Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός και φυτό

Το παζλ για την επιλογή Επιτρόπων στην Κομισιόν δεν είναι εύκολο.

Προφανώς ο Μαργαρίτης Σχοινάς είναι καλύτερη επιλογή από τον Αντώνη Σαμαρά που είχε ακουστεί ότι πίεζε να πάει Επίτροπος και ήθελε μάλιστα να πάρει το χαρτοφυλάκιο της ενέργειας (!) με την υποστήριξη του Βέμπερ.

Από την άλλη ούτε ο Μαργαρίτης Σχοινιάς είναι σίγουρο ότι θα επιλεγεί από την Ursula von den Leyen, αφού η ίδια έχει ζητήσει από όλες τις χώρες να προτείνουν ένα άνδρα και μία γυναίκα για να επιλέξει εκείνη τελικά ποιο άτομο θα είναι Επίτροπος, με κριτήριο να υπάρχει ισορροπία ανδρών - γυναικών στην νέα Κομισιόν, αλλά και κατανομή των διαφόρων χαρτοφυλακίων με βάση τις ικανότητες των υποψηφίων αλλά και τις πολιτικές ισορροπίες και επιλογές.

Να μερικά παραδείγματα για να καταλάβουμε πόσο περίπλοκο θα είναι το θέμα:

Η νέα πρόεδρος της Κομισιόν δεν στηρίχθηκε από τους Πράσινους αλλά τελικά ενσωμάτωσε στο λόγο της πολλές από τις πολιτικές προτάσεις τους, ιδιαίτερα την Πράσινη Κοινωνική Συμφωνία (Green New Deal) και τα θέματα της προστασίας του κλίματος. Η ομάδα των Πράσινων μετά την εκλογή της μίλησε για έναν "καλό λόγο που όμως μένει να δούμε να μετατρέπεται σε πράξεις". Υποτίθεται ότι η Ursula von der θα επιλέξει Πράσινους για 4 σημαντικές θέσεις. Οι Πράσινοι αναδείχθηκαν στην 4η πιο σημαντική πολιτική ομάδα με 75 ευρωβουλευτές, αλλά δεν ανέλαβαν καμία πολύ σημαντική θέση σε άλλους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί πάλι.

Από την άλλη, όμως, επειδή η Ursula von den Leyen στηρίχθηκε από κεντροδεξιούς, ευρωσκεπτικιστές και εθνικιστές, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης πιέζουν να αναλάβουν σημαντικές θέσεις, και μάλιστα χαρτοφυλάκιο που σχετίζεται με την ενέργεια, κάτι που θα ήταν καταστροφή για το κλίμα. Η νέα πρόεδρος της Κομισιόν πρέπει επίσης να ισορροπήσει τις εξαγγελίες της για "τήρηση του νόμου και των ευρωπαϊκών αξιών" (κάτι που αφορά την Ουγγαρία και την Πολωνία κ.ά.) και τις πιέσεις από αυτές τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης που αντιπροσωπεύουν απόψεις ευρωσκεπτικιστών, ενώ είναι σε εκκρεμότητα εναντίον τους η εφαρμογή του άρθρου 7 της Συνθήκης Λειτουργίας της ΕΕ με δεδομένο ότι παραβιάζουν βασικές ευρωπαϊκές αρχές και αξίες.

Θα μπορέσει η Ursula von den Leyen με αυτές τις συμμαχίες και σύνθεση της Κομισιόν να προωθήσει την αναζωογόνηση του ευρωπαϊκού σχεδίου, την νομοθετική ρύθμιση του στόχου για μια κλιματικά ουδέτερη ΕΕ το 2050 και μια οικονομία που θα έχει απεξαρτηθεί από τα ορυκτά καύσιμα, την υιοθέτηση στόχου μείωσης μέχρι το 2030 των εκπομπών αερίων που αλλάζουν το κλίμα σε 55% από 40% σήμερα, την προώθηση ενός σχεδίου για εμπορικές σχέσεις και δασμούς που λαμβάνουν υπόψη τις τις εκπομπές CO2 στις εισαγωγές προϊόντων (ήδη η Γαλλία υπογράφει εμπορικές συμφωνίες μόνο με χώρες που έχουν δεσμευτεί να εφαρμόσουν την Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα), την δίκαιη μετάβαση στην μετά τα ορυκτά καύσιμα εποχή αξιοποιώντας στο μέγιστο και τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία και ιδιαίτερα το Ταμείο Συνοχής, την επέκταση του συστήματος εμπορίας CO2, την προώθηση ενός πιο φιλόδοξου επενδυτικού σχεδίου για την βιωσιμότητα καθώς και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας που απειλείται με κατάρρευση;

