3d street art 01
 
Οι κοινωνικές διακρίσεις έχουν ενταθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Πολλοί βιώνουν την κρίση και έχουν δει τα όνειρά τους να γκρεμίζονται. Άλλοι το προσπαθούν πολύ, κι άλλοι νοιώθουν απελπισμένοι και ανήμποροι. Ας κρατήσουμε, όμως κάτι: δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, αλλά σίγουρα υπάρχουν λύσεις.
 
Υπάρχουν βασικά δύο δρόμοι που δεν οδηγούν όμως στο ίδιο αποτέλεσμα. Ο ένας είναι να πιστέψει η κοινωνία τις ψεύτικες υποσχέσεις πολιτικών δυνάμεων που εκμεταλλεύονται τη βαθιά και πολύπλευρη κρίση και επιδιώκουν να πείσουν ότι πρέπει να επιστρέψουμε στην περιχαράκωση, στον απομονωτισμό, να κλείσουμε τα σύνορα, να διαλύσουμε την ΕΕ. Επιστρέφοντας στο παρελθόν, ισχυρίζονται, θα αντιμετωπίσουμε σύγχρονα προβλήματα που είναι όχι μόνο αποτέλεσμα της οικονομικής παγκοσμιοποίησης αλλά και της τεχνολογικής εξέλιξης, της αλλαγής αξιών, της κατάρρευσης των οικοσυστημάτων και της μείωσης των διαθέσιμων φυσικών πόρων και υπέρβασης της οικολογικών αντοχών του πλανήτη. Η επισροφή στο παρελθόν συνοδεύεται από επίθεση στο δημοκρατικό μοντέλο και στροφή σε ένα ακόμα πιο ελεγχόμενο και απολυταρχικό σύστημα εξουσίας (πχ Τραμπ, Πούτιν κα).
 
Η Βρετανία ακολουθεί αυτόν τον δρόμο, του Brexit, πιστεύοντας στην επιστροφή στο αυτοκρατορικό "όνειρο". Αλλά τώρα διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει σχέδιο εξόδου, ότι ειπώθηκαν πολλά ψέμματα. Φαίνεται μάλιστα ότι το κόστος του απομονωτισμού θα είναι πολύ μεγάλο και θα το πληρώσουν οι πιο αδύναμοι. Μόλις μετά την επικράτηση του Brexit, ο κύριος υποκινητής του, το UKIP του Φάρατζ υπέστη πανωλεθρία στις τοπικές εκλογές, έπεσε από το 20% στο 5% και έχει μόνο έναν εκλεγμένο τοπικό σύμβουλο (οι Πράσινοι έχουν 40 εκλεγμένους συμβούλους σήμερα).
 
Ο Τραμπ, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού υποσχέθηκε ένα παρόμοιο σχέδιο, "πρώτα οι ΗΠΑ" για να προστατευθούν υποτίθεται οι πιο αδύναμοι. Όμως, από τα πρώτα πράγματα που έκανε είναι η μείωση της φορολογίας των πλουσίων και των μεγάλων και η διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας που προσπάθησε να αναπτύξει ο Ομπάμα. Οι φόροι που θα γλυτώσουν οι πιο πλούσιοι είναι μεγαλύτεροι από το κόστος του συστήματος υγείας Obamacare.
 
Ίσως αυτά κι αυτά οδήγησαν τους πολίτες στις εκλογές στην Ολλανδία, στην Γαλλία και Γερμανία, να αναζητήσουν άλλες λύσεις, που ούτε την συντήρηση του σημερινού status επιβάλλουν, ούτε όμως οδηγούν στην απομόνωση και στην επιστροφή σε ένα παρελθόν που δεν υπάρχει πλέον. Oι πολλοί επιθυμούν ή και επιδιώκουν ενεργά τον δεύτερο δρόμο, που οδηγεί μεν σε μια ανοικτή κοινωνία, διασφαλίζοντας ταυτοχρόνως την μείωση των ανισοτήτων, την προώθηση νέων καινοτόμων λύσεων που αντιμετωπίζουν τα μεγάλα προβλήματα, που συνδυάζουν την οικονομία με την οικολογική και κοινωνική υπευθυνότητα, την πολιτική με την δημοκρατία και την συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων, την ανεκτικότητα με την κοινωνική ένταξη και συνοχή.
 
