Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, σπίτι, βουνό, δέντρο, φυτό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Αντισυνταγματική κρίθηκε η ντροπιαστική υπουργική απόφαση (Π. Σκουρλέτη – Γ. Τσιρώνη) νομιμοποίησης, ουσιαστικά, αυθαίρετων οικισμών μέσα στα δάση.

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε μη νόμιμη και ακυρωτέα την κοινή υπουργική απόφαση (Π. Σκουρλέτης – Γ. Τσιρώνης) που ορίζει τα κριτήρια προσδιορισμού της “οικιστικής πύκνωσης”. Η υπουργική απόφαση είχε ως στόχο να νομιμοποιήσει κατά προκλητικό και πελατειακό τρόπο αυθαίρετους οικισμούς μέσα σε δασικές περιοχές. Μεταξύ άλλων, η απόφαση εξαιρούσε τους οικισμούς αυθαιρέτων από τους δασικούς χάρτες.

Αντισυνταγματικές, τελικά, κρίθηκαν από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) οι «οικιστικές πυκνότητες» εντός των δασικών εκτάσεων, δηλαδή οι οικισμοί αυθαιρέτων (ανεξάρτητα του μεγέθους τους) μέσα στους δασικούς ιστούς, οι οποίοι εξαιρούνται από τους δασικούς χάρτες. H κυβέρνηση προσπαθούσε με ευφυολογήματα τύπου “οικιστικές πυκνώσεις” (αντί για “αυθαίρετοι οικισμοί”) να προωθήσει κάτι που δεν τόλμησαν να κάνουν άλλες κυβερνήσεις. Είχαμε πει εγκαίρως πολλοί φορείς ότι η ρύθμιση ήταν αντισυνταγματική και σε κάθε περίπτωση αντίθετη με την περιβαλλοντική και κοινωνική υπευθυνότητα που πρέπει να δείχνουμε, ιδιαίτερα σήμερα που η κλιματική αλλαγή οξύνει τους κινδύνους από ακραία καιρικά φαινόμενα.

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ακύρωσε και την υπ’ αριθμ. 34844/11.7.2016 κοινή απόφαση του (τότε) υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Π. Σκουρλέτη) καθώς και του (τότε) αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Γ. Τσιρώνη). Είναι απίστευτο ότι ένας αναπ. Υφυπουργός που υποτίθεται εκπροσωπεί ένα “οικολογικό κόμμα” (Οικολόγους Πράσινους) υποστηρίζει προκλητικά αντι-περιβαλλοντικές και αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, όπως επισήμαιναν εγκαίρως πολλοί φορείς, μεταξύ άλλων και εμείς οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ.

Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για το επίμαχο ζήτημα θα διαδραματίσει καθοριστικό παράγοντα τόσο για τους δασικούς χάρτες, όσο και για την περιφρούρηση και μη επέκταση των οικισμών αυθαιρέτων μέσα στους δασικούς ιστούς” επισημαίνουν επιστημονικοί και δασικοί φορείς.

Ντροπή σε όσους προώθησαν μια τέτοια αδιανόητη μέχρι πρόσφατα ρύθμιση, που ξεπερνάει και την χειρότερη πρακτική επί εποχής Σουφλιά. Πολύ περισσότερο όταν θέλουν να “εκπροσωπήσουν” ...οικολογικές ιδέες και πολιτικές. Μάλιστα αυτός (ο πρώην αναπλ. υπουργός) που προώθησε μια τέτοια προκλητική ρύθμιση θα διεκδικήσει την εκλογή του στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθήνας για να εκπροσωπήσει δήθεν τις “οικολογικές πολιτικές”. Ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να πάρει την εξουσία διαλαλούσε ότι έχει οικολογική πολιτική και μετά, όταν ανέλαβε την εξουσία, ανέθεσε στους ΟΠ μια από τις καρέκλες του Υπουργείου Περιβάλλοντος, στην πραγματικότητα για να τους κάνει συνενόχους ή να επικαλείται την συμμετοχή τους στην κυβέρνηση και να έχει “οικολογικό” άλλοθι συχνά με την υπογραφή (όπως στο συγκεκριμένο θέμα) ή με την ανοχή των Οικολόγων Πράσινων για ρυθμίσεις αντι-περιβαλλοντικές και καταστροφικές.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ μαζί με πολλούς άλλους οικολογικούς και επιστημονικούς φορείς θα παραμείνουμε πιστοί στις αξίες της δημοκρατίας, του Συντάγματος, της οικολογικής πολιτικής, ιεραρχώντας αυτές τις αξίες ως πιο σημαντικές από οποιεσδήποτε πρόσκαιρες εκλογικές πελατειακές σχέσεις κι εξυπηρετήσεις. Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειαζόμαστε πολιτικούς και πολιτικές με αξίες που θα συμβάλλουν στην δημιουργία ενός πλαισίου οικολογικής και κοινωνικής δικαιοσύνης για όλους, όχι πελατειακής και καιροσκοπικής πολιτικής.

