι η τροφική αλυσίδα έχει επηρεαστεί, ιδιαίτερα τα ψάρια και τα θαλασσινά που ζουν στο βυθό. Κι όχι μόνο αυτά τα είδη..

Γινόμαστε ρεζίλι διεθνώς. Έρχεται μία δράση αυτοδυτών καθώς και η δημοσιότητα που δίνει ένα διεθνές ΜΜΕ, το Reuters, για να επανέλθει στην δημοσιότητα το θέμαμε φωτογραφίες και βίντεο που σοκάρουν από τον βυθό της περιοχής: https://www.reuters.com/article/us-greece-environment-waste/in-greeces-aegean-sea-divers-find-gulf-of-plastic-corals-idUSKCN1UQ1Q0

Μέχρι να ξεχαστεί ξανά. Η περιφερειακή αρχή άλλαξε, τόσες κυβερνήσεις άλλαξαν αλλά η αδιαφορία παραμένει. Μπορεί όμως να ξεχαστεί;

Όμως αυτή τη φορά η οικολογική ζημιά που είναι ακόμα παρούσα δεν πρέπει να ξεχαστεί. Δεν μπορούμε να κρύβουμε συνεχώς το κεφάλι μας μέσα στην άμμο. Τώρα η άμμος είναι γεμάτη πλαστικά και άλλα απορρίμματα.

Η παρέμβασή μου στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ν. Αιγαίου και επιτόπου στο νησί

Σε δυο επερωτήσεις που είχα καταθέσει ως εκλεγμένος περιφερειακός Σύμβουλος Ν. Αιγαίου επικεφαλής της Περιφερειακής Παράταξης ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ στο Ν Αιγαίο, η τότε διοίκηση δεν απάντησε καν, αν και ήμουν Γραμματέας του ΠΣ! Ούτε όμως κάποια άλλη αρχή έδωσε κάποια απάντηση σε όσα είχα επισημάνει σε σχέση με την σοβαρή ρύπανση που είχε προκληθεί από την ύπαρξη του Χώρου Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) του Δήμου Άνδρου δίπλα στη θάλασσα και μέσα σε σημαντικό αρχαιολογικό χώρο αλλά και από την κατάρρευση του και την κατάληξη 100.000 τόνων απορριμμάτων (μεταξύ των οποίων ίσως και επικίνδυνων αποβλήτων) στη θάλασσα. Η πρώτη ερώτηση κατατέθηκε στις 28/2/2011. Επικαιροποιήθηκε και ξανακατατέθηκε τον Μάιο 2011. Επερώτηση: Η περιβαλλοντική καταστροφή από τον ΧΑΔΑ Άνδρου και η λειτουργία ΧΑΔΑ στα νησιά

Με ρωτήσεις μου προς την τότε περιφερειακή αρχή είχα ζητήσει να:

-Παρέμβει ο εισαγγελέας ώστε να διερευνηθούν οι ευθύνες και οι παραλήψεις τόσο της κεντρικής διοίκησης όσο και των τοπικών αρχών για την συνέχιση της λειτουργίας του ΧΑΔΑ, κατά παράβαση της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας αλλά και να επιβληθούν οι κατά νόμο κυρώσεις

- Καταλογιστεί το κόστος καθαρισμού και αποκατάστασης του παράκτιου και θαλάσσιου περιβάλλοντος από την κατάρρευση της χωματερής στην Άνδρο

-Ακολουθηθούν διαδικασίες επείγοντος χαρακτήρα για να υλοποιηθεί ένα πρόγραμμα ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμμάτων με βάση την ιεραρχία μεθόδων που προβλέπει η ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία,

- Επιβάλουν κυρώσεις για τη συνεχιζόμενη από τον Δήμο – παρά της περί του αντιθέτου δηλώσεις και δεσμεύσεις – απόρριψη απορριμμάτων στον ΧΑΔΑ, ακόμα και μετά την οικολογική καταστροφ

Ως περιβαλλοντικά ενεργός πολίτης είχα ίδια εικόνα των θεμάτων ανεξέλεγκτης διαχείρισης των απορριμμάτων στα νησιά τις τελευταίες 3 δεκαετίες, ενώ είχα επισκεφθεί τον ΧΑΔΑ της Άνδρου και το φθινόπωρο του 2010 αλλά και τον Ιούνιο 2011 και βέβαια είχα επισημάνει τους κινδύνους που αντιπροσώπευε η χωματερή αυτή για το περιβάλλον και ιδιαίτερα το θαλάσσιο περιβάλλον. Μάλιστα είχα ξανα-επισκεφθεί το νησί στις 10 και 11 Ιουνίου 2011 και είχα συνομιλίες με τον τότε Δήμαρχο κ Γ. Γλυνό, τον αντιδήμαρχο κ Ν. Θεολόγο, τους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης (που αργότερα ανέλαβαν την διοίκηση του δήμου), εκπροσώπους κινήσεων πολιτών αλλά και κοινωνικών φορέων. Επεξεργαστήκαμε μια αναλυτική πρόταση την οποία και κοινοποιήσαμε στην περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση: Πρόταση του ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΑΝΕΜΟΥ για την αντιμετώπιση της κρίσης των απορριμμάτων στην Άνδρο με οικονομικά αποτελεσματικό τρόπο, αντί να σπαταλιούνται σημαντικά ποσά σε αναποτελεσματικές μεθόδους.