H εκλογή του Macron στην προεδρεία της Γαλλίας και κυρίως η μεγάλη διαφορά του από την Μ.Λεπέν, η ήττα του Βίλντερς στην Ολλανδία, ο περιορισμός της "Εναλλακτικής για την Γερμανία" (AfD) σε ένα χαμηλό 5% στις εκλογές στo κρατίδιο Schleswig-Holstein (όταν πολλοί διακήρυσσαν ότι θα φτάσει σε πολύ υψηλά ποσοστά γιατί "εκπροσωπεί τον Γερμανικό λαό"), δείχνουν ότι το παιχνίδι είναι ανοικτό, δεν οδηγεί κατ΄ανάγκη σε ακροδεξιές κι αντιευρωπαϊκές λύσεις. Δεν είναι όμως σίγουρο ότι θα πάμε με αυτόματο πιλότο σε ένα πιο δίκαιο, πιο οικολογικό και πιο δημοκρατικό σύστημα.
 
Miliste gia tin Evropi
 
Η μεγάλη κινητοποίηση των πολιτών, και σε πολλές περιπτώσεις των νέων, μπορεί να οδηγήσει σε νέες πολιτικές, που θα αλλάξουν το σημερινό σύστημα αλλά με δίκαιο, ισορροπημένο τρόπο και προς την κατεύθυνση της περισσότερης συνεργασίας και αλληλεγγύης στην Ευρώπη, (όχι διάλυση της Ευρώπης), της ανάπτυξης από κοινού λύσεων για τα μεγάλα προβλήματα της ανεργίας, της κατάρρευσης του κοινωνικού μοντέλου, της γήρανσης του πληθυσμού, της κλιματικής αλλαγής, της αύξησης των ανισοτήτων, της βίας και της τρομοκρατίας.
Αλλά κινητοποίηση των πολιτών δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη (ή μόνο) διαδηλώσεις. Πολύ περισσότερο δεν σημαίνει προβολή ανιστόρητων και εξωπραγματικών αιτημάτων περί αύξησης της αγοραστικής και καταναλωτικής δύναμης, διανομής επιδομάτων και ενός κράτους - πατερούλη που φροντίζει για εμάς χωρίς εμάς. Είναι καιρός να χαράξουμε νέα μονοπάτια, μονοπάτια της λογικής, της πράσινης οικονομίας, της ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής, της ενδυνάμωσης της συμμετοχικής δημοκρατίας, της ανανέωσης της πολιτικής.
 
Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, αλλά λύσεις και φυσικά υπάρχουν αρκεί να σταματήσουμε να είμαστε παθητικοί θεατές ενός στημένου πολιτικού παιχνιδιού, αρκεί να σταματήσουμε να είμαστε οπαδοί που σκοτώνουν και σκοτώνονται στο όνομα της φανέλας και μόνο.
 
Οι Πράσινοι στη Φινλανδία αναδείχθηκαν στις τοπικές εκλογές στο 4ο μεγαλύτερο κόμμα, αυξάνοντας τα ποσοστά τους στο 12,4% (άνοδος +3,9%), ενώ αντιθέτως το ξενοφοβικό Finn (Αληθινοί Φινλανδοί) μείωσε την δύναμή του κάτω από το 10%. Σε ορισμένες περιοχές οι Πράσινοι ξεπέρασαν το 20%.
 
Διαψεύδεται τώρα για άλλη μια φορά - και μετά τα εκλογικά αποτελέσματα στην Αυστρία, στο Βερολίνο, στην Ολλανδία - η εκτίμηση ότι οι Πράσινοι αυξάνουν την δύναμή τους σε εποχή ευημερίας και σήμερα, σε μια εποχή κρίσης, είναι σε εκλογική πτώση. Να σημειωθεί ότι τα κεντρικά θέματα των Πράσινων στην εκλογική αντιπαράθεση ήταν η πράσινη οικονομία, η εκπαίδευση, η καινοτομία απέναντι στην λιτότητα και την κρίση.
 
Καιρός δεν είναι να συγκροτηθεί και στην Ελλάδα ένα πραγματικό, αξιόπιστο, καινοτόμο, με νέες ιδέες και αξίες πράσινο κόμμα που θα περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών δυνάμεων και πολιτικών ρευμάτων που θα συναντηθούν όμως γύρω από την πράσινη πολιτική; Ένα κόμμα που θα θέσει ως προτεραιότητα την επίλυση των προβλημάτων των πολιτών, όχι το προσωπικό βόλεμα. Ένα πράσινο κόμμα που δεν θα ετεροκαθορίζεται, δεν θα χρηματοτοδείται από άλλα κόμματα για να υπάρξει, δεν θα επιβιώνει χάρη στους διορισμούς και το πελατειακό σύστημα των κυβερνώντων, δεν θα ανέχεται τον τυχοδιωκτισμό για να μπορεί να επιβιώνει.
Είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ φανερή η έλλειψη ενός τέτοιου πράσινου κόμματος, τώρα που τέλειωσαν οι ψευδαισθήσεις και οι κυβερνώντες κατάφεραν να γκρεμίσουν την διάθεση, την όποια διάθεση για βαθιές πολιτικές αλλαγές, τώρα που οι κυβερνώντες κατάφεραν να κάνουν πιο δημοφιλείς από αυτούς τους "αντιμνημονιακούς" τις προηγούμενες κυβερνήσεις των μνημονίων!
 
