parajumpers sale duvetica jas moncler jas polo ralph lauren sale goedkope nike air max canada goose sale moncler jassen mbt nederland gucci riem parajumpers jassen uggs kopen parajumpers jas michael kors tassen woolrich jas woolrich jassen uggs nederland nike air max goedkoop timberland laarzen duvetica jassen canada goose jas woolrich jas dames
Χρήσιμες εκθέσεις http://chrysogelos.gr Sat, 20 Jan 2018 08:52:46 +0200 el-gr Βοηθήστε να μειωθούν οι απώλειες πουλιών και θηλαστικών στη θάλασσα από κακές αλιευτικές πρακτικές http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4408-marine-protection23 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4408-marine-protection23
Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.
Πάνω από 200.000 θαλασσοπούλια, 130.000 θαλάσσιες χελώνες και πολλά άλλα απειλούμενα θαλάσσια είδη πιάνονται κατά λάθος στα δίκτυα ή στα αγκίστρια των επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών κάθε χρόνο. Ψάρια που δεν έχουν φτάσει στο επιτρεπόμενο για αλίευση μέγεθος βγαίνουν γρήγορα από την τροφική αλυσίδα, πριν προλάβουν να αναπαραχθούν και να συμβάλλουν στην διατήρηση της ισορροπίας των ειδών και στη θαλάσσια βιοποικιλότητα. Από την άλλη, ένας μεγάλος αριθμός ειδών θανατώνεται και από τα απορρίμματα, ιδιαίτερα τα πλαστικά, που καταλήγουν στις θάλασσες. Υπολογίζεται ότι 1.000.000 θαλασσοπούλια και πάνω από 100.000 θαλάσσια θηλαστικά και ψάρια βρίσκουν το θάνατο από τα πλαστικά στις θάλασσες του πλανήτη.
 Είναι καιρός να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να μειωθούν οι παράπλευρες απώλειες τόσο πολλών ειδών από καθημερινές συνήθειες και πρακτικές μας. 37 περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν δημοσιοποιήσει πρόσφατα ανοικτή επιστολή προς τους ευρωβουλευτές καλώντας τους να πάρουν στις 16 Ιανουαρίου, στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, τις αποφάσεις εκείνες που θα συμβάλλουν στην προστασία των θαλάσσιων ειδών και του πλούτου των θαλασσών μας, και να μην επιτρέψουν μεγαλύτερη χαλάρωση της περιβαλλοντικής προστασίας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει ένα νέο Κανονισμό (COM/2016/0134) που θεωρητικά υπόσχεται να σταματήσει τις αρνητικές επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον από ορισμένες αλιευτικές πρακτικές. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις υποστηρίζουν, όμως, ότι στην πράξη ο προτεινόμενος Κανονισμός δεν θα περιορίσει τις λανθασμένες πρακτικές. Είναι γεγονός ότι πρέπει να αλλάξουν πολλά στον τρόπο αλιείας ώστε να μειωθούν οι παράπλευρες απώλειες άλλων ειδών, κι αυτό απαιτεί - όπως δείχνουν επιστημονικές έρευνες - μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των ψαράδων, των ερευνητικών κέντρων και των αρχών. Πάντως προτάσεις που έχουν προκύψει από επιστημονικές έρυενες υπάρχουν για μείωση των απωλειών πουλιών και θηλαστικών, Το Ευρωκοινοβούλιο είχε την δυνατότητα τον Νοέμβριο 2016 να βελτιώσει την νομοθετική πρόταση, δυστυχώς όμως δεν συγκεντρώθηκε τότε η απαραίτητη πλειοψηφία.
Στις 16 Ιανουαρίου, το Ευρωκοινοβούλιο θα πει την τελευταία λέξη στο θέμα αυτό, στο πλαίσιο μιας απόφασης που θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για το περιβάλλον και τα θαλάσσια είδη.
Πιέστε τους ευρωβουλευτές να μην υιοθετήσουν νομοθεσία που θα εξασθενήσει περισσότερο την προστασία των ωκεανών και των θαλασσών
]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΑΡΘΡΑ Sun, 14 Jan 2018 00:00:00 +0200
Αντίο Τζίμη Πανούση, Γιατί μας έκανες να κλάψουμε τώρα; http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4407-panousis64 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4407-panousis64
Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
 
Αντίο Τζίμη Πανούση. Κρίμα.
Σε είχα γνωρίσει στο Χημικό, τότε που θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο.
Δεν συμβιβάστηκες ποτέ με το συμβατικό.
Αλλά έφυγες πολύ νωρίς άτιμε. Μας έκανες να κλάψουμε τώρα, αντί να γελάσουμε με τον (αυτο) σαρκασμό σου
Γιατί, δεν έπρεπε να το κάνεις...
Θα είχες τόσα πολλά να κάνεις ακόμα
]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΑΡΘΡΑ Sat, 13 Jan 2018 00:00:00 +0200
Θέλεις να συμμετάσχεις στην έρευνα: ZEWKlima-Με την ανανεώσιμη ενέργεια εναντίον της ανεργίας των νέων; http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-13-36-593/ekstrateies/item/4406-zewklima-program http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-13-36-593/ekstrateies/item/4406-zewklima-program

ZEWKlima- Με την ανανεώσιμη ενέργεια εναντίον της ανεργίας των νέων - Εκπαιδεύοντας νέους για την ενεργειακή μετάβαση

O «Άνεμος Ανανέωσης» συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών του Βερολίνου (Hochschule für Technik und Wirtschaft HTW, Berlin), το Πανεπιστήμιο του Cádiz (University of Cádiz) της Ισπανίας, την εταιρία WRE Hellas S.A., το Κέντρο Προστασίας της Φύσης Ökowerk του Βερολίνου (Naturschutzzentrum Ökowerk Berlin e.V), το Ludwig-Bölkow-Systemtechnik GmbH και το Γραφείο Μελλοντικών Σπουδών του Βερολίνου (Secretariat for future studies Berlinστο πλαίσιο του προγράμματος «ZEWKlima - Με την ανανεώσιμη ενέργεια εναντίον της ανεργίας των νέων – Εκπαιδεύοντας τους νέους για την ενεργειακή μετάβαση» (With new energy against youth unemployment - Training young Europeans for energy transition».

Οι φορείς επιδιώκουν να συμβάλλουν στην διατύπωση προτάσεων και στην δημιουργία προϋποθέσεων για τη βελτίωση των προσόντων των νέων στην Ελλάδα και την Ισπανία ώστε να συμμετάσχουν επαγγελματικά στην «ενεργειακή μετάβαση» από το σημερινό ενεργειακό μοντέλο σε ένα νέο που θα βασίζεται στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην προώθηση των Α.Π.Ε.

Έχουν σχεδιαστεί:

(α) αφενός μια έρευνα με την χρήση ερωτηματολογίων που απευθύνονται σε 6 ειδικές ομάδες στόχους:

- νέοι/ες που έχουν εκπαίδευση/κατάρτιση σε θέματα σχετικά με την ενέργεια,

- νέοι/ες που δεν έχουν κάποια ειδική γνώση/εκπαίδευση σχετικά με την ενέργεια,

- εκπαιδευτικά ιδρύματα,

- ειδικοί σε θέματα ενέργειας,

- επιχειρήσεις που έχουν οποιαδήποτε σχέση με ενέργεια και υπηρεσίες ενέργειας,

- εκπρόσωποι της κεντρικής, τοπικής και περιφερειακής διοίκησης

- στελέχη εργατικών ενώσεων

και

(β) αφετέρου, με βάση τα αποτελέσματα από τα ερωτηματολόγια, θα οργανωθούν εργαστήρια με αντιπροσωπευτικές συμμετοχές από τις «ομάδες -στόχους».

Τα αποτελέσματα της έρευνας θα συμβάλλουν στο να εντοπιστούν τα κενά και οι ελλείψεις στην εκπαίδευση και κατάρτιση των νέων στην Ελλάδα (κι αντιστοίχως στην Ισπανία) σε τομείς που σχετίζονται με την ενέργεια, ώστε να διατυπωθούν προτάσεις και προγράμματα που θα βελτιώσουν τις γνώσεις, ικανότητες και δεξιότητές τους για να συμμετάσχουν επαγγελματικά στην ενεργειακή μετάβαση.

Παρακαλούμε αν ανήκετε σε κάποια από τις ομάδες στόχους, συμπληρώστε κι υποβάλετε ηλεκτρονικά το αντίστοιχο ερωτηματολόγιο:

1. Εάν είσαστε νέος/νέα που σπουδάζετε ή έχετε τελειώσει σπουδές σχετικές με θέματα ενέργειας, παρακαλούμε συμπληρώστε και υποβάλλετε την πιο κάτω φόρμα

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSd-tcodbhYi-JXhzKfjp1GTs3cNdMjbKViwMiFJkD0RqJriPw/viewform?usp=sf_link

2. Εάν είσαστε νέος/νέα αλλά δεν έχετε κάποια ειδική γνώση και εκπαίδευση σε θέματα ενέργειας, παρακαλούμε συμπληρώστε και υποβάλλετε την πιο κάτω φόρμα

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeBfn-s8gldskCk4ZZ-YuxaIY6DuPAmCo1LdYHS2MTwakSdJw/viewform?usp=sf_link

3. Εάν είσαστε κάποιο ίδρυμα που ασχολείται με την εκπαίδευση ή την κατάρτιση σε θέματα ενέργειας, παρακαλούμε συμπληρώστε και υποβάλλετε την πιο κάτω φόρμα

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfhvo2aGMYliefXhsCSyuqcDpXdkmFKS1JSP4qFtEz9dDDTOA/viewform?usp=sf_link

4. Εάν έχετε εξειδίκευση σε θέματα ενέργειας (είτε εργάζεστε είτε είστε άνεργος/η), παρακαλούμε συμπληρώστε και υποβάλλετε την πιο κάτω φόρμα

 https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScLPKlRc4cEKmowWpWBTPmtad_jUW3K4K6mYGyMgvjfLHFVZQ/viewform?usp=sf_link

5. Εάν εργάζεστε ή έχετε κάποια επιχείρηση που σχετίζεται με θέματα ενέργειας, παρακαλούμε συμπληρώστε και υποβάλλετε την πιο κάτω φόρμα:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfdoF7sxUyk7MvIUS6qlgKtCkUPkRdtvNEJPbHc8GCJzIp_5w/viewform?usp=sf_link

6. Εάν είσαστε στέλεχος της αυτοδιοίκησης παρακαλούμε συμπληρώστε και υποβάλετε την πιο κάτω φόρμα:

https://docs.google.com/forms/d/1WH9eHbSd3I8ZnIhMjLqk0xiCKkkmo_EECluINNT9e40/viewform?ts=5a4f7ff7&edit_requested=true

Το πρόγραμμα αξιολογήθηκε κι επιλέχθηκε προς χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για το Κλίμα (European Climate Initiative), η οποία αποτελεί ένα χρηματοδοτικό εργαλείο του Γερμανικού Υπουργείου Περιβάλλοντος, Προστασίας της Φύσης και Πυρηνικής Ασφάλειας (BMUB).

