parajumpers sale duvetica jas moncler jas polo ralph lauren sale goedkope nike air max canada goose sale moncler jassen mbt nederland gucci riem parajumpers jassen uggs kopen parajumpers jas michael kors tassen woolrich jas woolrich jassen uggs nederland nike air max goedkoop timberland laarzen duvetica jassen canada goose jas woolrich jas dames
ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ http://chrysogelos.gr Thu, 18 Oct 2018 21:58:57 +0300 el-gr Επιδοτούμε την καταστροφή του κλίματος και της υλικής βάσης της ζωής αντί να μεταφέρουμε τους πόρους για μετάβαση σε οικολογικά – κοινωνικά υπεύθυνη οικονομία! http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4471-climate35 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4471-climate35

 

 

Επιδοτούμε την καταστροφή του κλίματος και της υλικής βάσης της ζωής αντί να ενισχύσουμε με τα χρήματα αυτά την μετάβαση σε μια πιο οικολογικά και κοινωνικά υπεύθυνη οικονομία!

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θεωρούμε ότι οι κοινωνίες πρέπει να επενδύσουν στην μετάβαση από την σημερινή οικονομία της καταστροφής και των ανισοτήτων σε μια οικονομία που θα διασφαλίζει την κοινωνική συνοχή, την προστασία του περιβάλλοντος, την υπεύθυνη οικονομία για όλες τις γενιές, σημερινές κι επόμενες.

Αυτή η μετάβαση είναι εφικτή και μπορεί να συγκεντρώσει την υποστήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας, δεν είναι κάτι που αφορά μειοψηφίες. Στην μετάβαση αυτή κεντρικό ρόλο αποτελεί η αλλαγή του παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου, με θέμα αιχμής μια οικονομία που δεν θα ανατρέπει βίαια το κλίμα, αλλά θα το προστατεύει, ώστε σταδιακά να ισορροπήσει ξανά μετά από πολλές εκατονταετίες, αλλά και θα διασφαλίζει την προσαρμογή στα νέα κλιματικά δεδομένα.

Πολλοί αδιαφορούν σήμερα τόσο για το κοινωνικό και περιβαλλοντικά κόστος της κλιματικής αλλαγής ή δεν το έχουν συνειδητοποιήσει αλλά οι πιο πολλοί αγνοούν ότι η υποστήριξη της μετάβασης της οικονομίας θα μας κοστίσει πολύ πιο λίγο από αυτά που πληρώνουμε σήμερα για να επιδοτείται η «βρώμικη» παραγωγή, η διατήρηση των ορυκτών καυσίμων που καταστρέφουν την υλική βάση της ζωής πάνω στον μικρό μας πλανήτη.

Δεν είναι απλώς κάποιοι οικολόγοι ή επιστήμονες που έχουν υπολογίσει το οικονομικό κόστος της καταστροφικής για το περιβάλλον επιδότησης των ορυκτών καυσίμων.  Το ύψος των επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιμα είναι της τάξης των 112 δις Ευρώ ετησίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δηλαδή επιδοτούμε ετησίως με εκατοντάδες δις ευρώ την καταστροφή μας!!!!

Τώρα έρχεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που υπολογίζει ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο χρειάζονται ετησίως 180 δις ευρώ επιπλέον της διαθέσιμης χρηματοδότησης για να επιτευχθούν οι στόχοι για την προστασία του κλίματος και την προσαρμογή στα νέα κλιματικά δεδομένα σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

https://ec.europa.eu/info/business-economy-euro/banking-and-finance/sustainable-finance_en

Ένα ποσό όχι ιδιαίτερα μεγάλο αν το συγκρίνει μάλιστα με το ύψος της επιδότησης των ορυκτών καυσίμων.  Χωρίς να υπολογίσουμε τι μας κοστίζει σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο η αύξηση της συχνότητας και της έντασης των ακραίων καιρικών φαινομένων σε συνδυασμό με την κατάρρευση των υποδομών που δεν αντέχουν τις αυξανόμενες πιέσεις πλέον από την κλιματική αλλαγή αλλά και τα ανθρώπινα θύματα από τα φαινόμενα αυτά. 

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Tue, 18 Sep 2018 00:00:00 +0300
Πολιτικές για νέους/νέες με την συμμετοχή των ίδιων στην διαμόρφωσή τους http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4465-youthrpolicies78 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4465-youthrpolicies78

Image result for youth day 2018

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε – με αφορμή την πρόσφατη Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας #WorldYouthDay την ανάγκη σχεδιασμού, με την ενεργή συμμετοχή των ίδιων των νέων, μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για τους νέους και τις νέες που να να δίνει βιώσιμες απαντήσεις στα θέματα εκπαίδευσης, κατάρτισης, εργασίας, αυτόνομης διαβίωσης, στέγασης, υγείας, διασκέδασης, πολιτισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξάλειψης διακρίσεων καθώς και κοινωνικής ένταξής τους.

Παρά το γεγονός ότι σχεδόν όλοι  μιλάνε για τους νέους, ελάχιστα έχουν γίνει στην πράξη για να αρθούν στερεότυπα, εμπόδια, φραγμοί για τους ίδιους.  Οι νέοι και οι νέες είναι η πρώτη γενιά μετά από πολλές δεκαετίες κατανάλωσης και «προόδου» που θα ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους, με την δημοκρατία να υποχωρεί και την αβεβαιότητα για το μέλλον να αυξάνεται. Δεν είναι τυχαίο που οι νέοι και οι νέες απομακρύνονται από την πολιτική και επηρεάζονται σε σημαντικό βαθμό από λαϊκίστικες ή κι εθνικιστές ιδεολογίες, επιστρέφουν σε έναν ανορθολογικό συντηρητισμό (αποποιούμενοι/ες δικαιώματα που είχαν κατακτηθεί με αγώνες) αναζητώντας κάποιες σταθερές αναφοράς σε έναν κόσμο που είναι πολύ μεταβαλλόμενος. Την ίδια στιγμή που κυριαρχεί μια ρητορική για ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα για όλους, στην πραγματικότητα μεγάλες κατηγορίες πληθυσμού αλλά κυρίως οι νέοι και οι νέες βιώνουν πολλαπλούς αποκλεισμούς ή κινδύνους αποκλεισμού που βασίζονται στο φύλλο, στην εθνική καταγωγή, στην «αρτιμέλεια», στην οικονομικο-κοινωνική κατάσταση της οικογένειας, στον σεξουαλικό προσανατολισμό, στην ύπαρξη ή μη «διασυνδέσεων» (κονέ).

H ανεργία των νέων είναι ιδιαίτερα υψηλή στη χώρα μας, αλλά ακόμα και αν κάποιος νέος ή νέα έχει εργασία αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κινδυνεύει με κοινωνικό αποκλεισμό ή ότι μπορεί να οργανώσει την ζωή του/της όπως θα ήθελε. Οι νέοι και οι νέες αντιμετωπίζουν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες τον μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού σε σχέση με άλλες κοινωνικές ομάδες. Είναι επίσης γεγονός ότι μια δουλειά δεν διασφαλίζει σε μια νέα ή σε έναν νέο εύκολα ανεξάρτητη διαβίωση ή αυτόνομη, αξιοπρεπή ζωή.

Η μείωση της δημόσιας δαπάνης και η λιτότητα είχαν σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των νέων. Αλλά κι όταν διατίθενται δημόσιοι πόροι για πολιτικές «υπέρ των νέων», πολλές φορές διαπιστώνουμε την σπατάλη των πόρων, διάθεση πόρων χωρίς να παράγεται βιώσιμο αποτέλεσμα. Εργαλεία όπως η «εγγύηση για την νεολαία» που σε ορισμένες χώρες έχουν χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά για την συνέχιση των σπουδών ή την μετάβαση σε μια αξιοπρεπή εργασία, σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στην δική μας δεν έχουν αποτελεσματικότητα και δεν έχουν ορατά αποτελέσματα. Προγράμματα όπως η «κοινωφελής εργασία» που υποστηρίζονται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο έχουν μετατραπεί σε ένα ελεημοσύνης κι μικρού επιδόματος ανεργίας για τους νέους/ες αλλά και μπάλωμα για τα κενά σε δημόσιους οργανισμούς, επιχειρήσεις (πολύ λιγότερο) και δήμους, αντί να είναι αποτελεσματικό εργαλείο για απόκτηση πραγματικών δεξιοτήτων και ικανοτήτων για ένταξη στην αγορά εργασίας.

Το πλαίσιο εκπαίδευσης και κατάρτισης συνεχίζει να είναι αναποτελεσματικό, να μην συνδυάζει την αναγκαία θεωρητική κατάρτιση με την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων, ανθρώπων που μπορούν να εφαρμόσουν στην πράξη όσα έχουν μάθει θεωρητικά, ενώ ο συνδυασμός θεωρίας και πρακτικής παραμένει ξέχωρα. Η επαγγελματική εκπαίδευση έχει σχεδόν διαλυθεί, και η εκπαίδευση παράγει μεγάλες στρατιές ανέργων, ενώ σε πολλούς τομείς υπάρχουν κενά που δεν μπορούν να καλυφθούν.

Ελάχιστη προετοιμασία υπάρχει για τα επαγγέλματα και τις ανάγκες του μέλλοντος, όπως πχ η ενεργειακή και οικολογική μετάβαση, η πράσινη/κυκλική οικονομία, οι «πράσινες λύσεις», ενώ τα προγράμματα σπουδών αργούν απελπιστικά να προσαρμοστούν στα σύγχρονα δεδομένα ώστε να αντιστοιχούνται οι σύγχρονες επιστημονικές αντιλήψεις με τα όσα διδάσκονται στις διάφορες εκπαιδευτικές βαθμίδες. Η εκπαίδευση παραμένει συγκεντρωτικά, ασφυκτικά καθοριζόμενη κεντρικά από το υπουργείο, με ελάχιστη ευελιξία και ελευθερία.

Οι υπάρχουσες πολιτικές και δομές κάνουν την μετάβαση από την εκπαίδευση στην εργασία μια δύσκολη και μακροχρόνια διαδικασία, συντηρώντας έτσι τα πελατειακά συστήματα και τα συστήματα οικογενειακών γνωριμιών αν θέλει ο νέος ή η νέα να βρει μια κάποια δουλειά. Χωρίς όμως μείωση της ανεργίας αλλά μέσω αξιοπρεπών, καινοτόμων, κοινωνικά χρήσιμων θέσεων εργασίας και νεανικής επιχειρηματικότητας (ιδιαίτερα κοινωνικής) δεν είναι πιθανό να επιβιώσουν τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης και τα ασφαλιστικά ταμεία για τις επόμενες γενιές. Ήδη σήμερα έχουν εξαντληθεί πόροι που προορίζονταν για τις επόμενες γενιές, και οι νέοι/νέες φορτώνονται πλέον τα βάρη των σημερινών γενεών, κάτι που δεν μπορεί να είναι συμβατό με την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών, μια υπεύθυνη στάση απέναντι στα παιδιά μας.

Αλλά εκτός από εκπαίδευση, κατάρτιση, εργασία και κοινωνική ασφάλιση/ασφάλεια, οι νέοι και οι νέες χρειάζονται πρόσβαση σε ποιοτική κατοικία (όχι κατ΄ ανάγκη ιδιόκτητη). Όμως, δυστυχώς, τώρα που η φούσκα της ιδιόκτητες κατοικίας έσκασε αφήνοντας στα νοικοκυριά  χρέη δεκάδων δις μέσω των κόκκινων δανείων, η απουσία ολοκληρωμένης πολιτικής για κοινωνική κατοικία μέσα από συνεργατικά σχήματα, καινοτόμα προγράμματα φοιτητικής στέγης και ανασυγκρότησης υποβαθμισμένων κατοικιών και  γειτονιών κάνουν τα προβλήματα στέγασης για νέους/νέα ακόμα πιο έντονα. Πολλοί νέοι και νέες επιστρέφουν υποχρεωτικά στα σπίτια των γονιών τους ή εξαρτιόνται απολύτως από τα εισοδήματα των γονιών τους για μια αξιοπρεπή λύση στέγασης. Είναι ανάγκη όμως σε όλα αυτά και οι ίδιοι οι νέοι να αναλάβουν πρωτοβουλίες και να αξιοποιήσουν υπάρχουσα εμπειρία από άλλες χώρες για σχήματα στέγασης που βασίζονται σε κοινοτικά και κοινωνικά μοντέλα κατοικία, ανακαίνισης, ενεργειακής αναβάθμισης και χρήσης μέσα από μακροχρόνια συμβόλαια αξιοποίησης εγκαταλειμμένων χώρων (κατοικιών αλλά κι άλλου είδους κτιρίων).

