Λιγότερες πλαστικές σακούλες, καλύτερη ποιότητα ζωής
Η σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία - είχα τη χαρά να την υποστηρίξω και εγώ όταν ήμουν ευρωβουλευτής στο Ευρωκοινοβούλιο μαζί με την δανέζα ευρωβουλευτή των Πρασίνων M. Auken που ήταν η εισηγήτρια της πρωτοβουλίας - προβλέπει είτε περιορισμό της χρήσης της με νομοθετική απαγόρευση είτε επιβολή τέλους σε κάθε σακούλα που χρησιμοποιείται.
Η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε το μισό βήμα, την επιβολή τέλους. Ας ελπίσουμε ότι με αυτόν τον τρόπο θα πετύχει να περιορίσει δραστικά τη χρήση της, και δεν θα λειτουργήσει απλώς εισπρακτικά το σύστημα: 3 λεπτά για τον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης και 1 λεπτό για το κράτος (από το ΦΠΑ).
Υπήρχε βέβαια η εναλλακτική και πιο δραστική λύση, να μην δίνεται πλέον πλαστική σακούλα, ιδιαίτερα στα σούπερ μάρκετ.
Μα θα πει κάποιος και πώς θα μεταφέρουμε τα ψώνια μας; Εξάλλου που θα βάζουμε τα σκουπίδια μας;
Ας σκεφτούμε ότι υπήρχε ζωή και πριν τις πλαστικές σακούλες, ενώ θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από αυτές, Και μάλιστα, καλύτερα, χωρίς τόσα πλαστικά στη θάλασσα, στο περιβάλλον, στις φωλιές των πουλιών, στις κοιλιές των ψαριών και γενικότερα στην τροφική αλυσίδα.
Θυμάμαι όταν αποφάσισα να σταματήσω να χρησιμοποιώ πλαστικές σακούλες στα ψώνια μου - ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 70 - και πήγαινα στο σούπερ μάρκετ ή στο φούρνο με τις πάνινες τσάντες ή με το δίχτυ μου, με κοιτούσαν με συγκαταβατικό ύφος του στυλ "το καημένο το παιδί, έχει τρελαθεί". Απελπίζονταν που παρά την πίεση δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω πλαστική σακούλα.
Τα χρόνια πέρασαν, τα μαλλιά άσπρισαν. Οι οικολογικές στάσεις ζωής έχουν υιοθετηθεί από πολύ περισσότερους/ες σήμερα. Ακόμα και σε τηλεοπτικά σήριαλ έχουν εισαχθεί κάποιες οικολογικές μπηχτές: κάπου κάπου πάνινη τσάντα, κάδος ανακύκλωσης, ένα ποδήλατο δίπλα από την πόρτα.
Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν κατανοήσει ότι οι πλαστικές σακούλες κάνουν ζημιά στο περιβάλλον και θα ήταν έτοιμοι να σταματήσουν τη χρήση τους, Κάποιοι/ες (κυρίως γυναίκες, μεγαλύτερης ηλικίας και νέα παιδιά) έχουν κάνει ήδη το βήμα αυτό. Αλλά οι περισσότεροι περίμεναν κάποιος να τους το επιβάλλει είτε με νόμο είτε με τέλος. Αυτή είναι η διαφορά μας με κεντρο-ευρωπαίους. Εκείνοι όταν συνειδητοποιούν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει το εφαρμόζουν. Κόβουν τις πλαστικές σακούλες, παίρνουν το ποδήλατο, κάνουν ανακύκλωση και κομποστοποίηση, μείωνουν την κατανάλωση ενέργειας, Εμείς στο μεταξύ το ...σκεφτόμαστε, και το σκεφτόμαστε, και το σκεφτόμαστε!
Παρατηρούσα, λοιπόν, σήμερα με περιέργεια τον κόσμο που πήγαινε στο ταμείο του σούπερ μάρκετ. Οι κοπέλες στο ταμείο ρωτούσαν: θέλετε πλαστική σακούλα. Φαίνεται ότι περιέργως οι περισσότεροι ήξεραν ότι από σήμερα η πλαστική σακούλα θα χρεώνονταν χωριστά (γιατί μέχρι τώρα χρεώνονταν, δεν ήταν δωρεάν όπως αφελώς πίστευαν πολλοί, αλλά χρεώνονταν μέσα στην τιμή του προϊόντος).
Αρκετοί είχαν φέρει τη δική τους επαναχρησιμοποιήσιμη τσάντα (υπάρχει ένα πλήθος ευφάνταστων λύσεων), Κάποιοι μουρμούριζαν, άκουσα ένα κύριο να λέει ότι θα ήταν καλύτερο να χρεώνονται ακόμα και 10 ευρώ αλλά μέσα στην τιμή του...προϊόντος), ενώ - όπως επιβεβαίωσαν και κάποιες κοπέλες στα ταμεία - αυτοί που συνήθιζαν να παίρνουν 10 - 10 τις σακούλες, σήμερα δεν ήθελαν να πάρουν ούτε μία και προτιμούσαν να πάρουν τα πράγματα στο χέρι τους. Υπήρχαν βέβαια κι αυτοί/ες που δεν πολυ-νοιάστηκαν που θα πλήρωναν 4 λεπτά επιπλέον.
Για να δούμε τι θα γίνει το επόμενο διάστημα.
Πάντως και ο καταναλωτής και τα μαγαζιά δεν θα έχουν μόνο οικολογικό αλλά και οικονομικό όφελος, αφού οι πλαστικές σακούλες ήταν έτσι κι αλλιώς ένα σημαντικό κόστος, που περνούσε απαρατήρητο στους καταναλωτές (κάπου 20-30 ευρώ ανά άτομο ετησίως) αλλά στα μαγαζιά, στα σούπερ μάρκετ, στις λαϊκές το κόστος ήταν σημαντικό κι ανέρχονταν σε εκατοντάδες ευρώ για ένα μικρό μαγαζί και δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε ένα μεγαλύτερο. Τζάμπα λεφτά στα σκουπίδια δηλαδή.
Και ένας προσωπικός απολογισμός: όλα αυτά τα χρόνια με μερικές πάνινες τσάντες που επαναχρησιμοποιώ, έχω συνεισφέρει στην αποφυγή ...κατανάλωσης 15.000 περίπου κομματιών πλαστικής σακούλας. Δεν είναι και λίγο. Και ποτέ δεν μου φάνηκε δύσκολο να έχω μαζί μου κάποιες επαναχρησιμοποιήσιμες τσάντες (κυρίως πάνινες). Είναι θέμα πόσο συνεπής είσαι στις επιλογές σου.
Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.
 
