liquid1

Το άρθρο μου αυτό δημοσιεύθηκε στην Athens Voice στις 29/4/2016

30 χρόνια από το Τσέρνομπιλ

Η επικίνδυνη πυρηνική διαδρομή και μια προσωπική ιστορία

 

 

 

Τα επικίνδυνα πυρηνικά όπλα ακόμα και σε περιόδους ειρήνης

Εκατομμύρια άνθρωποι, στρατιώτες, άμαχοι, ιθαγενείς εκτέθηκαν ως πειραματόζωα στα «πειράματα» που οργάνωναν, για πολλά χρόνια, οι στρατιωτικοί και οι κυβερνήσεις από διαφορετικές χώρες με σκοπό να «δοκιμάσουν» τις συνέπειες της έκθεσης ανθρώπων στη ραδιενέργεια από πυρηνικές εκρήξεις. Αμερικανοί, Γάλλοι, Σοβιετικοί, Βρετανοί δεν δίστασαν να εκθέσουν τους δικούς τους στρατιώτες (αλλά και αθώους πολίτες άλλων χωρών) σε κύματα ραδιενέργειας από δοκιμές πυρηνικών όπλων. Δεν τους έφταναν τα θύματα από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

Τεράστια προβλήματα προκάλεσαν και οι πυρηνικές δοκιμές που έγιναν στην ατμόσφαιρα. Τελικά οι υψηλές τιμές ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα ως συνέπεια των δοκιμών αυτών, το fall out καθώς και οι αντιπυρηνικές κινητοποιήσεις ανάγκασαν τις μεγάλες δυνάμεις να σταματήσουν τις δοκιμές στην ατμόσφαιρα. Όμως, οι συνέπειες θα κρατήσουν ακόμα πολλά χρόνια, ενώ δεν θα μάθουμε πόσα ήταν τα αθώα θύματα από αυτές τις εγκληματικές ενέργειες.

Όσοι ακολουθούσαν πιστά τη σοβιετική αυτοκρατορία καλλιέργησαν άλλον ένα μύθο. Τα σοβιετικά πυρηνικά όπλα ήταν εργαλεία ειρήνης, κανένα πρόβλημα με αυτά. Μόνο οι δυτικοί πύραυλοι Πέρσινγκ και Κρουζ ήταν επικίνδυνα όπλα, οι σοβιετικοί SS300 ήταν κάτι σαν τους αγγέλους επί γης…

Η εξίσου επικίνδυνη «ειρηνική» πυρηνική ενέργεια

Παράλληλα με την ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων διαδόθηκε ο μύθος της... ασφαλούς (δήθεν ειρηνικής) πυρηνικής ενέργειας για παραγωγή ηλεκτρισμού. Ανατολή και Δύση υπόσχονταν απεριόριστη κι ασφαλή ενέργεια από πυρηνικές εγκαταστάσεις που θα οδηγούσαν σε έκρηξη ανάπτυξης κι ευημερίας. Μας έλεγαν ότι ένα πυρηνικό ατύχημα συμβαίνει μια φορά στα 10.000 χρόνια. Ότι το να κυκλοφορεί κάποιος με αυτοκίνητο είναι πιο επικίνδυνο από την πυρηνική ενέργεια. Μάλιστα οι Σοβιετικοί και όσοι αριστεροί την ακολουθούσαν πιστά «ανακάλυψαν» ότι εκεί η πυρηνική ενέργεια ήταν απόλυτα ασφαλής (μόνο στον καπιταλισμό ήταν επικίνδυνη!).

Γελοίοι. Πολλά σοβαρά πυρηνικά ατυχήματα και διαρροές συνέβησαν πριν (ΗΠΑ, Βρετανία, ΕΣΣΔ κ.ά.) και μετά το Τσέρνομπιλ (με πιο σοβαρό αυτό στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας το 2013).

