Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
Η ρύπανση του Σαρωνικού από το ναυάγιο του δ/π "Αγ. Ζώνη ΙΙ" μου θύμισε μια παρόμοια περίπτωση ρύπανσης του Ν. Ευβοϊκού από το ναυάγιο του πλοίου Eurobulker X στο Λευκαντί της Εύβοιας αλλά κυρίως τον τρόπο που συμμετείχαμε οργανωμένα εκατοντάδες εθελοντές στην προσπάθεια καθαρισμού των ακτών από το πετρέλαιο. To ναυάγιο αυτό δεν είναι το πρώτο ούτε δυστυχώς θα είναι το τελευταίο. Σημασία έχει λοιπόν να δούμε τι μαθήματα πήραμε (πήραν οι υπηρεσίες και οι φορείς) και αν και πώς έχουμε οργανωθεί και για να περιορίσουμε τα ατυχήματα τέτοιοι είδους (που αποτρέπονται εύκολα με σωστή λειτουργία των υπηρεσιών ελέγχου, με κατάλληλη εκπαίδευση και με τήρηση της νομοθεσίας) αλλά και έγκαιρης κι αποτελεσματικής κινητοποίησης υπηρεσιών αλλά κι εθελοντών για τον περιορισμό της έκτασης της ζημιάς στο περιβάλλον και στην οικονομία.
Τότε είχα συμμετάσχει και προσωπικά στο μεγάλο καθαρισμό των ακτών στο Ν. Ευβοϊκό από το πετρέλαιο του Eurobulker X, Μαζί με πολλούς εθελοντές, που είχαμε κινητοποιήσει τόσο εμείς από το Δίκτυο MΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS όσο κι άλλοι φορείς. Ήταν, αν δεν κάνω λάθος, η πρώτη (και μόνη μάλλον) πολύ οργανωμένη μαζική συμμετοχή εθελοντών στον καθαρισμό ακτών από πετρέλαιο στην Ελλάδα. Η εμπειρία όμως εκείνης της μαζικής συμμετοχής δεν αξιοποιήθηκε ούτε από την κεντρική διοίκηση ούτε από την αυτοδιοίκηση για την οργάνωση παρόμοιων ομάδων σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο.
 
 Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
Στις 1 Σεπτεμβρίου 2000 το πλοίο Eurobulker X ,που ετοιμάζονταν για αναχώρηση από τον κόλπα του Λευκαντί Ευβοίας φορτωμένο με τσιμέντο για παράδοση στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, κόπηκε στα δύο. Διέρρευσαν στη θάλασσα κάπου 700 τόνοι μαζούτ και λιπαντικών, καθώς και τσιμέντου που απλώθηκαν στις γύρω περιοχές του Νότιου Ευβοϊκού. Εκτός από τη θαλάσσια περιοχή, η πετρελαιοκηλίδα έπληξε και τις βοιωτικές ακτές και ακτές της Αττικής, Λευκαντί, Χαλκούτσι, Αυλίδα, Δήλεσι, Χαλκούτσι, Άγ. Κωνσταντίνος, Παλάτια και Ωρωπός, σε μήκος 25 χιλιομέτρων. Τότε σκοτώθηκε ένας ναυτεργάτης, ενώ άλλοι πέντε τραυματίστηκαν. Και τότε γίνονταν προσπάθεια να περιοριστεί η ρύπανση με πλωτά φράγματα γύρω από το ναυάγιο, ενώ είχαν χρησιμοποιηθεί και χημικά για την καταβύθιση της πετρελαιοκηλίδας, μια πρακτική που σίγουρα δημιουργεί άλλα προβλήματα στο θαλάσσιο οικοσύστημα και κυρίως στο βυθό, όπου το μαζούτ διαλύεται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς και πλήττει τους οργανισμούς που είναι προσκολλημένοι στο βυθό και δεν μπορούν να μετακινηθούν.
 