Μια οικολογική καταστροφή που είχε …προαναγγελθεί

Ο συγκεκριμένος χώρος παρέμενε σε λειτουργία για πάνω από 30 χρόνια πριν συμβεί η κατάρρευση του, αν και η λειτουργία του ξεκίνησε ως προσωρινή, και παρά τις κατά καιρούς κινητοποιήσεις των κατοίκων, με πιο πρόσφατες αυτές του 2004, με την ουσιαστική συγκάλυψη τόσο της κεντρικής όσο και της (τότε) νομαρχιακής διοίκησης, που έδιναν άδειες λειτουργίας παρά:

– την κατάφωρη παραβίαση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και την γνώση ότι συντελούνταν για πολλά χρόνια ένα περιβαλλοντικό έγκλημα στην περιοχή,

– την υποχρέωση τερματισμού λειτουργίας όλων των ΧΑΔΑ μέχρι τέλος 2000 (και μετά από παράταση μέχρι τέλος 2008) βάσει της Οδηγίας 31/99

– την καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (Οκτώβριος 2005) για την λειτουργία ΧΑΔΑ, με απειλή προστίμου ύψους 34.000 ευρώ για κάθε ημέρα λειτουργίας κάθε παρόμοιου χώρου.

Ο συγκεκριμένος ΧΑΔΑ λειτουργούσε μέσα σε σημαντική αρχαιολογική περιοχή και όπως είχε επιβεβαιώσει το Υπουργείο Πολιτισμού, σε σχετική ερώτηση που είχε κατατεθεί στο ελληνικό κοινοβούλιο. Όλοι το γνώριζα και το υπουργείο Πολιτισμού είχε απαντήσει ότι «έχει πολλάκις ζητήσει από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και το Σύνδεσμο Δήμων Άνδρου την άμεση παύση της λειτουργίας της χωματερής, δεδομένου ότι προκαλεί άμεση και έμμεση βλάβη στις παρακείμενες αρχαιότητες” ήδη από το 2003. Παρόλα αυτά η λειτουργία της συνεχίστηκε μέχρι το 2011. Τον Αύγουστο 2005 αποφασίστηκε η απομάκρυνση της χωματερής από τον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο εντός 1 έτους. Όμως, κάτι τέτοιο δεν έγινε μέχρι την περιβαλλοντική καταστροφή της 4ης Φεβρουαρίου 2011, επιβεβαιώνοντας ότι στη χώρα μας αν και ήταν γνωστά τα στοιχεία της περιβαλλοντικής κρίσης, επιλέχθηκε να καλυφθεί το πρόβλημα κάτω από το χαλί συσσωρεύοντας τώρα ένα τεράστιο «περιβαλλοντικό χρέος».

Ανεύθυνα και σε αντίθεση με την υποχρέωσή του για προστασία του περιβάλλοντος, το ΥΠΕΧΩΔΕ έδινε παράταση λειτουργίας του ΧΑΔΑ μέχρι και το 2010. Τον Φεβρουάριο 2010 το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε τη σχετική Υπουργική Απόφαση που επέτρεπε την παράταση λειτουργίας του ΧΑΔΑ. Το ΥΠ.ΠΟ. με έγγραφά του, τον Απρίλιο και Ιούλιο 2010, ζήτησε τη συμμόρφωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης προς την απόφαση του ΣτΕ και την οριστική παύση λειτουργίας του παράνομου ΧΑΔΑ αλλά και πάλι δεν έγινε τίποτα ένα σχεδόν χρόνο μετά.

Έστω και σήμερα πρέπει να καθαριστεί ο βυθός και να εξυγιανθεί η περιοχή της ανεξέλεγκτης χωματερής

