Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός

Μη χάσετε την ενδιαφέρουσα αυτή τη συζήτηση με εκλεκτούς ομιλητές/τρια
«Κυκλική οικονομία και εκμετάλλευση υποπροϊόντων γεωργικών βιομηχανιών για την παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και ζωοτροφών».

O Άνεμος Ανανέωσης σε συνεργασία με το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας διοργανώνουν την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, στις 19.00 στο χώρο του WELCOMMON HOSTEL, Καποδιστρίου 4, Αθήνα (πίσω από την πλατεία Κάνιγγος) μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με θέμα:

«Κυκλική οικονομία και εκμετάλλευση υποπροϊόντων γεωργικών βιομηχανιών για την παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και ζωοτροφών».

Το θέμα που θα συζητηθεί είναι πώς το ανθρώπινο δυναμικό, η επιστημονική γνώση, η δυνατότητα παραγωγής υψηλής ποιότητας πρώτων υλών και η κυκλική οικονομία που αξιοποιεί τα υποπροϊόντα της αγροτικής παραγωγής κι επεξεργασίας μπορούν να «συνεργαστούν» προς όφελος του γεωργού, του πολίτη-καταναλωτή, του περιβάλλοντος, της υγείας και της οικονομίας.

Ομιλητές/τρια:
- «Εκμετάλλευση υποπροϊόντων ελαιουργίας και τυροκομείων», Δημήτρης Κουρέτας, Καθηγητής Φυσιολογίας Zωικών Oργανισμών και Τοξικολογίας, Δ/ντής του ομώνυμου εργαστηρίου, στο τμήμα Βιοχημείας- Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Επιστημών (World Academy of Sciences)

- «Προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας από τα φύλλα ελιάς και από τα απόβλητα ελαιουργείων για ανθρώπινη κατανάλωση και για καλλυντικά, 
Αλέξιος Λέανδρος Σκαλτσούνης, Καθηγητής του Τομέα Φαρμακογνωσίας και Χημείας Φυσικών Προϊόντων

- «Αξιοποίηση υποπροϊόντων οινοποίησης ως βιολειτουργική ζωοτροφή σε κοτόπουλα και πρόβατα», Σωτηρία Μακρή, Υποψήφια Διδάκτορας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Συντονίζει ο Νίκος Χρυσόγελος, πρόεδρος της ΚΟΙΝΣΕΠ Άνεμος Ανανέωσης

O Άνεμος Ανανέωσης είναι κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση για την προώθηση της κυκλικής/πράσινης οικονομίας, της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, την κοινωνικής και πράσινης καινοτομίας, της προστασίας του περιβάλλοντος, της προστασίας του κλίματος, της ενεργειακής μετάβασης, του διαπολιτισμικού διαλόγου και του πολιτισμού.

#GoGreen #circulareconomy #innovation #agriculture #κυκλική #οικονομία#WELCOMMONHostel

https://www.facebook.com/events/2013230892311446/

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
 
Μπράβο στην ομάδα Martin Gaethlich και Stamatis Zogaris
Ναι, ο Ποδονίφτης είναι ένα ζωντανό ρέμα μέσα στην πόλη. Βλέπω τα ψάρια, τα πουλιά, τη βλάστηση αφού μένω κοντά και πηγαίνω χρόνια βόλτες στο ποτάμι. Η ομάδα όμως έκανε επιστημονική έρευνα και κατέγραψε την ιχθυοπανίδα του Ποδονίφτη: χέλια (Anguilla anguilla), Ποταμοκέφαλοι της Μακεδονίας (Squalius vardarensis) και μπριάνες.
 
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, υπαίθριες δραστηριότητες και νερό
Θυμάμαι παλιά ένα σχολείο είχε καταγράψει σε μια ενδιαφέρουσα έκθεση την ορνιθοπανίδα, επίσης ενδιαφέρουσα, αφού είναι από τα ελάχιστα οικοσυστήματα τέτοιου είδους με ροή νερού χειμώνα καλοκαίρι.
 
Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, φυτό, λουλούδι, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Αυτό το ζωντανό οικοσύστημα, η Περιφέρεια Αττικής προσπαθεί να το μετατρέψει σε τσιμεντένιο αγωγό. Ακόμα σήμερα, μετά από όλα αυτά που γνωρίζουμε για την οικολογική σημασία των ρεμάτων, για το ρόλο τους στην άμυνα απέναντι σε ακραία καιρικά φαινόμενα αλλά και για την ανάσα που μπορούν να προσφέρουν στην πόλη και στους ταλαίπωρους κατοίκους. Ο Ποδονίφτης μπορεί να αναβαθμιστεί και όπως κι άλλα ρέματα και πάρκα να αποτελέσουν μέρος μιας γενικότερης προσπάθειας δημιουργίας ενιαίου, συνεχούς δικτύου πράσινων υποδομών και ζωνών μέσα στην πόλη.
Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, λουλούδι, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Η επιστήμη γνωρίζει, πολιτική βούληση πρέπει να υπάρξει σε όλα τα επίπεδα. Ευτυχώς οι Δήμοι της περιοχής (Ν.Φιλαδέλφεια, Αθηναίων) ανταποκρίθηκαν στην κινητοποίηση των πολιτών. Η Περιφέρεια Αττικής και η κεντρική διοίκηση επιμένουν ακόμα στο καταστροφικό σχέδιο της τσιμεντοποίησης του Ποδονίφτη (όπως και του ρέματος της Πικροδάφνης, του ρέματος της Ραφήνας κα)
Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα στέκονται, γρασίδι, δέντρο, παιδί, φυτό, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Ελπίζω τώρα να ακούσουν τη φωνή των ...ψαριών για την προστασία και οικολογική αναβάθμιση του Ποδονίφτη

Ναι, λοιπόν υποψήφιος σε μια ευρεία, δυναμική Πράσινη λίστα για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, με στόχο να ανακαινίσουμε το κοινό μας Ευρωπαϊκό σπίτι ώστε να το αγαπήσουν ξανά οι πολίτες με την καρδιά και το μυαλό. Και παράλληλα να ανανεώσουμε την πολιτική στη χώρα μας με τρόπο ώστε να προσφέρει λύσεις, να μην προσθέτει προβλήματα
Την απόφαση να είμαι υποψήφιος την πήρα οριστικά χθες σε μια συμβολική μέρα όντας στο γραφείο του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στην Ελλάδα για την καμπάνια «Αυτή τη φορά ψηφίζω» #Thistimeimvoting.
100 μέρες πριν τις ευρωεκλογές (στην Ελλάδα θα ψηφίσουμε για το Ευρωκοινοβούλιο στις 26 Μαΐου) και όπως πολλοί φίλοι και φίλες ενώ είμαστε από τους ένθερμους υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ιδέας αλλά και των βαθιών αλλαγών που απαιτούνται δεν θα είχαμε τι να ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές (κι όχι μόνο).
Φίλοι/ες μας προέτρεπαν να συμμετάσχουμε στις εκλογές και προσωπικά να είμαι υποψήφιος με μια ευρεία πράσινη λίστα. Είναι αλήθεια ότι ήμουν διστακτικός, από την μία ήταν όλες αυτές οι καταστάσεις που έχουν προκαλέσει απογοήτευση και από την άλλη κάνω την πράσινη πολιτική καθημερινή πράξη, δεν περιμένω τις εκλογές, έχω πολλές κοινωνικές και πράσινες δραστηριότητες με τις οποίες ασχολούμαι και δεν ήθελα να προσθέσω και άλλο τρέξιμο.
Η εκδήλωση στο γραφείο του Ευρωκοινοβουλίου με έκανε όμως να το αποφασίσω. Δεν μπορούμε να αφήσουμε να μπουν στο ευρωκοινοβούλιο δυνάμεις που μισούν τη δημοκρατία και την Ευρώπη ή έστω δυνάμεις που έχουν παίξει ή παίζουν με την ευρωφοβικότητα και τον επικίνδυνο λαϊκισμό και εθνικισμό, με ψευδαισθήσεις και άστοχες επιλογές ενώ οι πράσινες πολιτικές να μείνουν απέξω. Ας συγκρίνουμε την περίοδο 2009-2014 οπότε υπήρχε πράσινη εκπροσώπηση στο Ευρωκοινοβούλιο και την περίοδο 2014-2019 που δεν υπάρχει.
Το Ευρωκοινοβούλιο το έχω γνωρίσει καλά και ως ενεργός πολίτης και ως ευρωβουλευτής. Για δεκαετίες ως ενεργός πολίτης για κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα αναζητούσα και αναζητούσαμε συμμάχους να μας στηρίξουν στους κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς αγώνες μας. Το γνώρισα όμως και από μέσα, όταν πλέον είχα εγώ ως πράσινος ευρωβουλευτής σημαντικές δυνατότητες να επηρεάσω τις αποφάσεις σε πολύ κρίσιμα θέματα αλλά και να στηρίξω παρόμοιους αγώνες.
Τα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά. Ιδιαίτερα αξιόλογοι άνθρωποι – που θα προκαλέσουν έκπληξη – μας ενθαρρύνουν και η πράσινη λίστα μας θα είναι δυναμική και από κάθε άποψη συμβολική για το τι θέλουμε και μπορεί να γίνει γιατί ήδη είναι πράξεις, όχι λόγια. Ναι, επιδιώκουμε να υπάρχει μια ενιαία πράσινη λίστα στη βάση πολιτικής συμφωνία αλλά όχι χωρίς αρχές και χωρίς αυτονομία από άλλες κομματικές δυνάμεις. Προσωπικές πικρίες δεν είναι αποδεκτές, αλλά συνεργασίες χωρίς αρχές και αξίες είναι επίσης καταδικασμένες σε αποτυχία, Σε κάθε περίπτωση πάντως εκεί έξω υπάρχουν πλέον παρά πολλοί άνθρωποι που μοιραζόμαστε τις ίδιες απόψεις για την Ευρώπη, τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την κλιματική αλλαγή, την ορθολογική και δημιουργική πολιτική, την πολιτισμένη πολιτική αντιπαράθεση αλλά και την συναίνεση. Μπορούμε και θα βρεθούμε γύρω από ένα πυρήνα πράσινων πολιτικών ανεξαρτήτως της καταγωγής και προέλευσης ΑΥΤΏΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΏΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΏΝ ΔΥΝΆΜΕΩΝ με στόχο και την επόμενη μέρα.
Η συμμετοχή μας στις εκλογές θα έχει ως στόχο την ανανέωση της ευρωπαϊκής ιδέας, την ενίσχυση των εκλεγμένων θεσμών όπως το ευρωκοινοβούλιο, την παράλληλη μεταφορά εξουσιών και αρμοδιοτήτων προς το ευρωκοινοβούλιο και την περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση, ολοκληρωμένες πολιτικές σε σχέση με την τοπική και ευρωπαϊκή οικονομία, την απασχόληση και την αξιοπρεπή διαβίωση, τις πολιτικές για τους νέους/ες με τους νέους/ες, την ενεργειακή μετάβαση και την ενεργειακή δημοκρατία, την εξάλειψη της φτώχειας και της ενεργειακής φτώχειας μέσα από την κοινωνική και πράσινη καινοτομία, μια σύγχρονη πολιτική για την κατοικία για όλους, καινοτόμες κοινωνικές πολιτικές και πολιτικές ένταξης και εξάλειψης του αποκλεισμού, αποτελεσματική πολιτική για την βελτίωση της υγείας των πολιτών και της δημόσιας υγείας, στρατηγική και πρακτικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή της κοινωνικής οργάνωσης και των υποδομών στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται από την ραγδαία αλλαγή του κλίματος. Γιαυτό η συνεκτική πολιτική παρέμβαση σε ευρωπαϊκό και τοπικό-περιφερειακό επίπεδο μπορεί να έχει ουσιαστικά αποτελέσματα, υπερβαίνοντας τα εμπόδια και τα προβλήματα που προκαλούν συνήθως οι κυβερνήσεις πετώντας τις ευθύνες στην …Ευρώπη
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ το συζητάμε εδώ και καιρό πώς θα διαμορφώσουμε μια ευρεία ενιαία, ανοικτή λίστα με πράσινο πρόγραμμα για την Ευρώπη, Οι ευρωεκλογές του Μαΐου θα είναι η πιο κρίσιμη επιλογή για το μέλλον μας, για το μέλλον των παιδιών μας, για την κοινωνία, τη χώρα και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ναι γιαυτό πήρα οριστικά την απόφαση. Δεν μπορεί να εκπροσωπηθούν στο ευρωκοινοβούλιο κάθε είδους αντιδραστικές δυνάμεις, άσχετοι, εχθροί της δημοκρατίας και της Ευρώπης και να απουσιάζει η λογική, οι νέες πολιτικές, η δημοκρατική πράσινη φωνή και πολιτική.
Ελάτε να συμμετάσχουμε σε ένα μεγάλο πράσινο κύμα που θα κάνει την έκπληξη και θα ανανεώσει την πολιτική ζωή της χώρας αλλά και θα συμμετάσχει ισότιμα και καταλυτικά στο ευρωπαϊκό πράσινο κύμα.
Είμαστε πολλοί και πολλές και πέρα από τα όρια αυτού που θεωρούν πολλοί ότι είναι ο πράσινος χώρος. Πρωτοβουλίες πολιτών, συνεργατικά σχήματα, πανεπιστημιακοί, νέοι και μεγαλύτερη σε ηλικία, απογοητευμένοι/ες και ενθουσιασμένοι, «μετανάστες – brain drain» σε άλλες χώρες και επιμένοντας ακόμα στη χώρας μας ανεξαρτήτως καταγωγής μπορούμε να δημιουργήσουμε από κοινού, αυτόνομα από άλλα κομματικά σχέδια, ένα κύμα που θα σαρώσει με δημιουργικό τρόπο τα προβλήματα και θα φέρει στην επιφάνεια λύσεις στα προβλήματα μέσα από διάλογο και ευρείες συναινέσεις.
Ναι μπορούμε. We can change. #GoGreen #ThistimeImvoting #IamEuropean #Europe

