Ανοικτή συνδιάσκεψη με πρωτοβουλία των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Επιστροφή στο μέλλον, πράσινες πολιτικές για την ουσιαστική έξοδο από την πολύπλευρη κρίση

Σάββατο 3 Ιουνίου, ώρα 14.30 έως 20.30,  

          Μπάγκειο Ομονοίας ( είσοδος από πλατεία Ομονοίας)    

Δηλώσεις συμμετοχής: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μια σειρά από κρίσιμα θέματα Θα συζητηθούν με την συμμετοχή πανεπιστημιακών, ακτιβιστών, «πολιτικών», μελών κοινωνικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων, αυτοδιοικητικών, ενεργών πολιτών

  

14.30-15.45: ΠΑΝΕΛ 1: Η κρίση της πολιτικής και η πολιτική των Πολιτών: Δημοκρατία, Σύνταγμα, Κόμματα, Κοινωνία Πολιτών

Μερικά από τα ερωτήματα που θα συζητηθούν:

-Ποια μπορεί να είναι η πολιτική απάντηση απέναντι στην κρίση της πολιτικής και την αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος;

-Είναι η «περισσότερη δημοκρατία» ακόμα ζητούμενο/αίτημα στη σημερινή εποχή;

-Ποια είναι η σχέση της κοινωνίας των πολιτών με την πολιτική των πολιτών και με την πολιτική των (αποτυχημένων) επαγγελματιών της πολιτικής;

-Μπορεί οι πολίτες να έχουν λόγο για το Σύνταγμα και την αλλαγή του Συντάγματος;

-Μπορεί η πολιτική να γίνει κινητήρια δύναμη των εξελίξεων την εποχή της παγκοσμιοποίησης και των τεχνολογικών εξελίξεων;

  • Γιώργος Οικονόμου,καθηγητής, συγγραφέας του βιβλίου “Η αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος”
  • Χρήστος Λυντέρης, δικηγόρος, διδάκτωρ νομικής, μέλος της ομάδας “Πρωτοβουλία για ριζική Συνταγματική Αλλαγή”
  • Γιάννης Παρασκευόπουλος, ιδρυτικό μέλος των Οικολόγων Πράσινων και του Οικολογικού Δικτύου
  • Στράτος Φαναράς, METRON ANALYSIS
  • Θανάσης Οικονόμου, πρώην βουλευτής Ιωαννίνων
  • Θράσος Φωτεινός, κίνηση Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς

Συντονίζει: Νίκος Χρυσόγελος

 

15.45-17.00: ΠΑΝΕΛ 2: Τι είδους κοινωνική πολιτική απαιτείται σε μια εποχή βαθιάς κοινωνικής κρίσης και κοινωνικής αποσύνθεσης

Μερικά από τα ερωτήματα που θα συζητηθούν:

– Μπορούμε να επανασχεδιάσουμε την εποχή της κρίσης μια νέα αποτελεσματική και προς όφελος των πολιτών και όσων έχουν ανάγκη κοινωνική πολιτική;

– Γιατί δεν μειώνεται η φτώχεια και η ανεργία; Είναι πρόβλημα μόνο χρημάτων και επιδομάτων ή χρειάζεται συστημική, ριζική αλλαγή της κυρίαρχης κοινωνικής πολιτικής;

– Σημαντικά προβλήματα όπως η φτώχεια και η ενεργειακή φτώχεια αντιμετωπίζονται με επιδόματα ή με κοινωνική και πράσινη καινοτομία;

– Υπάρχει συνοχή μεταξύ της κοινωνικής και της περιβαλλοντικής/κλιματικής και της οικονομικής πολιτικής ή μιλάμε για αντιθετικές επιλογές;

– Η πολιτική για το μεταναστευτικό και το προσφυγικό είναι μόνο ευρωπαϊκή υπόθεση ή ζητείται και ελληνική και περιφερειακή πολιτική; Υπάρχει πολιτική κοινωνικής ένταξης και σχέδιο ώστε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να αποτελέσουν μέρος της λύσης για την Ελλάδα (απασχόληση, καινοτομία, ασφαλιστικό, ανανέωση);