Ευθύνες δεν υπάρχουν μόνο σε σχέση με το παρελθόν, αλλά και για το γεγονός ότι η μεγάλη οικολογική καταστροφή ιδιαίτερα στο βυθό της περιοχής δεν έχει …συγκινήσει τις αρχές να παρέμβουν και να συμβάλλουν στον καθαρισμό του βυθού. Σήμερα γνωρίζουμε ότι τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων παραμένουν στο βυθό και στα διάφορα στρώματα της θάλασσας ως αποτέλεσμα και παρόμοιων περιστατικών και ανεύθυνων επιλογών. Είναι περισσότερο από αναγκαίο να οργανωθεί μια ολοκληρωμένη προσπάθεια καθαρισμού του βυθού της ευρύτερης περιοχής από τα συσσωρευμένα απορρίμματα. Κεντρική κυβέρνηση, περιφέρεια και Δήμος πρέπει άμεσα να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να σταματήσει άμεσα ένα περιβαλλοντικό έγκλημα που συνέβη λόγω της αδιαφορίας τους αλλά που συνεχίζει να έχει συνέπειες και σήμερα, 8 χρόνια. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε. Οι εικόνες που ήρθαν στην δημοσιότητα δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι η αδράνεια και η σιωπή εκ μέρους των αρχών αλλά και της τοπικής κοινωνίας είναι συνενοχή απέναντι σε ένα έγκλημα που αφορά την ίδια τη ζωή μας, όχι μόνο το περιβάλλον. Η αντιμετώπιση του θέματος με τον γνωστό τρόπο “το δάκτυλο δείχνει το φεγγάρι και ο ηλίθιος κοιτάζει το δάκτυλο” (πχ σχόλια του τύπου “γιατί αναδείχθηκε το θέμα μέσα στο καλοκαίρι που είναι τουριστική περίοδος”) δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να δικαιολογούν την αδράνεια και την ανευθυνότητα. Το πρόβλημα δεν είναι πότε (ξανα) ήρθε στην δημοσιότητα το θέμα, αλλά γιατί 30 χρόνια έκλειναν τα μάτια οι αρχές μπροστά σε ένα οικολογικό έγκλημα και γιατί 8 χρόνια μετά την κατάρρευση της χωματερής και την οικολογική καταστροφή συνεχίζουν όλοι να κρύβουν το κεφάλι μέσα στην άμμο και τα πλαστικά.

Οπτικό υλικό:

http://www.youtube.com/watch?v=nRVq7beGNNs

http://www.youtube.com/watch?v=yOH5epC1h3k

http://www.youtube.com/watch?v=hiufdVhLQL0&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=D9ZcunOu-W4

http://www.youtube.com/watch?v=PBXaMusj1CQ

http://www.youtube.com/watch?v=IcSa2ayJZ6A&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=jZKXPyCx85U

http://www.youtube.com/watch?v=OStN__Vx4xM&feature=related

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Η Γη είναι επίπεδη. Δεν υπάρχουν άλλοι πλανήτες. Μας ψεκάζουν για να μας κρατάνε υποταγμένους. Οι Αμερικάνοι και οι Γερμανοί μας εμποδίζουν να αξιοποιήσουμε τον τεράστιο πλούτο πετρελαίου και φυσικού αερίου που έχουμε. Θα γίνουμε Σαουδική Αραβία, όχι σαν τους ανόητους του Δανούς που προωθούν ανανεώσιμες πηγές ή τους Νορβηγούς που λένε να αφήσουν το υπόλοιπο πετρέλαιο στο υπέδαφος και αποσύρουν τις επενδύσεις τους από τις πετρελαϊκές εταιρίες. Ο γάιδαρος πετάει. Η κλιματική αλλαγή είναι συνωμοσία για να μας πουλάνε τα δικά τους αιολικά. Οι ανεμογεννήτριες δεν παράγουν ενέργεια. Δεν μας αφήνουν να αξιοποιούμε τον εθνικό μας πλούτο, το λιγνίτη, που είναι πολύ φτηνός.
 
Δεν υπάρχει λοιπόν κλιματική αλλαγή. Αυτά έχουν ξανασυμβεί. Η ΔΕΗ δεν έχει να πληρώσει φέτος 500.000.000 ευρώ για δικαιώματα εκπομπών αερίων που αλλάζουν το κλίμα επειδή συνεχίζουμε να παράγουμε ενέργεια με καύση λιγνίτη και είναι μια χαρά οικονομικά. Έτσι δεν πρόκειται να αυξήσει τους λογαριασμούς για τους καταναλωτές. Α, και όλα τα κόμματα και όλοι οι πολίτες είναι οικολόγοι, τι χρειάζεται μια πράσινη πολιτική. Πράσινα άλογα μας πουλάνε αυτοί οι ….οικολόγοι.
 
Δυστυχώς είμαστε πλέον στο 12 και 30′.
 
Και τι δεν ακούγαμε τόσα χρόνια, τι φοβερά διλήμματα είχαν οι ψηφοφόροι κάθε φορά στις εκλογές που δεν τους άφηναν να σκεφτούν τα σοβαρά.
 
Και τώρα έχουμε μόλις 18 μήνες για να λάβουμε σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον μας και το μέλλον του πολιτισμού μας, και 11 χρόνια για να αλλάξουμε τα πάντα.
 