 

 

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ Sat, 13 Jan 2018 00:00:00 +0200
Η κυβέρνηση όχι απλώς νέρωσε το κρασί της, αλλά βρώμισε ακόμα και το νερό! http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-13-36-593/paremvaseis-ektos-eu/item/4405-polynomosxedio999 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-13-36-593/paremvaseis-ektos-eu/item/4405-polynomosxedio999

Αποτέλεσμα εικόνας για legislation

Είναι γεγονός ότι η σημερινή κυβέρνηση ως αντιπολίτευση είχε ταχθεί δυναμικά εναντίον κάθε αλλαγής κι εξορθολογισμού, ακόμα και εναντίον αλλαγών που θα βελτίωναν την ποιότητα υπηρεσιών των ΔΕΚΟ προς τους πολίτες. Σήμερα έχει μετακινηθεί στο άλλο άκρο, ιδιωτικοποιεί τα πάντα και μάλιστα χωρίς ένα σαφές πλαίσιο που θα διασφαλίζει ποιοτικές υπηρεσίες, κοινωνική ευαισθησία και οικολογικές αποδόσεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η πώληση του σιδηροδρόμου έναντι ευτελούς ποσού, χωρίς καν κάποιες δεσμεύσεις που να στοχεύουν στην διατήρηση γραμμών που πιθανόν δεν είναι σήμερα επικερδείς ή πολιτική προσφορών ώστε να έχουν πρόσβαση σε χψαμηλότερες τιμές διάφορες ειδικές ομάδες όπως οι άνεργοι, οι φοιτητές κα. Εκεί που όμως η κωλοτούμπα είναι απίστευτη είναι στο θέμα της ιδιωτικοποίησης του νερού. Οι εταιρίες ύδρευσης κι αποχέτευσης ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ μεταβιβάζονται στο Υπερταμείο - που υποτίθεται έχει ως ρόλο την εξυγίανση, αλλά στην πράξη την ιδιωτικοποίηση - ενώ  τα οικονομικά τους είναι σε καλή κατάσταση και δεν έχουν οικονομικά προβλήματα όπως πχ έχει η ΔΕΗ.  

Οι κυβερνητικοί υποτίθεται ότι συμμετείχαν ενεργά στα κινήματα εναντίον της ιδιωτικοποίησης του νερού. Μάλιστα θυμάμαι τις εκδηλώσεις και τις δσμεύσεις του Τσίπρα στις εκδηλώσεις για το νερό, τον αιγιαλό κα. Σήμερα προωθούν ρυθμίσεις χειρότερες από αυτές της εποχής Σουφλιά και των "μνημονιακών" κυβερνήσεων, και το χειρότερο άλλα λένε κι άλλα κάνουν, έχοντας οδηγήσει μεγάλο τμήμα της κοινωνίας στην παθητικότητα και την συλλογική κατάθλιψη.

Πάντως χαίρομαι που τόσο ως ενεργός πολίτης και στέλεχος περιβαλλοντικών οργανώσεων για ένα μεγάλο διάστημα (1980-2011) όσο και ως Πράσινος ευρωβουλευτής (2012-2014) όσο και στην μετά την θητεία "πολιτική ζωή" μου παραμένω σταθερός σε αξίες και θέσεις. Μερικοί (αριστεροί ή και "οικολόγοι") έχουν κάνει τόσες κωλοτούμπες που κανονικά θα έπρεπε να έχουν χάσει τον ...μπούσουλα, να μην ξέρουν που βρίσκονται! 

Οι θέσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για το πολυνομοσχέδιο και την μεταβίβαση των ΔΕΚΟ στο Υπερταμείο

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θεωρούμε ότι ο τρόπος που προωθεί και αυτή η κυβέρνηση τις ρυθμίσεις για πολύ σοβαρά ζητήματα – δηλαδή με πολυνομοσχέδια που περιλαμβάνουν τα πάντα, από επιδόματα μέχρι την μεταβίβαση των ΔΕΚΟ στο Υπερταμείο και την αύξηση των αδειών καζίνο, με απουσία οποιασδήποτε δημόσιας προετοιμασίας και δημιουργικού κοινωνικού και πολιτικού διαλόγου, με υιοθέτηση εξευτελιστικών κοινοβουλευτικών διαδικασιών υπερ-επείγουσας διαδικασίας που δεν αφήνουν περιθώριο στους βουλευτές ούτε καν να ξεφυλλίσουν τα νομοσχέδια, υποβαθμίζει την δημοκρατία, απαξιώνει το ρόλο της πολιτικής και δεν προωθεί τις ουσιαστικές αλλαγές που πράγματι χρειάζεται η χώρα, η κοινωνία και η οικονομία.

Είμαστε σαφώς υπέρ της ανάγκης να βελτιωθεί η κοινωνική, περιβαλλοντική και οικονομική επίδοση των ΔΕΚΟ. Αυτό βέβαια δεν έχει σχέση με τις επιλογές της κυβέρνησης – που τις καλύπτει πίσω από μνημονιακές δεσμεύσεις τις οποίες σε μεγάλο βαθμό η ίδια έχει προετοιμάσει και εισηγηθεί – όπως για παράδειγμα να μεταβιβάσει απευθείας στο Υπερταμείο τις 14 ΔΕΚΟ. Εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ δεν ήθελαν την παραμικρή αλλαγή, τώρα επέλεξαν και προωθούν την μεταβίβαση των ΔΕΚΟ – μεταξύ άλλων της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ, των ΕΛΤΑ και της ΔΕΗ - σε ένα Ταμείο που έχει ως μοναδικό στόχο την ιδιωτικοποίηση, χωρίς μάλιστα να διασφαλίζει στοιχειώδη κοινωνικό έλεγχο.  Στο Υπερταμείο περνάνε:

  • ΔΕΗ, το 34% της ΔΕΗ (το 17% παραμένει στο ΤΑΙΠΕΔ και οδεύει προς πώληση).
  • ΕΥΔΑΠ, το 50,3%
  • ΕΥΑΘ, Το 51%
  • Τα ΕΛΤΑ
  • Οι αστικές συγκοινωνίες: ΟΑΣΑ και οι θυγατρικές ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ
  • Το 25% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών
  • Ο Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας
  • Η Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης
  • Η ΔΕΘ-HELEXPO
  • Οι Ελληνικές Αλυκές κα

Οφείλαμε ως κοινωνία αλλά και οι εργαζόμενοι σε αυτές να συζητήσουμε τι θα έπρεπε να αλλάξει στην διοίκηση και στις ΔΕΚΟ ώστε αυτές να λειτουργούν με σύγχρονο κι αποτελεσματικό τρόπο, να έχουν θετικό οικολογικό και κοινωνικό αποτέλεσμα και να εξυπηρετούν πράγματι τον πολίτη. Ανάμεσα στον κομματικό έλεγχο, τον κρατισμό αφενός και αφετέρου στην ιδιωτικοποίηση (και μάλιστα χωρίς κανόνες και με απαξιωμένη την οικονομική αξία τους) υπήρχε - κι ακόμα υπάρχει - μια εναλλακτική προοπτική που εμείς ως ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ προτείνουμε να απαιτήσουμε και να διαμορφώσουμε, μέσα από έναν ουσιαστικό και δομημένο διάλογο – όπως θα έπρεπε να γίνεται σε μια ευρωπαϊκή χώρα:

- για έναν σύγχρονο ρόλο των ΔΕΚΟ στην σημερινή εποχή,

- την απεξάρτησή τους από τον ασφυκτικό κομματικό και κρατικό έλεγχο,

- την διοίκηση τους με ένα σύγχρονο συνεργατικό μοντέλο, σε συνδυασμό με ουσιαστικό κοινωνικό έλεγχο,

- την συμμετοχή στην αξιολόγηση της απόδοσής τους εκπροσώπων των κοινωνικών ομάδων που θα πρέπει να έχουν λόγο,

- την μεταστροφή τους σε ένα σύγχρονο, πράσινο μοντέλο επιχειρήσεων που μειώνουν το οικολογικό και κλιματικό τους αποτύπωμα, αναλαμβάνοντας νέους ρόλους στην κατεύθυνση της κυκλικής/πράσινης οικονομίας και της κοινωνικής καινοτομίας.

Να επισημάνουμε, πάντως, ότι την πρακτική της απαξίωσης δημόσιων αγαθών και χώρων και κατόπιν της παραχώρησης σε ιδιώτες χωρίς όρους και δεσμεύσεις ακολουθούν χρόνια τώρα και πολλοί δημοτικοί «άρχοντες».

Ιδιωτικοποίηση του νερού, το μεγάλο έγκλημα

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είμαστε απόλυτα αντίθετοι με την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ και των δημοτικών επιχειρήσεων νερού. Η θέση μας σχετικά με το θέμα της ιδιωτικοποίησης του νερού συνοψίζεται στα παρακάτω δύο βασικά σημεία:

  • Το νερό είναι αναπαλλοτρίωτο δημόσιο αγαθό, απαραίτητο για τη ζωή και δεν πρέπει να είναι πηγή κέρδους, ενώ η πρόσβαση στο νερό αποτελεί θεμελιώδες και πανανθρώπινο δικαίωμα.
  • Η βιώσιμη διαχείριση του νερού συνιστά αναγκαιότητα για το περιβάλλον και την υγεία, ενώ διαδραματίζει σημαντικό και ρυθμιστικό ρόλο στον κύκλο του κλίματος.

Οι εταιρίες νερού, ιδιαίτερα η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, δεν είναι προβληματικές ή ελλειμματικές εταιρίες, αντιθέτως είναι επιχειρήσεις με υψηλές αποδόσεις, μεγάλη προστιθέμενη αξία και λειτουργούν με ορθολογικό τρόπο. Είναι πολύ σημαντικές για την κοινωνία και το περιβάλλον. Θα μπορούσαν να βελτιωθούν οι επιδόσεις τους, αλλά πουθενά η ιδιωτικοποίηση του νερού δεν συνέβαλε στην βελτίωση της ποιότητας υπηρεσιών προς τους πολίτες και σε μεγαλύτερη προστασία του περιβάλλοντος. Αντιθέτως, όπου υπήρξε ιδιωτικοποίηση του νερού υπήρξαν μεγάλα κοινωνικά προβλήματα.