Τα καύσιμα και το μαζούτ καθαρίστηκαν από τις παραλίες με τη βοήθεια πολλών συνεργείων αλλά και μερικών δεκάδων εκατοντάδων εθελοντών. Το ναυάγιο ήταν κεντρικό θέμα των δελτίων ειδήσεων της εποχής ενώ το μαζούτ που χύθηκε προκάλεσε μεγάλο πρόβλημα στην θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα του κόλπου και οι θαλάσσιοι οργανισμοί άρχισαν αν επανέρχονται μετά από 1,5 χρόνο.
Η συμμετοχή όμως εθελοντών σε δράσης απορρύπανσης περιοχών που έχουν πληγεί από μαζούτ δεν είναι μια απλή υπόθεση, απαιτεί τεχνογνωσία και εξοπλισμό που πρέπει να προϋπάρχει, με δεδομένο ότι το μαζούτ δεν είναι ένα πλαστικό μπουκάλι που μπορείς να μαζέψεις εύκολα έστω φορώντας απλώς γάντια. Η συμμετοχή εθελοντών σε περίπτωση καθαρισμού παραλιών από μαζούτ απαιτεί τόσο κατάλληλο ρουχισμό όσο και σχετικό εξοπλισμό, όπως μπορεί να διαπιστώσει εύκολα κάποιος και από άλλες παρόμοιες κινητοποιήσεις όπως για παράδειγμα στην Ισπανία ή στις ΗΠΑ μετά από περιστατικά ρύπανσης. Αλλά το διαπιστώνει κάποιος και από τον τρόπο που συμμετέχουν οι όποιοι εθελοντές στον καθαρισμό των ακτών στη Σαλαμίνα και στην Αττική. Η οικολογικές οργανώσεις που συμμετέχουν τώρα στον καθαρισμό ακτών στη Σαλαμίνα κι άλλες περιοχές προσπαθούν να συγκεντρώσουν πόρους για να αποκτηθεί ο σχετικός εξοπλισμός και ρουχισμός. Αυτό όμως καθυστερεί ακόμα περισσότερο την προσπάθεια κινητοποίησης (και) εθελοντών, έπρεπε έτσι κι αλλιώς στο πλαίσιο των σχεδίων έγκαιρης αντιμετώπισης της ρύπανσης από πετρελαιοειδή να υπάρχει στην περιφέρεια, στους δήμους και στα λιμεναρχεία σχετικός εξοπλισμός για τους εθελοντές, αφού όλα τα σχέδια περιλαμβάνουν και τη συμμετοχή εθελοντών στις προσπάθειες αντιμετώπισης της πετρελαιοκηλίδας (κυρίως του καθαρισμού των ακτών - είτε είναι αμμώδεις είτε βραχώδεις)
Νομίζω ότι η υπόθεση του ναυαγίου του Eurobulker X βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη στα δικαστήρια. Αν κάποιος ξέρει πιο συγκεκριμένα στοιχεία ας τα δημοσιοποιήσει, έχει ενδιαφέρον να γνωρίζουμε όλοι πόσο αποτελεσματικά λειτουργεί η δικαιοσύνη στην Ελλάδα και σε τέτοια περιστατικά που έχουν σημαντικές κοινωνικές, οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις. Ιδιοκτήτης του σκάφους ήταν ο ιδιοκτήτης των ναυπηγείων Χαλκίδας
Μερικά από τα περιστατικά ρύπανσης από πετρέλαιο στην Ελλάδα που οφείλονται σε σκάφη καταγράφει η Greenpeace; http://www.greenpeace.org/greece/el/news/newstories-archive/oil-pump/oilspills-in-greece/
 

Asset

 

Το Eυρωκοινοβούλιο ξεκινάει εξεταστική επιτροπή που θα διερευνήσει το σκάνδαλο Volks Wagen παραποίησης λογισμικού στα αυτοκίνητα αναφορικά με τις μετρήσεις εκπομπών ρύπων. Με το ψήφισμα του την Πέμπτη 21/1/2016 όρισε και 45 μέλη μιας εξεταστικής επιτροπής η οποία θα διερευνήσει τις παραβάσεις των ευρωπαϊκών κανονισμών από τις αυτοκινητοβιομηχανίες αναφορικά με τις μετρήσεις των εκπομπών ρύπων, καθώς και τις όποιες τυχόν παραβάσεις των κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά την εφαρμογή των ευρωπαϊκών προτύπων.

