Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, φύση και υπαίθριες δραστηριότητες
 
Την Κυριακή έγινε στο ξενοδοχείο Στάνλευ μια συνάντηση ανθρώπων της ανανεωτικής αριστεράς. Ο τίτλος της συνάντησης "Μια νέα αρχή" προκλητικός. Αλλά τι σημαίνει τελικά "νέα αρχή"; Σημαίνει μήπως ότι βλέπουν οι φίλοι και οι φίλες που ανέλαβαν την πρωτοβουλία προς το μέλλον ή σημαίνει κυρίως ότι θέλουν να ξαναβρεθούν επειδή είχαν βρεθεί κατά καιρούς μαζί στο παρελθόν, κάπου διαλύθηκαν στην διαδρομή και τώρα θέλουν να μαζέψουν τα κομμάτια τους;
 
Περίμενα ότι στην συνάντηση αυτή θα υπήρχαν κάποιες σκέψεις για ένα διαφορετικό μέλλον. Με απογοήτευση διαπίστωσα ότι η 'Νέα Αρχή" αφορά συναισθηματικές (κυρίως) ανάγκες, ανθρώπινες αλλά καμία σχέση με τις σύγχρονες ανάγκες. Καταλαβαίνω ότι θέλουν να συναντηθούν ξανά άνθρωποι που ήταν στο ΚΚΕεσ, στον ΣΥΝ, στη ΔΗΜΑΡ αλλά είναι λες και δεν έχει αλλάξει τίποτα τόσα χρόνια, ότι δεν υπήρξαν οι διαφορετικές διαδρομές, ότι άλλοι βρέθηκαν στο ΚΙΝΑΛ, άλλοι στο ΠΟΤΑΜΙ και άλλοι πήγαν σπίτι τους, ενώ κάποιοι άλλοι πλέον (ξανα) βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ. Κρίμα.
 
Υπήρχε μια ευκαιρία στο παρελθόν να βρεθούμε πράσινοι και ανανεωτική αριστερά στο ίδιο σχήμα. Δυστυχώς η εκδοχή της ανανεωτικής αριστεράς - ΔΗΜΑΡ δεν ήταν συνεπής στην πρόσκληση που της απευθύναμε οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ το 2015 για την δημιουργία μιας πράσινης αριστεράς. Προεκλογικά τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ υποτίθεται ότι δεσμεύτηκαν με "συγκίνηση" σε μια κοινή πορεία με στόχο να πραγματοποιηθεί "το όνειρο του Παπαγιαννάκη" για μια πράσινη αριστερά. Αυτός ήταν ο ένας από τους δύο όρους που είχαμε θέσει για εκλογική συνεργασία. Ο πρώτος όρος ήταν δεσμευτική προγραμματική συμφωνία και ο δεύτερος όρος ήταν η εκλογική συνεργασία να είναι όχι αυτοσκοπός αλλά ένα πρώτο βήμα για να δημιουργήσουμε μετά τις εκλογές του Γενάρη 2015 ένα ευρύ σχήμα πράσινης αριστεράς.
 
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ τολμήσαμε να αναλάβουμε το ρίσκο - παρά την τοξικότητα εκείνη την εποχή ακόμα και της λέξης ΔΗΜΑΡ - μετά τις "διαβεβαιώσεις" όλων των στελεχών της να δουλέψουμε στρατηγικά για μια συνεργασία των πράσινων, της ανανεωτικής δημοκρατικής αριστεράς και ευρύτερων δυνάμεων για ένα φορέα πράσινης αριστεράς.
 
Όμως τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ - με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις - την επόμενη μέρα μετά τις εκλογές τα ξέχασαν όλα αυτά όπως και την συγκίνησή τους που επιτέλους θα βρίσκονταν ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς και της οικολογίας. ΚΙ έτσι άλλοι τράβηξαν για το ΚΙΝΑΛ, άλλοι για το ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι για το ΠΟΤΑΜΙ και μερικοί προσπαθούν να καταλάβουν που βρίσκονται.
 
Το μόνο που είναι ανοικτό πλέον για εμάς ως προς την συνάντησή μας με κάποιους από τον παλιό χώρο της ανανεωτικής (?) αριστεράς είναι να βρεθούμε με εκείνο το κομμάτι της κοινωνικής κυρίως αριστεράς που μπορεί να δει τα ζητήματα της εποχής μας, αυτά που συγκινούν τους νέους και τις νέες.
 
