αρχείο λήψης

Στο πάνελ της εκπομπής "EUROPE" της ΕΡΤ στις 24 Ιουνίου με θέμα την κλιματική αλλαγή και τις εξελίξεις μετά την ανακοίνωση του πλανητάρχη ότι οι ΗΠΑ θα αποσυρθούν από την Συμφωνία των Παρισίων για το κλίμα: Καλεσμένοι στο στούντιο ήταν

- ο καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας Χρήστος Ζερεφός,

- ο καθηγητής Οικονομικής θεωρίας Τάσος Ξεπαπαδέας και

- ο πρώην ευρωβουλευτής των Πράσινων και νυν συμπρόεδρος των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Νίκος Χρυσόγελος.

Για το θέμα της κλιματικής αλλαγής μίλησε αποκλειστικά στην εκπομπή η ευρωβουλευτής των Πρασίνων Ρεβέκκα Χαρμς, ενώ παρενέβη και ο αναπλ υπουργός περιβάλλοντος Σωκ Φάμελλος

images 4 360 140

Το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής με φόντο την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη διεθνή συμφωνία των Παρισίων, οι πιθανές επιπτώσεις τα επόμενα χρόνια και η θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήταν τα βασικά θέματα της εκπομπής.

H Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή αποτελεί την πρώτη οικουμενική και νομικά δεσμευτική παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα. Στις 22 Απριλίου 2016 η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψε την συμφωνία των Παρισίων που τέθηκε σε ισχύ τον περασμένο Νοέμβριο καθώς την επικύρωσαν τουλάχιστον 55 χώρες. Ωστόσο, πριν από λίγες ημέρες ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την απόφαση να αποσύρει τη χώρα του από τη διεθνή συμφωνία. Συζητήθηκαν:

- Ποιές οι επιπτώσεις από την απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης;

- Γιατί ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, τη χαρακτήρισε μοιραίο λάθος;

- Είναι η μάχη για το κλίμα η μάχη του αιώνα όπως υποστηρίζουν πολλοί;

- Τι είναι το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας και πως επηρεάζει την ζωή στις μεγάλες πόλεις;

- Ποιους στόχους βάζουν Κομισιόν και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έως το 2030;

- Πόσο πιθανό είναι να υπάρξουν παγκόσμιες συγκρούσεις για τρόφιμα λόγω κλιματικής αλλαγής στο μέλλον;

- Η πράσινη οικονομία μπορεί να είναι η λύση;

- Ποιες οι προβλέψεις για τις κλιματικές συνθήκες στην Ελλάδα την περίοδο 2020-2050;

- Πώς θα επηρεάσει η κλιματική αλλαγή το φυσικό και αστικό περιβάλλον;

- Οι πιθανές επιπτώσεις στον τουρισμό και στο σύνολο της οικονομίας.  

 Σκηνοθεσία: Νίκος Παρλαπάνης, Έρευνα: Εύα Μπούρα Αρχισυνταξία: Σάκης Τσάρας Διεύθυνση παραγωγής: Νεκταρία Δρακουλάκη

Παρουσίαση: Εύα Μπούρα

http://webtv.ert.gr/katigories/enimerosi/24ion2017-europe/

world inequality 591 431

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε σταθερά την άποψη ότι η κυβέρνηση, η αυτοδιοίκηση, οι θεσμοί της χώρας, οι επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι κοινωνικοί-περιβαλλοντικοί φορείς, ομάδες των ελλήνων που έχουν μεταναστεύσει τα τελευταία χρόνια καθώς και η ακαδημαϊκή κοινότητα πρέπει να συμμετάσχουν σε έναν ουσιαστικό διάλογο για τις αναγκαίες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα ώστε να διαμορφώσουμε σταδιακά ένα πιο ανθρώπινο, δίκαιο, βιώσιμο, πράσινο μοντέλο οικονομίας.