Είναι απίστευτο πώς τα Fake news έγιναν κεντρικό θέμα στα ελληνικά κι όχι μόνο ΜΜΕ. Προκλητικοί τίτλοι "απαγόρευση κεμπάπ και ντονέρ στην ΕΕ" παραπλάνησαν τους πολίτες και οι υπερήφανοι (Έλληνες κι άλλοι) ευρωβουλευτές ....αντιστάθηκαν στα σχέδια της Επιτροπής Δημόσιας Υγείας κι Ασφάλειας Τροφίμων του Ευρωκοινοβουλίου και κράτησαν ψιλά τη σημαία του κεμπάπ!!!!!
Ποια είναι η πραγματικότητα; ότι η Κομισιόν και τα Κράτη Μέλη προσπαθούν να επιτρέψουν την χρήση - ΧΩΡΙΣ να υπάρχουν μελέτες - στο κεμπάπ και στο ντονέρ πρόσθετων που υπάρχουν ενδείξεις ότι προκαλούν προβλήματα υγείας και ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ μέχρι σήμερα. Μάλιστα είναι σε εξέλιξη σχετική έρευνα από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων για τους κινδύνους των προσθέτων φωσφορικών αλάτων.
Η Επιτροπή Δημόσιας Υγείας κι Ασφάλειας των Τροφίμων προετοίμασε το ψήφισμα γιατί υπάρχουν αναφορές για τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων σε σχέση με τα πρόσθετα φωσφορικών αλάτων και γιαυτό - με πρωτοβουλία των Πράσινων και των Σοσιαλιστών - ζήτησαν να περιμένουμε καλύτερα τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης. Υπάρχει όμως και ένας άλλος λόγος, η χρήση των πρόσθετων αυτών μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη συγκράτηση νερού και έτσι το βάρος του κρέατος να είναι μεγαλύτερο και ο καταναλωτής να το πληρώνει πιο ακριβά χωρίς λόγο.
Αν πέρναγε το ψήφισμα με την απαιτούμενη πλειοψηφία ώστε να ισχύει το βέτο (χρειάζονταν 3 επιπλέον ευρωβουλευτές), τότε απλώς θα εφαρμόζονταν το αυτονόητο, να περιμένουμε μέχρι να αποδειχθεί αν τα πρόσθετα αυτά είναι ακίνδυνα ή επικίνδυνα. Θα σήμαινε δηλαδή μια λογική και συνήθης πλέον πρακτική για τον τομέα και για τους καταναλωτές. Η Επιτροπή θα έπρεπε να υποβάλει νέα τεκμηριωμένη πρόταση.
Τώρα δόθηκε το πράσινο φως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να επιτρέψει τη χρήση των προσθέτων στο κεμπάπ και σε άλλα κρέατα. Και αν προκύψει πρόβλημα, εκ των υστέρων, απλώς θα αποσυρθεί η άδεια, αλλά κανείς δεν θα ευθύνεται για τυχόν επιπτώσεις που θα έχουν προκύψει στην υγεία πολιτών, μερικοί από τους οποίους "έκαιγαν σημαίες της ΕΕ" γιατί ήθελε, λέει, να τους απαγορεύσει το κεμπάπ!
Μια από τις μεγαλύτερες τερατολογίες: Θα χαθούν 200.000 θέσεις εργασίας
Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, που αποτελεί τη μεγαλύτερη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεώρησε ότι αν απαγορευτεί η χρήση φωσφορικών αλάτων στο κεμπάπ και στο ντονέρ μπορεί να χαθούν 200.000 θέσεις εργασίας σε όλη την Ευρώπη - περισσότερες από τις μισές στη Γερμανία. Πώς θα γίνει αυτό αφού ΣΗΜΕΡΑ δεν επιτρέπεται η χρήση του πρόσθετου δεν θέλησε να το εξηγήσει. Εκτός αν εννοεί ότι τα πρόσθετα χρησιμοποιούνται παρανόμως παρά την απαγόρευση που ισχύει μέχρι σήμερα

Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.

Δράση για το Σαρωνικό και τη θάλασσα. Οργανώθηκε από τους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Με μουσικές, μπαλόνια μαύρα και πράσινα που συμβόλιζαν το οικοσύστημα (πράσινα) και τη ρύπανση (μαύρα), με ποδήλατα και ηλίανθους.

Ήμασταν εκεί. Όπως παλιά, με τις εκστρατείες για να καθαρίσει ο Σαρωνικός, τις δεκαετίες του '80 και του '90 αλλά και του '00.

Και μετά ήρθε το ναυάγιο του "Αγ. Ζώνη ΙΙ" για να δείξει ότι τα βήματα που είχαν γίνει έμειναν μετέωρα και ένα σχετικά μικρής έκτασης ναυάγιο μπορεί να τα ανατρέψει όλα, αλλά και να αποδείξει ότι έχουμε πάει πολύ πίσω στα περιβαλλοντικά θέματα, σε επίπεδο προετοιμασίας, πρόληψης, έγκαιρης παρέμβασης στην αντιμετώπιση ενός περιστατικού, ακόμα και εκπαίδευσης και κατάλληλου εξοπλισμού για εθελοντές.
Η νομοθεσία είναι εκεί, η εκπαίδευση υποτίθεται έπρεπε να υπάρχει, δεν ήταν εξάλλου η πρώτη φορά. Και όμως η προσπάθεια ήταν και είναι να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί.
 
Το ναυάγιο του δ/π "ΑΓ.ΖΩΝΗ ΙΙ" και αυτό που ακολούθησε είναι μία ακόμα επιβεβαίωση ότι τα όσα είχαν επιτευχθεί με κόπο κι αγώνες υποχωρούν. Το κακό είναι ότι και οι πολίτες στην Ελλάδα φαίνεται να έχουν "παραδοθεί" και να θεωρούν περίπου σαν αναπόφευκτη την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Χρειάζεται να δείξουμε ότι μας αφορά, αφορά την ίδια τη ζωή μας, δεν είναι πολυτέλεια σε μια εποχή κρίσης αλλά η βάση για την ευημερία και την βιωσιμότητα
 

Έκθεση του WWF αναδεικνύει όχι μόνο την αξία της Μεσογείου ως θαλάσσιο οικοσύστημα αλλά και την οικονομική της σημασία, διαπιστώνοντας όμως ότι το οικοσύστημα υποβαθμίζεται.  Μετά από δεκαετίες εντατικής -και συχνά παράνομης- εκμετάλλευσης, η «υγεία» της Μεσογείου βρίσκεται πλέον σε σταθερά καθοδική πορεία. Τα οικοσυστήματα και οι υπηρεσίες που προσφέρουν υποβαθμίζονται δραστικά, θέτοντας σε κίνδυνο τις οικονομίες των μεσογειακών κρατών και όσους εξαρτούν την επιβίωσή τους από αυτή. Δυσάρεστα λοιπόν τα νέα και για τη Μεσόγειο. http://www.kathimerini.gr/928386

Οι 10 θέσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για τον Σαρωνικό και τη θάλασσα  http://prasinoi.gr/saronikos-gs-02/