Αν και πολύ μελάνι έχει χρησιμοποιηθεί για να γραφτούν πολλά για νομοθετικές ρυθμίσεις και πολιτικές για νέους/νέες στην Κοινωνική κι Αλληλέγγυα Οικονομία, η πραγματικότητα δείχνει ότι δεν υπάρχει καμία πρόοδος στη χώρα μας, εδώ και δεκαετίες, αν και υπάρχει διεθνώς πλέον εξαιρετική εμπειρία και πρακτική, καλά παραδείγματα, δίκτυα και οργανισμοί υποστήριξης. Η Κοινωνική κι Αλληλέγγυα οικονομία έχει προσφέρει βιώσιμες λύσεις σε τομείς που έπληξε η κρίση (χρηματικο-οικονομικός, πρωτογενής παραγωγή, βιομηχανία, υπηρεσίες, ενέργεια, κα) ή φαινόμενα που έχουν εμφανίσει έξαρση στην εποχή μας (προσφυγικό, έλλειψη ποιοτικής και προσβάσιμης στέγης κ.ά).

Η διαμόρφωση πολιτικών για τους νέους και τις νέες δεν μπορεί να γίνει από τα πάνω, και χωρίς την συμμετοχή τόσο των κοινωνικών κι επαγγελματικών φορέων όσο και –κυρίως  -των ίδιων των νέων. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που σχετίζονται με την κρίση είναι ο αποκλεισμός των πολιτών, ιδιαίτερα των νέων, από τις αποφάσεις που τους/τις αφορούν. Η ποιότητα της δημοκρατίας μας είναι πολύ χαμηλή, και όσον αφορά την δυνατότητα των νέων να επηρεάσουν πραγματικά τις εξελίξεις αυτή είναι ανύπαρκτη. Και δεν μιλάμε απλώς για την συμμετοχή των νέων στις κομματικές διαδικασίες (συχνά η συμμετοχή τους γίνεται με όρους παλαιοκομματικούς όπως έχει δείξει και η πρόσφατη πολιτικής μας ιστορία) αλλά για την δυνατότητά τους να επηρεάζουν με θεσμικό και δημοκρατικό τρόπο την λήψη των αποφάσεων, ιδιαίτερα όταν αυτές επηρεάζουν την ίδια τη ζωή τους (εκπαίδευση, εργασία, στέγη, δικαιώματα, ερωτικές επιλογές, σεξουαλικότητα, ασφάλιση, στέγαση κα). Γι’ αυτό θεωρούμε ότι η διαδικασία διαμόρφωσης της πολιτικής για τους νέους και τις νέες όσο και το ίδιο το περιεχόμενό της είναι σημαντικό να είναι το αποτέλεσμα μιας ουσιαστικής συμμετοχικής διαδικασίας. Η διαμόρφωση τους πρέπει να είναι το αποτέλεσμα ενός καινοτόμου, δομημένου κι αποτελεσματικού διαλόγου με κοινωνικές οργανώσεις και οργανώσεις που εργάζονται με νέους αλλά και απευθείας με τους ίδιους τους νέους και νέες, αξιοποιώντας τα σύγχρονα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Wed, 29 Aug 2018 00:00:00 +0300
Η κλιματική αλλαγή απαιτεί άμεσα οργανωμένη και δίκαιη απεξάρτηση από το λιγνίτη (και για λόγους κόστους) http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4464-energytransition18 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4464-energytransition18

Δεν πρωτοτυπούμε αν επαναλάβουμε ως ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ότι η κλιματική αλλαγή είναι εδώ πλέον και αυτό επηρεάζει όχι μόνο την ζωή μας και το περιβάλλον αλλά και τα οικονομικά της ενέργειας και την οικονομία γενικότερα. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου η εξάρτηση από τον λιγνίτη είναι μεγάλη, το κόστος της ενέργειας θα εκτιναχθεί, μεταξύ άλλων, κι εξαιτίας της ανόδου των «δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου  του άνθρακα».

Η χρήση ορυκτών καυσίμων για την παραγωγή ενέργειας συμβάλει καθοριστικά στην ανατροπή του κλίματος, στην αύξηση της συχνότητας κι έντασης των ακραίων καιρικών φαινομένων, μεταξύ άλλων και στην συχνότητα των άγριων πυρκαγιών (wild fires), στην αύξηση της μέσης θερμοκρασίας, στο λιώσιμο των πάγων καθώς και στην ένταση της ξηρασίας σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Η επίδραση της αλλαγής του κλίματος στην καθημερινή ζωή των πολιτών είναι πλέον φανερή, αφού πολλοί επιστήμονες συνδέουν πλέον ευθέως την κλιματική αλλαγή με τις μεγάλες καταστροφές. Σε κάθε περίπτωση πάντως οι συνέπειες θα είναι πιο καταστροφικές σε περιοχές και κοινωνίες που δεν έχουν προετοιμαστεί ή δεν έχουν τα μέσα να προετοιμαστούν για την αύξηση της έντασης κι συχνότητας των ακραίων φαινομένων. Μαζί με το κοινωνικό κόστος μεγάλο είναι πλέον και το οικονομικό κόστος από τις ζημιές που προκαλούνται, σύμφωνα με τις εκθέσεις του ΟΗΕ. Τώρα, όμως, φαίνεται να ξεφεύγει και το κόστος της ενέργειας, λόγω της ανόδου των δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Οι υψηλές θερμοκρασίας σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη, ιδιαίτερα στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, έχουν προκαλέσει μεγάλη αύξηση στα κόστη αγοράς δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα στο σχετικό χρηματιστήριο, φτάνοντας σε υψηλό 7ετίας. Για πρώτη φορά από το 2011, οι τιμές των «δικαιωμάτων» έφτασαν τα 18,03 ευρώ ο τόνος εκπεμπόμενου διοξειδίου του άνθρακα μέσα στον πρώτο εξάμηνο του 2018, από τα 5,6 Ευρώ ο τόνος που ήταν το 2017.  Η πρόβλεψη είναι ότι μέσα στα επόμενα χρόνια, το κόστος θα φτάσει και τα 30 ευρώ ο τόνος.

Ίσως ο μέσος πολίτης δεν μπορεί να συλλάβει αυτήν την εξέλιξη και δεν ξέρει ίσως να διαβάσει στον λογαριασμό της ΔΕΗ που λαμβάνει τι σημαίνει η αναφορά σε «Κόστος Δικαιωμάτων Εκπομπών CO2». Στην πράξη, όμως, αυτό ήδη φάνηκε κι αφορά στην

-Κατακόρυφη αύξηση του κόστους παραγωγής ενέργειας από τους λιγνιτικούς σταθμούς της ΔΕΗ, κάτι που διαπιστώθηκε και στο χρηματιστήριο ενέργειας μέσα στον Αύγουστο, με το κόστος του ρεύματος στην αγορά χονδρεμπορίου να είναι στα 60 ευρώ, και να ξεπερνάει το κόστος του ρεύματος από τις 4 ιδιωτικές μονάδες φυσικού αερίου για πολλές ώρες, αλλά και από την μονάδα της ΔΕΗ στο Αλιβέρι. Η ΔΕΗ είναι έτσι κι αλλιώς η ενεργειακή εταιρία με την μεγαλύτερη εξάρτηση από τον λιγνίτη, ενώ και η παραγωγή ενέργειας με βάση τον ελληνικό λιγνίτη είναι από τις πιο κοστοβόρες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, λόγω και της φτωχής ενεργειακής απόδοσής του. Στα επόμενα χρόνια είναι πιθανόν το κόστος της ενέργειας από λιγνιτικούς σταθμούς να εκτιναχθεί ακόμα περισσότερο.

- Διαμόρφωση αρνητικού κλίματος στην πώληση των μονάδων της ΔΕΗ που θα δημιουργήσει προβλήματα και στο ύψος του τιμήματος που περιμένει να πετύχει η κυβέρνηση και η ΔΕΗ (1-1,5 δις Ευρώ).

Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα στην συνέχιση λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων ή πολύ περισσότερο επέκτασης του χρόνου ζωής παλιότερων μονάδων που θα έπρεπε να κλείσουν συντόμως. Οι λιγνιτικές μονάδες έχουν έτσι κι αλλιώς αυξημένα κόστη λειτουργίας που θέτουν θέμα βιωσιμότητά τους. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΔΕΗ δέχεται εισηγήσεις για ακόμα μεγαλύτερη μείωση του προσωπικού (κατά 25-30%) αλλά και του κόστους των εργολάβων, ώστε να μειώσει τα κόστη λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων όσο κι αυτών του φυσικού αερίου.

Η εμμονή στα ορυκτά καύσιμα, ιδιαίτερα στο λιγνίτη, αφήνει την χώρα εκτεθειμένη σε ακραίες εξελίξεις στον τομέα της ενέργειας, σε μεγάλη αύξηση στο κόστος ενέργειας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις καθώς και σε αύξηση της ανεργίας στην πλήρως εξαρτημένη από τον λιγνίτη περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας (που έτσι κι αλλιώς έχει από τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο) αλλά και των άλλων περιοχών που στηρίζονται σχεδόν μονοδιάστατα στη ΔΕΗ, στο λιγνίτη ή και στο φυσικό αέριο.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είμαστε σταθερά προσανατολισμένοι σε μια στρατηγικής δίκαιης και ορθολογικής μετάβασης στην μεταλιγνιτική εποχή, με

  • στροφή σε (γιγαντιαία) προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας στα κτίρια και στις μεταφορές,
  • επικέντρωση στην ενεργειακή αποτελεσματικότητα στις επιχειρήσεις και στην οικονομία γενικότερα ώστε να μειωθεί το κόστος παραγωγής,
  • επεξεργασία κι εφαρμογή ολοκληρωμένου σχεδίου που θα στηρίξει τους νυν εργαζόμενους στις λιγνιτικές μονάδες αλλά και στους κατοίκους των λιγνιτικών περιοχών ώστε να μην σηκώσουν αυτοί το βάρος της λιγνιτικής εποχής αλλά και της μετάβασης (αναγκαστικά) στην μεταλιγνιτική εποχή.

Η δίκαιη κι έγκαιρη μετάβαση στην μεταλιγνιτική εποχή είναι αναγκαία, αν δεν θέλουμε ως κοινωνία να ζήσουμε τις άδικες και ισοπεδωτικές καταστάσεις της δεκαετίας χρεοκοπίας 2008-2018 επειδή το πολιτικό σύστημα δεν θέλησε και δεν μπόρεσε να επεξεργαστεί και να εφαρμόσει μια δίκαιη και ισορροπημένη πολιτική πρόληψης και διαχείρισης της δημοσιονομικής και οικονομικής κρίσης που όλοι έβλεπαν να έρχεται αλλά σφύριζαν αδιάφορα.

