Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, υπαίθριες δραστηριότητες 

του Νίκου Χρυσόγελου 

υποψήφιου ευρωβουλευτή ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

www.chryspogelos.gr

@chrysogelos

www.facebook.com/nikos.chrysogelosb

  Το #ποδήλατο είναι ένα μικρό όχημα που (μπορεί να) αλλάζει τον κόσμο. Στο παρελθόν "έχασε" από το αυτοκίνητο στον βιομηχανικό κόσμο, τώρα, όμως, επιστρέφει δριμύτερο. Σε μερικές περιοχές, όπως πχ στη Δανία και στην Ολλανδία, πάνω από το 25% των μετακινήσεων γίνονται με ποδήλατα, ενώ πολλές επιχειρήσεις δίνουν κίνητρα ώστε οι #εργαζόμενοι να πηγαίνουν στην εργασία με ποδήλατο.
  Και στην #Ελλάδα υπάρχουν κάποιοι/ες που συμμετέχουν στην καμπάνια "στην εργασία με ποδήλατο". Προσωπικά το κάνω από το 1988. Συναντάω πλέον στον δρόμο όλο και περισσότερους/ες ποδηλάτες/τισσες στην Αθήνα, και αυτό είναι ενθαρρυντικό.
 Σε ευρωπαϊκό επίπεδο γίνονται πολλά για το ποδήλατο. Όπως υπάρχουν αυτοκινητόδρομοι #ευρωπαϊκής σημασίας, υπάρχουν πλέον και ευρωπαϊκά δίκτυα ποδηλατόδρομων που ξεκινάνε από την Νορβηγία ή την Ισπανία και φτάνουν μέχρι την Πάτρα ή μέχρι την Τουρκία. Συνολικά υπάρχουν σήμερα 19 Ευρωπαϊκές Διαδρομές Ποδηλάτου Eurovelo 
  Μόνο που εμείς είμαστε ακόμα ...εκτός στην πραγματικότητα αφού οι κλάδοι των ευρωπαϊκών διαδρομών από τα βόρεια σύνορα μας στην Αθήνα και από την Πάτρα στην Αθήνα βασικά υπάρχουν μόνο στο χάρτη. Αντιθέτως σε άλλες χώρες μπορείς πραγματικά να κινηθείς με ασφάλεια σε ενδιαφέρουσες ποδηλατικές διαδρομές.
 Παρά τις κάποιες προσπάθειες τα τελευταία χρόνια κυρίως σε τοπικό επίπεδο, δεν υπάρχει κάποιος ολοκληρωμένος σχεδιασμός. Όποια δίκτυα υπάρχουν πχ στα σύνορα με τη Βουλγαρία, στο πλαίσιο του μεγάλου ποδηλατικού διαδρόμου που ακολουθεί την παλιά διαχωριστική γραμμή "iron curtain - σιδηρούν παραπέτασμα"- μεταξύ του ανατολικού και δυτικού μπλοκ, έχουν δημιουργηθεί τυχαία.
   Ως χώρα και ως δήμοι έχουμε υποχρέωση πλέον, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής για βιώσιμη κινητικότητα (και όχι διευκόλυνση της μετακίνησης με ΙΧ) να υπάρχουν Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, που προφανώς πρέπει να ενισχύουν τις συνδυασμένες μεταφορές και να απελευθερώνουν χώρο για μετακινήσεις με ποδήλατο και τα πόδια, αλλά και να μπορεί να μεταφέρονται τα μικρά αυτά οχήματα από ΜΜΜ. Τα σχέδια αυτά αποτελούν μάλιστα προϋπόθεση για οποιαδήποτε έργο σχεδιάζεται μέσα στην πόλη και αφορά την μετακίνηση και την κινητικότητα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέβαλε κάτι τέτοιο τόσο στις πολιτικές για τις μετακινήσεις όσο και στους Κανονισμούς για τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία (αυτό που στην Ελλάδα αποκαλούμε ακόμα "ΕΣΠΑ")