– Γιατί δεν υπάρχει πολιτική για την κατοικία και θεσμοί παραγωγής κοινωνικής κατοικίας στην Ελλάδα; Υπάρχει άλλη πρόταση για τα κόκκινα δάνεια που αφορούν κατοικίες;

  • Τάκης Γρηγορίου, Υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και κλιματικών αλλαγών, Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace
  • Άχμετ Μοαβία, υπεύθυνος Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών
  • Παναγιώτης Πανοσκάλτης, ενεργός πολίτης
  • Μιχάλης Τρεμόπουλος, πρώην ευρωβουλευτής και περιφερειακός σύμβουλος
  • Θεοχάρης Αγγελίδης, Δικηγόρος, Διαμεσολαβητής, Εκπαιδευτής Διαμεσολαβητών

Συντονίζει: Όλγα Θεοδωρικάκου

   

17.00-18.30: ΠΑΝΕΛ 3: Με ποιο παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο θα βγούμε από την κρίση; Πώς θα αντιμετωπιστεί η ανεργία; 

Μερικά από τα ερωτήματα που θα συζητηθούν:

– Ευθύνεται το παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο για τη σημερινή κρίση ή είναι απλώς θύμα της κρίσης;

– Επιστροφή στην «οικονομική ανάπτυξη» και τις μεγάλες επενδύσεις ή ριζική αλλαγή του παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου;

– Τι είδους οικονομία και επενδύσεις χρειαζόμαστε; Είναι όλες οι επενδύσεις αναγκαίες και οδηγούν στην βιωσιμότητα και στην έξοδο από την κρίση ή …Πώς η “ανάπτυξη” δεν θα αφήνει ηττημένους και αποκλεισμένους πίσω;

Έχουμε να μάθουμε από την ευρωπαϊκή εμπειρία σχετικά με την ενεργειακή μετάβαση και την πράσινη/κυκλική οικονομία ή “αυτά δεν είναι για εμάς”;

– Είναι όλες οι μορφές τουρισμού η κατάλληλη απάντηση απέναντι στην κρίση ή πρέπει να επιλέξουμε μοντέλα τουρισμού για να γίνει ο τουρισμός καταλύτης αλλαγών;

– Πώς θα δημιουργηθούν 1.000.000 θέσεις εργασίας και θα επιστρέψουν όσοι έχουν μεταναστεύσει από τη χώρα;

– Ποιος είναι ο ρόλος της (οικολογικής) γεωργίας στην έξοδο από την κρίση αλλά και την βιωσιμότητα; Έχει γίνει κατανοητός και ενσωματωθεί στις τρέχουσες πολιτικές;

– Υπάρχει ανάγκη για περιφερειακή πολιτική, νησιωτική πολιτική και πολιτική συνοχής στον οικονομικό και παραγωγικό σχεδιασμό;

  • Παναγιώτης Πετράκης, καθηγητής οικονομικών επιστημών, Παν/μιο Αθηνών
    • Μιχάλης Κουλουρούδης, μέλος του ΔΣ του οργανισμού πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων ΔΗΩ
    • Αlice Κοροβέση, γενική γραμματέας ΙΝΖΕΒ – Ινστιτούτο Κτιρίων Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης
    • Πάνος Γρέδης, ειδικός σε Διεθνείς Σχέσεις, Αναπτυσσόμενες Χώρες και Δημόσια Διοίκηση
    • Καμίλο Νόλλας, φωτογράφος, διοργανωτής φεστιβάλ Βοβούσας
    • Ελεάνα Ζιάκκου, μεταπτυχιακό στο δίκαιο ενέργειας και περιβάλλοντος
    • Tόνια Παντελαίου, εκπαιδευτικός

Συντονίζει: Αλέξανδρος Λασκαράτος

 

18.45-20.00: ΠΑΝΕΛ 4: Ο ρόλος των πόλεων και της αυτοδιοίκησης στην αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων

Μερικά από τα ερωτήματα που θα συζητηθούν:

