airplane

Από την ανακοίνωση των (υπολειμμάτων των) Οικολόγων Πράσινων: Ομολογούν ότι το "κόμμα" συμμετέχει σε μια κυβέρνηση και "λειτουργεί υπό όρους συνενοχής"!!!


Είναι φυσικά κρίμα και θλίβει όσους/ες συμμετείχαμε στην δημιουργία του - ακόμα και αν έχουμε φύγει πλέον σχεδόν όλοι - πιστεύοντας ότι θα φέρουμε ένα πράσινο ήθος, πράσινες λύσεις και μια νέα κουλτούρα στην πολιτική, να βλέπουμε τώρα αυτό το σχήμα που γέννησε ελπίδες για ουσιαστικές αλλαγές, να έχει καταλήξει σε ένα μηχανισμό "τακτοποίησης" και ιδιοτέλειας και να είναι συνένοχο σε απαράδεκτες αποφάσεις. Το βλέπει κανείς και μόνο από την σύνθεση της Εκτελεστικής Γραμματείας των ΟΠ. "Χριστίνα Ευθυμιάτου (συντονίστρια ΕΓ), Μαρία Πετεινάκη και Φίλιππος Γκανούλης (Εκπρόσωποι Τύπου), Γιώργος Δημητρίου, Τηλέμαχος Σπασίδης, Γιάννης Χαραλαμπάκης (τακτικά μέλη) και Καίτη Χόρτη, Κώστας Διάκος (αναπληρωματικά μέλη)". Αλλά κυρίως από την "νομιμοποίηση" απαράδεκτων επιλογών της κυβέρνησης: όπως πχ η κατασκευή νέας λιγνιτικής μονάδας, η προσπάθεια να ακυρωθούν τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων για γκρέμισμα αυθαιρέτων ακόμα και μέσα σε δάση, οι συγκεκριμένες αποφάσεις για το κυνήγι, η διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος, η υπερφορολόγηση, το Ελληνικό κα).


Επιβιώνει, όχι γιατί συσπειρώνει ένα ενεργό - έστω και πολύ μικρό- κομμάτι της κοινωνίας και των ενεργών πολιτών. Θα μπορούσε να είναι ένα μικρό κόμμα που είναι χρήσιμο, όμως, στην κοινωνία. Θα μπορούσε να συμμετέχει και στην κυβέρνηση αλλά έχοντας ένα πράσινο πρόγραμμα και "πράσινες" γραμμές που αν κατεδαφίζονται από το κυβερνητικό σχήμα, αυτό να είναι αιτία αποχώρησης. Δυστυχώς, η "επιβίωσή" τους οφείλεται στο γεγονός ότι αυτός ο μηχανισμός είναι χρήσιμος σε μια πολιτική χωρίς αρχές και γι’ αυτό τον λόγο η σημερινή εξουσία τον συντηρεί με κάθε τρόπο (και με ορούς "χρηματο-ενέσεων" από άλλο κόμμα, παραχώρησης υπουργείου, εκλογή βουλευτή, δημοσιότητας) ώστε να εξυπηρετεί τις κακές επιλογές της.


Παραμένει ακόμα μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος (ήταν ιδρυτικό μέλος του το 2004)- έστω και αν το ΕΠΚ αποστασιοποιείται πλέον από τους ΟΠ μια και δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που ήταν την περίοδο 2008-2012. Με το να διατηρεί την "σφραγίδα" εξυπηρετεί, μια και καθιστά τους "πράσινους" συνενόχους σε απαράδεκτες αποφάσεις κι επιλογές της συγκυβέρνησης. Μάλιστα κάποιες φορές φορτώνονται εξ ολοκλήρου τις απαράδεκτες επιλογές (πχ αυθαίρετα, ενέργεια, Ελληνικό κα) κάνοντας την βρώμικη δουλειά για την κυβέρνηση, χωρίς "αντίσταση" (πχ διαρρέουν ότι η υπόθεση για τα αυθαίρετα ήταν επιθυμία του Αλ. Τσίπρα!!! και ο αναπλ. υπουργός "περιβάλλοντος" δεν μπορούσε να αρνηθεί).


Η συμμετοχή των ΟΠ στην εξουσία - χωρίς αρχές, πολιτικές παρεμβάσεις και αξίες- είναι από την άλλη η "συσκευή οξυγόνου" που καταφέρνει να συντηρεί στη "ζωή" έναν μικρό μηχανισμό. Έναν μικρομηχανισμό 20-30 ατόμων που έχουν αποδεχθεί ως αντάλλαγμα για την επιβίωσή του μηχανισμού να είναι συνένοχος, να συμμετέχει στην δυσφήμηση των πράσινων ιδεών ή να "χρεώνεται" (στο βαθμό που του "αντιστοιχεί") τις απαράδεκτες επιλογές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.


Το πρόβλημα είναι ότι έτσι ευτελίζονται οι πράσινες πολιτικές κι αξίες συνολικά, και χρεώνεται γενικότερα στους "οικολόγους" αυτή η κατάσταση απαξίωσης και συμμετοχής στην κυβέρνηση χωρίς αξίες, πολιτικές θέσεις και χρησιμότητα στην κοινωνία.