#δάσος #ΠράσινοιΑλληλεγγύη #GoGreen #περιβάλλον #Forests #ευρωεκλογές2019 #οικολογία #ΠράσινοGR #ΠράσινοΚύμα #EuropeanGreens European Greens Πράσινοι

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Μερικά βήματα περιβαλλοντικού ελέγχου και διαχείρισης (μετρήσεις ρύπων από εθελοντές, διαχείριση αποβλήτων από αμιαντο-τσιμέντο, διανομή γαντιών - μασκών) είναι προς σωστή κατεύθυνση. Αλλά είναι αποσπασματικά, ασπιρίνες αν δεν απαντηθεί το βασικό ερώτημα: ποια είναι η περιβαλλοντική κατάσταση της περιοχής της Ανατολικής Αττικής μετά τις πυρκαγιές; Οι πολίτες πρέπει να είναι σωστά ενημερωμένοι αν υπάρχει ή όχι πρόβλημα, πώς πρέπει να διαχειριστούν διάφορα απόβλητα (μεταξύ άλλων και τα κομμάτια αμιαντο-τσιμέντου αλλά δεν πρέπει να επικεντρωθεί όλη η συζήτηση μόνο εκεί) και να παρθούν όλα τα μέτρα για να είναι ασφαλείς (πχ εξυγίαση τυχόν επιβαρυμένων περιοχών, ασφαλής απομάκρυνση αμιαντο-τσιμέντου αλλά και καμένων οχημάτων και συσκευών κα).

Απαιτείται ολοκληρωμένη περιβαλλοντική παρακολούθηση κι έλεγχος της περιοχής που κάηκε αλλά και γειτονικών περιοχών. Ας μην συνεχίζεται η αποσπασματικότητα. Ζουν άνθρωποι στην περιοχή, εργάζονται, κάνουν εργασίες. Αλλά δεν ξέρουμε ακόμα με στοιχεία και δεδομένα αν υπάρχει περιβαλλοντική επιβάρυνση της περιοχής αφού κάηκαν όχι μόνο δέντρα αλλά και πάνω από πολλά σπίτια, συσκευές, αυτοκίνητα που περιέχουν επικίνδυνες ή και τοξικές ουσίες.

Το αν υπάρχει ή όχι πρόβλημα πρέπει να το πει ένα σωστό πρόγραμμα ελέγχου και παρακολούθησης που θα είναι εξειδικευμένο και θα λαμβάνει υπόψη τον τρόπο διασποράς των αερίων και των σωματιδίων από τις πυρκαγιές. Η τεχνολογία και η επιστημονική γνώση υπάρχουν. Βούληση υπάρχει;

Η ανακοίνωση των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ επαναφέρει το θέμα: http://prasinoi.gr/healthissuesmati/

Είναι επίσης σημαντικό να αναπτυχθεί ένα σύστημα έγκαιρης ενημέρωσης, προειδοποίησης και προστασίας του πληθυσμού, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων ατόμων, από τους αέριους κι άλλους ρύπους που εκλύονται από μεγάλες πυρκαγιές ιδιαίτερα όταν αυτές συμβαίνουν σε μεικτές περιοχές δασών και κατοικιών και σε αστικούς χώρους, στο πλαίσιο μιας νέας στρατηγικής πολιτικής προστασίας.