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Wed, 29 Aug 2018 00:00:00 +0300
Η αναζωογόνηση των ναυπηγείων απαιτεί σοβαρό (πράσινο) σχέδιο κι απόρριψη βρόμικων παιχνιδιών του παρελθόντος http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4463-shipyard34 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4463-shipyard34

Το θέμα των ναυπηγείων είναι κάτι που με κινητοποιεί ιδιαίτερα, έχει κοινωνικό-εργασιακό και ανθρώπινο στοιχείο - τόσοι άνθρωποι δούλευαν κάποτε στα ελληνικά ναυπηγεία, περιβαλλοντική διάσταση (μπορεί να γίνουν εργαλείο τεχνολογικής υποστήριξης της πράσινης οικονομίας) και περικλείει σημαντικό πολιτικό συμβολισμό η όποια εξέλιξη γύρω από τα ναυπηγεία.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε την (επανα)λειτουργία του ναυπηγείου ΝΕΩΡΙΟΥ Σύρου με τρόπο όμως που θα είναι υποδειγματικός για την συνύπαρξη του με το νησί και τις άλλες δραστηριότητές του, χωρίς χρέη και χαρισματικές πράξεις, χωρίς μεταφορά του περιβαλλοντικού κόστους (αμμοβολή, απόβλητα αμμοβολής) στο περιβάλλον, στην υγεία και στην τοπική οικονομία, χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις για διαγραφή χρεών και με εργαζόμενους που προσφέρουν με την εργασία τους αλλά κι απολαμβάνουν τα οφέλη μιας αξιοπρεπούς και σωστά αμειβόμενης εργασίας.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ έχουμε καταθέσει αναλυτικές προτάσεις για ένα βιώσιμο μέλλον των ναυπηγείων και ιδιαίτερα του ΝΕΩΡΙΟΥ Σύρου, ενώ ο νυν συμπρόεδρος μας και πρώην ευρωβουλευτής Νίκος Χρυσόγελος είχε οργανώσει πολλές εκδηλώσεις, ημερίδες, συναντήσεις και παρεμβάσεις σχετικά1 με την αναζωογόνηση των ναυπηγείων, μεταξύ άλλων και του ΝΕΩΡΕΙΟΥ Σύρου. Μάλιστα είχε εκδώσει ειδικό ενημερωτικό έντυπο για στοχευμένη πληροφόρηση των εργαζομένων του κλάδου, των εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης αλλά και των πολιτών γενικότερα με αναλυτικές πληροφορίες για το πώς μπορούν να αναζωογονηθούν τα ναυπηγεία, όπως αυτό του Νεωρίου, δίνοντας εργασία σε χιλιάδες άνεργους, αλλά και για τις δυνατότητες κατασκευής σύγχρονων, υψηλής περιβαλλοντικής απόδοσης πλοίων μέσα από συνέργειες ναυπηγείων, περιφέρειας και ακτοπλοϊκών φορέων, αξιοποιώντας κατάλληλα ευρωπαϊκούς πόρους, κυρίως μέσω της πρωτοβουλίας “LEADERSHIP 2020”.

Ο κλάδος των ναυπηγείων έχει υποστεί πλήγμα πανευρωπαϊκά, λόγω του σκληρού ανταγωνισμού από τα ναυπηγεία της Άπω Ανατολής (φτηνά εργατικά χέρια, συχνά απουσία μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος, πρόσβαση σε κρατικές χρηματοδοτήσεις η σε άλλες περιπτώσεις υψηλή τεχνογνωσία κα). Η κρίση στην Ελλάδα απέκτησε γιγαντιαίες διαστάσεις. Παρόλα αυτά στον κλάδο υπάρχουν μικρότερες ή μεγαλύτερες εταιρίες εξειδικευμένες σε εργασίες / προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας που όμως δραστηριοποιούνται κυρίως σε άλλες χώρες.

Στην Ελλάδα ο ναυπηγο-επισκευαστικός/κατασκευαστικός κλάδος κατέρρευσε όχι μόνο λόγω παγκόσμιας κρίσης αλλά κι από άλλες ελληνικές παθογένειες και την αδυναμία του κράτους και των ιδιωτών να παρουσιάσουν ένα σοβαρό, στραμμένο προς το μέλλον σχέδιο για την βιωσιμότητα των ναυπηγείων. Στην ιστορία των ελληνικών ναυπηγείων, μεταξύ άλλων και του ναυπηγείου της Σύρου, αντανακλώνται όλες οι παθογένειες του ελληνικού πολιτικού και συνδικαλιστικού συστήματος αλλά και ο τρόπος που κατέρρευσε σταδιακά η παραγωγική βάση της χώρας ήδη πριν από την κρίση του 2008. Για χρόνια τα ελληνικά ναυπηγεία υπέφεραν από πολλά: κυριαρχία των εργατοπατέρων, επιβολή από την ΕΕ ενός πολύ μεγάλου προστίμου για κρυφές κρατικές ενισχύσεις, εξάρτηση τους σχεδόν πλήρως από προγράμματα του πολεμικού ναυτικού, σκάνδαλα το ένα πάνω στο άλλο, διαπλοκή με το κομματικό σύστημα ως το μόνο μέσο επιβίωσης κ.ά, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα ν’ απασχολούν το πολύ 1000 άτομα συνολικά εκεί που κάποτε τα ναυπηγεία απασχολούσαν πάνω από 30.000 εργαζόμενους. Σήμερα έχουν γεράσει και χάσει πολύ μεγάλο ποσοστό, αν όχι όλο, το εξειδικευμένο προσωπικό που διέθεταν κάποτε. Ως προς τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις είναι από τις χειρότερες μια και κανείς δεν πιέζει για βελτίωση λόγω του φόβου της αύξησης του κόστους, έτσι το κόστος μεταφέρεται στο περιβάλλον και στις τοπικές κοινωνίες

Πολλά ευρωπαϊκά ναυπηγεία έχουν ανασυγκροτηθεί κυρίως μέσα από ολοκληρωμένα σχέδια που μεταξύ άλλων αξιοποιούν την πράσινη οικονομία ως ευκαιρία για αναβάθμιση των ικανοτήτων για κατασκευή τμημάτων των ανεμογεννητριών, σύγχρονων πλοίων που ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές απαιτήσεις της νέας ευρωπαϊκής και διεθνούς νομοθεσίας, όπως μείωση των αέριων εκπομπών, διπλά τοιχώματα δεξαμενοπλοίων κα.

Ορισμένα μάλιστα ναυπηγεία έχουν ήδη αρχίσει να σχεδιάζουν ή και να κατασκευάζουν πλοία τα οποία εν μέρει ή συνολικά αξιοποιούν την ανανεώσιμη ενέργεια για να κινούνται.

Σε ορισμένες περιπτώσεις τα ναυπηγεία αξιοποίησαν ευρωπαϊκά προγράμματα2 και δυνατότητες που σχεδιάστηκαν για να υποστηρίξουν την μετάβαση αυτή, όπως για παράδειγμα το «Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση», τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά κι Επενδυτικά Ταμεία, ιδιαίτερα τα περιφερειακά και το Κοινωνικό καθώς και ένα ιδιαίτερο σχέδιο που προωθήθηκε μετά την διαβούλευση μεταξύ Κομισιόν, Ευρωβουλευτών και του ευρωπαϊκού ναυπηγο-επισκευαστικού κλάδου, η πρωτοβουλία LEADERSHIP 2020 για την αναζωογόνηση των ευρωπαϊκών ναυπηγείων.

Μόνο πράσινο μπορεί να είναι το μέλλον των ελληνικών ναυπηγείων

Τα ελληνικά ναυπηγεία για να μπορέσουν να ανασυγκροτηθούν πρέπει να στραφούν σε τρεις κατευθύνσεις, στο πλαίσιο μιας πράσινης στρατηγικής:

(α) Αναζωογόνηση των παραδοσιακών δραστηριοτήτων του κλάδου (ναυπηγοεπισκευή), κάτι όμως που απαιτεί αποτελεσματική κεντρική διοίκηση και αλλαγές σε επίπεδο προωθούμενων πολιτικών, που δεν εξαρτώνται μόνο από τους φορείς του κλάδου, καθώς και συμφωνία για καλές συνθήκες εργασίας αλλά και συνθήκες εργασιακής ειρήνης στη βάση δίκαιων ρυθμίσεων για τους εργαζόμενους. Η Ελλάδα που είναι μια χώρα με τεράστια ναυτική και ναυπηγο-κατασκευαστική και ναυπηγο-επισκευαστική παράδοση, σήμερα είναι ουραγός στον τομέα αυτό.

(β) Στροφή του κλάδου σε κατασκευές πλοίων που θα ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές απαιτήσεις της νέας ευρωπαϊκής νομοθεσίας για μειωμένες εκπομπές οξειδίων του αζώτου, οξειδίων του θείου και διοξειδίου του άνθρακα αλλά και στις ανάγκες σύνδεσης των νησιών με σύγχρονα και κατάλληλα πλοία, ενεργειακά αποτελεσματικά. Μια τέτοια κατεύθυνση απαιτεί στενή συνεργασία με τις νησιωτικές περιφέρειες αλλά είναι η μόνη λύση για να επιβιώσει η ακτοπλοΐα μειώνοντας τα κόστη καυσίμων, που εκτινάσσουν στα ύψη τα λειτουργικά τους κόστη λόγω των υψηλών τιμών. Η προσωρινή μείωση της τιμής του πετρελαίου δημιούργησε ένα κλίμα επανάπαυσης αλλά η εκ νέου σημαντική άνοδος των τιμών θα βρει ξανά τις εταιρίες απροετοίμαστες και χωρίς εναλλακτικές λύσεις, όπως συνέβη μερικά χρόνια πριν με αποτέλεσμα την κατάρρευση πολλών εταιριών και την απόσυρση πολλών πλοίων που δεν ήταν πλέον οικονομικά βιώσιμα.

(γ) Προσθήκη νέων, συμπληρωματικών προϊόντων και υπηρεσιών πράσινης καινοτομίας και τεχνολογίας, όπως κατασκευή πυλώνων για ανεμογεννήτριες, κατασκευή και συντήρηση πλωτών και κινητών υπεράκτιων κατασκευών για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συστημάτων αφαλάτωσης με χρήση ΑΠΕ, κλπ.

Τα προβλήματα του ναυπηγείου στη Σύρο (ΝΕΩΡΙΟ)

Ειδικά το ναυπηγείο ΝΕΩΡΙΟ Σύρου έχασε πολλές ευκαιρίες για να επιβιώσει στρεφόμενο σε μια τέτοια κατεύθυνση/προοπτική. Διέθετε, τουλάχιστον στο παρελθόν, σχετική τεχνογνωσία. Σήμερα επιδιώκεται η μεταπώλησή του (ανήκει σε ιδιώτη) σε άλλο ιδιώτη. Αυτό, όμως, πρέπει να γίνει με τρόπο που θα αντιμετωπίσει δίκαια και ουσιαστικά κάποια σημαντικά θέματα:

Πελατειακές σχέσεις – κομματικές εξαρτήσεις:

Το Ναυπηγείο της Σύρου, απασχολούσε ακόμα και στα χρόνια της παρακμής ή κρίσης πολλούς εργαζόμενους, άρα ήταν πάντα στο κέντρο των πελατειακών σχέσεων και της προσπάθειας εκμετάλλευσής του από κομματάρχες, εργατοπατέρες κα. Τα παιχνίδια αυτά συνεχίστηκαν και την περίοδο της κρίσης, φτάνουν μέχρι και το σήμερα. Με δέλεαρ μεταξύ άλλων και προσωπικές – οικογενειακές τακτοποιήσεις, ανέλιξη, προσλήψεις, εκλογική υποστήριξη κα. Κάποιες φορές είτε λόγω πραγματικής κρίσης είτε λόγω χρησιμοποίησης των εργαζομένων ως μοχλό πίεσης για ανάληψη κρατικών δουλειών, η ιδιοκτησία δεν πλήρωνε ή καθυστερούσε να πληρώσει τους εργαζόμενους. Τελικά τα παιχνίδια αυτά αποβαίνουν πάντα σε βάρος των εργαζομένων, και του αριθμού των εργαζομένων.

Χρέη προς τον Δήμο:

Οι νέοι ιδιοκτήτες επιδιώκουν να τύχουν διαγραφή χρέους της προηγούμενης ιδιοκτησίας προς την ΔΕΥΑ και τον Δήμο της τάξης του 86% περίπου και το υπόλοιπο 14% να πληρωθεί σε 24 άτοκες ισόποσες μηνιαίες δόσεις, χωρίς την επιβολή τόκων, προστίμων, προσαυξήσεων και λοιπών τυχών επιβαρύνσεων. Πρόσφατα το δημοτικό συμβούλιο της Σύρου αποφάσισε κατά πλειοψηφία να δεχθεί αυτή την διαγραφή χρέους. Οι οφειλές του Ναυπηγείου προς την Δ.Ε.Υ.Α.Ε. ανέρχονται –σύμφωνα με το Σχέδιο Εξυγίανσης - σε 481.177,18 € ενώ κατά τη Δ.Ε.Υ.Α.Ε. οι οφειλές είναι 681.000 € περίπου. Να θυμίσουμε ότι κατά καιρούς έχουν γίνει πολλές ρυθμίσεις για χρέη προς τη ΔΕΗ κα. Δεν είναι δυνατόν όμως το κόστος κάθε φορά να μεταφέρεται στους πολίτες (της Σύρου στην συγκεκριμένη περίπτωση).

