Το θέμα των ναυπηγείων είναι κάτι που με κινητοποιεί ιδιαίτερα, έχει κοινωνικό-εργασιακό και ανθρώπινο στοιχείο - τόσοι άνθρωποι δούλευαν κάποτε στα ελληνικά ναυπηγεία, περιβαλλοντική διάσταση (μπορεί να γίνουν εργαλείο τεχνολογικής υποστήριξης της πράσινης οικονομίας) και περικλείει σημαντικό πολιτικό συμβολισμό η όποια εξέλιξη γύρω από τα ναυπηγεία.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε την (επανα)λειτουργία του ναυπηγείου ΝΕΩΡΙΟΥ Σύρου με τρόπο όμως που θα είναι υποδειγματικός για την συνύπαρξη του με το νησί και τις άλλες δραστηριότητές του, χωρίς χρέη και χαρισματικές πράξεις, χωρίς μεταφορά του περιβαλλοντικού κόστους (αμμοβολή, απόβλητα αμμοβολής) στο περιβάλλον, στην υγεία και στην τοπική οικονομία, χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις για διαγραφή χρεών και με εργαζόμενους που προσφέρουν με την εργασία τους αλλά κι απολαμβάνουν τα οφέλη μιας αξιοπρεπούς και σωστά αμειβόμενης εργασίας.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ έχουμε καταθέσει αναλυτικές προτάσεις για ένα βιώσιμο μέλλον των ναυπηγείων και ιδιαίτερα του ΝΕΩΡΙΟΥ Σύρου, ενώ ο νυν συμπρόεδρος μας και πρώην ευρωβουλευτής Νίκος Χρυσόγελος είχε οργανώσει πολλές εκδηλώσεις, ημερίδες, συναντήσεις και παρεμβάσεις σχετικά1 με την αναζωογόνηση των ναυπηγείων, μεταξύ άλλων και του ΝΕΩΡΕΙΟΥ Σύρου. Μάλιστα είχε εκδώσει ειδικό ενημερωτικό έντυπο για στοχευμένη πληροφόρηση των εργαζομένων του κλάδου, των εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης αλλά και των πολιτών γενικότερα με αναλυτικές πληροφορίες για το πώς μπορούν να αναζωογονηθούν τα ναυπηγεία, όπως αυτό του Νεωρίου, δίνοντας εργασία σε χιλιάδες άνεργους, αλλά και για τις δυνατότητες κατασκευής σύγχρονων, υψηλής περιβαλλοντικής απόδοσης πλοίων μέσα από συνέργειες ναυπηγείων, περιφέρειας και ακτοπλοϊκών φορέων, αξιοποιώντας κατάλληλα ευρωπαϊκούς πόρους, κυρίως μέσω της πρωτοβουλίας “LEADERSHIP 2020”.

Ο κλάδος των ναυπηγείων έχει υποστεί πλήγμα πανευρωπαϊκά, λόγω του σκληρού ανταγωνισμού από τα ναυπηγεία της Άπω Ανατολής (φτηνά εργατικά χέρια, συχνά απουσία μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος, πρόσβαση σε κρατικές χρηματοδοτήσεις η σε άλλες περιπτώσεις υψηλή τεχνογνωσία κα). Η κρίση στην Ελλάδα απέκτησε γιγαντιαίες διαστάσεις. Παρόλα αυτά στον κλάδο υπάρχουν μικρότερες ή μεγαλύτερες εταιρίες εξειδικευμένες σε εργασίες / προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας που όμως δραστηριοποιούνται κυρίως σε άλλες χώρες.