Συνεχίζουμε να υποτιμάμε τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις αλλά και πιθανές επιπτώσεις στην υγεία από παρόμοιες μεγάλες πυρκαγιές, αν και οι προειδοποιήσεις από οργανισμούς όπως ο ΠΟΥ είναι συνεχείς, ενώ πλέον συστήματα παρακολούθησης με δορυφόρους (όπως πχ το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Copernicus) μας δείχνουν πώς μπορεί να μετακινήθηκαν οι ρύποι αλλά και ποια μπορεί να είναι η σύσταση των ρύπων στην ατμόσφαιρα μετά από μια πυρκαγιά.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

 

 

 Î”εν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Στις τρεις σχετικές φωτο:
- περιοχή της Α. Αττικής μετά την τελευταία πυρκαγιά (στην αρχή του άρθρου)
- η διασπορά του καπνού μετά την μεγάλη πυρκαγιά στην Κινέτα στις 23/8
- η διασπορά ρύπων από τις πυρκαγιές στον Καναδά πάνω από τον ωκεανό και μέχρι τις ακτές της Βρετανίας και Ιρλανδίας

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για να χρησιμοποιήσουμε την διαθέσιμη τεχνολογία, επιστήμη και γνώση για πρόληψη, έγκαιρη ενημέρωση, παρακολούθηση κι αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυρκαγιών

Είναι ενθαρρυντικό ότι κατά την πρόσφατη φωτιά στην Εύβοια χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπισή της δεδομένα του συστήματος Copernicus μετά από αίτημα της Ελλάδας

 

chios-1-1024x684
 

ΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΓΕΛΟΣ: ΤΑ ΔΑΣΗ ΔΕΝ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ «ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ»

Η συνέντευξή μου αυτή δόθηκε στον Κώστα Παπαντωνίου και δημοσιεύθηκε στις 14..8.2016 στο αυτοδιαχειριζόμενο διαδικτυακό περιοδικό 3pointmagazine.gr

Άλλο ένα καλοκαίρι η χώρα καίγεται. Εκτάσεις χιλιάδων στρεμμάτων έχουν γίνει στάχτη,  άλλες καίγονται την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές και το βάρος από τις ζημιές που αφήνουν πίσω τους είναι δυσβάσταχτο τόσο για την οικονομία όσο και για τη ψυχολογία των ντόπιων.

Για το επαναλαμβανόμενο φαινόμενο συζητήσαμε με τον Νίκο Χρυσόγελο, πρώην Ευρωβουλευτή με τους Οικολόγους Πράσινους, από τους οποίους αποχώρησε. Πλέον αγωνίζεται μέσα από την πρωτοβουλία «Πράσινοι – Αλληλεγγύη» που μάχεται «για μια πράσινη κοινωνική πολιτική όχι μόνο στις εκλογές αλλά και καθημερινά».

Ποιες είναι οι βασικές αιτίες που κάθε χρόνο έχουμε τόσες πυρκαγιές το καλοκαίρι;

Το πιο βασικό είναι ότι δεν υπάρχει πρόληψη για αποφυγή των πυρκαγιών. Ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός με χρήματα που θα πηγαίνουν σε εργασίες διαχείρισης και προστασίας του δάσους, και παράλληλα θα δημιουργούν θέσεις εργασίας και θα αναζωογονούν την τοπική οικονομία. Το αποτέλεσμα είναι σε δυσμενείς καιρικές περιόδους, με υψηλές θερμοκρασίες και ανέμους, είτε οι πυρκαγιές προκύπτουν από αμέλεια, είτε σκόπιμα, είτε για άλλους λόγους, να εξελίσσονται σε μέγα – πυρκαγιές.

Από εκεί κι έπειτα η αλλαγή των κλιματικών συνθηκών με τη μείωση των βροχών και τη ξηρασία αποτελεί επίσης βασική αιτία. Η έλλειψη βροχοπτώσεων και η συγκέντρωση οργανικής ύλης στα δάση, τα κάνει πιο εύφλεκτα. Παράλληλα, έχουν περιοριστεί αγροτικές δραστηριότητες που γίνονταν παλιότερα μέσα στα δάση όπως η συλλογή ρετσινιού (άρα περιοριζόταν η συγκέντρωση οργανικής ύλης) και η διαχείριση της ξυλείας, που λειτουργούσαν προληπτικά και μείωναν τον κίνδυνο πυρκαγιάς.

Άλλες αιτίες για την πρόκληση πυρκαγιών αποτελούν η ανθρώπινη δραστηριότητα, όπως το  κάψιμο της καλαμιάς, τα σκουπίδια και οι χωματερές μέσα στο δάσος, τα καλώδια της ΔΕΗ που διασχίζουν δασικές περιοχές χωρίς την απαιτούμενη προστασία και βέβαια οι σκοπιμότητες, όπως το κάψιμο δασικών περιοχών ώστε να φυτευτούν άλλα είδη και να ανοίξει έτσι ο δρόμος για τον αποχαρακτηρισμό περιοχών. Όπως έχει φανεί, διάφορες κυβερνήσεις νομιμοποιούν τις συγκεκριμένες δραστηριότητες, οπότε επικρατεί η λογική από όσους προχωρούν στον εμπρησμό «ότι αργά ή γρήγορα» θα νομιμοποιηθεί η αυθαιρεσία τους.