eu-leaders
Ακούω και διαβάζω πολλούς που ΔΕΝ θέλουν να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές γιατί νομίζουν ότι το ευρωκοινοβούλιο είναι "προνόμια", "μεγάλη ζωή για τους ευρωβουλευτές", "απάτη". Δεν ξέρουν βέβαια τι είναι το ευρωκοινοβούλιο και κυρίως ότι έτσι παραδίδουν το ευρωκοινοβούλιο και το κοινό μας σπίτι σε όσους μισούν την δημοκρατία, την αλληλεγγύη, την οικολογία, την κοινωνική συνοχή. Απόδειξη ότι οι περισσότεροι αγνοούν μια από τις εξαιρετικές στιγμές του κοινοβουλίου.Όταν δρομολόγησε το τέλος της τρόικα και της πολιτικής της, που δυστυχώς η προχειρότητα του ΣΥΡΙΖΑ της έδωσε παράταση μέσω νέας μορφής (θεσμοί).
 
5 χρόνια πριν (13/3/2014) το ευρωκοινοβούλιο ψήφιζε 2 εξαιρετικές εκθέσεις έχοντας ολοκληρώσει την διαδικασία αξιολόγησης της τρόικας και της πολιτικής της . Η διαδικασία είχε ξεκινήσει μετά από πίεση της ομάδας μας, της Ομάδας των Πράσινων. Η πλειοψηφία των ευρωβουλευτών ψήφισε – μεταξύ άλλων - την σταδιακή κατάργηση της τρόικας. Τότε και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ είχαν καταψηφίσει την έκθεση.
Επειδή κάποιοι πολύ αργότερα θυμήθηκαν την απόφαση του ευρωκοινοβουλίου για κατάργηση τρόικας δείτε τι είχαν ψηφίσει τότε http://term7.votewatch.eu/en/role-and-operations-of-the-troika-with-regard-to-the-euro-area-programme-countries-motion-for-resolu-40.html
H πλειοψηφία που είχε υποστηρίξει τις δυο εκθέσεις για την αξιολόγηση της τρόικα και της πολιτικής λιτότητας βασίστηκε στις πολιτικές ομάδες: ΠΡΑΣΙΝΟΙ, Φιλελεύθεροι, Λαϊκό Κόμμα και Σοσιαλδημοκράτες. Συντάκτες ήταν δυο ευρωβουλευτές που επισκέφθηκαν και τη χώρα μας αλλά συνάντησαν και πολλούς φορείς στις 4 χώρες της κρίσης. Την έκθεση υπερψήφισαν τελικώς 448 ευρωβουλευτές (73%), καταψήφισαν 140 (23%) και απείχαν 27 (4%). Δεν ψήφισαν 22.
Τι είχα τονίσει τον Φεβρουάριο 2014: «Το ελληνικό πολιτικό σύστημα χρειάζεται να αφομοιώσει τον τρόπο που γίνεται πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παίρνοντας μαθήματα από την διαδικασία αξιολόγησης των πολιτών της τρόικα από το Ευρωκοινοβούλιο, μια διαδικασία που ξεκίνησε από την Ομάδα των Πράσινων αλλά πήρε θεσμική μορφή. Έφτασε, επίσης, η ώρα για την αναθεώρηση της πολιτικής αντιμετώπισης της κρίσης μέσα από ουσιαστικό διάλογο με την κοινωνία των πολιτών και τους επαγγελματικούς και κοινωνικούς φορείς, όπως έχει ζητήσει και το Ευρωκοινοβούλιο. Η έκθεση τονίζει, εξάλλου, ότι οι εντολές της τρόικα θεωρούνται αδιαφανείς, ασαφείς και στερούμενες δημοκρατικού ελέγχου.Η ΕΕ πρέπει να κατανοήσει ότι η διαδικασία είναι αδιέξοδη, η ελληνική κοινωνία ότι απαιτείται ένα εναλλακτικό δημιουργικό σχέδιο διεξόδου από την κρίση με δίκαιο και ορθολογικό τρόπο", (δήλωση Νίκου Χρυσόγελου, ευρωβουλευτή των Πράσινων, με αφορμή την ψήφιση,από την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Ευρωκοινοβουλίου, στις 24 Φεβρουαρίου 2014, της έκθεσης- έρευνας του Ευρωκοινοβουλίου σχετικά με το ρόλο της τρόικα (Κομισιόν-ΕΚΤ-ΔΝΤ).