  

Αμμοβολή κι απόβλητα αμμοβολής:

Κατά καιρούς τα απόβλητα της αμμοβολής συγκεντρώνονται δίπλα στις δεξαμενές ή και καταλήγουν στη θάλασσα, ενώ πολύ συχνά στο παρελθόν η αμμοβολή έπνιγε την πόλη. Η νέα ιδιοκτησία του ναυπηγείου ναι μεν υπόσχεται ότι δεν θα σηκώνονται σύνεφα (επικίνδυνης για την υγεία) σκόνης, αλλά παρόμοιες υποσχέσεις δεν έχουν τηρηθεί στο παρελθόν. Πρόσφατα μεταφέρθηκε αλλού μια μικρή ποσότητα αλλά παραμένει το ερώτημα αν και που θα μεταφέρεται η αμμοβολή για ασφαλή διαχείριση.Τώρα πρέπει να υπάρχει ένας μηχανισμός παρακολούθησης που θα επιβάλει την τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Εργασιακές σχέσεις:

Σύμφωνα με το Σχέδιο Εξυγίανσης του Ναυπηγείου, που έχει κατατεθεί, αναφέρεται: “...από την 30/4/2017 και εντεύθεν οι εργασιακές σχέσεις των συμβαλλομένων πρώην εργαζομένων τελούσαν σε αναστολή μέχρι την 31/12/2017 οπότε και λύθηκαν δια της οικειοθελούς αποχώρησής τους”. Σύμφωνα με τη “Δήλωση-Βεβαίωση” που υπέγραψαν σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι του ναυπηγείου την 27/7/2018: “....την 31/12/2017 έγινε καταγγελία της Σύμβασής τους (απόλυση) από την εταιρεία ΝΑ.ΒΙ.Ε.Σ”.

Δηλαδή όλοι οι εργαζόμενοι είτε έχουν παραιτηθεί (μια εκδοχή) είτε έχουν απολυθεί από 31/12/2017. Η διοίκηση του σωματείου μάλιστα έχει διοριστεί με απόφαση δικαστηρίου.

Υπάρχουν καταγγελίες ότι εργατικό ατύχημα ¨κουκουλώθηκε» και δεν δηλώθηκε, ενώ επικρατεί ένταση μεταξύ εργαζομένων αλλά κι εργαζομένων και διορισμένης διοίκησης. Με τέτοιες εργασιακές συνθήκες δεν μπορεί όμως να επανεκκινήσει το ναυπηγείο με όρους βιωσιμότητας ούτε να υπάρχει εργασιακή ειρήνη.

Αναγκαία μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αναζωογόνηση των ναυπηγείων

Στην στρατηγική που θα αναπτυχθεί για την αναγέννηση του ναυπηγο-επισκευαστικού και κατασκευαστικού κλάδου (ή όχι) θα διαφανεί αν η ελληνική οικονομία μπορεί να ζωντανέψει στη βάση ενός διαφορετικού παραγωγικού και οικονομικού μοντέλου, πιο πράσινου και πιο υπεύθυνου, απεξαρτημένου από τις πελατειακές εξαρτήσεις, το κράτος-πατερούλη και τα μικροκομματικά και (κακα) συνδικαλιστικά παιχνίδια.

Στην ιδιαίτερα διαφωτιστική απάντηση της Επιτροπής τον Ιούνιο 2012 σε ερώτηση του τότε ευρωβουλευτή (νυν συμπρόεδρου των ΠΡΑΣΙΝΩΝ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ) Ν. Χρυσόγελου, αναφέρονταν οι δυνατότητες στήριξης του ναυπηγοεπισκευαστικού κλάδου από Ευρωπαϊκούς πόρους και προγράμματα και αξιολογούνταν η διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων των ναυπηγείων σε συναφείς «πράσινες» δραστηριότητες ως ιδιαίτερα σημαντική. Γίνονταν, επίσης, αναφορά στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση (ΕΤΠ), που είχε ήδη παράσχει βοήθεια σε εργαζομένους που απολύθηκαν στον ναυπηγικό τομέα και στους προμηθευτές του τομέα αυτού στη Δανία και την Πολωνία, ενώ η Ελλάδα δεν είχε προσφύγει στο ταμείο αυτό. Στην πορεία κι άλλα ναυπηγεία είχαν αξιοποιήσει αυτό το Ταμείο.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ θα συνεχίσουμε να προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της χώρας λέγοντας την αλήθεια και χωρίς να χαϊδεύουμε αυτιά, ακόμα και αν κάτι τέτοιο δεν είναι δημοφιλές.

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Wed, 29 Aug 2018 00:00:00 +0300
Επιλύοντας προβλήματα του παρελθόντος με συμβιβασμό, να στραφούμε τώρα δημιουργικά προς το μέλλον http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4455-fyrom2018 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4455-fyrom2018

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είμαστε σταθερά υπέρ της επίλυσης των προβλημάτων, όχι της διαιώνισής τους. Η Συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των δύο πρωθυπουργών Ελλάδας και ΠΓΔ Μακεδονίας με την συμβολή των Ηνωμένων Εθνών μπορεί να μην είναι τέλεια αλλά θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για μια νέα στρατηγική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών (και ευρύτερα στα δυτικά Βαλκάνια) στη βάση σχέσεων καλής γειτονίας, ειρήνης, ανοικτών συνόρων, αλληλοσεβασμού.

Το κύριο πρόβλημα της Συμφωνίας είναι ότι επικεντρώνεται κυρίως στο παρελθόν, προσπαθεί να βρει συμβιβασμούς που αφορούν την εθνική συγκρότηση που συνέβη σε άλλες χώρες και περιοχές τον 19ο και τον 20ο αιώνα και ελάχιστα αφορά τον 21ο αιώνα. Είναι όμως αναγκαίο κακό να επιλυθούν με συμβιβασμό θέματα του παρελθόντος για να προχωρήσουμε στα θέματα του παρόντος και του μέλλοντος. Η οικολογική διαχείριση των Πρεσπών θα μπορούσε να είναι ένα πρώτο έστω βήμα για την ανάπτυξη μιας συνεργασίας που θα βασίζεται σε σύγχρονες αντιλήψεις που υπερβαίνουν τους πολέμους, τον εθνικισμό και τον απομονωτισμό, καταστάσεις που χαρακτήρισαν τα Βαλκάνια για πολλές δεκαετίες.

Σε ένα συμβιβασμό καμία πλευρά δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένη 100%. Έτσι και σε αυτή την περίπτωση. Το σημαντικό είναι να μην νοιώθει καμία κοινωνία ηττημένη γιατί αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε άσχημες καταστάσεις στο μέλλον ανεξαρτήτως τι προβλέπει η συμφωνία. Προφανώς είναι σημαντικό το ότι βρέθηκε μια συμβιβαστική σύνθετη ονομασία (Βόρεια Μακεδονία) και ότι γίνεται προσπάθεια να εξαλειφθούν από τις επίσημες πολιτικές ο αλυτρωτισμός και εθνικισμός. Η ανάπτυξη, όμως, πνεύματος συνεργασίας και αλληλοσεβασμού, η απομόνωση των εθνικιστών κι από τις δύο πλευρές, η αίσθηση ότι πράγματι ήταν ένας καλός συμβιβασμός και καμία κοινωνία δεν υπέστη ήττα και ταπείνωση θα απαιτήσει χρόνο, διαμόρφωση νέας κουλτούρας και ανάπτυξη κοινών δράσεων ώστε να διαμορφωθεί μέσα στις δυο κοινωνίες η αναγκαία δυναμική ότι έχουμε να κερδίσουμε μέσα από την συνεργασία.

Η επίλυση των προβλημάτων με την γειτονική μας χώρα με τρόπο που ανοίγει προοπτικές σχέσεων καλής γειτονίας και συνεργασίας, που στρέφεται προς το μέλλον κι όχι προς το παρελθόν, θα έπρεπε να είχε γίνει στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 υπό καλύτερες συνθήκες και πριν γενιές πολιτών και στις δύο χώρες μεγαλώσουν με εθνικιστικές ιδέες.

Το πακέτο Πινέιρο στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 προσέφερε αυτό το πλαίσιο, και ίσως ήταν καλύτερο από την σημερινή Συμφωνία. Όμως σύμπαν το ελληνικό πολιτικό σύστημα υιοθέτησε, τότε, παράλογες αντιλήψεις (ελάχιστες οι φωτεινές εξαιρέσεις) που έδωσαν χώρο και εξέθρεψαν τον εθνικισμό και στις δύο πλευρές. Πολλοί έχτισαν καριέρες πάνω στην απολυτότητα ακόμα και αν αυτό έκανε μεγάλη ζημιά στη χώρα μας. Άλλοι οργάνωναν μπουκοτάζ την ίδια στιγμή που οργανώνονταν το λαθρεμπόριο και η μαύρη αγορά, επισκέπτονταν μαζικά το καζίνο, εισέδυσαν στην αγορά της γειτονικής χώρας.

Ακόμα και όταν η ελληνική πλευρά μετακινήθηκε προς ρεαλιστικές και λιγότερο εθνικιστικές απόψεις, και κατάφερε να μετριάσει με την Ενδιάμεση Συμφωνία θέματα αλυτρωτισμού και ακραίων εκδηλώσεων παραποίησης της ιστορίας στην γειτονική χώρα, αυτό δεν εξηγήθηκε στην κοινωνία, που προτιμούσε να κρύβει κάτω από το χαλί πολλά από τα θέματα, να θεωρεί ότι η «Μακεδονία είναι μία και ελληνική«, να μην δέχεται καμία σύνθετη ονoμασία αν και 140 χώρες αναγνώριζαν την γειτονική χώρα απλώς ως «Μακεδονία», ενώ εμείς ως “ΠΓΔ Μακεδονίας”.

Ελάχιστα ενημερωμένοι οι πολίτες αποδεχόντουσαν άκριτα απόψεις περί μη ύπαρξης «άλλης» γλώσσας την ίδια στιγμή που οι πολιτικοί διαπραγματεύονταν “αμετάφραστη” ονομασία (σε ποια ανύπαρκτη άραγε γλώσσα;), αγνοούσαν όσα έγραφαν γνωστοί λογοτέχνες όπως η Πηνελόπη Δέλτα, ο Στρατής Μυριβήλης ή ο Παύλος Μελάς, αδιαφορούσαν για το γεγονός ότι κρατικές στατιστικές κατέγραφαν κάποιους “περίεργους” κατοίκους στην Ελλάδα, ότι οι εθνικόφρονες χαρακτήριζαν τους αντιφρονούντες “μιάσματα και σλαβομακεδόνες”, ότι το ελληνικό κράτος είχε εκδώσει σχετικό βιβλίο “στην ανύπαρκτη γλώσσα” το 1928 αλλά, κυρίως, ότι μια “άγνωστη”, περιορισμένη γλώσσα εντάχθηκε στον κατάλογο του ΟΗΕ με τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες που χρήζουν προστασίας για λόγους πολιτισμικούς και όχι εθνικιστικούς. Γιατί τις γλώσσες πρέπει να τις αποσυνδέσουμε από εθνικιστικές και μονοσήμαντες ερμηνείες και να τις αναγνωρίσουμε ως μέσα επικοινωνίας και πολιτισμού ανεξαρτήτως του πόσοι τις ομιλούν.

Και ενώ όλα αυτά τα θέματα τα διαχειρίστηκαν πολιτικά κόμματα που βρέθηκαν στην εξουσία για πολλά χρόνια (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ), σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους γιατί η γεωπολιτική συγκυρία αλλά και η τόλμη κυρίως του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ προσφέρει για πρώτη φορά μετά από 27 χρόνια την δυνατότητα να υπάρξει ένας σχετικά δίκαιος συμβιβασμός. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν είναι μικρό βήμα από μια χώρα που έχει μια συνταγματική ονομασία και έχει αναγνωριστεί με αυτήν από 140 χώρες μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, να κάνει πίσω και να δέχεται να αλλάξει αυτή την ονομασία της και να αναπτύξει καλύτερες σχέσεις με τους γείτονες της που ζητούν κάτι τέτοιο…Δεν είναι κάτι εύκολο και θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακραία πόλωση μέσα στην ΠΓΔ Μακεδονίας, όπου έχουν ακόμα ισχυρή επιρροή εθνικιστικές δυνάμεις (συμπεριλαμβανομένου του προέδρου). Οι σχέσεις καλής γειτονίας και η ευρωπαϊκή προοπτική της γειτονικής χώρας είναι πράγματι η κινητήρια δύναμη αυτών των εξελίξεων, που πρέπει να στηρίξουμε με όλες τις δυνάμεις μας, αλλά πρέπει να αναπτύξουμε ένα σχέδιο ενίσχυσης των πολιτιστικών, τοπικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών συνεργασιών, ώστε να εμπεδωθεί κλίμα συνεργασίας και ευρωπαϊκής προοπτικής στην ευρύτερη περιοχή.

