parajumpers sale duvetica jas moncler jas polo ralph lauren sale goedkope nike air max canada goose sale moncler jassen mbt nederland gucci riem parajumpers jassen uggs kopen parajumpers jas michael kors tassen woolrich jas woolrich jassen uggs nederland nike air max goedkoop timberland laarzen duvetica jassen canada goose jas woolrich jas dames
adidas superstar adidas yeezy viagra generico timberland boots women ralph lauren outlet timberland zür.ch adidas stan smith femme nike air max 90 blancas gafas oakley baratas adidas yeezy nike huarache mbt baratos michael kors bolsos adidas nmd australia adidas gazelle homme nike air force dam nike presto timberland boots ireland levitra generika louis vuitton neverfull
Χρήσιμες συνδέσεις

19 Ιούλιος 2019

     prasinoi-logo-green         

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ:

 
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην Athens Voice το Σάββατο 11/11/2017 http://www.athensvoice.gr/politics/402489_allagi-politikon-kai-monteloy-gia-na-vgoyme-apo-tin-krisi

H πολιτική βρίσκεται σήμερα σε βαθιά κρίση. Όλο και πιο λίγοι ενδιαφέρονται για την πολιτική και τα κόμματα. Ο κόσμος αλλάζει με γοργούς ρυθμούς γύρω μας, χωρίς, όμως, να είναι η πολιτική που κινεί τις αλλαγές, αλλά κυρίως η τεχνολογία και η οικονομία.

Σε αντίθεση με τα πολιτικά αιτήματα του παρελθόντος για “αλλαγή” σε έναν κόσμο που κινούνταν με σχετικά αργές διαδικασίες, το ζητούμενο από την πολιτική σήμερα είναι ακριβώς να επηρεάσει τις κατευθύνσεις των αλλαγών που συντελούνται. Τίποτα δεν είναι μονόδρομος, όπως προσπαθούν να μας πείσουν κάποιοι. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαία η πολιτική – όχι όπως την ξέρουμε στην Ελλάδα – για να διαμορφώσουμε τις εξελίξεις που θα κάνουν τον κόσμο μας πιο δίκαιο, θα προστατέψουν τον πλανήτη και για τις επόμενες γενιές και θα ελέγξουν την τεράστια οικονομική φούσκα και την υπερ-συγκέντρωση πλούτου στα χέρια περιορισμένων ελίτ. Η “νόμιμη” αποφυγή φόρων ύψους 600 δις δολαρίων χάρη σε ένα δίκτυο offshore είναι ακριβώς το αποτέλεσμα της απουσίας μιας πολιτικής σε διεθνές κι ευρωπαϊκό επίπεδο που θα  περιορίσει την φορο-αποφυγή των “γιγάντων” (Panama Papers, Paradise Papers).

Αν δεν είναι η πολιτική, και μάλιστα σε ευρωπαϊκό καιδιεθνές επίπεδο, ποιος θα θέσει πλαίσιο και κανόνες που θα οδηγήσουν την οικονομία να δουλεύει προς όφελος της κοινωνίας και όχι το ανάποδο; Σήμερα, επιχειρήσεις διαθέτουν μεγαλύτερη ισχύ και οικονομική δύναμη από πολλές κυβερνήσεις. Αυτό οδηγεί σε μεταφορά των διαδικασιών λήψης αποφάσεων από την κοινωνία και την πολιτική στους απρόσωπους εκπροσώπους οικονομικών συμφερόντων. Η “απόσυρση” της πολιτικής επιτρέπει σε μια πολυεθνική εξόρυξης μεταλλευμάτων ή πετρελαίου να καθίσει στο σκαμνί μια κυβέρνηση ή μια τοπική αρχή για την απόφαση (ή έστω την πρόθεσή της) να μην προχωρήσει κάποια επένδυση που βλάπτει το περιβάλλον ή δεν κρίνεται συμφέρουσα για την κοινωνία. Να δύο περιπτώσεις: εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική και εξόρυξη πετρελαίου στην Αδριατική. Εταιρία πετρελαίου μηνύει την ιταλική κυβέρνηση για την απόφασή της να μην επιτρέψει εξόρυξη πετρελαίου στην Αδριατική λόγω των κινδύνων για το θαλάσσιο περιβάλλον και τις παράκτιες κοινότητες!

Από την άλλη, η πολιτική έχει σήμερα μετασχηματιστεί. Tα κόμματα δεν έχουν πλέον – και σωστά – το μονοπώλιο της πολιτικής, κάτι που μας εκφράζει απολύτως. Στο πλαίσιο ενός νέου μοντέλου πολιτικής για την κοινωνία με την κοινωνία, ισχυρό πόλο αποτελεί η κοινωνία των πολιτών. Η εποχή του διαδικτύου έχει μετασχηματίσει τον τρόπο που οι πολίτες αντιλαμβάνονται την πολιτική τους παρέμβαση. Εκατομμύρια μπορεί να συναντηθούν πραγματικά ή “διαδικτυακά”  για να προστατέψουν το νερό από την ιδιωτικοποίηση, να σταματήσουν έναν αγωγό πετρελαίου ή να πιέσουν για αλλαγή σε κάποια φορολογική ή επενδυτική πολιτική (κίνημα “divest from fossil fuel”, μαζικής δηλαδή απόσυρσης των χρημάτων τους από ομόλογα επιχειρήσεων που σχετίζονται με δραστηριότητες που βλάπτουν το περιβάλλον ή τα κοινωνικά συμφέροντα), ή να δημιουργήσουν έναν ενεργειακό συνεταιρισμό που παράγει και διανέμει ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές.

Παρόλα αυτά ο βασικός πυρήνας της πολιτικής – η ουσία της, όχι όπως εκπροσωπείται από τα κόμματα σήμερα – είναι η σύνθεση επιμέρους παρεμβάσεων και ιδεών σε συγκροτημένες, συνεκτικές στρατηγικές συμβατές με τις ταυτότητες τους (φιλελεύθερες, αριστερές, πράσινες, συντηρητικές κα), ικανές να αποτελούν σχέδιο διακυβέρνησης (ή εν δυνάμει). Εννοείται ότι   λειτουργούν συμπληρωματικά ή αντιθετικά σε σχέση με άλλες στρατηγικές.

Το αν θα γίνουν μαζικές επενδύσεις που διατηρούν ένα ξεπερασμένο ενεργειακό μοντέλο (εξορύξεις πετρελαίου, νέες λιγνιτικές μονάδες κα) ή επενδύσεις (και ποιες) στην εξοικονόμηση και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν είναι τεχνικό θέμα, ή έστω ζήτημα μιας οικονομικής επιλογής. Συνδέεται με το συνολικό μοντέλο, είναι πολιτική επιλογή και μάλιστα κεντρική.   Όπως ακριβώς συμβαίνει στην διαβούλευση για τον σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης.

Πολιτική δεν μπορεί να σημαίνει συνονθύλευμα (ετερόκλητων συχνά) αποφάσεων που δεν συγκροτούν στρατηγική, όπως παρατηρούμε να συμβαίνει στη χώρα μας. Χρειαζόμαστε νέες πολιτικές, αποτέλεσμα ουσιαστικής συζήτησης στην κοινωνία και στο κοινοβούλιο, τεκμηρίωσης, αντιπαράθεσης αλλά και διαλόγου, όχι μονοδιάστατης σκέψης και τυφλού κομματικού φανατισμού. Προϋπόθεση είναι να αλλάξουν ριζικά τα κόμματα, να διαμορφώσουμε ένα νέο μοντέλο πολιτικής που φέρνει στο κέντρο της (πολιτικής) αντιπαράθεσης τις εναλλακτικές που υπάρχουν: σε σχέση με τον τρόπο λήψης των αποφάσεων και διαμόρφωσης των επιλογών (μοντέλο δημοκρατίας), το είδος των επενδύσεων και της οικονομίας (οικονομικό μοντέλο), την κοινωνική πολιτική που θα συμβάλλει στην μείωση των ανισοτήτων αλλά και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής (κοινωνικό μοντέλο), την εκπαίδευση και την παιδεία (εκπαιδευτικό μοντέλο) κα.

Αν και ο μέσος πολίτης διαμορφώνει μια αντίληψη ότι “όλοι είναι ίδιοι, όλα οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα” και κατά συνέπεια “δεν χρειαζόμαστε την πολιτική και τους πολιτικούς”, αυτό δεν είναι αλήθεια. Μια κριτική προσέγγιση μπορεί εύκολα να πείσει ότι δεν οδηγούν όλες οι επιλογές  στην δημιουργία μιας κοινωνίας συνεκτικής, βιώσιμης, οικολογικά προσανατολισμένης. Αλλά ούτε συνθήματα οδηγούν κατ΄ ανάγκη τη χώρα προς μια “δίκαιη ανάπτυξη”, “κοινωνική συνοχή” επειδή κάποιος τα χρησιμοποιεί επικοινωνιακά.

Παρόμοια ζητήματα δεν φαίνεται να απασχολούν την κεντρική σκηνή και τα κόμματα στην Ελλάδα. Είμαστε θεατές σε ένα παιχνίδι “εξόντωσης του αντιπάλου”, γρήγορης εναλλαγής άσπρου-μαύρου, ανάλογα με την θέση ως προς την κυβέρνηση που βρίσκεται ένα κόμμα. Οι φανατικοί αντιμνημονιακοί έγιναν αυτοί που εφάρμοσαν χωρίς αντιδράσεις ένα από τα πιο σκληρά προγράμματα, που αν στην εξουσία βρίσκονταν οι προηγούμενοι διαχειριστές αποκλείεται να είχαν περάσει χωρίς τρομερές κοινωνικές συγκρούσεις. Οι εκπρόσωποι “της ανατροπής” αποδείχτηκαν οι πιο πετυχημένοι εφαρμοστές των προγραμμάτων των προηγούμενων, έχοντας όμως συμβάλλει στην μαζική κατάθλιψη της κοινωνίας και στην απαξίωση κάθε φωνής που αντιπροτείνει μια εναλλακτική πολιτική, που βασίζεται στην λογική, στην καινοτομία, στις σύγχρονες πράσινες και κοινωνικές αναζητήσεις. Αλλά και οι σημερινοί εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης “ξέχασαν” τις δικές τους ευθύνες για την πορεία προς τα βράχια (ελλείμματα, πελατειακό κράτος, διαφθορά) και την προώθηση μιας “δημοσιονομικής εξυγίανσης” που κατέστρεψε την οικονομία, αντί να την κάνει περισσότερο υπεύθυνη, βιώσιμη κι αποτελεσματική.

Η βαθιά αλλαγή της πολιτικής και των κομμάτων είναι για την Ελλάδα θέμα επιβίωσης, μια και δεν υπάρχουν ισχυρές δομές μέσα στην κοινωνία και στην διοίκηση που επιτρέπουν να “δουλεύει το σύστημα” ακόμα και αν τα κόμματα και οι πολιτικοί δρουν καταστροφικά. Η πολύπλευρη κρίση είναι παιδί του πολιτικού συστήματος. Η πραγματική και όχι εικονική έξοδος από την κρίση απαιτεί την αφύπνιση της κοινωνίας και (μεταξύ άλλων) τον μετασχηματισμό των κομμάτων καθώς και την αντιστοίχισή τους με πραγματικές, όχι πλασματικές, πολιτικές ταυτότητες.