-Ποιος είναι ο ρόλος των πόλεων αλλά και της αυτοδιοίκησης σε μια εποχή που το κεντρικό κράτος αποσύρεται ή καταρρέει;

-Μπορούν να αναλάβουν νέους ρόλους και ποιους οι πόλεις και οι περιφέρειες σε μια εποχή κοινωνικής, οικονομικής και κλιματικής/οικολογικής κρίσης;

-Πώς θα γίνουν οι πόλεις ανθεκτικές, φιλικές στο κλίμα, συνεκτικές, πλουραλιστικές και βιώσιμες;

-Υπάρχει χώρος για καινοτομία, νέες ιδέες και πολιτικές στην ελληνική αυτοδιοίκηση ή αυτή «καταπίνει» τις κοινωνικές και πράσινες καινοτομίες;

-Υπάρχουν καλά παραδείγματα στην αυτοδιοίκηση που μπορούν να γίνουν κινητήρια δύναμη για ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές;

-Έχει αναπτυχθεί κουλτούρα συνεργιών και συνεργασίας μεταξύ αυτοδιοίκησης, κοινωνίας πολιτών, ακαδημαϊκής κοινότητας και υπεύθυνης επιχειρηματικότητας;

-Αξιοποιεί η ελληνική αυτοδιοίκηση τη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκά δίκτυα και ευρωπαϊκές πολιτικές και προγράμματα;

  • Μαρία Ανδρούτσου, Δήμαρχος Αγίου Δημητρίου
  • Λενιώ Μυριβήλη, Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Αθηναίων, επικεφαλής Αστικής Ανθεκτικότητας δήμου Αθηναίων, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Αιγαίου
  • Μπάμπης Αντωνιάδης, Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Ναυπλιέων
  • Γιώργος Κανέλλης, Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδας
  • Αριστείδης Παπαδάκης, Περιφερειακός Σύμβουλος Κρήτης, μέλος Οικολογικού Δικτύου
  • Χρήστος Βοσκόπουλος, Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Καισαριανής
  • Ανδρέας Πράσινος, Διευθυντής Αυτοδιοίκησης

Συντονίζει: Νίκος Χρυσόγελος

11071422 806544779383383 5484490764029134275 n
 
9 χρόνια κρίσης, πολύπλευρης κρίσης, που καταστρέφει ζωές, νοικοκυριά, οικονομία, κοινωνία, περιβάλλον. Κι αντί να κυριαρχεί ο πολιτικός διάλογος για το πώς φτάσαμε στην χρεοκοπία αλλά κυρίως πώς θα αλλάξουμε αυτά που μας οδήγησαν στην χρεοκοπία, πώς θα διαμορφώσουμε ένα νέο κοινωνικό, παραγωγικό, οικολογικό, πολιτικό μοντέλο που θα διασφαλίζει την βιωσιμότητα και δεν θα αφήνει κανέναν πίσω, κυριαρχούν:
- η ρητορική του μίσους, η προσπάθεια εξόντωσης του "άλλου"
- ο τυχοδιωκτισμός (ο κυβερνητικός που εφάρμοσε σκληρά μέτρα γίνεται ο ασυμβίβαστος και σκληρά αντιπολιτευόμενος των παρόμοιων πολιτικών όταν χάσει την καρέκλα και ο χθεσινός 'Όχι σε όλα" γίνεται όταν πιάσει την καρέκλα της εξουσίας ο φανατικός υπέρμαχος της πολιτικής που απέρριπτε)
- (σε μερικούς ανεγκέφαλους) η διάθεση να γίνουμε Συρία, σκορπώντας βόμβες δεξιά κι αριστερά
- (σε κάποιους άλλους ανεγκέφαλους) η χαρά που μια βόμβα έσκασε στα πόδια ενός πρώην πρωθυπουργού και θα ήθελαν "κι άλλες βόμβες να σκάσουν στα πόδια κι άλλων" (!).
Η ευθύνη όλων μας, όσων είναι κριτικά κι ορθολογικά σκεπτόμενοι/ες και παραμένουν ακόμα στη χώρα, είναι μεγάλη. Είναι η ώρα για μια ειρηνική εξέγερση από το κάτω που θα φωνάξει "στοπ στην καταστροφή" αλλά κυρίως θα προωθήσει από τα κάτω, παντού, σε όλα τα επίπεδα (επαγγελματικούς χώρους, κοινωνία, πολιτική) εναλλακτικές λύσεις που θα έχουν συνοχή και θα βασίζονται στην λογική, στην κοινωνική και πράσινη καινοτομία, στην προώθηση του δημόσιου συμφέροντος, στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και θα ενισχύουν την συμμετοχή και την δημοκρατία.
Γιατί αφήνουμε όλους αυτούς να μας καταστρέφουν ενώ υπάρχουν ρεαλιστικές λύσεις (υπάρχουν ήδη γύρω μας αλλά είναι σκόρπιες και δεν αναδεικνύονται ως κυρίαρχες) που ανοίγουν τον δρόμο σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους κι όλες;
Και μόνο το γεγονός ότι τα παιδιά μας φεύγουν βιαστικά από τη χώρα αυτή θα έπρεπε να μας έχει συγκλονίσει. Και κινητοποιήσει. Για καλό σκοπό.
 