Η σουρεαλιστική κατάσταση δεν έχει όριο. Από την μία κάνουν τη βρώμικη δουλειά συμμετέχοντας με τον Γ. Τσιρώνη στην κυβέρνηση και με τον Γ. Δημαρά στην κυβερνητική πλειοψηφία, και από την άλλη βγάζουν ανακοινώσεις σαν να ζούμε σε άλλον πλανήτη, όπως η πρόσφατη για το Ελληνικό, λες και δεν συμμετέχουν σε αυτή την κυβέρνηση. Μιλάνε για το "σκάνδαλο της πώλησης του Ελληνικού που προωθεί η κυβέρνηση" χωρίς να αναφέρουν καν ότι είναι συνένοχοι στο σκάνδαλο αυτό αφού αναπληρωτής υπουργός περιβάλλοντος είναι ο εκπρόσωπός τους. Τις προάλλες μίλαγαν για το σκάνδαλο με τις αποφάσεις για το κυνήγι, αλλά δεν αναφέρονταν στο γεγονός ότι ήταν ο αναπληρωτής υπουργός τους που ευθύνονταν για αυτό. Και για τον λιγνίτη ή πολλά άλλα. Θα μας τρελάνουν εντελώς....


Όλη η ανακοίνωση των (υπολειμμάτων των) Οικολόγων Πράσινων:

"Τελείωσαν οι εργασίες του 12ου ετήσιου τακτικού Συνεδρίου των ΟΠ - Εξελέγη η νέα Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Δευτέρα, 30 Νοέμ  2015. Η σύνθεση της 6μελούς Εκτελεστικής Γραμματείας του κόμματος, μετά τις εκλογές που διεξήχθησαν το Σαββατοκύριακο 28 και 29 Νοεμβρίου κατά το 12ο Τακτικό Συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων στην Αθήνα, διαμορφώνεται ως έξης: Χριστίνα Ευθυμιάτου (συντονίστρια ΕΓ), Μαρία Πετεινάκη και Φίλιππος Γκανούλης (Εκπρόσωποι Τύπου), Γιώργος Δημητρίου, Τηλέμαχος Σπασίδης, Γιάννης Χαραλαμπάκης (τακτικά μέλη) και Καίτη Χόρτη, Κώστας Διάκος (αναπληρωματικά μέλη).


Στο ετήσιο τακτικό Συνέδριο διαμορφώθηκε με εκλογές των μελών και η τελική σύσταση του 30μελούς Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων.

Η νέα συν-εκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων, Μαρία Πετεινάκη, τόνισε: «To 12ο συνέδριο ήταν αρκετά καθοριστικό. Αφενός χαρακτηρίστηκε από μαζικότητα που δείχνει συσπείρωση και δίνει ελπίδα και προσδοκίες ότι το κόμμα των ΟΠ έχει σαφή θέση στα τεκταινόμενα, αφετέρου εκφράστηκαν αρκετές φωνές που απαιτούν έναν πιο ριζοσπαστικό λόγο και αποτελεσματικότητα από τους εκλεγμένους βουλευτές και τον Aν. Υπουργό. Το κόμμα συμμετέχει σε μια κυβέρνηση και λειτουργεί υπό όρους συνενοχής. Λόγω αυτού του φορτίου, χρειάζεται η παρουσία μας να είναι αισθητή και να πιέσει ώστε όχι μόνο να εκφράσουμε, αλλά και να υλοποιήσουμε αυτά που έχουμε προαναγγείλει ως Οικολόγοι Πράσινοι».


Η ανακοίνωση για το "σκάνδαλο πώλησης του Ελληνικού": http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=6086:2015-11-30-14-22-37&catid=1:press-releases

mesohora1

Θα το δούμε κι αυτό; Να υλοποιείται η εκτροπή Αχελώου – φράγμα Μεσοχώρας από την κυβέρνηση «ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΟΠ» αντί να αποκατασταθεί το περιβάλλον σε μια περιοχή που έχει πληγεί βάναυσα και να προστατευθεί η περιοχή από μεγάλη καταστροφή αφού υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης μεγάλων όγκων χωμάτων; 

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την εκτροπή του Αχελώου αλλά και του φράγματος στη Μεσοχώρα. Λέτε να δούμε όχι μόνο τους παλιούς υποστηρικτές των έργων αυτών αλλά και κάποιους που αντιδρούσαν στην καταστροφή αυτή, να συνυπογράφουν από κοινού ένα καταστροφικό έργο;

Η εκτροπή του Αχελώου έχει απασχολήσει το οικολογικό κίνημα πολλά-πολλά χρόνια, αλλά και το ΣτΕ. Η πρώτη προσφυγή κατατέθηκε στο δικαστήριο το 1991 και το θέμα εξετάστηκε εκ νέου τις χρονιές 1994, 2000, 2005, 2006, 2009, 2010, 2011, το 2012.  Τον Οκτώβριο του 2009 στάλθηκαν από την Ολομέλεια του ΣτΕ 14 ερωτήματα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (μεταγενέστερα Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης) τα οποία και απαντήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2012.

Οι κυβερνήσεις προσπαθούν συνεχώς με διάφορα τρυκ να παρουσιάσουν το έργο πότε ως ενεργειακό, πότε ως σημαντικό για τη γεωργία, πότε ως «οικολογικό», χωρίς να μπορούν να αλλάξουν τον χαρακτήρα του.

Πάντως το Περιφερειακό Συμβούλιο και η ΔΕΗ (με διοίκηση διορισμένη από την νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) φαίνεται ότι θέλουν να προχωρήσουν το έργο. Σχετικές αποφάσεις ελήφθησαν πρόσφατα στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας - αυτό γνωμοδότησε θετικά για την “νέα” Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για το φράγμα Μεσοχώρας

Λέτε ο υπουργός Π. Σκουρλέτης (ΣΥΡΙΖΑ) και ο αναπλ. υπουργός Γ. Τσιρώνης (υπόλ. Οικολόγων Πράσινων) να είναι οι μοιραίοι υπουργοί για άλλη μια αντι-οικολογική επιλογή;

Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση του τμήματος οικολογίας του ΣΥΡΙΖΑ (όσοι έμειναν εκεί μετά τις μαζικές αποχωρήσεις από το τμήμα αυτό)

http://left.gr/news/anakoinosi-toy-tmimatos-oikologias-toy-syriza-gia-tin-ektropi-toy-ahelooy#sthash.G3I0C3o2.dpuf

H Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) με απόφασή της τον Οκτώβριο 2012 πάγωσε για άλλη μια φορά τα έργα εκτροπής του Αχελώου με το σκεπτικό ότι «παραβιάζεται η αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης», μετά από προσφυγή του WWFΕλλάδας, της «Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς», της Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Με την απόφαση αυτή ακυρώθηκαν υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι για την μερική εκτροπή του Αχελώου, καθώς και η εκτέλεση των σχετικών έργων (φράγμα, ταμιευτήρας υδροηλεκτρικός σταθμός της ΔΕΗ στηΜεσοχώρα, σήραγγα εκτροπής του ρου, κ.λπ.).