Στην Ελλάδα ο ναυπηγο-επισκευαστικός/κατασκευαστικός κλάδος κατέρρευσε όχι μόνο λόγω παγκόσμιας κρίσης αλλά κι από άλλες ελληνικές παθογένειες και την αδυναμία του κράτους και των ιδιωτών να παρουσιάσουν ένα σοβαρό, στραμμένο προς το μέλλον σχέδιο για την βιωσιμότητα των ναυπηγείων. Στην ιστορία των ελληνικών ναυπηγείων, μεταξύ άλλων και του ναυπηγείου της Σύρου, αντανακλώνται όλες οι παθογένειες του ελληνικού πολιτικού και συνδικαλιστικού συστήματος αλλά και ο τρόπος που κατέρρευσε σταδιακά η παραγωγική βάση της χώρας ήδη πριν από την κρίση του 2008. Για χρόνια τα ελληνικά ναυπηγεία υπέφεραν από πολλά: κυριαρχία των εργατοπατέρων, επιβολή από την ΕΕ ενός πολύ μεγάλου προστίμου για κρυφές κρατικές ενισχύσεις, εξάρτηση τους σχεδόν πλήρως από προγράμματα του πολεμικού ναυτικού, σκάνδαλα το ένα πάνω στο άλλο, διαπλοκή με το κομματικό σύστημα ως το μόνο μέσο επιβίωσης κ.ά, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα ν’ απασχολούν το πολύ 1000 άτομα συνολικά εκεί που κάποτε τα ναυπηγεία απασχολούσαν πάνω από 30.000 εργαζόμενους. Σήμερα έχουν γεράσει και χάσει πολύ μεγάλο ποσοστό, αν όχι όλο, το εξειδικευμένο προσωπικό που διέθεταν κάποτε. Ως προς τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις είναι από τις χειρότερες μια και κανείς δεν πιέζει για βελτίωση λόγω του φόβου της αύξησης του κόστους, έτσι το κόστος μεταφέρεται στο περιβάλλον και στις τοπικές κοινωνίες

Πολλά ευρωπαϊκά ναυπηγεία έχουν ανασυγκροτηθεί κυρίως μέσα από ολοκληρωμένα σχέδια που μεταξύ άλλων αξιοποιούν την πράσινη οικονομία ως ευκαιρία για αναβάθμιση των ικανοτήτων για κατασκευή τμημάτων των ανεμογεννητριών, σύγχρονων πλοίων που ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές απαιτήσεις της νέας ευρωπαϊκής και διεθνούς νομοθεσίας, όπως μείωση των αέριων εκπομπών, διπλά τοιχώματα δεξαμενοπλοίων κα.

Ορισμένα μάλιστα ναυπηγεία έχουν ήδη αρχίσει να σχεδιάζουν ή και να κατασκευάζουν πλοία τα οποία εν μέρει ή συνολικά αξιοποιούν την ανανεώσιμη ενέργεια για να κινούνται.

Σε ορισμένες περιπτώσεις τα ναυπηγεία αξιοποίησαν ευρωπαϊκά προγράμματα2 και δυνατότητες που σχεδιάστηκαν για να υποστηρίξουν την μετάβαση αυτή, όπως για παράδειγμα το «Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση», τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά κι Επενδυτικά Ταμεία, ιδιαίτερα τα περιφερειακά και το Κοινωνικό καθώς και ένα ιδιαίτερο σχέδιο που προωθήθηκε μετά την διαβούλευση μεταξύ Κομισιόν, Ευρωβουλευτών και του ευρωπαϊκού ναυπηγο-επισκευαστικού κλάδου, η πρωτοβουλία LEADERSHIP 2020 για την αναζωογόνηση των ευρωπαϊκών ναυπηγείων.

Μόνο πράσινο μπορεί να είναι το μέλλον των ελληνικών ναυπηγείων

Τα ελληνικά ναυπηγεία για να μπορέσουν να ανασυγκροτηθούν πρέπει να στραφούν σε τρεις κατευθύνσεις, στο πλαίσιο μιας πράσινης στρατηγικής:

(α) Αναζωογόνηση των παραδοσιακών δραστηριοτήτων του κλάδου (ναυπηγοεπισκευή), κάτι όμως που απαιτεί αποτελεσματική κεντρική διοίκηση και αλλαγές σε επίπεδο προωθούμενων πολιτικών, που δεν εξαρτώνται μόνο από τους φορείς του κλάδου, καθώς και συμφωνία για καλές συνθήκες εργασίας αλλά και συνθήκες εργασιακής ειρήνης στη βάση δίκαιων ρυθμίσεων για τους εργαζόμενους. Η Ελλάδα που είναι μια χώρα με τεράστια ναυτική και ναυπηγο-κατασκευαστική και ναυπηγο-επισκευαστική παράδοση, σήμερα είναι ουραγός στον τομέα αυτό.