Χρειάζεται, όμως, αρετή, τόλμη, καινούριες ιδέες, δέσμευση για το κοινό καλό, αυτοπροσδιορισμός των πράσινων πολιτικών. Και ξεκάθαρη απόσταση από όσα οδήγησαν στην χρεοκοπία....
 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ χαιρετίζουμε τα αποτελέσματα των Ολλανδικών εκλογών που δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών είναι αντίθετη στο ρατσισμό, στην ξενοφοβία  και στον αντι-ευρωπαϊσμό. Το ακροδεξιό κόμμα PVV του Βίλντερς που δημοσκοπήσεις και συνεχείς αναφορές στα ΜΜΕ για «πιθανή πρωτιά του»  το είχαν "φουσκώσει", πήρε την απάντηση που του άξιζε από τους Ολλανδούς ψηφοφόρους. Ξεφούσκωσε, συγκεντρώνοντας χαμηλότερο ποσοστό από αυτό που είχε πάρει στις εκλογές του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι στις εκλογές της 15ης Μαρτίου υπήρξε η μεγαλύτερη συμμετοχή ψηφοφόρων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το σημαντικό αυτό εκλογικό αποτέλεσμα έρχεται μετά τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών στην Αυστρία, όπου εκλέχθηκε πρόεδρος ο προερχόμενος από τους Πράσινους Alexander Van der Bellen. Τα αποτελέσματα και των Ολλανδικών εκλογών δείχνουν ότι οι πολίτες δεν μένουν παθητικοί αλλά κινητοποιούνται μπροστά στην απειλή του αντι-ευρωπαϊσμού, του  λαϊκισμού, του  εθνικισμού και του ρατσισμού.

Στο νέο κοινοβούλιο οι Φιλελεύθεροι (κεντροδεξιά)  VVD θα έχουν  32 έδρες, οι Συντηρητικοί CDA 20 έδρες, οι ακροδεξιοί του Βίντερς PVV 19, οι Φιλελεύθεροι (κεντροαριστερά) D66  18 έδρες και οι Πράσινοι 14 έδρες. Σημαντική πτώση κατέγραψαν οι σοσιαλδημοκράτες του Γερούν Ντάισελμπλουμ

Οι Ολλανδοί ψηφοφόροι, άνδρες και γυναίκες, τίμησαν τους Πράσινους με την ψήφο τους και τους ανέδειξαν στο 4ο σε εκλογική δύναμη κόμμα, με 9,1%, τετραπλασιάζοντας έτσι τους ψήφους του. Στο Ολλανδικό κοινοβούλιο θα υπάρχει πλέον μια ισχυρή παρουσία 14 πράσινων βουλευτών. Εντυπωσιακό είναι πάντως και το γεγονός ότι  οι Πράσινοι αναδείχθηκαν σε πρώτο κόμμα στο Άμστερνταμ με 19,3%, ενώ το πιο υψηλό ποσοστό τους το συγκέντρωσαν στην Ουτρέχτη (όπου είναι τα κεντρικά τους γραφεία) με 20,2%. Υψηλό ποσοστό συγκέντρωσαν και στο Groningen με 18,9% (από 4,6%), ενώ στο Ρότερνταμ  πήραν 11,1% (από 2,6%).

 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εκφράζουμε τα συγχαρητήρια μας στους Ολλανδούς Πράσινους – Groenlinks - για τα εντυπωσιακά τους αποτελέσματα. Αλλά και για το γεγονός ότι με τις θέσεις και την καμπάνια τους αναδεικνύονται ως η πραγματική εναλλακτική λύση απέναντι τόσο στην διατήρηση του σημερινού status quo όσο και στην λαϊκίστικη - εθνικιστική ρητορική και πρακτική. Με την καμπάνια τους ανέδειξαν μια ουσιαστική πολιτική πρόταση που βασίζεται στην δημιουργικότητα και στην καινοτομία, στην πράσινη οικονομία και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής ένταξης. Αυτές τις κατευθύνσεις εκπροσωπούμε οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ από την δημιουργία μας.