Ιστορική απόφαση Ευρωκοινοβουλίου για εφαρμογή άρθρου 7 για αντιδημοκρατική συμπεριφορά Ορμπάν

 
ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ χαιρετίζουμε την απόφαση της ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου που πάρθηκε με πλειοψηφία μεγαλύτερη των 2/3 για την έναρξη διαδικασιών του άρθρου 7 εναντίον των αντιδημοκρατικών πρακτικών του Ούγγρου πρωθυπουργού Viktor Orbán. Είναι μια ιστορική απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου αφού κάτι τέτοιο θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά. Την απόφαση αυτή πρέπει να υπερψηφίσει το Συμβούλιο με πλειοψηφία 4/5.
 
Χαιρετίζουμε τον ρόλο που έπαιξαν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ στο ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ εδώ και 8 χρόνια με εκθέσεις, εκδηλώσεις, τραπέζια διαλόγου με φορείς από την Ουγγαρία και όλη την Ευρώπη με στόχο να υπάρχει μια στενή παρακολούθηση των αντιδημοκρατικών πρακτικών του καθεστώτος που έχει επιβληθεί από τονOrban στη χώρα, που στρέφονται ευθέως εναντίον των ευρωπαϊκών αξιών και αρχών. Ηέκθεση που υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ήταν μια ουσιαστική και συναινετική δουλειά – ώστε να εξασφαλιστεί η πλειοψηφία αυτή – της πράσινης ευρωβουλευτού Judith Sargentini. Η έκθεση είχε συζητηθεί και εξασφαλίσει μεγάλη πλειοψηφία στις επιτροπές του Ευρωκοινοβουλίου LIBE, CONT, CULT, AFCO & FEMM πριν φτάσει στην Ολομέλεια.
 
Η απόφαση δεν στρέφεται εναντίον της Ουγγαρίας αλλά εναντίον των αντιδημοκρατικών πρακτικών του Πρωθυπουργού της χώρας V. Orban και δείχνει πώς πρέπει να κινηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση αν θέλουμε να βελτιώσει τις επιδόσεις της στα θέματα των ευρωπαϊκών αξιών κι αρχών, να είναι η Ευρώπη των πολιτών

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, κείμενο

Δεν ξεχνάμε ότι ο (νεο)ναζισμός σκοτώνει: ο Παύλος Φύσσας δολοφονήθηκε από τα τάγματα της Χρυσής Αυγής, 5 χρόνια πριν. Δεν είναι ο μόνος. Χρειάστηκε να συνειδητοποιηθεί ότι η ανεξέλεγκτη δράση της εγκληματικής οργάνωσης είχε και ανθρώπινα θύματα για να κινηθούν οι αρχές, Αλλά είχε δηλητηριαστεί ήδη το κοινωνικό σώμα. Η αργή εξέλιξη της δίκης έχει οδηγήσει στο περιθώριο τα όσα αποκαλύπτονται σε αυτήν. Κι όμως, αν κάτι χρειάζεται η κοινωνία σήμερα είναι να συνειδητοποιήσει ότι η βία, ο ρατσισμός, ο νεοναζισμός δεν οδηγούν προς καλύτερη ζωή αλλά προς μια ανυπόφορη ζωή...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτές τις μέρες πάρα πολλοί παρακολουθούν τους ποδοσφαιρικούς αγώνες του Μουντιάλ #worldcup2018. Έχουν αγωνία για το ποια ομάδα θα νικήσει, ενθουσιάζονται ή απογοητεύονται. Οι ειδήσεις και τα σόσιαλ μίντια είναι γεμάτα από σχόλια για τον ένα ή τον άλλο παίκτη, την απόδοση κάθε ομάδας.