Δεν είναι τυχαίο που Δήμοι, όπως του Παρισιού, ανέκτησαν τον έλεγχο των υπηρεσιών νερού που είχαν ιδιωτικοποιηθεί, ενώ σε πολλές χώρες και πόλεις έχουν γίνει δημοψηφίσματα για να ερωτηθούν οι πολίτες αν συμφωνούν με την ιδιωτικοποίηση του νερού. Σε όλα τα σχετικά δημοψηφίσματα οι πολίτες ήταν αρνητικοί στην ιδιωτικοποίηση. Εξάλλου, μια μεγάλη κινητοποίηση των πολιτών μέσα από την πολύ γνωστή Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών για το Δικαίωμα στο Νερό Right4water συγκέντρωσε 1.884.790 υπογραφές ευρωπαίων πολιτών (από τις οποίες 36.144 από τη χώρα μας). Εξάλλου παρόμοιο ήταν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που οργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, σχετικά με την ιδιωτικοποίηση του νερού, ενώ σαφώς αντίθετοι με την ιδιωτικοποίηση είναι πολλοί κοινωνικοί φορείς και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Θυμίζουμε ότι ως συνέπεια της καμπάνιας της ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών για το Δικαίωμα στο Νερό, η Κομισιόν υποχρεώθηκε να δεσμευτεί κι επισήμως ότι εξαιρεί το νερό από τις ιδιωτικοποιήσεις. H Κομισιόν, εξάλλου, πρέπει να είναι ουδέτερη σχετικά με το ζήτημα της δημόσιας ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της διαχείρισης των συλλογικών υπηρεσιών ύδατος (άρθρο 345 Συνθήκη Λειτουργίας της ΕΕ και αρ. 17 1 της Οδηγίας 2006/123/ΕΚ σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά). Επομένως, αν η Κομισιόν πίεζε την ελληνική κυβέρνηση για ιδιωτικοποίηση του νερού, η κυβέρνηση θα μπορούσε να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Όμως, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, και η σημερινή προσπαθεί να κρύψει επιλογές της πίσω από «μνημονιακές» υποχρεώσεις. Διαφωτιστική γι’ αυτό είναι η απάντηση του τότε επιτρόπου Rehn σε σχετική ερώτηση του τότε ευρωβουλευτή των Πράσινων Ν. Χρυσόγελου. O επίτροπος Rehn είχε αδειάσει την (τότε) Κυβέρνηση για την προωθούμενη από τότε ιδιωτικοποίηση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, αρνούμενος ότι η ιδιωτικοποίηση των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ είναι μνημονιακή υποχρέωση“Τα περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης για τις χώρες του προγράμματος είναι το αποτέλεσμα των αποφάσεων των εθνικών αρχών και μόνο”, είχε τονίσει ο (τότε) Επίτροπος Rehn “Οι συζητήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος προσαρμογής επικεντρώνονται στις γενικές ανάγκες χρηματοδότησης του προγράμματος, περιλαμβανομένων των εσόδων ιδιωτικοποίησης από την πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων σε επενδυτές, αλλά η κατάρτιση του προγράμματος ιδιωτικοποίησης και η επιλογή των περιουσιακών στοιχείων αποτελούν αποκλειστική ευθύνη των οικείων κρατών μελών”. Κάτι που δεν βλέπουμε γιατί να μην ισχύει και σήμερα…. 

Επίσης, και ο τότε Επίτροπος αρμόδιος για θέματα εσωτερικής αγοράς Μισέλ Μπαρνιέ είχε δηλώσει ότι η  ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού «δεν ήταν ποτέ στις προθέσεις (της Ε.Ε.), δεν υπήρξε ποτέ πραγματικότητα». 

Ναι σε ένα συνεργατικό μοντέλο διαχείρισης του νερού

Την μόνη αλλαγή που θεωρούμε ότι θα έπρεπε να διασφαλίσει η κυβέρνηση για τις εταιρίες νερού θα ήταν προς την κατεύθυνση ενός εναλλακτικού δημοκρατικού συνεργατικού μοντέλου διαχείρισης των υπηρεσιών νερού και ενίσχυσης των πρωτοβουλιών αυτοδιαχείρισής τους, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής που θα διασφαλίζει ότι το νερό αντιμετωπίζεται ως δημόσιο / κοινωνικό αγαθό και  περιβαλλοντικός / φυσικός πόρος.

Θυμίζουμε ότι, όπως ξεκάθαρα επισημαίνεται στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Ολομ. 1906/2014, σκέψη 22η), η οποία δεσμεύει κάθε ελληνική κυβέρνηση, «το νερό καθίσταται σπανιότερο συν τω χρόνω και η ύδρευση αποτελεί υπηρεσία κοινής ωφέλειας που είναι απολύτως αναγκαία για την υγιεινή διαβίωση των πολιτών και δεν μπορεί να αποσπαστεί από τον πυρήνα της κρατικής εξουσίας».

Εξάλλου, η Οδηγία 60/2000 είναι αυτή που εισήγαγε την προσέγγιση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτων με συμμετοχικό και δημοκρατικό τρόπο ώστε να καλύπτονται μέσα από ολοκληρωμένα σχέδια τόσο οι ανάγκες των ανθρώπινων κοινωνιών όσο και των οικοσυστημάτων, ενώ σε ορισμένες χώρες, όπως πχ στη Γαλλία, λειτουργούν «κοινοβούλια του νερού» σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης.

Η κυβέρνηση και οι κυβερνητικοί βουλευτές έχουν βρωμίσει και το νερό

Αντί για μια παρόμοια στρατηγική, η κυβέρνηση προωθεί ύπουλα την ιδιωτικοποίηση των εταιριών νερού κομμάτι – κομμάτι ώστε να περνάει απαρατήρητη. Μάλιστα ενώ μεγάλοι δήμοι όπως το Παρίσι ανακτούν τον έλεγχο του νερού που είχε περάσει σε ιδιωτικές εταιρίες, στην Ελλάδα η κυβέρνηση ανοίγει τον δρόμο στον έλεγχο των εταιριών νερού από μεγάλες (γαλλικές) πολυεθνικές επιχειρήσεις όπως η Suez ή Veolia. Το 2008 στη Γαλλία ο Δήμος του Παρισιού αποφάσισε να μην ανανεώσει τη σύμβαση με τις εταιρείες Veolia και Suez που κατείχαν το δίκτυο από το 1985 και  να αναλάβει ο ίδιος το σύστημα ύδρευσης. Το 2010 ιδρύθηκε η δημοτική εταιρεία Eau de Paris και ο Δήμος κατάφερε να εξοικονομήσει 35 εκατ. ευρώ τον χρόνο προχωρώντας παράλληλα σε μείωση των τιμολογίων κατά 8%.

Με βάση τον ισχύοντα νόμο, οι «δανειστές» έχουν την απόλυτη πλειοψηφία στο εποπτικό συμβούλιο του Υπερταμείου με 3 μέλη, ενώ πρόεδρός τους είναι ένας Γάλλος, ο Ζακ Λε Παπ. Ένα σοβαρό πολιτικό σύστημα θα είχε διαμορφώσει ένα σχέδιο Νέας Πράσινης Κοινωνικής Συμφωνίας που θα προωθούσε τις αλλαγές που χρειάζεται η κοινωνία, και δεν θα πουλούσε φύκια για μεταξωτές κορδέλες για έξοδο από μνημόνια και έξοδο στις αγορές, όταν έχει υποθηκεύσει την δημόσια περιουσία για δεκαετίες χωρίς μάλιστα άλλα κριτήρια εκτός από τα οικονομικά/δημοσιονομικά. Δεν πρόκειται για συνεργασίες και συνέργιες στη βάση της απαραίτητης ανταλλαγής εμπειριών και καλών πρακτικών σε ένα σαφές πλαίσιο οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής αποδοτικότητας, αλλά για μια πλήρη ομολογία ανικανότητας και πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡ. ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ Fri, 12 Jan 2018 00:00:00 +0200
ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: 6 σημεία για επίλυση του "Μακεδονικού" και σχέσεις καλής γειτονίας http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4404-fyrom-solution http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4404-fyrom-solution

 Αποτέλεσμα εικόνας για Μακεδονία

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ τάσσονται σταθερά υπέρ της αναζήτησης μια δίκαιης και συμβιβαστικής λύσης στις εκκρεμότητες που υπάρχουν με την γειτονική μας χώρα, την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, στη βάση μιας συμφωνίας που θα βασίζεται όχι μόνο σε μια κοινά αποδεκτή σύνθετη ονομασία, αλλά και σε μια συνολικότερη δέσμη μέτρων που θα οδηγήσει σε σχέσεις καλής γειτονίας, στην οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και στην εξάλειψη του εθνικισμού, διεκδικήσεων αλυτρωτισμού κι αλλαγής των συνόρων. H επίτευξη συνολικής λύσης μπορεί να οδηγήσει στην καλύτερη επικοινωνία μεταξύ των πληθυσμών και στο άνοιγμα περισσότερων διόδων στην Δυτ. Μακεδονία, κάτι που θα συμβάλλει στην ενδυνάμωση του εμπορίου, στην αναζωογόνηση της οικονομίας των περιοχών ένθεν κι ένθεν των συνόρων αλλά και στην καλύτερη διαχείριση του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών.

Η Ελλάδα χρειάζεται να συνδυάσει το εύλογο ενδιαφέρον για το όνομα, με το πάγιο και διαχρονικό συμφέρον κάθε ευρωπαϊκής χώρας να προωθεί την ένταξη των άμεσων γειτόνων της αλλά και το ενδιαφέρον της Π.Γ.Δ.Μ. να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, ώστε να διασφαλιστεί η ειρήνη και η καλή συνεργασία στην γειτονιά της.

Δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε στα μικροκομματικά παιχνίδια και στους εθνικισμούς να καταστρέψουν ξανά την προοπτική επίλυσης του προβλήματος, όπως έγινε στην δεκαετία του 90. Με μικροκομματικές τακτικές δεν λύνονται μεγάλα προβλήματα. Μετά από 26 χρόνια η πολιτική αλλαγή στη γειτονική χώρα προσφέρει μια ευκαιρία για μεταρρυθμίσεις και καλύτερες σχέσεις της Π.Γ.Δ.Μ. με τους γείτονές της. Θα είναι εγκληματικό να βρεθούμε στη λάθος πλευρά της ιστορίας. Χώρες που πολέμησαν μεταξύ τους βρήκαν λύσεις για να ζήσουν σε ένα κοινό πλαίσιο καλής γειτονίας. Εμείς γιατί όχι;

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε ένα πλαίσιο 6 σημείων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πραγματική λύση και να δημιουργήσουν σχέσεις καλής γειτονίας:

  • Οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις να υποστηρίξουν χωρίς μικροκομματικά παιχνίδια τις προσπάθειες του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ για την επίτευξη μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης - θεωρούμε αδιανόητο να υπεισέλθουν σε αυτή την κρίσιμη διαδικασία για τη χώρα και το μέλλον της τακτικές που σχετίζονται με την χωρίς όρια αντιπαράθεση κυβέρνησης – αντιπολίτευσης, την στιγμή που η λύση απαιτεί την στήριξη της συμφωνίας - εφόσον επιτευχθεί - από την μεγάλη πλειοψηφία των κομμάτων, των βουλευτών και της κοινωνίας
  • Υποστηρίζουμε την ενεργή συμμετοχή και των Βρυξελλών στις διαβουλεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, συνδέοντας την ευρωπαϊκή της προοπτική με την επίλυση του συνόλου των θεμάτων (σχέσεις καλής γειτονίας, τήρηση δικαίου, αντιμετώπιση διαφθοράς, ενίσχυση ανεξαρτησίας δικαστικού συστήματος, ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία, συνύπαρξη εθνοτήτων κα)
  • Είναι σημαντικό να αποφεύγονται κινήσεις, δηλώσεις και ενέργειες που θα μπορούσαν να επιδράσουν αρνητικά στις σχέσεις καλής γειτονίας, θα πρέπει να απομονωθούν οι ακραίες φωνές και ο εθνικισμός από όπου κι αν προέρχονται
  • Το ζήτημα του ονόματος να επιλυθεί οριστικά, χωρίς καθυστέρηση από καμία πλευρά, με μια κοινά αποδεκτή σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις
  • Η συμφωνία για μια κοινά αποδεκτή ονομασία πρέπει να περιλαμβάνει επίσης και δέσμευση για σύσταση κοινών επιτροπών εμπειρογνωμόνων για την ιστορία και την εκπαίδευση, με στόχο τη συμβολή στην αντικειμενική και τεκμηριωμένη ερμηνεία της ιστορίας, την ενίσχυση της ακαδημαϊκής συνεργασίας και την προώθηση της θετικής στάσης προς τους γείτονες στις νέες γενιές, να διαμορφωθεί εκπαιδευτικό υλικό που δεν θα περιέχει ιδεολογικές ερμηνείες της ιστορίας και θα στοχεύει στη βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης. Θα πρέπει να συμφωνηθεί η εξάλειψη της προσπάθειας της κυβέρνησης Γκρουέφσκι για οικειοποίηση του αρχαίου παρελθόντος της ευρύτερης γεωγραφικής ή ιστορικής Μακεδονίας. Ο πολιτισμός και η τέχνη πρέπει να χρησιμοποιούνται για να φέρνουν εγγύτερα τους λαούς και όχι για να τους χωρίζουν
  • Η κοινωνία των πολιτών, η αυτοδιοίκηση, τα ΜΜΕ, οι κοινωνικοί φορείς και η ακαδημαϊκή κοινότητα μπορεί και πρέπει να παίξουν από κοινού ουσιαστικό ρόλο στην αλλαγή σελίδας μεταξύ των δύο χωρών και να συμβάλλουν στις κατάλληλες ενέργειες ιστορικής συμφιλίωσης .

Είναι σαφές ότι κάποιοι και στις δύο πλευρές των συνόρων θέλουν να διαιωνίζεται το πρόβλημα, γιατί αυτό εξυπηρετεί τα πολιτικά σχέδιά τους, ακόμα και αν αυτό προκαλεί ανυπολόγιστη ζημιά στη χώρα τους. Άλλοι δυσκολεύονται να προσαρμόσουν τις στρατηγικές τους και μένουν αδρανείς ενώ όλα γύρω μας αλλάζουν. Κάποιοι αναφέρονται με όρους του ελληνικού εμφυλίου 1944-1949. Όσοι είχαν κάνει στην Ελλάδα σημαία τους το όνομα της γειτονικής χώρας γρήγορα το ξέχασαν, όταν συνειδητοποίησαν ότι άλλα θέματα “πουλούσαν” καλύτερα, ενώ σιωπηλά συμφώνησαν με την αλλαγή της ελληνικής θέσης από “καμία χρήση του όρου Μακεδονία στο όνομα” (1992) προς την ρεαλιστική στρατηγική για μια “κοινά αποδεκτή σύνθετη ονομασία” (2008). Όμως, ποτέ δεν ζήτησαν συγνώμη που παρέσυραν τους πολίτες σε αδιέξοδα και ήττες.

Αν και πλέον στη χώρα μας έχει συνειδητοποιηθεί το αδιέξοδο στο οποίο οδηγήθηκε τότε η χώρα από τις πολιτικές δυνάμεις, δεν έχει γίνει αυτοκριτική για την λανθασμένη στρατηγική ούτε προετοιμάστηκε η κοινωνία για ένα έντιμο συμβιβασμό που δεν θα πλήγωνε την δική μας κοινωνία αλλά δεν θα ταπείνωνε και τους γείτονες. Η λύση για να είναι βιώσιμη πρέπει να έχει την υποστήριξη των δύο κοινωνιών, και να συμβάλλει στην διαμόρφωση μακροχρόνιων προϋποθέσεων και συνθηκών καλής γειτονίας προσανατολισμένης προς το μέλλον. Είναι καιρός να γυρίσουμε σελίδα. Τόση στην Ελλάδα όσο και στην Π.Γ.Δ.Μ. πρέπει να ενημερωθούν σωστά οι πολίτες για τις προοπτικές συνεργασίας στην περιοχή τις οποίες θα ανοίξει μια συμβιβαστική επίλυση του συνόλου των θεμάτων και τα κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη που θα προκύψουν, ώστε να μην μείνουν παγιδευμένοι σε κλισέ και σε συνθήματα του παρελθόντος.

Γιατί δεν έχει προοπτική η θέση περί μιας ονομασίας χωρίς την λέξη Μακεδονία στον τίτλο της γειτονικής χώρας

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ επιδιώκουμε λύσεις στα προβλήματα της χώρας γιατί αυτό είναι προς το συμφέρον της κοινωνίας, όχι να τα αφήνουμε να διαιωνίζονται ή να επιδεινώνονται, είτε αυτά είναι οικονομικά, είτε κοινωνικά, περιβαλλοντικά, εθνικά. Πολλοί χτίζουν καριέρες πάνω στα προβλήματα και την διαιώνιση τους.

Καλόπιστοι άνθρωποι που αρνούνται κάθε συμβιβαστική ονομασία πρέπει να σκεφτούν σοβαρά:

- Η ιστορική και γεωγραφική Μακεδονία ήταν πολυ-φυλετική και σε πολύ μεγαλύτερη έκταση από την σημερινή ελληνική Μακεδονία. Δεν ήταν ποτέ ένα ενιαίο κράτος αφού τα εθνικά κράτη είναι δημιουργήματα του 18ου και 19ου αιώνα. Δεν έχει νόημα για τον σημερινό κόσμο (παρά μόνο από ερευνητική σκοπιά) να μιλάμε για το ποιες φυλές κατοικούσαν στην ευρύτερη γεωγραφική Μακεδονία την εποχή του Αλέξανδρου ή τον 6ο αιώνα. Τι νόημα έχουν, λοιπόν, συνθήματα του τύπου η “Μακεδονία είναι μία και Ελληνική” αν δεν θέτουμε θέμα να επεκταθούμε σε όλη την γεωγραφική έκταση της Μακεδονίας (δηλαδή σε Βουλγαρία και ΠΓΔΜ);

- Σε τι ωφέλησε ο εθνικισμός και οι απόλυτες θέσεις πολιτικών που βάσισαν την καριέρα τους στην άρνηση συμβιβασμού στο θέμα του ονόματος, πολιτικοί που στην πορεία ούτε καν ασχολήθηκαν με το θέμα, όταν είδαν ότι δεν “πουλούσε” πια;

- Είναι θετικός ο απολογισμός εκείνης της περιόδου με διαδηλώσεις όπου επικρατούσαν συνθήματα του στυλ η “Μακεδονία είναι Ελληνική”, όταν στην καλύτερη περίπτωση σήμερα προσπαθούμε να πείσουμε τους διεθνής οργανισμούς και εκατοντάδες χώρες να χρησιμοποιούν τον όρο “Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας” και όχι σκέτο “Μακεδονία”;

- Αν η σύνθετη ονομασία θεωρείται σήμερα απαράδεκτη και δεν πρέπει να υπάρχει καθόλου η λέξη Μακεδονία στον τίτλο της γειτονικής χώρας, πώς μπορεί να της επιβληθεί αυτό, χωρίς πόλεμο, όταν έχουν δοκιμαστεί όλα τα άλλα μέτρα (εμπάρκο, διπλωματία, βέτο); Ή απλώς αρκεί να μην την λέμε εμείς έτσι, όταν όλοι οι άλλοι (θα) χρησιμοποιούν σκέτο το “Μακεδονία”;

- Πώς μπορούν να εξηγήσουμε πειστικά σε τρίτους ότι στο όνομα της γειτονικής χώρας δεν πρέπει να υπάρχει καν η λέξη Μακεδονία, όταν τη  χώρα αυτή για δεκαετίες την αποκαλούσαμε “Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας”, ενώ σήμερα την αποκαλούμε “Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας”; Εξάλλου κανένας δεν είχε αντιδράσει όταν το 1944 δημιουργήθηκε η “Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας”, από τον Τίτο.

- Πώς οι υπερ-πατριώτες που χαρακτήριζαν ως “Σλαβομακεδόνα” κάποιον που ήθελαν να τον απαξιώσουν, (“Χθες και προχθές εις την Νάουσαν εισέβαλαν οι εγκληματίαι αυτοί, που οι περισσότεροι ήσαν Ρουμανόβλαχοι και Βουλγαρόφωνοι και Σλαυομακεδόνες. Τους καθοδηγούσαν οι Ελληνόφωνοι εγκληματίαι”, από δημοσίευμα της εφημερίδας “Μακεδονία”, 16/1/1949,  ή “Σλαβομακεδόνες συμμορίτες συγκεντρώθηκαν εις την γιουγκοσλαβικήν Μακεδονίαν", Βήμα 14/12/1949), σήμερα κάνουν σημαία τους την μη αποδοχή μιας συμβιβαστικής ονομασίας;

- Πώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός ότι έχουν γραφεί τόσα βιβλία για το “Ζήτημα των Σλαβομακεδόνων στην Ελλάδα”, “Το Μακεδονικό Ζήτημα στην κατεχόμενη Δυτ. Μακεδονία”,  ιδιαίτερα στην περίοδο της κατοχής και στον εμφύλιο, ενώ υπάρχουν σχετικές αναφορές και από τον Στρατή Μυριβήλη, στο βιβλίο του “Η ζωή εν τάφω” που αφορά στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο;

- Η ελληνική διπλωματία ανησύχησε όταν σε έκθεσή του το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στις αρχές της δεκαετίας του '90 αναφέρθηκε, σε “Σλαβομακεδόνες” και όχι σε «Μακεδόνες». Τότε έσπευσε να προβεί σε διάβημα διαμαρτυρίας. Βέβαια, αργότερα οι ΗΠΑ αναγνώρισαν την γειτονική χώρα ως “Μακεδονία” (σκέτο), όπως και η Κίνα και η Ρωσία.

- Πως θα διαγραφεί το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος, το Υπουργείο Παιδείας, είχε εκδώσει το 1926 σχετικό βιβλίο που θα διδάσκονταν στα σχολεία της ελληνικής Μακεδονίας, αλφαβητάρι αναγνωστικό στα “σλαβομακεδονικά”, με τίτλο ABECEDAR, αλλά τελικά αποσύρθηκε μετά τις αντιδράσεις της Σερβίας και της Βουλγαρίας, γιατί δεν ήταν γραμμένο στο ...κυριλλικό αλφάβητο;

Δεν φοβόμαστε την λύση, επιδιώκουμε σχέσεις καλής γειτονιάς στραμμένες στο μέλλον

Μια χώρα που έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της και στον πολιτισμό της δεν μπορεί να φοβάται μια σύνθετη ονομασία που περιγράφει μια γειτονική χώρα που περιορίζεται σε ένα τμήμα της ευρύτερης γεωγραφικής έκτασης της Μακεδονίας. Αντίθετα η γεωγραφία θα μπορούσε να συνεισφέρει στην διαμόρφωση σχέσεων καλής γειτονίας. Τέτοια παραδείγματα έχουμε πολλά: Αλσατία μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, Γαλλική Βρετάνη και Βρετανία, Λουξεμβούργο, κα. Η γεωγραφία δεν αλλάζει, εκείνο που θα πρέπει να αποτραπεί είναι η εθνικιστική υστερία που χτίζεται σε εθνικούς μύθους συνέχειας των γειτόνων από την εποχή του Μεγαλέξανδρου μέχρι σήμερα. Από την στιγμή που η σημερινή πολιτική ηγεσία της γειτονικής χώρας είναι έτοιμη να αμφισβητήσει τις ανοησίες της εθνικιστικής κυβέρνησης Γκρουέφσκι, εμείς πρέπει να αδράξουμε αυτή την ευκαιρία για να εξαλειφθεί η ανοησία και ο εθνικισμός.