Οργανωτικές συνεργασίες με τμήματα της ΔΗΜΑΡ που ξαναβρίσκονται στη βάση του παρελθόντος τους δεν μας ενδιαφέρουν - δυστυχώς αυτή η συνάντηση με βάση το παρελθόν γίνεται κυρίαρχη στην "Νέα Αρχή". Καταλαβαίνω ότι πολλοί άνθρωποι που έζησαν μια ζωή ως μειοψηφία της αριστεράς συγκινούνται όταν ξαναβρίσκονται μετά από αποτυχημένες διαδρομές από εδώ και από εκεί. Ίσως και στη βάση να καταγράψουν την παρουσία τους στις ευρωεκλογές και ότι προκύψει μετά. Αλλά πολιτική με προοπτική δεν χτίζεται έτσι στη βάση συναισθηματικών αναγκών από το παρελθόν. Μπορεί βέβαια να δημιουργούνται σχήματα που εκφράζουν τα μέλη τους, αλλά για να υπάρχει πολιτική παρέμβαση στην κοινωνία δεν αρκεί αυτό.
 
Μια συνάντηση ανανεωτικής αριστεράς και οικολογίας δεν πρόκειται να γίνει στη βάση αναμνήσεων του παρελθόντος ή χρησιμοποίησης λέξεων σε τίτλους προσκλήσεων.
 
Όλο και περισσότερο διαπιστώνουμε να "ξαναβάζουν" όλα τα κόμματα και τα σχήματα και λίγο από οικολογία σε πλήρη αναντιστοιχία με την πραγματική ενσωμάτωση της πράσινης πολιτικής στις πολιτικές τους πρακτικές. Όσο πιο πολύ αποδεικνύεται ότι αγνοούν τα κρίσιμα μεγάλα θέματα που θέτει πλέον η πολιτική οικολογία και αφορούν το κλίμα, την οικονομία, την δημοκρατία, την κοινωνική συνοχή, το παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, τόσο πιο πολύ ρέπουν προς τις επιθέσεις "φιλίας" προς την οικολογία!!!!
 
Το είδαμε στον ΣΥΡΙΖΑ που ενσωμάτωσε όσους απέμειναν από τους Οικολόγους Πράσινους, το είδαμε στο Ποτάμι που προσπάθησε να βάλει και λίγους οικολόγους στην κοίτη του, το βλέπουμε και στο ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ διαχρονικά, Αποτυχημένες απόπειρες.
 
Όσο η πράσινη πολιτική χάνεται δεξιά κι αριστερά, θα αποτελεί το μαϊντανό σε άλλα φαγητά. Η πράσινη πολιτική πρέπει να συγκροτηθεί αυτόνομα και αποτελεσματικά για να μπορέσει να επηρεάσει την πολιτική και στη χώρα μας. Σε αυτή τη βάση είμαστε ανοικτοί σε ανθρώπους και ομάδες τόσο από το χώρο της ανανεωτικής και σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς όσο και κυρίως από ενεργούς πολίτες που δραστηριοποιούνται σε κοινωνικές παρεμβάσεις για νέες συνθέσεις και πολιτικές που βλέπουν προς το μέλλον. 
 