Τι να πω για τον ΣΥΡΙΖΑ; Αλλά ελπίζω να μην δούμε τον Γ. Τσιρώνη να υλοποιεί άλλη μια αντιοικολογική επιλογή, που θα ευτελίσει - για άλλη μια φορά - όλα όσα κάναμε τόσα χρόνια ως Οικολόγοι Πράσινοι. Καλά εγώ έφυγα από τους Οικολόγους Πράσινους γιατί δεν ήθελα να ζήσω όλη αυτή την τραγωδία, όταν έκρινα ότι δεν υπήρχε πλέον σωτηρία για τους ΟΠ αφού είχαν μετατραπεί σε έναν μηχανισμό μικροσυμφερόντων. Αλλά θα το αντέξουν όσοι ακόμα παραμένουν και διατηρούν την οικολογική τους ταυτότητα να δουν έναν «οικολόγο» να ….παρακολουθεί αδιάφορα ή να υποστηρίζει άλλη μια οικολογική καταστροφή (μετά την απόφαση για το κυνήγι, τις Σκουριές, την Πτολεμαϊδα 5,τη νέα πετρελαϊκή μονάδα της ΔΕΗ στη Ρόδο); Θα αντέξουν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν συμμετάσχει σε οικολογικούς αγώνες να το δουν κι αυτό;

Για ιστορικούς λόγους δείτε το δελτίο τύπου μετά την εκδήλωση που είχαμε κάνει τον Οκτώβριο 2012.

Ανακοίνωση

24/10/2012

Ημερίδα: Αχελώος, το χθες και το αύριο 

Το μέλλον της Θεσσαλίας και η εκτροπή του Αχελώου ήταν το κεντρικό θέμα της ημερίδας που διοργάνωσαν στη Λάρισα η οργάνωση των Οικολόγων Πράσινων στην περιοχή σε συνεργασία με τη Θεματική Ομάδα Περιβάλλοντος και με τη συμμετοχή του ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Νίκου Χρυσόγελου.

Στόχος της ημερίδας ήταν να φέρει κοντά επιστήμονες και πολιτικούς με διαφορετικές απόψεις για να συζητήσουν δημιουργικά γύρω από το ζήτημα, ενώ αφορμή της αποτέλεσαν τόσο οι νέες εξελίξεις γύρω με τις απαντήσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όσο και η συζήτηση για τα διαχειριστικά σχέδια των λεκανών απορροής που συζητιόνται αυτή την περίοδο. Βασικό συμπέρασμα της ημερίδας ήταν η ανάγκη για ορθολογική διαχείριση των νερών στο πλαίσιο μιας νέας στρατηγικής για την γεωργία στη Θεσσαλία προς όφελος των γεωργών, των καταναλωτών και του περιβάλλοντος, λαμβάνοντας υπόψη και τις τάσεις της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.

Βασικοί εισηγητές στην πολύ πετυχημένη και γόνιμη συζήτηση ήταν οι:

-  Νικήτας Μυλόπουλος,Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας«Η Θεσσαλική λειψυδρία και οι εμμονές μας»

-   Κίμων Χατζημπίρος Αναπληρωτής Καθηγητής ΕΜΠ«Η εκτροπή του Αχελώου ως προσπάθεια “διόρθωσης της φύσης”»

Ντίνος Διαμάντος, Πρόεδρος ΤΕΕ Κεντρικής Δυτικής Θεσσαλίας«Αχελώος, ένα ποτάμι που οι πηγές και οι εκβολές του ενώνει, δεν πρέπει να χωρίζει – με καθαρό βλέμμα στο αύριο»

-     Σπύρος Δανέλης, Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ«Η εκτροπή του Αχελώου μια ιστορία υβριστικής περιφρόνησης της πραγματικότητας»

-   Νίκη Φούντα, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας ΔΗΜΑΡαπό «Εκτροπή Αχελώου : ανεύθυνες πολιτικές αποφάσεις και ιστορία πόλωσης; Όχι πια»

-   Γιώργος Χονδρός, Μέλος Γραμματείας Τομέα Περιβάλλοντος ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ«Αχελώος: το τέλος ενός μύθου»

- Νίκος Χρυσόγελος,  Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων «Ευρωπαϊκή Πολιτική για το νερό, τη γεωργία και τη βιωσιμότητα της υπαίθρου και οι θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου και των Πράσινων».

Στην ημερίδα συμμετείχαν επίσης ο Θωμάς Ψύρρας, βουλευτής Λάρισας της ΔΗΜΑΡ, ο Γιώργος Κυρίτσης, βουλευτής Τρικάλων της ΔΗΜΑΡ, ο Ρίζος Κομίτσας, πρόεδρος ΠΕΔ - Δήμαρχος Κιλελερ, ο Άρης Γαλάτος ,Αντιδήμαρχος πρασίνου Δήμου Λαρισαίων. Χαιρετισμούς έκαναν ο Κώστας Κούτσικος, Συντονιστής της ΠΚ Λάρισας των Οικολόγων Πράσινων, ο Γιώργος Τσέκος, Συντονιστής της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων, ενώ χαιρετισμό απέστειλαν και ο Φίλιππος Σαχινίδης βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ και η Ρένα Καραλαριώτου Αντιπεριφερειάρχης Λάρισας.Μετά την ολοκλήρωση των εισηγήσεων έγινε διάλογος μέσα από ερωτήσεις και τοποθετήσεις των πολιτών όπου εκφράσθηκαν όλες οι απόψεις ενώ σύντομη παρέμβαση έκανε και ο Αλ. Μπέλεσης παρουσιάζοντας στοιχεία για την κατάσταση των υδάτων σε κάθε ζώνη της Θεσσαλίας.

Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε σχετικά: «Είναι αναγκαίο να μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας για την κατάσταση των νερών στη Θεσσαλία και κυρίως να βρούμε ρεαλιστικές και βιώσιμες λύσεις προς όφελος των αγροτών και του περιβάλλοντος.Η σημερινή συζήτηση ήταν μια καλή αρχή και ανέδειξε την ανάγκη συμμόρφωσης με τιςΕυρωπαϊκές Οδηγίες στη λογική της διαχείρισης της ζήτησης, της εξοικονόμησης νερού και της αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών.Η εκτροπή δεν είναι η λύση.Πρέπει να δούμε αναλυτικά τι πραγματικά μένει στους γεωργούς μετά τη χρήση  εισαγόμενων φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων, και σπόρων καθώς και του κόστους της ενέργειας για άντληση του νερού από τόσο μεγάλα βάθη, δηλαδή τα έσοδα των γεωργών σε σχέση με τις συνολικές δαπάνες τους στο πλαίσιο του σημερινού μοντέλου. Πρέπει επίσης να δούμε αναλυτικά την πραγματική κατανάλωση νερού ανά καλλιέργεια, ανά περιοχή και ανά καλλιεργητική πρακτική. Αξιολογώντας τέτοια επιστημονικά στοιχεία, θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε πιο ολοκληρωμένα τις απαιτούμενες αλλαγές και σε καλλιέργειες και σε καλλιεργητικές πρακτικές. Έτσι θα μπορούσε  να αποδειχτεί ότι ακόμα και ξερικές ή άλλες καλλιέργειες που σήμερα μοιάζουν ασύμφορες θεωρώντας δεδομένες τις σημερινές πρακτικές, θα μπορούσαν να είναι πιο αποδοτικές για τους γεωργούς αν στηριχθούν από πολιτικές που επιτυγχάνουν μείωση της εξάρτησης από το πετρέλαιο, μείωση των δαπανών για άρδευση και ακριβή άντληση του νερού από μεγάλα βάθη, μείωση των δαπανών και των ποσοτήτων χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.»

Αναλυτικά:

Ο Νικήτας Μυλόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, εξήγησε ότι το έργο της εκτροπής του Αχελώου λειτούργησε στο παρελθόν ως η μεγάλη, μυθικών διαστάσεων υπόσχεση, πάνω στην οποία στηρίχτηκε ιδεολογικά η αδιέξοδη αγροτική ανάπτυξη στη Θεσσαλία. Σήμερα όμως τόνισε ότι το συγκεκριμένο έργο όπως και τα παρόμοια γιγάντια υδραυλικά έργα παγκοσμίως, έχει ξεπεραστεί, τόσο ως φορέας μίας παρελθούσας πολιτικής αντίληψης για το περιβάλλον και την ανάπτυξη, όσο όμως και από τα ίδια τα στοιχεία. Αν υπάρχει λύση στο αδιέξοδο, αυτή δεν μπορεί παρά να αφορά συντονισμένες παρεμβάσεις και έργα ήπιου χαρακτήρα, με στόχο την προσαρμογή της ανάπτυξης στη φέρουσα ικανότητα του οικοσυστήματος.

Ο Κίμων Χατζημπίρος, Αναπληρωτής Καθηγητής του ΕΜΠ υπογράμμισε ότι τα έργα εκτροπής του Αχελώου έχουν ήδη προκαλέσει μη αναστρέψιμη υποβάθμιση του φυσικού και πολιτιστικού τοπίου μιας ευρείας ορεινής περιοχής. Ως σχέδιο διαχείρισης υδατικών πόρων αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή. Υπάρχει εκτεταμένη έλλειψη των πολυσύνθετων υδρολογικών, οικολογικών, περιβαλλοντικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και λοιπών δεδομένων που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν σοβαρές μελέτες. Οι αξεπέραστες εκκρεμότητες ως προς την χρηματοδότηση, τις κοινωνικές αντιδράσεις, την αγροτική πολιτική, την εφαρμογή του νομικού καθεστώτος, τις δυσλειτουργίες των μηχανισμών κ.λ.π. επιμηκύνουν επ’ αόριστον τη διάρκεια εκτέλεσης του σχεδίου, ακυρώνοντας ουσιαστικά την όποια χρησιμότητα μπορεί να είχε την εποχή που ξεκίνησε.