Ανεξαρτήτως των λαθών της ελληνικής κυβέρνησης και των υπαρκτών προθέσεών της να χρησιμοποιήσει το θέμα για να δημιουργήσει εσωκομματικά προβλήματα στα άλλα κόμματα, γεγονός παραμένει ότι η επίλυση των προβλημάτων με την γειτονική χώρα είναι θετική. Ανεξαρτήτως λοιπόν της κριτικής μας στην κυβέρνηση (βαθιά και ουσιαστική κριτική για τα περισσότερα θέματα που διαχειρίζεται) οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ δεν επιλέγουμε να πετάξουμε την μπάλα στην εξέδρα για λόγους αντιπολιτευτικούς. Υπάρχει τεράστιο πεδίο για πραγματική και δημιουργική αντιπολίτευση, όχι πάντως για καταστροφική αντιπολίτευση για ένα τόσο σοβαρό θέμα που έχει χρονίσει και βρομίσει.

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είμαστε ξεκάθαροι. Θα έπρεπε να έχει διαμορφωθεί μια ευρύτερη συναίνεση (με πρωτοβουλία και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης) και να έχει εξηγηθεί αναλυτικά στην ελληνική κοινωνία, να έχουν καταρριφθεί μύθοι που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, να έχουν αναδειχθεί τα οφέλη από την ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας, σταθερότητας και ειρηνικής συνεργασίας στην περιοχή. Αλλά κοιτώντας προς το μέλλον, πρέπει τώρα να δουλέψουμε από κοινού για τη εφαρμογή στην πράξη έστω κι αυτής της όχι τέλειας συμφωνίας, μια και δεν είναι αυτονόητο ότι δεν θα υπάρξουν εμπόδια ή και πισωγυρίσματα και στην γειτονική χώρα αλλά και στη δική μας. Πάντως πολλά από τα προβλήματα του παρελθόντος ανάμεσα στις δυο χώρες έχουν γίνει σήμερα στο μεγαλύτερο μέρος τους ιστορία. Οι αιτίες του «μακεδονικού» στην Ελλάδα και του «μακεδονισμού» στους γείτονες δεν μπορούν σε γενικές γραμμές να παράγουν πλέον αρνητικά αποτελέσματα (ελληνοσερβική συμφωνία του 1914 για την εισαγωγή του όρου «σλαβομακεδόνες», πολιτική της Κομμουνιστικής Διεθνούς στο μεσοπόλεμο για τη δημιουργία «Σοσιαλιστικής Ομοσπονδίας της Μακεδονίας», διαμάχη Τίτο – Δημητρώφ για το μοίρασμα της «Μακεδονίας», διάφορες θεωρίες περί «εθνογένεσης» κλπ).

Προφανώς, δεν μπορεί κάθε θέμα να αντιμετωπίζεται υπό το πρίσμα αν θα έχει κομματικά ή όχι οφέλη η κυβέρνηση ή αντιπολίτευση. Δεν κατανοούμε πως μια αξιωματική αντιπολίτευση που περιμένει να γίνει κυβέρνηση διαχειρίζεται με ανευθυνότητα κι εθνικιστικές κορώνες ένα τόσο σοβαρό θέμα, όταν στην πραγματικότητα είχε κι αυτή προσεγγίσει στο παρελθόν παρόμοιες με τον σημερινό συμβιβασμό θέσεις έστω και για λόγους τακτικής, ή πώς ανεύθυνα χρησιμοποιεί φρασεολογία εθνικιστών για «μειοδοσία” και «ξεπούλημα της εθνικής υπόθεσης», πολύ περισσότερο που στο παρελθόν έχει αντιμετωπιστεί και η ίδια απαξιωτικά με όρους “πουλημένοι”, «γερμανοτσολιάδες», «μειοδότες» κα. Είναι τυχοδιωκτισμός εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αρνιέται ένα συμβιβασμό που ήταν άπιαστο όνειρο μερικά χρόνια πριν και να πηγαίνει κόντρα στην πραγματικότητα θεωρώντας ότι δεν ήταν τώρα η ώρα για μια συμφωνία, υποσχόμενη τον …παράδεισο κάποτε στο μέλλον!

Αλλά και η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες όταν αναπτύσσει πολεμική αντιπαράθεση με τα άλλα κόμματα τη στιγμή που απαιτείται ευρύτερη συναίνεση για να ενημερωθεί σωστά η κοινωνία και να εφαρμοστεί στην πράξη η Συμφωνία αλλά και όταν ο κυβερνητικός εταίρος της είναι ακόμα χειρότερος από την αντιπολίτευση σε αυτά που λέει σχετικά με την Συμφωνία.

Το ΚΙΝΑΛ αδυνατεί για άλλη μια φορά να συγκροτήσει μια σοβαρή πολιτική πρόταση αφού αντιφάσκει ακόμα και με τις επιλογές του παρελθόντος του στο θέμα (πχ Ενδιάμεση Συμφωνία) αλλά κυρίως αδυνατεί να σχεδιάσει πολιτικές που στρέφονται προς το μέλλον. Το δε ΚΚΕ αρνιέται να δει την πραγματικότητα, βλέπει μόνο το δάκτυλο και αδυνατεί να δει το φεγγάρι που δείχνει το δάκτυλο.

Δεν είναι σοβαρό για κάθε κυβερνητική επιλογή να ζητάει η αντιπολίτευση εκλογές ή να αμφισβητεί την δυνατότητα μιας κυβέρνησης να προετοιμάζει και να υπογράφει συμφωνίες που έτσι κι αλλιώς θα περάσουν από τη Βουλή.

Η διαχείριση του θέματος 27 χρόνια τώρα αλλά και σήμερα δείχνει πόσο ανέτοιμο και απροετοίμαστο, αλλά και κυριαρχούμενο από πολεμικές αντιλήψεις και μικροκομματικές προσεγγίσεις είναι το πολιτικό μας σύστημα, πόσο ιεραρχεί το κομματικό συμφέρον σε βάρος των λύσεων και του συμφέροντος της κοινωνίας.

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Sun, 17 Jun 2018 00:00:00 +0300
Μελετώντας στο Βερολίνο την εκπαίδευση για το κλίμα και την εξοικονόμηση ενέργειας http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4436-berlin367 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4436-berlin367

1η Επίσκεψη μελέτης στο Βερολίνο, στo πλαίσιο του προγράμματος “OPEN SOCIETIES AND SCHOOLS IN CLIMATE PROTECTION AND ENERGY TRANSITION (CLIMATE SCHOOL Be.At)”

Τρεις συνεργάτες της ΚΟΙΝΣΕΠ «ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ»  συμμετείχαμε σε επίσκεψη μελέτης για την ενέργεια και το κλίμα στο Βερολίνο (Φεβρουάριος, 2018) που διοργάνωσε η πρωτοβουλία πολιτών «Σεβασμός για την Ελλάδα / Respect for Greece», στο πλαίσιο του προγράμματος «Κλιματικά Σχολεία Αθήνα – Βερολίνο». Είχαμε την ευκαιρία να συμμετάσχουμε σε μία ποικιλία παρουσιάσεων και εργαστηρίων σε σχέση με θέματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και αειφορίας. Συμμετείχαμε σε συνολικά 14 συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε κέντρα Έρευνας και Εκπαίδευσης (BNE Zentrum – Κέντρο Εκπαίδευσης για την Αειφόρο Ανάπτυξη, Bezirksamt Spandau – Κλιματικό Κέντρο Spandau, IHKBerlin – Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Βερολίνου), Πανεπιστήμια (Freie Universitat Berlin – FU), Σχολεία (Grundschule im Beerwinkel, Leibniz Gymnasium), ενώ επισκεφτήκαμε και την έκθεση BAUTEC που εστιάζει σε πράσινες και αειφόρες λύσεις.

 

Κάποια από τα βασικά ζητήματα της θεματολογίας των συναντήσεων εστιάζουν σε ζητήματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης αλλά και της σημασίας κοινωνικών πρακτικών, όπως συμμετοχικών διαδικασιών, για την επιτυχή υλοποίηση περιβαλλοντικών προγραμμάτων. Σε μία εποχή κατά την οποία οι εκπαιδευτικές διαδικασίες και πρακτικές του παρελθόντος αναθεωρούνται είναι σημαντικό να υπάρχει διάχυση των νέων ιδεών και των καλών πρακτικών που ήδη εφαρμόζονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Κατά την επίσκεψή μας στο Βερολίνο, εκπαιδευτικοί αλλά και υπεύθυνοι εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε σχολεία μας παρουσίασαν παραδείγματα ολιστικής και διεπιστημονικής διδασκαλίας καθώς και δημιουργίας εκπαιδευτικών πλαισίων που δίνουν τη δυνατότητα στα ίδια τα παιδιά να συμμετέχουν στην παραγωγή γνώσης. Έτσι η εκπαιδευτική δραστηριότητα μετατρέπεται σε ένα πεδίο όπου μαθητές και δάσκαλοι συνδημιουργούν και παράγουν από κοινού γνώση.

 

Η διεπιστημονική διδασκαλία μπορεί να εμπνεύσει τα παιδιά καθώς είναι αποδεδειγμένο ότι τους αρέσει να συνδυάζουν τις γνώσεις τους. Όπως χαρακτηριστικά μας ανέφεραν εκπαιδευτικοί από το δημοτικό σχολείο Grundschule im Beerwinkel, “στα παιδιά αρέσει να χρησιμοποιούν γεωγραφία στο μάθημα των αγγλικών ή μαθηματικά στο μάθημα της ιστορίας…”. Είναι χρήσιμο, σε αυτή την κατεύθυνση, κάθε μάθημα να κινητοποιεί τους μαθητές, ενώ με αυτή τη μέθοδο μπορεί να εμπλουτίζεται διαρκώς το διαθέσιμο εκπαιδευτικό υλικό και οι μαθητές να νιώθουν πιο δημιουργικοί. Είναι σημαντικό, επίσης, τα θεωρητικά μαθήματα για τους μαθητές δημοτικού να συνδυάζονται με χειρωνακτικές δραστηριότητες και εκπαιδευτικές δράσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων βιωσιμότητας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

 

Μία ενδιαφέρουσα ιδέα που παρουσιάστηκε ήταν η ιδέα των “ντετέκτιβ ενέργειας” η οποία ξεκίνησε να εφαρμόζεται πριν κάποια χρόνια σε σχολεία του Βερολίνου. Τώρα πια οι μαθητές αρκετών σχολείων έχουν εξοικειωθεί με το θέμα και έχουν τη δικιά τους ομάδα ελέγχου ενέργειας, μετατρέπονται δηλαδή σε επιθεωρητές ενέργειας μέσα στην τάξη και στο σχολείο. Η ομάδα ελέγχει ολόκληρο το σχολικό κτίριο μία ώρα κάθε μήνα και προετοιμάζει μία αναφορά. Οι μαθητές όμως ενημερώνουν και τους συμμαθητές τους ώστε να μειωθεί η σπατάλη ενέργειας. Μία ιδέα που προτάθηκε είναι να γίνονται παράλληλα αυτοί οι έλεγχοι των μαθητών από τα σχολεία του Βερολίνου και της Αθήνας και να ανταλλάξουμε εμπειρίες κι αποτελέσματα.