Οι επιτυχίες κι αποτυχίες του πράσινου χώρου

Ο δικός μας, πράσινος χώρος συνέβαλε με πολιτικές προτάσεις στο να συνδεθεί η οικολογία και η κοινωνική δικαιοσύνη. Σημαντικά τμήματα της κοινωνίας αντιλαμβάνονται ότι μια κοινωνία δικαιοσύνης, που νοιάζεται για όλες τις γενιές, πρέπει να αλλάξει και η ίδια και να διαμορφώσει ένα νέο παραγωγικό-καταναλωτικό μοντέλο και μια οικονομία που προστατεύει το περιβάλλον, δημιουργεί θετικό αντίκτυπο, βοηθάει στην ποιότητα ζωής και στη βελτίωση της υγείας. Όσο αναδεικνύονταν ως μια αξιόπιστη πολιτική δύναμη, κατάφερνε να επηρεάζει και την πολιτική συζήτηση.

Η πρώτη περίοδος εμφάνισης της πολιτικής οικολογίας έσπρωξε στην δημιουργία οικολογικών τμημάτων και σχετικής συζήτησης μέσα στα κόμματα και στην κοινωνία. Η δεύτερη γόνιμη περίοδος της (2008-2012) δημιούργησε ελπίδες για επηρεασμό της συνολικής πολιτικής και διαμόρφωση μιας εναλλακτικής μεταρρυθμιστικής πρότασης. Το στείρο εξωτερικό περιβάλλον αντιπαράθεσης, δικά μας λάθη και οι φιλοδοξίες λόγω της διαφαινόμενης ανόδου κι εκλογής βουλευτών οδήγησε στην κατάρρευση των Οικολόγων Πράσινων. Τα περισσότερα σημαντικά και ιδρυτικά στελέχη αποχώρησαν ή έμειναν στο περιθώριο, κυριάρχησε ο καιροσκοπισμός και το βόλεμα σε κάποιες θεσούλες μέσω της ένταξης ουσιαστικά στις τάξεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χάρη στην σφραγίδα.

Άτομα που αποχωρήσαμε από τους Οικολόγους Πράσινους κι άλλα νεώτερα στελέχη συγκροτήσαμε το 2014, σε πράσινη πολιτική και ηθική βάση, τους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, με περιορισμένη όμως ακόμα δυνατότητα επηρεασμού της πολιτικής. Η ανασυγκρότηση του πολιτικού χώρου των Πράσινων σε υγιείς βάσεις είναι σήμερα περισσότερο από αναγκαία. Σε διεθνές κι ευρωπαϊκό επίπεδο η πολιτική αντιπαράθεση αφορά ακριβώς στα θέματα και τις πολιτικές που θέτουμε οι Πράσινοι: κλιματική αλλαγή, οικονομικό μοντέλο, δημοκρατία, κοινωνική συνοχή, οικονομική-κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν είναι αλήθεια ότι οι πράσινοι υποχωρούν, αντιθέτως έχουν γίνει μέρος του main stream, η επιρροή τους στην πολιτική, στην κοινωνία και στην οικονομία είναι αυξανόμενη. Δεν είναι τυχαίο, αυτά τα θέματα αποτελούν την βάση για σχηματισμό ή όχι “κυβέρνησης Τζαμάικα” στη Γερμανία, συγκροτούν τα πεδία αντιπαράθεσης  στις ΗΠΑ.

Ανασυγκρότηση κι αυτόνομη παρουσία των Πράσινων (είτε ονομαζόμαστε μελλοντικά ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ή κάπως αλλιώς) είναι επιλογή για να μπορούμε να επηρεάσουμε τις πολιτικές και των άλλων κομμάτων. Άλλες δυνάμεις επέλεξαν να ενσωματωθούν στον ΣΥΡΙΖΑ ή στο Ποτάμι ή στην Δημοκρατική Συμπαράταξη αλλά αφομοιώθηκαν και “νομιμοποιούν” επιλογές που δεν έχουν σχέση με τις σημερινές (οικολογικές κοινωνικές) ανάγκες της κοινωνίας. Το “Πράσινη λύση για την πολύπλευρη κρίση”, κεντρικό σύνθημα του χώρου μας το 2008-2009, παραμένει επίκαιρο. Ένα ισχυρό πράσινο κόμμα (νέου τύπου, συμμετοχικό όχι αρχηγικό ή χαοτικό, μεταρρυθμιστικό αλλά όχι άχρωμο, οικολογικά και κοινωνικά παρεμβατικό στην καθημερινότητα) φαίνεται να ενδιαφέρει εκ νέου αρκετούς πολίτες.

Ποια θα είναι η θέση του στον πολιτικό χάρτη; Θα είναι πράσινο αλλά και αριστερό, θα είναι πράσινο αλλά συντηρητικό; Θα είναι πράσινο αλλά άχρωμο; Ένα σύγχρονο πράσινο κόμμα  επιδιώκει ταυτοχρόνως οικολογικές αλλαγές στην οικονομία και κοινωνικές αλλαγές που συμβάλλουν στην συνοχή, στην εργασία με νόημα, στην συνεργασία των γενεών, αναδεικνύει την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως συστατικό στοιχείο της καθημερινότητας, αντιμετωπίζει την πάταξη της φοροαποφυγής ως κεντρικό εργαλείο για να μειωθούν οι ανισότητες και οι κοινωνικές αδικίες. Αυτό είναι αριστερό ή δεξιό; Με παλιούς όρους θα λέγαμε ότι αυτό οδηγεί σε ένα πράσινο κόμμα που έχει αριστερές επιρροές. Αλλά με όσα έχουμε δει στην Ελλάδα, από το ΠΑΣΟΚ, το ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΜΑΡ, σηκώνει πολύ συζήτηση για το τι αντιπροσωπεύει σήμερα η κομματική αριστερά και πόσο αριστερά είναι. Προφανώς, το να αλληθωρίζουμε προς την ΝΔ, δεν περνάει καν από τη σκέψη μας.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ και οι άλλοι χώροι

Σταθερά προσηλωμένοι/ες σε μια πράσινη πολιτική με ισχυρά στοιχεία οικολογίας, κοινωνικής δικαιοσύνης κι αλληλεγγύης στο πρόγραμμά μας, μεταρρυθμιστικών προτάσεων για να γίνει η Ευρώπη αυτό που ονειρευόμαστε, επιδιώκουμε να παρέμβουμε με την δική μας αυτόνομη παρουσία στις εξελίξεις σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Ελπίζουμε στις επόμενες εκλογές να έχουμε και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Μας αφήνουν, όντας αυτόνομος πολιτικός χώρος, αδιάφορες οι εξελίξεις σε άλλους πολιτικούς χώρους; Θα έλεγα όχι. Μας ενδιαφέρουν μέσα από την οπτική ενός πολιτικού φορέα που ανήκει σε άλλη πολιτική οικογένεια, που όμως βλέπει σε βάθος χρόνου, αναγνωρίζει την ανάγκη να αλλάξουν και τα άλλα πολιτικά κόμματα ώστε να υπάρχουν προοπτικές προγραμματικών συμφωνιών μελλοντικά.

Το μέλλον πρέπει να ανήκει σε προγραμματικές συμφωνίες διακριτών πολιτικών ταυτοτήτων, όχι σε αυτοδυναμίες λόγω εκλογικού συστήματος ή αποτυχίας των άλλων, όχι σε τυχάρπαστες συγκολλήσεις. Παρά τις διάφορες προσκλήσεις, έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν ανήκουμε ή εντασσόμαστε στην κεντρο-αριστερά (ή στον ΣΥΡΙΖΑ ή όπου αλλού). Με δεδομένη την αυτόνομη δική μας πορεία ως ΠΡΑΣΙΝΟΙ, μας ενδιαφέρει να απαλλαγεί η ΝΔ από τα βαρίδια του παρελθόντος της (ακροδεξιά, πελατειακές σχέσεις, απουσία πολιτικού λόγου), να αναλάβει την ευθύνη της (με αυτοκριτική και κριτική) για όσα έκανε και μας οδήγησε στα βράχια, και να εξελιχθεί σε ένα σοβαρό κεντροδεξιό κόμμα, ασχέτως αν εμείς δεν πρόκειται να συνεργαστούμε μαζί της. Μας ενδιαφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει την καταστροφική πολιτική, την πολιτική μίσους και πόλωσης, μας ενδιαφέρει να αναδείξει επιτέλους μια ταυτότητα και να σταματήσει να ισχυρίζεται ότι η καταστροφική πολιτική του είναι μονόδρομος για την …αριστερά. Δεν μπορεί να μην παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην κεντρο-αριστερά ώστε να σταματήσει να είναι ένα συνονθύλευμα ετερόκλιτων απόψεων, να αναλάβει με γενναιότητα τις ευθύνες της για την χρεοκοπία της χώρας και την άστοχη πολιτική της. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει η χώρα να έχει κόμματα που δεν έχουν σχέση με την πολιτική που χρειαζόμαστε σήμερα, κόμματα που χαράσσουν τακτικές με βάση το αν βρίσκονται στην καρέκλα της εξουσίας ή στην καρέκλα της αντιπολίτευσης.

Είναι αλήθεια ότι η προεκλογική “εκστρατεία” των υποψηφίων του φορέα της κεντροαριστεράς δεν μας έκανε πιο αισιόδοξους. Απουσίαζαν τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής μας. Η συζήτηση ήταν επαρχιακού επιπέδου “παράθεση ιδεών”. Ίσως αυτό οφείλεται και στην απεύθυνση κυρίως στο υπάρχον κομματικό ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ και του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Αλλά και στο γεγονός ότι τα κόμματα συνεχίζουν να αναδεικνύουν στελέχη μέσω κομματικής επετηρίδας. Με την έννοια αυτή θα είχε ενδιαφέρον να δούμε αν ένας άνθρωπος που δεν ανήκει στην κομματική επετηρίδα αλλά και προέρχεται από μια άλλη εμπειρία διαχείρισης των κοινών (αυτοδιοίκηση) θα μπορέσει να αναδειχθεί σε ηγέτη της παράταξης της κεντρο-αριστεράς, και – το πιο σημαντικό – να αναδείξει στο κέντρο ενός νέου προγραμματικού λόγου του φορέα θέματα που σήμερα βρίσκονται εκτός DNA του ή τα προσέγγισε στο παρελθόν μέσα από πελατειακές και καταστροφικές αντιλήψεις (κοινωνικό κράτος, κοινωνική πολιτική).