 

 

 

Με μεγάλη χαρά ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση της Δημάρχου Αγίου Δημητρίου Μαρίας Ανδρούτσου να συμμετάσχω στην διημερίδα της δημοτικής παράταξης «ΑλλάΖΟΥΜΕ την ΠΟΛΗ», με τίτλο «Σκέψου το μέλλον της πόλης μας», που οργανώθηκε πρόσφατα, με αντικείμενο σημαντικά θέματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως το νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της Τ.Α., η κλιματική αλλαγή αλλά και τα θέματα μεταναστών και προσφύγων. Ανταποκρίθηκα αμέσως θετικά αφενός γιατί είναι σημαντικό ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών να γίνει ουσιαστική πολιτική συζήτηση κι αντιπαράθεση γύρω από τα κρίσιμα θέματα που πρέπει να απασχολούν μια σύγχρονη αυτοδιοίκηση κι αφετέρου γιατί τόσο η Δήμαρχος όσο και γενικότερα η δημοτική αρχή ξεχωρίζουν και πράγματι έχουν άποψη και οργανωμένη παρέμβαση στα σύγχρονα ζητήματα της πόλης τους, την ίδια στιγμή που δίνουν έμφαση στην συμμετοχή, στον διάλογο και στις συναινέσεις.

 

Έχω και προσωπική γνώση των όσων η συγκεκριμένη διοίκηση αλλά και προηγούμενες έχουν κάνει για τον Άγ. Δημήτριο και την τοπική κοινωνία. Μπορώ έτσι να βεβαιώσω ότι είναι υπόδειγμα και για άλλες περιοχές, και φυσικά στο μέλλον μπορούν να κάνουν ακόμα περισσότερα και καλύτερα. Μέσα από τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές διαδρομές μου προσπαθώ πάντα να στηρίξω όσο μπορώ τα όσα σημαντικά γίνονται σε πολλές περιοχές και με πολύ αγάπη στην συγκεκριμένη περιοχή (ανακύκλωση, κοινωνική πολιτική, προστασία περιβάλλοντος, εξοικονόμηση ενέργειας, προστασία κλίματος κα). Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι τόσο η δημοτική παράταξη όσο και η κοινωνία των πολιτών της περιοχής είναι ζωντανές οντότητες, κάτι που δεν είναι πάντα πραγματικότητα σε άλλες περιοχές για διάφορους λόγους.

Μερικά από τα σημεία που τόνισα στην ομιλία μου:

  • Η αυτοδιοίκηση μπορεί και πρέπει να αναλάβει νέους ρόλους και να μην είναι απλώς διεκπεραιωτής της συλλογής σκουπιδιών, διανομής επιδομάτων ή συσσιτίων κι επιβολής προστίμων για παράνομη στάθμευση. Αν και τα θέματα αυτά είναι πολύ σοβαρά, ο ρόλος της αυτοδιοίκησης είναι πολύ ευρύτερος – ακόμα και αν αυτό δεν είναι αποτυπωμένο τυπικά μέσα στο θεσμικό πλαίσιο για την αυτοδιοίκηση.
  • Σε μια εποχή κρίσης και αμφισβήτησης, ανάγκης εκ νέου νομιμοποίησης της πολιτικής λειτουργίας αλλά και της δημοκρατικής βάσης της κοινωνίας, είναι σημαντικό η λήψη αποφάσεων να κατευθυνθεί προς δύο συμπληρωματικές κι όχι ανταγωνιστικές κατευθύνσεις; προς το τοπικό και περιφερειακό επίπεδο διοίκησης και προς εκλεγμένους ευρωπαϊκούς θεσμούς, και κυρίως το ευρωκοινοβούλιο .
  • Η αυτοδιοίκηση λόγω των μεγάλων κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών θεμάτων που μας απασχολούν και επηρεάζουν τη ζωή μας οφείλει να έχει ολοκληρωμένες πολιτικές σε σχέση με την τοπική οικονομία, την ενεργειακή μετάβαση, την εξάλειψη της φτώχειας και της ενεργειακής φτώχειας μέσα από την κοινωνική και πράσινη καινοτομία, μια σύγχρονη πολιτική για την κατοικία για όλους, καινοτόμες κοινωνικές πολιτικές, πολιτικές ένταξης και εξάλειψης του αποκλεισμού, αποτελεσματική πολιτική για την βελτίωση της υγείας των πολιτών και της δημόσιας υγείας, στρατηγική και πρακτικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή της κοινωνικής οργάνωσης και των υποδομών στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται από την ραγδαία αλλαγή του κλίματος.
  • Η κλιματική αλλαγή δεν είναι πλέον υπόθεση του μέλλοντος, ένα πιθανό σενάριο που θα επιβεβαιωθεί ή θα καταρριφθεί σε κάποιο μακρινό μέλλον. Δυστυχώς είναι μια πραγματικότητα - δεν μπορούμε πλέον να αποτρέψουμε την κλιματική αλλαγή, είναι αργά, το μόνο που μπορούμε πλέον να κάνουμε είναι να την συγκρατήσουμε. Οι συνέπειες από αυτό το γεγονός είναι τεράστιες όχι μόνο στο περιβάλλον αλλά και στην ίδια την επιβίωση της ανθρώπινης κοινωνίας.
  • Έχουμε μόλις 12 χρόνια για να μπορέσουμε να συγκρατήσουμε την κλιματική αλλαγή σε επίπεδα που θα είναι κάπως ελεγχόμενες οι επιπτώσεις στις ανθρώπινες κοινωνίες. Αυτό σημαίνει να συγκρατήσουμε την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας στους +1,5 βαθμούς Κελσίου. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση η προσαρμογή στα νέα δεδομένα πρέπει να είναι ταχύτατη και απαιτεί εντελώς νέες πολιτικές και πρακτικές και από την αυτοδιοίκηση.
  • Αν δεν καταφέρουμε να συγκρατήσουμε σε αυτά τα επίπεδα την κλιματική αλλαγή, τότε οι συνέπειες θα είναι αδιανόητες. Αρκεί να σκεφτούμε ότι ήδη σήμερα με αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 1 περίπου βαθμό Κελσίου σε σύγκριση με την προ βιομηχανική εποχή, έχουμε εκδήλωση πολύ μεγάλης πια έντασης και συχνότητας ακραίων καιρικών φαινομένων με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις: πλημμύρες, ακραίες βροχοπτώσεις και ξηρασίες, καταστροφή σοδειών, άγριες φωτιές ακόμα και σε περιοχές που αυτό ήταν αδιανόητο (Σιβηρία, Σουηδία), με τραγικές συνέπειες στο περιβάλλον, στις ζωές των ανθρώπων και στην οικονομία. Ήδη η κλιματική αλλαγή εξαναγκάζει περισσότερους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις περιοχές τους και να γίνουν πρόσφυγες, ενώ ορισμένες ασθένειες επεκτείνονται στις κλιματικές ζώνες στις οποίες δεν είχαν εμφανιστεί μέχρι σήμερα.
  • Η προσπάθεια περιορισμού της κλιματικής αλλαγής απαιτεί πολιτικές σε διεθνές αλλά και σε τοπικό επίπεδο, οι συνέπειες όμως θα είναι έντονες κυρίως στο τοπικό επίπεδο, Η αυτοδιοίκηση οφείλει ενεργοποιώντας τους πολίτες και τις τοπικές δυνάμεις να περάσει από την επεξεργασία σχεδίων προστασίας του κλίματος και προσαρμογής στην εφαρμογή αυτών των σχεδίων ενσωματώνοντας την κλιματική και κοινωνική διάσταση σε όλες τις τοπικές πολιτικές.
  • Η νέα αυτή πραγματικότητα οδηγεί σε δύο διαφορετικές καταστάσεις: είτε οι συνέπειες θα έχουν τεράστιο κόστος που θα κληθούν οι τοπικές κοινωνίες να καταβάλλουν (πχ σύμφωνα με την έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος οι οικονομικές συνέπειες για την Ελλάδα θα είναι πάνω από 750 δις μέσα στον αιώνα αυτό) ή θα επενδύσουμε εγκαίρως πόρους ώστε να πετύχουμε τις αναγκαίες αλλαγές που θα δημιουργήσουν μια πιο ανθεκτική πόλη, νέες υπεύθυνες οικονομικές δραστηριότητες, αποτελεσματικά κοινωνικά δίκτυα και χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας χρήσιμες για το περιβάλλον, την κοινωνική συνοχή και τη διασφάλιση της κοινωνικής ευημερίας.
  • Η αυτοδιοίκηση είναι μπροστά στην μεγάλη αυτή πρόκληση και όπως δείχνει η παγκόσμια εμπειρία μπορεί να αναλάβει καθοδηγητικό ρόλο, σχεδιάζοντας, ενημερώνοντας, εφαρμόζοντας, αναδεικνύοντας αυτά που μπορούμε να κάνουμε. Μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να επιστρέψει η φύση μέσα στην πόλη, να δημιουργήσει πράσινες ζώνες και φυσικά συστήματα που θα περιορίσουν τις επιπτώσεις από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, να συμβάλλει ώστε οι πολίτες μέσα από συνεργατικά σχήματα να γίνουν παραγωγοί, να μην είναι μόνο καταναλωτές ενέργειας, να μετατραπούν οι κατοικίες σε κτήρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας και να αποτελέσουν σταθμούς - μέρος των δικτύων - παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, να κατευθύνει ένα μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης και των επαγγελμάτων προς το μέλλον, να υποστηρίξει την ενεργειακή μετάβαση από το σημερινό ενεργειακό σύστημα που είναι βασισμένο στα ορυκτά καύσιμα και στον συγκεντρωτισμό, προς συστήματα αποκεντρωμένα, βασισμένα στην ενεργειακή αποτελεσματικότητα και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Η διημερίδα έλαβε χώρα στο ανακαινισμένο Δημοτικό Θέατρο «Μελίνα Μερκούρη».
Στο πάνελ συμμετείχαν, επίσης, εκτός από την δήμαρχο Δήμαρχο Αγ. Δημητρίου, Μαρία Ανδρούτσου και ο Πρόεδρος της ΠΕΔΑ και Δήμαρχος Νίκαιας - Αγ. Ιωάννη Ρέντη, Γιώργος Ιωακειμίδης, και ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Αντιδήμαρχος Αθήνας για την μετανάστευση και την αποκέντρωση. Τη συζήτηση που ακολούθησε, συντόνισε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Χρυσικόπουλος.

Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν και η δεύτερη ημέρα της εκδήλωσης που είχε ως αποκλειστικό θέμα τον απολογισμό - έργο της Δημοτικής Αρχής για την περίοδο 2014 – 18 κι αφορούσε:
• Υποδομές – Περιβάλλον,
• Οικονομία – Διακυβέρνηση – Καινοτομία,
• Κοινωνική Πολιτική,
• Εκπαίδευση – Σχολεία
• Πολιτισμός – Αθλητισμός,
Η συζήτηση που έγινε έδωσε μια πλήρη εικόνα του έργου που ολοκληρώθηκε και του έργου που βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ
τονίστηκε ιδιαίτερα η σπουδαιότητα εννοιών όπως «συμμετοχή», «συνεργασία» και «συναίνεση».

Περιττό να τονίσω ότι τόσο προσωπικά όσο και οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε ένθερμα την δήμαρχο Μαρία Ανδρούτσου και την δημοτική παράταξη «ΑλλάΖΟΥΜΕ την ΠΟΛΗ» κι ελπίζουμε ότι και στη νέα θητεία θα παίξει ακόμα πιο σημαντικό ρόλο στην ανάδειξη του Αγ. Δημητρίου σε ένα πρότυπο τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και σε πρωτοπόρο σε θέματα προστασίας περιβάλλοντος, αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής στα νέα δεδομένα, δίκαιης και γρήγορης ενεργειακής μετάβασης, δημοκρατικής – συμμετοχικής διακυβέρνησης, κοινωνικής και πράσινης καινοτομίας, σύγχρονης κι αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής και κοινωνικής ένταξης, εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης, βιώσιμης τοπικής οικονομίας, συνεργατισμού και συμμετοχής των πολιτών.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στηρίζουμε δημοτικά σχήματα που θέλουν να κάνουν την διαφορά κι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της εποχής.

Με δεδομένο ότι η θητεία μου στο Ευρωκοινοβούλιο (2/2012 έως 6/2014) αλλά και η θητεία μου ως εκλεγμένος Περιφερειακός Σύμβουλος επικεφαλής της παράταξης Οικολογικός Άνεμος στο Ν. Αιγαίου αφορούσε σε πολύ μεγάλο βαθμό θέματα περιφερειακής ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής, οικολογικής και κοινωνικής καινοτομίας είναι προφανές ότι τα θέματα αυτά παραμένουν στο κέντρο του ενδιαφέροντός μου. Μπορούμε να έχουμε ευρύτατες συνεργασίες με δυνάμεις που στοχεύουν στην ενδυνάμωση της αυτοδιοίκησης και την ουσιαστική παρέμβασή της προς αυτές τις κατευθύνσεις.

Η επιλογή μου να συμμετάσχω εκ νέου στις ευρωπαϊκές εκλογές βασίστηκε ακριβώς στα δύο αυτά θέματα, να ενισχύσουμε την τοπική και περιφερειακή πολιτική αλλά και να συμβάλλουμε να ανακαινισθεί το κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι, να προχωρήσει η ευρωπαϊκή ενοποίηση στη βάση αξιών και πολιτικών που θα συνεπάρουν ξανά το μυαλό και την καρδιά των πολιτών,  

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, φύση και υπαίθριες δραστηριότητες
 
Την Κυριακή έγινε στο ξενοδοχείο Στάνλευ μια συνάντηση ανθρώπων της ανανεωτικής αριστεράς. Ο τίτλος της συνάντησης "Μια νέα αρχή" προκλητικός. Αλλά τι σημαίνει τελικά "νέα αρχή"; Σημαίνει μήπως ότι βλέπουν οι φίλοι και οι φίλες που ανέλαβαν την πρωτοβουλία προς το μέλλον ή σημαίνει κυρίως ότι θέλουν να ξαναβρεθούν επειδή είχαν βρεθεί κατά καιρούς μαζί στο παρελθόν, κάπου διαλύθηκαν στην διαδρομή και τώρα θέλουν να μαζέψουν τα κομμάτια τους;
 
Περίμενα ότι στην συνάντηση αυτή θα υπήρχαν κάποιες σκέψεις για ένα διαφορετικό μέλλον. Με απογοήτευση διαπίστωσα ότι η 'Νέα Αρχή" αφορά συναισθηματικές (κυρίως) ανάγκες, ανθρώπινες αλλά καμία σχέση με τις σύγχρονες ανάγκες. Καταλαβαίνω ότι θέλουν να συναντηθούν ξανά άνθρωποι που ήταν στο ΚΚΕεσ, στον ΣΥΝ, στη ΔΗΜΑΡ αλλά είναι λες και δεν έχει αλλάξει τίποτα τόσα χρόνια, ότι δεν υπήρξαν οι διαφορετικές διαδρομές, ότι άλλοι βρέθηκαν στο ΚΙΝΑΛ, άλλοι στο ΠΟΤΑΜΙ και άλλοι πήγαν σπίτι τους, ενώ κάποιοι άλλοι πλέον (ξανα) βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ. Κρίμα.
 
Υπήρχε μια ευκαιρία στο παρελθόν να βρεθούμε πράσινοι και ανανεωτική αριστερά στο ίδιο σχήμα. Δυστυχώς η εκδοχή της ανανεωτικής αριστεράς - ΔΗΜΑΡ δεν ήταν συνεπής στην πρόσκληση που της απευθύναμε οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ το 2015 για την δημιουργία μιας πράσινης αριστεράς. Προεκλογικά τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ υποτίθεται ότι δεσμεύτηκαν με "συγκίνηση" σε μια κοινή πορεία με στόχο να πραγματοποιηθεί "το όνειρο του Παπαγιαννάκη" για μια πράσινη αριστερά. Αυτός ήταν ο ένας από τους δύο όρους που είχαμε θέσει για εκλογική συνεργασία. Ο πρώτος όρος ήταν δεσμευτική προγραμματική συμφωνία και ο δεύτερος όρος ήταν η εκλογική συνεργασία να είναι όχι αυτοσκοπός αλλά ένα πρώτο βήμα για να δημιουργήσουμε μετά τις εκλογές του Γενάρη 2015 ένα ευρύ σχήμα πράσινης αριστεράς.
 
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ τολμήσαμε να αναλάβουμε το ρίσκο - παρά την τοξικότητα εκείνη την εποχή ακόμα και της λέξης ΔΗΜΑΡ - μετά τις "διαβεβαιώσεις" όλων των στελεχών της να δουλέψουμε στρατηγικά για μια συνεργασία των πράσινων, της ανανεωτικής δημοκρατικής αριστεράς και ευρύτερων δυνάμεων για ένα φορέα πράσινης αριστεράς.
 
Όμως τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ - με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις - την επόμενη μέρα μετά τις εκλογές τα ξέχασαν όλα αυτά όπως και την συγκίνησή τους που επιτέλους θα βρίσκονταν ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς και της οικολογίας. ΚΙ έτσι άλλοι τράβηξαν για το ΚΙΝΑΛ, άλλοι για το ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι για το ΠΟΤΑΜΙ και μερικοί προσπαθούν να καταλάβουν που βρίσκονται.
 
Το μόνο που είναι ανοικτό πλέον για εμάς ως προς την συνάντησή μας με κάποιους από τον παλιό χώρο της ανανεωτικής (?) αριστεράς είναι να βρεθούμε με εκείνο το κομμάτι της κοινωνικής κυρίως αριστεράς που μπορεί να δει τα ζητήματα της εποχής μας, αυτά που συγκινούν τους νέους και τις νέες.
 