   Δυστυχώς για άλλη μια φορά, η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα αποδείχθηκαν πολύ πιο πίσω από τις ανάγκες αλλά και τις διεκδικήσεις των πολιτών. Αντί για μια σοβαρή αλλαγή στις πολιτικές σε όλα τα επίπεδα, επέλεξαν μια χαλαρή διατύπωση στο σχετικό άρθρο 22 του νομοσχεδίου ΣΒΑΚ, η οποία μάλιστα συνοδεύεται από την υποχρέωση για πολλές και διαφορετικές εγκρίσεις που ουσιαστικά θα κάνουν εξαιρετικά χρονοβόρα και δύσκολη την διαδικασία του σχεδιασμού και υλοποίησης των σχεδίων αυτών.
   Να συμμετάσχουμε όσο το δυνατόν περισσότεροι/ες ποδηλάτες και ποδηλάτισσες στην ποδηλατική πορεία στις 7 Απριλίου "ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΙ"
   Να χρησιμοποιούμε όσο το δυνατόν περισσότερο το ποδήλατο καθημερινά, στη δουλειά, στο σχολείο. Αλλά για να γίνει αυτό από όλο και περισσότερους πολίτες πρέπει να αυξηθεί η ασφαλής μετακίνηση με ποδήλατο
  Όμως η αύξηση της χρήσης ποδηλάτου για μετακινήσεις αλλά και μεταφορές (ταχυδρομείο, διανομή στο σπίτι, μεταφορά πραγμάτων κα) συνδυάζεται πλέον και με την ένταξη του ποδηλάτου σε άλλες πολιτικές. Το πιο σημαντικό είναι ότι το ποδήλατο είναι ενταγμένο πλέον σε πολλές πολιτικές: κλιματική, τουριστική, υγείας, αστικής ανάπτυξης, κοινωνικοποίησης, κοινωνικής ένταξης, υγιούς γήρανσης, εισοδηματική, απασχόλησης, καινοτομίας κα
   Θυμάμαι στο Ευρωκοινοβούλιο τον υπουργό υγείας της Ιρλανδίας να μας εξηγεί ότι βασικό εργαλείο της πολιτικής για την υγεία στην μικρή αυτή χώρα είναι πλέον το ...ποδήλατο, δηλαδή πολιτικές για η αύξηση της χρήσης του για να βελτιωθεί η υγεία των πολιτών και να μειωθούν οι εισαγωγές στα νοσοκομεία λόγω των σύγχρονων ασθενειών που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής, Με αυτόν τον τρόπο - σε συνδυασμό με άλλες πολιτικές όπως η δημιουργία πράσινων ζωνών, η μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, η βελτίωση της ασφάλειας και ποιότητας διατροφής κα) μπορεί να βελτιωθούν τα δημόσια οικονομικά για την υγεία. Όσο πιο λίγοι εισάγονται στα νοσοκομεία τόσο πιο πολλοί πόροι μπορεί να απελευθερωθούν για την ενίσχυση της πρόληψης και την διασφάλιση της υγείας για όλους (κι όχι απλώς φαρμάκων και νοσοκομειακής περίθαλψης, όπου πέφτει το βάρος σήμερα στον τομέα της "υγείας").
#btw2019 #biketowork #biketoworkgr #Αθήνα #Ελλάδα #ποδήλατο #ΠράσινοιΑλληλεγγύη #υγεία #healthforall #social
 