Όμως πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Αυτό που σήμερα φαντάζει ως η καλλίτερη λύση – μια συμβιβαστική ονομασία για την γειτονική χώρα ώστε πράγματι να μην “χάνεται” η ελληνική Μακεδονία  – θα μπορούσε  να είχε επιτευχθεί το 1991-1992 πριν τροφοδοτηθούν και στις δύο χώρες η υστερία και ο εθνικισμός. Τα χρόνια που πέρασαν δεν ήταν χωρίς κόστος για τη χώρα μας: ο εθνικισμός απέκτησε γερές ρίζες, πολλές γενιές στη γειτονική χώρα εκπαιδεύτηκαν σε ανιστόρητους μύθους ότι «είναι απευθείας απόγονοι... του Μεγ. Αλεξάνδρου», η ΠΓΔΜ αναγνωρίστηκε από 140 χώρες ως σκέτη “Μακεδονία”, η χώρα μας βρέθηκε απομονωμένη χωρίς λόγο κι εξάντλησε πολλές φορές τη διπλωματία της σε χαμένες μάχες και όχι στην ουσία του προβλήματος, ενώ και η οικονομία της ελληνικής Μακεδονίας ιδιαίτερα της Δυτικής, υπέστη οικονομική ζημιά. Όμως, τότε, σχεδόν σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό, τα κόμματα (υπήρχαν και εξαιρέσεις), πολλοί κοινωνικοί φορείς αλλά και μεγάλο κομμάτι της εκκλησίας ακολούθησαν έναν καταστροφικό δρόμο, με αποτέλεσμα να έχουν σήμερα δημιουργηθεί τετελεσμένα και να βρισκόμαστε σε πιο δυσμενή θέση.

Το πακέτο Πινέιρο – που είχε την υποστήριξη της ΕΕ το 1992 - προέβλεπε σύνθετη ονομασία αλλά κι αποφυγή φαινομένων εθνικισμού, αλυτρωτισμού και διαστρέβλωσης της ιστορίας. Χάθηκε τότε μια ιστορική ευκαιρία κι αφέθηκε χώρος για ανάπτυξη εθνικισμών και ανόητων ιστορικών μύθων ενώ η χώρα μας βρέθηκε απομονωμένη, χωρίς συμμάχους.

Σήμερα πρέπει να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία που προσφέρει η προοπτική ένταξης της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ καθώς και οι διαπραγματεύσεις για την ευρωπαϊκή της πορεία. Ανάλογη τακτική ακολούθησε με επιτυχία και η Σλοβενία, για την εδαφική της διαφορά με την Κροατία, διαφορά που επιλύθηκε τελικά πριν την κροατική ένταξη.  Έχουμε, επίσης, το παράδειγμα της Σερβίας με το Κόσσοβο, όταν η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων επέδρασε καταλυτικά στην αποκλιμάκωση της πολυετούς έντασης μεταξύ των δύο πλευρών. Η ενταξιακή διαδικασία προκαλεί αλλαγές τόσο στο εσωτερικό χωρών όσο και στις διακρατικές σχέσεις. Το ομόφωνο κείμενο συμπερασμάτων που υπερψηφίστηκε από όλους τους ευρωβουλευτές (Έλληνες και ξένους) και τους βουλευτές της ΠΓΔΜ που συμμετείχαν στην διακοινοβουλευτική συνάντηση Ευρωκοινοβουλίου – Κοινοβουλίου ΠΓΔΜ που πραγματοποιήθηκε στο Στρασβούργο στις 22 και 23 Μαΐου 2013 είναι μια απόδειξη ότι μπορεί να υπάρξουν, κάτω από ορισμένες συνθήκες και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, πνεύμα καλής θέλησης και πρωτοβουλίες για πραγματική επίλυση των διαφορών.

Το ευρωκοινοβούλιο το 2013 είχε υιοθετήσει την “Έκθεση προόδου του 2012 για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας” του Βρετανού εργατικού ευρωβουλευτή Ρίτσαρντ Χιούιτ και σχετικό ψήφισμα με 505 ψήφους υπέρ, 61 κατά, ενώ υπήρξαν και 14 λευκά.  Αν και σχεδόν όλοι οι τότε Έλληνες Ευρωβουλευτές είχαν διαπιστώσει τα θετικά στοιχεία της έκθεσης δεν τόλμησαν να ψηφίσουν υπέρ φοβούμενοι τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας - εκτός από τον ευρωβουλευτή των Πράσινων και νυν συμπρόεδρο των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Ν. Χρυσόγελο – αλλά ούτε μπόρεσαν να πείσουν τις πολιτικές ομάδες τους να μην στηρίξουν την έκθεση. Εκείνη η έκθεση έθετε σωστές βάσεις για την επίλυση του προβλήματος, βάσεις που είναι σήμερα στο κέντρο της νέας διαμεσολαβητικής πρωτοβουλίας του ΟΗΕ. 

Να σημειωθεί ότι οι Πράσινοι στο Ευρωκοινοβούλιο που στο παρελθόν είχαν υποστηρίξει άλλες θέσεις, μετακινήθηκαν στη θέση για σύνθετη ονομασία, χάρη στην συστηματική ενημέρωση και δουλειά που είχαν κάνει οι δύο πράσινοι ευρωβουλευτές Ν. Χρυσόγελος και Μ. Τρεμόπουλος.

Στη σημερινή εποχή της οικολογικής κρίσης, όπου οι άμεσοι γείτονες κάθε χώρας είναι εκ των πραγμάτων αναγκαστικά συνεργάτες της, θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην άλλη πλευρά των συνόρων, ότι κάθε εθνικισμός κάνει πρώτα από όλα κακό στη δική του χώρα. Έστω και αργά, λοιπόν, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα ζητήματα αυτά θα είχαν επιλυθεί δίκαια αν είχε επικρατήσει η λογική και δεν είχαν μετατραπεί  σε ζήτημα γοήτρου ή ταπείνωσης ολόκληρων κοινωνιών, αν δεν είχαν κυριαρχήσει για αρκετό καιρό ακραίες αντιλήψεις και   εθνικισμοί. 

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Fri, 12 Jan 2018 00:00:00 +0200
Ένα ενδιαφέρον εργαστήριο στην Αθήνα για τους ενεργειακούς συνεταιρισμούς http://chrysogelos.gr/index.php/2013-11-08-13-32-37/ektheseis/item/4403-energycoopgreece1 http://chrysogelos.gr/index.php/2013-11-08-13-32-37/ektheseis/item/4403-energycoopgreece1

Ήταν ένα πολύ δημιουργικό κι ενδιαφέρον εργαστήριο – κατά γενική ομολογία – με θέμα «Δημιουργία και ενίσχυση των ενεργειακών συνεταιρισμών στην Ελλάδα» αυτό που οργανώθηκε από τον κοινωνικό συνεταιρισμό «Άνεμος Ανανέωσης», την κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση «Ηλέκτρα Energy» και το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας, σε συνεργασία με το Γραφείο Αστικής Ανθεκτικότητας και Βιωσιμότητας του Δήμου Αθηναίων, με την υποστήριξη του Europe Direct City of Athens, την Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου.

 

Στο εργαστήριο συμμετείχαν δεκάδες ενδιαφερόμενοι/ες, που προέρχονταν από ενεργειακούς συνεταιρισμούς (Καρδίτσας και Σίφνου), εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα  (ΕΜΠ, ΚΑΠΕ) αλλά και από πρωτοβουλίες πολιτών από την Αττική, τη Θεσσαλονίκη, την Κρήτη, την Πάρο, Σκιάθο, Αίγινα καθώς και από φορείς που ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη των ενεργειακών συνεταιρισμών στην Ελλάδα.

Προσκεκλημένοι ομιλητές – που συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία του εργαστηρίου και στην ανταλλαγή εμπειριών και καλών πρακτικών – ήταν οι Dirk Vansintjan, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ενεργειακών Συνεταιρισμών και Ομίλων Πολιτών REScoop.eu, που εκπροσωπεί 2.300 ενεργειακούς συνεταιρισμούς, και o Jaume Aliaga, από τον ισπανικό ενεργειακό συνεταιρισμό SOM ENERGIA, που απαριθμεί πάνω από 32.000 μέλη.

 

Η συζήτηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν συμμετοχική. Οι δύο προσκεκλημένοι παρουσίασαν σε γενικές γραμμές την εμπειρία σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τους ενεργειακούς συνεταιρισμούς, όπως το πώς αναπτύχθηκαν οι ενεργειακοί συνεταιρισμοί, πώς ενημερώνονται και συμμετέχουν τα μέλη, πώς αποφασίζουν για τεχνολογικά ή άλλα θέματα, ποιος είναι ο ρόλος της νομοθεσίας, ποια είναι η σχέση των ενεργειακών συνεταιρισμών με την τοπική αυτοδιοίκηση ή τις άλλες επιχειρήσεις, πώς διασφαλίζουν τους αναγκαίους για τις επενδύσεις πόρους, πώς διαχειρίζονται τυχόν πλεόνασμα, πώς συνεργάζονται μεταξύ τους κα

                      

Οι συμμετέχοντες πήραν με την σειρά τους το λόγο για να απαντήσουν σε μια σειρά από ερωτήματα, που τους είχαν σταλεί και αποτέλεσαν την ραχοκοκκαλιά της συζήτησης. Έτσι είχαν την ευκαιρία να προετοιμαστούν κατάλληλα αλλά και να εμπλουτίσουν την συζήτηση και με άλλα θέματα που τους/τις απασχολούν

Υλικό από το εργαστήριο που βιντεοσκοπήθηκε θα αναρτηθεί σταδιακά στις ιστοσελίδες των διοργανωτών

«Δημιουργία και ενίσχυση των ενεργειακών συνεταιρισμών στην Ελλάδα»

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ

Μπορείτε να δείτε πιο κάτω τα ερωτήματα που αποτέλεσαν τη βάση της συζήτησης. Μπορείτε να συμπληρώσετε το σχετικό ερωτηματολόγιο ηλεκτρονικά εδώ. Ενώ μπορείτε να βρείτε και  το κείμενο-πλαίσιο συζήτησης, βασικούς ορισμούς σε σχέση με την κοινοτική ενέργεια και επιπλέον χρήσιμο υλικό εδώ.