Οι Πράσινοι στη Φινλανδία αναδείχθηκαν στις τοπικές εκλογές στο 4ο μεγαλύτερο κόμμα, αυξάνοντας τα ποσοστά τους στο 12,4% (άνοδος +3,9%), ενώ αντιθέτως το ξενοφοβικό Finn (Αληθινοί Φινλανδοί) μείωσε την δύναμή του κάτω από το 10%. Σε ορισμένες περιοχές οι Πράσινοι ξεπέρασαν το 20%.
 
Διαψεύδεται τώρα για άλλη μια φορά - και μετά τα εκλογικά αποτελέσματα στην Αυστρία, στο Βερολίνο, στην Ολλανδία - η εκτίμηση ότι οι Πράσινοι αυξάνουν την δύναμή τους σε εποχή ευημερίας και σήμερα, σε μια εποχή κρίσης, είναι σε εκλογική πτώση. Να σημειωθεί ότι τα κεντρικά θέματα των Πράσινων στην εκλογική αντιπαράθεση ήταν η πράσινη οικονομία, η εκπαίδευση, η καινοτομία απέναντι στην λιτότητα και την κρίση.
 
Καιρός δεν είναι να συγκροτηθεί και στην Ελλάδα ένα πραγματικό, αξιόπιστο, καινοτόμο, με νέες ιδέες και αξίες πράσινο κόμμα που θα περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών δυνάμεων και πολιτικών ρευμάτων που θα συναντηθούν όμως γύρω από την πράσινη πολιτική; Ένα κόμμα που θα θέσει ως προτεραιότητα την επίλυση των προβλημάτων των πολιτών, όχι το προσωπικό βόλεμα. Ένα πράσινο κόμμα που δεν θα ετεροκαθορίζεται, δεν θα χρηματοτοδείται από άλλα κόμματα για να υπάρξει, δεν θα επιβιώνει χάρη στους διορισμούς και το πελατειακό σύστημα των κυβερνώντων, δεν θα ανέχεται τον τυχοδιωκτισμό για να μπορεί να επιβιώνει.
Είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ φανερή η έλλειψη ενός τέτοιου πράσινου κόμματος, τώρα που τέλειωσαν οι ψευδαισθήσεις και οι κυβερνώντες κατάφεραν να γκρεμίσουν την διάθεση, την όποια διάθεση για βαθιές πολιτικές αλλαγές, τώρα που οι κυβερνώντες κατάφεραν να κάνουν πιο δημοφιλείς από αυτούς τους "αντιμνημονιακούς" τις προηγούμενες κυβερνήσεις των μνημονίων!
 
Χρειάζεται, όμως, αρετή, τόλμη, καινούριες ιδέες, δέσμευση για το κοινό καλό, αυτοπροσδιορισμός των πράσινων πολιτικών. Και ξεκάθαρη απόσταση από όσα οδήγησαν στην χρεοκοπία....