Chernobyl burning-aerial view of core

Εκείνη η 26η Απριλίου, το έτος 1986, στο Τσέρνομπιλ

Ένα πείραμα, με τον πυρηνικό αντιδραστήρα σε λειτουργία, οδήγησε σε καταστροφή. Η πυρηνική έκρηξη στο Τσέρνομπιλ είχε πολλές επιπτώσεις. Το ραδιενεργό νέφος ταξίδευε πάνω από την Ευρώπη και τον πλανήτη αλλά οι Σοβιετικοί διέψευδαν ότι κάτι συνέβη. Μόνο μετά από μέρες ενημέρωσαν τον πληθυσμό και τη διεθνή κοινή γνώμη. Πάνω από 130.000 στρατιώτες και πολίτες υποχρεώθηκαν να δουλέψουν χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίας για να σκεπάσουν πρόχειρα με τσιμέντο και χώμα τον πυρηνικό αντιδραστήρα που είχε «ανοίξει» και ελευθέρωνε σημαντικές ποσότητες ραδιενέργειας στην ατμόσφαιρα. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αναγκάστηκαν τελικά να εγκαταλείψουν περιοχές της Ουκρανίας αλλά και της Λευκορωσίας λόγω σημαντικής επιβάρυνσης από τη ραδιενέργεια. Ακόμα και σήμερα ορισμένες περιοχές είναι απαγορευμένες.

Χιλιάδες άνθρωποι εκτέθηκαν σε υψηλά ποσοστά ραδιενέργειας από το Τσέρνομπιλ, εργαζόμενοι για να σταματήσουν τη διαρροή ραδιενεργού υλικού χωρίς στοιχειώδη μέτρα προφύλαξης είτε εξαιτίας του fall out από το ραδιενεργό νέφος (που ταξίδεψε 7 φορές πάνω από τον πλανήτη) είτε μέσω της επιμόλυνσης της τροφικής αλυσίδας. 

Και μετά, η Φουκουσίμα

Και μετά ήρθε η πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα. Κατέρρευσε, μαζί με τα πυρηνικά εργοστάσια, ο μύθος ότι η ιαπωνική πυρηνική τεχνολογία είναι «απόλυτα ασφαλής» (για να αποδειχτεί εκ των υστέρων ότι είχαν αποκρύψει πολλά σοβαρά πυρηνικά ατυχήματα στην Ιαπωνία για να μην γκρεμιστεί αυτός ο …ισχυρισμός).

Επικίνδυνη πάντα η πυρηνική ενέργεια

Η πυρηνική ενέργεια, όμως, συνεχίζει να μας απειλεί. Ορισμένα ραδιενεργά στοιχεία έκαναν ήδη τη ζημιά τους (π.χ. επιπτώσεις στο θυρεοειδή από το ραδιενεργό ιώδιο) ή συνεχίζουν να κάνουν ζημιά λόγω μεγάλου χρόνου ημι-ζωής (όπως το ραδιενεργό καίσιο). Οι επιπτώσεις πάντως θα συνεχίζονται για τουλάχιστον 60 χρόνια μετά το ατύχημα.

Κινδυνεύουμε, όμως, σοβαρά και από πολλές άλλες πυρηνικές μονάδες. Ακόμα λειτουργούν εκατοντάδες, μερικές εξαιρετικά επικίνδυνες, παρά το γεγονός ότι έχουν κλείσει κάποιες. Πρόσφατα, αποκαλύφθηκε ότι ένα σοβαρό ατύχημα συνέβη το 2014 στο πυρηνικό εργοστάσιο στο Fessenheim της Γαλλίας αλλά οι αρχές το απέκρυψαν. Μέσα στο 2016 έχουν συμβεί 3 νέα σοβαρά προβλήματα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις της Γαλλίας. Και στο Βέλγιο αποκαλύφθηκε ότι απέκρυψαν σοβαρά προβλήματα στα πυρηνικά εργοστάσιά τους, τα οποία αναγκάστηκαν να κλείσουν για κάποιο διάστημα.

Πρόσφατα μάθαμε ότι οι φανατικοί του Ισλαμικού Κράτους σχεδίαζαν και σχεδιάζουν επίθεση σε πυρηνικά εργοστάσια (μάλιστα η δολοφονία ενός στελέχους της πυρηνικής βιομηχανίας στο Βέλγιο συνδέεται, φαίνεται, με αυτά τα σχέδια). «Ονειρεύονται» να μας κάνουν να ζήσουμε άλλο έναν πυρηνικό εφιάλτη.