“Το 2009 προσλήφθηκαν 1500 δασεργάτες, ενώ το 2010, περίπου οι μισοί, 695, ενώ το 2011 και το 2012 κανένας. Το 2013, αποφασίστηκε αρχικά να προσληφθούν ακόμα λιγότεροι από τους μισούς των μισών, δηλαδή 313 δασεργάτες, τελικά αποφασίστηκε να προσληφθούν 251, από τους οποίους 201 για 8 μήνες και 112 για 3 μήνες, αλλά στο τέλος προσλήφθηκαν την επόμενη χρονιά, δηλαδή το 2014. Το 2015 δεν προσλήφθηκε έστω ένας δασεργάτης, ενώ και το 2016 συνέβη το ίδιο!”

Οι περισσότερες φωτιές αποδίδονται από την εκάστοτε κυβέρνηση σε εμπρησμούς. Είναι πράγματι έτσι;

Δεν ισχύει αυτό. Είναι μια λογική που μεταθέτει το πρόβλημα και τις ευθύνες κάπου αλλού. Είδαμε ότι οι περισσότερες πυρκαγιές σε Κύπρο και Ελλάδα οφείλονται σε πολύ πιο πεζές αιτίες και όχι σε κάποιους αφηρημένους εμπρηστές. Η βασική αιτία είναι η απουσία προετοιμασίας των κοινωνιών και των κυβερνήσεων για την πρόληψη των πυρκαγιών. Ας πούμε, οι κοινωνίες περιμένουν τα πάντα από τα πυροσβεστικά μέσα και δεν είναι προετοιμασμένες να προλάβουν τη φωτιά στο αρχικό της στάδιο, την πιο κρίσιμη δηλαδή στιγμή.

Η καύση καλαμιάς και αχρήστων σε χωράφια ήταν η αιτία για το 89% των αγροτικών πυρκαγιών το 2015 στην Κύπρο και υπεύθυνη για το 70% των πυρκαγιών μέχρι τώρα φέτος”.

Ποιες είναι οι βασικές επιπτώσεις από τις συνεχόμενες πυρκαγιές;

Οι άμεσοι κίνδυνοι είναι οι πλημμύρες και η διάβρωση των εδαφών. Αν το δάσος έχει καεί πολλές φορές, είναι επίσης δύσκολο να υπάρξει φυσική αναγέννηση που είναι και η προτιμότερη. Άμεση οικονομική ζημιάπροκύπτει και για τους πληθυσμούς που επιβιώνουν από το δάσος.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν αντιλαμβανόμαστε πως δεν χάνονται μόνο δέντρα, αλλά ένα ολόκληρο οικοσύστημα που αποτελείται από μεγάλη ποικιλία αλληλοεξαρτώμενων οργανισμών. Ένα οικοσύστημα που ρυθμίζει το μικροκλίμα, τα υδατικά αποθέματα και άλλους καθοριστικούς παράγοντες για την ισορροπία στο περιβάλλον.

Όταν η καταστροφή συμβαίνει δε, κοντά σε οικισμούς με μεγάλο πληθυσμό όπως στην Αττική, τα προβλήματα γίνονται ακόμη μεγαλύτερα. Το οικοσύστημα προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες που δεν τις εκτιμάμε και τις πληρώνουμε μετά ακριβά για να αντιμετωπίσουμε με τεχνικό τρόπο όσα εκείνο προσφέρει.

 chios-1-1024x684:i 

Φωτογραφία του Κώστα Κουργιά για το ΑΠΕ-ΜΠΕ από την πρόσφατη πυρκαγιά στο χωριό Λιθί της Χίου, τη Δευτέρα 25 Ιουλίου 2016.

Πόσο καιρό χρειάζεται για να γίνει ξανά ένα δάσος όπως ήταν;

Εξαρτάται από το δασικό οικοσύστημα και από τη διαχείριση που θα γίνει τόσο από τις κοντινές κοινότητες όσο και από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Σε κάθε περίπτωση καταλαβαίνουμε ότι το κόστος των ζημιών είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερο από αυτό της πρόληψης.