 

Η επιτροπή θα ασχοληθεί με τη διερεύνηση των καταγγελιών σχετικά με:

$1-  - μη συμμόρφωση της Επιτροπής προς τις υποχρεώσεις που επιβάλλει το άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2007, όσον αφορά την επανεξέταση των κύκλων δοκιμών που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση των εκπομπών, και την προσαρμογή τους σε περίπτωση που δεν είναι πλέον επαρκείς ή δεν αντικατοπτρίζουν πλέον τις εκπομπές του πραγματικού κόσμου, ώστε να αντικατοπτρίζουν επαρκώς τις εκπομπές που παράγονται από πραγματική οδήγηση στον δρόμο, παρά την ύπαρξη πληροφοριών σχετικά με σοβαρές και διαρκείς υπερβάσεις των οριακών τιμών εκπομπών για τα οχήματα σε κανονική χρήση, κατά παράβαση των υποχρεώσεων που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2007, μεταξύ άλλων στις εκθέσεις του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Επιτροπής, του 2011 και του 2013, και σε έρευνα του Διεθνούς Συμβουλίου Καθαρών Μεταφορών (ICCT) η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2014

 

$1- - παράλειψη της Επιτροπής και των αρχών των κρατών μελών να λάβουν κατάλληλα και αποτελεσματικά μέτρα για την εποπτεία της επιβολής και για την επιβολή της ρητής απαγόρευσης των συστημάτων αναστολής, όπως προβλέπεται από το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2007

 

$1-    -παράλειψη της Επιτροπής να καθιερώσει έγκαιρα δοκιμές που να αντικατοπτρίζουν τις συνθήκες οδήγησης στον πραγματικό κόσμο και να λάβει μέτρα για την καταπολέμηση της χρήσης συστημάτων αναστολής, όπως προβλέπεται από το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2007

 

$1-  -παράλειψη των κρατών μελών να ορίσουν διατάξεις για την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών κυρώσεων σε κατασκευαστές για παραβάσεις των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2007, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης συστημάτων αναστολής, της μη παραχώρησης πρόσβασης σε πληροφορίες, και της παραποίησης των αποτελεσμάτων των δοκιμών για την έγκριση τύπου ή τη συμμόρφωση εν χρήσει, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 13 παράγραφοι 1 και 2 του ίδιου κανονισμού

 

$1-  -παράλειψη των κρατών μελών να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή της διάταξης περί επιβολής κυρώσεων για παραβάσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 715/2007, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 1 του συγκεκριμένου κανονισμού·

 

Η επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου θα συγκεντρώσει κι αναλύσει πληροφορίες για να διαπιστώσει αν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη είχαν στη διάθεσή τους στοιχεία για τη χρήση συστημάτων αναστολής πριν εκδοθεί η ανακοίνωση παράβασης (Notice of Violation) από την Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ στις 18 Σεπτεμβρίου 2015.

Απάντηση σε κοινή ερώτηση πολλών ευρωβουλευτών, μεταξύ των οποίων και του Ν. Χρυσόγελου

«Η χθεσινή απάντηση της Κομισιόν, επιτέλους η πρώτη επίσημη, μέσω της Αντιπροέδρου και Ύπατης Εκπροσώπου της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Κάθριν Άστον, σε ερώτηση που είχαμε καταθέσει από κοινού πολλοί ευρωβουλευτές αναφορικά με την καταστροφή 800 περίπου τόνων χημικού οπλοστασίου της Συρίας στη Μεσόγειο περιλαμβάνει μερικές δεσμεύσεις αλλά αφήνει και αναπάντητα ερωτήματα της κοινής γνώμης, των επιστημόνων και των τοπικών και περιφερειακών αρχών. Γιατί έπρεπε να περάσουν τόσες μέρες για να υπάρξουν απαντήσεις σε μια σειρά σημαντικών θεμάτων αλλά και να μένουν ακόμα αναπάντητα ερωτήματα; Στην απάντηση δεν υπάρχει αναφορά στο γεγονός ότι απορρίφθηκαν άλλες εναλλακτικές λύσεις που είχαν προταθεί, όπως για παράδειγμα η καταστροφή των χημικών στον Ατλαντικό, αν και σύμφωνα με πληροφορίες η κυβέρνηση της Πορτογαλίας είχε προσφερθεί να διαθέσει λιμάνι σε νησί στον Ατλαντικό για να διευκολύνει τις εργασίες καταστροφής στην ανοικτό ωκεανό», δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Πράσινων.