(β) Στροφή του κλάδου σε κατασκευές πλοίων που θα ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές απαιτήσεις της νέας ευρωπαϊκής νομοθεσίας για μειωμένες εκπομπές οξειδίων του αζώτου, οξειδίων του θείου και διοξειδίου του άνθρακα αλλά και στις ανάγκες σύνδεσης των νησιών με σύγχρονα και κατάλληλα πλοία, ενεργειακά αποτελεσματικά. Μια τέτοια κατεύθυνση απαιτεί στενή συνεργασία με τις νησιωτικές περιφέρειες αλλά είναι η μόνη λύση για να επιβιώσει η ακτοπλοΐα μειώνοντας τα κόστη καυσίμων, που εκτινάσσουν στα ύψη τα λειτουργικά τους κόστη λόγω των υψηλών τιμών. Η προσωρινή μείωση της τιμής του πετρελαίου δημιούργησε ένα κλίμα επανάπαυσης αλλά η εκ νέου σημαντική άνοδος των τιμών θα βρει ξανά τις εταιρίες απροετοίμαστες και χωρίς εναλλακτικές λύσεις, όπως συνέβη μερικά χρόνια πριν με αποτέλεσμα την κατάρρευση πολλών εταιριών και την απόσυρση πολλών πλοίων που δεν ήταν πλέον οικονομικά βιώσιμα.

(γ) Προσθήκη νέων, συμπληρωματικών προϊόντων και υπηρεσιών πράσινης καινοτομίας και τεχνολογίας, όπως κατασκευή πυλώνων για ανεμογεννήτριες, κατασκευή και συντήρηση πλωτών και κινητών υπεράκτιων κατασκευών για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συστημάτων αφαλάτωσης με χρήση ΑΠΕ, κλπ.

Τα προβλήματα του ναυπηγείου στη Σύρο (ΝΕΩΡΙΟ)

Ειδικά το ναυπηγείο ΝΕΩΡΙΟ Σύρου έχασε πολλές ευκαιρίες για να επιβιώσει στρεφόμενο σε μια τέτοια κατεύθυνση/προοπτική. Διέθετε, τουλάχιστον στο παρελθόν, σχετική τεχνογνωσία. Σήμερα επιδιώκεται η μεταπώλησή του (ανήκει σε ιδιώτη) σε άλλο ιδιώτη. Αυτό, όμως, πρέπει να γίνει με τρόπο που θα αντιμετωπίσει δίκαια και ουσιαστικά κάποια σημαντικά θέματα:

Πελατειακές σχέσεις – κομματικές εξαρτήσεις:

Το Ναυπηγείο της Σύρου, απασχολούσε ακόμα και στα χρόνια της παρακμής ή κρίσης πολλούς εργαζόμενους, άρα ήταν πάντα στο κέντρο των πελατειακών σχέσεων και της προσπάθειας εκμετάλλευσής του από κομματάρχες, εργατοπατέρες κα. Τα παιχνίδια αυτά συνεχίστηκαν και την περίοδο της κρίσης, φτάνουν μέχρι και το σήμερα. Με δέλεαρ μεταξύ άλλων και προσωπικές – οικογενειακές τακτοποιήσεις, ανέλιξη, προσλήψεις, εκλογική υποστήριξη κα. Κάποιες φορές είτε λόγω πραγματικής κρίσης είτε λόγω χρησιμοποίησης των εργαζομένων ως μοχλό πίεσης για ανάληψη κρατικών δουλειών, η ιδιοκτησία δεν πλήρωνε ή καθυστερούσε να πληρώσει τους εργαζόμενους. Τελικά τα παιχνίδια αυτά αποβαίνουν πάντα σε βάρος των εργαζομένων, και του αριθμού των εργαζομένων.

Χρέη προς τον Δήμο:

Οι νέοι ιδιοκτήτες επιδιώκουν να τύχουν διαγραφή χρέους της προηγούμενης ιδιοκτησίας προς την ΔΕΥΑ και τον Δήμο της τάξης του 86% περίπου και το υπόλοιπο 14% να πληρωθεί σε 24 άτοκες ισόποσες μηνιαίες δόσεις, χωρίς την επιβολή τόκων, προστίμων, προσαυξήσεων και λοιπών τυχών επιβαρύνσεων. Πρόσφατα το δημοτικό συμβούλιο της Σύρου αποφάσισε κατά πλειοψηφία να δεχθεί αυτή την διαγραφή χρέους. Οι οφειλές του Ναυπηγείου προς την Δ.Ε.Υ.Α.Ε. ανέρχονται –σύμφωνα με το Σχέδιο Εξυγίανσης - σε 481.177,18 € ενώ κατά τη Δ.Ε.Υ.Α.Ε. οι οφειλές είναι 681.000 € περίπου. Να θυμίσουμε ότι κατά καιρούς έχουν γίνει πολλές ρυθμίσεις για χρέη προς τη ΔΕΗ κα. Δεν είναι δυνατόν όμως το κόστος κάθε φορά να μεταφέρεται στους πολίτες (της Σύρου στην συγκεκριμένη περίπτωση).