Η δική μου εμπειρία από το Τσέρνομπιλ και τα αντιπυρηνικά κινήματα

Άκουσα πρόσφατα μια προσωπική συνέντευξη της Rebecca Harms, συμπροέδρου των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο – είναι φίλη αλλά κυρίως μια ιστορική φυσιογνωμία του αντιπυρηνικού κινήματος. Έχω συζητήσει μαζί της πολλές φορές για το πώς (η Rebecca) έγινε αντιπυρηνική διαδηλώτρια, προσπαθώντας να σταματήσει τα πυρηνικά σχέδια στην περιοχή της, αντί να γίνει κηπουρός όπως σχεδίαζε, πώς ασχολήθηκε με την πολιτική και πότε μπήκε στο κοινοβούλιο. Την έζησα, όσο ήμουν στο ευρωκοινοβούλιο, να τρέχει σε αντιπυρηνικές διαδηλώσεις, να επισκέπτεται τη Φουκουσίμα και την Ιαπωνία, να οργανώνει εκδηλώσεις για την πυρηνική ενέργεια μέσα στο ευρωκοινοβούλιο. Χαίρομαι που είμαστε φίλοι, χαίρομαι που γνώρισα από μικρός κι άλλες σημαντικές προσωπικότητες του αντιπυρηνικού αλλά και του πράσινου κινήματος, μεταξύ άλλων την Πέτρα Κέλλυ, από τα ιδρυτικά στελέχη των Γερμανών Πράσινων. Χάρη στους αγώνες εκατομμυρίων ανθρώπων αλλά και χάρη σε σημαντικές προσωπικότητες, η πυρηνική βιομηχανία κλονίζεται και πέφτει.

Βρέθηκα και εγώ σε μερικές από τις ευρωπαϊκές αντιπυρηνικές κινητοποιήσεις ήδη από τα φοιτητικά μου χρόνια. Πρώτα στην Ελλάδα (ενάντια στην προσπάθεια να κατασκευαστεί πυρηνικό εργοστάσια στην Κάρυστο), αλλά αργότερα και στη Γαλλία και στη Γερμανία, ενώ συμμετείχα σε καμπάνιες για να κλείσει το πυρηνικό εργοστάσιο στο Κοζλοντούι ή να μην γίνει πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακούγιου στην Τουρκία. Στα αντιπυρηνικά κινήματα συναντήθηκαν άνθρωποι από διαφορετικές χώρες και διαφορετικούς (πολιτικούς-κοινωνικούς χώρους) αλλά μεγάλο μέρος από αυτούς στράφηκε προς τους πράσινους.

Οι πιο συγκλονιστικές –για εμένα– εικόνες ήταν από τα «παιδιά του Τσέρνομπιλ». Παιδιά-θύματα του Τσέρνομπιλ – κυρίως από τη Λευκορωσία και την Ουκρανία. Η έκθεσή τους στη ραδιενέργεια είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφεί το ανοσοποιητικό τους σύστημα.

Έζησα από κοντά την τραγωδία χιλιάδων ανθρώπων που αναγκάστηκαν να γίνουν πρόσφυγες στην ίδια τη χώρα τους, τη Λευκορωσία, εγκαταλείποντας τις περιοχές με υψηλή ραδιενέργεια, για να εγκατασταθούν σε πολυκατοικίες-γκέτο στο Μινσκ. Βρέθηκα εκεί, στο Μινσκ, στην επέτειο των 10 χρόνων από το Τσέρνομπιλ, και έζησα από κοντά τι σημαίνει τρομοκρατία από ένα καθεστώς, όπως αυτό της Λευκορωσίας που απαγόρευε στους πολίτες του να αναφέρονται στα προβλήματα από το Τσέρνομπιλ ή να προσπαθούν να βοηθήσουν τα θύματα. 10 χρόνια μετά οδηγούνταν στη φυλακή όσοι τολμούσαν να ασκήσουν κριτική για την εγκατάλειψη των θυμάτων του Τσέρνομπιλ ή όσοι προσπαθούσαν να βοηθήσουν τα παιδιά-θύματα του Τσέρνομπιλ.