Οργανωτικές συνεργασίες με τμήματα της ΔΗΜΑΡ που ξαναβρίσκονται στη βάση του παρελθόντος τους δεν μας ενδιαφέρουν - δυστυχώς αυτή η συνάντηση με βάση το παρελθόν γίνεται κυρίαρχη στην "Νέα Αρχή". Καταλαβαίνω ότι πολλοί άνθρωποι που έζησαν μια ζωή ως μειοψηφία της αριστεράς συγκινούνται όταν ξαναβρίσκονται μετά από αποτυχημένες διαδρομές από εδώ και από εκεί. Ίσως και στη βάση να καταγράψουν την παρουσία τους στις ευρωεκλογές και ότι προκύψει μετά. Αλλά πολιτική με προοπτική δεν χτίζεται έτσι στη βάση συναισθηματικών αναγκών από το παρελθόν. Μπορεί βέβαια να δημιουργούνται σχήματα που εκφράζουν τα μέλη τους, αλλά για να υπάρχει πολιτική παρέμβαση στην κοινωνία δεν αρκεί αυτό.
 
Μια συνάντηση ανανεωτικής αριστεράς και οικολογίας δεν πρόκειται να γίνει στη βάση αναμνήσεων του παρελθόντος ή χρησιμοποίησης λέξεων σε τίτλους προσκλήσεων.
 
Όλο και περισσότερο διαπιστώνουμε να "ξαναβάζουν" όλα τα κόμματα και τα σχήματα και λίγο από οικολογία σε πλήρη αναντιστοιχία με την πραγματική ενσωμάτωση της πράσινης πολιτικής στις πολιτικές τους πρακτικές. Όσο πιο πολύ αποδεικνύεται ότι αγνοούν τα κρίσιμα μεγάλα θέματα που θέτει πλέον η πολιτική οικολογία και αφορούν το κλίμα, την οικονομία, την δημοκρατία, την κοινωνική συνοχή, το παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, τόσο πιο πολύ ρέπουν προς τις επιθέσεις "φιλίας" προς την οικολογία!!!!
 
Το είδαμε στον ΣΥΡΙΖΑ που ενσωμάτωσε όσους απέμειναν από τους Οικολόγους Πράσινους, το είδαμε στο Ποτάμι που προσπάθησε να βάλει και λίγους οικολόγους στην κοίτη του, το βλέπουμε και στο ΚΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ διαχρονικά, Αποτυχημένες απόπειρες.
 
Όσο η πράσινη πολιτική χάνεται δεξιά κι αριστερά, θα αποτελεί το μαϊντανό σε άλλα φαγητά. Η πράσινη πολιτική πρέπει να συγκροτηθεί αυτόνομα και αποτελεσματικά για να μπορέσει να επηρεάσει την πολιτική και στη χώρα μας. Σε αυτή τη βάση είμαστε ανοικτοί σε ανθρώπους και ομάδες τόσο από το χώρο της ανανεωτικής και σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς όσο και κυρίως από ενεργούς πολίτες που δραστηριοποιούνται σε κοινωνικές παρεμβάσεις για νέες συνθέσεις και πολιτικές που βλέπουν προς το μέλλον. 
Κυριακή, 27 Ιανουάριος 2019 00:00

Δημόσιο κάλεσμα για μια νέα πολιτική

 
Πόσο βοηθάει την κοινωνία στο να προχωρήσει ο απόλυτος διχασμός, ο φανατισμός και η πολεμική διάθεση; κάποτε ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μετά μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί, φως - σκοτάδι, πουλημένοι - πατριώτες, σήμερα ΣΥΡΙΖΑ -ΑντιΣΥΡΙΖΑ κα.
Τα πολιτικά ζητήματα δεν είναι ποτέ άσπρο - μαύρο, απαιτούν διάλογο, επιχειρήματα, προφανώς κι αντιπαράθεση και σύνθεση. Στην πολιτική "κουλτούρα" μας όμως ο διάλογος με επιχειρήματα έχει απαξιωθεί, οι (κυβερνητικές) συνεργασίες δεν βασίζονται σε σαφές και ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟ πρόγραμμα που έχει συζητηθεί δημοκρατικά και έχει αποφασιστεί από τα μέλη και τα όργανα των κομμάτων, ενώ έννοιες όπως σύνθεση, συναίνεση και συμβιβασμός ακόμα και σε επιμέρους θέματα (είτε στη Βουλή, είτε στην κοινωνία, είτε στις σχέσεις μας με τρίτους) στην πολιτική αντιμετωπίζονται (περίπου) ως "προδοσία".
Η σύντομη εμπειρία μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2/2012 έως 6/2014) ήταν για μένα μια επιβεβαίωση ότι αυτό το διαφορετικό μοντέλο άσκησης πολιτικής που ακολουθείται μέχρι σήμερα - για διάφορους λόγους - στο μόνο εκλεγμένο ευρωπαϊκό όργανο δουλεύει και είναι αποτελεσματικό, παράγει νομοθετικά, πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματα. Βασίζεται, όμως, στην τεκμηρίωση, στην πολιτική συγκρότηση, στον διάλογο μεταξύ των ευρωβουλευτών, στον διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς και την κοινωνία των πολιτών, στην προσέγγιση των θεμάτων με ολιστικό τρόπο μέσα από την εμπλοκή των διαφορετικών Επιτροπών που εξετάζουν ένα θέμα, στην αντιπαράθεση, με επιχειρήματα, μεταξύ των πολιτικών ομάδων και πάντα στο πλαίσιο της ευπρέπειας - υπάρχουν κι εκεί εξαιρέσεις πάντως- καθώς και στην αναζήτηση συνθέσεων και συναινέσεων αλλά και στην σαφή αποτύπωση της πλειοψηφούσας άποψης. Αυτό το μοντέλο πολιτικής προϋποθέτει προγραμματικές προσεγγίσεις - όχι απλώς τακτικισμούς - για να είναι αντιληπτές οι δυνατότητες σύνθεσης αλλά και οι διαφοροποιήσεις. Οι κόκκινες και πράσινες γραμμές βασίζονται σε τεκμηριωμένες πολιτικές απόψεις κάθε φορά όχι σε προσεγγίσεις μεταφυσικές - "το απόλυτο καλό και το απόλυτο κακό". Στο τέλος, όμως, το πολιτικό αποτέλεσμα που αποτυπώνει την πολιτική βούληση της πλειοψηφίας δεν είναι η απόλυτη κυριαρχία μιας άποψης αλλά αυτή που προκύπτει μέσα από αποδεκτό συμβιβασμό και σύνθεση.
Όποιος έχει ζήσει έστω και για λίγο αυτό το μοντέλο πολιτικής στο Ευρωκοινοβούλιο μπορεί να καταλάβει ότι η πολιτική όπως ασκείται στη χώρα μας (με πολεμικό ύφος, τακτικισμούς, απαξίωση του "αντιπάλου", διαγραφή από τον αρχηγό όποιου διαφωνεί σε ένα θέμα, απουσία τεκμηρίωσης και κυρίως έλλειψη διάθεσης να υπάρξουν συνθέσεις και συναινέσεις ακόμα και εκεί που είναι δυνατή η συμφωνία) απέχει έτη φωτός από την λογική. Αυτή η ακραία πόλωση που κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας - κι όχι μόνο τώρα - ευθύνεται για την πολλαπλή και βαθιά χρεοκοπία μας.
Το ερώτημα είναι λοιπόν σαφές: Υπάρχουν μέσα στην κοινωνία δυνάμεις που μπορεί να εκπροσωπήσουν με αξιοπρεπείς όρους ένα νέο μοντέλο πολιτικής που προωθεί βαθιές (όχι στα λόγια ή με συνθήματα) αλλαγές ΚΑΙ στον τρόπο διαμόρφωσης κι άσκησης της πολιτικής ΚΑΙ στο περιεχόμενό της; Και μπορούν αυτές οι δημιουργικές δυνάμεις να υπερβούν πικρίες, απογοητεύσεις, προσωπικές αντιπάθειες και να συγκροτήσουν σε ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ βάση μια εναλλακτική πολιτική, μαθαίνοντας από το παρελθόν και τα λάθη αλλά ξεπερνώντας τα;
Νομίζω ναι, αλλά η απογοήτευση και η παθητικοποίηση είναι τα μεγάλα εμπόδια που πρέπει να υπερβούμε άμεσα. Όσοι/ες θεωρούν ότι τα υπάρχοντα κόμματα μπορούν να εξελιχθούν μπορεί να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, εμείς όμως οι υπόλοιποι/ες που θεωρούμε ότι χρειάζεται ένα νέο πολιτικό σχήμα, αυτόνομο, αυτο-προσδιοριζόμενο, έχουμε χρέος να αναλάβουμε πρωτοβουλίες
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ξεκινάμε ένα διάλογο με - κι απευθύνουμε δημόσια πρόσκληση σε - δημιουργικές δυνάμεις
- που συμμετέχουν στις αυτοδιοικητικές και περιφερειακές εκλογές, με στόχο να αντάλλαξουμε εμπειρίες και να συνδιαμορφώσουμε προτάσεις και προγράμματα, ώστε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο προσώπων και κινήσεων που θα δεσμεύονται και θα ενσωματώσουν στην στρατηγική τους και στο πρόγραμμά τους ένα σύνολο σύγχρονων πολιτικών για το περιβάλλον, το κλίμα, την κοινωνική συνοχή, τη κυκλική και πράσινη οικονομία παράλληλα με θεσμούς συμμετοχής και διαλόγου στο τοπικό και περιφερειακό επίπεδο
- για την δημιουργία μιας πράσινης κοινωνικής λίστας στις ευρωεκλογές με τη συμμετοχή ενεργών πολιτών που εκπροσωπούν θετικές/εμβληματικές προτάσεις-λύσεις απέναντι σε σημαντικά θέματα, μια λίστα που δεν περιορίζεται μόνο σε όσους αυτοπροσδιορίζονται ως "πράσινοι" αλλά απευθύνεται σε όσες κι όσους μπορούν γύρω από μια πράσινη πρόταση για την οικονομία, το κλίμα και το περιβάλλον, να εκφράσουν την ανάγκη για μια πολιτική που προκαλεί ευχαρίστηση, μια πολιτική που προσφέρει λύσεις και δημιουργεί χαμόγελα, μια πολιτική που επιδιώκει βαθιές αλλαγές στην καθημερινότητα και στις κεντρικές πολιτικές, στο παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο μέσα όμως από διάλογο και συνθέσεις. Μια πολιτική που δίνει ενεργό ρόλο στην κοινωνία, αμφισβητώντας το μονοπώλιο των κομμάτων να καθορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις, προωθεί την συμμετοχική δημοκρατία, εμπλουτίζει αλλά κι αλλάζει το παραδοσιακό αντιπροσωπευτικό μοντέλο δημοκρατίας. Ενθαρρύνει την αναδιάταξη των προτεραιοτήτων με στόχο τη διαγενεακή αλληλεγγύη, την πλανητική συνείδηση και τη συμφιλίωση ανθρώπου με τη φύση, αγωνίζεται για την κοινωνική δικαιοσύνη με στόχο την εξάλειψη ανισοτήτων σε ό,τι αφορά κοινωνική θέση, εισόδημα και πρόσβαση στην εξουσία.
Είμαστε πολλοί και πολλές που αναγνωρίζουμε τα κρίσιμα προβλήματα της εποχής μας: την άνοδο της ακροδεξιάς και του λαϊκισμού, την κλιματική αλλαγή, τις κοινωνικές ανισότητες και είμαστε αποφασισμένοι/-ες να τα αντιμετωπίσουμε. Αλλά είμαστε σκόρπιοι/ες. Ας σκεφτούμε ότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και ότι πρέπει να ενεργοποιηθούμε αλλιώς τα πράγματα δεν βελτιώνονται από μόνα τους. Μπορεί να νοιώθουμε απογοήτευση, πικρίες, να θεωρούμε ότι έχουν γίνει λάθη, αλλά η ζωή κυλάει έτσι κι αλλιώς, δεν
Νοιώθουμε ντροπή για το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης και του πολιτικού συστήματος, αλλά τι θα αλλάξει χωρίς την παρέμβαση δημιουργικών πολιτικών δυνάμεων; Στις σημερινές συνθήκες παγκοσμιοποίησης και κρίσης είναι κρίσιμες και καταλυτικές, οι πραγματικές, ρεαλιστικές, άμεσα υλοποιήσιμες προτάσεις για την αντιμετώπιση των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων. Προτάσεις, σχέδια και ιδέες υπάρχουν. Απουσιάζει η πολιτική βούληση. Είναι πλέον καιρός να αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων.
Προσκαλούμε λοιπόν στη συγκρότηση ενός ευρύτερου συνεκτικού πολιτικού χώρου που θα έχει στο κέντρο του τις πράσινες πολιτικές, την κοινωνική δικαιοσύνη, τη διαγενεακή αλληλεγγύη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ενίσχυση της δημοκρατίας, τον πολιτικό διάλογο, την κοινωνική δικαιοσύνη, την λογική, την επανένωση της κοινωνίας και τη συμφιλίωση.
Αν είσαστε μέσα στείλτε ένα μήνυμα για να βρεθούμε όλοι/ες μαζί στο: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
#Πάμε_πράσινα #ThistimeImvoting @greensgr @prasinoi
Η εικόνα ίσως περιέχει: σύννεφο, ουρανός, βουνό, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό
 