Ο Νίκος Χρυσόγελος είχε καταθέσει επείγουσα ερώτηση από τα μέσα Ιανουαρίου αλλά και αργότερα άλλη, από κοινού με άλλους ευρωβουλευτές, αναφορικά με τη διαχείριση των χημικών της Συρίας, ζητώντας διευκρινήσεις για τα κριτήρια βάσει των οποίων επελέγη η Μεσόγειος για την καταστροφή, τις εναλλακτικές γεωγραφικές περιοχές που εξετάστηκαν, αλλά και τη δυνατότητα τροποποίησης του χώρου διάθεσης, δεδομένης της κλειστής μορφολογίας της Μεσογείου, αλλά και των πιθανών βαρύτατων επιπτώσεων για το οικοσύστημα και την ανθρώπινη υγεία σε περίπτωση ατυχήματος.

«Είναι δεδομένο ότι τα χημικά όπλα της Συρίας πρέπει να καταστραφούν αλλά αυτό πρέπει να γίνει με απόλυτη διαφάνεια και υπό συνθήκες που θα αποτρέψουν οποιοδήποτε ατύχημα ή επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Δεν συμφωνούμε με τερατολογίες που έχουν ακουστεί από διάφορες πλευρές αλλά ούτε αποδεχόμαστε μια διαδικασία εφησυχασμού αν αυτή δεν βασίζεται σε δεσμεύσεις για διαφάνεια και πλήρη ενημέρωση των πολιτών και των ειδικών. Με την απάντησή της η Ύπατη Εκπρόσωπος, επιχειρεί να απαντήσει στις ανησυχίες, επισημαίνοντας πως στον σχεδιασμό της ενέργειας αυτής συμμετείχαν ενεργά τόσο το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) όσο και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ). Αναφέρει, επίσης, στην απάντησή της ότι "δεν θα πραγματοποιηθεί καμία απόρριψη χημικών ουσιών ή των λυμάτων τους μετά από την υδρόλυση στη θάλασσα. Αντίθετα, οι ουσίες αυτές θα αποθηκευθούν στο αμερικανικό σκάφος και θα μεταφερθούν, μαζί με τις υπόλοιπες συριακές βιομηχανικές χημικές ουσίες σε επιλεγμένες εμπορικές υποδομές για τελική καταστροφή με αποτέφρωση". Όμως, δεν αναφέρει σε ποιες χώρες και εγκαταστάσεις θα μεταφερθούν τα απόβλητα που θα παραχθούν, αν και έχουν ακουστεί ονόματα χωρών που μάλιστα ανήκουν στην ΕΕ και υπάρχει σχετική προκήρυξη στην οποία συμμετέχουν διάφορες εταιρίες που θα παραλάβουν τα απόβλητα. Απορρία προκαλεί το γεγονός ότι στην απάντησή της αναφέρει ότι " Η ακριβής θέση εν πλω που προτείνεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ στα διεθνή χωρικά ύδατα δεν έχει ακόμη αποφασιστεί ". Δεν αναφέρεται καν στα κριτήρια επιλογής της περιοχής καταστροφής και γιατί η επιλογή θα γίνει μόνο από τις αμερικανικές αρχές. Σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα, η διαδικασία έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τέλος Ιουνίου. Πως γίνεται να μην έχει ακόμα αποφασιστεί το ακριβές σημείο της καταστροφής; Υπάρχουν, επίσης, γενικόλογες διαβεβαιώσεις ότι έχουν ληφθεί “όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν τα υψηλότερα πρότυπα περιβαλλοντικής ασφάλειας” και ότι “η καταστροφήθα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις διεθνείς και εθνικές νομοθετικές διατάξεις” , αλλά αυτές δεν αναλύονται ώστε να είναι πειστικές. Στην απάντηση υπάρχει επίσης αναφορά ότι "η κοινή αποστολή οργάνωσε πρόσφατα συνεδρίαση με τις σημαντικότερες διεθνείς και εθνικές περιβαλλοντικές ΜΚΟ, για να εξηγηθεί ότι η καταστροφή θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις διεθνείς και εθνικές νομοθετικές διατάξεις. Θα περιμέναμε να υπάρχει αποδοχή του αιτήματος να υπάρχουν ανεξάρτητοι επιστήμονες που θα παρακολουθούν όλη την διαδικασία, ώστε να νοιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια η κοινή γνώμη», συνέχισε ο Νίκος Χρυσόγελος.