Θυμάμαι ακόμα τα κλάματα των νέων από τη Λευκορωσία, όταν έπρεπε να αφήσουν τον «παράδεισο» και να επιστρέψουν στην κόλαση μετά από μια διεθνή συνάντηση που είχαμε οργανώσει στην Κρήτη το 1998 για τις επιπτώσεις της πυρηνικής ενέργειας στην υγεία.

chernobyl 001

Πώς έζησα την πυρηνική καταστροφή

26 Απριλίου 1986. Ήμουν τότε στη Σπάρτη. Ήταν λίγες μέρες πριν το Πάσχα. Όλοι ετοιμάζονταν για το αρνί και τις πασχαλινές γιορτές. Κάπου μεταξύ των τελευταίων ειδήσεων, την προσοχή μου τράβηξε μια ανταπόκριση: «ραδιενεργό νέφος εντοπίστηκε από τις σκανδιναβικές υπηρεσίες ατομικής ενέργειας», που κατηγορούσαν τις σοβιετικές αρχές για απόκρυψη πολύ σοβαρού πυρηνικού ατυχήματος. Ο δημοσιογράφος διαβεβαίωνε ότι οι σοβιετικές αρχές διέψευσαν κατηγορηματικά την πιθανότητα διαρροής ραδιενέργειας και απέδωσαν το θέμα σε «σκευωρία του καπιταλισμού».

Ανησύχησα αμέσως. Πήρα μερικά τηλέφωνα και ενημέρωσα φίλους, «Κάτι σοβαρό είχε συμβεί». Με κορόιδεψαν. «Άσε μας ήσυχους». «Μα πρέπει να ενημερώσετε, να κινητοποιηθούν οι πολίτες. Θα έρθει και σε εμάς το ραδιενεργό νέφος, είναι θέμα ημερών». Τίποτα. Πλήρης σιωπή και από τις αρχές. Τις επόμενες μέρες βρέχει, ραδιενεργά στοιχεία θα πέσουν μαζί με τη βροχή σε κάποιες περιοχές. Αμέριμνοι οι πολίτες θα φάνε τη βροχή (μαζί με το αρνάκι) και θα τριγυρνάνε στην εξοχή. Σιωπή από τις αρχές. Αλλά και όταν άρχισαν να κινητοποιούνται ήταν για να διαβεβαιώσουν ότι δεν κινδυνεύαμε, ότι είχαν ληφθεί όλα τα μέτρα… Αποσπασματικές και εκ των υστέρων προειδοποιήσεις ανάκατες με παραπλανητικές πληροφορίες.

Ξαφνικά αρχίζουν οι έφοδοι στα σούπερ μάρκετ. Και η προσπάθεια των Κνιτών να πείσουν ότι όλα ήταν μια σκευωρία της καπιταλιστικής δύσης. Επιδεικτικά έτρωγαν μαρούλια και φράουλες, έπιναν γάλα για να αποδείξουν ότι δεν κινδυνεύουμε από κανένα ραδιενεργό νέφος, πολύ περισσότερο αν είναι από σοβιετικό πυρηνικό εργοστάσιο. Αδιαφορούσαν επιδεικτικά για τις προειδοποιήσεις ότι μπορεί να κινδύνευαν λόγω υψηλών τιμών ραδιενέργειας που εντοπίζονταν σε κάποια είδη. Μόλις άκουγαν για κάποιο τρόφιμο που μπορεί να είχε ραδιενεργή επιβάρυνση έσπευδαν να το καταναλώσουν. Καημένοι Κνίτες…

Οι μέρες, οι μήνες πέρασαν. Ελάχιστα έγιναν για να έχουμε μια πλήρη εικόνα για τις συνέπειες.