Αλλά και αυτή η κυβέρνηση έχει άλλα πιο …σοβαρά θέματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθεί. Ναι, ξέρω έχει πρόγραμμα μελετημένο, κοστολογημένο και επεξεργασμένο. Και ο πρωθυπουργός είναι …πράσινος, έ όχι και να αφήσουμε άλλους να υποστηρίζουν ότι δεν γίνεσαι έτσι πράσινος. Αλλά ως …πράσινος με την κατάρρευση του κλίματος και του οικοσυστήματος θα ασχοληθεί; Εδώ επείγει να εκμεταλλευτούμε το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο (συμπτωματικά θα χρειαστούν 11 χρόνια στην καλύτερη περίπτωση για την έναρξη εκμετάλλευσης, τόσα όσα ακριβώς χρειαζόμαστε για να έχουμε βγει τουλάχιστον κατά το ήμισυ από τα ορυκτά καύσιμα). Επίσης, πρέπει να χτίσουμε ουρανοξύστες και άλλες 20.000 κατοικίες στην Αττική και να λειτουργήσουν 2 νέα καζίνο γιατί η επένδυση θα είναι εμβληματική στο Ελληνικό, θα δώσει το μήνυμα για την ανάπτυξη που θέλουμε!
 
Γιαυτό λέω. Ο γάιδαρος πετάει! Ολοταχώς για τα βράχια, αλλά πολύ πιο άσχημα από το 2008…Η δημοσιονομική κρίση φαντάζει ασήμαντη μπροστά στην κλιματική κρίση. Και δεν θα υπάρχουν …μνημόνια και δανειστές στην περίπτωση αυτή. Ισχύει το μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Τα παιδιά μας θα την πληρώσουν. Γιαυτό εξεγείρονται σε ολόκληρο τον πλανήτη. «Κάνετε σαν να μην βλέπετε μπροστά σας τι γίνεται» μεταφέρει το μήνυμα η Γκρέτα εξ ονόματος της γενιάς της.

 

    

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ περιμένουμε να δούμε πώς θα περάσει η κυβέρνηση από τα λόγια στις πράξεις. Βρίσκεται ακόμα στο μήνα του μέλιτος αλλά σύντομα θα αρχίσει να κρίνεται από τις πράξεις της και μόνο.

Είναι αλήθεια ότι τα κόμματα έχουν δώσει μεγάλη έμφαση στην επικοινωνία και – ακόμα κι όταν δεν έχουν κάποιο επεξεργασμένο σχέδιο – πάντα δηλώνουν ότι έχουν «σχέδιο καλά προετοιμασμένο, συγκεκριμένο, κοστολογημένο και καλά τεκμηριωμένο». Είναι μια φράση που την έχουμε ακούσει πολλές φορές από όλες τις τελευταίες κυβερνήσεις: του Κώστα Καραμανλή, του Γ. Α. Παπανδρέου, του Αντώνη Σαμαρά και του Αλέξη Τσίπρα. Στην πράξη αποδείχθηκε ότι τα σχέδια αυτά δεν άντεξαν ούτε για λίγο, κατέρρευσαν με πάταγο όλα.

Δεν θέλουμε να αποδειχθεί για άλλη μια φορά ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα αδυνατεί προεκλογικά να παρουσιάσει ένα δεσμευτικό πολιτικό πρόγραμμα που θα είναι σε θέση να το τηρήσει απολύτως. Παρόλα αυτά, κρατάμε μικρό καλάθι για όσα έχει ανακοινώσει ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί της νέα κυβέρνησης. Μας φαίνονται επαναλήψεις (πχ επιτελικό κι αποτελεσματικό κράτος), συχνά γενικολογίες (πχ πολιτικές για τα νησιά), σε κάποιες περιπτώσεις ψευδαισθήσεις (η ανάπτυξη, λέει, θα λύσει όλα τα προβλήματα, ξεχνώντας ότι το συγκεκριμένο μοντέλο ανάπτυξης που επαν-ανακαλύπτουμε τώρα είναι αυτό που οδήγησε στην κρίση και στη χρεοκοπία της χώρας). Πολύ συχνά μάλιστα φαίνεται σαν η νέα κυβέρνηση να ανακαλύπτει τον τροχό, ακόμα και αν πρόκειται για δεσμεύσεις που έχουμε μέσα από ευρωπαϊκές πολιτικές (πχ ανακοινώσεις για την διαχείριση των απορριμμάτων), «ξεχνώντας» ότι έχουμε δεσμευτικές υποχρεώσεις και ποσοτικούς στόχους να πιάσουμε ως χώρα.

Αναφέρθηκε και ο πρωθυπουργός στην προστασία του περιβάλλοντος μιλώντας για τον τουρισμό, δεν εξειδίκευσε όμως καθόλου, τι θα κάνει με προγράμματα που έχουν σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις ή με την μαζική κρουαζιέρα που διαλύει τοπικές κοινωνίες όπως η Σαντορίνη, όπως σωστά επισήμανε ο υπουργός τουρισμού (χωρίς και αυτός να εξηγήσει ποια θα είναι η πολιτική της κυβέρνησης στο θέμα).