 

 

Η νέα – μετά τα Panama Papers – διαρροή εκατομμυρίων εγγράφων φέρνει στο φως κι άλλα στοιχεία από τον κόσμο των φορολογικών παραδείσων. Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ θεωρούμε ότι η υπόθεση φοροαποφυγής που αναδεικνύουν τα PARADISE PAPERS θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια πρόκληση σε βάρος της κοινωνικής συνοχής, διότι αυξάνει τις ανισότητες, κάνει τους “φτωχούς φτωχότερους” και τους ¨πλούσιους πλουσιότερους”, ως μια πρόκληση για την δημοκρατία και την ισότητα, αφού “η οικονομική δραστηριότητα δεν υπόκειται στους ίδιους κανόνες που ισχύουν για όλους τους άλλους”, αλλά και ως μια ευκαιρία προώθησης ολοκληρωμένων πολιτικών προς όφελος της φορολογικής δικαιοσύνης σε διεθνές επίπεδο. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εξοικειωθούμε με μια άδικη μεν, αλλά “αναπόφευκτη πραγματικότητα”. Κάθε παρόμοιο φορολογικό σκάνδαλο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πρόκληση για δράση με στόχο την εξάλειψη της φορο-αποφυγής κι φορο-απάτης σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Περισσότερα από 13,4 εκατομμύρια αρχεία δεδομένων της υπεράκτιας δικηγορικής εταιρείας Appleby αναλύθηκαν από 400 δημοσιογράφους ερευνητές της International Consortium of Investigative Journalists. Η Appleby είναι μία από τις μεγαλύτερες και πιο επαγγελματικές εταιρείες φορολογικών καταφυγίων, που αναζητεί “νόμιμους” τρόπους φορο-αποφυγής. Η Appleby εκπροσωπείται σχεδόν σε όλους τους φορολογικούς παραδείσους: στις Βερμούδες, στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, τα νησιά Κεϋμάν, τον Μαυρίκιο, τις Σεϋχέλλες, το Χονγκ Κονγκ, την Σαγκάη, το Guernsey, το Isle of Man, το Jerseκα. Η εταιρίαπαρουσιάζει ετησίως κέρδη 100 εκ. δολαρίων, ενώ πελάτες της είναι ισχυροί και πλούσιο από πολλές χώρες. Τα έγγραφα που διέρρευσαν δείχνουν το πώς δημιουργείται και λειτουργεί ένα ολόκληρο σύστημα “νομιμοποίησης” της φοροαποφυγής. Χάρη στους ερευνητές δημοσιογράφους ρίχνεται κάποιο φως σε μια σκοτεινή ιστορία φοροαποφυγής μεγάλης έκτασης.

Oι “νόμιμοι” τρόποι φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής στερούν την κοινωνία από έσοδα της τάξης των 600 δις Ευρώ. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε υπερβολική φορολόγηση όσων είναι νόμιμοι και πληρώνουν τους φόρους, ενώ στερεί σημαντικούς πόρους από την προώθηση προγραμμάτων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής. Χρειάζεται χωρίς καθυστέρηση να αναληφθούν σοβαρές πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο ώστε να τερματίσουμε αυτόν τον σκιώδη κόσμο όπου όσοι έχουν πολλά χρήματα και δύναμη (το 1% της κοινωνίας) διασφαλίζουν ότι θα συμμετέχουν ελάχιστα στην προσπάθεια κοινωνικής συνοχής και ισορροπημένων δημόσιων προϋπολογισμών, ότι θα συνεισφέρουν ελάχιστα στο κοινό καλό μέσω των εσόδων από την φορολογία. Η φορολογική δικαιοσύνη και η ευθύνη των ισχυρών ελίτ απέναντι στους πιο αδύναμους μέσα στην κοινωνία βρίσκονται εδώ και καιρό σε βαθιά κρίση.

 

Τα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητα εμπλέκουν στην φοροαποφυγή μεγάλες επιχειρήσεις, πολιτικά πρόσωπα (που φτάνουν μέχρι στενούς συνεργάτες του Πούτιν και τον Τραμπ) και ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες. Όποιος ήταν πελάτης της εταιρίας δεν σημαίνει ότι είναι αυτομάτως ένοχος φορο-απάτης και φορο-αποφυγής ή ξεπλύματος μαύρου χρήματος γιαυτό ρόλος των δικαστικών αρχών είναι να ερευνήσουν το ποιοι είναι πραγματικά ένοχοι φορο-αποφυγής και φορο-απάτης. Οι κυβερνήσεις όμως έχουν υποχρέωση να προσχωρήσουν σε συμφωνίες σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο για τον περιορισμό των φορολογικών παραδείσων.

Τα Paradise Papers δείχνουν ότι η Βρετανία με τα υπερπόντια εδάφη που ανήκουν στην Βρετανική κοινοπολιτεία αλλά και χώρες όπως η Ιρλανδία, έχουν συμβάλλει στην διαμόρφωση του χάρτη των φορολογικών παραδείσων (Paradise Papers). Η ίδια η Βρετανία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους “φορολογικούς παραδείσους” στον κόσμο κι απειλεί, με το Brexit, να επεκτείνει αυτή την σκοτεινή δραστηριότητα. Τόσα χρόνια έχει εμποδίσει ή καθυστερήσει την ΕΕ να λάβει μέτρα για την καταπολέμηση της φοροαπάτης, της φοροαποφυγής και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Αρνείται συστηματικά την δημιουργία μαύρης λίστας με τους φορολογικούς παραδείσους που “κρύβουν” τον πλούτο ώστε να μην φορολογείται. Για παράδειγμα, αρνιόνταν να δεχθεί ότι τα νησιά της Καραϊβικής όπου ο συντελεστής φορολογίας είναι μηδενικός πρέπει να περιλαμβάνονται στην λίστα με τους “φορολογικούς παραδείσους” που οφείλει να συντάξει η ΕΕ.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ προτείνουμε, όπως εξάλλου κάνουν και ο Πράσινοι στο Ευρωκοινοβούλιο, να αξιοποιηθούν οι διαπραγματεύσεις με την Βρετανία για το Brexit με στόχο να κλείσουν οι φορολογικοί παράδεισοι που σχετίζονται με τη χώρα αυτή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Κράτη-Μελη, με ενεργό ρόλο του Ευρωκοινοβουλίου, θα πρέπει να συμφωνήσουν άμεσα σε μια μαύρη λίστα φορολογικών παραδείσων. Συζητιέται εδώ και καιρό ένα πακέτο μέτρων για πλήρης διαφάνεια στον τρόπο που φορολογούνται οι μεγάλες, πολυεθνικές επιχειρήσεις, που συχνά αποφεύγουν τους φόρους χάρη σε ένα πολύπλοκο σύστημα φορολόγησής τους σε χώρες με σχεδόν μηδενικό φορολογικό συντελεστή. Έχουν προταθεί συγκεκριμένες πολιτικές για να περιοριστεί η φοροαποφυγή σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι τώρα η ώρα για επιτάχυνση της λήψης των αποφάσεων.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και την αντιπολίτευση να αντιμετωπίσουν το θέμα με την σοβαρότητα που αρμόζει, αντί να το μετατρέπουν σε ένα ανόητο παιχνίδι εντυπώσεων χωρίς ουσία και θέσεις. Περιμένουμε να ακούσουμε όχι μόνο για το πώς θα διακριβωθεί αν είναι όντως ένοχοι φοροαποφυγής ή όχι όσων τα ονόματα περιλαμβάνονται στα έγγραφα που διέρρευσαν αλλά και ποιες είναι οι θέσεις τους σε θέματα ενιαίων φορολογικών συντελεστών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κατάργησης των φορολογικών παραδείσων, ελέγχου του ξεπλύματος χρήματος από εγκληματικές δραστηριότητες, κοινού συντελεστή ελάχιστης φορολόγησης επιχειρήσεων στην ΕΕ.

Έχουμε βαρεθεί – όπως νομίζουμε και όλοι οι πολίτες – να βλέπουμε ατέλειωτες ώρες προσωπικών πολεμικών αναμετρήσεων κι ανούσιων προσωπικών αντιπαραθέσεων πρωθυπουργού-αρχηγού αξιωματικής αντιπολίτευσης, γύρω από προβλήματα που απαιτούν ευρύτερη συμφωνία για την αντιμετώπισή τους καθώς και βαθιές αλλαγές σε πολιτικές κι αξίες. Ούτε η αξιωματική αντιπολίτευση ούτε η κυβέρνηση είναι απαλλαγμένες από τις ευθύνες της αδράνειας κι αναποτελεσματικότητας απέναντι στην τεράστια φοροαποφυγή και φοροαπάτη που οδήγησαν τη χώρα σε ναυάγιο και συνεχίζουν να φορτώνουν την κοινωνία με υπερβολικά φορολογικά βάρη. Να το πούμε απλά, αν οι ελληνικές κυβερνήσεις ήταν σε θέση και είχαν την πολιτική βούληση να εμποδίσουν την φοροαπάτη και φοροαποφυγή, το κόστος δημοσιονομικής εξυγίανσης θα ήταν πολύ μικρότερο για τους πολλούς. Ας μην συνεχίζουν να μας κοροϊδεύουν λοιπόν.


Όλα για το σκάνδαλο
: www.paradisepapers.de

Μια σύντομη εισαγωγή στο θέμα: :http://www.sueddeutsche.de/politik/paradise-papers-paradise-papers-kompakt-die-uebersicht-fuer-eilige-1.3736796--------------------------------------------------------

 

 

Ο δρόμος για την έξοδο από την κρίση, θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει από την παιδεία και την εκπαίδευση

Δεν προσθέτουμε κάτι καινούριο ως ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ αν πούμε ότι ηπαιδεία και η εκπαίδευση στην Ελλάδα παρά τα όποια θετικά βήματα έχουν γίνει κατά καιρούς και τις προσπάθειες ορισμένων εκπαιδευτικών και εκπαιδευτικών κοινοτήτων δεν παίζουν τον ρόλο που θα έπρεπε για την ολοκληρωμένη (γνωστική, ψυχολογική, συναισθηματική, κινητική, κοινωνική) ανάπτυξη των παιδιών, την ενδυνάμωση της κριτικής στάσης τους, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και υπευθυνότητας, την προώθηση της οικολογικής και κοινωνικής βιωσιμότητας της χώρας. Ζητούμενο παραμένει ένα αειφόρο σχολείο και μια διαμορφωμένη μέσα από ουσιαστικό διάλογο στρατηγική και πολιτική για την παιδεία και την εκπαίδευση. Οι διάφορες εκπαιδευτικές πολιτικές είναι κατά βάση αποσπασματικές και επικεντρώνονται συχνά σε επιμέρους θέματα ή στο εξεταστικό, χωρίς να συζητιέται σοβαρά ησυνολική πολιτική και οι στόχοι ενός μοντέλου παιδείας και εκπαίδευσης, που θα ξεκινάει από τις μικρές ηλικίες, από τα κάτω (προσχολική, σχολική) και θα εξελίσσεται προς τα πάνω (πανεπιστήμιο, δια βίου μάθηση), όπως σωστά, κατά τη γνώμη μας, επεχείρησε να κάνει η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του προηγούμενου υπουργού Νίκου Φίλη, την οποία ανέτρεψε ο σημερινός υπουργός Κώστας Γαβρόγλου παρεμβαίνοντας αποσπασματικά και “μπαλωματικά” στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης.


Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, όμως, επισημαίνουμε κάτι που ελάχιστα απασχολεί το πολιτικό σύστημα. Η κρίση δεν βοήθησε να αναβαθμιστεί η πολιτική για την παιδεία και το εκπαιδευτικό σύστημα. Αντιθέτως, οι όποιες προσπάθειες σχετικά με την εκπαιδευτική πολιτική είναι αποσπασματικές, και τα πισωγυρίσματα είναι συχνά. Ένα τέτοιο πισωγύρισμα είναι όσα προωθούνται αυτή την περίοδο μέσα από τον νέο νόμο για τα στελέχη της εκπαίδευσης, που στην πραγματικότητα επηρεάζουν αρνητικά ένα θεσμό που σε γενικές γραμμές έφερε σημαντική ανανέωση στο σχολείο, αυτόν της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης- Αγωγής Υγείας και Πολιτιστικών Θεμάτων, των Προγραμμάτων Σχολικών Δραστηριοτήτων καθώς και τις υποστηρικτικές δομές (Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Υπ. Σχ. Δραστηριοτήτων). Η εκπαίδευση για το Περιβάλλον (μέσα στο Περιβάλλον), την Υγεία και τον Πολιτισμό είναι εκπαίδευση για την ίδια μας τη ζωή. Όμως, τόσες δεκαετίες μετά αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια ή δευτερεύουσα δραστηριότητα αφού συρρικνώνεται τόσο σε πραγματικό χρόνο υλοποίησης από τους μαθητές μέσα στο σχολείο ξεκινώντας από πέρσι με την κατάργηση της Ευέλικτης Ζώνης στην Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού και συρρίκνωση όλων των πιθανών χρόνων υλοποίησης στη Β/θμια όσο και σε υποβάθμιση και μείωση όλων των εκπαιδευτικών Υπευθύνων και παιδαγωγικών ομάδων των ΚΠΕ που τις προωθούσαν, στήριζαν και προήγαγαν.

H εκπαίδευση για την αειφορία, η περιβαλλοντική εκπαίδευση, η αγωγή υγείας, οι πολιτιστικές δραστηριότητες είναι βασικά εργαλεία όχι μόνο για την αλλαγή μέσα στο σχολείο και στην εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και για την προώθηση συνολικότερων στόχων, όπως μια πιο ισορροπημένη και δίκαιη κοινωνία καθώς και για την υποστήριξη των βαθιών αλλαγών που απαιτεί η μεγάλη οικολογική, κλιματική και κοινωνική κρίση. Στην σημερινή εποχή χρειάζεται να παίξουν ένα κρίσιμο ρόλο στην αλλαγή της συνείδησης των πολιτών, των αξιών και στάσεων ζωής, στην ενεργοποίηση των πολιτών υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, στην βελτίωση της υγείας και της ζωής των πολιτών, στην προώθηση της βιωσιμότητας. Δεν είναι πολυτέλεια, είναι υπόθεση ζωής. Πολύ περισσότερο, στην Ελλάδα της κρίσης η έξοδος από την πολύπλευρη κρίση έπρεπε να ξεκινήσει από την παιδεία και την εκπαίδευση. Κι όμως, βλέπουμε ακριβώς το αντίθετο, η κρίση να επεκτείνεται και να γκρεμίζει ότι θετικό υπήρχε ακόμα στο χώρο της εκπαίδευσης. «Χτίζοντας» πάνω στην εκπαίδευση για την αειφορία, μπορούμε να ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα ξανασταθεί στα πόδια της η κοινωνία και θα φτιάξουμε μια χώρα που θα αξίζει και θα μπορούμε να ζούμε. Αλλιώς, θα βλέπουμε τα παιδιά μας να φεύγουν και την κοινωνία να γερνάει (όχι μόνο βιολογικά) και να καταρρέει. Οι πολιτικοί έχουν σήμερα τεράστιες ευθύνες για το πώς θα είναι η κοινωνία και η χώρα τα επόμενα 50 χρόνια, όχι απλώς για το σήμερα και το αύριο. Και μην μας πουν ότι δημοσιονομικοί λόγοι απαιτούν να περικοπούν θέσεις εργασίας από την εκπαίδευση και να μειωθούν οι δαπάνες για την παιδεία, όταν στοιχειώδεις αλλαγές στα σχολεία (πχ εξοπλισμός τους με συστήματα ανανεώσιμης ενέργειας και ενεργειακή αναβάθμιση τους) θα επέφερε πραγματικά σημαντικές μειώσεις στις δαπάνες και θα εκπαίδευε στην νέα – μετά τα ορυκτά καύσιμα – εποχή.


  Αναλυτικά οι θέσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για την υποβάθμιση της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης

Με τη νέα νομοθεσία και τον σχεδιασμό που ανακοινώθηκε για το Νέο Δίκτυο Δομών Υποστήριξης του Εκπαιδευτικού έργου, η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, η Αγωγή Υγείας και τα Πολιτιστικά Θέματα υποβαθμίζονται αφού καταργούνται οι θέσεις των Υπεύθυνων Σχολικών Δραστηριοτήτων και όλες οι δράσεις υπάγονται σε ένα Κέντρο Εκπαίδευσης για την Αειφορία ΚΕΑ  (πρώην ΚΠΕ), στο οποίο προβλέπεται να αποσπώνται 5 εκπαιδευτικοί και από τις δύο βαθμίδες Εκπαίδευσης χωρίς παιδαγωγική αυτονομία στο σχεδιασμό, αφού διοικητικά εξαρτώνται από τα ΚΕΣΥ και παιδαγωγικά από τα ΠΕΚΕΣ. Συγκριτικά, σήμερα υπηρετούν στα ΚΠΕ συνολικά 201 εκπαιδευτικοί αποσπασμένοι από την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, αν και θα έπρεπε να είναι περίπου 300.

Η στήριξη της σχολικής μονάδας σε πρόγραμμα ή δράσεις Σχολικών δραστηριοτήτων θα είναι πια ανέφικτη ιδιαίτερα σε περιοχές με πολλά σχολεία, όπως για παράδειγμα η Α΄ Αθήνας με 500 σχολικές μονάδες. Οι 5 εκπαιδευτικοί που θα έχουν αυτή την ευθύνη στον υποστηρικτικό φορέα θα πρέπει να είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε ένα μεγάλο αριθμό σχολείο και σε ευρύ φάσμα: στήριξη προγραμμάτων, επιμόρφωση, εντελώς διαφορετικά αντικείμενα, παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού, επισκέψεις στα σχολεία, επικοινωνία με φορείς για συνεργασίες, υποστήριξη τοπικών, περιφερειακών κι εθνικών δικτύων. Δημιουργείται ένα σύστημα που θα είναι πολύ συγκεντρωτικό αλλά κυρίως αναποτελεσματικό και θα υποβαθμίσει τον θεσμό της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και των Σχολικών Δραστηριοτήτων, που άνοιξαν το εκπαιδευτικό σύστημα σε νέες εκπαιδευτικές μεθόδους και έκαναν την εκπαίδευση πιο ελκυστική στους μαθητές, ενώ ανανέωσαν τον ρόλο και την σημασία της εκπαίδευσης, βγάζοντας τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές από την αποστήθιση, την παπαγαλία, την ρουτίνα. Η ενοποίηση των 2 βαθμίδων που αποτελεί δύσκολο στοίχημα στο σχεδιασμό μιας υποστηρικτικής δομής δεν συνοδεύεται από τον απαραίτητο αριθμό ατόμων που θα μπορούσε να το κάνει λειτουργικό και αποτελεσματικό αφού τους ζητάμε να ενθαρρύνουν και να στηρίξουν την εξέλιξη της σχολικής μονάδας που θα έχει ερευνήσει την κατάστασή της και θα έχει καταλήξει σε σχέδια δράσης για τη βελτίωσή της, δηλαδή οδεύοντας προς το δύσκολο δρόμο μετεξέλιξης σε αειφόρο σχολείο .

Ο νέος σχεδιασμός καταργεί στην πράξη το δικαίωμα επιλογής του μαθητή και του εκπαιδευτικού να επισκεφτούν σε ένα πολυήμερο πρόγραμμα ένα ΚΠΕ εκτός περιφέρειας όπως γινόταν μέχρι σήμερα, όπως επίσης και το δικαίωμα του εκπαιδευτικού να επιμορφωθεί σε ένα ΚΠΕ εκτός Δ/νσης στην οποία ανήκει.

Ήδη όμως τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης έχουν αρχίσει εδώ και καιρό να πλήττονται. Μόνο 16 από τα 53 Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της χώρας λειτουργούν με πλήρη σύνθεση χωρίς ελλείψεις εκπαιδευτικών, ενώ οι εκπαιδευτικοί που «λείπουν» από τα ΚΠΕ υπολογίζονται σε 95. Υπάρχουν 6 ΚΠΕ που έχουν μόνο 1-2 εκπαιδευτικούς, κάνοντας αδύνατη τη λειτουργία τους (με ένα 1 άτομο είναι τα ΚΠΕ Μεσολογγίου και Φιλιππιάδας, με 2 άτομα τα ΚΠΕ Ελευσίνας, Πραμάντων Ηπείρου, Καστρίου Πελοποννήσου και Ιθάκης). 16 ΚΠΕ λειτουργούν αυτή τη στιγμή με 3 εκπαιδευτικούς αντί 5 που προβλέπει η νομοθεσία, ενώ άλλα 15 ΚΠΕ λειτουργούν με 4 εκπαιδευτικούς. 4 νέα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης που ιδρύθηκαν την προηγούμενη σχολική χρονιά (σε Αττική, Θεσσαλονίκη, Θήβα και Εύβοια) δεν έχουν στελεχωθεί ακόμη με εκπαιδευτικούς, οπότε δεν ξεκίνησε η λειτουργία τους.

Το ίδιο συμβαίνει και με πολλές θέσεις Υπευθύνων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής Υγείας, Πολιτιστικών Θεμάτων, Σχολικών Δραστηριοτήτων σε όλη τη χώρα που κενώθηκαν εξαιτίας διαφόρων αιτιών πρωτίστως λόγω μετακίνησης προς θέσεις διευθυντών λόγω ανασφάλειας και δεν πληρώθηκαν ποτέ). Στόχος του Υπουργείου ήταν να λειτουργεί 1 KEA(Kέντρο Εκπαίδευσης για την Αειφορία) σε κάθε Διεύθυνση Εκπαίδευσης και για τις 2 βαθμίδες Πρωτοβάθμια – Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (για την Αττική υπάρχουν 7 Διευθύνσεις).