Ο Ντίνος Διαμάντος, Πρόεδρος του ΤΕΕ Κεντρικής Δυτικής Θεσσαλίας είχε άλλη άποψη. Θεωρεί ότι η απομένουν να γίνουν λίγα για την ολοκλήρωσή των έργων της εκτροπής του Αχελώου. Η ΕΕ κατηγορηματικά, στην θεσμική της τεκμηρίωση και στην στρατηγική περιβαλλοντική πολιτική της, θεωρεί το νερό και την εξ’ αυτού παραγόμενη ενέργεια, καθαρή και ανανεώσιμη. Ταμιευτήρες που, εξελίσσονται σε σημαντικούς υγροβιότοπους, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα αλλά, και με σημαντικές αναπτυξιακές δυνατότητες ήπιας μορφής. Με τον Αχελώο θα ικανοποιηθεί ο στόχος της «Πράσινης βίβλου» της ΕΕ (οδηγία 2001/77) για παραγωγή ΗΕ από ΑΠΕ σε ποσοστό 20% μέχρι το 2020 (από 8,6% το 1997), θα ενισχυθεί η ενεργειακή αυτονομία της χώρας, η μη εξάρτησή της από πυρηνικούς και  Λιγνιτικούς σταθμούς των Βαλκανίων και, η μη οικονομική της αφαίμαξη. Επίσης είπε ότι είναι δεδομένη η «έλλειψη» στο υδατικό ισοζύγιο της Θεσσαλίας. Και στο παρελθόν και σήμερα, με επικαιροποιημένα στοιχεία, ακόμα και με τη «μετριοπαθή» εκδοχή των «Σχεδίων Διαχείρισης» που είναι προς έγκριση και, σύμφωνα με αυτά, απαιτείται μεταφορά νερού περί των 250 εκm3, η Θεσσαλία πρέπει, όχι απλά, να μειώσει τα πλήρως ή μερικώς, 2,5 εκ περίπου, σήμερα, αρδευόμενα στρέμματα σε 1,5 εκ περίπου αλλά, και, να λύσει ταυτόχρονα, και το κορυφαίο ζήτημα της ύδρευσης αλλά, και του εμπλουτισμού των επιφανειακών και υπόγειων υδατικών υποδοχέων ώστε, να πληρούν τους κανόνες οικολογικής παροχής και υγιεινής των υδάτων που η οδηγία 2000/60 και η προσαρμοσμένη σ’ αυτήν, Εθνική νομοθεσία, έχει θεσπίσει. Η αναγκαιότητα για εξοικονόμηση νερού και αλλαγή νοοτροπιών, που τίθενται από κάθε πλευρά δεν αλλάζει την αναγκαιότητα κάλυψης του ελλείμματος. Δεν πρέπει να φρενάρουμε τον δυναμισμό της Γεωργίας, υποκύπτοντας σε δογματικές και ατεκμηρίωτες αντιλήψεις. Τέλος, έχει αποδειχθεί εδώ και πολλά χρόνια ότι είναι απολύτως αναγκαία η δημιουργία μιας «ενιαίας διοίκησης» των έργων  διαχείρισης των Π.Ε. στην  Θεσσαλία, που θα αποτελέσει την μετεξέλιξη του αναποτελεσματικού και γραφειοκρατικού υφιστάμενου διοικητικού συστήματος με την «πανσπερμία φορέων» που, όσο και φιλότιμες προσπάθειες να καταβάλλονται, αναδεικνύονται τελικά, αναποτελεσματικές.

Ο Σπύρος Δανέλης, ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ επικεντρώθηκε στη σημασία που έχει η ορθολογική διαχείριση των πόρων και η προστασία τους για την εξασφάλιση μιας ανάπτυξης γεωργικής που να μπορεί να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα, να είναι δηλαδή βιώσιμη. Το νερό, ως αποτέλεσμα μιας πάγιας πολιτικής που αρνείται να περάσει το πραγματικό του κόστος στην τιμολόγηση της κατανάλωσης για γεωργικές δραστηριότητες, έχει γίνει αντικείμενο ανεύθυνης διαχείρισης και κατασπατάλησης. Σήμερα, που το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής είναι διογκούμενο και απειλητικό, θα έπρεπε να είναι μέλημα όλων μας να καταπολεμήσουμε την αντίληψη της ανέξοδης και ανεύθυνης χρήσης του αντί να εξακολουθούμε να μιλάμε για παρεμβάσεις περαιτέρω αφαίμαξής του, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση καλλιεργειών που δεν εξυπηρετούν τους σημερινούς και μελλοντικούς στόχους της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής.

Η Νίκη Φούντα, βουλευτής της ΔΗΜΑΡ από την Αιτωλοακαρνανία τόνισε τη σημασία του να αποφασίσουμε πολιτικά τι θέλουμε για τη Θεσσαλία. Γιατί όλο και πιο συχνά λέμε ότι η ανάπτυξη πρέπει να βασιστεί στην πρωτογενή παραγωγή, αλλά δεν έχουμε αποφασίσει το πως θα έχουμε τα βέλτιστα δυνατά αποτελέσματα, το τι ακριβώς θα καλλιεργήσουμε και επομένως τι ποσότητες υδάτινων πόρων χρειαζόμαστε, βάζοντας σε πρώτο πλάνο τον παράγοντα περιβάλλον. Η ΔΗΜΑΡ ήταν και είναι αντίθετη στην εκτροπή. Είναι αντίθετη στη μεταφορά νερών από τη μια στην άλλη λεκάνη απορροής. Με απλά λόγια, όμως, υπάρχει το δεδομένο που προαναφέρθηκε : ήδη έχουν δοθεί πολλά εκατομμύρια ευρώ, ήδη έπεσαν εκατομμύρια τόνοι τσιμέντου στηΜεσοχώρα και τη Συκιά, ήδη είναι σχεδόν έτοιμα έργα που ρημάζουν πάνω στον Αχελώο. Αυτά δεν είναι δυνατό ούτε να τα ανατινάξουμε, ειδικά μέσα στις τωρινές συνθήκες κρίσης, ούτε να τα αφήσουμε στην τύχη τους. Χρειάζεται να δούμε πως θα τα εντάξουμε στο συνολικότερο σχέδιο και υπερβαίνοντας τις όποιες αγκυλώσεις, και να δώσουμε, θα επαναληφθούμε, μέσα από επικαιροποιημένες ολιστικές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, τις καλύτερες λύσεις για την Θεσσαλία και την Αιτωλοακαρνανία.