Πόσο βοηθάει την κοινωνία στο να προχωρήσει ο απόλυτος διχασμός, ο φανατισμός και η πολεμική διάθεση; κάποτε ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μετά μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί, φως - σκοτάδι, πουλημένοι - πατριώτες, σήμερα ΣΥΡΙΖΑ -ΑντιΣΥΡΙΖΑ κα.
Τα πολιτικά ζητήματα δεν είναι ποτέ άσπρο - μαύρο, απαιτούν διάλογο, επιχειρήματα, προφανώς κι αντιπαράθεση και σύνθεση. Στην πολιτική "κουλτούρα" μας όμως ο διάλογος με επιχειρήματα έχει απαξιωθεί, οι (κυβερνητικές) συνεργασίες δεν βασίζονται σε σαφές και ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα που έχει συζητηθεί δημοκρατικά και έχει αποφασιστεί από τα μέλη και τα όργανα των κομμάτων, ενώ έννοιες όπως σύνθεση, συναίνεση και συμβιβασμός ακόμα και σε επιμέρους θέματα (είτε στη Βουλή, είτε στην κοινωνία, είτε στις σχέσεις μας με τρίτους) στην πολιτική αντιμετωπίζονται (περίπου) ως "προδοσία".
Η σύντομη εμπειρία μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2/2012 έως 6/2014) ήταν για μένα μια επιβεβαίωση ότι αυτό το διαφορετικό μοντέλο άσκησης πολιτικής που ακολουθείται μέχρι σήμερα - για διάφορους λόγους - στο μόνο εκλεγμένο ευρωπαϊκό όργανο δουλεύει και είναι αποτελεσματικό, παράγει νομοθετικά, πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματα. Βασίζεται, όμως, στην τεκμηρίωση, στην πολιτική συγκρότηση, στον διάλογο μεταξύ των ευρωβουλευτών, στον διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς και την κοινωνία των πολιτών, στην προσέγγιση των θεμάτων με ολιστικό τρόπο μέσα από την εμπλοκή των διαφορετικών Επιτροπών που εξετάζουν ένα θέμα, στην αντιπαράθεση, με επιχειρήματα, μεταξύ των πολιτικών ομάδων και πάντα στο πλαίσιο της ευπρέπειας - υπάρχουν κι εκεί εξαιρέσεις πάντως- καθώς και στην αναζήτηση συνθέσεων και συναινέσεων αλλά και στην σαφή αποτύπωση της πλειοψηφούσας άποψης. Αυτό το μοντέλο πολιτικής προϋποθέτει προγραμματικές προσεγγίσεις - όχι απλώς τακτικισμούς - για να είναι αντιληπτές οι δυνατότητες σύνθεσης αλλά και οι διαφοροποιήσεις. Οι κόκκινες και πράσινες γραμμές βασίζονται σε τεκμηριωμένες πολιτικές απόψεις κάθε φορά όχι σε προσεγγίσεις μεταφυσικές - "το απόλυτο καλό και το απόλυτο κακό". Στο τέλος, όμως, το πολιτικό αποτέλεσμα που αποτυπώνει την πολιτική βούληση της πλειοψηφίας δεν είναι η απόλυτη κυριαρχία μιας άποψης αλλά αυτή που προκύπτει μέσα από αποδεκτό συμβιβασμό και σύνθεση.
Όποιος έχει ζήσει έστω και για λίγο αυτό το μοντέλο πολιτικής στο Ευρωκοινοβούλιο μπορεί να καταλάβει ότι η πολιτική όπως ασκείται στη χώρα μας (με πολεμικό ύφος, τακτικισμούς, απαξίωση του "αντιπάλου", διαγραφή από τον αρχηγό όποιου διαφωνεί σε ένα θέμα, απουσία τεκμηρίωσης και κυρίως έλλειψη διάθεσης να υπάρξουν συνθέσεις και συναινέσεις ακόμα και εκεί που είναι δυνατή η συμφωνία) απέχει έτη φωτός από την λογική. Αυτή η ακραία πόλωση που κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας - κι όχι μόνο τώρα - ευθύνεται για την πολλαπλή και βαθιά χρεοκοπία μας.
Το ερώτημα είναι λοιπόν σαφές: Υπάρχουν μέσα στην κοινωνία δυνάμεις που μπορεί να εκπροσωπήσουν με αξιοπρεπείς όρους ένα νέο μοντέλο πολιτικής που προωθεί βαθιές (όχι στα λόγια ή με συνθήματα) αλλαγές ΚΑΙ στον τρόπο διαμόρφωσης κι άσκησης της πολιτικής ΚΑΙ στο περιεχόμενό της; Και μπορούν αυτές οι δημιουργικές δυνάμεις να υπερβούν πικρίες, απογοητεύσεις, προσωπικές αντιπάθειες και να συγκροτήσουν σε ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ βάση μια εναλλακτική πολιτική, μαθαίνοντας από το παρελθόν και τα λάθη αλλά ξεπερνώντας τα;
Νομίζω ναι, αλλά η απογοήτευση και η παθητικοποίηση είναι τα μεγάλα εμπόδια που πρέπει να υπερβούμε άμεσα. Όσοι/ες θεωρούν ότι τα υπάρχοντα κόμματα μπορούν να εξελιχθούν μπορεί να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, εμείς όμως οι υπόλοιποι/ες που θεωρούμε ότι χρειάζεται ένα νέο πολιτικό σχήμα, αυτόνομο, αυτο-προσδιοριζόμενο, έχουμε χρέος να αναλάβουμε πρωτοβουλίες