Δεν έχει όμως συνειδητοποιηθεί. Φέτος διατέθηκαν μόλις 1,8 εκατομμύρια ευρώ για την πρόληψη και τη διαχείριση των δασών, ένα από τα μικρότερα ποσά, αν όχι το μικρότερο που έχουν δοθεί ποτέ. Με πλέον αντιπροσωπευτικό έτος το 2007 όπου χρειάστηκε να δοθούν δισεκατομμύρια για τις αποζημιώσεις, βλέπουμε ότι κάθε χρόνο το ισοζύγιο μεταξύ χρημάτων για την πρόληψη και χρημάτων για τις αποζημιώσεις δείχνει πάντα μεγαλύτερα ποσά για τις αποζημιώσεις.

Το πιο έξυπνο που θα μπορούσε να κάνει μια κυβέρνηση είναι να επενδύσει στην πρόληψη, κάτι που δημιουργούσε και θέσεις εργασίας. Εκ των υστέρων δίνονται χρήματα ως αποζημιώσεις, ενώ θα μπορούσαν να είχαν δοθεί πρώτα για μια καινοτόμα και πράσινη ανάπτυξη, που θα επέστρεφε τη διαχείριση του δάσους στην κοινωνία και θα κρατούσε τις τοπικές κοινωνίες στον τόπο τους.

 Από το 1980 έως το 2011, οι συνολικές ζημιές στον ευρωπαϊκό χώρο από υδρολογικά, γεωφυσικά, κλιματολογικά και ακραία φαινόμενα γενικά όπως ξηρασίες, πυρκαγιές, πλημμύρες ανέρχονται σε 455 δις ευρώ, ενώ οι φυσικές καταστροφές προκάλεσαν 110.000 θανάτους. Οι ασφάλειες κάλυψαν μόνο το 27% των περιπτώσεων, περίπου 126 δις ευρώ, ενώ δεν καλύπτουν συνήθως φαινόμενα πλημμυρών, ξηρασίας,  καύσωνα, δασικών πυρκαγιών, εκρήξεις ηφαιστείων”.

Γιατί τότε οι κυβερνήσεις κάνουν ξανά και ξανά το ίδιο λάθος;

Η διαχείριση του προβλήματος μοιάζει με τη διαχείριση του δημοσιονομικού προβλήματος που έχει η χώρα. Αφήνουμε το πρόβλημα να γιγαντώνεται και μετά το κόστος της καταστροφής είναι τεράστιο. Το ίδιο συμβαίνει και με τα απορρίμματα. Αντί να προλάβουμε την παραγωγή τους, αντί να επενδύσουμε στην ανακύκλωση, τα παράγουμε και δεν ξέρουμε μετά τι να τα κάνουμε. Στην αέναη αναπαραγωγή των ίδιων πρακτικών συμβάλλει βέβαια και ηαπουσία της πίεσης από τις κοινωνίες.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι των οποίων ήσασταν στέλεχος συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Γιατί θεωρείτε δεν μπορούν να επηρεάσουν τόσο, ώστε να γίνουν βασικές ενέργειες, όπως η εξασφάλιση αξιοπρεπούς κονδυλίου για την δασοπροστασία;

Ακριβώς αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν βρίσκομαι πια στους Οικολόγους Πράσινους. Δεν έχουν πράσινη πολιτική και είναι κομμάτι ενός μοντέλου διαχείρισης που δεν έχει ενσωματώσει τις πράσινες πολιτικές ιδέες και προτάσεις. Είναι μία από τα ίδια και αυτό είναι φανερό σε όλο το οικολογικό κίνημα. Τα θέματα της ενέργειας, των δασών, η προστασία πράσινων περιοχών, είναι κεντρικά θέματα για τα οποία οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν έχουν επηρεάσει το κυβερνητικό πρόγραμμα. Παρότι όμως δεν προωθούν θέματα που θα έπρεπε να είναι… πράσινες γραμμές, την ίδια στιγμή συνεχίζουν να μιλάνε στο όνομα της Οικολογίας. Φαίνεται ότι η καρέκλα είναι πάνω απ’ όλα!