Όταν πριν από μερικά χρόνια οι επιστήμονες και οι οικολόγοι προειδοποιούσαμε ότι η κλιματική αλλαγή μετακινεί -μεταξύ άλλων – τις ζώνες των ασθενειών πολλοί θεωρούσαν ότι είναι «οι γνωστές κινδυνολογίες των οικολόγων». Πολλοί διεθνείς οργανισμοί. μεταξύ των οποίων και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (Π.Ο.Υ.),προειδοποιούν για τις σημαντικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην υγεία και στα δημόσια οικονομικά της υγείας, . Μία από τις προβλέψεις ήταν ότι στο δικό μας εύκρατο κλίμα θα μετακινηθούν ασθένειες όπως ο ιός του Δυτικού Νείλου, επειδή η θερμοκρασία ανεβαίνει και τα κουνούπια επιβιώνουν περισσότερο αλλά και – μέσω των αεροπορικών πτήσεων και των μετακινήσεων – εγκαθίστανται κοντά στα αεροδρόμια πρώτα και μετά εξαπλώνονται.
 
Ίσως δεν έχουν συνειδητοποιήσει πολλοί ότι μπαίνουμε σε μια εποχή αυξημένης επικινδυνότητας λόγω κλιματικής αλλαγής. Το θέμα της κλιματικής αλλαγής αλλάζει τα πάντα: οικονομία, υγεία, γεωργία, ενέργεια, κοινωνικές πολιτικές, τεχνικές υποδομές, μετανάστευση, περιβάλλον, δάση, υδατικοί και φυσικοί πόροι…
 
Στην ελληνική πολιτική σκηνή είναι όμως απλώς μια φτηνή δικαιολογία όταν συμβαίνει μια καταστροφή, που αμέσως μετά ξεχνιέται. Αντί να επανασχεδιάσουμε τα πάντα λαμβάνοντας υπόψη την κλιματική αλλαγή. Αντί να επισπεύσουμε την αλλαγή της οικονομίας που σήμερα δημιουργεί το πρόβλημα, αντί να αλλάξουμε το καταναλωτικό μοντέλο, αντί να προσαρμόσουμε τις υποδομές στην νέα πραγματικότητα αλλά και σε αυτά που έρχονται τα επόμενα χρόνια, διαχωρίζουμε την συζήτηση: φόβος για την «φύση που εκδικείται (ηλίθια αντίληψη πιστεύω, δεν είναι η φύση που εκδικείται αλλά ο άνθρωπος και οι επιλογές του που δημιουργεί το πρόβλημα και εισπράττει τις επιπτώσεις) από τη μία, και συνέχιση του ίδιου μοντέλου από την άλλη (σαν να μην συμβαίνει τίποτα). Το πιο χαρακτηριστικό είναι οι κατά καιρούς φούσκες της κυβέρνησης για την κλιματική αλλαγή, το γεγονός ότι ο Κ. Μητσοτάκης θυμάμαι (ανάλογα πως ξύπνησε) ότι ήταν στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, ενώ ο τομέας ποιότητας ζωής και περιβάλλοντος του ΚΙΝΑΛ προτρέπει «γρήγορη εκμετάλλευση των υδρογοναθράκων πριν αναγκαστούμε να σταματήσουμε την εξόρυξή τους!!!!!!!», ενώ κάμποσοι έχουν αναγάγει το κλίμα και τις ΑΠΕ ως την μεγαλύτερη «συνωμοσία του κεφαλαίου!
 
Ο Nicolas Hulot, N_Hulot παραιτήθηκε από υπουργός περιβάλλοντος και αλληλεγγύης στη Γαλλία γιατί θεωρούσε ότι δεν γίνονταν πολλά – αν και ο Γάλλος πρόεδρος έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για το κλίμα – και ζήτησε να περάσουμε από τα λόγια στις πράξεις.
 
Δεν μπορώ να μην σχολιάσω – κατά αντιπαράθεση – τις δηλώσεις του Σωκράτη Φάμμελου (αναπλ υπουργός περιβάλλοντος, μου είναι συμπαθής κατά τα άλλα) ότι η Ελλάδα πρωτοστατεί στις περιβαλλοντικές συμφωνίες διεθνώς! Μήπως ζω/ζούμε σε άλλη χώρα που πρωτοστατεί στην ενεργειακή μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στην εξοικονόμηση και στις ΑΠΕ, στην ανακύκλωση, στην προστασία της βιοποικιλότητας, στην πράσινη οικονομία, στην προστασία των δασών, στην απεξάρτηση της γεωργίας από τα χημικά, στην ενθάρρυνση της μετακίνησης με μαζικά μέσα μεταφοράς- ποδήλατα, στην ενσωμάτωση τελικά της κλιματικής και οικολογικής διάστασης (και της κοινωνικής) σε όλες τις πολιτικές, και δεν το έχω καταλάβει;

http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/globe-stetho-300x201.jpg 300w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/globe-stetho-768x514.jpg 768w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/globe-stetho-1024x685.jpg 1024w" sizes="(max-width: 1694px) 100vw, 1694px" style="margin:0px;padding:35px 30px 30px 0px;font-style:inherit;font-variant:inherit;font-weight:inherit;font-stretch:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit;font-family:inherit;vertical-align:baseline;height:auto;float:left;width:360px">

Όλα στο φως. Διερεύνηση τυχόν ευθυνών πολιτικών χωρίς να δηλητηριαστεί η ατμόσφαιρα από σύγχυση εξουσιών, βίαιη αντίδραση κομμάτων ή επικοινωνιακές κινήσεις της κυβέρνησης.