  

Αμμοβολή κι απόβλητα αμμοβολής:

Κατά καιρούς τα απόβλητα της αμμοβολής συγκεντρώνονται δίπλα στις δεξαμενές ή και καταλήγουν στη θάλασσα, ενώ πολύ συχνά στο παρελθόν η αμμοβολή έπνιγε την πόλη. Η νέα ιδιοκτησία του ναυπηγείου ναι μεν υπόσχεται ότι δεν θα σηκώνονται σύνεφα (επικίνδυνης για την υγεία) σκόνης, αλλά παρόμοιες υποσχέσεις δεν έχουν τηρηθεί στο παρελθόν. Πρόσφατα μεταφέρθηκε αλλού μια μικρή ποσότητα αλλά παραμένει το ερώτημα αν και που θα μεταφέρεται η αμμοβολή για ασφαλή διαχείριση.Τώρα πρέπει να υπάρχει ένας μηχανισμός παρακολούθησης που θα επιβάλει την τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Εργασιακές σχέσεις:

Σύμφωνα με το Σχέδιο Εξυγίανσης του Ναυπηγείου, που έχει κατατεθεί, αναφέρεται: “...από την 30/4/2017 και εντεύθεν οι εργασιακές σχέσεις των συμβαλλομένων πρώην εργαζομένων τελούσαν σε αναστολή μέχρι την 31/12/2017 οπότε και λύθηκαν δια της οικειοθελούς αποχώρησής τους”. Σύμφωνα με τη “Δήλωση-Βεβαίωση” που υπέγραψαν σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι του ναυπηγείου την 27/7/2018: “....την 31/12/2017 έγινε καταγγελία της Σύμβασής τους (απόλυση) από την εταιρεία ΝΑ.ΒΙ.Ε.Σ”.

Δηλαδή όλοι οι εργαζόμενοι είτε έχουν παραιτηθεί (μια εκδοχή) είτε έχουν απολυθεί από 31/12/2017. Η διοίκηση του σωματείου μάλιστα έχει διοριστεί με απόφαση δικαστηρίου.

Υπάρχουν καταγγελίες ότι εργατικό ατύχημα ¨κουκουλώθηκε» και δεν δηλώθηκε, ενώ επικρατεί ένταση μεταξύ εργαζομένων αλλά κι εργαζομένων και διορισμένης διοίκησης. Με τέτοιες εργασιακές συνθήκες δεν μπορεί όμως να επανεκκινήσει το ναυπηγείο με όρους βιωσιμότητας ούτε να υπάρχει εργασιακή ειρήνη.

Αναγκαία μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αναζωογόνηση των ναυπηγείων

Στην στρατηγική που θα αναπτυχθεί για την αναγέννηση του ναυπηγο-επισκευαστικού και κατασκευαστικού κλάδου (ή όχι) θα διαφανεί αν η ελληνική οικονομία μπορεί να ζωντανέψει στη βάση ενός διαφορετικού παραγωγικού και οικονομικού μοντέλου, πιο πράσινου και πιο υπεύθυνου, απεξαρτημένου από τις πελατειακές εξαρτήσεις, το κράτος-πατερούλη και τα μικροκομματικά και (κακα) συνδικαλιστικά παιχνίδια.