  1. Κατά τη γνώμη σας ποιός θα μπορούσε να γίνει μέλος σε έναν ενεργειακό συνεταιρισμό;

α) απλοί πολίτες

β) ιδιωτικές επιχειρήσεις

γ) κοινωνικές επιχειρήσεις

δ) φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης

ε) άλλο

Μπορείτε να επιλέξετε παραπάνω από μία επιλογή. Παρακαλούμε σχολιάστε τις επιλογές σας:

  1. Θεωρείτε πως υπάρχει χώρος και ρόλος για ιδιωτικές κερδοσκοπικές επιχειρήσεις στην κοινοτική ενέργεια (community energy) και στους ενεργειακούς συνεταιρισμούς; Αναφερθείτε ξεχωριστά στις ιδιότητες τους ως α) συν-ιδιοκτήτες, β) επενδυτές και γ) ως developers.
  2. Κρίνετε σκόπιμο να μπαίνουν περιορισμοί στον τρόπο συμμετοχής σε έναν ενεργειακό συνεταιρισμό, και γιατί; Ποιά θα μπορούσαν να είναι τα κριτήρια συμμετοχής ανάλογα με τον τύπο των μελών π.χ. μέλη-ιδιώτες, μέλη-επιχειρήσεις, μέλη-φορείς αυτοδιοίκησης;
  3. Βασική αρχή για τη λήψη των αποφάσεων μέσα σε έναν ενεργειακό συνεταιρισμό είναι η αρχή «ένα μέλος, μία ψήφος». Ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις ενεργειακών συνεταιρισμών τα μέλη διαφοροποιούνται ως προς το δικαίωμα ψήφου. Κατά τη γνώμη σας ποιά τα πιθανά οφέλη αλλά και οι κίνδυνοι από κάτι τέτοιο;
  4. Η ενημέρωση είναι ιδιαίτερα σημαντική στη φάση της δημιουργίας ενός ενεργειακού συνεταιρισμού. Με ποιόν τρόπο θα μπορούσε να γίνει αποτελεσματικά; Ποιά είναι τα διαθέσιμα εργαλεία; Ποιά λάθη πρέπει να αποφευγονται; Παρακαλούμε μοιραστείτε και την δική σας εμπειρία.
  5. Ποιές είναι, κατά τη γνώμη σας, οι προϋποθέσεις για την δημιουργία και την διατήρηση σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ ενεργειακού συνεταιρισμού και τοπικής κοινωνίας; Τι λειτουργεί και τι πρέπει να αποφεύγεται;
  6. Πέρα από την διανομή πλεονασμάτων στα μέλη, τί άλλα οικονομικά κίνητρα υπάρχουν για να συμμετέχει κάποιος σε έναν ενεργειακό συνεταιρισμό; Ποιες εναλλακτικές πηγές υπάρχουν εκτός από την αυτο-χρηματοδότηση για την συγκέντρωση του απαραίτητου κεφαλαίου;
  7. Πώς επιλέγονται τα πεδία και οι τομείς δραστηριοποίησης του ενεργειακού συνεταιρισμού (παραγωγή, προμήθεια, διανομή ενέργειας, εξοικονόμηση κα); Πώς λαμβάνονται οι σωστές από τεχνολογική και οικονομικο-κοινωνική άποψη αποφάσεις; Ποιος μπορεί να βοηθήσει συμβουλευτικά ώστε να μην γίνονται λάθος επιλογές;
  8. Ποιες ανάγκες εκπαίδευσης προκύπτουν από την νέα ιδιότητα του πολίτη ως παραγωγού-καταναλωτή (prosumer); Πώς μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτές οι ενεργειακοί συνεταιρισμοί;
  9. Μία από τις 7 συνεταιριστικές αρχές είναι η «Συνεργασία μεταξύ των συνεταιρισμών». Με ποιόν τρόπο και σε ποιά πεδία θα μπορούσαν να αναπτυχθούν συνεργασίες μεταξύ ενεργειακών συνεταιρισμών στην Ελλάδα αλλά και με άλλους από το εξωτερικό;
  10. Πως κρίνετε την ιδέα της δημιουργίας μιας Εθνικής Ομοσπονδίας Ενεργειακών Συνεταιρισμών (National Federation of REScoops) η οποία θα μπορούσε να ήταν μέλος του RESCoop.eu, σε αυτή τη φάση; Ποιός θα μπορούσε να είναι ο ρόλος της και πώς θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί, μιας και οι υφιστάμενοι ενεργειακοί συνεταιρισμοί είναι λίγοι και ακόμα δεν έχουν πλεονάσματα;
  11. Πώς θα μπορούσαν οι ίδιοι οι ενεργειακοί συνεταιρισμοί και οι ενώσεις τους να επηρεάσουν αποτελεσματικά τις εξελίξεις στο πεδίο της διαμόρφωσης πολιτικών;
  12. Σχετικά το θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα που βρίσκεται σε εξέλιξη:
    α) Αναφέρετε δύο-τρία βασικά σημεία προς βελτίωση του θεσμικού πλαισίου για τον ενεργειακό συμψηφισμό και τον εικονικό ενεργειακό συμψηφισμό.
    β) Αναφέρετε δύο-τρία οικονομικά κίνητρα για την δημιουργία ενεργειακών κοινοτήτων.
  13. Έχετε να προτείνετε κάποια στρατηγικά βήματα και ένα απλό roadmap για την ανάπτυξη των ενεργειακών συνεταιρισμών στην Ελλάδα; Δεδομένης της υφιστάμενης κατάστασης της χώρας, του κοινωνικού context και της εικόνας που έχετε έως τώρα για τους υφιστάμενους ενεργειακούς συνεταιρισμούς και την πορεία τους.
  14. Έχετε κάποιο άλλο ερώτημα που θα θέλατε να συζητήσουμε στο εργαστήριο; (με την προϋπόθεση πως θα έχουμε χρόνο)
]]>
theodore@hotmail.com (Theo) Νέα - Ανακοινώσεις Mon, 08 Jan 2018 00:00:00 +0200
Ενίσχυση της δημοκρατίας ή επιβολή της απόλυτης “δικής μας” αλήθειας; http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4401-syzigos2 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4401-syzigos2
 
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει η σύντροφος του Πρωθυπουργού να δώσει συνέντευξη για να μας πει ότι “ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόδωσε, δεν εξαπάτησε, δεν είπε ψέματα». Αλλά τέλος πάντων, αυτό είναι ένα θέμα που αφορά την ίδια αν θα έπρεπε να εκτεθεί με αυτόν τον τρόπο. Υπήρχε περίπτωση οποιαδήποτε σύζυγος ή σύντροφος πρωθυπουργού να έλεγε “Ναι φυσικά ο σύντροφος μου σας κορόιδεψε, είπε ψέματα, είχε αυταπάτες”;
 
Αυτό που θεωρώ, όμως, ιδιαίτερα επικίνδυνο και μας αφορά όλους/ες, ότι είναι αυτό που αναδύεται από την συνέντευξη κι έρχεται να προστεθεί σε πολλά άλλα παρόμοια “μηνύματα”: η όλο και πιο έντονη καθεστωτική αντίληψη επιβολής ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ελέγχου πάνω στα πάντα, ενημέρωση, διοίκηση, εκδρομές σχολείων, οικονομικοί παράγοντες, κοινωνικοί φορείς.
 
Το πρόβλημα με τους προηγούμενους ήταν ότι, πέρα από πολιτικές διαφωνίες μαζί τους – που σε μια δημοκρατία είναι υγιές να υπάρχει αντιπαράθεση πολιτικών προγραμμάτων -, δημιούργησαν ένα πελατειακό κράτος που γέννησε και διαφθορά. Στο όνομα, λοιπόν, της αντιμετώπισης της διαφθοράς των προηγούμενων – που δεν έχει εξαλειφθεί πάντως στο ελάχιστο – η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ- υπολειμμάτων Οικολόγων Πράσινων δημιουργεί το δικό της πελατειακό κράτος, το δικό της ελεγχόμενο σύστημα εξουσίας, περιλαμβάνοντας κάποια από τα παλιότερα “τζάκια” αλλά και κάποια νέα που συνδέονται με “ισχυρούς άνδρες” που έχουν, τουλάχιστον περίεργο, “βιογραφικό”.
 
Αλλά το χειρότερο είναι ότι προχωράει, δυστυχώς, ένα βήμα πιο πέρα. Είναι αυτό που αποτυπώνεται σε μια σταλινικού τύπου αντίληψη της αριστεράς – που συμπίπτει απολύτως με αυτήν του Τραμπ σήμερα – όπως το ομολογεί η σύντροφος του πρωθυπουργού: «ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την Κυβέρνηση, αλλά δεν πήρε την εξουσία» και συμπληρώνει «γιατί εξουσία δεν είναι ο υπουργός αλλά ο μηχανισμός. Υπάρχουν άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά που εξυπηρετούν το παλιό διεφθαρμένο σύστημα. Και περιμένω την κάθαρση». Άρα, να ελέγξουμε τον μηχανισμό με τους δικούς μας ανθρώπους, όπως άνετα μεταφράζεται αυτό.
 
Αντί λοιπόν να ανοίξει η συζήτηση για το πώς η λειψή δημοκρατία μας θα γίνει πιο περιεκτική, πιο συμμετοχική, αλλά και πώς θα υπάρξει απο-κομματικοποίηση του κράτους, διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων, ενδυνάμωση του συμμετοχικού σχεδιασμού bottom – up, η κυβερνητική αντίληψη (σε όλες τις εκφάνσεις της) είναι ο “απόλυτος έλεγχος του κράτους και του μηχανισμού” γιατί εμείς αγωνιζόμαστε για το “καλό του λαού“!
 
Πόσο πίσω έχουμε πάει…Όλες αυτές οι θεωρητικές αναζητήσεις και οι συζητήσεις στην ανανεωτική αριστερά πετάχθηκαν στα σκουπίδια από το κόμμα που υποτίθεται προήλθε από τα σπλάχνα της. Το πιο άσχημο είναι ότι παρόμοιες αντιλήψεις έχουν ευρύτερη απήχηση στην αριστερά (αλλά και στην δεξιά): πιστεύουν ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και το μόνο πρόβλημά τους είναι το πώς θα ελέγξουν τον μηχανισμό πλήρως για το “καλό του λαού”!
 
Είναι για λύπηση ότι το κομμάτι που απόμεινε από τον οικολογικό χώρο στους Οικολόγους Πράσινους δεν βγήκε στα κάγκελα, ασκώντας κριτική σε παρόμοιες αντιλήψεις. Αντιθέτως, συνηθίζει σταδιακά, αφομοιώνεται κι αυτό σε παρόμοια καθεστωτική αντίληψη – όποιος έχει δει τον Γ. Τσιρώνη στα ΜΜΕ διαπιστώνει ότι έχει γίνει πιο “βασιλικός και από τον βασιλιά”, βίαιος στο λόγο του κι απαξιωτικός απέναντι στους συνομιλητές του, ποδοπατώντας την ιστορία του πράσινου κινήματος που γεννήθηκε τον Μάη του 68 όχι μόνο αντιδρώντας στα πυρηνικά, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την πυρηνική ενέργεια αλλά κι ασκώντας κριτική ενάντια στις απολυταρχικές αντιλήψεις δεξιάς ΚΑΙ αριστεράς για την δημοκρατία.
 