Να μην αποπροσανατολισθεί η έρευνα για την διάχυτη διαφθορά, πλήρης εξυγίανση στο χώρο της υγείας

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ τασσόμαστε υπέρ της πλήρους εξυγίανσης του χώρου της υγείας από φαινόμενα διαφθοράς που βλάπτουν τόσο την υγεία των πολιτών όσο και τα δημόσια οικονομικά επί δεκαετίες.

Το διαχρονικό σκάνδαλο της εκτίναξης των φαρμακευτικών δαπανών, χωρίς μάλιστα βελτίωση της υγείας των πολιτών

Είναι προφανές ότι θα πρέπει να μας ενδιαφέρει αν εμπλέκονται ή όχι πολιτικοί σε υποθέσεις χρηματισμού από την Novartis.  Αλλά ο κουρνιαχτός από την κομματική αντιπαράθεση δεν πρέπει να αποπροσανατολίσει από το ακόμα πιο μεγάλο σκάνδαλο, ότι από το 2000 μέχρι το 2010 εκτινάχθηκαν οι δαπάνες για την νοσηλεία και τα φάρμακα σε απαράδεκτα ύψη, χωρίς να έχει βελτιωθεί η υγεία και τα υγειονομικά συστήματα. Μέρος του δημοσιονομικού προβλήματος συνδέεται με την εκτεταμένη διαφθορά στο χώρο της υγείας (υπερσυνταγογράφηση, συνταγογράφηση ακριβών φαρμάκων, πολλαπλάσιο κόστος υπηρεσιών, συσκευών και εξοπλισμού σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες).

Η υπερβολική σπατάλη στο χώρο της υγείας – πάνω από 2 δις ευρώ ετησίως για τα δημόσια ταμεία, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς –  καθώς και οι υπερβολικές στρατιωτικές δαπάνες και η εισαγωγή καυσίμων έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην χρεοκοπία της χώρας. Οι δαπάνες για φάρμακα από 178 Ευρώ κατά κεφαλή (2000) έφτασαν σε 444 Ευρώ το 2009, όταν ο μέσος όρος δαπάνης σε ευρωπαϊκό επίπεδο ήταν στα 320 Ευρώ. Η ιατρο-φαρμακευτική δαπάνη ανά άτομο μας κατέτασσε στην δεύτερη, μετά τις ΗΠΑ, θέση παγκοσμίως! Αυτά επιβάρυναν τόσο το δημόσιο σύστημα όσο και τον οικογενειακό προϋπολογισμό συνεισφέροντας σε ζημιά ύψους 23 δις ευρώ μέσα σε μια δεκαετία.

Η υπερβολική εκτίναξη της φαρμακευτικής και ιατρικής δαπάνης καθώς και η αύξηση του ελλείμματος της χώρας, οδήγησαν σε βίαιη προσαρμογή και περικοπές, σε μεγάλο βαθμό με οριζόντιο τρόπο, αλλά κι επιβάρυνση των νοικοκυριών με την αυξημένη συμμετοχή εισφοράς στα φάρμακα, σε μια εποχή σκληρής λιτότητας και φορολογίας. Την ίδια στιγμή τα φάρμακα και οι ιατρικές δαπάνες σήμερα δεν συμβάλλουν καν σε μείωση του φόρου εισοδήματος, παρά μόνο κατ΄ εξαίρεση, αν υπερβαίνουν το 5% του εισοδήματος.

Ανεξαρτήτως της ποινικής έκβασης της όλης υπόθεσης σε σχέση με τα συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα που έχουν εμπλακεί στην σημερινή αντιπαράθεση, υπάρχει ευθύνη ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και ιδιαιτέρως των κατεχόντων θέσεις εξουσίας στον τομέα της υγείας τις τελευταίες δεκαετίες, δεδομένου ότι ήταν γνωστό σε όλους το «πάρτι» με το φάρμακο και οι πρακτικές των φαρμακευτικών εταιρειών, ωστόσο κανένας (πολιτικοί, επιστημονικοί σύλλογοι ξα) δεν ανέλαβε την ευθύνη της αποτελεσματικής εξυγίανσης του χώρου και καμία πολιτική ηγεσία δεν έκανε κάποια συντονισμένη κίνηση για να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη όσοι συμμετείχαν σ’ αυτά τα κυκλώματα. Πρόκειται για μία διαχρονική αθλιότητα που πλήρωσαν ακριβά οι ευπαθέστεροι, για μία ύποπτη αμέλεια όπου όλοι είναι αμέτοχοι και κανείς δεν αισθάνεται την ανάγκη να απολογηθεί. Παρά το γεγονός ότι υπήρξαν εκθέσεις που έφτασαν στην Βουλή, αλλά και πολλές έρευνες σε ακαδημαϊκά ιδρύματα.