Μήπως όμως η πολιτική μπορεί να μάθει από το ποδόσφαιρο, έστω σε κάποια σημεία; Συχνά λέμε ότι το κοινοβούλιο μετατράπηκε σε γήπεδο (όπως τις προάλλες) ή η πολιτική ποδοσφαιροποιήθηκε, οι κομματικοί στρατοί συμπεριφέρονται ως χούλιγκαν και άλλα τέτοια. Πόσο όμως βλέπουμε λίγο πιο βαθιά; Ποιες είναι σήμερα οι εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου που αγωνίζονται στο γήπεδο; Οι φοβικοί, λαϊκιστές ή και ρατσιστές θα πρέπει να νοιώθουν κάπως άβολα με τις συνθέσεις των εθνικών ομάδων που «κατεβαίνουν» στο γήπεδο!!!

O Nacer Chadli είναι ο Βέλγος ποδοσφαιριστής (αλλά έπαιζε παλιότερα στην Εθνική Μαρόκου!) που έστειλε το Βέλγιο στους 8 του Μουντιάλ. Αν κοιτάξει κάποιος τη σύνθεση των περισσότερων εθνικών ομάδων διαπιστώνει ότι το Βέλγιο δεν έχει μόνο βέρους Βέλγους, η Ελβετία δεν έχει μόνο βέρους Ελβετούς. Οι Βέλγοι, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί έχουν περίεργα επίθετα που καμία σχέση δεν έχουν με κλασσικά βέλγικα, σουηδικά ή ελβετικά επίθετα, όπως για παράδειγμα δείχνει αυτή η σύνθεση της εθνικής Βελγίου….

 

Αυτό συμβαίνει γιατί σε όλες οι εθνικές ομάδες αποτυπώνεται πλέον η ποικιλία καταγωγών που υπάρχει σε μια χώρα.

Μάλιστα πολλές ποδοσφαιρικές ομάδες έχουν πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή παικτών με μεταναστευτική καταγωγή σε σχέση με το ποσοστό μεταναστών που βρίσκονται στην χώρα αυτή. Ενδεικτικός είναι ο πιο πίνακας που δείχνει την «μεταναστευτική» σύνθεση των ομάδων σε σχέση με το ποσοστό πληθυσμού που έχει μεταναστευτικό ιστορικό στην συγκεκριμένη χώρα.

 

Χωρίς μετανάστες και πρόσφυγες ακόμα και οι ομάδες ποδοσφαίρου και μπάσκετ θα ήταν εντελώς …διαφορετικές.

   

Γιατί αυτό που συμβαίνει στο ποδόσφαιρο δεν μπορεί να συμφωνηθεί σε πολιτικό επίπεδο; Δηλαδή να δούμε πώς θα δημιουργηθεί γόνιμο έδαφος για ουσιαστική κοινωνική κι επαγγελματική ένταξη προσφύγων και μεταναστών αφού τους χρειαζόμαστε στην πραγματικότητα στα τεχνικά, κοινωνικά, ιατρικά, νοσηλευτικά και βοηθητικά επαγγέλματα, στις επιστήμες, στην επιχειρηματικότητα κα. Αντί να αποκλείουμε και να στερούμε, είναι καλύτερα να στοχεύσουμε στο πώς θα εντάξουμε πρόσφυγες και μετανάστες στην οικονομία ώστε να ενισχυθούν και τα ασφαλιστικά ταμεία και το δημόσιο ταμείο από έσοδα που μπορεί να προκύψουν από μια τέτοια έξυπνη κι αποτελεσματική πολιτική. Είναι όπως οι εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου αξιοποιούν τους παίκτες με μεταναστευτικό και προσφυγικό ιστορικό για να δυναμώσει η ομάδα.

Το κρίσιμο είναι μια κοινωνία να μπορεί να αναδεικνύει τις ικανότητες και τα ταλέντα των μελών της, όπως κάποιες φορές γίνεται στις ομάδες ποδοσφαίρου. Για να επιτυγχάνει νίκες απέναντι σε μεγάλες ομάδες προβλημάτων