 

Τέλος, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη σημασία ενεργοποίησης των χρηστών και αποδοχής των προγραμμάτων ενεργειακής εξοικονόμησης από την εκάστοτε κοινότητα. Η ανάπτυξη συμμετοχικών διαδικασιών μεταξύ των χρηστών, των τεχνικών και των εκάστοτε διοικητικών ομάδων είναι ένα απαραίτητο εργαλείο για τη σταθεροποίηση και την ομαλή και επιτυχή εφαρμογή ενός προγράμματος. Για να επιτευχθεί η ενεργή συμμετοχή των χρηστών είναι σημαντικό να ενημερώνονται εκτενώς για τη σημασία και την κοινωνική συνεισφορά της συμμετοχής τους σε ένα πρόγραμμα εξοικονόμησης ενέργειας.

 

Το πρόγραμμα «Κλιματικά Σχολεία Αθήνα –Βερολίνο» (CLIMATE SCHOOL Be.At) υλοποιείται από τον Δήμο Αθηναίων, την ΚΟΙΝΣΕΠ «Άνεμος Ανανέωσης», την Γερμανική πρωτοβουλία πολιτών «Respect for Greece» («Σεβασμός για την Ελλάδα») και το Ανεξάρτητο Ινστιτούτο για Περιβαλλοντικά Θέματα  (Independent Institute for Environmental Issues – UfU). Το πρόγραμμα αξιολογήθηκε κι επιλέχθηκε προς χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για το Κλίμα (European Climate Initiative), η οποία αποτελεί χρηματοδοτικό εργαλείο του Γερμανικού Υπουργείου Περιβάλλοντος, Προστασίας της Φύσης και Πυρηνικής Ασφάλειας (BMUB). Υλοποιείται με την αιγίδα του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Το πρόγραμμα στοχεύει στην:

  • ενίσχυση των γενικότερων προσπαθειών ενημέρωσης κι ευαισθητοποίησης των μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών και συμμετοχή τους στην προστασία του κλίματος και στην μείωση της σπατάλης ενέργειας,
  • μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος (της κατανάλωσης ρεύματος) των σχολικών κτιρίων (κατά 5%)
  • γενικότερη προσπάθεια μείωσης του οικολογικού αποτυπώματος.

Το πρόγραμμα έχει διάρκεια 28 μηνών (2017- 2019) και στοχεύει στην αύξηση της ευαισθητοποίησης γύρω από την κλιματική αλλαγή και την κατανάλωση ενέργειας στις σχολικές κοινότητες του Δήμου Αθηναίων (ΔΑ).

Μάγια Ανδρέου, Μίλτος Τσακίρης, Εύα Γρηγοριάδου

Ιστότοποι φορέων σχετιζόμενων με την 1η Επίσκεψη Μελέτης στο Βερολίνο:

– http://www.bne-portal.de (BNE Zentrum)

– https://www.klimawerkstatt-spandau.de (BezirksamtSpandau)

– https://www.ihk-berlin.de (IHKBerlin)

– http://www.fu-berlin.de/en/index.html (FreieUniversitatBerlin – FU)

– https://www.bautec.com/en/ (έκθεση BAUTEC)

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Wed, 04 Apr 2018 00:00:00 +0300
ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: Θλίψη και ντροπή για το Αφίν http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4428-afin-46 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4428-afin-46
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ νοιώθουμε βαθύτατη θλίψη και ντροπή. Οι Κούρδοι στο #Afin έμειναν μόνοι και αβοήθητοι. παρά το γεγονός ότι οι Κούρδοι συνέβαλαν καθοριστικά για να περιοριστεί δραστικά ο ISIS και οι τζιχαντιστές τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους, να απελευθερωθούν οι περιοχές που είχαν καταληφθεί
.    
 
Χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν το #Afin και έγιναν πρόσφυγες, αν και η περιοχή ήταν μια από τις ήρεμες, χωρίς καθόλου παρουσία τρομοκρατών. Αντιθέτως, μαζί με τα στρατεύματα του Ερντογάν εισήλθαν στα χωριά και στην πόλη φανατικοί ισλαμιστές - σύμμαχοι του Ερντογάν - που λεηλάτησαν τα πάντα (όπως είχε συμβεί και στις περιοχές από όπου είχε περάσει παλιότερα ο ISIS).
 
Χιλιάδες νέοι πρόσφυγες από την #Ghouda και το #Afin λοιπόν, κυρίως άμαχοι, που θα αναγκαστούν να αναζητήσουν κάποιο ασφαλές καταφύγιο στις γειτονικές χώρες, κάποιοι θα πνιγούν στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο, στην προσπάθειά τους να σωθούν. ελάχιστοι θα φτάσουν τελικά σε κάποια ευρωπαϊκή γωνιά.
Είμαστε εντάξει, λοιπόν, με την συνείδησή μας, που οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν στηρίξει την πολιτική τους για το προσφυγικό στον Ερντογάν, και γιαυτό κλείνουν τα μάτια μπροστά στην βαρβαρότητα του Σουλτάνου; Δεν θα περιμέναμε κάτι άλλο από τον Τραμπ και τον Πούτιν, αλλά η Ευρώπη και κυρίως οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γιατί κλείνουν τα μάτια τους μπροστά στην νέα αυτή σφαγή; Μερικές φορές δεν κλείνουν απλώς τα μάτια τους, αλλά και πουλάνε όπλα και τανκς στους εισβολείς, όπως για παράδειγμα η Γερμανική κυβέρνηση παρά τις έντονες αντιδράσεις των Γερμανών Πρασίνων.
]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Mon, 19 Mar 2018 00:00:00 +0200
Όλα στο φως για το σκάνδαλο Novartis αλλά και συνολικότερα για το σύστημα υγείας http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4421-novartis-scandal67 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4421-novartis-scandal67

http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/globe-stetho-300x201.jpg 300w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/globe-stetho-768x514.jpg 768w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/globe-stetho-1024x685.jpg 1024w" sizes="(max-width: 1694px) 100vw, 1694px" style="margin:0px;padding:35px 30px 30px 0px;font-style:inherit;font-variant:inherit;font-weight:inherit;font-stretch:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit;font-family:inherit;vertical-align:baseline;height:auto;float:left;width:360px">

Όλα στο φως. Διερεύνηση τυχόν ευθυνών πολιτικών χωρίς να δηλητηριαστεί η ατμόσφαιρα από σύγχυση εξουσιών, βίαιη αντίδραση κομμάτων ή επικοινωνιακές κινήσεις της κυβέρνησης.

Να μην αποπροσανατολισθεί η έρευνα για την διάχυτη διαφθορά, πλήρης εξυγίανση στο χώρο της υγείας

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ τασσόμαστε υπέρ της πλήρους εξυγίανσης του χώρου της υγείας από φαινόμενα διαφθοράς που βλάπτουν τόσο την υγεία των πολιτών όσο και τα δημόσια οικονομικά επί δεκαετίες.

Το διαχρονικό σκάνδαλο της εκτίναξης των φαρμακευτικών δαπανών, χωρίς μάλιστα βελτίωση της υγείας των πολιτών

Είναι προφανές ότι θα πρέπει να μας ενδιαφέρει αν εμπλέκονται ή όχι πολιτικοί σε υποθέσεις χρηματισμού από την Novartis.  Αλλά ο κουρνιαχτός από την κομματική αντιπαράθεση δεν πρέπει να αποπροσανατολίσει από το ακόμα πιο μεγάλο σκάνδαλο, ότι από το 2000 μέχρι το 2010 εκτινάχθηκαν οι δαπάνες για την νοσηλεία και τα φάρμακα σε απαράδεκτα ύψη, χωρίς να έχει βελτιωθεί η υγεία και τα υγειονομικά συστήματα. Μέρος του δημοσιονομικού προβλήματος συνδέεται με την εκτεταμένη διαφθορά στο χώρο της υγείας (υπερσυνταγογράφηση, συνταγογράφηση ακριβών φαρμάκων, πολλαπλάσιο κόστος υπηρεσιών, συσκευών και εξοπλισμού σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες).

Η υπερβολική σπατάλη στο χώρο της υγείας – πάνω από 2 δις ευρώ ετησίως για τα δημόσια ταμεία, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς –  καθώς και οι υπερβολικές στρατιωτικές δαπάνες και η εισαγωγή καυσίμων έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην χρεοκοπία της χώρας. Οι δαπάνες για φάρμακα από 178 Ευρώ κατά κεφαλή (2000) έφτασαν σε 444 Ευρώ το 2009, όταν ο μέσος όρος δαπάνης σε ευρωπαϊκό επίπεδο ήταν στα 320 Ευρώ. Η ιατρο-φαρμακευτική δαπάνη ανά άτομο μας κατέτασσε στην δεύτερη, μετά τις ΗΠΑ, θέση παγκοσμίως! Αυτά επιβάρυναν τόσο το δημόσιο σύστημα όσο και τον οικογενειακό προϋπολογισμό συνεισφέροντας σε ζημιά ύψους 23 δις ευρώ μέσα σε μια δεκαετία.

Η υπερβολική εκτίναξη της φαρμακευτικής και ιατρικής δαπάνης καθώς και η αύξηση του ελλείμματος της χώρας, οδήγησαν σε βίαιη προσαρμογή και περικοπές, σε μεγάλο βαθμό με οριζόντιο τρόπο, αλλά κι επιβάρυνση των νοικοκυριών με την αυξημένη συμμετοχή εισφοράς στα φάρμακα, σε μια εποχή σκληρής λιτότητας και φορολογίας. Την ίδια στιγμή τα φάρμακα και οι ιατρικές δαπάνες σήμερα δεν συμβάλλουν καν σε μείωση του φόρου εισοδήματος, παρά μόνο κατ΄ εξαίρεση, αν υπερβαίνουν το 5% του εισοδήματος.

Ανεξαρτήτως της ποινικής έκβασης της όλης υπόθεσης σε σχέση με τα συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα που έχουν εμπλακεί στην σημερινή αντιπαράθεση, υπάρχει ευθύνη ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και ιδιαιτέρως των κατεχόντων θέσεις εξουσίας στον τομέα της υγείας τις τελευταίες δεκαετίες, δεδομένου ότι ήταν γνωστό σε όλους το «πάρτι» με το φάρμακο και οι πρακτικές των φαρμακευτικών εταιρειών, ωστόσο κανένας (πολιτικοί, επιστημονικοί σύλλογοι ξα) δεν ανέλαβε την ευθύνη της αποτελεσματικής εξυγίανσης του χώρου και καμία πολιτική ηγεσία δεν έκανε κάποια συντονισμένη κίνηση για να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη όσοι συμμετείχαν σ’ αυτά τα κυκλώματα. Πρόκειται για μία διαχρονική αθλιότητα που πλήρωσαν ακριβά οι ευπαθέστεροι, για μία ύποπτη αμέλεια όπου όλοι είναι αμέτοχοι και κανείς δεν αισθάνεται την ανάγκη να απολογηθεί. Παρά το γεγονός ότι υπήρξαν εκθέσεις που έφτασαν στην Βουλή, αλλά και πολλές έρευνες σε ακαδημαϊκά ιδρύματα.

Πρέπει λοιπόν να διευρευνηθούν τυχόν ποινικές ευθύνες αλλά πρέπει να συζητηθούν και οι πολιτικές ευθύνες των πολιτικών εκείνων που διαχειρίστηκαν όλα αυτά τα θέματα τόσα χρόνια, χωρίς να λαμβάνουν εγκαίρως μέτρα για ορθολογική διαχείριση των δαπανών.

Ευθύνες έχει και ένα ποσοστό γιατρών που είτε λόγω διαπλοκής με τις φαρμακευτικές εταιρίες είτε με εύκολη συνταγογράφηση συνέβαλαν στην εκτίναξη της φαρμακευτικής δαπάνης.