Πρέπει λοιπόν να διευρευνηθούν τυχόν ποινικές ευθύνες αλλά πρέπει να συζητηθούν και οι πολιτικές ευθύνες των πολιτικών εκείνων που διαχειρίστηκαν όλα αυτά τα θέματα τόσα χρόνια, χωρίς να λαμβάνουν εγκαίρως μέτρα για ορθολογική διαχείριση των δαπανών.

Ευθύνες έχει και ένα ποσοστό γιατρών που είτε λόγω διαπλοκής με τις φαρμακευτικές εταιρίες είτε με εύκολη συνταγογράφηση συνέβαλαν στην εκτίναξη της φαρμακευτικής δαπάνης.

Θα πρέπει να διερευνηθεί το κόστος του γενικότερου «σκανδάλου» για το ελληνικό δημόσιο, την ώρα που επιβάλλονταν αδιέξοδα, αναποτελεσματικά μέτρα περικοπής δημόσιων δαπανών και λιτότητας. Όπου αποδειχθεί ότι υπάρχει κόστος λόγω υπερτιμολογήσεων, σκόπιμης σπατάλης, θα πρέπει να επιστραφούν τα χρήματα από τους δράστες προς όφελος του δημόσιου συστήματος υγείας.

http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/75M-sustainable-food-fund-to-reward-first-mover-food-firms-768x583.jpg 768w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/75M-sustainable-food-fund-to-reward-first-mover-food-firms.jpg 795w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" style="margin:0px;padding:0px;font-style:inherit;font-variant:inherit;font-weight:inherit;font-stretch:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit;font-family:inherit;vertical-align:baseline;height:auto">

Τα πολιτικά κόμματα και η κυβέρνηση πρέπει να σεβαστούν τη διάκριση εξουσιών και να έρθουν όλα στο φως – Κανείς ένοχος, κανείς εκ προοιμίων αθώος με αυθαίρετο τρόπο, ενώ η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη

Η διαχείριση της υπόθεσης Novartis πρέπει να γίνει με απόλυτο σεβασμό στην διάκριση των εξουσιών(νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική) και να οδηγήσει στην διερεύνηση τυχόν ευθυνών ή και χρηματισμού πολιτικών ή στην αθώωσή τους, χωρίς να μετατραπεί σε μια υπόθεση αντιπαράθεσης μέχρι «θανάτου» μεταξύ των κομμάτων για την διαδικασία. Είναι σαφές, βέβαια, ότι είτε αποδειχθεί ότι πολιτικοί χρηματίστηκαν για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα φαρμακευτικών εταιριών σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος και της δημόσιας υγείας, είτε αποδειχθεί ότι όλα αυτά ήταν μια σκευωρία είτε  μια ατυχής διαχείριση ή μια καλά οργανωμένη επικοινωνιακή κίνηση θα πρέπει να ντρεπόμαστε ως κοινωνία για την κατάντια του πολιτικού συστήματος.

Η διερεύνηση ποινικών ευθυνών ή του βαθμού εμπλοκής πολιτικών σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς στον χώρο της υγείας που είναι διαρκές είναι υπόθεση της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ και της Βουλής. Κανένας πολιτικός δεν μπορεί να έχει ασυλία αν ενέχεται σε υποθέσεις διαφθοράς και χρηματισμού και να θεωρείται αθώος εκ των προτέρων, όταν υπάρχει εισαγγελική έρευνα εν εξελίξει και δεν έχουν ανοίξει ακόμα οι λογαριασμοί τροφοδότες. Αλλά και κανένας πολιτικός ή πολίτης δεν πρέπει να κρίνεται ένοχος προκαταβολικά, πριν αποφανθεί η δικαιοσύνη και πριν τεκμηριωθεί η ενοχή του. Τα κόμματα πρέπει να σεβαστούν την σε εξέλιξη διερεύνηση της υπόθεσης από τους εισαγγελείς και να βοηθήσουν να έρθουν όλα στο φως. Η κυβέρνηση οφείλει να κρατάει αποστάσεις από χαρακτηρισμούς και να μην διαχειρίζεται την υπόθεση με επικοινωνιακούς όρους, πριν ολοκληρωθεί η έρευνα και αποφανθεί η δικαιοσύνη, αλλιώς περιπλέκει περισσότερο τα θέματα. Πολύ περισσότερο, πρέπει να σεβαστεί  την διάκριση των εξουσιών και να μην δηλητηριάζει και αυτή με τις ενέργειές της την πολιτική και κοινωνική ζωή.