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ξεκινάμε ένα διάλογο με - κι απευθύνουμε δημόσια πρόσκληση σε - δημιουργικές δυνάμεις
- που συμμετέχουν στις αυτοδιοικητικές και περιφερειακές εκλογές, με στόχο να αντάλλαξουμε εμπειρίες και να συνδιαμορφώσουμε προτάσεις και προγράμματα, ώστε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο προσώπων και κινήσεων που θα δεσμεύονται και θα ενσωματώσουν στην στρατηγική τους και στο πρόγραμμά τους ένα σύνολο σύγχρονων πολιτικών για το περιβάλλον, το κλίμα, την κοινωνική συνοχή, τη κυκλική και πράσινη οικονομία παράλληλα με θεσμούς συμμετοχής και διαλόγου στο τοπικό και περιφερειακό επίπεδο
- για την δημιουργία μιας πράσινης κοινωνικής λίστας στις ευρωεκλογές με τη συμμετοχή ενεργών πολιτών που εκπροσωπούν θετικές/εμβληματικές προτάσεις-λύσεις απέναντι σε σημαντικά θέματα, μια λίστα που δεν περιορίζεται μόνο σε όσους αυτοπροσδιορίζονται ως "πράσινοι" αλλά απευθύνεται σε όσες κι όσους μπορούν γύρω από μια πράσινη πρόταση για την οικονομία, το κλίμα και το περιβάλλον, να εκφράσουν την ανάγκη για μια πολιτική που προκαλεί ευχαρίστηση, μια πολιτική που προσφέρει λύσεις και δημιουργεί χαμόγελα, μια πολιτική που επιδιώκει βαθιές αλλαγές στην καθημερινότητα και στις κεντρικές πολιτικές, στο παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο μέσα όμως από διάλογο και συνθέσεις. Μια πολιτική που δίνει ενεργό ρόλο στην κοινωνία, αμφισβητώντας το μονοπώλιο των κομμάτων να καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις, προωθεί την συμμετοχική δημοκρατία, εμπλουτίζει αλλά κι αλλάζει το παραδοσιακό αντιπροσωπευτικό μοντέλο δημοκρατίας. Ενθαρρύνει την αναδιάταξη των προτεραιοτήτων με στόχο τη διαγενεακή αλληλεγγύη, την πλανητική συνείδηση και τη συμφιλίωση ανθρώπου με τη φύση, αγωνίζεται για την κοινωνική δικαιοσύνη με στόχο την εξάλειψη ανισοτήτων σε ό,τι αφορά κοινωνική θέση, εισόδημα και πρόσβαση στην εξουσία.
Είμαστε πολλοί και πολλές που αναγνωρίζουμε τα κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας: την άνοδο της ακροδεξιάς και του λαϊκισμού, την κλιματική αλλαγή, τις κοινωνικές ανισότητες και είμαστε αποφασισμένοι/-ες να τα αντιμετωπίσουμε. Αλλά είμαστε σκόρπιοι/ες. Ας σκεφτούμε ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και ότι πρέπει να ενεργοποιηθούμε αλλιώς τα πράγματα δεν βελτιώνονται από μόνα τους. Μπορεί να νοιώθουμε απογοήτευση, πικρίες, να θεωρούμε ότι έχουν γίνει λάθη, αλλά η ζωή κυλάει έτσι κι αλλιώς, δεν
Νοιώθουμε ντροπή για το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης και του πολιτικού συστήματος, αλλά τι θα αλλάξει χωρίς την παρέμβαση δημιουργικών πολιτικών δυνάμεων; Στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης και κρίσης είναι κρίσιμες και καταλυτικές, οι πραγματικές, ρεαλιστικές, άμεσα υλοποιήσιμες προτάσεις για την αντιμετώπιση των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων. Προτάσεις, σχέδια και ιδέες υπάρχουν. Απουσιάζει η πολιτική βούληση. Είναι πλέον καιρός να αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων.
Προσκαλούμε λοιπόν στη συγκρότηση ενός ευρύτερου συνεκτικού πολιτικού χώρου που θα έχει στο κέντρο του τις πράσινες πολιτικές, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη διαγενεακή αλληλεγγύη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ενίσχυση της δημοκρατίας, τον πολιτικό διάλογο, την κοινωνική δικαιοσύνη, την λογική, την επανένωση της κοινωνίας και τη συμφιλίωση.
Αν είσαστε μέσα στείλτε ένα μήνυμα για να βρεθούμε όλοι/ες μαζί στο: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
#Πάμε_πράσινα #ThistimeImvoting @greensgr @prasinoi