Όπως έδειξε και η εμπειρία του “ανύπαρκτου σοσιαλισμού”, οι τελεολογικές αντιλήψεις και η απόλυτη αλήθεια οδηγούν σε αυταρχικά καθεστώτα ακόμα και σε τερατώδη εγκλήματα στο όνομα των “υψηλών ιδανικών” όταν αυτά επιδιώκεται να “επιβληθούν” και όχι να υιοθετηθούν μέσα από μια δημοκρατική εξέλιξη. Φυσικά στο τέλος το καθεστώς που δημιουργείται δεν έχει καμία σχέση με τις “αξίες” που επικαλείται. Διαβάζοντας την συνέντευξη της κ. Μπαζιάκα ανατρίχιασα. Στο όνομα αφηρημένων εννοιών και “αξιών” χτίζεται μια καθεστωτική αντίληψη που βασίζεται ακριβώς στην δαιμονοποίηση της διαφορετικής αλλά υπαρκτής πολιτικής. Προφανώς στην πολιτική υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, αλλά είναι πλέον εγκληματικό να βιώνουμε ακόμα και σήμερα το εμφυλιο-πολεμικό κλίμα της δεκαετίας του ’40. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο κυριαρχεί αυτό το πνεύμα: εμείς είμαστε οι σωτήρες, ξέρουμε καλύτερα από όλους, είμαστε περήφανοι, και οδηγούν σε “σύγκρουση ανάμεσα στο απόλυτο καλό και στο απόλυτο κακό”. Αλλά και ένα μέρος της αντιπολίτευσης έχει υιοθετήσει αυτή την στρατηγική, γιατί θεωρούν ότι θα τους φέρει πιο γρήγορα στην πολυπόθητη καρέκλα της εξουσίας.
 
Η πλήρης απουσία της πολιτικής και η κυριαρχία του θρησκευτικού τύπου απολυταρχισμού (από εδώ ο Παράδεισος, από εκεί η Κόλαση) ανιχνεύεται εύκολα μέσα στα λεγόμενα:
 
– Οι άλλοι κάνουν “προπαγάνδα” (φυσικά), (αλλά μόνο) εμείς κατέχουμε την “αλήθεια”.
 
– Οι άλλοι “είχαν χρεωθεί για πάντα την αναξιοπρέπεια της υποταγής τους”, όμως εμείς “κάναμε συμβιβασμό, όχι όμως ταπεινωτικό” “Συμβιβάστηκες για να υπάρχει η χώρα σου”
 
– Οι δανειστές συμπεριφέρονταν “σαν μια τιμωρητική, φασιστική μπότα που προσπαθούσε να σου λιώσει το κεφάλι, να σε πατήσει κάτω επειδή τόλμησες να ξεστομίσεις “δεν αντέχω άλλο”… Λες και δεν είχες δικαίωμα να αντιστέκεσαι”. Αλλά, τότε πώς το “This is a coup” και “Κάθε επέτειο του δημοψηφίσματος κλαίω από νεύρα” συνυπάρχει με την “αλλαγή στάσης” των “φασιστών” απέναντι στον Αλέξη που τον εκθειάζουν σήμερα;
 
– “Εκείνον (ΣΣ δηλαδή τον “λαό”) σκέφτηκε, για εκείνον έχασε χρόνο, για εκείνον αναγκάστηκε να δεχτεί μια συμφωνία που δεν την ήθελε έτσι” (τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει!!!)
 
Είναι αλήθεια ότι ένα μεγάλο τμήμα του πράσινου κινήματος έβλεπε με συμπάθεια την συνεργασία με την αριστερά, αλλά με μια αριστερά που θα είχε μάθει από τα κινήματα κοινωνικής κριτικής, τα οικολογικά κι αντιαυταρχικά κινήματα. Μια αριστερά που θα αντιλαμβάνονταν ότι η απόλυτη αλήθεια και τα αυταρχικά συστήματα εξουσίας ήταν πίσω από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που έγιναν στο όνομα της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας, του σοσιαλισμού.
 
Δυστυχώς, αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι μια “αριστερά στην εξουσία” (αλλά και πέρα από αυτήν) που έχει γεράσει ήδη, που χτίζει πάνω στο αξιακό σύστημα του παρελθόντος, που μισεί ότι δεν ελέγχει, που δεν αντέχει την όποια διαφορετική άποψη. Και αυτή η αριστερά προσελκύει από τους οικολόγους αυτούς που είναι έτοιμοι να πιάσουν μια θέση στην καρέκλα του μηχανισμού, χωρίς να νοιάζονται κατ΄ελάχιστον για το περιεχόμενο της πολιτικής που ασκείται αλλά και για το ύφος της εξουσίας. Ναι, οι πράσινοι δεν αρνούνται να συμμετάσχουν και στην διαχείριση της εξουσίας, δεν θα ήταν κακό αν οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετείχαν σε μια κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό θα έχει νόημα αν δεν παραβίαζε τις βασικές αξίες των πράσινων: πολύχρωμη δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα, σύνθεση απόψεων, πολιτισμός στην πολιτική, επιχειρήματα, σεβασμός στην διαφορετικότητα, διάχυση της εξουσίας ώστε να ενισχύεται η συμμετοχή των πολλών στην διαμόρφωση και λήψη των αποφάσεων, απέχθεια στην θρησκευτικού τύπου απόλυτη αλήθεια. Τι σχέση έχει το σημερινό σύστημα εξουσίας με αυτές τις αξίες; 
 
Αντί να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση για την ανανέωση της δημοκρατίας και την ενδυνάμωση της κριτικής σκέψης μετά την “αλλαγή” του 2015, ουσιαστικά το σημερινό σύστημα εξουσίας υπόσχεται μια μίζερη κι ελεγχόμενη δημοκρατία και μια καθεστωτική αντίληψη.
 
Ίσως και να μας αξίζει η επιστροφή προς τα πίσω, διότι λίγοι πλέον αντιλαμβάνονται ότι η πολιτική μπορεί να είναι και διαφορετική αλλά δεν θα είναι διαφορετική αν δεν συμμετάσχουν κι αυτοί/ες ενεργά, ότι η δημοκρατία και η διαφορετική άποψη είναι πλούτος, ότι οι κοινωνίες προχωράνε όχι μέσα από την μονοδιάστατη σκέψη αλλά μέσα από τον πολιτικό διάλογο, την πολιτισμένη πολιτική αντιπαράθεση αλλά και την σύνθεση.
]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΑΡΘΡΑ Sat, 06 Jan 2018 00:00:00 +0200
ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: Η κοινωνική συνοχή δεν χτίζεται βυθίζοντας όλους στα υπόγεια της μιζέριας http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4400-ekdromes3 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4400-ekdromes3

 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ δεν μπορούμε να κρύψουμε την έκπληξή μας πώς μια κυβέρνηση όπου συμμετέχουν κάποιοι πανεπιστημιακοί (πχ υπουργός και υφυπουργός Παιδείας), κάποιοι που έχουν δουλέψει με μεγάλες αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα ή κάποιοι που διαθέτουν σημαντικά εισοδήματα προωθούν ρυθμίσεις όπως η πρόσφατη από το Υπουργείο Παιδείας που περιορίζει ή και καταργεί επισκέψεις κι εκδρομές μαθητών στο εξωτερικό με την δικαιολογία ότι έτσι «θα περιορίσει τις διακρίσεις σε βάρος παιδιών που δεν έχουν τους οικονομικούς πόρους να συμμετάσχουν» ή γιατί «πηγαίνουν εκδρομές για να χαζολογήσουν».

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται την κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα ως γενίκευση της μιζέριας αντί να επεξεργαστεί και να υιοθετήσει καινοτόμα εργαλεία που πραγματικά επιλύουν κοινωνικά προβλήματα και βελτιώνουν την κατάσταση όλων. Ξέρουμε – και φανταζόμαστε το γνωρίζουν και στην κυβέρνηση – ότι πάντα υπήρχαν πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στα σχολεία (από μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς) που βοηθούσαν όσα παιδιά δεν μπορούσαν, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, να συμμετάσχουν σε κάποια δραστηριότητα (πολιτιστική, εκδρομή κα) ή βρίσκονταν σε κάποια μεγάλη ανάγκη. Φτώχεια υπήρχε και πριν την κρίση, να υπενθυμίσουμε.

Αν ενδιαφέρονταν ειλικρινά η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει ένα κοινωνικό πρόβλημα, θα μπορούσε να αξιοποιήσει την υπάρχουσα εμπειρία και να δημιουργήσει θεσμικά και κατάλληλα εργαλεία στήριξης των μαθητών με οικονομικά προβλήματα. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να δημιουργηθεί ένα Ταμείο Αλληλεγγύης για τους μαθητές αλλά και για τις ανάγκες των σχολείων γενικότερα, στο οποίο θα μπορούσαν να συγκεντρώνονται πόροι από :

  • - τα περίφημα «υπερ-πλεονάσματα» (το μικρότερο ποσό),
  • - το οικονομικό όφελος που προκύπτει από προσπάθειες ανακύκλωσης και μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας,
  • - την επαναχρησιμοποίηση των βιβλίων (τώρα πετάγονται στο τέλος κάθε χρονιάς και πρέπει να τυπωθούν καινούργια για την επόμενη).

Η σχολική κοινότητα θα μπορούσε να διαχειρίζεται με κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια πόρους από ένα τέτοιο ταμείο, μεταξύ άλλων, για ενίσχυση των πιο αδύναμων μαθητών, ώστε να μπορούν να συμμετάσχουν σε περιβαλλοντικές και πολιτιστικές δράσεις ή σε μια εκπαιδευτική επίσκεψη.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια που μετατρέπει το δίκαιο αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική συνοχή σε μια μίζερη κι απαξιωτική πολιτική ισοπέδωσης προς τα κάτω, καθώς και σε μια πολιτική του κράτους πατερούλη που αποφασίζει ακόμα και για τις εκδρομές των μαθητών.

Οι εκπαιδευτικές επισκέψεις είναι ένα εργαλείο που μπορεί να προσφέρει εμπειρίες, γνώσεις και εικόνες που θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη των παιδιών και θα επηρεάσουν τη ζωή και τις επιλογές τους. Αντί να επιβάλλει το υπουργείο ρυθμίσεις που αποστερούν από τα παιδιά τη δυνατότητα επίσκεψης σπουδαίων – τόσο σε επιβλητικότητα και ομορφιά όσο και σε πολιτιστικό και ιστορικό περιεχόμενο – πόλεων, μουσείων, φυσικών περιοχών  του εξωτερικού, επίσκεψη  που θα την θυμούνται σε όλη τους τη ζωή,  θα μπορούσε να διαμορφώσει – σε διάλογο με τους εκπαιδευτικούς και άλλους φορείς – προτάσεις για το πώς θα μπορούσε να γίνεται με διαδραστικό τρόπο η προετοιμασία των μαθητών και των εκπαιδευτικών για την επίσκεψη, στο πλαίσιο ενός νέου μοντέλου διαδραστικής μάθησης.