Η νομοθεσία προβλέπει σε κάθε ΚΠΕ να υπηρετούν 5 εκπαιδευτικοί, ενώ σε ένα ΚΠΕ κάθε Περιφέρειας που έχει συντονιστικό ρόλο πρέπει να υπηρετούν 6 εκπαιδευτικοί.

Η υποβάθμιση της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και η απαξίωση του ρόλου των Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σχετίζεται και με το νόμο 4473/2017 που δεν αναγνωρίζει πλέον την υπηρεσία εκπαιδευτικών σε ΚΠΕ ως διδακτική (αλλά ούτε και ως διοικητική) και οδηγεί σε νέο κύμα εγκατάλειψης των ΚΠΕ από εκπαιδευτικούς. Υπουργείο και Περιφερειακές Διευθύνσεις δεν κινούνται για να καλυφθούν αυτές οι θέσεις, προφανώς στην λογική της συρρίκνωσής τους.

 

Πρόσκληση σε ενημερωτικές εκδηλώσεις του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας

Το Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας – μια ανοικτή πλατφόρμα συνεργασίας κοινωνικών επιχειρήσεων και φορέων κοινωνικής οικονομίας – με την ευκαιρία της ΕXPO για την ΚΑΛΟ που διοργανώνει το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης , σας προσκαλεί σε:

  • Εργαστήριο: «Δικτυώσεις και συλλογική εκπροσώπηση φορέων Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας», Τετάρτη 1/11, ώρα 14.00 έως 16.00 στο χώρο του InnovAthens, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.
  • Εργαστήριο: «Προδιαγραφές ανάπτυξης και λειτουργίας των υποστηρικτικών κέντρων για την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία», Πέμπτη 2/11, ώρα 15.00 έως 18.00 στο χώρο του InnovAthens, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.
  • Δημόσια συζήτηση: «Η στρατηγική για την ανάπτυξη του πεδίου της ΚΑΛΟ. Ποια είναι η πραγματικότητα σήμερα και ποια η στρατηγική στόχευση;», Παρασκευή 3/11, ώρα 14.30 έως 17.00 στο χώρο του InnovAthens, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Αναλυτικά:

(α) «Δικτυώσεις και συλλογική εκπροσώπηση φορέων Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας»

Πότε: Τετάρτη 1/11, ώρα 14.00 έως 16.00.

Που: στο χώρο του InnovAthens, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Ποια θέματα θα συζητηθούν:

– Ποιο είναι το πλαίσιο αρχών / αξιών με βάση το οποίο συγκροτείται ένα δίκτυο:

– Ποιες διαδικασίες απαιτούνται για τη δημοκρατική συγκρότησή του;

– Ποιες διαδικασίες διευκολύνουν τη δημοκρατική και αποτελεσματική λειτουργία του;

– Ποια δίκτυα αναγνωρίζονται θεσμικά και τί σημαίνει αυτό;

Συμμετέχοντες/ουσες:

  • Víctor Meseguer, εκπρόσωπος Social Economy Europe
  • Παναγιώτης Μούρτζης (Birdy), γραμματέας της Ένωσης Φορέων ΚΑΛΟ Αττικής
  • Ελένη Παπαθεοδοσίου, εκπρόσωπος του Δικτύου ΚΟΙΝΣΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας (ΔΙΚΚΕΜ)
  • Στέφανος Μήτρικας, εκπρόσωπος του δικτύου ΚΟΙΝΣΕΠ Αν. Μακεδονίας Θράκης
  • Μανώλης Μπριζολάκης, Σοφία Καλαιτζάκη, Ντίνα Φωτεινιώτου, Μαρίζα Ζυμωνοπούλου, Χρυσόστομος Γαλανός, μέλη της άτυπης δικτύωσης Φορέων ΚΑΛΟ Κρήτης

Συντονισμός: Σοφία Αδάμ,  Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας

(Β) Εργαστήριο: «Προδιαγραφές ανάπτυξης και λειτουργίας των υποστηρικτικών κέντρων για την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία»,

Πότε: Πέμπτη 2/11, ώρα 15.00 έως 18.00.

Πού: στο χώρο του InnovAthens, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Ποια θέματα θα συζητηθούν:

– Πώς αναπτύσσονται αποτελεσματικά υποστηρικτικά συστήματα για την ΚΑΛΟ;

– Πώς χρηματοδοτούνται και πώς εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητά τους;

– Πώς συνδέονται οργανικά με εγχειρήματα και δικτυώσεις της ΚΑΛΟ;

 Συμμετέχοντες/ουσες:

  • Antonio Speraεκπρόσωπος της Confcooperative Puglia
  • Βασίλης Μπέλλης, εκπρόσωπος Αναπτυξιακής Εταιρίας Καρδίτσας
  • Πόπη Σουρμαϊδου, εκπρόσωπος του Κέντρου Στήριξης της Απασχόλησης και Επιχειρηματικότητας Γυναικών ΕΡΓΑΝΗ
  • Δημήτρης Κοκκινάκης, εκπρόσωπος του Impact Hub Athens
  • Γεωργία Μπεκριδάκη, εκπρόσωπος του Dock- Συνεργατικού Χώρου για την ΚΑΛΟ
  • Γιώργος Σταμπουλής, εκπρόσωπος της Μονάδας Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Συντονισμός: Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας

(γ) Ανοιχτή συζήτηση: «Η στρατηγική για την ανάπτυξη του πεδίου της ΚΑΛΟ. Ποια είναι η πραγματικότητα σήμερα και ποια η στρατηγική στόχευση για την ανάπτυξη του πεδίου;»

ΠότεΠαρασκευή 3/11, ώρα 14.30 έως 17.00.

Πού: στο χώρο του InnovAthens, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Ποιά θέματα θα συζητηθούν:

Η συζήτηση θα έχει ως αντικείμενο την στρατηγική για την ανάπτυξη του πεδίου της ΚΑΛΟ. Θέλουμε να γίνει ένας γόνιμος διάλογος με αφορμή την δημοσίευση της Ετήσιας Έκθεσης 2017 και του Σχεδίου Δράσης από την Ειδική Γραμματεία του ΥΠΕΚΑΑ ως προς τις ακόλουθες παραμέτρους:

–  Ποια είναι η πραγματικότητα σήμερα και ποια η στρατηγική στόχευση όπως αποτυπώνεται στο Σχέδιο Δράσης της Ε.Γ Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας;

– Ποιες είναι οι στρατηγικές στοχεύσεις που οφείλει να έχει το πεδίο με όρους αυτενέργειας και αυτο-οργάνωσης;

– Ποιες είναι οι ευρωπαϊκές στρατηγικές και πολιτικές;

Συμμετέχοντες/ουσες:

  • Ράνια Αντωνοπούλου, Αν. Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
  • Víctor Meseguer, εκπρόσωπος Social Economy Europe
  • Αντώνιος Μαγαλιός, συνεργάτης του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής
  • Πόπη Σουρμαΐδου , εκπρόσωπος του Δικτύου ΚΟΙΝΣΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας         (ΔΙΚΚΕΜ)
  • Όλγα Θεοδωρικάκου, Γεν.Γραμματέας Κοινωνικού Συνεταιρισμού Κλίμαξ Plus
  • Άννα Κονιωτάκη, πρόεδρος της Ένωση Φορέων ΚΑΛΟ Αττικής
  • Γιώργος Σταμπουλής, Επίκουρος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
  • Νίκος Χρυσόγελος, πρόεδρος ΚΟΙΝΣΕΠ Άνεμος Ανανέωσης, Μέλος του Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας

ΣυντονισμόςΓιώργος Αλεξόπουλος, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, GECES expert group

Τι είναι το Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας:

Το ΦΟΡΟΥΜ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ είναι μία άτυπη σύμπραξη επιχειρήσεων της κοινωνικής οικονομίας, δικτύων ΚΟΙΝΣΕΠ και υποστηρικτικών φορέων που ενώνουν τις δυνάμεις τους για να συμβάλουν στην αλληλοβοήθεια, υποστήριξη, δικτύωση, αυτό-οργάνωση κι ανάπτυξη του χώρου των κοινωνικών επιχειρήσεων και συνεταιρισμών στην Ελλάδα.

Η σύμπραξη αυτή ξεκίνησε το 2014 με τη διοργάνωση του πρώτου Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας το Νοέμβριο του 2014 στην Αθήνα, ενός διήμερου ανοιχτού συνεδρίου, το οποίο έληξε με μία πρώτη κοινή διακήρυξη των συμμετεχόντων. Στη συνέχεια ακολούθησαν τα συνέδρια του 2015 και 2016, καθώς και περιφερειακά συνέδρια στην Κοζάνη, Θεσσαλονίκη και Καρδίτσα που έθεσαν τις βάσεις για κοινές θέσεις, ένα πλαίσιο αξιών κι αρχών.

Το Φόρουμ Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας προωθεί την συνεργασία στη βάση ενός Κώδικα Δεοντολογίας των Κοινωνικών Επιχειρήσεων, στον οποίο αποτυπώνονται κοινές θέσεις καθώς και διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές και αξίες της ορθής λειτουργίας των κοινωνικών επιχειρήσεων και σύγχρονων συνεταιρισμών.

Toποθεσία: Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων: Πειραιώς 100, Γκάζι, 213 0109300, 213 0109324

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  , www.technopolis-athens.com

Πρόσβαση: Μετρό: Σταθμός «Κεραμεικός», Τρόλεï: No. 21 (από Ομόνοια), Στάση «Φωταέριο», Λεωφορεία: 049, 815, 838, 914, Β18, Γ18, Στάση «Φωταέριο»

Με την υποστήριξη:   

O Έλληνας Πρωθυπουργός για τον Τραμπ: «Καμία φορά ο διάβολος παίρνει αποφάσεις για το καλό»!

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ συγχαίρουμε τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Υπουργό Εξοπλισμών Πάνο Καμένο για το σημαντικό ταξίδι τους στις ΗΠΑ που είχε ως αποτέλεσμα την έξοδο στις αγορές εξοπλιστικών προγραμμάτων ύψους 2,4 δις δολαρίων, την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ (όπως με θαυμασμό τόνισε ο αμερικανός πρόεδρος Ντ  Τραμπ) καθώς και την αύξηση των εξαγωγών ανέργων από την Ελλάδα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Καθόλου τυχαία, ο Τράμπ μας ευχαρίστησε γιατί η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα του ΝΑΤΟ (φυσικά μετά τις ΗΠΑ) που δαπανάει ετησίως πάνω από το 2% του ΑΕΠ της για στρατιωτικές δαπάνες. Εξάλλου όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκαναν σχετικές «αγορές», με την Ελλάδα να έχει δαπανήσει 250 δις δολάρια την περίοδο 1974-2011. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι «υπεραποδόσεις της οικονομίας» (ακόμα και αν διαπιστώνεται από την ΕΛΣΤΑΤ ύφεση και το 2016) επιβεβαιώνουν ότι μας …περισσεύουν χρήματα, μια και τα τελευταία 2 χρόνια η κυβέρνηση αυξάνει πάλι τις στρατιωτικές δαπάνες, μετά από μια μικρή κάμψη το διάστημα 2011 -2014 λόγω οικονομικής κρίσης.