Ελπίζουμε να διαψευσθούμε και να μην συνειδητοποιήσουμε όλοι γρήγορα ότι, και αυτή η κυβέρνηση, όταν φτάνει σε πρακτικά ζητήματα ακολουθεί την ίδια πολιτική με τους προηγούμενους που έχουν οδηγήσει τη χώρα μας – πολλές φορές- στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για παραβίαση της ευρωπαϊκής περιβαλλοντικής πολιτικής.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ καλούμε την κυβέρνηση να παρουσιάσει συγκεκριμένες προτάσεις σε σχέση με τα προβλήματα. Η εποχή της πολιτικής που βασίζονταν σε επικοινωνιακές κινήσεις αφενός οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία κι αφετέρου δεν γίνεται πια πιστευτή για πολύ καιρό.


 

Πόσοι μπορούν να κατανοήσουν ότι η “ανάπτυξη” δεν μπορεί να επιλύσει προβλήματα που σχετίζονται απολύτως με το μοντέλο ανάπτυξης, με την ίδια την έννοια της συνεχούς αύξησης της παραγωγής και της κατανάλωσης; Είναι όπως να πιστεύουμε ότι η “ανεξέλεγκτη αγορά” θα επιλύσει προβλήματα που προκαλεί η ίδια. Η “ανάπτυξη” μπορεί να προσθέσει νέα ερείπια, αφού στις πρώτες προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης είναι η επιτάχυνση των εξορύξεων υδρογονανθράκων και κατασκευής των σχετικών υποδομών ή μετατροπής της Μακεδονίας και της Θράκης σε ένα απέραντο πεδίο εξορύξεων μεταλλευμάτων ακριβώς γιατί πιστεύει ότι χρειαζόμαστε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Μια διαφορετική οπτική για την οικονομία και το παραγωγικό – καταναλωτικό μοντέλο θα ήταν η μείωση της χρήσης πρώτων υλών και φυσικών πόρων και φυσικά η ανάκτησή τους μέσα από προϊόντα που σήμερα καταλήγουν στα απόβλητα κάτι που θα δημιουργούμε πολύ μεγαλύτερο χώρο για την υπεύθυνη οικονομία αλλά και την απασχόληση. Η εξόρυξη για να καλυφθούν όλο και μεγαλύτερες ανάγκες σε πρώτες ύλες και φυσικούς πόρους προκαλεί νέες περιβαλλοντικές καταστροφές. Είναι ψευδαίσθηση ότι μπορούμε, λαμβάνοντας έστω κάποια περιβαλλοντικά μέτρα, να διευρύνουμε συνεχώς τις εξορύξεις, την παραγωγή και κατανάλωση παρθένων πρώτων υλών και φυσικών πόρων χωρίς να προκαλέσουμε τελικά οικολογική κατάρρευση.

Είναι δεδομένο ότι χωρίς πραγματική επεξεργασία, προβάλλεται ένας αχταρμάς εννοιών και πολιτικών που είναι αντιφατικές ή αντιθετικές μεταξύ τους. Διαβάζοντας κάτω από τις γραμμές μπορεί να διαπιστώσει κάποιος ότι πολλές από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, ενώ θέλουν να παρουσιαστούν ως προϊόν επεξεργασίας και σχεδίου, αφορούν σε μεγάλο βαθμό εξαγγελίες που έχουν επαναληφθεί πολλές φορές στο παρελθόν (πχ ηλεκτρονική διακυβέρνηση και μείωση της γραφειοκρατίας). Άλλες εξαγγελίες είναι γενικόλογες και η παγκόσμια εμπειρία δείχνει ότι δεν ισχύουν πλέον (υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης που θα επιλύσουν αυτομάτως όλα τα υπαρκτά προβλήματα). Σε άλλες μπορεί να διαπιστώσει κάποιος επικίνδυνα επιφανειακές προσεγγίσεις που δείχνουν, τουλάχιστον, άγνοια σημαντικών προβλημάτων (κατάρρευση του κλίματος, η υποχρέωσή μας να αποσυνδέσουμε την οικονομία από τα ορυκτά καύσιμα κ.ά.)

Δεν έχει γίνει κατανοητό – σε όλο το φάσμα των πολιτικών δυνάμεων – ότι δεν μπορούμε να βάζουμε σε ένα κουτάκι την κλιματική αλλαγή και σε άλλα κουτάκια κάποια διαφορετικά προβλήματα. Αν θέλουμε να επιλύσουμε σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στην κοινωνία πρέπει να πειστούμε ότι η κλιματική κρίσημας υποχρεώνει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε όλα τα άλλα προβλήματα (οικονομία, κοινωνικές υποδομές, πόλεις, ενέργεια, μετακινήσεις, απασχόληση) και να αναζητούμε λύσεις που έχουν συνοχή μεταξύ τους.