Κατάγομαι από τη Σίφνο κι έχω αγωνιστεί επί δεκαετίες για να γίνει το νησί μας πρότυπο, σύγχρονο οικολογικό / πράσινο, συνδυάζοντας παραδοσιακές και σύγχρονες οικολογικές πρακτικές. Χαίρομαι πολύ όταν η τοπική κοινωνία μας κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση: προστασία φυσικού πλούτου, αρχιτεκτονικής -πολιτισμού, προώθηση νέων καινοτόμων κοινωνικών πολιτικών και υποδομών.
Ένα από τα κεντρικά θέματα με μεγάλη οικονομική, κοινωνική και οικολογική σημασία είναι το πώς παράγεται η ενέργεια στα νησιά (ηλεκτρικός, κλιματισμός, μετακινήσεις, πλοία κα). Ένα καλό πρώτο βήμα στα ενεργειακά θέματα για την Σίφνο έγινε με την τοποθέτηση των 2 σχετικά μικρών ανεμογεννητριών από τη ΔΕΗ (600 άρες). Σήμερα πέρα από την συνεισφορά μας στην αλλαγή του κλίματος (έστω και απειροελάχιστη αν κρίνει κανείς από το μέγεθος του νησιού), ξοδεύονται πολλά εκατομμύρια για εισαγωγή πετρελαίου, ενώ και το κόστος ανά κιλοβατώρα είναι υψηλό. Έτσι η στροφή στην εξοικονόμηση και τις ΑΠΕ είναι μονόδρομος για πολλούς λόγους: κλίμα, οικονομικά χώρας και τοπικής κοινωνίας, στροφή σε σύγχρονες τεχνολογίες, βιώσιμος τουρισμός κα
Μακάρι οι επόμενες ανεμογεννήτριες και οι ενεργειακές επενδύσεις να γίνουν από τον ενεργειακό συνεταιρισμό πολιτών και να κάνουμε το νησί μας πιο πράσινο, να κυκλοφορούν μόνο ηλεκτρικά οχήματα, να υπάρχουν σταθμοί φόρτισής τους από ανανεώσιμη ενέργεια, να γίνουν όλα τα σπίτια μας ενεργειακά αποτελεσματικά ώστε να μην χρειάζονται εξωτερική κατανάλωση ενέργειας συνδυάζοντας παραδοσιακή αρχιτεκτονική και σύγχρονη γνώση. Η Σίφνος και τα νησιά μπορούν να επιστρέψουν στις ΑΠΕ αφού αυτές ήταν για αιώνες οι πηγές ενέργειας, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι μόνο μεταβατικά καύσιμα που οδηγούνται στο τέλος τους το αργότερο μέχρι το 2050.
Η Σίφνος κι άλλα νησιά (όπως η Τήλος) θα μπορούσαν να γίνουν κέντρα εκπαίδευσης στην ανανεώσιμη ενέργεια, στην μετάβαση σε ένα άλλο ενεργειακό μοντέλο και σε φιλικές στο περιβάλλον και το κλίμα τεχνολογίες/τεχνικές κατάλληλες για νησιά και το ιδιαίτερο φυσικό και δομημένο - πολιτισμικό περιβάλλον τους.
Το καλοκαίρι ο Άνεμος Ανανέωσης - πρόεδρος της ΔΕ του οποίου είμαι - σχεδιάζει να οργανώσει στη Σίφνο ένα διεθνές καλοκαιρινό σχολείο για τα θέματα αυτά. Ανοικτοί να συνεργαστούμε με όλους τους φορείς που ενδιαφέρονται, τον Δήμο, τους επαγγελματίες, τους συλλόγους, τους επαγγελματίες
Πρέπει να δούμε όμως και πώς θα αναπροσαρμοστεί ο σχεδιασμός του ενεργειακού συνεταιρισμού αφού μοιάζει να μένει έξω από τον ενεργειακό σχεδιασμό (εγκατάσταση 2 ανεμογεννητριών από την ΔΕΗ αντί να έχει ήδη εγκαταστήσει ο ενεργειακός συνεταιρισμός 2 - 4 ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκό πάρκο, διασύνδεση νησιών, άρνηση της ΡΑΕ να απαντήσει για τον φάκελο, κα).
Η δική μου πρόταση στη Γενική Συνέλευση του συνεταιρισμού που είχε απορριφθεί επανέρχεται: να προχωρήσουμε ως ενεργειακός συνεταιρισμός στην υποβολή νέου φακέλου για άλλες 2-4 ανεμογεννήτριες από τον Συνεταιρισμό σε συνδιασμό με ένα σχέδιο (α) σταδιακού εξηλεκτρισμού των μετακινήσεων σε συνεργασία με τους επαγγελματίες που θα βασίζονται στις ανανεώσιμες πηγές (ηλεκτρικά λεωφορεία, ταξί, ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα) αλλά σταδιακά και οχήματα των κατοίκων, (β) ενεργειακής αναβάθμισης όλων των σπιτιών και ενοικιαζόμενων ώστε να μην χρειάζονται εξωτερική ενέργεια (παθητικά σπίτια μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας), (γ) τοποθέτηση φωτοβολταϊκών σταθμών στα πάρκινγκ των χωριών (δ) δημιουργία ενός κέντρου εκπαίδευσης στις πράσινες τεχνολογίες και πολιτικές.
Αποδεικνύεται με την τοποθέτηση των δύο ανεμογεννητριών της ΔΕΗ ότι μπορούσαν να τοποθετηθούν ως πρώτο βήμα ανεμογεννήτριες από τον ενεργειακό συνεταιρισμό, και ότι δεν απαγορεύεται ή είναι τεχνικά ανέφικτο, όπως ισχυρίζονταν θέλω να πιστεύω καλόπιστα, κυρίως λόγω μη ολοκληρωμένης τεχνικής γνώσης του θέματος, κάποιοι. Δεν πρέπει ο αρχικός ενθουσιασμός της τοπικής κοινωνίας για το σχέδιο να χαθεί, ναι πρέπει να ξαναδούμε πώς θα προχωρήσει και να υποβάλλουμε εκ νέου ένα νέο, ισορροπημένο σχέδιο παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές στη Σίφνο μέσα από συνεταιρισμό των πολιτών ώστε τα οφέλη να μένουν στο νησί
Οι φωτογραφίες είναι από τα Σιφναϊκά Νέα / Sifnaika Nea και πολλούς φίλους φωτογράφους του νησιού
Η εικόνα ίσως περιέχει: ωκεανός, ουρανός, βουνό, σύννεφο, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό
 
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, ωκεανός και υπαίθριες δραστηριότητες
 
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, σύννεφο, βουνό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

                                                                                                                                                        Του Νίκου Χρυσόγελου

Πρώην ευρωβουλευτής των Πράσινων,

Συμπρόεδρος των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

@chrysogelos

www.chrysogelos.gr

 

To άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στις 19.1.2019 στο TVXS https://tvxs.gr/news/ellada/makedoniko-ena-problima-poy-anazita-lyseis-alla-gkremizei-karieres 

Όταν τον Μάιο 2013 ως ευρωβουλευτής των Πράσινων είχα υπερψηφίσει, έστω με μερικές επιφυλάξεις, την ‘Έκθεση του Βρετανού Σοσιαλδημοκράτη Ρίτσαρντ Χιούιτ “Έκθεση προόδου του 2012 για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας”, κρίνοντας ότι ήταν μια καλή βάση για την επίλυση του προβλήματος, αρκετοί μου επιτέθηκαν. Τότε ήμουν ο μόνος Έλληνας ευρωβουλευτής που τόλμησε να τοποθετηθεί θετικά σε ένα ψήφισμα που κατά τα άλλα ήταν πολύ υποστηρικτικό στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας δίκαιας και ισορροπημένης συμβιβαστικής λύσης στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ αλλά και της εξάλειψης των εθνικισμών και του αλυτρωτισμού. Ορισμένοι έλληνες συνάδελφοι (που εξακολουθούν να παίζουν ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας) δεν τόλμησαν τότε να υπερψηφίσουν, φοβούμενοι τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας. Ήξεραν, όμως, ότι δεν μπορούσαν να πείσουν τους υπόλοιπους ευρωβουλευτές για τα ανορθολογικά επιχειρήματα του πολιτικού κόσμου μας για το θέμα. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν χαρακτηριστικό: 505 υπέρ, 61 κατά, 14 λευκά. Ήμουν, όμως, ο μόνος έλληνας ευρωβουλευτής ανάμεσα στους 505 που την είχε υπερψηφίσει γιατί ήταν ένα εν δυνάμει εργαλείο για την δίκαιη επίλυση του προβλήματος μέσα από έναν συμβιβασμό.

Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι στην διακοινοβουλευτική συνάντηση Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Κοινοβουλίου ΠΓΔΜ που πραγματοποιήθηκε 22 και 23 Μαΐου 2013 στο Στρασβούργο, το κείμενο συμπερασμάτων υπερψηφίστηκε ομόφωνα από όλους τους ευρωβουλευτές (Έλληνες και ξένους) όλων των πολιτικών ομάδων και τους βουλευτές της ΠΓΔΜ που συμμετείχαν. Στη συνάντηση αυτή συμμετείχαν αρκετοί Έλληνες ευρωβουλευτές, μεταξύ των οποίων και εγώ (ως εισηγητής για θέματα ενέργειας και περιβάλλοντος). "Η για πρώτη φορά ομόφωνη ψήφιση κειμένου δείχνει ότι θα μπορούσαν να υπάρξουν, κάτω από ορισμένες συνθήκες και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, πνεύμα καλής θέλησης και πρωτοβουλίες για πραγματική επίλυση των διαφορών" είχα δηλώσει τότε.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα ένα τόσο κεντρικό θέμα - που έχει ρίζες πίσω στον 19ο αιώνα, όταν γίνονταν προσπάθεια συγκρότησης κρατών στη βάση εθνικών μύθων και καθαρότητας - αντιμετωπίστηκε με προχειρότητα και συχνά με καιροσκοπισμό. Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ δεν έχουμε εκπλαγεί, λοιπόν, από την μικροκομματική διαχείριση του «Μακεδονικού» και σήμερα. Είναι ένα θέμα που κυριάρχησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με πολλά στοιχεία ανορθολογικότητας και εθνικιστικών υπερβολών και στην γειτονική και στην δική μας χώρα. Γρήγορα περιθωριακές ομάδες και πολιτικοί αντιλήφθηκαν ότι μπορούσαν να κερδοσκοπήσουν εκλογικά εκμεταλλευόμενοι το θυμικό των πολιτών και την απουσία μιας σοβαρής, ψύχραιμης και τεκμηριωμένης πολιτικής συζήτησης.

Μια αντιπαράθεση με …ιστορία

Το «Μακεδονικό» έπρεπε να έχει λυθεί ήδη στις αρχές της δεκαετίας του ’90, πριν οι δύο κοινωνίες μπολιαστούν με εθνικιστικές υπερβολές που δεν διευκολύνουν την υιοθέτηση μιας έντιμης και ισορροπημένης συμβιβαστικής λύσης.

Ένας συμβιβασμός δεν είναι ποτέ τέλειος. Πρέπει να αντιλαμβανόμαστε, όμως, ότι είναι η μόνη δυνατότητα επίλυσης τόσο πολύπλοκων θεμάτων, όπως η ονομασία μιας χώρας που μοιράζεται μέρος μιας γεωγραφικής περιοχής χωρίς, με το όνομά της και τον εθνικό της μύθο, να διεκδικεί μοναδικότητα στον γεωγραφικό και ιστορικό χώρο. Ένας έντιμος συμβιβασμός σε αυτό το θέμα δεν πρέπει ν’ αφήνει κάποια από τις κοινωνίες με την αίσθηση της ήττας και της ταπείνωσης, γιατί σε αντίθετη περίπτωση δεν θα είναι σταθεροποιητικός μακροχρόνια.

Η Συμφωνία για την εξεύρεση μια συμβιβαστικής λύσης για το όνομα της γειτονικής χώρας είναι στα (λίγα) θετικά της διακυβέρνησης Α. Τσίπρα (με την καθοριστική όμως υποστήριξη των Ευρωπαίων και των Αμερικανών). Αλλά αυτό δεν θα ήταν εφικτό αν ο Ζάεφ δεν άλλαζε τους συσχετισμούς.

Δυστυχώς, η Ελλάδα έκανε αργά στροφή από τον ακραίο λαϊκισμό κι εθνικισμό του «Η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική» στον ρεαλισμό της σύνθετης ονομασίας, όταν όμως κυριαρχούσε πλέον ο Γκρουέφσκι στην γειτονική χώρα. Η χώρα μας είχε χάσει την ευκαιρία για μια ισορροπημένη λύση που προσέφερε το Πακέτο Πινέιρο στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Έτσι μέχρι πρόσφατα ήταν αδύνατη η συζήτηση για έναν έντιμο συμβιβασμό.

Ευτυχώς που σήμερα ένας ευρωπαϊκά προσανατολισμένος πολιτικός όπως ο Ζάεφ κατάφερε μέσα σε λίγο χρόνο να ανατρέψει μια κατάσταση που έμοιαζε μη αναστρέψιμη, αξιοποιώντας το χαρτί της ευρωπαϊκής κι ευρω-ατλαντικής προοπτικής της χώρας, ακριβώς αυτό που μια χούφτα άνθρωποι είχαμε υποστηρίξει ξεκάθαρα και στην Ελλάδα, έστω κι αν πολλοί μας επιτέθηκαν άγρια.

Αν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ήμασταν στην ελληνική Βουλή, θα ψηφίζαμε έστω και με μια κριτική προσέγγιση την συμφωνία, χωρίς αυτό να υπονοούσε ή να έδινε ψήφο εμπιστοσύνης στη σημερινή κυβέρνηση, γιατί είμαστε μια πολιτική δύναμη που μπορεί να προωθεί πολιτικές και να τοποθετείται με γνώμονα το συμφέρον της κοινωνίας και της χώρας, να συμβάλλει στην επίλυση προβλημάτων έχοντας μια στρατηγική αυτόνομης πολιτικής πορείας, όχι συνιστώσας σε κάποιο κόμμα.

Οι ευθύνες της αντιπολίτευσης για ανιστόρητες θέσεις

Όλος αυτός ο παραλογισμός που κυριαρχεί αυτόν τον καιρό αποδεικνύει την παρακμή του πολιτικού μας συστήματος. Η στάση της αντιπολίτευσης είναι ακατανόητη, ιδιαίτερα όταν έχει διαχειριστεί στο παρελθόν πλευρές της υπόθεσης και δεν κατάφερε να πετύχει κάτι καλύτερο παρά το εμπάργκο, τις καταγγελίες και κάθε είδους προσπάθεια που κατέβαλε (1).

Η γλώσσα της γειτονικής χώρας είναι επίσημη, δημόσια καταγεγραμμένη στον ΟΗΕ ήδη από το 1945. Είναι σημαντικό ότι στην συμφωνία διευκρινίζεται ότι έχει σλαβικές ρίζες. Το Ελληνικό κράτος έχει, όμως, εκδώσει σχετικό βιβλίο στα μέσα της δεκαετίας του 1920 για να διδάσκεται στα σχολεία, ενώ σημαντικοί λογοτέχνες όπως η Πηνελόπη Δέλτα και ο Στρατής Μυριβήλης, ακόμα και ο Μακεδονομάχος Παύλος Μελάς αναφέρονται σε μια …γλώσσα «που μιλούσαν οι ντόπιοι».

Πώς είναι δυνατόν να αναφέρεται η αντιπολίτευση στο θέμα ισχυριζόμενη ότι «παραχωρήθηκε η Μακεδονική γλώσσα», όταν οι αρχαίοι Μακεδόνες δεν μιλούσαν φυσικά μια τέτοια γλώσσα;

Πώς είναι δυνατόν 25 και χρόνια μετά, να επανέρχονται πολιτικές δυνάμεις στην ισοπεδωτική και ζημιογόνα για τη χώρα άρνηση μιας συμβιβαστικής λύσης;

Πώς είναι δυνατόν αντί να επιλύσουμε το ζήτημα να κινδυνεύουμε να πέσουμε σε βαθύ διχασμό με όρους πολεμικής αντιπαράθεσης;

Οι ευθύνες της κυβέρνησης για την διαχείριση με μικρότητα ενός μεγάλου θέματος

Παρά την θαρραλέα στάση προώθησης συμβιβασμού στο θέμα, που πρέπει κανείς να του αναγνωρίσει, η διαχείριση της υπόθεσης από τον πρωθυπουργό Α. Τσίπρα είχε το στοιχείο της μικροκομματικής τακτικής. Αντί να επιδιώξει μια ευρεία συμμαχία που θα στήριζε στο κοινοβούλιο και στην κοινωνία την συμβιβαστική λύση, για την οποία δεν είχαν στο ελάχιστο προετοιμαστεί οι πολίτες, διαχειρίστηκε το θέμα με τρόπο ώστε να προκαλέσει διχασμό στην αντιπολίτευση και βαθιά πόλωση. Θα μπορούσε να καλέσει τα δημοκρατικά κόμματα και να διαμορφώσει μια ευρεία συμμαχία ώστε να ενημερωθεί σωστά και η κοινωνία. Να προσκαλέσει σε ουσιαστικό διάλογο χωρίς επιθετικές κορώνες φορείς και κόμματα ώστε να αναλυθούν τα θέματα αλλά και τα αντιμετωπιστούν τα στερεότυπα κάθε πλευράς. Υπάρχουν τόσα άλλα θέματα στα οποία υπάρχει πολιτική αντιπαράθεση, δεν υπήρχε λόγος σε ένα τόσο δύσκολο θέμα να ανοίξει ο πρωθυπουργός μέτωπο αντιπαράθεσης. Στο ζήτημα αυτό έπρεπε να εξασφαλίσει ευρύτατη πολιτική και κοινωνική υποστήριξη. Ενώ η πρωτοβουλία επίλυσης ήταν σωστή, η κυβέρνηση την διαχειρίστηκε με μικρο-κομματική αντίληψη.

Οι τακτικισμοί αυτοί δεν συγκροτούν μια διαφορετική πολιτική, δυστυχώς επαναλαμβάνονται και σε άλλα θέματα. Αυτοί οι τακτικισμοί είναι που μετέτρεψαν έναν ψεκασμένο (Καμμένος) σε "πολιτικό αρχηγό" που μπορούσε να καθορίζει πολιτικές εξελίξεις. Η πολιτική των τακτικισμών είχε ως αποτέλεσμα να εκδιωχθεί στην πραγματικότητα, για χάρη του Π. Καμμένου, ο Υπουργός Εξωτερικών που χειρίστηκε το θέμα, ο οποίος (Καμμένος) έφυγε τώρα από την κυβέρνηση και σηκώνει τη σημαία της «πατριωτικής ανταρσίας, της απόρριψης της Συμφωνίας και της κατεδάφισης της κυβέρνησης (στην οποία συμμετείχε μέχρι πριν από λίγες ημέρες). Θα έλεγε κάποιος ότι πλέον οι γελοιογράφοι δεν μπορούν να σκεφθούν κάτι πιο αστείο από την σημερινή πολιτική πραγματικότητα!