Παράλληλα, απόλυτα συνεπής με τους πολύχρονους αγώνες του ο κυβερνητικός συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ- (υπολειμμάτων) Οικολόγων Πράσινων συμφώνησε για την ενίσχυση των επενδύσεων σε εξορύξεις ορυκτών καυσίμων καθώς και στην δημιουργία μιας δεύτερης στρατιωτικής βάσης στην Κρήτη (κι επέκταση της υπάρχουσας στη Σούδα στο πλαίσιο του «έξω οι βάσεις του θανάτου»). Ελπίζουμε ότι ηγέτες του ειρηνικού κινήματος όπως ο υπουργός Πολάκης θα πρωτοστατήσουν στην κατασκευή τους προς όφελος των Κρητικών και της χώρας.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ επισημαίνουμε ότι ποτέ δεν μας εξέφραζε ένα τυφλός αντιαμερικανισμός που καλλιέργησαν πολλοί (μεταξύ άλλων και οι δυνάμεις που σήμερα διαχειρίζονται τις κρατικές υποθέσεις στη χώρα μας) που σήμερα τους βλέπουμε να οδηγούν σε εναγκαλισμό με έναν από τους χειρότερους εκπροσώπους του πολιτικού κατεστημένου και του συντηρητισμού στις ΗΠΑ. Εμείς θεωρούμε ότι οι η αμερικάνικη κοινωνία και πολιτική δεν είναι ούτε διαβολική ούτε αγγελική, όπως εξάλλου παντού. Οι ΗΠΑ έχουν κατά καιρούς αναδείξει μεγάλα κινήματα όπως αυτά της ισότητας, της οικολογίας, των δικαιωμάτων των εργαζομένων, του φεμινισμού, της προστασίας του κλίματος, του αγώνα ενάντια στον ναζισμό και φασισμό, ενώ άλλες φορές έχουν αναδείξει ρατσιστικές αντιλήψεις και πολιτικές, κυνικές επεμβατικές στρατιωτικές πρακτικές αλλά και αντι-οικολογικές εμμονές.

Δυστυχώς, αυτή την περίοδο την επίσημη πολιτική στις ΗΠΑ εκπροσωπεί ο Τραμπ που αποδομεί – όχι χωρίς αντίσταση - την όποια κοινωνική πολιτική και τάσσεται ολοφάνερα εναντίον του μέλλοντος μας, με τις επιλογές του ενάντια στην προστασία του κλίματος και του περιβάλλοντος και υπέρ των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών πετρελαίου και ορυκτών καυσίμων, παραγωγής εξοπλιστικών «προϊόντων», εφαρμόζοντας μια ακραία πολιτική διαχωρισμών και διακρίσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι «Καμία φορά ο διάβολος παίρνει αποφάσεις για το καλό» για το πρόεδρο Τραμπ ακολουθεί την πιο καταστροφική πολιτική, διαλύει το Obama Care για την υγεία και ενισχύει τις δαπάνες σε πολεμικούς εξοπλισμούς, αποδομεί την πολιτική για το κλίμα και στηρίζει τις εταιρίες πετρελαίου.

Εμείς, οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ βρισκόμαστε με την πλευρά πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων της Αμερικής που εκφράζουν διαφορετικές αξίες, είμαστε μαζί με την αυτοδιοίκηση πολλών περιοχών στις ΗΠΑ που δεσμεύεται στην πράξη για έξοδο από τα ορυκτά καύσιμα, με τα εκατομμύρια των πολιτών και τους φορείς που αγωνίζονται για κοινωνική δικαιοσύνη, για προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αν υπήρχε μια έξυπνη πολιτική από την ελληνική κυβέρνηση – και δεν ήταν τόσο τυχοδιωκτική - θα μπορούσε να προσελκύσει σημαντικές επενδύσεις που αποσύρονται σήμερα μαζικά από τις επιχειρήσεις που σχετίζονται με τα ορυκτά καύσιμα και τους εξοπλισμούς και στρέφονται σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνες μορφές οικονομίας (disvest). Αυτό το κίνημα που περιλαμβάνει από επιχειρήσεις και πανεπιστήμια μέχρι κοινωνικούς φορείς και εκατομμύρια πολίτες έχει πράγματι αξίες με τις οποίες ταυτιζόμαστε. Προφανώς εμείς δεν ταυτιζόμαστε με τον τυχοδιωκτισμό των ελλήνων κυβερνώντων που από ακραίοι αντι-αμερικανοί, ξαφνικά διαπίστωσαν ότι ταυτίζονται με τις αξίες και τους στόχους που εκφράζει ο Τραμπ.

 

 

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ επισημαίνουμε ότι η πρόσφατη έκθεση για την κατάσταση της κατοικίας και τις πολιτικές για την κοινωνική κατοικία του HOUSING EUROPE  – της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας δημόσιων, δημοτικών και συνεταιριστικών δομών κοινωνικής κατοικίας – επιβεβαιώνουν όσα κατά καιρούς έχουμε επισημάνει ότι ακόμα και σήμερα δεν έχουμε προωθήσει ως χώρα πολιτική και πρακτικές λύσεις για προσβάσιμη, ποιοτική, οικολογική κατοικία για όλους τους πολίτες, ιδιαίτερα για κοινωνική κατοικία υψηλής ενεργειακής απόδοσης. Είναι μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες του συνόλου του πολιτικού συστήματος αλλά και των κοινωνικών φορέων που επικέντρωναν στην αύξηση των εισοδημάτων (ακόμα και με δανεισμό) αντί να επικεντρώνουν στην ενίσχυση των κοινωνικών υποδομών και στην μείωση των ανισοτήτων με διαρθρωτικό τρόπο.

Η απουσία αυτής της σημαντικής πολιτικής έχει ως αποτέλεσμα η χώρα να βιώνει μια από τις χειρότερες οικονομικές-κοινωνικές και δημοσιονομικές κρίσεις, που σχετίζεται (και) με την διαχρονική απουσία πολιτικής για την κατοικία, γεγονός που οδήγησε στην φούσκα του real estate, τον υπερδανεισμό των νοικοκυριών πέρα από τις δυνατότητες τους και την έκρηξη των κόκκινων δανείων.

Οι διαπιστώσεις της έκθεσης του Housing Europe για την κατοικία στην ΕΕ είναι εντυπωσιακές και ισχύουν σε σημαντικό βαθμό και για την Ελλάδα:

  • -Οι δαπάνες για την κατοικία έχουν αυξηθεί δραματικά και είναι το μεγαλύτερο ποσοστό δαπάνης για τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά. Η Ελλάδα κατέχει μία από τις υψηλότερες θέσεις στην δυσανάλογη επιβάρυνση των πιο φτωχών.
  • -Οι τιμές για την κατοικία αυξάνουν γρηγορότερα από το εισόδημα στα περισσότερα κράτη μέλη, ενώ η ανισότητα και ο αποκλεισμός από τη βιώσιμη κατοικία έχουν ενισχυθεί.
  • -Υπάρχουν τεράστιες ανισότητες μεταξύ περιοχών στα θέματα της κατοικίας, ενώ έχουν εμφανιστεί πλέον έντονα προβλήματα διαθεσιμότητας κατοικιών σε περιοχές όπου υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης.
  • -Το επίπεδο κατασκευών κατοικίας είναι σε πολλές περιοχές χαμηλό, με πολλές μεγάλες πόλεις να αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε κτίρια κατοικιών, μια τάση που ενισχύθηκε από τα πρόσφατα ρεύματα μετανάστευσης.
  • -Οι πολιτικές για την πρόκληση της κατοικίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παραμένουν πολύ φτωχές, κάτι που συμβάλλει στην αύξηση των επιπέδων «άστεγων». Μόνο οι πόλεις που βρίσκονται μπροστά σε έντονη κρίση παρουσιάζουν μια αυξημένη κινητικότητα και προσπάθεια για εξεύρεση λύσεων.

Σήμερα η Ελλάδα έχει ένα από τα πιο υψηλά ποσοστά ιδιοκτησίας κατοικιών, 73,9%, στην ΕΕ. Είμαστε από τις λίγες χώρες που δεν αντιμετωπίζει  έλλειψη κτιρίων/κατοικιών (όπως πολλές άλλες χώρες), αντιθέτως υπάρχει πλεόνασμα κατοικιών, που μπορεί να ξεπερνάει και τα 200.000 (ξενοίκιαστα ή απούλητα) κτίρια. Παρόλα αυτά προωθούνται ακόμα μεγάλα σχέδια για κατασκευές χιλιάδων νέων κατοικιών, όπως για παράδειγμα το σχέδιο στο Ελληνικό, που θα ανταγωνίζονται τα εκατοντάδες χιλιάδες αδιάθετα κτίρια.

Το όνειρο των περισσότερων ελλήνων για ιδιοκτησία ενός ή και περισσότερων κατοικιών, σήμερα έχει μετατραπεί σε εφιάλτη και για τα νοικοκυριά και για την οικονομία, συμβάλλοντας στην έκρηξη των «κόκκινων δανείων» αλλά και στην ενίσχυση των τραπεζών με δημόσιο χρήμα ύψους πολλών δεκάδων δις ευρώ που έκαναν πιο οξεία την δημοσιονομική κρίση και το δημόσιο χρέος.

Όπως τονίζει και η έκθεση του SOCIAL  HOUSING, η Ελλάδα είναι η μόνη, μάλλον, χώρα στην ΕΕ που δεν έχει κάποια ενεργή πολιτική για την κοινωνική κατοικία που θα μείωνε τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά, παρά το γεγονός ότι υπήρξε το 2015 ένα κάποιο σχέδιο, ενώ ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας διαλύθηκε, χωρίς να δημιουργηθεί στη θέση του κάτι άλλο.

Και η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει να επιμένει σε αναποτελεσματικές πολιτικές επιδομάτων για τα ενοίκια που πληρώνουν τα νοικοκυριά, χωρίς με αυτόν τον τρόπο να επιλύονται βασικά κοινωνικά προβλήματα. Από την άλλη, δεν διατίθενται πόροι για ενεργή πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος με καινοτόμες πρακτικές δημιουργίας κοινωνικής κατοικίας αξιοποιώντας πλέον το αδιάθετο κτιριακό απόθεμα, ιδιαίτερα ξεκινώντας από τις προς πλειστηριασμό μεγάλες ιδιοκτησίες και ενισχύοντας την δυνατότητα συνεργατικών σχημάτων (που πιθανά θα περιλάμβαναν και τους πρώην ιδιοκτήτες) να έχουν προτεραιότητα στην αξιοποίηση κατασχεθέντων από τις τράπεζες κατοικιών. Μια τέτοια πολιτική θα έπρεπε να συνδυάζεται με εκτεταμένα προγράμματα– αξιοποιώντας υπάρχοντες ευρωπαϊκούς πόρους από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Συνοχής –ενίσχυσης της ενεργειακής αποδοτικότητας των κτιρίων (ιδιόκτητων και ενοικιαζόμενων) που κατοικούνται από νοικοκυριά που βιώνουν την ενεργειακή φτώχεια.