Η αλλαγή του ενεργειακού, παραγωγικού, καταναλωτικού, οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου είναι ζήτημα επιβίωσης αλλά δεν είναι εφικτή χωρίς συνειδητή και συμμετοχική διαμόρφωση των στρατηγικών και πολιτικών που απαιτούνται, με ρυθμούς μάλιστα που να είναι ανάλογοι, τουλάχιστον, της συντελούμενης αλλαγής του κλίματος.

Χαρακτηριστικό, είναι, για παράδειγμα το θέμα της ενεργειακής κατανάλωσης που συμμετέχει σημαντικά στις εκπομπές των αερίων που αλλάζουν το κλίμα. Μέσα σε έναν αιώνα αυξήθηκε η κατά κεφαλή κατανάλωση ενέργειας κατά 800%. Αν όλοι οι άνθρωποι φτάσουν στα επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας του μέσου πολίτη μιας “αναπτυγμένης” χώρας χρησιμοποιώντας μάλιστα ορυκτά καύσιμα, είναι αδύνατον νασυγκρατήσουμε την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κάτω από 3,5-5 βαθμούς Κελσίου. Ακόμα, όμως, και αν μηδενίσουμε αύριο τις εκπομπές αερίων, αυτό δεν είναι αρκετό. Θα πρέπει να “μειώσουμε” αέρια που υπάρχουν ήδη σε πολύ μεγάλη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα και θα συνεχίσουν να προκαλούν επιταχυνόμενη αλλαγή του κλίματος. Κάθε χρονιά που περνάει χωρίς να έχουμε μηδενίσει τις εκπομπές προσθέτει στην ατμόσφαιρα περίπου 40 δις τόνους CO₂ που θα πρέπει να τους μειώσουμε αργότερα ώστε να επανέλθει η ατμόσφαιρα μετά από εκατονταετίες σε μια ισορροπία. Το ετήσιο κόστος για κάτι τέτοιο ανέρχεται σε £ 8 τρισεκατομμύρια, που είναι λίγο ή πολύ το ποσό που ξοδεύει ολόκληρη η ανθρωπότητα ετησίως για να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες της. Η προσθήκη 7 τόνων CO₂ κατά κεφαλή προσθέτεικατ΄ελάχιστον οικολογικό χρέος (αποτιμώντας το μόνο σε οικονομικούς όρους) για κάθε πολίτη ύψους £ 1400το χρόνο.

Παγκοσμίως παρατηρείται αύξηση της συχνότητας και της έντασης ακραίων καιρικών φαινομένων που συνδέονται με την κλιματική κρίση. Το ζήτημα δεν είναι πλέον δευτερεύον, κάτι που μπορεί να απασχολεί μόνο τις δημόσιες υπηρεσίες ή τις ασφαλιστικές εταιρίες που καλούνται να καταβάλλουν μέρος του κόστους των ζημιών που προκύπτουν. Είναι ένα κατεξοχήν κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα, και εν τέλει πολιτικό, αφού καταγράφονται σημαντικές ζημιές, μεγάλες απώλειες ανθρώπινων ζωών και δοκιμάζονται οι αντοχές των κοινωνικών και τεχνικών υποδομών ακόμα και σε αναπτυγμένες χώρες, όχι μόνο στον τρίτο και τέταρτο κόσμο.

Υπάρχουν, επίσης, μεγάλες γεωστρατηγικές επιπτώσεις που θα συμβούν λόγω της κλιματικής κατάρρευσης (ήδη παρατηρούνται με εντεινόμενη ένταση), όπως βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών (κλιματικοί πρόσφυγες), αύξηση εντάσεων και συγκρούσεων λόγω πιέσεων στους φυσικούς και υδατικούς πόρους, καταστροφή στις καλλιέργειες και αύξηση της έλλειψης τροφίμων σε συγκεκριμές γεωγραφικές ζώνες, κίνδυνοι γενικευμένων πολεμικών συρράξεων. Δεν είναι τυχαίο που σε πολλές χώρες – με εξαίρεση για άλλη μια φορά τη χώρα μας – το θέμα της κλιματικής κρίσης και της ανάγκης επιτάχυνσης της υλοποίησης των διεθνών συμφωνιών για το κλίμα και της εξόδου από τα ορυκτά καύσιμα – έχει τεθεί στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Στη χώρα μας πάντως σε 4 εκλογικές διαδικασίες το θέμα της κλιματικής κρίσης δεν απασχόλησε τους εκλογικούς συνδυασμούς ούτε την δημόσια συζήτηση.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Άλλα πολιτικά ρεύματα (χριστιανοδημοκρατία, σοσιαλδημοκρατία, αριστερά, φιλελευθερισμός) έχουν την δική τους πολιτική ιστορία εδώ και πολλά χρόνια. Οι Πράσινοι χρειάζονται να κατανοήσουν αλλά και να αναπτύξουν περισσότερο την δική τους ιστορία των πολιτικών ιδεών τους, μια και είναι ένα πολύ νεώτερο πολιτικό ρεύμα (ακόμα και αν κάποιες ρίζες του πηγαίνουν πολύ πίσω στο χρόνο και στις φιλοσοφικές προσεγγίσεις).