Το πυρηνικό λόμπυ ήθελε να ξεχαστεί το Τσέρνομπιλ, τα έριξε όλα στη Σοβιετική Ένωση. Τα δυτικά πυρηνικά ήταν… ασφαλή. Και το μεγαλύτερο καμάρι ήταν τα ιαπωνικά και τα γαλλικά. Όταν πια ξεθάρρεψαν, άρχισαν να πλασάρουν την πυρηνική ενέργεια ως τη λύση για την… κλιματική αλλαγή. Και μετά, ήρθε ο σεισμός και το τσουνάμι στη Φουκουσίμα και τα κατέστρεψε όλα.

Τώρα η Γαλλία διεκδικεί κάπου 10 δις από τη Γερμανία ως αποζημίωση για διαφυγόντα… κέρδη επειδή έχει αποφασίσει οριστικά να κλείσει ΟΛΑ τα πυρηνικά της εργοστάσια μέχρι το 2022.

Ως ευρωβουλευτής, κατέθεσα μερικές ερωτήσεις για πυρηνικά θέματα αλλά η Κομισιόν απέφευγε να απαντήσει. Πρόσφατα παρουσίασε μια εξωπραγματική έκθεση για το μέλλον της πυρηνικής βιομηχανίας στην ΕΕ. Λες και δεν έχει συμβεί τίποτα! Μάλιστα δέχτηκε ως συμβατή με την πολιτική της περί αποφυγής κρατικών ενισχύσεων στην ενέργεια τη χρηματοδότηση της βρετανικής κυβέρνησης προς τη Γαλλία για να κατασκευάσει η πυρηνική της βιομηχανία μια νέα μονάδα στη Βρετανία.

Όχι, ευχαριστώ. Εμείς πάντως δεν ξεχνάμε, υπάρχει σοβαρός λόγος: «Nuclear energy? No thanks, we have renewable energy».

Chernobyl Disaster21

30 χρόνια μετά. ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ. Mπορούμε να ξεχάσουμε;

26 Απριλίου 1986. Η έκρηξη στον πυρηνικό αντιδραστήρα Νο 4 του Τσέρνομπιλ θα σημαδέψει για πάντα την ανθρωπότητα. Η παρουσία της ραδιενέργειας από το Τσέρνομπιλ θα συνοδεύει της Γη ίσως και πάνω από 20.000 χρόνια.

Chernobyl Disaster2

Η πρώτη επίσημη ανακοίνωση από το σοβιετικό καθεστώς έγινε στις 12 Μαΐου, 18 μέρες μετά την μεγάλη πυρηνική καταστροφή.

1.000.000 άνθρωποι θα εκτεθούν σε υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας, σε ραδιενεργό ιώδιο ή καίσιο. Μεγάλα θύματα τα παιδιά, τα «Παιδιά του Τσέρνομπιλ» και όσοι εργάστηκαν στις εργασίες «καθαρισμού».

130.000 άνθρωποι, στρατιώτες, εργαζόμενοι, εργάτες ορυχείων εργάστηκαν χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίες στις εργασίες περιορισμού της διαρροής ραδιενεργών υλικών.

liquid1

120.000 κάτοικοι που βρίσκονταν σε μια ζώνη 30 χιλιομέτρων γύρω από τον αντιδραστήρα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν για πάντα τα σπίτια τους.

Τουλάχιστον 1.000.000 άνθρωποι από την Λευκορωσία και την Ουκρανία εγκατέλειψαν τις περιοχές τους λόγω ραδιενέργειας.

350px-Chernobyl radiation map 1996.svg

100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης επιβαρύνθηκαν από το fall-out ραδιενεργών υλικών από το νέφος που δημιουργήθηκε από τηνέκρηξη στον αντιδραστήρα.

chernobyl 001

Ραδιενεργά στοιχεία θα περάσουν στα δάση, στα ζώα, στα νερά, στην τροφική αλυσίδα και τελικά στον ανθρώπινο οργανισμό. Θα προκαλέσουν δυσπλασίες, καρκίνους και άλλες ασθένειες σε ανθρώπους αλλά και ζώα.

Η προσωρινή σαρκοφάγος που κάλυψε τα ερείπια του αντιδραστήρα το 1986 αντικαθίσταται από μια άλλη, που θα τελειώσει το νωρίτερο το 2017 και θα κοστίσει περίπου 2 δις €.