Η ελληνική κρίση είναι μέρος μιας παγκόσμιας κρίσης, έχοντας βέβαια τις ιδιαιτερότητές της, αλλά δεν είναι αποκομμένη από αυτή. Αυτό δεν έχει γίνει κατανοητό ούτε από το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας ούτε από τις πολιτικές δυνάμεις. Η οργάνωση OXFAM έδωσε πρόσφατα στην δημοσιότητα την έκθεσή της An economy for the 99% που αναδεικνύει ένα από τα πιο μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας, την μεγάλη οικονομική ανισότητα. Η έκθεση που παρουσιάστηκε στο Νταβός, με αφορμή την πραγματοποίηση, εκεί, του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, επισημαίνει ότι μόλις οκτώ άνδρες κατέχουν τον ίδιο πλούτο με αυτόν που κατέχει συνολικά το φτωχότερο ήμισυ του κόσμου. Το μοντέλο ανάπτυξης που κυριαρχεί, οι αρχές της σημερινής οικονομίας ευνοούν το πιο πλούσιο κομμάτι της κοινωνίας,  ενώ το υπόλοιπο κομμάτι - ιδιαίτερα οι πιο φτωχοί - υποφέρει. Αυτό το οικονομικό μοντέλο δεν είναι βιώσιμο μακροχρόνια, είναι ακραία άδικο και ήρθε η ώρα, όπως επισημαίνουν πολλοί, να οικοδομήσουμε μια ανθρώπινη οικονομία που ωφελεί όλους, όχι μόνο τους λίγους προνομιούχους. Η οικονομία δεν μπορεί να επιβραβεύει υπερβολικά εκείνους που είναι ήδη προνομιούχοι, πρέπει να συμβάλλει στην μείωση της κοινωνικής ανισότητας, στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, στην δίκαιη κατανομή της εργασίας ώστε να διασφαλιστεί η απασχόληση όλων αλλά και στην προστασία του πλανήτη.

Μέσα στην κρίση, μπορεί οι διάφορες πολιτικές να έπληξαν μεγάλο μέρος της μεσαίας τάξης αλλά φαίνεται ότι έχει αυξηθεί η ανισότητα (και) στην Ελλάδα. Την σκληρή και άδικη λιτότητα συμπλήρωσε και μια βαριά και κατεδαφιστική φοροκαταιγίδα. Η αντιμετώπιση, όμως, των ανισοτήτων και το κλείσιμο του χάσματος δεν θα επιτευχθεί με οριζόντια και βαριά φορολογία για όλους που τελικά πνίγει την πραγματική οικονομία, αλλά με σοβαρά μελετημένες, δίκαιες και συμφωνημένες αλλαγές στο παραγωγικό μοντέλο, στο φορολογικό σύστημα και στα χρηματο-οικονομικά εργαλεία ώστε να ενισχυθεί μια κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνη οικονομία τριών πυλώνων (δημόσιος τομέας, ιδιαίτερα σε βασικές υποδομές και υπηρεσίες, όπως η υγεία και η παιδεία, ιδιωτική οικονομία με σαφές πλαίσιο υπευθυνότητας και κοινωνική οικονομία).

Παρά τα 9 χρόνια πολύπλευρης κρίσης, απουσιάζει ουσιαστικά από τον δημόσιο χώρο ακόμα και σήμερα η συζήτηση που αφορά στο αποτυχημένο αναπτυξιακό μοντέλο, στην ανυπαρξία πολιτικής που να ενισχύει την κοινωνική συνοχή, στις ανισότητες μέσα στην κρίση (πχ η πιο αδικημένη ομάδα είναι οι νέοι αλλά και οι εργαζόμενου 50+ που βρέθηκαν ξαφνικά στην ανεργία και έχουν ελάχιστες πιθανότητες να επανέλθουν στην εργασία, κα), στην αναποτελεσματικότητα των κοινωνικών υποδομών και πολιτικών, στο γερασμένο μοντέλο της οικονομίας, στην έλλειψη συνεκτικών πολιτικών που να επιτυγχάνουν ταυτοχρόνως κοινωνικούς, οικονομικούς και οικολογικούς στόχους.

Η πολιτική στην Ελλάδα παραμένει στο επίπεδο των τακτικών κινήσεων και των επικοινωνιακών – βραχυπρόθεσμων χειρισμών. Δεν θα βγούμε πραγματικά από την κρίση αν δεν αλλάξουμε συνολικά το μοντέλο με συμμετοχή στην προσπάθεια της πλειοψηφίας της κοινωνίας στη βάση ενός Νέου Πράσινου Κοινωνικού Συμβολαίου που δεν αφήνει κανέναν και καμία στο περιθώριο. Και αυτή η πολιτική αλλαγή στη χώρας μας θα πρέπει να είναι μέρος μιας ευρωπαϊκής και παγκόσμιας προσπάθειας εξανθρωπισμού και πρασινίσματος της οικονομίας.