Η μείωση της δαπάνης για ενοίκιο κατοικίας και για προμήθεια ενέργειας θα συνέβαλε στην μείωση της φτώχειας, στην αύξηση της ποιότητας ζωής των νοικοκυριών, στην ανακατανομή των δημόσιων και ιδιωτικών δαπανών προς όφελος της κοινωνικής συνοχής, στην αναζωογόνηση της πραγματικής οικονομίας καθώς και στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Όπως έχουν αποδείξει πολλές έρευνες σε ευρωπαϊκό και ελληνικό επίπεδο, η μείωση των δαπανών για ενέργεια και ενοίκια θα συνέβαλε και στην μείωση των «κόκκινων δανείων», των επισφαλειών των τραπεζών και στην δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας.

Μια τέτοια πολιτική απαιτεί όμως νέες πολιτικές, νέες ιδέες στην πολιτική σκέψη, μετακίνηση από τις παθητικές πολιτικές και τις λογικές επιδομάτων (που συντηρούν τα κοινωνικά προβλήματα), προς κοινωνικές πολιτικές που αντιμετωπίζουν πραγματικά το πρόβλημα, που κινητοποιούν τις κοινωνικές δυνάμεις για να συμμετάσχουν στην επίλυση της κρίσης. Γι αυτό χρειαζόμαστε ως χώρα και ως κοινωνία βαθιές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές που θα προωθήσουν νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που σήμερα δεν είναι στο προσκήνιο. Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για αυτό το είδος πολιτικής ενδιαφερόμαστε, σε αντίθεση με το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα που αδιαφορεί για τα ουσιαστικά προβλήματα της κοινωνίας.

Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.
Σήμερα στην Γερμανία και στην Αυστρία υπήρχαν εκλογές. Στην Γερμανία, σε ένα από τα πιο πολυπληθή κρατίδια, αυτό της Κάτω Σαξονίας, ενώ στην Αυστρία για το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο. Οι εκλογές ανέδειξαν ένα καλό και ένα κακό αποτέλεσμα και άφησαν ένα ερωτηματικό,που θα απαντηθεί στο άμεσο μέλλον. Πάντως είναι ανησυχητικό ότι "κατεστημένα αστικά κόμματα" όπως οι Χριστιανοδημοκράτες, υιοθετούν την ακροδεξιά ατζέντα για να κερδίσουν ψήφους, ενδυναμώνοντας στην ουσία την εκλογική επιρροή των "αυθεντικών" ακροδεξιών, ενώ δεν αποκλείουν την κυβερνητική συνεργασία με τους ακροδεξιούς.  
 
Τα καλά αποτελέσματα, στην Κάτω Σαξονία, στην Γερμανία:
Οι Πράσινοι στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας πέτυχαν ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα (8,6%, τρίτο κόμμα), ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες ήρθαν πρώτοι με 37,2%.
Οι Χριστιανοδημοκράτες συγκέντρωσαν το 34%, οι Φιλελεύθεροι το 7,2%, η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (ΑfD) 6% ενώ η αριστερά DIE LINKE με 4,6% μένει εκτός κοινοβουλίου.
Φαίνεται ότι Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι θα συνεχίσουν να κυβερνούν στο κρατίδιο, αν και η συμμαχία υπολείπεται μιας έδρας για να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 68 εδρών.
Τα άσχημα αποτελέσματα στην Αυστρία
Οι Χριστιανοδημοκράτες (Austrian People’s Party-ÖVP) του (πρώην υπουργού εξωτερικών) Sebastian Kurz έρχεται πρώτο κόμμα, με 31,6%, έχοντας μια ακροδεξιά κι αντιμεταναστευτική ρητορική. Ο S. Kurz (31 χρόνων) είναι αυτός που έκλεισε τον βαλκανικό δρόμο για τους πρόσφυγες, ενώ διεκδίκησε και κέρδισε εκείνη την περίοδο την ηγεσία του κόμματος.
Ποσοστό 26% (τρίτο κόμμα) συγκεντρώνει το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας (Freedom Party-FPÖ).
Οι Σοσιαλδημοκράτες τερματίζουν δεύτεροι (26,9%). 
Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες είχαν για πρώτη φορά αποφασίσει ότι δεν αποκλείουν τη συνεργασία με το Κόμμα της Ελευθερίας!
Οι Πράσινοι μένουν εκτός Βουλής με 3,3-3,8% έχοντας χάσει την νεολαία του κόμματος προς το Κομμουνιστικό Κόμμα (που συγκέντρωσε λιγότερο από 0,7%), ενώ είχε προηγηθεί αλλαγή της ηγεσίας λίγους μήνες πριν. Επικεφαλής της καμπάνιας εκλέχτηκε η ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Urlike Lunacek.
O επί σειρά ετών βουλευτής τους Peter Pilz που έφυγε από το κόμμα, κατέβηκε με δική του λίστα στις εκλογές, συγκέντρωσε το 4,1% και εκλέγει 8 βουλευτές. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη των Πράσινων την δεκαετία του 80 και ήταν από τους πρώτους που εκλέχτηκαν στο κοινοβούλιο, ενώ έγινε γνωστούς από τους αγώνες του ενάντια στην διαφθορά. Οι θέσεις του όμως το τελευταίο διάστημα ήταν πολύ συντηρητικές για έναν πράσινο. Το ερωτηματικό τώρα είναι αν θα παίξουν οι βουλευτές της "λίστας Pilz" ένα ρόλο παρόμοιο με των Πράσινων στο αυστριακό κοινοβούλιο, τώρα που οι Πράσινοι της Αυστρίας (Die Gruenen) έμειναν εκτός ομοσπονδιακού κοινοβουλίου (αλλά όχι εκτός των κοινοβουλίων στα κρατίδια). Είναι όμως βουλευτές που προέρχονται κυρίως από τις τάξεις του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και δεν έχουν δεσμευτεί σε ένα σαφές πρόγραμμα.
Στα αποτελέσματα δεν έχουν υπολογιστεί ακόμα οι επιστολικές ψήφοι, που όμως δεν αναμένεται να ανατρέψουν τα αποτελέσματα.
Είναι πάντως το χειρότερο αποτέλεσμα των τελευταίων δεκαετιών για τα κόμματα που βρίσκονται αριστερά του μετριοπαθούς κέντρου.
Οι εκλογές αυτές θεωρήθηκαν ως οι πιο βρώμικες που έγιναν ποτέ στην Αυστρία με επιθέσεις και λάσπη που δεν είχε προηγούμενο. Κι επανέφεραν ενισχυμένο το ακροδεξιό κόμμα, 30 χρόνια μετά.
Να σημειωθεί, τέλος, ότι οι κάτοικοι του κρατιδίου Τιρόλο της Αυστρίας απέρριψαν με 53,4%, στο σχετικό δημοψήφισμα που διεξήχθη σήμερα, την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2026 στην περιοχή τους.

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

Επισκεφθήκαμε μαζί με παιδιά πρόσφυγες που φιλοξενούμε στο #WELCOMMON την συλλογική έκθεση Γερμανών κι Ελλήνων καλλιτεχνών "Καλλιτέχνες στην Αθήνα - Πόλη της Κρίσης" Artists in Athens-City of Crisis στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης. 

Χαρήκαμε πολύ που τα παιδιά βρήκαν πολύ ενδιαφέρουσα την έκθεση. Φωτογράφησαν έργα αλλά και συμμετείχαν στα έργα "τροποποιώντας" με την δική τους "συμμετοχή" την ιδέα του καλλιτέχνη. Πραγματικά απόλαυσαν αυτή την "παρέμβαση στα έργα". Τις φωτογραφίες που βγάλαμε θα τις εκθέσουμε σε μερικές εβδομάδες στο χώρο μας.

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

 

Δεν δημοσιεύουμε συνήθως φωτογραφίες με καθαρό το πρόσωπο των παιδιών γι αυτό δεν είναι εύκολο να σας μεταφέρουμε πώς τα παιδιά συμμετείχαν "στα έργα". Κάποιες φωτογραφίες, όμως, από αυτές που δημοσιεύουμε ίσως μπορούν να σας βοηθήσουν να το καταλάβετε.

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

Χαρήκαμε, βέβαια, που την επόμενη των εγκαινίων δεχθήκαμε στο κέντρο μας, το κέντρο προσωρινής φιλοξενίας και κοινωνικής ένταξης προσφύγων #WELCOMMON την επίσκεψη των Γερμανών καλλιτεχνών αλλά και ψυχολόγων που συνοδεύουν την παρέα τους. Ήταν μια πρωτοβουλία του Heiner Legewie, curator της έκθεσης, που εργάζεται μάλιστα σε ένα κέντρο για την καλλιτεχνική εκπαίδευση παιδιών προσφύγων. Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε αναλυτικά το τι κάνουμε στο WELCOMMON αλλά και να ενδυναμώσουμε τη συνεργασία μεταξύ μας.

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

Μάλιστα μια νεαρή προσφυγοπούλα, η Aya, 9 χρόνων, που τους συνάντησε στην είσοδο, επιστρέφοντας από το δημοτικό σχολείο, κι αφού τους συστήθηκε, τους εξήγησε, με πολύ ενθουσιασμό, τι κάνει στο WELCOMMON αυτή και τα άλλα παιδιά, ποια είναι τα όνειρά της, τι θέλει να γίνει. Επειδή έχει ταλέντο και μιλάει πλέον πολύ καλά αγγλικά, έχουμε σκεφθεί να της αναθέσουμε επισήμως το ρόλο της ...ξεναγού στο WELCOMMON. Είναι διαφορετικό να ξεναγούμε εμείς τους/τις πολλούς/ες επισκέπτες/τριες από ολόκληρο τον κόσμο σε όσα κάνουμε στο WELCOMMON και άλλο να τους/τις ξεναγούν οι ίδιοι οι φιλοξενούμενοί μας πρόσφυγες!

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

Ευχαριστούμε για τα καλά λόγια όλους και όλες όσους/όσες μας επισκέφθηκαν. Είναι σημαντικό να ακούς από ανθρώπους που εργάζονται συστηματικά και χρόνια σε ανάλογες πρωτοβουλίες ότι έμαθαν πολλά από εμάς. Ευχαριστούμε επίσης, το Respect for Greece, την πρωτοβουλία πολιτών από το Βερολίνο, που βοηθάει παρόμοιες συνεργασίες μεταξύ Γερμανικών φορέων και του Ανέμου Ανανέωσης και του WELCOMMON.

 

Φωτογραφία του Nikos Chrysogelos.

Curators: Heiner Legewie / Georg Eichinger

 

Participating artists: Balesi Eleanna, Katsoudas Dimitris, Cacao Rocks, Kontellis Andreas, Christofi Stella, Dimitrakopoulou Venia, Karalis Babis, Lowery Todd, Lotek, Merantzas Dimitris, Psychopedis Jannis, Poulantza Natassa,

Ralli Ioanna, Wild Drawing

 

Να πάτε να επισκεφθείτε την έκθεση

Φωτογραφία του χρήστη Social Cooperatives.