Chernobyl Disaster6

Το 7% του ραδιενεργού υλικού του αντιδραστήρα είναι ακόμα εκεί, αποτελώντας έναν κίνδυνο για τα επόμενα 20.000 χρόνια.

Και να θέλαμε να ξεχάσουμε, οι επιπτώσεις και οι κίνδυνοι είναι εδώ! Συγκεντρωμένα στοιχεία και πληροφορίες: https://en.wikipedia.org/wiki/Chernobyl_disaster

111114054211-fukushima-workers-story-top

Άρθρο μου στην Athens Voice  13/3/2015 εδώ

11 Μαρτίου 2011. Πυρηνική καταστροφή στη Fukushima. Πριν από 4 χρόνια ο σεισμός και το τσουνάμι που ακολούθησε παρέσυραν τον μύθο ότι υπάρχει ασφαλής χρήση της πυρηνικής ενέργειας και ιαπωνική τεχνολογία που αποκλείει το πυρηνικό ατύχημα. Το κόστος για την κοινωνία ήταν όμως μεγάλο.

fukushima  noaa rad plume

Πέρασαν ήδη 4 χρόνια από την πυρηνική καταστροφή, αλλά οι συνέπειες θα παραμείνουν για δεκαετίες. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα θύματα και την καταστροφή:

        - 250.000 άτομα παραμένουν και σήμερα μακριά από τα σπίτια τους, ενώ εκτεταμένες αγροτικές περιοχές παραμένουν ακόμα αποκλεισμένες

       -ελευθερώθηκε στην ατμόσφαιρα, στο έδαφος και στη θάλασσα διπλάσια ραδιενέργεια σε σχέση με αυτή από το Τσερνόμπιλ,

-        το 22% της ραδιενέργειας κατέπεσε στο έδαφος, με τρόπο που καθορίστηκε από την κατεύθυνση και την ένταση των ανέμων αλλά ραδιοϊσότοπα πέρασαν στην τροφική αλυσίδα ακόμα και στον ωκεανό, αλλά κι απέναντι στις αμερικάνικες ακτές,

-        ακόμα και σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από το συγκρότημα πυρηνικών αντιδραστήρων εντοπίζεται το εξαιρετικά τοξικό πλουτώνιο.

Η πυρηνική καταστροφή στη Φουκοσίμα κατέρριψε τον μύθο ότι η πυρηνική ενέργεια μπορεί να είναι ασφαλής ακόμα και σε σεισμογενείς περιοχές. Η Ιαπωνία ήταν το παράδειγμα που χρησιμοποιούσαν οι υπέρμαχοι της πυρηνικής ενέργειας για να καθησυχάζουν τους πολίτες που ανησυχούσαν από την ανάπτυξη πυρηνικών εγκαταστάσεων. Η πυρηνική καταστροφή δεν ήταν απλώς ένα πρόβλημα της τεχνολογίας. Μετά το ατύχημα άρχισε εξάλλου η Κομισιόν αλλά και υπέρμαχοι της πυρηνικής βιομηχανίας να μιλάνε για την έλλειψη κουλτούρας ασφάλειας της Ιαπωνίας, αν και πριν από την καταστροφή χρησιμοποιούσαν την Ιαπωνία ως παράδειγμα …ασφάλειας.