“Τα δασαρχεία της χώρας ζήτησαν 14.945.000 ευρώ για έργα ανάπτυξης και προστασίας των δασών μέσα στο 2016. Από την κυβέρνηση εγκρίθηκαν μόνο 1.854.800 ευρώ, ποσό που μοιράζεται στις 53 Διευθύνσεις  της χώρας, για να γίνουν διάφορα έργα δασοπροστασίας. Να σημειωθεί ότι το Πράσινο Ταμείο διαθέτει πάνω από 2,5 δις ευρώ (αν και το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά έχει δεσμευτεί από την κυβέρνηση κατά παράβαση του κανονισμού του Ταμείου που προβλέπει ότι οι πόροι του διατίθενται αποκλειστικά για την προστασία του περιβάλλοντος)”.

Είχε γίνει και παλιά πρόταση στους Οικολόγους Πράσινους για συμμετοχή σε κυβερνητικό σχήμα.

Ναι, μας είχε κάνει πρόταση ο τότε πρωθυπουργός της χώρας, Γιώργος Παπανδρέου, να συμμετάσχουμε στην κυβέρνηση και να αναλάβουμε υπουργείο. Πριν απαντήσουμε όμως, είχαμε ζητήσει να γίνει συζήτηση για την πολιτική που θα υλοποιηθεί. Δεν έγινε και δεν συμμετείχαμε. Δεν υπάρχει λόγος να συμμετέχεις σε μια κυβέρνηση αν το πρόγραμμά της δεν περιλαμβάνει ορισμένες από τις βασικές σου προτάσεις. Είναι αδιανόητο ότι “πράσινος” υπουργός (Γ. Τσιρώνης) προχωράει… διαδικασία νομιμοποίησης αυθαιρέτων, ακόμη και σε δασικές περιοχές βασιζόμενος σε διάφορα… ευφυολογήματα.

limni2Στη Λίμνη Ευβοίας κάηκαν περισσότερα από 30.000 στρέμματα δάσους.

Με δεδομένο ότι έχουν υπάρξει μεγάλες πυρκαγιές και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, μπορεί να υπάρξει εκτίμηση για τις άμεσες και μακροπρόθεσμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις;

Υπάρχει σχετικός χάρτης που δείχνει ότι οι περισσότερες δασικές εκτάσεις που καταστρέφονται τα τελευταία χρόνια βρίσκονται σε Αφρική και Λατινική Αμερική. Αντίθετα, στη Βόρεια Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική τα δάση φαίνεται πως ανακάμπτουν, όμως οι εκτάσεις των δασών που καταστρέφονται σε Αφρική και Λ. Αμερική είναι πολλαπλάσιες.

Οι πιέσεις πάνω στο δάσος από τις πυρκαγιές, συνεχίζονται με άλλες δραστηριότητες όπως η υπερβόσκηση και η διάβρωση των εδαφών, την ίδια ώρα που απουσιάζει σχέδιο αποκατάστασης. Πλέον έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που οι επιπτώσεις οδηγούν σε μη αναστρέψιμα αποτελέσματα.

Βλέπουμε όμως και θετικά. Στην Κύπρο έχουν σχηματιστεί επιτροπές που ασχολούνται με τη ψυχολογική υποστήριξη των πληθυσμών μετά από μια καταστροφή. Υπάρχουν πληθυσμοί που είναι πολύ δεμένοι με το δάσος, καθώς όλη τους η ζωή και η επιβίωση σχετίζονται με αυτόΗ ψυχολογική υποστήριξη όπως και η εκπαίδευση των κοινοτήτων είναι μέρος της διαδικασίας πρόληψηςΟι κοινότητες μπορούν να γίνουν οι προστάτες των δασών με οικολογικό τρόπο και σε συνεργασία με επιστημονικές και δασικές υπηρεσίες, με Πανεπιστήμια και ειδικούς.

 

Κώστας Παπαντωνίου  Τη συνέντευξη πήρε ο Κώστας Παπαντωνίου

Σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε να δημοσιογραφεί το 2009, ως μπασκετικός ρεπόρτερ στo sport.gr όπου έμεινε μέχρι το 2011. Στη συνέχεια συμμετείχε στο trollradio.gr ως μουσικός παραγωγός για ένα χρόνο. Τον Μάρτη του 2012 δημιούργησε μαζί με φίλους και συναδέλφους το αυτοδιαχειριζόμενο διαδικτυακό περιοδικό 3pointmagazine.gr, ενώ από το καλοκαίρι του ’12 εργάζεται στην εφημερίδα Αυγή.