Θα πρέπει να διερευνηθεί το κόστος του γενικότερου «σκανδάλου» για το ελληνικό δημόσιο, την ώρα που επιβάλλονταν αδιέξοδα, αναποτελεσματικά μέτρα περικοπής δημόσιων δαπανών και λιτότητας. Όπου αποδειχθεί ότι υπάρχει κόστος λόγω υπερτιμολογήσεων, σκόπιμης σπατάλης, θα πρέπει να επιστραφούν τα χρήματα από τους δράστες προς όφελος του δημόσιου συστήματος υγείας.

http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/75M-sustainable-food-fund-to-reward-first-mover-food-firms-768x583.jpg 768w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/75M-sustainable-food-fund-to-reward-first-mover-food-firms.jpg 795w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" style="margin:0px;padding:0px;font-style:inherit;font-variant:inherit;font-weight:inherit;font-stretch:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit;font-family:inherit;vertical-align:baseline;height:auto">

Τα πολιτικά κόμματα και η κυβέρνηση πρέπει να σεβαστούν τη διάκριση εξουσιών και να έρθουν όλα στο φως – Κανείς ένοχος, κανείς εκ προοιμίων αθώος με αυθαίρετο τρόπο, ενώ η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη

Η διαχείριση της υπόθεσης Novartis πρέπει να γίνει με απόλυτο σεβασμό στην διάκριση των εξουσιών(νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική) και να οδηγήσει στην διερεύνηση τυχόν ευθυνών ή και χρηματισμού πολιτικών ή στην αθώωσή τους, χωρίς να μετατραπεί σε μια υπόθεση αντιπαράθεσης μέχρι «θανάτου» μεταξύ των κομμάτων για την διαδικασία. Είναι σαφές, βέβαια, ότι είτε αποδειχθεί ότι πολιτικοί χρηματίστηκαν για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα φαρμακευτικών εταιριών σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος και της δημόσιας υγείας, είτε αποδειχθεί ότι όλα αυτά ήταν μια σκευωρία είτε  μια ατυχής διαχείριση ή μια καλά οργανωμένη επικοινωνιακή κίνηση θα πρέπει να ντρεπόμαστε ως κοινωνία για την κατάντια του πολιτικού συστήματος.

Η διερεύνηση ποινικών ευθυνών ή του βαθμού εμπλοκής πολιτικών σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς στον χώρο της υγείας που είναι διαρκές είναι υπόθεση της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ και της Βουλής. Κανένας πολιτικός δεν μπορεί να έχει ασυλία αν ενέχεται σε υποθέσεις διαφθοράς και χρηματισμού και να θεωρείται αθώος εκ των προτέρων, όταν υπάρχει εισαγγελική έρευνα εν εξελίξει και δεν έχουν ανοίξει ακόμα οι λογαριασμοί τροφοδότες. Αλλά και κανένας πολιτικός ή πολίτης δεν πρέπει να κρίνεται ένοχος προκαταβολικά, πριν αποφανθεί η δικαιοσύνη και πριν τεκμηριωθεί η ενοχή του. Τα κόμματα πρέπει να σεβαστούν την σε εξέλιξη διερεύνηση της υπόθεσης από τους εισαγγελείς και να βοηθήσουν να έρθουν όλα στο φως. Η κυβέρνηση οφείλει να κρατάει αποστάσεις από χαρακτηρισμούς και να μην διαχειρίζεται την υπόθεση με επικοινωνιακούς όρους, πριν ολοκληρωθεί η έρευνα και αποφανθεί η δικαιοσύνη, αλλιώς περιπλέκει περισσότερο τα θέματα. Πολύ περισσότερο, πρέπει να σεβαστεί  την διάκριση των εξουσιών και να μην δηλητηριάζει και αυτή με τις ενέργειές της την πολιτική και κοινωνική ζωή.

Θυμίζουμε ότι με ευθύνη όλων των πολιτικών κομμάτων επικρατεί ακόμα η απαράδεκτη αντιμετώπιση των πολιτικών και των υπουργών με διαφορετικό σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες τρόπο στα θέματα ασυλίας ή παραγραφής ποινικών αδικημάτων. Θα έχουν όλοι πολιτική ευθύνη αν και αυτή η υπόθεση δεν ξεκαθαριστεί και παραμείνουν σκιές ή αδιευκρίνιστες πλευρές, λόγω παραγραφής των αδικημάτων – κάτι στο οποίο είναι πολύ πιθανόν να συμπεράνει η προανακριτική επιτροπή της Βουλής, λόγω παρέλευσης του χρόνου από τα «αδικήματα».

http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/Sta-768x675.jpg 768w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/Sta-1024x900.jpg 1024w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/Sta.jpg 1074w" sizes="(max-width: 300px) 100vw, 300px" style="margin:0px;padding:0px;font-style:inherit;font-variant:inherit;font-weight:inherit;font-stretch:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit;font-family:inherit;vertical-align:baseline;height:auto">

Σεβασμός στην δικαιοσύνη και στην δικαστική έρευνα

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ουσιαστικά η εισαγγελική έρευνα στην Ελλάδα βασίστηκε σε σημαντικό βαθμό στα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν στις ΗΠΑ μετά από έρευνα των δικαστικών αρχών και του FBI, αλλά και σε άλλες χώρες και αφορούσε βασικά στην διάχυτη στο χώρο της υγείας διαφθορά που σχετίζονταν με τις πρακτικές της Novartis και την διακίνηση μαύρου χρήματος σε γιατρούς, δημόσιους υπάλληλους, στελέχη της διοίκησης, συνεργάτες πολιτικών προσώπων. Η αξιοποίηση των στοιχείων ουσιωδών μαρτύρων που παραμένουν υπό προστασία, χωρίς να ανακοινώνονται τα ονόματά τους, είναι σύμφωνη με την ελληνική νομοθεσία, υπό προϋποθέσεις που κρίνει η δικαστική εξουσία. Αλλά εξίσου αλήθεια είναι ότι δεν μπορούν να καταδικαστούν άτομα μόνο με βάση τις κατηγορίες ή μαρτυρίες «ανώνυμων» μαρτύρων. Πρέπει να διασταυρωθούν οι καταγγελίες και το άνοιγμα λογαριασμών θα συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση επιβεβαίωσης ή απόρριψης των καταγγελιών. Δεν είναι σοβαρό κόμματα που ψήφισαν την σχετική νομοθεσία, να μιλάνε σήμερα για «κουκουλοφόρους». Αλλά ούτε είναι αποδεκτό να λαμβάνονται εκ προοιμίου ως αξιόπιστες ατόμων που πιθανόν εμπλέκονται στην υπόθεση και δεν θα εξεταστούν κατ΄ αντιπαράσταση. Η καλύτερη λύση είναι να έρθουν όλα και όλοι στο φως, και προφανώς να προστατευθούν με άλλο τρόπο οι συγκεκριμένοι αλλά και τυχόν άλλοι μάρτυρες. Η Novartis οφείλει να συνεργαστεί, και η απειλή αναστολής των δραστηριοτήτων της στην Ελλάδα αν δεν συνεργαστεί, θα πρέπει να είναι μέρος της προσπάθειας να έρθουν στο φως όλοι οι λογαριασμοί και όλες οι αποφάσεις που σχετίζονται με διακίνηση χρήματος για δωροδοκίες είτε γιατρών, είτε δημόσιων υπαλλήλων, είτε πολιτικών.

Αν και σε ποιο βαθμό εμπλέκονται πολιτικοί με δωροδοκίες για επηρεασμό των αποφάσεων είναι κάτι που θα πρέπει να διερευνήσει η δικαιοσύνη, ακόμα και αν αδικήματα έχουν τυπικώς (αλλά όχι ουσιαστικά) παραγραφεί.

Να αντιμετωπίσουμε τμήμα της διαφθοράς που οδήγησε στην κρίση και χρεοκοπία

Δεν πρέπει να χάσουμε τον βασικό στόχο, ότι υπάρχουν πέρα από δεοντολογικά θέματα και ποινικές ευθύνες για όλες τις κοινωνικά απαράδεκτες πρακτικές χρηματισμού γιατρών για να υπερσυνταγογραφούν ή να συνταγογραφούν φάρμακα συγκεκριμένων εταιριών.

Το σκάνδαλο που λίγο πολύ όλοι ήξεραν κι αποδέχονταν, είχε δύο συνέπειες, αφενός να κατευθύνει τις συνταγές προς συγκεκριμένα και πιο ακριβά φάρμακα κι αφετέρου να συμβάλλει στην υπερβολική συνταγογράφηση και στην υπερκατανάλωση φαρμάκων. Ελπίζουμε ότι δεν υπάρχει κι άμεση βλάβη της υγείας πολιτών από συνταγογραφήσεις χωρίς λόγο, μόνο και μόνο για τα bonus που έδιναν οι εταιρίες αν γιατροί “έπιαναν” τον στόχο συνταγογράφησης ενός συγκεκριμένου αριθμού φαρμάκων το μήνα.

Ασχέτως αν η έρευνα είναι αποτέλεσμα και του σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ φαρμακευτικών κολοσσών, αυτή αναφέρεται στην διακίνηση «μαύρου χρήματος» με την μορφή “δώρων” σε 4000 γιατρούς, μέλη επιτροπών, δημοσίους υπαλλήλους, συμβούλους πολιτικών από την Novartis,   πρακτική που ακολουθούσαν όμως και άλλες φαρμακευτικές εταιρίες. Όλοι γνώριζαν αυτές τις πρακτικές αλλά οι αρμόδιοι φορείς και μεγάλο τμήμα του επιστημονικού κόσμου αδιαφορούσαν.  Η εισαγγελική έρευνα εκτιμάει την ζημιά από τις πρακτικές της Novartis σε 3 δις Ευρώ. Αυτά τα χρήματα πρέπει να ανακτηθούν προς όφελος του συστήματος δημόσιας υγείας. Το άνοιγμα λογαριασμών που τροφοδότησαν την διαφθορά μπορούν να δείξουν ποιοι έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον και την δημόσια υγεία.

Αυτά τα πολύ σοβαρά θέματα πρέπει να συζητηθούν και να διερευνηθούν, να μην χαθούν μέσα στον κουρνιαχτό που σηκώνεται από την βίαιη κι απόλυτη αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων. Κανένα κόμμα δεν μπορεί να κάνει ότι δεν ήξερε την σκανδαλώδη γενικευμένη διαφθορά στο χώρο του φαρμάκου.

Είναι αλήθεια ότι ορισμένοι φορείς και πολιτικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων και οι Πράσινοι, ευρωπαϊκές υπηρεσίες και διεθνείς οργανισμοί είχαν θέσει δημόσια τα θέματα αυτά, ιδιαίτερα αυτά της υπερκατανάλωσης φαρμάκων και της διαφθοράς που σε κάποιο βαθμό συνδέονται – χωρίς όμως να υπάρχει η αντίστοιχη ευαισθητοποίηση από πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς στη χώρα μας.

Και ας ξεχνάμε, ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας κι άλλων διεθνών οργανισμών, πάνω από 100.000.000 άνθρωποι περνάνε στη φτώχεια ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ λόγω του αυξημένου κόστους που καλούνται να καταβάλλουν σε θέματα υγείας κι αντιμετώπισης των δικών τους ασθενειών ή των προβλημάτων υγείας κάποιων κοντινών τους ανθρώπων. Η υγεία για όλους #healthforall είναι βασικό δικαίωμα και πρέπει να παρέχεται με τρόπο που δεν σπρώχνει τους ανθρώπους στην καταστροφή και στην φτώχεια.

 

Οι προτάσεις των ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για γενικότερες αλλαγές στην πολιτική για την υγεία

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Thu, 15 Feb 2018 00:00:00 +0200
Γενικότερες αλλαγές στην πολιτική για υγεία υπό το φως της έρευνας για Novartis http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4420-health67 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4420-health67

 

http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/58a6282b41504.image_-300x200.jpg 300w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/58a6282b41504.image_-768x511.jpg 768w, http://prasinoi.gr/wp-content/uploads/2018/02/58a6282b41504.image_-1024x681.jpg 1024w" sizes="(max-width: 1200px) 100vw, 1200px" style="margin:0px;padding:35px 30px 30px 0px;font-style:inherit;font-variant:inherit;font-weight:inherit;font-stretch:inherit;font-size:inherit;line-height:inherit;font-family:inherit;vertical-align:baseline;height:auto;float:left;width:360px">

Το σκάνδαλο Novartis είναι η κορυφή του παγόβουνου στο χώρο της δημόσιας υγείας και των υπηρεσιών υγείας. Κάτω από αυτήν την κορυφή υπάρχουν όμως πολλά θέματα που αφορούν το ίδιο το σύστημα υπηρεσιών υγείας, που έτσι κι αλλιώς επικεντρώνει στην ασθένεια και όχι στην πρόληψη και την εξασφάλιση καλής υγείας.