Το ζήτημα έχει αναδείξει εδώ και καιρό ο Νίκος Χρυσόγελος με συνεντεύξεις σε μέσα ενημέρωσης της Αλβανίας,[1] όταν έγινε αρχικά προσπάθεια να φιλοξενήσει στο έδαφος της την καταστροφή των χημικών. Στην συνέχεια, κατέθεσε επείγουσες επίκαιρες ερωτήσεις προς την Κομισιόν και την Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής[2], ενώ πριν από μερικές μέρες είχε συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών, Ευάγγελο Βενιζέλο, για να ενημερωθεί για τις τελευταίες εξελίξεις.[3]

Πιστεύοντας, ότι η προστασία του ιδιαίτερου περιβάλλοντος της Μεσογείου οφείλει να είναι συνεχής και αδιαπραγμάτευτη και ότι θα πρέπει να υπάρξει ανάληψη ευθυνών σε περίπτωση οποιοδήποτε ατυχήματος, έχει αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών ώστε να υπάρξει διαφάνεια, υπεύθυνη ενημέρωση και ασφαλής για το περιβάλλον και την υγεία καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας, με τους πολίτες και τους φορείς πλήρως ενημερωμένους.[4]

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης και της απάντησης

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-000443/2014

προς την Επιτροπή (Αντιπρόεδρος / Ύπατη Εκπρόσωπος)

Άρθρο 117 τουΚανονισμού

Antonello Antinoro (PPE), Spyros Danellis (S&D), Alfredo Antoniozzi (PPE), Vito Bonsignore (PPE), Gino Trematerra (PPE), Giovanni La Via (PPE), Antonio Cancian (PPE), Paolo Bartolozzi (PPE), Raffaele Baldassarre (PPE), Carlo Fidanza (PPE), Elisabetta Gardini (PPE), Luigi Ciriaco De Mita (PPE), Oreste Rossi (PPE), Crescenzio Rivellini (PPE), Iva Zanicchi (PPE), Salvatore Tatarella (PPE), Sergio Paolo Francesco Silvestris (PPE), Marco Scurria (PPE), Amalia Sartori (PPE), Potito Salatto (PPE), Lara Comi (PPE), Fabrizio Bertot (PPE), Alfredo Pallone (PPE), Aldo Patriciello (PPE), Clemente Mastella (PPE), Barbara Matera (PPE), Giuseppe Gargani (PPE), Sylvana Rapti (S&D), Georgios Stavrakakis (S&D), Dimitrios Droutsas (S&D), Chrysoula Paliadeli (S&D), Maria Eleni Koppa (S&D), Anni Podimata (S&D), Nikos Chrysogelos (Verts/ALE), Sophocles Sophocleous (S&D), Joseph Cuschieri (S&D) και Giommaria Uggias (ALDE)

Θέμα:  Διάθεση των χημικών όπλων της Συρίας

Λαμβάνοντας υπόψη:

  •        ότι με τελευταία προσχωρήσασα τη Γερμανία, εγκρίθηκε το σχέδιο διάθεσης των χημικών όπλων της Συρίας που στην προκαταρκτική του φάση ξεκίνησε με τη μεταφορά του πρώτου φορτίου από το λιμάνι της Λαοδίκειας στη Συρία στις 7 Ιανουαρίου·
  •        ότι το σχέδιο αυτό προβλέπει 4 φάσεις και συγκεκριμένα:

1.     τη μεταφορά στο λιμάνι της Λαοδίκειας των τοξικών ουσιών που προέρχονται από 12 συριακές εγκαταστάσεις υπό τον έλεγχο ρωσικού προσωπικού και με τη χρήση αμερικανικών εμπορευματοκιβωτίων·

2.     την αποθήκευση των ουσιών σε δανικά και νορβηγικά φορτηγά πλοία, με αμερικανική επιμελητειακή υποστήριξη ενώ η Ρωσία θα είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια·