Είναι πλέον φανερό ότι οι Πράσινοι απαντούν στα σύγχρονα ερωτήματα με ένα δικό τους πολιτικό πρόγραμμα. Δεν είναι μέρος μιας άλλης πολιτικής αφήγησης όπως συχνά τα ελληνικά – κυρίως – κόμματα προσπαθούν να πείσουν, ενώ τα ίδια δεν έχουν καν ολοκληρώσει την κατανόηση του δικού τους πολιτικού χώρου.

Η αριστερά γενικότερα αλλά πιο ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε και προσπαθεί να πείσει ότι καλύπτει ένα ευρύ πολιτικό φάσμα από την σοσιαλδημοκρατία και το κέντρο μέχρι την αριστερά και τους πράσινους. Κι όμως, αυτό θα ήταν μοναδικό στην σύγχρονη πολιτική ιστορία αν μπορούσε να υπάρξει στην πραγματικότητα. Είναι αδύνατο, όμως, ένα κόμμα (και μάλιστα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ) να είναι σε θέση να καλύψει όλο αυτό το πολιτικό φάσμα με όρους πραγματικής πολιτικής και προγράμματος (και όχι επικοινωνίας). Σε αυτό το φάσμα υπάρχουν διαφορετικές και συχνά αποκλίνουσες πολιτικές αναλύσεις και προτάσεις. Στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε, επίσης, να ενσωματώσει την οικολογική πολιτική πρόταση. Δεν μπόρεσε, βέβαια. Ο Κ. Μητσοτάκης πρόσφατα διαμαρτυρήθηκε στη Βουλή γιατί δεν μπορεί, λέει, να είναι άλλοι …πιο πράσινοι από αυτόν! Εντάξει, θα δούμε αν αποφάσισε να αφήσει τη ΝΔ και να γίνει …πράσινος!

Είναι καιρός να γίνει κατανοητό σε όλους ότι οι Πράσινοι, ανεξαρτήτως του πώς λέγεται ο κομματικός τους φορέας ή ποια είναι η εκλογική τους επιρροή, εκπροσωπούν ένα διαφορετικό πολιτικό και αξιακό σύστημα, δεν είναι τμήμα ενός άλλου κομματικού σχεδίου. Αλλιώς οι Πράσινοι δεν υπάρχουν και (μπορεί να) αποτελούν μόνο μια σφραγίδα που χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς.

Είναι σημαντικό, λοιπόν, και να απαντήσουμε στα σύγχρονα προβλήματα με πραγματικά νέες λύσεις και πολιτικές και να ανοίξουμε δικό μας χώρο στην πολιτική ιστορία, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές αφετηρίες και διαδρομές των πράσινων στις διαφορετικές χώρες.

Το πιο κάτω άρθρο, από το Ευρωπαϊκό Πράσινο Περιοδικό - Green European Journal, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί αναλύει το πώς οι Πράσινοι στην Γερμανία (και αλλού) δεν είναι απλώς ένα περιβαλλοντικό κόμμα ή δεν έχουν έτοιμες απαντήσεις για όλα, αλλά είναι ένα διαφορετικό κόμμα, που προσφέρει μια νέα βάση για την πολιτική και τις πολιτικές ιδέες. Μπορεί οι Πράσινοι να συμβάλλουν και συμβάλλουν στον «προσανατολισμό«, στην αλλαγή κατεύθυνσης (Orientierungs), στην «ενεργοποίηση και κινητοποίηση» (Bewegungs) αλλά και στον Διάλογο (Dialogpartei) μια και δεν ξεκινάνε με το δόγμα ότι έχουν τον ηθικό πλεονέκτημα, ή τις απόλυτες αλήθειες ή την γνώση για όλα. Εργάζονται μέσα στην κοινωνία και με την κοινωνία για τις λύσεις και τις αλλαγές που απαιτούνται και γιαυτό προκαλούν μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές μετατοπίσεις.  