Fukushima Daiichi Nuclear Plant

Η καταστροφή στην Fukushimaσυνέβη γιατί δεν διδαχτήκαμε από τα σοβαρά πυρηνικά ατυχήματα, που είχαν συμβεί προηγουμένως στις πιο ανεπτυγμένες χώρες, στις ΗΠΑ, στη Βρετανία, στη Γαλλία, στην (πρώην) Σοβιετική Ένωση. Η καταστροφή είχε ουσιαστικά προαναγγελθεί, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, αφού υπήρχαν πολλές προειδοποιήσεις από ειδικούς. Μάλιστα το 2007 πολλοί επιστήμονες είχαν προειδοποιήσει ότι το περιστατικό σε άλλον πυρηνικό σταθμό της Ιαπωνίας ήταν πιθανόν προάγγελος μιας πιο σοβαρής πυρηνικής καταστροφής. Όμως, η ιαπωνική κυβέρνηση επηρεάζονταν καθοριστικά από την πυρηνική βιομηχανία. Αποτέλεσμα αυτής της επιρροής είναι και το ότι απέφυγε να ενημερώσει εγκαίρως και σωστά τον πληθυσμό, έστελνε επιστήμονες ακόμα και στις ιδιαίτερα επιβαρυμένες περιοχές για να καθησυχάζει τους πολίτες, ενώ απέκρυψε σημαντικές πληροφορίες. Σοβαρά πολιτικά και ηθικά θέματα εγείρονται ακόμα και σήμερα για τον τρόπο που η γιαπωνέζικη βιομηχανία και η κυβέρνηση διαχειρίστηκαν το θέμα.

japan-nuclear

Τα 48 πυρηνικά εργοστάσια της Ιαπωνίας παραμένουν κλειστά, αν και γίνονται προσπάθειες από την κυβέρνηση να ανοίξουν κάποια. Μόλις όμως το 1/3 περνάει τα τεστ ασφαλείας! Το κλείσιμο όλων των πυρηνικών εργοστασίων σε ελάχιστο χρόνο αποδεικνύει ότι ακόμα και μια χώρα όπως η Ιαπωνία που ήταν σε σημαντικό βαθμό εξαρτημένη από τα πυρηνικά εργοστάσια για την παραγωγή ενέργειας μπορεί να περάσει πολύ γρήγορα, αν το θέλει, στην μετά την πυρηνική ενέργεια εποχή. Θα το κάνει, πιο αργά, η Γερμανία μέχρι το 2020, οπότε θα έχει κλείσει όλα τα πυρηνικά εργοστάσιά της. Αντιθέτως, η Βρετανία επιδιώκει να χτίσει ένα νέο πυρηνικό αντιδραστήρα σε συνεργασία με τη Γαλλία και με κρατική χρηματοδότηση, παρά τα παθήματα!

Μια Ιαπωνία χωρίς πυρηνικά εργοστάσια είναι μια απόδειξη ότι μπορούμε και πρέπει να ζήσουμε χωρίς πυρηνικούς αντιδραστήρες, καθώς το κόστος της πυρηνικής ενέργειας είναι ανυπολόγιστο, ακόμα και αν δεν συμβαίνει ατύχημα.

GIAPPONE - disastro fukushima inchiesta

Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν υποφέρει, έχουν υποστεί βλάβη της υγείας τους ή έχουν χάσει τη ζωή τους, εξαιτίας της λεγόμενης ειρηνικής χρήσης της πυρηνικής ενέργειας αλλά και των δοκιμών πυρηνικών όπλων σε στρατιώτες – πειραματόζωα ή στον πληθυσμό διαφόρων περιοχών. Οι κυβερνήσεις πρέπει να διδαχθούν από τα παθήματα του παρελθόντος για να μην έχουμε επανάληψη του Τσερνομπίλ και της Φουκουσίμα .

Η πυρηνική ενέργεια αποτελεί απειλή και δεν μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης για την προστασία του κλίματος όπως ισχυρίζεται το πυρηνικό λόμπυ για να σώσει το μέλλον του. Το κόστος διατήρησης της πυρηνικής ενέργειας (οικονομικό, υγείας, δημοκρατικού ελλείμματος) είναι ανυπολόγιστο, και καθιστά μια στρατηγική απαλλαγής από την πυρηνική ενέργεια αναγκαία.

Μόνο όταν αυτή η τεχνολογία υψηλού κινδύνου εγκαταλειφθεί, θα μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα υπάρξουν άλλες πυρηνικές καταστροφές, όπως αυτή της Φουκουσίμα.

Διαβάστε την έκθεση της συμπροέδρου της Ομάδας των Πράσινων για τα τρία χρόνια από την πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα.

http://rebecca-harms.de/index.php/lesen/three-years-after-the-status-of-fukushima-and-the-world-nu-24540