Είναι δίκαιη η συμβιβαστική λύση για την δική μας πλευρά;

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θεωρούμε ότι όπως και κάθε συμβιβασμός, έτσι και η Συμφωνία των Πρεσπών και οι τροπολογίες στο Σύνταγμα της γειτονικής χώρας, αποτελούν μια σχετικά ικανοποιητική βάση επίλυσης μιας μακροχρόνιας και συναισθηματικά φορτισμένης αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο κοινωνιών. Η αλλαγή του ονόματος σε Βόρεια Μακεδονία και η υιοθέτηση από μια μεγάλη πλειοψηφία 81 βουλευτών των αλλαγών άρθρων του Συντάγματος που περιορίζουν δραστικά θέματα «αρχαιοποίησης» κι εκμετάλλευσης της ιστορίας αλλά κι αλυτρωτισμού, αν και σήμερα θεωρούνται «δεδομένα», έμοιαζαν μακρινά όνειρα μερικά χρόνια πριν.

Στα Βαλκάνια όπου κυριαρχούν ακόμα οι εθνικισμοί, ο Ζάεφ κατάφερε να διαλύσει στην πραγματικότητα το πανίσχυρο κάποτε - χάρη και στους δικούς μας ...εθνικιστές - VMRO, το εθνικιστικό κόμμα που απέδειξε ότι ο εθνικισμός είναι ένα καλό εργαλείο πλουτισμού ορισμένων. Θυμίζουμε ότι ο πρώην αρχηγός του κατηγορείται ότι πήρε μίζες από όλη αυτή την γελοιότητα με τα αγάλματα του Μεγαλέξανδρου. Όμως, αυτός ο φυγόδικος, πλέον, πολιτικός που αξιοποίησε στο έπακρο τα λάθη μας και τα εθνικιστικά συνθήματα («η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική») για να κυριαρχεί επί μακρόν στη χώρα του, είχε μια πολύ σκληρή εθνικιστική στάση, όπως γνωρίζουν καλά και οι έλληνες πολιτικοί που βρέθηκαν απέναντί του, δεν έκανε ούτε βήμα πίσω, ακόμα και όταν του ασκήθηκαν έντονες πιέσεις από τον διεθνή παράγοντα.

Το μπαλάκι είναι τώρα στην ελληνική πλευρά. Έχουμε φτάσαμε κοντά σε μια σχετικά ισορροπημένη συμφωνία. Τώρα είναι η ώρα των επιλογών. Είτε θα χαράξουμε μια νέα στρατηγική για να κατοχυρώσουμε τα «κεκτημένα» και να συνεργαστούμε μακροπρόθεσμα ώστε να εξαλειφθούν οι όποιες εθνικιστικές ανοησίες στην γειτονική χώρα μέσω της αλληλο-γνωριμίας και του αμοιβαίου σεβασμού, είτε θα απορρίψουμε τη Συμφωνία με ότι κινδύνους συνεπάγεται αυτό.

Θα μπορούσε να είναι καλύτερη η συμφωνία των Πρεσπών; Πιθανόν, αν είχαμε αποδεχθεί το Πακέτο Πινέιρο το 1992 πριν συμβούν όσα συνέβησαν από τότε, πριν ξεκινήσει η εθνικιστική υστερία στην γειτονική χώρα. Αλλά τότε, σύσσωμο το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας αδυνατούσε να δει ποιο ήταν το πραγματικό συμφέρον της χώρας μας, και παρασύρονταν σε μια εθνικιστική υστερία που αδυνατούσε να κατανοήσει οποιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος.

Θα μπορούσε η λύση να είναι καλύτερη αν είχαν αξιοποιηθεί ευρωπαϊκά κείμενα και πολιτικές, για παράδειγμα οι εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου, όπως η “Έκθεση προόδου του 2012 για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας” του Βρετανού Σοσιαλδημοκράτη Ρίτσαρντ Χιούιτ που είχε υπερψηφίσει το Ευρωκοινοβούλιο το 2013.

Θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερη συμφωνία στο θέμα του ονόματος, όπως πχ το Νέα Μακεδονία, ή η γλώσσα να ονομάζονταν «Macedonski”, αντί «Macedonian”.

Οι καλόπιστοι ή κακόπιστοι επικριτές της Συμφωνίας των Πρεσπών θα πρέπει, όμως, να σκέφτονται πάντα ότι μόλις λίγα χρόνια πριν έμοιαζε απίθανο να υπάρξει οποιαδήποτε συμβιβαστική συμφωνία που θα διασφάλιζε ότι το όνομα της γειτονικής χώρας δεν θα δημιουργούσε σύγχυση σε σχέση με την δική μας Μακεδονία. Οι ίδιοι οι επικριτές της Συμφωνίας στην δημόσια συζήτηση είχαν επικεντρώσει εδώ και 25 χρόνια κυρίως στο θέμα της ονομασίας ως το σύμβολο του «αλυτρωτισμού», άρα είχαν θεωρήσει δευτερεύοντα άλλα θέματα.

Με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον, όχι προς το παρελθόν

Το πιο καθοριστικό ήταν και παραμένει ως ζητούμενο, ο συνδυασμός της συμβιβαστικής λύσης για την ονομασία με μια μακροχρόνια πολιτική καλής γειτονίας, που θα βοηθήσει τη γειτονική χώρα να στραφεί στο μέλλον, αντί να προσπαθεί να συγκροτήσει την ταυτότητά της στη βάση μιας “αρχαιοποίησης” που δεν έχει ιστορική βάση. Και που θα την κάνει καλό εταίρο μας σε μια περιοχή όπου υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός μεταξύ μεγάλων διεθνών παιχτών όπως είναι η Ρωσία και οι ΗΠΑ.

Όσοι ισχυρίζονται ότι μπορούμε ως χώρα να απορρίψουμε την Συμφωνία των Πρεσπών και να διαπραγματευτούμε στο μέλλον μια καλύτερη, κρύβονται πίσω από το δάκτυλο τους. Κάνουν πολιτική χωρίς στοιχειώδη τεκμηρίωση δεδομένων, θεωρούν υλοποιήσιμη μια εξωπραγματική επιθυμία τους, αν και δεν τα κατάφεραν τόσα χρόνια.

Αν δεν “περάσει” η Συμφωνία κατά την ψηφοφορία στην ελληνική Βουλή, δεν θα υπάρξει καλύτερη λύση στο μέλλον. Και η γειτονική χώρα θα ονομαστεί οριστικά σκέτο «Μακεδονία», ενώ αλυτρωτικές κι εθνικιστικές πολιτικές θα επιστρέψουν πολύ πιο δυνατές. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Ο κίνδυνος δεν αφορά μόνο το όνομα της γειτονικής χώρας, αλλά το μέλλον μιας χώρας στα σύνορά μας που θα μετατραπεί σε «εχθρό», δεν πρόκειται να την έχουμε ως καλό γείτονα κι εταίρο.

Η συμβιβαστική λύση θα έπρεπε να έχει μεγάλη κοινωνική και πολιτική υποστήριξη. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση ευθύνονται για την ακραία πόλωση. Η ακραία επιχειρηματολογία είτε από την πλευρά της ΠΓΔΜ είτε από την δική μας πλευρά δεν έγινε αποδεκτή ποτέ σε διεθνές επίπεδο. Τα κόμματα έπρεπε να έχουν προετοιμάσει την κοινωνία για τον συμβιβασμό. Έτσι δεν θα κινδύνευαν κι αυτά και κυρίως δεν θα υιοθετούσαν καταστροφικές πολιτικές για τη χώρα από την αγωνία μήπως ξεπεραστούν από εθνικιστικά και ακροδεξιά μορφώματα. Η αντιμετώπιση τέτοιων κινδύνων δεν μπορεί να βασίζεται σε μια στρατηγική υιοθέτησης του λόγου τους, αλλά, αντιθέτως, πρέπει να βασίζεται στην ανάδειξη, μέσω δημοκρατικού διαλόγου και επιχειρημάτων, των πραγματικών δεδομένων, στερώντας τους το γόνιμο εδάφος που δημιουργεί ο φόβος και η άγνοια, ότι δηλαδή διευκολύνει την ανάπτυξη των δυνάμεων αυτών.

Με την προϋπόθεση ότι έχουμε ως Ελλάδα μια δυναμική συμμετοχή και ενεργό ρόλο, τα Βαλκάνια θα μπορούσαν να μετατραπούν από πεδίο αντιπαράθεσης σε χώρο πρότυπο συνεργασίας και καλής γειτονίας. Απουσιάζει προς το παρόν μια τέτοια δύναμη από τα Βαλκάνια που θα αλλάξει το παιχνίδι. Θέλουμε και μπορούμε, όμως, ως κοινωνία να παίξουμε αυτόν τον ρόλο για λόγους ειρήνης, καλής γειτονίας, οικονομικής προοπτικής και βιωσιμότητας, με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον;

(1) Σημειώσεις:

-  1945: δηλώνεται ως επίσημη γλώσσα της “Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας” η “Μακεδονική. Το ελληνικό κράτος έχει εκδώσει το 1925 το βιβλίο “ABECEDAR” για την διδασκαλία της γλώσσας σε “ντόπιους”.

- Ο Κ. Καραμανλής υπογράφει στις 18 Ιουνίου 1959, διακρατική συμφωνία με την τότε Γιουγκοσλαβία, όπου αναφέρεται και η "Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας".

- 2 Δεκεμβρίου 1991, ο Αντώνης Σαμαράς συνυπογράφει ως υπουργός εξωτερικών την απόφαση για την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την διαδοχή της από τις Δημοκρατίες, ενώ εκδίδεται και ο Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου 3567/91, όπου αναγνωρίζεται η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και αναφέρονται ρητά τα κράτη που δημιουργούνται, μεταξύ άλλων η "Δημοκρατία της Μακεδονίας", 

(ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 3567/91 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 2ας Δεκεμβρίου 1991
περί του καθεστώτος που εφαρμόζεται στις εισαγωγές προϊόντων καταγωγής των Δημοκρατιών
της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, της Κροατίας, της Μακεδονίας και της Σλοβενίας" 

  • Η γλώσσα της ΠΓΔΜ συζητήθηκε και στην 3η Συνδιάσκεψη για την Τυποποίηση των Γεωγραφικών Ονομάτων (111/16 National Standardization), που πραγματοποιήθηκε την Αθήνα το 1977 έστω και για προχωρήσει για λόγους τυποποίησης (standardization) ο μεταγραμματισμός των γεωγραφικών ονομάτων (transliteration) με λατινικά γράμματα βάσει συστημάτων μεταγραμματισμού. Στην Συμφωνία των Πρεσπών αναγνωρίζεται ότι “η γλώσσα αυτή ανήκει στην ομάδα των νοτιο-σλαβικών γλωσσών”

(2) Χάρτες με την "Μακεδονία" σε διαφορετικούς χρόνους

 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ χαιρετίζουν την έγκριση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κατά την ολομέλεια του της Τετάρτης 16ης Ιανουαρίου 2019, του νομοθετικού ψηφίσματος σχετικά με το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο+, για την επόμενη προγραμματική περίοδο 2021-2027.