Περισσότερα:

https://www.oxfam.org/en/research/economy-99

 uploads2477 CbnaSGuVIAAoTWX

NikosChry1-1024x1024 

Σε διεθνές επίπεδο διεξάγεται μια σοβαρή συζήτηση για την συνεισφορά του προσφυγικού στην απασχόληση και στην ενίσχυση της οικονομίας πέρα από στερεότυπα και φοβικά σύνδρομα.

Συχνά καλυμμένα ή ανοικτά πολλοί ισχυρίζονται ότι το προσφυγικό και οι μετανάστες επιβαρύνουν την οικονομία και “κλέβουν” θέσεις εργασίας από τους ντόπιους. Είναι μια ατεκμηρίωτη άποψη. Αντιθέτως, μια σειρά σημαντικών ερευνών από διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς δείχνουν ότι η οργανωμένη υποδοχή, φιλοξενία και κοινωνική ένταξη προσφύγων δημιουργεί θέσεις εργασίας και ενισχύει την οικονομία. Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι που έχουν γνώσεις, δεξιότητες, ικανότητες που μπορούν να βοηθήσουν τους ίδιους/τις ίδιες να ξεπεράσουν τα τραύματα της βίας και του πολέμου αλλά και να συνεισφέρουν στην οικονομία της χώρας που (θα) τους φιλοξενεί.

Ελάχιστα έχει αναλυθεί, όμως, στην Ελλάδα η συνεισφορά του προσφυγικού στην δημιουργία μερικών χιλιάδων θέσεων εργασίας κυρίως σε τομείς κοινωνικών υπηρεσιών, στην ενίσχυση της (τοπικής αλλά και εθνικής) οικονομίας μέσω της εισροής πόρων (ευρωπαϊκών, διεθνών, UNHCR, διεθνείς ΜΚΟ, κινήσεις αλληλεγγύης πολιτών κα αλλά και από τις δαπάνες των ίδιων των προσφύγων (ή και μεταναστών). Είναι κάτι που ελάχιστα τονίζεται στη χώρα μας. Στην καλύτερη περίπτωση μένουμε στην ανάγκη προστασίας τους, ενώ συνηθισμένο είναι να ακούς ότι οι πρόσφυγες μας “κοστίζουν”. Ως συνήθως επικρατεί μια αδιέξοδη και καθόλου δημιουργική συζήτηση. Σπάνια συζητιέται το γεγονός ότι διασφαλίζοντας με οργανωμένο τρόπο τα δικαιώματα των προσφύγων μπορεί να επιστρέψει αυτή η βοήθεια και στις τοπικές κοινωνίες.

Φυσικά για να μείνουν τα οφέλη στην κοινωνία πρέπει να υπάρχει μια οργανωμένη διαδικασία υποδοχής και κοινωνικής ένταξης των προσφύγων. Διαφορετικά, μεγάλο μέρος του οικονομικού οφέλους περνάει σε κυκλώματα παρανομίας ή άτυπης οικονομίας. Υπολογίζεται, για παράδειγμα, ότι οι διακινητές (μαύρο χρήμα) αλλά και η επίσημη οικονομία “επωφελήθηκαν” από 7-8 δις ευρώ το 2015, μόνο από τα κύματα προσφύγων που πέρασαν από την Τουρκία στην Ελλάδα.

Στη Γερμανία το προσφυγικό, παρά τις δαπάνες της κυβέρνησης – ύψους 10 δις για το 2015-  συνέβαλε στην αύξηση του ΑΕΠ της χώρας κατά 0,3-0,6% κυρίως γιατί αύξησε την εσωτερική ζήτηση, σύμφωνα με μια μεγάλη έρευνα για την οικονομική διάσταση του προσφυγικού.