Το περιβαλλοντικό κίνημα δεν έθεσε μόνο μετα'υλικά αιτήματα τον 19ο και τον 20ο αιώνα αλλά και μια διαφορετική πρόταση για τα υλικά, την οικονομία και την κοινωνική οργάνωση:  Το περιβαλλοντικό παράδειγμα δεν ανταποκρίθηκε κατά κύριο λόγο στις υλικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης του 19ου αιώνα, αλλά αυτό δεν το μειώνει σε ενα είδος ευκολοχώνευτου ιδεαλισμού. Ο περιβαλλοντισμός τοποθετεί τη σχέση μεταξύ ανθρώπου και φύσης στο επίκεντρο της προσοχής και στην πραγματικότητα είναι περισσότερο «υλιστική» προσέγγιση από το κοινωνικό πρότυπο. Η αλλαγή του κλίματος καταστρέφει σαφώς τα υλικά συμφέροντα των φτωχών, όπως δείχνουν τα εκατομμύρια των «κλιματικών προσφύγων» αλλά και όλων των πολιτών. Δεν περιορίζεται στα συμφέροντα μίας τάξης, από την άλλη όμως προωθεί βαθιές αλλαγές που καμίας από τις κυρίαρχες ιδεολογίες (σοσιαλισμός, κομμουνισμός, φελιλελευθερισμός νεοφιλελευθερισμός) δεν μπορεί να προσεγγίσει σήμερα. Ο περιβαλλοντισμός δεν είναι, λοιπόν, μόνο μια ευαισθησία που αφορά αυτούς που έχουν λύσει τα υλικά τους προβλήματα, τους πλούσιους, αλλά αφορά όλους, και περισσότερο ακόμα αυτούς που είναι οι λιγότερο ευνοημένοι γιατί αυτοί θα βιώσουν ακόμα πιο σκληρά τις επιπτώσεις της οικολογικής και κλιματικής κατάρρευσης και στη ζωή τους και στην τσέπη τους. Το πράσινο κίνημα έχει αποδείξει προ πολλού μιλώντας για κλιματική δικαιοσύνη, για δίκαιη ενεργειακή μετάβαση, για οικολογική ισότητα ότι δεν είναι είναι πολιτικό κίνημα για τους βολεμένες αλλά ένα κίνημα με ανησυχίες οικολογικές, κοινωνικές και παγκόσμιες.

διαβάστε το ενδιαφέρον αυτό άρθρο: GREEN SPACE IN THE HISTORY OF   POLITICAL IDEAS

 

https://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2019/05/ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ-ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ-ΑΤΤΙΚΗ-300x169.jpg 300w" sizes="(max-width: 720px) 100vw, 720px" style="margin:0px;padding:35px 30px 30px 0px;font:inherit;vertical-align:baseline;height:auto;float:left;width:360px">

Ήδη πέρασε ένας χρόνος από την μεγάλη τραγωδία στο Μάτι. Πρέπει να θυμόμαστε τα θύματα και να φροντίζουμε ως κοινωνία όσους και όσες υποφέρουν ακόμα από αυτή την καταστροφή – όσους ακόμα βασανίζονται από σωματικά και ψυχικά τραύματα. Όμως ο σεβασμός στην μνήμη τόσων ανθρώπων που χάθηκαν άδικα θα έπρεπε να σημαίνει μεταξύ άλλων και ότι μαθαίνουμε από τα παθήματα.

Η κλιματική κρίση είναι εδώ αλλά δεν είναι δικαιολογία για κάθε αποτυχία της διοίκησης να διαχειριστεί μια κρίση ή για αστοχία πολιτικών επιλογών που έχουν γίνει επί δεκαετίες,

Το θέμα της κλιματικής κρίσης η εκάστοτε εξουσία στη χώρας μας το “θυμάται” και το χρησιμοποιεί μόνο ωςδικαιολογία για να απαλλαγεί από τις ευθύνες που της αναλογούν για την έκταση των καταστροφών πουσχετίζονται με τις συνθήκες των υποδομών (μπάζωμα ρεμάτων, χτίσιμο μέσα στα δάση), τα λάθη στην πρόληψη και διαχείριση της κρίσης (απουσία προετοιμασίας, κακός συντονισμός υπηρεσιών, αδυναμία εκπόνησης αλλά κυρίως υλοποίησης σχεδίων έκτακτης ανάγκης) και τις άλλες “εγκληματικές” ενέργειες κι όλα αυτά που οδηγούν σε διεύρυνση των καταστροφών (όπως έγινε πχ στην Ηλεία ή στην Αττική το 2007, στη Μάνδρα ή στο Μάτι τα τελευταία χρόνια).

Ο τότε υπουργός, το 2007, μίλησε για τον “στρατηγό άνεμο” για να δικαιολογηθεί η τότε κυβέρνηση για το μέγεθος της καταστροφής και τα θύματα που υπήρξαν, ενώ κάτι ανάλογο χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα σε σχέση με την καταστροφή στην Μάνδρα και στο Μάτι. Ακόμα και η νέα κυβέρνηση της ΝΔ θυμήθηκε την “θεομηνία” για να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα για την καταστροφή στη Χαλκιδική. Η συμπεριφορά των πολιτικών δυνάμεων δεν είναι ορθολογική, αφού μετά από τις μεγάλες καταστροφές, όλα επιστρέφουν στην ίδια ρουτίνα μέχρι την επόμενη καταστροφή.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η πολιτική προστασία αλλά κυρίως η πρόληψη φυσικών καταστροφών αλλάζει και πρέπει να ενσωματώσουμε κι εμείς το νέο πλαίσιο πολιτικών αν δεν θέλουμε να επαναληφθούν οι καταστροφικές σκηνές που βίωσαν με ακραίο τρόπο οι άνθρωποι στο Μάτι.