Η τελική απόφαση μετά τις τροπολογίες που ψήφισαν οι ευρωβουλευτές ανοίγει τον δρόμο για τον «τριμερή διάλογο» μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Επιτροπής και του Συμβουλίου, ο οποίος θα ξεκινήσει τους επόμενους μήνες, ώστε να οριστικοποιηθεί το πλαίσιο. Έχει μια σειρά θετικών επιλογών ιδιαίτερα ως προς την κοινωνική οικονομία, που είχαν προταθεί από ευρωπαϊκά δίκτυα και φορείς.

Σύμφωνα με την απόφαση,  η κοινωνική οικονομία δεν περιορίζεται πλέον, στην πιο περιορισμένη έννοια της «κοινωνικής επιχείρησης», αλλά αναφέρεται πλέον ως τομέας που πρέπει να υποστηριχθεί για την ικανότητά της να αντιμετωπίσει διαφορετικές ανάγκες και πολιτικές. Στο παρελθόν ο ρόλος της αναφέρονταν σε ευρωπαϊκά κείμενα αρκετά περιοριστικά, κυρίως ως προς την ικανότητά της να συμβάλλει στην δημιουργία θέσεων εργασίας και στην ένταξη μειονεκτούντων ατόμων. Ο ορισμός που παρέχεται για την κοινωνική οικονομία συγκλίνει πλέον προς αυτόν που εκφράζουν τα ευρωπαϊκά δίκτυα κοινωνικής οικονομίας (Social Economy Europe, REVES), η Ευρωπαϊκή Οικονομική Και Κοινωνική Επιτροπή κα. Ευρέως πλέον τονίζεται ο ρόλος της στην προώθηση της οικολογικής μετάβασης, στην ενίσχυση της κοινωνικής καινοτομίας, στον μετασχηματισμό οικονομικών και παραγωγικών τομέων κα.

Ο Κανονισμός που θα αποτυπώσει την απόφαση αυτή θα είναι ο πρώτος Κανονισμός της ΕΕ που θα παρέχει έναν σαφή ορισμό του τομέα της κοινωνικής οικονομίας, ενώ θα αποσαφηνίζεται και η αρχή της «εταιρικής σχέσης», η οποία ορίζεται τόσο ως κάθετη (με τα διάφορα επίπεδα δημόσιων αρχών) όσο και ως οριζόντια, που θα πρέπει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο τόσο στις φάσεις προγραμματισμού όσο και στην υλοποίηση του Κοινωνικού Ταμείου στην επόμενη προγραμματική περίοδο (2021-2027).

Το νομοθετικό ψήφισμα αναφέρεται και στον Ευρωπαϊκό «Κώδικα Δεοντολογίας για την Εταιρική Σχέση» ως μέσο που θα αποσαφηνίζει το πλαίσιο κανόνων για συνεργασίες μεταξύ της κεντρικής και περιφερειακής/τοπικής διοίκησης και των φορέων κοινωνικής οικονομίας και θα εφαρμοστεί περαιτέρω στη νέα περίοδο προγραμματισμού.

Η «Κοινοτικά Κατευθυνόμενη Τοπική Ανάπτυξη» (CLLD) καλείται να υποστηρίζει πολιτικές χωρίς αποκλεισμούς, με την ενσωμάτωση και συμμετοχή ευάλωτων και μειονεκτούντων ομάδων τόσο στη διακυβέρνηση όσο και στο περιεχόμενο της δράσης. Επιπλέον, το εργαλείο αυτό θα πρέπει να εφαρμόζεται τόσο στις αγροτικές όσο και στις αστικές περιοχές.

Τώρα είναι σημαντικό να δεσμευτούν οι εθνικές κυβερνήσεις να υποστηρίξουν τις θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου  κατά την συζήτηση στο Συμβούλιο. Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να ανοίξει έναν ουσιαστικό και δομημένο, όχι τυπικό, διάλογο με το χώρο της κοινωνικής κι αλληλέγγυας οικονομίας ώστε να ενσωματωθούν στη νομοθεσία και στον σχεδιασμό οι προβλέψεις του νομοθετικού ψηφίσματος για την νέα προγραμματική περίοδο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ εκφράζουμε την λύπη μας για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η Βρετανική κοινωνία και η μεγάλη αυτή χώρα εξαιτίας του Brexit. Στην Βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων οι βουλευτές απέρριψαν με μεγάλη πλειοψηφία – κατά 432, υπέρ 202 – την Συμφωνία Αποχώρησης και Πολιτικής Διακήρυξης την οποία είχε διαπραγματευτεί η Τερέζα Μέι για την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Η απόφαση είναι εξευτελιστική για την Βρετανίδα πρωθυπουργό, μια και παρόμοιο καταποντισμό δεν έχει υποστεί ποτέ μέχρι σήμερα πρωθυπουργός. Στο αποτέλεσμα συνεισέφεραν διαφορετικοί παράγοντες και συχνά ιδιοτελείς πολιτικές επιλογές, μετατρέποντας σε κεντρικό θέμα όχι το τι θα γίνει με τη χώρα, αλλά το τι θα γίνει με την Βρετανίδα πρωθυπουργό, αν θα υποστηριχθεί ή εκδιωχθεί. Προς το παρόν φαίνεται να μην είναι κεντρικό πολιτικό θέμα το που οδηγείται η χώρα, αλλά να κυριαρχούν άλλα δευτερεύοντα, ως προς αυτό, ζητήματα (πώς θα εξαναγκαστεί η Μέι σε παραίτηση, πώς θα προκηρυχθούν εκλογές κα).

Φυσικά το πιο κρίσιμο θέμα τόσο για την Βρετανική κοινωνία και τους πολίτες άλλων καταγωγών που ζουν, εργάζονται ή σπουδάζουν εκεί αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη είναι το πώς θα γίνει η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ και ο περιορισμός– όσο αυτό είναι δυνατόν – των επιπτώσεων που θα προκύψουν για τη ζωή των πολιτών, ποιο θα είναι το μέλλον αυτής της χώρας αλλά και πώς θα διασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία πολιτών από και προς την Βρετανία.

Ο επικεφαλής των διαπραγματεύσεων για το Brexit Michel Barnier αλλά κι άλλοι αξιωματούχοι της ΕΕ επανέλαβαν ότι «η Συμφωνία Αποχώρησης είναι ο καλύτερος και ο μόνος εφικτός συμβιβασμός με βάση τις απαιτήσεις που έθεσε στο τραπέζι η βρετανική κυβέρνηση». Ο Frans Timmermans εκ μέρους της Επιτροπής επισήμανε ότι «η ΕΕ δε θα αποδεχθεί την αμφισβήτηση συμφωνηθέντων κατευθυντήριων γραμμών, συμπεριλαμβανομένης της ειρηνευτικής διαδικασίας και των συνόρων στην Ιρλανδία ή των δικαιωμάτων των πολιτών». Ο συντονιστής του Ευρωκοινοβουλίου στις διαπραγματεύσεις για το Brexit,  Guy Verhofstadt κάλεσε «σε διακομματικό διάλογο τους Βρετανούς πολιτικούς ώστε να χτίσουν μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία ικανή να ξεπεράσει το αδιέξοδο και ίσως να επανεξετάσεις τις «κόκκινες γραμμές» του Ηνωμένου Βασιλείου».

Η Βρετανική κυβέρνηση και το κοινοβούλιο θα πρέπει τώρα να ενημερώσουν την ΕΕ με ποιο τρόπο θα φτάσουν σε Συμφωνία και τι είδους σχέση επιθυμούν να έχουν με την ΕΕ. Όλες οι ενδείξεις συνηγορούν στο ότι η Βρετανία αντί να ανακτήσει την δυνατότητα να αποφασίζει μόνη της («θέλουμε τη χώρα μας πίσω») – όπως ισχυρίζονταν οι φανατικοί του Brexit – οδεύει προς μια μεγάλη καταστροφή, κυριαρχεί βαθύς διχασμός στην κοινωνία, υπάρχει κίνδυνος αποχώρησης τμημάτων της (πχ Σκωτία, θέματα με την Β. Ιρλανδία) και αποδεικνύεται – και εκ του αποτελέσματος – ότι όσοι παρέσυραν την κοινωνία στο Brexit όχι μόνο δεν ήξεραν τι σημαίνει αυτό και αδιαφορούσαν για τις συνέπειες, αλλά και συνειδητά ψεύδονταν για πολλά θέματα.

Η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ θα έχει φυσικά συνέπειες, όχι μόνο οικονομικές, για την ΕΕ και τις υπόλοιπες χώρες, σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα είναι τόσο δραματικές όσο στην ίδια τη Βρετανία. Η Melania Ciot εκ μέρους της ρουμανικής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ δήλωσε ότι «η ΕΕ εντείνει τις προετοιμασίες και τη δημιουργία σχεδίου έκτακτης ανάγκης». Η κοινή στάση των 27 ίσως δείχνει ότι παρά τις τεράστιες διαφορές που υπάρχουν σήμερα και μέσα στην ΕΕ, είναι κατανοητό ότι η διάλυση της ΕΕ θα ήταν καταστροφική για τις 27 κοινωνίες. Οι εθνικιστές και λαϊκιστές κατάφεραν, όμως, να καταστρέψουν μια μεγάλη χώρα, όπως η Βρετανία. Το άτακτο Brexit είναι όλο και πιο κοντά. Οι πολιτικοί της Βρετανίας αποδείχθηκαν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων.

Καμία εναλλακτική πρόταση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Μια εναλλακτική – την οποία όμως εκτός των κινήσεων πολιτών και των Πράσινων καμία άλλη πολιτική δύναμη δεν θέτει προς το παρόν στην πολιτική συζήτηση, παρά τις τεράστιες κινητοποιήσεις με αυτό το αίτημα – θα ήταν να κληθούν οι πολίτες τώρα που είναι φανερές οι συνέπειες τις εξόδου να απαντήσουν μέσα από ένα νέο δημοψήφισμα στο ερώτημα αν θέλουν να βγει η Βρετανία από την ΕΕ αποδεχόμενοι τις επιπτώσεις και το κόστος που έχει αυτή ή να παραμείνει. Το θέμα έθεσε η επικεφαλής της κυβέρνησης της Σκωτίας Νίκολα Στέρτζον που ζήτησε από την πρωθυπουργό της Βρετανίας «να διακόψει τη διαδικασία του Brexit προκειμένου να διεξαχθεί νέο δημοψήφισμα».  Μια τέτοια επιλογή, όμως, θα απαιτούσε πολιτικούς που θέτουν το συμφέρον της κοινωνίας πάνω από το στενό κομματικό ή ιδιοτελές συμφέρον.  Υπάρχουν σήμερα στη Βρετανία;