Τι ζητούσε η έκθεση, που ψηφίστηκε στη συνέχεια και από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στις 13/3/2014, μεταξύ άλλων: - Δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου,
- αντικατάσταση της τρόικας από ευρωπαϊκό θεσμό ελεγχόμενο δημοκρατικά από το ευρωκοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια, - αναπροσαρμογή της δημοσιονομικής πολιτικής ώστε να μην πλήττει υγεία, παιδεία, κοινωνικό διάλογο,
- αποκατάσταση των δικαιωμάτων που προβλέπονται στον Ευρωπαϊκό Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων,
Επίσης, ζητούσε μέτρα για την αναδιάρθρωση και την βιωσιμότητα του χρέους και πολλά άλλα.
Ζητούσε το Ευρωκοινοβούλιο «να ενταχθούν τα μνημόνια στο πλαίσιο της ενωσιακής νομοθεσίας με σκοπό να προωθηθεί μια αξιόπιστη και βιώσιμη στρατηγική εξυγίανσης, η οποία θα υπηρετεί επίσης τους στόχους της αναπτυξιακής στρατηγικής της Ένωσης και τους δεδηλωμένους στόχους για την κοινωνική συνοχή και την απασχόληση·
Το Ευρωκοινοβούλιο "συνιστά να υποβάλλονται σε ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι διαπραγματευτικές εντολές και να ζητείται η γνώμη του Κοινοβουλίου για τα προκύπτοντα μνημόνια συνεννόησης, προκειμένου τα προγράμματα παροχής συνδρομής να διαθέτουν επαρκή δημοκρατική νομιμοποίηση»…
Οι ανακοινώσεις μου τότε – ως ευρωβουλευτής των Πράσινων – αγνοήθηκαν από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, αν και μερικές εβδομάδες πιο πριν τα ελληνικά ΜΜΕ είχαν κάνει πρωτοσέλιδο θέμα και τσακωνόντουσαν για το αν η έκθεση θα υποστηρίζει την ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Όταν αποδείχθηκε ότι η έκθεση απέδιδε ευθύνες για την αποτυχία των πολιτικών αλλά πρότεινε μια εναλλακτική στρατηγική, και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ (και ορισμένοι που στράφηκαν προς αυτόν) καταψήφισαν την έκθεση, ενώ τα ΜΜΕ σιώπησαν!
Αν είχε γίνει σημαία μας η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου και είχε διαμορφωθεί από τότε ένα εναλλακτικό σχέδιο σήμερα θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί το αποτυχημένο σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής και η τρόικα θα είχε αντικατασταθεί από έναν δημοκρατικά ελεγχόμενο ευρωπαϊκό θεσμό. Δεν έχουν λοιπόν ευθύνες τα δυο αντίπαλα στρατόπεδα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ από τη μία, ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη) που δεν έχει ακόμα συμφωνηθεί ένα εναλλακτικό κοινωνικά δίκαιο και ισορροπημένο σχέδιο εξόδου από την κρίση;