Στην ιδιαίτερα διαφωτιστική απάντηση της Επιτροπής τον Ιούνιο 2012 σε ερώτηση του τότε ευρωβουλευτή (νυν συμπρόεδρου των ΠΡΑΣΙΝΩΝ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ) Ν. Χρυσόγελου, αναφέρονταν οι δυνατότητες στήριξης του ναυπηγοεπισκευαστικού κλάδου από Ευρωπαϊκούς πόρους και προγράμματα και αξιολογούνταν η διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων των ναυπηγείων σε συναφείς «πράσινες» δραστηριότητες ως ιδιαίτερα σημαντική. Γίνονταν, επίσης, αναφορά στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση (ΕΤΠ), που είχε ήδη παράσχει βοήθεια σε εργαζομένους που απολύθηκαν στον ναυπηγικό τομέα και στους προμηθευτές του τομέα αυτού στη Δανία και την Πολωνία, ενώ η Ελλάδα δεν είχε προσφύγει στο ταμείο αυτό. Στην πορεία κι άλλα ναυπηγεία είχαν αξιοποιήσει αυτό το Ταμείο.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θα συνεχίσουμε να προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της χώρας λέγοντας την αλήθεια και χωρίς να χαϊδεύουμε αυτιά, ακόμα και αν κάτι τέτοιο δεν είναι δημοφιλές.

 

 
Αντί «ευχών» για την ημέρα, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος
Το πετρέλαιο που αλλάζει το κλίμα, προκαλεί πολέμους, συνεισφέρει στην ρύπανση του περιβάλλοντος και της ατμόσφαιρας ενώ συμβάλλει στην απώλεια χιλιάδων ανθρώπινων ζωών λόγω ρύπανσης και πολέμων θα συνεισφέρει, λέει, στην » κοινωνική αλληλεγγύη των γενεών». Και μάλιστα προτρέπει να βιαστούμε για να μην αφήσουμε το πετρέλαιο στο έδαφος!!!!
    
Ποιος τα λέει (μέρα που είναι, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος!); Μα είναι απόσπασμα από το τελικό κείμενο του ειδικού θέματος ‘’Περιβάλλον, Ποιότητα Ζωής, Ενέργεια, Κυκλική Οικονομία’’, όπως εγκρίθηκε από τη Γραμματεία του προγράμματος ΕΛΛΑΔΑ του Κινήματος Αλλαγής!!!! Σκέψου δηλαδή να μην μιλούσαν για «Περιβάλλον, Ποιότητα Ζωής και Κυκλική Οικονομία»… ‘’Η ανάπτυξη των τεχνικοοικονομικά εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου της χώρας θα προχωρήσει με τήρηση αυστηρών περιβαλλοντικών προδιαγραφών ασφάλειας και προώθηση του εθνικού ταμείου κοινωνικής αλληλεγγύης γενεών, που ως μέρος του ασφαλιστικού συστήματος, θα ενισχύεται από τα έσοδα των υδρογονανθράκων. Οι έρευνες πρέπει να τύχουν της μεγαλύτερης δυνατής επιτάχυνσης, πέραν των άλλων και για να αποφευχθεί η πιθανότητα, να μείνει πλούτος της χώρας αναξιοποίητος λόγω της επιδιωκόμενης υποκατάστασης των ορυκτών καυσίμων τις επόμενες δεκαετίες.’’
Δεν λέω, αν και το ξέρω καλά, με εντυπωσιάζει πάντα η άγνοια αλλά και η υποκρισία του πολιτικού συστήματος. Φαντάζομαι το συνυπογράφουν και ο Δήμαρχος Αθηναίων Γ. Καμίνης που τρέχει σε συνέδρια για το κλίμα και συνέβαλε στην επεξεργασία Στρατηγικής του Δήμου Αθηναίων για την Κλιματική Αλλαγή καθώς και ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου που κάποια στιγμή μιλούσε για περιβαλλοντικό δίκαιο και «πράσινη ανάπτυξη».
 : 
Επίσης, διάβασα στα ΝΕΑ ένα εξαιρετικό άρθρο του νυν υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γ. Σταθάκη που φαντάζομαι με τα λεγόμενα του τα «χώνει» στον εαυτό του αφού δεν γράφει ούτε μια λέξη για την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου αλλά μόνο για την ανάγκη στροφής σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακα. Φαντάζομαι κάποιοι υποκλέπτουν την υπογραφή του στις σχετικές συμβάσεις παραχώρησης «οικοπέδων» για έρευνα και εξόρυξη στην μισή θαλάσσια περιοχή μας και στη μισή Ήπειρο….
Τι να πω…
Χρειάζεται ή δεν χρειάζεται ένα αξιόπιστο πράσινο κόμμα που να θέτει τα πράγματα όπως είναι, με αλήθειες και εναλλακτικές προτάσεις που συζητιόνται σε ολόκληρο τον κόσμο;
#GoGreen #WorldEnvironmentDay #energytransition