blue flower

Για μια πράσινη πολιτική των πολιτών

                                                                         

Το εβδομαδιαίο newsletter του prasinoi.gr

Το εβδομαδιαίο newsletter του prasinoi.gr


Αγαπητή/τέ Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μας φάνηκε ότι δεν πρέπει να είδες το προηγούμενο μήνυμα με τα τελευταία άρθρα μας και είπαμε να σου το ξαναστείλουμε. Ελπίζουμε ότι κάναμε καλά.

Στη περίπτωση όπου δεν θέλεις να λαμβάνεις αυτά τα μηνύματα, μπορείς να διαγραφείς ΕΔΩ.

Προώθησε σε φίλη/ο
Εγγραφή φίλου/ης
Δες όλα τα άρθρα
Διαγραφή newsletter
 

32 χρόνια από το Τσερνομπίλ: η πυρηνική περιπέτεια

 
Πέρασαν ήδη 32 χρόνια από την πυρηνική έκρηξη στο Τσέρνομπιλ. Πολλές κυβερνήσεις, μεταξύ άλλων και της Τουρκίας, δεν έχει πάρει το μάθημα από το πάθημα. Παρά το υψηλό κόστος που έχουμε πληρώσει ήδη. Δεν ξεχνάμε. Τσερνομπίλ 26.4.1986 (Σοβιετική Ένωση) - Φουκουσίμα 11.3.2011 (Ιαπωνία)– Three Mile Island (ΗΠΑ) 28.3.1979 – Sellafield (Οκτώβριος 1957, Βρετανία). 4 μεγάλες πυρηνικές καταστροφές που σημάδεψαν την εποχή μας, την υγεία και τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων. Αλλά δυστυχώς δεν ήταν τα ...
 
Διαβάστε το άρθρο στο prasinoi.gr
 
Άρθρα, πυρηνικά, Τσέρνομπιλ, Φουκουσίμα  • 2018-04-26
 

Η δημοκρατία δεν είναι αυτονόητη, πρέπει να την διεκδικούμε καθημερινά

 
Συμπληρώθηκαν 51 χρόνια από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 2017 αλλά και 3 χρόνια από την έναρξη της δίκης των εγκληματικών πράξεων της Χρυσής Αυγής. Υπάρχει σχέση μεταξύ αυτών των δύο; Και στις δύο περιπτώσεις, οι στρατοκράτες της χούντας και οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό το μίσος τους για την δημοκρατία. Πολλοί ξεχνούν, όμως, και γίνονται οπαδοί αυταρχικών καθεστώτων και αντιδημοκρατικών αντιλήψεων, χωρίς πραγματικά να κατανοούν τι σημαίνει το «πνίξιμο» ...
 
Διαβάστε το άρθρο στο prasinoi.gr
 
Δελτία Τύπου, Θέσεις, 21η Απριλίου, δημοκρατία, δημοκρατικός διάλογος, εξέλιξη κοινωνίας, χούντα  • 2018-04-24
 

Άρθρο μας στον «Ηπειρωτικό Αγώνα» για την προωθούμενη εξόρυξη πετρελαίου στην Ήπειρο

 
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είμαστε σαφώς αντίθετοι με την προωθούμενη εξόρυξη πετρελαίου στην Ήπειρο, για 3 λόγους που έχουν να κάνουν με: - με τους τεράστιους κινδύνους για την περιοχή, περιβαλλοντικούς (ρύπανση του εδάφους, των υπόγειων κι επιφανειακών νερών και της ατμόσφαιρας) και οικονομικούς (ανατροπή των ευκαιριών για καινοτόμες πράσινες οικονομικές δραστηριότητες, ανταγωνισμός και εξαφάνιση υπαρκτών θέσεων εργασίας), που επιφυλάσσει μια τέτοια επιλογή, μετατρέποντας την Ήπειρο σε μια ...
 
Διαβάστε το άρθρο στο prasinoi.gr
 
Άρθρα, Στα Media, ενέργεια, εξορύξεις πετρελαίου, Ήπειρος, Οικολόγοι Πράσινοι, Πετρέλαιο  • 2018-04-24
 

Είναι μία και μοναδική. Ας την προστατέψουμε

 
Είναι μία και μοναδική. Παγκόσμια Ημέρα της ΓΗΣ #EarthDay2018 Ας την προστατέψουμε! #ClimateAction #climateprotection #CleanSeas 			  </div>
			  
			  <div class=