Ο Γιώργος Χονδρός, μέλος της Γραμματείας του τομέα Περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ υπογράμμισε ότι πρέπει να σταματήσουν οι μεγάλοι μύθοι της χώρας, όπως οι Ολυμπιακοί και Μεσογειακοί Αγώνες και φυσικά το έργο της εκτροπής. Σήμερα οποιαδήποτε συζήτηση για ένα έργο που έχει δαπανήσει μεγάλα εθνικά και κοινοτικά ποσά, σε συνδυασμό με την οικονομική και περιβαλλοντική κρίση που βιώνουμε είναι παράλογη. Ακόμη και άλλες παράμετροι του έργου, όπως τοφράγματηςΜεσοχώρας που υποτίθεται πως μπορεί να λειτουργήσει για την παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι ανέφικτες. Λύση στο υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας δεν είναι η εκτροπή του Αχελώου, αλλά η ορθολογική χρήση των νερών και η χρήση των υφιστάμενων νερών για τη δημιουργία μικρών έργων, συμβατά με το περιβάλλον και βιώσιμα οικονομικά.

Ο Νίκος Χρυσόγελος υπογράμμισε την αντίθεση των Οικολόγων Πράσινων στην εκτροπή του Αχελώου καθώς το έργο είναι οικονομικά ασύμφορο, περιβαλλοντικά παράλογο και αντίκειται στο πνεύμα και στο γράμμα της Οδηγίας-Πλαίσιο 2000/60/ΕΚ για τα νερά, όπως άλλωστε φάνηκε και απότην πρόσφατη απάντηση του ΔΕΕ στα 14 προδικαστικά ερωτήματα του ΣτΕ το οποίοέκρινε ότι φυσικά εξακολουθούν να υπάρχουν άλλες εναλλακτικές λύσεις για την ύδρευση και την άρδευση της Θεσσαλίας.

Τόνισε ότι δεν πρέπεινα συνεχίσουμε να κοροϊδεύουμε τις πολίτες. Λάθη έχουν γίνει στο παρελθόν αλλά το πιο σοβαρό θα ήταν να συνεχίζουμε στον ίδιο λανθασμένο αυτό δρόμο γιατί δεν υπάρχει το θάρρος να παραδεχτούμε το λάθος. Το έργο της εκτροπής του Αχελώου λειτούργησε ως ένας από τους μύθους που κυριάρχησαν για δεκαετίες εμποδίζοντας να προχωρήσουν λύσεις πολύ πιο οικολογικές, οικονομικές και άμεσες. Με τόσα χρήματα που σπαταλήθηκαν, αν εφαρμόζονταν μια άλλη στρατηγική για το νερό, τώρα θα είχε επιλυθεί το πρόβλημα. Η εκτροπή υπόσχονταν κάτι που μετέθετε τη λύση συνεχώς προς το μέλλον σε βάρος του περιβάλλοντος, της οικονομίας και των αγροτών κι έχει ταλαιπωρήσει όχι μόνο τους Θεσσαλούς αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα για 3 τουλάχιστον δεκαετίες.

Ποια θα ήταν η λύση για τη Θεσσαλία αν δεν υπήρχε ο Αχελώος;  Με αυτή την οπτική θα έπρεπε να σχεδιάζουμε γιατί τα ποτάμια δεν είναι αγωγοί νερού αλλά οικοσυστήματα που παίζουν πολλαπλό ρόλο για το κλίμα, την προστασία των παράκτιων περιοχών, τη ζωή σε ευρύτατες περιοχές, τον φυσικό πλούτο. Οι αντιλήψεις της δεκαετίας του '60 για την αντιμετώπιση των ποταμών ως αγωγών νερού που μπορούν οι μηχανικοί να τους αλλάζουν ροή και να τους πηγαίνουν από εδώ ή από εκεί – αντιλήψεις στις οποίες βασίστηκε το σχέδιο της εκτροπής – έχουν αναθεωρηθεί γιατί οι περιβαλλοντικές αξίες έχουν αλλάξει, οι κοινωνίες επιστρέφουν σε μια νέα πολιτική σεβασμού των ποταμών και του περιβάλλοντος.

Η διαδικασία που δρομολόγησε το ΣτΕ πρέπει να γίνει απολύτως σεβαστή, αλλά κυρίως θα πρέπει επιτέλους να συζητήσουμε ειλικρινά και ρεαλιστικά για το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας στη βάση επικαιροποιημένων στοιχείων και μάλιστα με δεδομένη την οικονομική κρίση και τη νέα ΚΑΠ. Γνωρίζουμε από επιστημονικές έρευνες που υπάρχει ακριβώς το πρόβλημα και γιατί έχει δημιουργηθεί το πρόβλημα. Άρα λοιπόν θα πρέπει να βρούμε λύσεις για αυτές τις περιοχές με ένα σύνολο εργαλείων, που συνδυάζουν μεθόδους εξοικονόμησης νερού, έργων μικρής κλίμακας σε τοπικό επίπεδο, υιοθέτηση νέων μεθόδων άρδευσης που περιορίζουν τη σπατάλη νερού με επιλογές για τις καλλιέργειες που μπορούν να βοηθήσουν την ανάκαμψη των υδατικών αποθεμάτων.