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  καλούμε την κυβέρνηση να ανακαλέσει άμεσα την προκλητική και σκανδαλώδη ρύθμιση για δικαίωση των καταπατητών αναδασωτέας έκτασης 800 στρεμμάτων μέσα στο Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Κοτυχίου - Στροφυλιάς, που είναι από τις πιο σημαντικές φυσικές περιοχές της Ελλάδας. Με μια “γενικόλογη διάταξη” διατυπωμένη με τρόπο που είναι δύσκολο να καταλάβουν οι χωρίς ενημέρωση βουλευτές κι αναφέρει "Διοικητικές πράξεις που εκδόθηκαν σε εκτέλεση της προϊσχύουσας διάταξης ανακαλούνται αυτοδικαίως", η κυβέρνηση έκρυψε στο άρθρο 18 του νόμου για την προστασία και διαχείριση φυσικών περιοχών και την επέκταση των Φορέων Διαχείρισης μια ρύθμιση που στρέφεται εναντίον της προστασίας του περιβάλλοντος, του δημόσιου συμφέροντος και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η ρύθμιση αυτή έρχεται ως “συμβολική πράξη” σε μια χρονική στιγμή που γιορτάζονταν η Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων. Υπογράφεται μάλιστα από 11 Υπουργούς και υφυπουργούς,  τους Υπ.  Περιβάλλοντος Γ. Σταθάκη, Αν Υπ. Περιβάλλοντος Στ. Φάμελο, Υπ. Εσωτερικών, Π Σκουρλέτη, Υπ. Εξωτερικών Ν. Κοτζιά, Υπ. Οικονομικών Ευκ. Τσακαλώτο, Υπ. Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ολ. Γεροβασίλη,  Υπ. Ναυτιλίας Π. Κουρουμπλή, Υπ. Τουρισμού Κουντουρά, Αν υπ. Οικονομίας Γ. Χουλιαράκη, Υφ. Ναυτιλίας Νεκ. Σαντορινιό, Υφ Εξωτερικών Γ. Αμανατίδη.

 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θα φέρουν το θέμα - από κοινού με ελληνικές κι ευρωπαϊκές οικολογικές οργανώσεις - στο ευρωπαϊκό επίπεδο, αφού η περιοχή έχει μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο για τη χώρα μας αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο και είναι ενταγμένη στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας φυσικών περιοχών. Θυμίζουμε, επίσης, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει χρηματοδοτήσει την λειτουργία του Φορέα Διαχείρισης καθώς και έργα και δράσεις στο Εθνικό Πάρκο μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του προγράμματος LIFE, ενώ πόροι έχουν διατεθεί και από το Πράσινο Ταμείο.

Παρόμοιες καταστροφικές για το περιβάλλον, την δημοκρατία και την κοινωνία ρυθμίσεις για αυθαίρετα έχουν περάσει και σε άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις από προηγούμενες αλλά και από την σημερινή κυβέρνηση, όπως για παράδειγμα η πρόσφατη για νομιμοποίηση καταπατήσεων και αυθαιρεσιών στις όχθες ρεμάτων αν αυτά έχουν καλυφθεί ή μπαζωθεί.

Είναι πάγια πρακτική των ελληνικών κυβερνήσεων να περνάνε πελατειακές και σκανδαλώδεις ρυθμίσεις σε άσχετα νομοσχέδια. Και άλλες φορές, (προηγούμενες) κυβερνήσεις ή βουλευτές, κυρίως της Ηλείας, έφεραν διάφορες (ν)τροπολογίες – συχνά μεσάνυχτα – προσπαθώντας να νομοθετήσουν την νομιμοποίηση των καταπατήσεων. Επίσης, αποπειράθηκαν να αλλάξουν με διοικητικές πράξεις τα σύνορα των νομών Αχαΐας και Ηλείας για να καταφέρουν να νομιμοποιήσουν στη συνέχεια τις καταπατήσεις. Τώρα μια κυβέρνηση που αυτοαποκαλείται της “αριστεράς  και της οικολογίας” προχωρεί σε αυτή την σκανδαλώδη πράξη με την συμμετοχή των “Οικολόγων Πράσινων” (αν υπουργός Γ. Τσιρώνης. βουλευτής Γ. Δημαράς). Φυσικά παρόμοιες πράξεις δεν έχουν καμία σχέση με οικολογικές πρακτικές και η επίκληση της συμμετοχής “οικολόγων” στην κυβέρνηση δεν “νομιμοποιεί” παρόμοιες σκανδαλώδεις πρακτικές, αντιθέτως εκθέτει όσους/ες τις προωθούν ή τις αποδέχονται.