Θυμίζουμε ότι με ευθύνη όλων των πολιτικών κομμάτων επικρατεί ακόμα η απαράδεκτη αντιμετώπιση των πολιτικών και των υπουργών με διαφορετικό σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες τρόπο στα θέματα ασυλίας ή παραγραφής ποινικών αδικημάτων. Θα έχουν όλοι πολιτική ευθύνη αν και αυτή η υπόθεση δεν ξεκαθαριστεί και παραμείνουν σκιές ή αδιευκρίνιστες πλευρές, λόγω παραγραφής των αδικημάτων – κάτι στο οποίο είναι πολύ πιθανόν να συμπεράνει η προανακριτική επιτροπή της Βουλής, λόγω παρέλευσης του χρόνου από τα «αδικήματα».

http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/Sta-768x675.jpg 768w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/Sta-1024x900.jpg 1024w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/Sta.jpg 1074w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" style="margin:0px;padding:0px;font-style:inherit;font-variant:inherit;font-weight:inherit;font-stretch:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit;font-family:inherit;vertical-align:baseline;height:auto">

Σεβασμός στην δικαιοσύνη και στην δικαστική έρευνα

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ουσιαστικά η εισαγγελική έρευνα στην Ελλάδα βασίστηκε σε σημαντικό βαθμό στα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν στις ΗΠΑ μετά από έρευνα των δικαστικών αρχών και του FBI, αλλά και σε άλλες χώρες και αφορούσε βασικά στην διάχυτη στο χώρο της υγείας διαφθορά που σχετίζονταν με τις πρακτικές της Novartis και την διακίνηση μαύρου χρήματος σε γιατρούς, δημόσιους υπάλληλους, στελέχη της διοίκησης, συνεργάτες πολιτικών προσώπων. Η αξιοποίηση των στοιχείων ουσιωδών μαρτύρων που παραμένουν υπό προστασία, χωρίς να ανακοινώνονται τα ονόματά τους, είναι σύμφωνη με την ελληνική νομοθεσία, υπό προϋποθέσεις που κρίνει η δικαστική εξουσία. Αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι δεν μπορούν να καταδικαστούν άτομα μόνο με βάση τις κατηγορίες ή μαρτυρίες «ανώνυμων» μαρτύρων. Πρέπει να διασταυρωθούν οι καταγγελίες και το άνοιγμα λογαριασμών θα συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση επιβεβαίωσης ή απόρριψης των καταγγελιών. Δεν είναι σοβαρό κόμματα που ψήφισαν την σχετική νομοθεσία, να μιλάνε σήμερα για «κουκουλοφόρους». Αλλά ούτε είναι αποδεκτό να λαμβάνονται εκ προοιμίου ως αξιόπιστες ατόμων που πιθανόν εμπλέκονται στην υπόθεση και δεν θα εξεταστούν κατ΄ αντιπαράσταση. Η καλύτερη λύση είναι να έρθουν όλα και όλοι στο φως, και προφανώς να προστατευθούν με άλλο τρόπο οι συγκεκριμένοι αλλά και τυχόν άλλοι μάρτυρες. Η Novartis οφείλει να συνεργαστεί, και η απειλή αναστολής των δραστηριοτήτων της στην Ελλάδα αν δεν συνεργαστεί, θα πρέπει να είναι μέρος της προσπάθειας να έρθουν στο φως όλοι οι λογαριασμοί και όλες οι αποφάσεις που σχετίζονται με διακίνηση χρήματος για δωροδοκίες είτε γιατρών, είτε δημόσιων υπαλλήλων, είτε πολιτικών.