Λέμε ναι στην αλληλεγγύη, αλλά όχι στη μιζέρια των κυβερνώντων που θέλουν μάλιστα να την επιβάλλουν στην κοινωνία με «νόμους», φιλοδωρήματα, καθρεφτάκια και εγκυκλίους.

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Fri, 05 Jan 2018 00:00:00 +0200
Απαγόρευση εκδρομών στο εξωτερικό: Αντί για σοβαρές πολιτικές ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής, ευτελίζουν το θέμα με αντιλήψεις Ταλιμπάν http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4399-ekdromes2 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4399-ekdromes2
Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
 
Όσο και αν προσπαθώ να αντιμετωπίσω το θέμα της απαγόρευσης των εκπαιδευτικών εκδρομών των μαθητών στο εξωτερικό με χιούμορ (ένα γέλιο θα σας θάψει όπως συνηθίζαμε να λέμε στο φοιτητικό κίνημα την εποχή που ήμουν φοιτητής) μου έρχεται να κλάψω ή να ουρλιάξω.
Έχω ακούσει τρεις εκδοχές από την κυβέρνηση και τους βουλευτές της για τον λόγο που βγήκε η εγκύκλιος:
(α) Επίσημη δικαιολογία από το Υπουργείο: "πολλά παιδιά δεν έχουν τα χρήματα για να συμμετάσχουν". Οπότε ρίχνεις μια γενική απαγόρευση αντί να αναζητήσεις δημιουργικές λύσεις, με δικαιολογία την "κοινωνική δικαιοσύνη"! άντε να ψάχνεις για λογικές λύσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, αν και τις εφαρμόζουν χρόνια στη σχολική κοινότητα...
(β) Υφυπουργός Κ. Ζουράρης (με χαρά); "οι μαθητές το 1958 -
στην εποχή του- επισκέπτονταν μπουρδέλα", άρα καλά κάνουμε που ΣΗΜΕΡΑ τους τραβάμε μια απαγόρευση!
(γ) Δημήτρης Γάκης, βουλευτής Συριζα Ροδου (αχ βρε Δημήτρη σε ξέρω και εσένα): "για να μην βγαίνει συνάλλαγμα στο εξωτερικό, να επιλέγουν οι μαθητές να πηγαίνουν στην Ρόδο και στην Κρήτη για να ενισχύσουν τον τουρισμό"! Εντάξει βρε Δημήτρη, να μας επιβάλεις που θα πηγαίνουμε. Φυσικά και πρέπει να σε ρωτάμε πρώτα, αν μας το επιτρέπεις...
Τρομακτικα και τα 3 επιχειρήματα. Και φυσικά κανένα από τα 3 δεν έχει σχέση με καλύτερη εκπαίδευση και πρόσβαση όλων στην εκπαίδευση, την γνώση (και μέσα από το ταξίδι), το βίωμα. Δεν είναι τυχαίο που σε μερικές γλώσσες η λέξη "εκπαίδευση" προέρχεται από το "ταξίδι" πχ στα Γερμανικά er-fahrung, από το ταξιδεύω fahren.
Το θέμα γίνεται όλο και πιο σοβαρό. Αντί να διευρύνουμε τους ορίζοντες μας, κλείνουμε τα όποια παράθυρα στον υπόλοιπο κόσμο.
Δείχνει ότι κάποιοι αντιγράφουν τους Ταλιμπάν, θέλουν να επιβάλλουν την δική τους αντίληψη και στους άλλους (μάλλον θέλουν να αντιγράψουν και εκείνον τον θρησκόληπτο υπουργό Δημόσιας Τάξης, τον Παπαθεμελή, που επέβαλε να κλείνουν νωρίς τα μαγαζιά για το καλό τους, για να μην ξενυχτάνε οι πολίτες)
'Ολο και περισσότερο οι σημερινοί κυβερνώντες δείχνουν μια προσκόλληση στο μοντέλο του κράτους-πατερούλη που αποφασίζει για τα πάντα, ακόμα και για την εκδρομή των μαθητών.
Έχετε τρελαθεί εντελώς;
]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΑΡΘΡΑ Fri, 05 Jan 2018 00:00:00 +0200
Μισό βήμα μπροστά: επιβολή τέλους στις πλαστικές σακούλες http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4398-plasticbags http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/arthra/item/4398-plasticbags
 
Λιγότερες πλαστικές σακούλες, καλύτερη ποιότητα ζωής
Η σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία - είχα τη χαρά να την υποστηρίξω και εγώ όταν ήμουν ευρωβουλευτής στο Ευρωκοινοβούλιο μαζί με την δανέζα ευρωβουλευτή των Πρασίνων M. Auken που ήταν η εισηγήτρια της πρωτοβουλίας - προβλέπει είτε περιορισμό της χρήσης της με νομοθετική απαγόρευση είτε επιβολή τέλους σε κάθε σακούλα που χρησιμοποιείται.
Η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε το μισό βήμα, την επιβολή τέλους. Ας ελπίσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο θα πετύχει να περιορίσει δραστικά τη χρήση της, και δεν θα λειτουργήσει απλώς εισπρακτικά το σύστημα: 3 λεπτά για τον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης και 1 λεπτό για το κράτος (από το ΦΠΑ).
Υπήρχε βέβαια η εναλλακτική και πιο δραστική λύση, να μην δίνεται πλέον πλαστική σακούλα, ιδιαίτερα στα σούπερ μάρκετ.
Μα θα πει κάποιος και πώς θα μεταφέρουμε τα ψώνια μας; Εξάλλου που θα βάζουμε τα σκουπίδια μας;
Ας σκεφτούμε ότι υπήρχε ζωή και πριν τις πλαστικές σακούλες, ενώ θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από αυτές, Και μάλιστα, καλύτερα, χωρίς τόσα πλαστικά στη θάλασσα, στο περιβάλλον, στις φωλιές των πουλιών, στις κοιλιές των ψαριών και γενικότερα στην τροφική αλυσίδα.
Θυμάμαι όταν αποφάσισα να σταματήσω να χρησιμοποιώ πλαστικές σακούλες στα ψώνια μου - ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 70 - και πήγαινα στο σούπερ μάρκετ ή στο φούρνο με τις πάνινες τσάντες ή με το δίχτυ μου, με κοιτούσαν με συγκαταβατικό ύφος του στυλ "το καημένο το παιδί, έχει τρελαθεί". Απελπίζονταν που παρά την πίεση δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω πλαστική σακούλα.
Τα χρόνια πέρασαν, τα μαλλιά άσπρισαν. Οι οικολογικές στάσεις ζωής έχουν υιοθετηθεί από πολύ περισσότερους/ες σήμερα. Ακόμα και σε τηλεοπτικά σήριαλ έχουν εισαχθεί κάποιες οικολογικές μπηχτές: κάπου κάπου πάνινη τσάντα, κάδος ανακύκλωσης, ένα ποδήλατο δίπλα από την πόρτα.
Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν κατανοήσει ότι οι πλαστικές σακούλες κάνουν ζημιά στο περιβάλλον και θα ήταν έτοιμοι να σταματήσουν τη χρήση τους, Κάποιοι/ες (κυρίως γυναίκες, μεγαλύτερης ηλικίας και νέα παιδιά) έχουν κάνει ήδη το βήμα αυτό. Αλλά οι περισσότεροι περίμεναν κάποιος να τους το επιβάλλει είτε με νόμο είτε με τέλος. Αυτή είναι η διαφορά μας με κεντρο-ευρωπαίους. Εκείνοι όταν συνειδητοποιούν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει το εφαρμόζουν. Κόβουν τις πλαστικές σακούλες, παίρνουν το ποδήλατο, κάνουν ανακύκλωση και κομποστοποίηση, μείωνουν την κατανάλωση ενέργειας, Εμείς στο μεταξύ το ...σκεφτόμαστε, και το σκεφτόμαστε, και το σκεφτόμαστε!
Παρατηρούσα, λοιπόν, σήμερα με περιέργεια τον κόσμο που πήγαινε στο ταμείο του σούπερ μάρκετ. Οι κοπέλες στο ταμείο ρωτούσαν: θέλετε πλαστική σακούλα. Φαίνεται ότι περιέργως οι περισσότεροι ήξεραν ότι από σήμερα η πλαστική σακούλα θα χρεώνονταν χωριστά (γιατί μέχρι τώρα χρεώνονταν, δεν ήταν δωρεάν όπως αφελώς πίστευαν πολλοί, αλλά χρεώνονταν μέσα στην τιμή του προϊόντος).
Αρκετοί είχαν φέρει τη δική τους επαναχρησιμοποιήσιμη τσάντα (υπάρχει ένα πλήθος ευφάνταστων λύσεων), Κάποιοι μουρμούριζαν, άκουσα ένα κύριο να λέει ότι θα ήταν καλύτερο να χρεώνονται ακόμα και 10 ευρώ αλλά μέσα στην τιμή του...προϊόντος), ενώ - όπως επιβεβαίωσαν και κάποιες κοπέλες στα ταμεία - αυτοί που συνήθιζαν να παίρνουν 10 - 10 τις σακούλες, σήμερα δεν ήθελαν να πάρουν ούτε μία και προτιμούσαν να πάρουν τα πράγματα στο χέρι τους. Υπήρχαν βέβαια κι αυτοί/ες που δεν πολυ-νοιάστηκαν που θα πλήρωναν 4 λεπτά επιπλέον.
Για να δούμε τι θα γίνει το επόμενο διάστημα.
Πάντως και ο καταναλωτής και τα μαγαζιά δεν θα έχουν μόνο οικολογικό αλλά και οικονομικό όφελος, αφού οι πλαστικές σακούλες ήταν έτσι κι αλλιώς ένα σημαντικό κόστος, που περνούσε απαρατήρητο στους καταναλωτές (κάπου 20-30 ευρώ ανά άτομο ετησίως) αλλά στα μαγαζιά, στα σούπερ μάρκετ, στις λαϊκές το κόστος ήταν σημαντικό κι ανέρχονταν σε εκατοντάδες ευρώ για ένα μικρό μαγαζί και δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε ένα μεγαλύτερο. Τζάμπα λεφτά στα σκουπίδια δηλαδή.
Και ένας προσωπικός απολογισμός: όλα αυτά τα χρόνια με μερικές πάνινες τσάντες που επαναχρησιμοποιώ, έχω συνεισφέρει στην αποφυγή ...κατανάλωσης 15.000 περίπου κομματιών πλαστικής σακούλας. Δεν είναι και λίγο. Και ποτέ δεν μου φάνηκε δύσκολο να έχω μαζί μου κάποιες επαναχρησιμοποιήσιμες τσάντες (κυρίως πάνινες). Είναι θέμα πόσο συνεπής είσαι στις επιλογές σου.
]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΑΡΘΡΑ Wed, 03 Jan 2018 00:00:00 +0200