Θα περιμέναμε από την κυβέρνηση να έχει διαμορφώσει και να προωθήσει ένα σχέδιο επιστροφής της καταπατημένης περιοχής στο Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Κοτυχίου - Στροφυλιάς, υιοθετώντας ταυτοχρόνως κι εναλλακτικές λύσεις, χωρίς όμως να επιβραβεύει τους καταπατητές και τις καταπατήσεις.  Αντιθέτως αυτή η πράξη “νομιμοποίησης” και μάλιστα στα μουλωχτά:

- Αποδομεί πλήρως τους αγώνες των πολιτών που διεκδικούν ένα δημοκρατικό καθεστώς ευνομίας και ίσων δικαιωμάτων για όλους, μια και τέτοιες χαριστικές πράξεις στρέφονται ενάντια σε όσους κι όσες σέβονται τη νομοθεσία και το περιβάλλον.

- Απαξιώνει τους αγώνες δεκαετιών του οικολογικού κινήματος, των περιβαλλοντικών οργανώσεων, της κοινωνίας των πολιτών.

- Υπενθυμίζει  στους πολίτες ότι όσοι αγαπούν και σέβονται την πατρίδα μας και το περιβάλλον συνεχίσουν να αντιμετωπίζονται ως “ανόητοι” ή “αφελείς”, αφού οι “εξυπνάκηδες” και οι “καπάτσοι” που δεν σέβονται τίποτα στο τέλος δικαιώνονται, τα αυθαίρετα νομιμοποιούνται και η γη μας, ο πλούτος, η ψυχή μας παραδίδονται βορρά στους καταπατητές.

- Ακυρώνει όσα έχουν γίνει με μεγάλη συμμετοχή εκπαιδευτικών, μαθητών, εθελοντών, την δημιουργία υποδομών και του Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, τα εκπαιδευτικά πακέτα και τις εκπαιδευτικές “βαλίτσες”,

- Δυναμιτίζει τον ίδιο τον ρόλο των Φορέων Διαχείρισης των Φυσικών Περιοχών (που υποτίθεται ότι επιθυμεί να δυναμώσει η νέα νομοθεσία), αφού βάζει τρικλοποδιά σε κάθε προσπάθεια αντιμετώπισης των αυθαιρεσιών μέσα σε προστατευόμενες περιοχές

- Ενισχύει – με κυνικό κι άμεσο τρόπο αλλά και με συμβολικό - παράνομες δραστηριότητες (καταπατήσεις κι αυθαιρεσίες κάθε είδους, παράνομο κυνήγι κα), επιβραβεύοντας τις στην πράξη, σε βάρος μιας συμβατής με το σημαντικό οικοσύστημα οικονομικής δραστηριότητας που βασίζεται στην γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία και οικοτουρισμό.

 

Αλήθεια λένε, πάντως, οι πράξεις, όχι τα μεγάλα λόγια. Όπως, πατρίδα μας είναι τα βουνά, οι παραλίες, τα ποτάμια, οι υγρότοποι, τα δάση, τα φυτά και τα ζώα, ο φυσικός και πολιτισμικός πλούτος που μας άφησαν οι προηγούμενες γενιές. Δεν μπορεί εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να συμμετέχουν σε διαδηλώσεις για να μην χρησιμοποιηθεί στο όνομα της γειτονικής χώρας η λέξη Μακεδονία, διεκδικώντας την  συνέχεια με το μακρινό παρελθόν και τον Μ. Αλέξανδρο, αλλά να ανέχονται την ίδια ώρα να καταπατιέται η χώρα και να καταστρέφεται ο πλούτος τον οποίο έχουμε δανειστεί από τις επόμενες γενιές. Όσοι και όσες νοιάζονται για τη χώρα μας ας δυναμώσουμε την προσπάθεια να σώσουμε αυτά που καταστρέφονται γύρω μας και αδυνατούν οι πολλοί να υπερασπιστούν.