Να σημειωθεί ότι τόσο οι εκπρόσωποι της Κομισιόν (πχ ο εκπρόσωπος της Μαργαρίτης Σχοινάς) όσο και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είχαν αποδεχθεί δημοσίως την ανάγκη να αντικατασταθεί η τρόικα από έναν δημοκρατικά ελεγχόμενο ευρωπαϊκό θεσμό, στη βάση ακριβώς των αποφάσεων του ευρωκοινοβουλίου.
Από την αρχή της συμμετοχής μου στην Ομάδα των Πράσινων δουλέψαμε μαζί κι αποτελεσματικά για να προβάλλουμε ένα εναλλακτικό σχέδιο εξόδου της χώρας από την κρίση, σε στενή συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και τους επαγγελματικούς φορείς
Στην Ευρωπαϊκή Κοινοβουλευτική Συνέλευση εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εθνικών κοινοβουλίων, που συνεδρίασε στις 21 Ιανουαρίου 2014 στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Εξαμήνου είχα τονίσει: «Το στοίχημα είναι να αντικαταστήσουμε την Τρόικα, που λειτουργεί εκτός κοινοτικής μεθόδου, με νομιμοποιημένους αποτελεσματικούς μηχανισμούς πρόληψης των κρίσεων και αντιμετώπισης αυτών με ισορροπημένο τρόπο. Παράλληλα, θα πρέπει να υπάρξει επαναξιολόγηση των εφαρμοζόμενων πολιτικών, ώστε οι τελευταίες να είναι συμβατές με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και τις άλλες ευρωπαϊκές πολιτικές, όπως η στρατηγική “Ευρώπη 2020” και η οικολογική καινοτομία, αλλά και να διαμορφώνονται ως αποτέλεσμα διαλόγου με την κοινωνία των πολιτών που υφίσταται άμεσα τις συνέπειες των επιβαλλόμενων μέτρων» είχα τονίσει στην διακοινοβουλευτική συνέλευση.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εκφράζουμε την λύπη μας για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η Βρετανική κοινωνία και η μεγάλη αυτή χώρα εξαιτίας του Brexit. Στην Βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων οι βουλευτές απέρριψαν με μεγάλη πλειοψηφία – κατά 432, υπέρ 202 – την Συμφωνία Αποχώρησης και Πολιτικής Διακήρυξης την οποία είχε διαπραγματευτεί η Τερέζα Μέι για την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Η απόφαση είναι εξευτελιστική για την Βρετανίδα πρωθυπουργό, μια και παρόμοιο καταποντισμό δεν έχει υποστεί ποτέ μέχρι σήμερα πρωθυπουργός. Στο αποτέλεσμα συνεισέφεραν διαφορετικοί παράγοντες και συχνά ιδιοτελείς πολιτικές επιλογές, μετατρέποντας σε κεντρικό θέμα όχι το τι θα γίνει με τη χώρα, αλλά το τι θα γίνει με την Βρετανίδα πρωθυπουργό, αν θα υποστηριχθεί ή εκδιωχθεί. Προς το παρόν φαίνεται να μην είναι κεντρικό πολιτικό θέμα το που οδηγείται η χώρα, αλλά να κυριαρχούν άλλα δευτερεύοντα, ως προς αυτό, ζητήματα (πώς θα εξαναγκαστεί η Μέι σε παραίτηση, πώς θα προκηρυχθούν εκλογές κα).