Χρήσιμα στοιχεία παρέχει η έκθεση του Υπουργείου Εργασίας “ΕΤΗΣΙΑ EΚΘΕΣΗ 2017 & ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ 2017-2023” σχετικά με τους φορείς κοινωνικής κι αλληλέγγυας οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, 296 φορείς ΚΑΛΟ είχαν εγγραφεί μέχρι 31.8.2017 στο νέο Γενικό Μητρώο Κοινωνικής κι Αλληλέγγυας Οικονομίας. Το 2015 οι εργαζόμενοι στους εγγεγραμμένους φορείς ανέρχονταν σε 813, ενώ οι εργαζόμενοι από ευάλωτες ομάδες σε 224. Το 2015 το σύνολο των εσόδων των φορέων κοινωνικής οικονομίας ανέρχονταν σε € 6.900.000 έναντι 9,7 εκ. € εκτιμώμενου ελάχιστου μισθολογικού κόστους.

Είναι γεγονός ότι με βάση την νομοθεσία του 2016 οι φορείς Κοινωνικής κι Αλληλέγγυας Οικονομίας περιορίζονται σε ένα μικρό τμήμα φορέων σε σχέση με αυτό που σε ευρωπαϊκό επίπεδο ορίζεται. Σε κάθε περίπτωση ο τομέας, με βάση τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το υπουργείο, εμφανίζεται αδύναμος, με περιορισμένη οικονομική σημασία και με ελάχιστους απασχολούμενους.

Με βάση τα στοιχεία του 2016 στο Γενικό Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας έως και τις 31/10/2016 παρέμειναν εγγεγραμμένοι 847 φορείς κοινωνικής κι αλληλέγγυας οικονομίας από τους 1225 φορείς που είχαν εγγραφεί από τις 29/5/2012 έως και τις 31/10/2016. Μετά την έναρξη ισχύος του Ν.4430/2016 (31/10/2016), πραγματοποιούνται αφενός εγγραφές νέων Φορέων (Κοιν.Σ.Επ., Συν.Εργαζομένων, Άλλοι Φορείς) και αφετέρου μεταπτώσεις των ήδη εγγεγραμμένων Φορέων. Με βάση τα στοιχεία του υπουργείου, στο Γενικό Μητρώο Φορέων Κ.ΑΛ.Ο. έως 31/8/2017 ήταν εγγεγραμμένοι 296 φορείς (δόθηκε παράταση μέχρι 31.10.2017 για μετάπτωση των φορέων στο νέο Μητρώο, αλλιώς διαγράφονται). Από αυτές, 205 είναι νέες εγγραφές και 91 μεταπτώσεις (από το σύνολο των 847 φορέων). Ορισμένοι προϋπάρχοντες φορείς άλλαξαν ήδη νομικό σχήμα, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της νέας νομοθεσίας, ενώ άλλοι φορείς αναμένουν διευκρινιστικές εγκυκλίους για να λάβουν τις τελικές αποφάσεις τους.

Με βάση τις ετήσιες εκθέσεις που υποβάλουν οι φορείς Κ.ΑΛ.Ο. στο σχετικό Μητρώο, το έτος 2013 οι φορείς που υπέβαλαν ετήσια έκθεση για το έτος 2012 ανέρχονταν σε 3, ενώ το 2016 σε 283 φορείς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν για το έτος 2015, η μεγαλύτερη συγκέντρωση ενεργών φορέων Κ.ΑΛ.Ο. παρατηρείται στην περιφέρεια Αττικής, όπου λειτουργούν το 45% του συνόλου των ενεργών φορέων, ενώ ακολουθούν η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, η περιφέρεια Θεσσαλίας και η περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης. Μικρότερη συγκέντρωση παρουσιάζουν οι περιφέρειες Κρήτης και Πελοποννήσου, ενώ οι περιφέρειες Δυτικής Ελλάδας και Νοτίου Αιγαίου εμφανίζουν ποσοστά τις τάξης του 4%. Στις υπόλοιπες περιφέρειες η παρουσία ενεργών φορέων Κ.ΑΛ.Ο. είναι σημαντικά περιορισμένη.

Το 2012 υπήρχε μόνο ένας εργαζόμενος σε ΚΟΙΝΣΕΠ (ο οποίος δεν ανήκε σε ευάλωτη ομάδα), ενώ το 2015 οι εργαζόμενοι ανέρχονταν σε 813 και οι εργαζόμενοι που προέρχονταν από ευάλωτες ομάδες σε 224.

Ο συνολικός κύκλος εργασιών των φορέων ξεκίνησε από 50 χιλ. € το 2012, αυξήθηκε στις 463 χιλ. € το 2013, το 2014 έφτασε στα 6,2 εκ. € και το 2015 στα 6,9 εκ. €. Όμως τα έσοδα δεν επαρκούσαν για να καλύψουν έστω το μισθολογικό κόστος τόσο το 2014 όσο και το 2015 (6,9 εκ. € έσοδα έναντι 9,7 εκ. € εκτιμώμενου ελάχιστου μισθολογικού κόστους).

Οι ενεργοί φορείς Κ.ΑΛ.Ο. που δραστηριοποιούνται στους διάφορους κλάδους της οικονομίας είναι πολύ μικρού μεγέθους και το φάσμα των υπηρεσιών και προϊόντων που προσφέρει η κάθε μια ποικίλει ανάλογα με τον σκοπό της, όπως αυτός καθορίζεται από τα μέλη της στο καταστατικό της. Οι κλάδοι που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό φορέων είναι αυτοί της εκπαίδευσης (12,77%), της εστίασης (10,64%), των δραστηριοτήτων οργανώσεων (9,22%), του χονδρικού εμπορίου (7,45%) και του λιανικού εμπορίου (6,38%).

Ο μεγαλύτερος αριθμός εργαζομένων (Ετήσιες Μονάδες Εργασίας) εμφανίζεται στις υπηρεσίες καθαρισμού (7,4%), στην εκπαίδευση (5,1%) και στις δημιουργικές δραστηριότητες (4,6%) και ακολουθούν η εστίαση (3,7%), οι διοικητικές δραστηριότητες (3,4%) και οι δραστηριότητες οργανώσεων (3,0%). Στους υπόλοιπους κλάδους ο αριθμός εργαζομένων είναι κατά πολύ χαμηλότερος.

Τον υψηλότερο κύκλο εργασιών συγκεντρώνει ο κλάδος των υπηρεσιών καθαρισμού (53.483 ευρώ) κι ακολουθούν ο κλάδος της εστίασης (45.410 ευρώ), των συμβουλευτικών υπηρεσιών (37.160 ευρώ) και των κατασκευαστικών δραστηριοτήτων (36.628 ευρώ).

Τα συνολικά δανειακά κεφάλαια που άντλησαν οι ενεργοί φορείς Κ.ΑΛ.Ο. από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας το 2014 ανέρχονται σε ...90.000 Ευρώ στην Αττική και 70.000 Ευρώ στη Θεσσαλία και Κ. Μακεδονία, ενώ το 2015 συνολικά ..50.000 στη Θεσσαλία.

Τα ποσά που φαίνεται να έχουν χορηγηθεί στους φορείς στην περιφέρεια Αττικής είναι ύψους 950 χιλ. € το έτος 2014 και 390 χιλ. € το έτος 2015, ενώ μικρότερα ποσά φαίνεται να έχουν χορηγηθεί στους φορείς στις περιφέρειες Βορείου Αιγαίου το 2014, Θεσσαλίας το 2015, Κεντρικής Μακεδονίας το 2014 και Πελοποννήσου το 2014 και 2015.

Τα στοιχεία έχουν αντληθεί από την έκθεση

http://www.ypakp.gr/uploads/docs/10678.pdf

Φωτογραφία του Νικος Χρυσόγελος.

Δράση για το Σαρωνικό και τη θάλασσα. Οργανώθηκε από τους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Με μουσικές, μπαλόνια μαύρα και πράσινα που συμβόλιζαν το οικοσύστημα (πράσινα) και τη ρύπανση (μαύρα), με ποδήλατα και ηλίανθους.

Ήμασταν εκεί. Όπως παλιά, με τις εκστρατείες για να καθαρίσει ο Σαρωνικός, τις δεκαετίες του '80 και του '90 αλλά και του '00.

Και μετά ήρθε το ναυάγιο του "Αγ. Ζώνη ΙΙ" για να δείξει ότι τα βήματα που είχαν γίνει έμειναν μετέωρα και ένα σχετικά μικρής έκτασης ναυάγιο μπορεί να τα ανατρέψει όλα, αλλά και να αποδείξει ότι έχουμε πάει πολύ πίσω στα περιβαλλοντικά θέματα, σε επίπεδο προετοιμασίας, πρόληψης, έγκαιρης παρέμβασης στην αντιμετώπιση ενός περιστατικού, ακόμα και εκπαίδευσης και κατάλληλου εξοπλισμού για εθελοντές.
Η νομοθεσία είναι εκεί, η εκπαίδευση υποτίθεται έπρεπε να υπάρχει, δεν ήταν εξάλλου η πρώτη φορά. Και όμως η προσπάθεια ήταν και είναι να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί.
 
Το ναυάγιο του δ/π "ΑΓ.ΖΩΝΗ ΙΙ" και αυτό που ακολούθησε είναι μία ακόμα επιβεβαίωση ότι τα όσα είχαν επιτευχθεί με κόπο κι αγώνες υποχωρούν. Το κακό είναι ότι και οι πολίτες στην Ελλάδα φαίνεται να έχουν "παραδοθεί" και να θεωρούν περίπου σαν αναπόφευκτη την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Χρειάζεται να δείξουμε ότι μας αφορά, αφορά την ίδια τη ζωή μας, δεν είναι πολυτέλεια σε μια εποχή κρίσης αλλά η βάση για την ευημερία και την βιωσιμότητα
 

Έκθεση του WWF αναδεικνύει όχι μόνο την αξία της Μεσογείου ως θαλάσσιο οικοσύστημα αλλά και την οικονομική της σημασία, διαπιστώνοντας όμως ότι το οικοσύστημα υποβαθμίζεται.  Μετά από δεκαετίες εντατικής -και συχνά παράνομης- εκμετάλλευσης, η «υγεία» της Μεσογείου βρίσκεται πλέον σε σταθερά καθοδική πορεία. Τα οικοσυστήματα και οι υπηρεσίες που προσφέρουν υποβαθμίζονται δραστικά, θέτοντας σε κίνδυνο τις οικονομίες των μεσογειακών κρατών και όσους εξαρτούν την επιβίωσή τους από αυτή. Δυσάρεστα λοιπόν τα νέα και για τη Μεσόγειο. http://www.kathimerini.gr/928386

Οι 10 θέσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για τον Σαρωνικό και τη θάλασσα  http://prasinoi.gr/saronikos-gs-02/