Πρέπει να συνεχίσουμε τη συζήτηση αναλαμβάνοντας νέες πρωτοβουλίες, από κοινού με όλους τους φορείς, αγροτικούς, κοινωνικούς, αυτοδιοικητικούς, περιβαλλοντικούς, για να εξετάσουμε σοβαρά τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στη γεωργία ώστε αυτή να είναι πράγματι προς όφελος των γεωργών, των καταναλωτών και του περιβάλλοντος, και όχι απλώς προς όφελος των εταιριών εισαγωγής πετρελαίου, χημικών, των τραπεζών (δάνεια) και των πρόχων ηλεκτρικής ενέργειας, των εταιριών που κάνουν γεωτρήσεις και των εταιριών που κατασκευάζουν μεγάλα έργα εκτροπής.Σε συνεργασία με το ΥπΑΑΤ λοιπόν πρέπει να καταρτιστεί ένα μακρόπνοο, δεσμευτικό σχέδιο για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών στη Θεσσαλία που να λαμβάνει υπόψη τη βιωσιμότητα του Θεσσαλού αγρότη και του Θεσσαλικού κάμπου, ενώ οι σχετικές μελέτες διαχείρισης στα 3 υδατικά διαμερίσματα πρέπει να αποφύγουν τις σοβαρές παραλείψεις προηγουμένων.

Tree of Life

  

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 10.0

 

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΠΟΛΙΤΩΝ

 

10 Βήματα για την Συγκρότηση της Ελλάδας

 

https://www.facebook.com/events/1490865927897637/

https://www.facebook.com/protovoulia10

 

 

Η χώρα μας βρίσκεται στην Ιστορική στιγμή που επιβάλλεται η άμεση συνεννόηση και συνεργασία όλων των δημιουργικών και παραγωγικών δυνάμεων.

Ο ιστορικός χώρος των Πρασίνων και ο ιστορικός χώρος της Ανανεωτικής Αριστεράς, ανταποκρίνονται στον ιστορικό τους ρόλο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη  να εργαστούν από κοινού και με τους χώρους των Κοινωνικών Κινημάτων, προκειμένου να βρεθεί διέξοδος στα ασφυκτικά προβλήματα της Κοινωνίας και να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την Συγκρότηση, εκ νέου, της χώρας.

Επιδιώκουμε μέσα από μια δυναμική αλληλεπίδραση την αναζωογόνηση της κοινωνικής δυναμικής για δίκαιες, ορθολογικές και βαθιές αλλαγές, καθώς και τη συγκρότηση ενός νέου πολιτικού χώρου που θα δράσει ως καταλύτης για τις αναγκαίες αλλαγές.

Επιδιώκουμε να εκφράσουμε την σύγχρονη Ανανεωτική Αριστερά, τους Πράσινους και την πολιτική οικολογία, αλλά και ρεύματα και αιτήματα που αναδεικνύονται μέσα στην σύγχρονη κοινωνική, οικονομική και κλιματική-οικολογική κρίση και δεν έχουν ιδεολογικές ταμπέλες.

Η Σύγχρονη Ανανεωτική Αριστερά, διαρκώς Ανανεούμενη,

αντιλαμβάνεται το Σοσιαλισμό, σαν ένα σύστημα διαρκούς κοινωνικής και οικονομικής εξέλιξης και μετασχηματισμού, με ελευθερία, δημοκρατία και αυτοδιαχείριση, με διαθρωτικές αλλαγές, με τη συμμετοχή της κοινωνίας για ένα άλλο πρότυπο ζωής, απέναντι στον καταναλωτισμό και την εμπορευματοποίηση.

Στη πράξη προωθείται η συνεργατικότητα, η συμμετοχικότητα, η εργασιακή δημοκρατία, ο περιορισμός της υπερεργασίας και του ποσοστού υπεραξίας της εργασίας προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας, με ενίσχυση των καθολικών κοινωνικών παροχών σύμφωνα με τις αντοχές και τα όρια του πλανήτη και των οικοσυστημάτων και με βάση τις δυνατότητες και τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, ως συνειδητών μελών ενός οργανωμένου κοινωνικού συνόλου με υπερεκτεταμένους δημοκρατικούς θεσμούς και νομοθεσία, δικαιώματα και υποχρεώσεις που θα εφαρμόζονται ισότιμα και ισόνομα από όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες.

Η Ανανεωτική Αριστερά στον 21ο αιώνα δε μπορεί παρά να είναι ανανεούμενη και να υπερβαίνει τα πολιτικά σχέδια που δοκιμάστηκαν από την Αριστερά τον 20ο αιώνα (σοσιαλιστική, σοσιαλδημοκρατική, κομμουνιστική εκδοχή) και να απαντά με πειστικότητα στα νέα δεδομένα (πληροφορική - ρομποτική - οικολογική πλανητική κρίση).

Θέτει την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών σε περιβάλλον ελευθερίας και ευημερίας, με τη διάχυση του πλούτου, υλικού και πνευματικού, σε ολόκληρο το φάσμα της κοινωνίας, ανάλογα με τις ανάγκες αλλά και τη συμμετοχή του καθενός, σεβόμενο τους φυσικούς πόρους του πλανήτη και αναγνωρίζοντας την περατότητα τους.

Οι Πράσινοι παιδί της κοινωνικής αμφισβήτησης προτείνουν ένα νέο κοινωνικό σχέδιο.

Η πολιτική στην οποία αναφέρονται οι πράσινοι προωθεί έναν βαθύ μετασχηματισμό της οικονομίας, του παραγωγικού-καταναλωτικού μοντέλου, της οργάνωσης της κοινωνίας, των κοινωνικών σχέσεων και της κοινωνικής οργάνωσης, μιας ισορροπημένης σχέσης οικονομίας-κοινωνίας-περιβάλλοντος-δημοκρατίας ώστε να μειωθούν οι ανισότητες και ο κοινωνικός αποκλεισμός αλλά και να προστατευθεί η υλική βάση για τη ζωή και η ίδια η ζωή.

Το πράσινο κίνημα εξελίχθηκε από την δεκαετία του 60, όταν οι ρίζες του ήταν τότε στα κινήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενάντια στον πόλεμο, ανθρώπινης χειραφέτησης, ισότητας των φύλων, προστασίας του περιβάλλοντος και του πλανήτη.