Μια άλλη έρευνα στη Γερμανία, από το ίδρυμα Bertelsmann, ένα από τα μεγαλύτερα μη -κερδοσκοπικά ιδρύματα, δείχνει ότι οι επιχειρηματίες με προσφυγικό/μεταναστευτικό background έχουν δημιουργήσει 1,3 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας το 2014, αύξηση 36% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Οι μετανάστες το 2005 είχαν δημιουργήσει 947.000 θέσεις εργασίας στη Γερμανία. Οι περισσότεροι επιχειρηματίες στρέφονται σήμερα σε μια πληθώρα επαγγελμάτων και όχι μόνο σε εστιατόρια και μαγαζιά. Ίσως λόγω και του ότι οι Σύριοι πρόσφυγες έχουν καλύτερη τεχνική και πανεπιστημιακή εκπαίδευση

CplC0m9WIAAEcCm

Η άφιξη προσφύγων και μεταναστών ενδυναμώνει και την παραγωγική διαδικασία μιας χώρας όπως δείχνει και το ενδιαφέρον των επιχειρηματιών σε ένα σύνολο τομέων, που αφορούν ακόμα και την υψηλή τεχνολογία. Δεν είναι τυχαίο που η Γερμανία δεν θέτει όριο στο πόσους πρόσφυγες θα δεχθεί το 2016 – αναμένεται να φτάσουν εκεί άλλοι 800.000 πρόσφυγες – όπως δήλωσε η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ.

Αλλά δεν είναι μόνο η Γερμανία που επωφελείται από την φιλοξενία προσφύγων. Οι οικονομίες της Τουρκίας (που φιλοξενεί πάνω από 2.5 εκατ πρόσφυγες), του Λιβάνου (που φιλοξενεί πάνω από 1,8 πρόσφυγες), της Ιορδανίας (φιλοξενεί πάνω από 800.000) και της Αιγύπτου (φιλοξενεί πάνω από 500.000 Σύριους πρόσφυγες) επωφελούνται από την παρουσία προσφύγων. Έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας για τις επιπτώσεις του προσφυγικού στην οικονομία του Λιβάνου δείχνει ότι το κύμα προσφύγων συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της οικονομίας της μικρής αυτής χώρας (περίπου το 28% του πληθυσμού της είναι τώρα Σύριοι πρόσφυγες) μέσω της αύξησης της ζήτησης τοπικών υπηρεσιών, της αύξησης της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας, της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και των καταθέσεων. Ιδιαίτερα επωφελήθηκε ο τομέας της εκπαίδευσης, στον οποίο προστέθηκαν δεκάδες νέα σχολεία για να υποδεχτούν τους χιλιάδες μαθητές Σύριους πρόσφυγες. Μάλιστα, επωφελήθηκε και ο τοπικός πληθυσμός αφού πλέον η παροχή εκπαίδευσης είναι δωρεάν για όλα τα παιδιά, χάρη στη χρηματοδότηση που παρασχέθηκε για να ανοίξουν νέα σχολεία.

Μια άλλη έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας για τις επιπτώσεις του προσφυγικού στην αγορά εργασίας της Τουρκίας δείχνει ότι οι Σύριοι πρόσφυγες υποκατέστησαν Τούρκους εργαζόμενους κυρίως στην άτυπη και γκρίζα οικονομία και σε τομείς μερικής απασχόλησης, αλλά η απασχόληση στην Τουρκία αυξήθηκε συνολικά στον επίσημο τομέα της οικονομίας, συνεισφέροντας στην αύξηση μάλιστα των μέσων μισθών.  Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι χώρες όπως αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μπορούσαν –  με καλύτερο συντονισμό και αλληλεγγύη – να εξοπλιστούν για να φιλοξενήσουν μεγαλύτερο αριθμό από αυτόν που δέχονται σήμερα.

Δεν είναι τυχαίο που τόσο η Διεθνής Οργάνωσης Εργασίας (ILO) όσο και η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) δίνουν πλέον μεγάλη έμφαση στην επαγγελματική προοπτική των προσφύγων που βρίσκονται στις χώρες της Αφρικής, επιδιώκοντας να δημιουργηθούν ευνοϊκές για την απασχόλησή τους συνθήκες.

Είναι η ώρα να δούμε το προσφυγικό μέσα από μια άλλη ματιά, πιο δημιουργική. Να αναζητήσουμε πολιτικές και πρακτικές που και τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των προσφύγων θα διασφαλίζουν και ευκαιρίες για απασχόληση και για τους ντόπιους και για τους πρόσφυγες δημιουργούν, και συμβάλλουν στην αναζωογόνηση της οικονομίας σε υγιή βάση. Μια και δεν είναι βιώσιμο να λέμε ότι “μόνο ο τουρισμός μας έμεινε”.