Φυσικά το πιο κρίσιμο θέμα τόσο για την Βρετανική κοινωνία και τους πολίτες άλλων καταγωγών που ζουν, εργάζονται ή σπουδάζουν εκεί αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη είναι το πώς θα γίνει η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ και ο περιορισμός– όσο αυτό είναι δυνατόν – των επιπτώσεων που θα προκύψουν για τη ζωή των πολιτών, ποιο θα είναι το μέλλον αυτής της χώρας αλλά και πώς θα διασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία πολιτών από και προς την Βρετανία.

Ο επικεφαλής των διαπραγματεύσεων για το Brexit Michel Barnier αλλά κι άλλοι αξιωματούχοι της ΕΕ επανέλαβαν ότι «η Συμφωνία Αποχώρησης είναι ο καλύτερος και ο μόνος εφικτός συμβιβασμός με βάση τις απαιτήσεις που έθεσε στο τραπέζι η βρετανική κυβέρνηση». Ο Frans Timmermans εκ μέρους της Επιτροπής επισήμανε ότι «η ΕΕ δε θα αποδεχθεί την αμφισβήτηση συμφωνηθέντων κατευθυντήριων γραμμών, συμπεριλαμβανομένης της ειρηνευτικής διαδικασίας και των συνόρων στην Ιρλανδία ή των δικαιωμάτων των πολιτών». Ο συντονιστής του Ευρωκοινοβουλίου στις διαπραγματεύσεις για το Brexit,  Guy Verhofstadt κάλεσε «σε διακομματικό διάλογο τους Βρετανούς πολιτικούς ώστε να χτίσουν μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία ικανή να ξεπεράσει το αδιέξοδο και ίσως να επανεξετάσεις τις «κόκκινες γραμμές» του Ηνωμένου Βασιλείου».

Η Βρετανική κυβέρνηση και το κοινοβούλιο θα πρέπει τώρα να ενημερώσουν την ΕΕ με ποιο τρόπο θα φτάσουν σε Συμφωνία και τι είδους σχέση επιθυμούν να έχουν με την ΕΕ. Όλες οι ενδείξεις συνηγορούν στο ότι η Βρετανία αντί να ανακτήσει την δυνατότητα να αποφασίζει μόνη της («θέλουμε τη χώρα μας πίσω») – όπως ισχυρίζονταν οι φανατικοί του Brexit – οδεύει προς μια μεγάλη καταστροφή, κυριαρχεί βαθύς διχασμός στην κοινωνία, υπάρχει κίνδυνος αποχώρησης τμημάτων της (πχ Σκωτία, θέματα με την Β. Ιρλανδία) και αποδεικνύεται – και εκ του αποτελέσματος – ότι όσοι παρέσυραν την κοινωνία στο Brexit όχι μόνο δεν ήξεραν τι σημαίνει αυτό και αδιαφορούσαν για τις συνέπειες, αλλά και συνειδητά ψεύδονταν για πολλά θέματα.

Η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ θα έχει φυσικά συνέπειες, όχι μόνο οικονομικές, για την ΕΕ και τις υπόλοιπες χώρες, σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα είναι τόσο δραματικές όσο στην ίδια τη Βρετανία. Η Melania Ciot εκ μέρους της ρουμανικής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ δήλωσε ότι «η ΕΕ εντείνει τις προετοιμασίες και τη δημιουργία σχεδίου έκτακτης ανάγκης». Η κοινή στάση των 27 ίσως δείχνει ότι παρά τις τεράστιες διαφορές που υπάρχουν σήμερα και μέσα στην ΕΕ, είναι κατανοητό ότι η διάλυση της ΕΕ θα ήταν καταστροφική για τις 27 κοινωνίες. Οι εθνικιστές και λαϊκιστές κατάφεραν, όμως, να καταστρέψουν μια μεγάλη χώρα, όπως η Βρετανία. Το άτακτο Brexit είναι όλο και πιο κοντά. Οι πολιτικοί της Βρετανίας αποδείχθηκαν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων.

Καμία εναλλακτική πρόταση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Μια εναλλακτική – την οποία όμως εκτός των κινήσεων πολιτών και των Πράσινων καμία άλλη πολιτική δύναμη δεν θέτει προς το παρόν στην πολιτική συζήτηση, παρά τις τεράστιες κινητοποιήσεις με αυτό το αίτημα – θα ήταν να κληθούν οι πολίτες τώρα που είναι φανερές οι συνέπειες τις εξόδου να απαντήσουν μέσα από ένα νέο δημοψήφισμα στο ερώτημα αν θέλουν να βγει η Βρετανία από την ΕΕ αποδεχόμενοι τις επιπτώσεις και το κόστος που έχει αυτή ή να παραμείνει. Το θέμα έθεσε η επικεφαλής της κυβέρνησης της Σκωτίας Νίκολα Στέρτζον που ζήτησε από την πρωθυπουργό της Βρετανίας «να διακόψει τη διαδικασία του Brexit προκειμένου να διεξαχθεί νέο δημοψήφισμα».  Μια τέτοια επιλογή, όμως, θα απαιτούσε πολιτικούς που θέτουν το συμφέρον της κοινωνίας πάνω από το στενό κομματικό ή ιδιοτελές συμφέρον.  Υπάρχουν σήμερα στη Βρετανία;