Σήμερα οι πράσινοι μιλάνε και αγωνίζονται όχι μόνο για το περιβάλλον, είναι ένα ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα και κίνημα που προωθεί καθημερινά, με επιτυχίες κι αποτυχίες, με πολιτικές παρεμβάσεις κι αλλαγές στον τρόπο ζωής ή στην παραγωγή και την οικονομία, ένα νέο μοντέλο ξεκινώντας από την διαπίστωση ότι η ευημερία των σημερινών γενεών δεν πρέπει να καταστρέψει τον πλανήτη και να στερήσει τα δικαιώματα των παιδιών μας.

Η οικολογική και κλιματική δικαιοσύνη, η δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών, η ενεργειακή μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στην εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η πράσινη διατροφική επανάσταση, τα δικαιώματα της φύσης αλλά και των ζώων, έρχονται να συνδεθούν με συνεκτικό κι ολοκληρωμένο τρόπο με αιτήματα και ιδέες που αναδείχθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες, όπως είναι η ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής δικαιοσύνης, η συμμετοχική δημοκρατία, η εργασία με νόημα, η δημοκρατία στην εργασία κα.

Τα σύγχρονα Κοινωνικά Κινήματα που δεν μπαίνουν σε ιδεολογικά καλούπια.  

Σε μια εποχή όπου η πολιτική έχει ταυτιστεί στο μυαλό πολλών με παιχνίδια εξουσίας, τακτικισμούς και επικοινωνιακές κινήσεις, στις κοινωνίες γεννιούνται περισσότερο ή λιγότερο σταθερά κινήματα που αναδεικνύουν ένα άλλο μοντέλο πολιτικής: άμεσης, από τους ίδιους τους πολίτες, χωρίς διαμεσολάβηση, που επιδιώκει αποτελέσματα που βελτιώνουν τη ζωή των πολιτών.

Θέματα και αιτήματα που μπορεί να αφορούν μικρότερες ή μεγαλύτερες ομάδες μέσα στην κοινωνία και συνήθως παραμένουν στο περιθώριο της επίσημης «πολιτικής», ή τουλάχιστον της κομματικής πολιτικής, τα κινήματα: Occupy, ανοικτοί κώδικες κι ανοικτή πρόσβαση στα δεδομένα, μορφές αυτοδιαχείρισης και αυτό-οργάνωσης, δομές συνεργατικής/κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, οικολογικά χωριά, τεχνολογικές κοινότητες προς όφελος του κοινού καλού, μοντέλα συμμετοχικής διαβούλευσης και crowd-policy, εναλλακτικά μοντέλα οργάνωσης επιχειρήσεων που εισάγουν την δημοκρατία και την οικολογία στην οικονομία και στην εργασία, μέσα ενημέρωσης που βασίζονται στους δημοσιογράφους και στην ερευνητική δουλειά τους.

Κινήματα που δεν μπαίνουν κάτω από μια πολιτική ή κομματική ταμπέλα. Εμείς θέλουμε να ανοίξουμε ένα δημιουργικό διάλογο με όλα αυτά τα κοινωνικά πειράματα, διατηρώντας πάντα την αρχή ότι ο πολιτικός χώρος μας σέβεται και αναγνωρίζει τον διακριτό  ρόλο και την αυτονομία τους.

Καλούμε τους πολίτες,

που συντάσσονται στην ιδέα της Συγκρότησης της Κοινωνίας, στην βάση των αρχών αυτής της Διακήρυξης, να συν-διαμορφώσουν με την ενεργή τους στάση και πρακτική έναν νέο πολιτικό χώρο που μοναδιαίο στόχο θα έχει την βιώσιμη Κοινωνική Ευημερία, για όλους/ες με οικολογική δικαιοσύνη.

Οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες που αγωνιούν για την βελτίωση της καθημερινότητάς τους προσδοκώντας Ισονομία, Κοινωνική Δικαιοσύνη, Δημοκρατία, Αλληλεγγύη, Οικολογική Δικαιοσύνη πρέπει να αναλάβουν δράση σε αυτό το κρίσιμο σημείο της Ευρωπαϊκής και Ελληνικής Ιστορίας.

Το παλαιό παρωχημένο κομματικό σύστημα επιβάλλεται να αντικατασταθεί τάχιστα, από συλλογικές, συμμετοχικές διαδικασίες που με πυξίδα το Κοινωνικό Και Οικολογικό όφελος θα συγκροτήσει την χώρα και θα της δώσει τις ευκαιρίες που της αναλογούν για το μέλλον της.

Το κράτος και η πολιτική των ολίγων, δεν μπορεί να συνεχίσουνε να επιβάλλουν τους όρους τους.

Η κοινωνία που δεν αποκλείει κανέναν,

αντικαθιστά το απαξιωμένο παλαιό, που στρέφεται ενάντια στους πολλούς

με αφύπνιση και δράση, διεκδικώντας την ευκαιρία στο μέλλον της

Η Διακήρυξή μας αποτελεί το σχέδιο δράσης των δυνάμεών μας και δημιουργήθηκε ως βάση της συμφωνία μας, προκειμένου να δώσουμε οραματική, υπεύθυνη, ρεαλιστική, διέξοδο στους χειμαζόμενους Έλληνες πολίτες.

- Εννέα σημαντικά κεφάλαια δράσης.

- Δέκατο  κεφάλαιο αποτελεί η Κοινωνική Συμμετοχή και Συνοχή και γι αυτό καλούμε σε συστράτευση, τον κάθε ενεργό πολίτη.

Πυξίδα μας είναι η Κοινωνία και οι ανάγκες της.

Η ώρα να αναλάβουν οι πολίτες, τις τύχες τους στα χέρια τους, έφτασε.

Το Δένδρο μας, έχει ρίζες βαθιές και φυλλωσιά πυκνή.

Σύντομα θα έχει και καρπούς