Τι πρέπει να αλλάξει στο χώρο της υγείας

Υπό πίεση, έγιναν ορισμένες βελτιώσεις τα χρόνια της κρίσης στα θέματα των υπηρεσιών δημόσιας υγείας και τον χώρο του φαρμάκου, με πιο σημαντικό την ηλεκτρονική συνταγογράφηση των φαρμάκων (κάτι που περιορίζει την υπερ-συνταγογράφηση). Από την άλλη, όμως, ελάχιστα έχουν γίνει για εξορθολογισμό του συστήματος με στόχο την βελτίωση των δημόσιων οικονομικών χωρίς οριζόντιες περικοπές και υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας (όπως συμβαίνει σήμερα) αλλά μέσω  βελτίωση της υγείας και αύξηση της αποτελεσματικότητας του συστήματος υγείας. Μέρος της μείωσης της δημόσιας δαπάνης οφείλεται στην αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στο κόστος φαρμάκων και υπηρεσιών. Μέχρι σήμερα τα στοιχεία από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση δεν αξιοποιήθηκαν για να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα της πολιτικής για την υγεία και να διαμορφωθεί με βάση επιστημονικά στοιχεία – και όχι μόνο δημοσιονομικές επιλογές – μια στρατηγική για την υγεία και την αντιμετώπιση των ασθενειών

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ υποστηρίζουμε:

– Την συνεχή αξιολόγηση των μέτρων, των πολιτικών και των υπηρεσιών για την υγεία με τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και ιδιαίτερα των – οργανωμένων – ασθενών, ώστε να μην περιστρέφονται συνεχώς μόνο γύρω από τους εργαζόμενους στις σχετικές υπηρεσίες ή τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιριών και άλλων επιχειρήσεων στον χώρο της νοσηλείας.

– Την επεξεργασία και εφαρμογή ολοκληρωμένης στρατηγικής πρόληψης των ασθενειών, με έμφαση στην μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, της ενεργειακής φτώχειας καθώς και στην βελτίωση της κοινωνικής συνοχής, της καθημερινής ποιότητας ζωής, του εργασιακού περιβάλλοντος και της διατροφής. Είναι ευρέως αποδεκτό, πλέον, ότι μια τέτοια στρατηγική θα βελτίωνε τα δημόσια οικονομικά και την υγεία των πολιτών, θα συνέβαλε στη μείωση των ασθενειών, ιδιαίτερα των χρόνιων, και των πρόωρων θανάτων (σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ανέρχονται σε 20.000 ετησίως λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων), που εκτινάσσουν τις δαπάνες των ασφαλιστικών συστημάτων.

– Την οργάνωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας, με καινοτόμο τρόπο – αξιοποιώντας και την εμπειρία των κοινωνικών ιατρείων και φαρμακείων αλλά και μοντέλων από άλλες χώρες – με προσανατολισμό τις ανάγκες των πολιτών, όχι απλώς στοχεύοντας σε νέους διορισμούς.

– Την στροφή από το κρατικο-κεντρικό σύστημα που αποφασίζεται από τον υπουργό προς μοντέλα υγείας και υπηρεσιών υγείας που έχουν μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις τοπικές συνθήκες κι ανάγκες, με έμφαση σε μοντέλα “κοινοτικών υπηρεσιών υγείας”, που  συμπεριλαμβάνουν ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες αλλά και δραστηριότητες και υπηρεσίες που συμβάλλουν στην καλή υγεία, στην υγιή γήρανση, στην ενδυνάμωση ατόμων και κοινωνικού συνόλου μέσω της συνοχής (εκπαίδευση, δια βίου μάθηση, διατροφή, γυμναστική, κοινωνικές δομές, υπηρεσίες μεταφορών, περιβαλλοντικές οργανώσεις κα).

– Την κοινωνική καινοτομία (κοινοτικά μοντέλα, φροντίδα κατ’ οίκον κα) και την επένδυση σε κατάλληλες νέες τεχνολογίες στο χώρο της υγείας (πχ ehealth, τηλε-ιατρική) που στοχεύουν κυρίως στην πρόληψη ασθενειών και την πρωτοβάθμια φροντίδα και διευκολύνουν την πρόσβαση όλων στις υπηρεσίες υγείας (όχι μόνο νοσηλείας), ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές, ανεξαρτήτως εισοδήματος ή καταγωγής, όπως ζητάει και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας #healthforall

– Την αποτελεσματική οργάνωση των ασθενών σε τοπικό και εθνικό επίπεδο και την μεγαλύτερη συμμετοχή σε δίκτυα και φορείς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να έχουν καθοριστικό λόγο για τις πολιτικές που τους αφορούν, να τις αξιολογούν και να είναι σε θέση να τροποποιούν τις κατευθύνσεις της έρευνας προς όφελος των πολιτών και της υγείας.

– Τη μείωση της τιμής των φαρμάκων μέσα από καινοτόμα μοντέλα συνεργασίας και compulsory licenses για φάρμακα που έχουν πατέντες, καθώς και ελεγχόμενη παραγωγή και διάθεση γενόσημων φαρμάκων

– Την μέριμνα για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και την μείωση των ανισοτήτων

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Thu, 15 Feb 2018 00:00:00 +0200
Δεν πρέπει να ξεχνάμε το Ολοκαύτωμα κι όσα οδήγησαν σ’ αυτό http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4415-holocaust78 http://chrysogelos.gr/index.php/2012-01-26-17-17-39-594/deltia-typou/item/4415-holocaust78

 

 
 

27 Ιανουαρίου: Διεθνής Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος

Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ με αφορμή την Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος (27 Ιανουαρίου) επισημαίνουμε ότι οι κοινωνίες και οι πολίτες δεν πρέπει να ξεχάσουμε το οργανωμένο από τους ναζί έγκλημα, γενοκτονία, εναντίον των Εβραίων (“τελική λύση του Εβραϊκού ζητήματος), των Ρομά και Σίντι, των ομοφυλόφιλων, των ατόμων με αναπηρίες, αλλά και χιλιάδων Γερμανών που εναντιώνονταν στους ναζί, αιχμαλώτων στρατιωτών και πολιτών από κατεχόμενες περιοχές (Πολωνοί, Ρώσοι, Σλάβοι, Έλληνες), θρησκευτικές ομάδες (καθολικοί και προτεστάντες) μειονότητες, καλλιτέχνες, συνδικαλιστές κα. Αλλά, δεν πρέπει να ξεχάσουμε και όσα οδήγησαν στο Ολοκαύτωμα, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχήσουν ξανά η τρέλα και το μίσος.

Τα θύματα του Oλοκαυτώματος υπολογίζονται σε 9.000.000 με 21.000.000 άτομα, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτά τα θύματα των πολεμικών επιχειρήσεων. Ενδεικτικά μεταξύ των θυμάτων του Ολοκαυτώματος υπολογίζονται

– 5 με 6.000.000 Εβραίοι, μεταξύ των οποίων 3.000.000 Πολωνοί Εβραίοι

– 2.000.000 Πολωνοί

– 200.000 – 800.000 Ρομά και Σίντι, περίπου το 20-50% του ευρωπαϊκού πληθυσμού

Αλλά και το ένα τρίτο των Γερμανών εξοντώθηκε από τους Ναζί.

Το #Ολοκαύτωμα δεν ήταν υπόθεση μιας στιγμής, ήταν κάτι που προετοιμάστηκε ιδεολογικά για πάνω από 40 χρόνια. Η ιδεολογία των ναζί και του εθνικισμού γεννήθηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα κι όχι το 1936, όταν πρωτο-αναπτύχθηκαν οι θεωρίες για την “εξόντωση όσων δεν άξιζαν να ζουν” και οδήγησαν τόσο στο πογκρόμ της Νύχτας των Κρυστάλλων και στο Πρόγραμμα Ευθανασίας Τ-4 (Aktion T-4) όσο και στην μαζική εξόντωση στα ναζιστικά στρατόπεδα.

Οι ναζί και οι νεοναζί υιοθέτησαν θεωρίες περί «άχρηστης ζωής» που συστηματοποιήθηκαν ήδη από το 1904 και ζητούσαν «την εξάλειψη εκείνων που δεν μπορούν να σωθούν”, “που είναι υποδεέστεροι και από τα ζώα», που αποτελούν «ξένο σώμα μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων». Αντιλήψεις που διαχέονται καισήμερα στα σόσιαλ μίντια και στον επίσημο πολιτικό λόγο και όχι μόνο της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, διαμορφώνοντας μια ρητορική και μια πολιτική του μίσους που διαβρώνει τις σύγχρονες κοινωνίες ακόμα κι αυτές που διατείνονται ότι ασπάζονται τις θρησκείες της “αγάπης προς τον πλησίον”, ακόμα και την δική μας κοινωνία που διατείνεται ότι είναι συνέχεια της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφικής σκέψης.

Το μεγάλο ναζιστικό πογκρόμ στις 9 και 10 Νοεμβρίου 1938 ενάντια στους Εβραίους στη Γερμανία και στην Αυστρία (Νύχτα των Κρυστάλλων), προετοίμασε τα μαζικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους φούρνους εξόντωσης. Σε εκείνη την οργανωμένη επίθεση ενάντια σε χιλιάδες συναγωγές, καταστήματα και κατοικίεςσυμμετείχαν χιλιάδες μέλη του ναζιστικού κόμματος, το ίδιο και στις επιθέσεις εξόντωσης κάθε αντίθετης ή κριτικής φωνής στη Γερμανία ή στους διαβόητους “φούρνους” και στα 20.000 στρατόπεδα συγκέντρωσης.

 

Θα πρέπει να είμαστε, λοιπόν, σε εγρήγορση και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, λαμβάνοντας υπόψη ότι το “αυγό του φιδιού” γεννιέται μέσα σε κοινωνίες που βρίσκονται σε κρίση, όχι μόνο οικονομική αλλά και πολιτισμική, αξιακή, όταν κυριαρχεί η ανασφάλεια και ο φόβος. Οι ναζί ξεπήδησαν μέσα από καθημερινούς ανθρώπους. Όσοι έκαναν αδιανόητα εγκλήματα ήταν συνηθισμένοι οικογενειάρχες που μετατράπηκαν σε τέρατα, δεν γεννήθηκαν τέρατα.

 

Δεν είναι η κρίση από μόνη της που οδηγεί σε τερατογεννήσεις, όπως οι Ναζί, η Χρυσή Αυγή, οι νεοναζί Πολωνοί που γιορτάζουν τα γενέθλια του Χίτλερ, οι Ούγγροι Jobbik ή οι Ρώσοι ακροδεξιοί. Πίσω από όλα αυτά βρίσκονται αντιλήψεις και στερεότυπα που συνεχίζουν να διαβρώνουν τις αξίες της κοινωνίας και την δημοκρατία, αντιλήψεις που θεωρούν “σκατά” και “υπανθρώπους” τους/τις μετανάστες/στριες, “γυφτοσκοπιανούς” τους γείτονες, “προδότες” όσους/όσες έχουν διαφορετική από την επικρατούσα άποψη. Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να προλαμβάνουν αυτά τα φαινόμενα και να τα αντιμετωπίζουν όχι μόνοκατασταλτικά, με τα εργαλεία που έχει η δημοκρατία αλλά και με εκπαίδευση, πολιτική αντιπαράθεση, δημοκρατική επαγρύπνηση. Εθελοτυφλούν όσοι πολιτικοί και όσα πολιτικά κόμματα παρασύρονται από την απήχηση παρόμοιων αντιλήψεων σε κάποια κομμάτια της κοινωνίας και μετακινούνται προς τις απόψεις αυτές, υιοθετώντας συχνά τα επιχειρήματά τους ακόμα κι αν χρησιμοποιούν λιγότερο βίαιες ρητορικές, θεωρώντας ότι έτσι θα ελέγξουν την δημιουργία ανταγωνιστικών κομματικών σχημάτων. Μια τέτοια πολιτική, είναι η καλύτερη συνταγή για να βρουν εκλογική απήχηση αυτές οι ακραίες αντιλήψεις και μάλιστα μέσα από ανεξέλεγκτα σχήματα, όπως συνέβη στην περίπτωση της νεοναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής ή οδηγεί σε ανορθολογικές κινητοποιήσεις όπως αυτή για το “Μακεδονικό” που αγκαλιάζονται από, υποτίθεται σοβαρές, πολιτικές δυνάμεις.

]]>
theodore@hotmail.com (Theo) ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ Sun, 28 Jan 2018 00:00:00 +0200