3.     τη μεταφορά σε ένα ιταλικό λιμάνι με δανικά (ArkFutura) και νορβηγικά πλοία·

4.     τη μεταφορά των επικίνδυνων χημικών ουσιών σε ένα αμερικανικό πολεμικό σκάφος (MVCapeRay), με τη διάλυση στη συνέχεια των ουσιών αυτών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της υδρόλυσης και την πόντιση κατόπιν του φορτίου στα διεθνή ύδατα και συγκεκριμένα στο κέντρο του Ιονίου Πελάγους, μεταξύ Κρήτης, Λιβύης και Μάλτας στα τέλη του Ιανουαρίου,

Ερωτάται η Αντιπρόεδρος/Ύπατη Εκπρόσωπος:

1.     βάσει ποιών κριτηρίων και αξιολογήσεων επελέγη ο χώρος διάθεσης;

2.     ποιοί άλλοι χώροι εκτός Μεσογείου εξετάστηκαν ενδεχομένως για την εν λόγω διάθεση;

3.     δεν θεωρεί δυνατόν να υπάρξουν καταστρεπτικές επιπτώσεις στο όλο οικοσύστημα των θαλασσών και των χωρικών υδάτων, λαμβάνοντας υπόψη ότι η Μεσόγειος, αν και περιλαμβάνει διεθνή ύδατα, είναι εν πάση περιπτώσει μια κλειστή θάλασσα;

4.     δεν θα ήταν δυνατόν να τροποποιηθεί η επιλογή του χώρου διάθεσης προκειμένου να προστατευθεί όχι μόνο το οικοσύστημα αυτό καθ' εαυτό, αλλά και η υγεία όλων των ευρωπαίων πολιτών της περιοχής της Μεσογείου και όχι μόνο, δεδομένων των βαρύτατων συνεπειών της απόφασης;

 

Απάντηση της Ύπατης Εκπροσώπου / Αντιπροέδρου Ashton

εξ ονόματος της Επιτροπής

(4.3.2014)

Η καταστροφή του συριακού χημικού οπλοστασίου έχει ήδη εγκριθεί και εποπτεύεται από το εκτελεστικό συμβούλιο του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΟ) και το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία έχουν λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν τα υψηλότερα πρότυπα περιβαλλοντικής ασφάλειας κατά την καταστροφή όλων των κατηγοριών συριακών χημικών ουσιών. Το σχέδιο αυτό βρίσκεται σε μια σειρά δημοσίων εγγράφων του ΟΑΧΟ που περιέχουν σχετικές αποφάσεις του εκτελεστικού συμβουλίου του ΟΑΧΟ. Στον σχεδιασμό της ενέργειας αυτής συμμετείχαν ενεργά τόσο το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) όσο και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ). Η μέθοδος υδρόλυσης για την προτεραιότητα 1 «πρόδρομες χημικές ουσίες» βασίζεται σε μακρά επιτυχή εμπειρία σε παρόμοιες καταστάσεις. Η ακριβής θέση εν πλω που προτείνεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ στα διεθνή χωρικά ύδατα δεν έχει ακόμη αποφασιστεί. Δεν θα πραγματοποιηθεί καμία απόρριψη χημικών ουσιών ή των λυμάτων τους μετά από υδρόλυση στη θάλασσα. Αντίθετα, οι ουσίες αυτές θα αποθηκευθούν στο αμερικανικό σκάφος και θα μεταφερθούν, μαζί με τις υπόλοιπες συριακές βιομηχανικές χημικές ουσίες σε επιλεγμένες εμπορικές υποδομές για τελική καταστροφή με αποτέφρωση. Η κοινή αποστολή οργάνωσε πρόσφατα συνεδρίαση με τις σημαντικότερες διεθνείς και εθνικές περιβαλλοντικές ΜΚΟ, για να εξηγηθεί ότι η καταστροφή θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις διεθνείς και εθνικές νομοθετικές διατάξεις. Τέλος, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της έχουν συνεισφέρει σε μεγάλο βαθμό τόσο χρηματοδοτικά όσο και σε είδος για την ενέργεια αυτή, προκειμένου να εξαλειφθεί μια κατηγορία θανατηφόρων όπλων μαζικής καταστροφής και να μην επαναληφθεί η χρήση τους κατά του συριακού λαού.