Αν και σε ποιο βαθμό εμπλέκονται πολιτικοί με δωροδοκίες για επηρεασμό των αποφάσεων είναι κάτι που θα πρέπει να διερευνήσει η δικαιοσύνη, ακόμα και αν αδικήματα έχουν τυπικώς (αλλά όχι ουσιαστικά) παραγραφεί.

Να αντιμετωπίσουμε τμήμα της διαφθοράς που οδήγησε στην κρίση και χρεοκοπία

Δεν πρέπει να χάσουμε τον βασικό στόχο, ότι υπάρχουν πέρα από δεοντολογικά θέματα και ποινικές ευθύνες για όλες τις κοινωνικά απαράδεκτες πρακτικές χρηματισμού γιατρών για να υπερσυνταγογραφούν ή να συνταγογραφούν φάρμακα συγκεκριμένων εταιριών.

Το σκάνδαλο που λίγο πολύ όλοι ήξεραν κι αποδέχονταν, είχε δύο συνέπειες, αφενός να κατευθύνει τις συνταγές προς συγκεκριμένα και πιο ακριβά φάρμακα κι αφετέρου να συμβάλλει στην υπερβολική συνταγογράφηση και στην υπερκατανάλωση φαρμάκων. Ελπίζουμε ότι δεν υπάρχει κι άμεση βλάβη της υγείας πολιτών από συνταγογραφήσεις χωρίς λόγο, μόνο και μόνο για τα bonus που έδιναν οι εταιρίες αν γιατροί “έπιαναν” τον στόχο συνταγογράφησης ενός συγκεκριμένου αριθμού φαρμάκων το μήνα.

Ασχέτως αν η έρευνα είναι αποτέλεσμα και του σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ φαρμακευτικών κολοσσών, αυτή αναφέρεται στην διακίνηση «μαύρου χρήματος» με την μορφή “δώρων” σε 4000 γιατρούς, μέλη επιτροπών, δημοσίους υπαλλήλους, συμβούλους πολιτικών από την Novartis,   πρακτική που ακολουθούσαν όμως και άλλες φαρμακευτικές εταιρίες. Όλοι γνώριζαν αυτές τις πρακτικές αλλά οι αρμόδιοι φορείς και μεγάλο τμήμα του επιστημονικού κόσμου αδιαφορούσαν.  Η εισαγγελική έρευνα εκτιμάει την ζημιά από τις πρακτικές της Novartis σε 3 δις Ευρώ. Αυτά τα χρήματα πρέπει να ανακτηθούν προς όφελος του συστήματος δημόσιας υγείας. Το άνοιγμα λογαριασμών που τροφοδότησαν την διαφθορά μπορούν να δείξουν ποιοι έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον και την δημόσια υγεία.

Αυτά τα πολύ σοβαρά θέματα πρέπει να συζητηθούν και να διερευνηθούν, να μην χαθούν μέσα στον κουρνιαχτό που σηκώνεται από την βίαιη κι απόλυτη αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων. Κανένα κόμμα δεν μπορεί να κάνει ότι δεν ήξερε την σκανδαλώδη γενικευμένη διαφθορά στο χώρο του φαρμάκου.

Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι φορείς και πολιτικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων και οι Πράσινοι, ευρωπαϊκές υπηρεσίες και διεθνείς οργανισμοί είχαν θέσει δημόσια τα θέματα αυτά, ιδιαίτερα αυτά της υπερκατανάλωσης φαρμάκων και της διαφθοράς που σε κάποιο βαθμό συνδέονται – χωρίς όμως να υπάρχει η αντίστοιχη ευαισθητοποίηση από πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς στη χώρα μας.

Και ας ξεχνάμε, ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας κι άλλων διεθνών οργανισμών, πάνω από 100.000.000 άνθρωποι περνάνε στη φτώχεια ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ λόγω του αυξημένου κόστους που καλούνται να καταβάλλουν σε θέματα υγείας κι αντιμετώπισης των δικών τους ασθενειών ή των προβλημάτων υγείας κάποιων κοντινών τους ανθρώπων. Η υγεία για όλους #healthforall είναι βασικό δικαίωμα και πρέπει να παρέχεται με τρόπο που δεν σπρώχνει τους ανθρώπους στην καταστροφή και στην φτώχεια.

 

Οι προτάσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για γενικότερες αλλαγές στην πολιτική για την υγεία